Παράλληλα με τα αυξανόμενα ελλείμματα, αριθμός άλλων παραγόντων – πληθωριστικές πιέσεις λόγω της αύξησης της συνολικής ζήτησης μετά την ένταξη, καθεστώς νομισματικής πολιτικής (με επικέντρωση στον πληθωρισμό) που σημαίνει ευελιξία στην τιμή συναλλάγματος και πιθανές αυξήσεις στα βάρη του κρατικού προϋπολογισμού (λόγω της ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ένταξης της ΕΕ και της ανάγκης για ανάπτυξη των εγχώριων υποδομών) – επισημαίνουν μια πιο σοβαρή άποψη, μακροπρόθεσμα.
Împreună cu creşterea deficitelor, o serie de alţi factori -- presiunile inflaţioniste datorate unei creşteri în cererea agregată după aderare, un regim de politică monetară (ţintirea infaţiei) care implică flexibilitatea ratei de schimb şi creşterea probabilă a poverii asupra bugetului public (datorată angajamentelor legate de aderare şi nevoii de a dezvolta infrastructura internă) -- indică spre o situaţie mai sobră pe termen lung.