Αυτό όχι μόνο λόγω του φαινομένου Μπαλάσα – Σάμιουελσον (που συνεπάγεται την απότομη αύξηση των τιμών των μη εμπορεύσιμων αγαθών), αλλά και της πιθανούς σύγκρουσης μεταξύ ενός σημαντικά μεγαλύτερου κρατικού προϋπολογισμού (με τις δαπάνες να αυξάνονται έως και 4-5% του ΑΕΠ λόγω των μετενταξιακών απαιτήσεων και της διαθεσιμότητας κοινοτικών κονδυλίων) και της συνεχούς αντιστροφής του πληθωρισμού που απαιτεί η προσχώρηση στη νομισματική ένωση.
Aceasta nu doar din cauza efectului Balassa-Samuelson (o creştere bruscă a preţului bunurilor non-comerciale) ci şi din cauza unor posibile conflicte între un buget public considerabil mai mare (cu cheltuieli care pot creşte cu 4-5% din PIB, tot din cauza condiţiilor post-aderare şi a disponibilităţii fondurilor UE) şi dezinflaţionarea susţinută necesară pentru aderarea la uniunea monetară.