Ο Νόμος περί Ιδρυμάτων της Τουρκίας, ο οποίος υιοθετήθηκε το 1936, όριζε πως όλα τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλουν δήλωση περιουσιακών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων όλων των ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν, ενώ το 1974, ξεχωριστή απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου απαγόρευσε σε μειονοτικές ομάδες να αγοράζουν και να δηλώνουν οποιοδήποτε νέο περιουσιακό στοιχείο.
Legea Fundaţiilor din Turcia, adoptată în 1936, a ordonat tuturor fundaţiilor să depună o declaraţie de proprietate care să cuprindă toate proprietăţile imobiliare şi alte bunuri deţinute de acestea, iar în 1974, o decizie separată a Curţii de Casaţie a interzis grupurilor minoritare să achiziţioneze şi să înregistreze orice nouă proprietate.