Η πρώτη, η πλέον αισιόδοξη, τονίζει τις θεσμικές αδυναμίες των πρώην κομμουνιστικών κοινωνιών, την λανθάνουσα λειτουργία ελέγχου και ισορροπιών και ένα διεφθαρμένο δικαστικό σώμα, σε συνδυασμό με μια εξασθενισμένη δυνατότητα εφαρμογής του νόμου.
Primul, cel mai optimist, evidenţiază fragilitatea instituţională a societăţilor post-comuniste, funcţionarea precară a cecurilor şi balanţelor de plăţi, şi un sistem judiciar corupt combinat cu o capacitatea slabă de punere în aplicare a legii.