Θα μπορούσε κανείς να κάνει διαφορετικές υποθέσεις και να ισχυριστεί ότι μια ορθή μακροοικονομική πολιτική και ισχυρές αγορές, οι οποίες είναι περισσότερο εύκαμπτες από εκείνες του «παλαιού» τμήματος της ΕΕ, ενδέχεται να δώσουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στα νέα μέλη, επιτρέποντάς τα να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τις πληθωριστικές πιέσεις που συνεπάγεται η ώθηση των τιμών στον μη εμπορεύσιμο τομέα.
Desigur se poate pune problema şi altfel, şi argumenta că o macroeconomie solidă şi pieţe mai flexibile decât cele din "vechea" zonă a UE ar putea oferi un avantaj competitiv al noilor membri, permiţându-le să se adapteze presiunii inflaţioniste cauzate de creşterea preţurilor în sectorul non - comercial.