Η θέα γίνεται μπερδεμένη, σαν συνδυασμός διαφορετικών αιώνων σε μια τοποθεσία: νερό που πέφτει μέσω από το βουνό, νέοι να κάνουν αναρρίχηση, ένα λεωφορείο γεμάτο από ανθρώπους που μιλούν σέρβικα, δύο μικρές σκηνές που πωλούν τρόφιμα και ποτά, διάφοροι άνθρωποι που ξαπλώνουν στον ποταμό Μπιστρίτσα, άλλοι κάνουν πικ-νικ στην όχθη του ποταμού.
Peisajul devine haotic, ca o combinaţie de diferite secole într-un singur loc: apele se revărsau pe munte, tineri se căţărau pe stânci, un autocar plin de turişti care vorbeau sârbeşte, în două corturi mici se vindeau alimente şi băuturi, câţiva oameni stăteau pe malul râului Bistrica, alţii erau la picnic sau se jucau pe malul râului.