Αποδεχόμενη τους Ελληνοκυπρίους ως πλήρες μέλος και μοναδικό νόμιμο εκπρόσωπο της Κυπριακής νήσου το 2004, η ΕΕ απλά τόνισε τη μακροχρόνια διαίρεση, υποδηλώνοντας πως η ένταξη δεν αποτελεί γιατρειά για όλα, όπως αναμενόταν.
Acceptând partea greacă a Ciprului ca membru cu drepturi depline şi singurul reprezentant legitim al insulei Cipru în 2004, UE nu a făcut decât să sublinieze divizarea îndelungată, sugerând că aderarea nu poate fi o soluţie pentru toţi, aşa cum se crede.