Η δεύτερη απαίτηση αναγνωρίζει την απότομη μείωση του πεδίου δράσης τη εθνικής οικονομικής πολιτικής σε μια περιοχή όπου εφαρμόζεται κοινή νομισματική πολιτική και όπου δεν υφίστανται πλέον εμπορικοί φραγμοί μεταξύ των χωρών.
Cea de a doua cerinţă recunoaşte reducerea dramatică în ceea ce priveşte aria de aplicativitate a politicii economice naţionale într-o zonă care practică o politică monetară comună, şi în care barierele comerciale nu mai există.