Η περιχαράκωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην πολιτική του Λιβάνου και του Ιράκ καταδεικνύει την ικανότητά της να εκμεταλλεύεται τις ρήξεις και τις πολιτικές διαφωνίες, ενώ ο στόχος της Τουρκίας να δρα ως αξιόπιστος μεσολαβητής στις φαινομενικά δυσεπίλυτες συγκρούσεις -- όπως ο Λίβανος, η Παλαιστίνη, και το Ιράκ -- αποκαλύπτει ότι το Ιράν και η Τουρκία ανταγωνίζονται για διαφορετικούς σκοπούς.
Amestecul republicii islamice în politica libaneză şi irakiană demonstrează abilitatea acesteia de a profita de disensiuni şi de luptele politice interne, în timp ce scopul Turciei de a acţiona ca un moderator de încredere în conflicte aparent greu de rezolvat – precum cele din Libia, Palestina şi Irak – arată că Iranul şi Turcia concurează pentru obiective diferite.