Στο σημείο αυτό μια χώρα αποκτά την ιδιότητα της υποψήφιας προς ένταξη χώρας και την ιδιότητα αυτή την διατηρεί για ένα απεριόριστο διάστημα, σε ορισμένες περιπτώσεις, και για δεκαετίες.
În acel moment, ţara primeşte statutul de ţară candidată. Acest statut poate fi deţinut pentru o perioadă nelimitată de timp; în unele cazuri a fost vorba de zeci de ani.