Χαιρόμασταν πάντοτε όταν ερχόταν το Ραμαζάνι γιατί είχαμε τη δυνατότητα να σκεφτούμε σχετικά με τον εαυτό μας, τους γειτονές μας, την οικογενειά μας και μοιραζόμαστε φαγητό με τους φτωχούς, οι οποίοι ήταν περισσότεροι παλιότερα".
Eram tot timpul fericiți în timpul Ramadanului pentru că puteam să medităm la noi înșine, la vecinii noștri, la familia noastră și împărțeam mâncarea cu cei săraci, care pe vremea aceea erau într-un număr mai mare".