Στο ενεργητικό του κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του έχει εγγραφεί ότι βοήθησε την Κροατία να βγει από τον εθνικό αποκλεισμό που βίωσε μετά τις συγκρούσεις του 1991-1995 και ότι προήγαγε τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, επιτρέποντας στη χώρα να γίνει επίσημη υποψήφια της ΕΕ.
El este considerat principalul responsabil pentru scoaterea Croaţiei din izolarea internaţională care a urmat conflictului din 1991-1995 şi pentru promovarea reformelor democratice în timpul primului său mandat, când ţara a devenit candidat oficial al UE.