Παρόλα αυτά, πολλές γυναίκες εξακολουθούν να τηρούν παθητική στάση, θεωρώντας τον ξυλοδαρμό ή τις παρενοχλήσεις ως κάτι που η σύζυγος πρέπει να αποδεχθεί και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μεταδίδοντας τη στάση αυτή στα παιδιά τους.
Cu toate acestea, multe femei adoptă încă o atitudine pasivă privitoare la bătăi sau hărţuiri, considerându-le drept fapte care trebuie acceptate de către o soţie. În unele cazuri, ele transmit o astfel de atitudine şi copiilor lor.