Οραματίζονται να υπερνικήσουν αυτό που ο Κέινς, πιθανόν ο σημαντικότερος οικονομολόγος του 20ου αιώνα, αποκαλούσε παγίδα ρευστότητας και εξετάζουν το ενεχόμενο η Τράπεζα της Ιαπωνίας να καταφύγει στη δημιουργία πληθωρισμού μέσω της τύπωσης χρήματος -- αγοράζοντας κυβερνητικά ομόλογα -- ως μέσο για την αναζωογόνηση της κατανάλωσης και την έξοδο κατ΄ αυτόν τον τρόπο της οικονομίας από την παρατεταμένη της στασιμότητα.
Ei au in vedere infrangerea a ceea ce Keynes, probabil cel mai influent economist al secolului 20, a numit liquidity trap (capcana lichiditatii); ei au in vedere mai precis tiparirea de bani de catre Banca Japoniei -- prin cumpararea de titluri de stat -- drept un mijloc de a sustine consumul si in consecinta de a accelera economia, aflata in stagnare de mult timp.