Μετά την ένταξη στη νομισματική ένωση, το μόνο μακροοικονομικό μέσο που απομένει για τη χάραξη πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, για λόγους προσαρμογής, είναι ο κρατικός προϋπολογισμός.
După aderarea la uniunea monetară, singurul instrument macroeconomic rămas pentru cei care creează politicile la nivel naţional, în scopul ajustării, este bugetul public.