Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι, οι υπουργοί υπογράμμισαν "την ισχυρή πεποίθησή τους ότι ο διαπολιτιστικός και διαθρησκευτικός διάλογος, μια ευπρόσδεκτη διαδικασία από μόνη της, μπορεί όντως να συμβάλλει τόσο στη μείωση συγκεκριμένων αιτιών τρομοκρατίας όσο και στην υποστήριξη από την οποία μπορεί να επωφεληθεί." Μια τέτοια ισορροπημένη συμπεριφορά έναντι ενός διχαστικού ζητήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια περιοχή, όπου τα ακραία στοιχεία της πολιτικής εκμεταλλεύονται τις διαθρησκευτικές και εθνικές σχέσεις.
Deloc surprinzator, ministrii au subliniat "puternica lor incredere ca dialogul inter-cultural si inter-religios, un proces binevenit in sine, va putea intr-adevar contribui la reducerea atat a unor cauze ale terorismului cat si a sprijinului de care se bucura acesta". O atitudine atat de echilibrata asupra unei chestiuni care poate crea diviziuni in regiune, unde extremistii politici exploateaza relatiile inter-religioase si inter-etnice, este cu deosebire importanta.