Ενώ οι αισιόδοξοι έχουν εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των διαρθρωτικών και θεσμικών αλλαγών να μειώσουν ανήθικες συμπεριφορές, άλλοι εκφράζουν φόβο για τα προβλήματα ‘εξάρτησης’ και τις παγίδες της υπανάπτυξης.
În timp ce optimiştii au încredere în capacitatea reformelor structurale şi instituţionale de a reduce comportamentele ne-etice, alţii se tem de problemele legate de "dependenţa de cale" şi de capcanele subdezvoltării.