Η αφοσίωσή τους στον ποιμενικό βίο, τους κράτησε συχνά μακριά από τις άσπονδες εθνοτικές διαμάχες που μάστιζαν τα Βαλκάνια ανά τους αιώνες και συνυπήρχαν ειρηνικά με την πλειονότητα όπου κι αν ζούσαν. Παράλληλα, όμως, αγωνίστηκαν για τη διατήρηση της ταυτότητάς τους.
Faptul că s-au dedicat unui mod de viaţă pastoral i-a ţinut adesea departe de luptele etnice înverşunate care au răvăşit Balcanii de-a lungul secolelor, aceştia coexistând în pace cu populaţiile majoritare din locurile unde trăiesc. În acelaşi timp, însă, ei s-au luptat să-şi păstreze identitatea.