Μολαταύτα, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τις μεταρρυθμίσεις τις εισάγουμε κυρίως για εμάς τους ίδιους και ότι όποια απόφαση και να ληφθεί το Νοέμβριο, δεν υπάρχουν ατράνταχτες εγγυήσεις για την ένταξη της Ρουμανίας στην ΕΕ το 2007, αν δεν αντιμετωπιστούν οι διαρθρωτικές αδυναμίες με ισχυρή θέληση και δεν πολλαπλασιαστούν τα αποτελέσματα των βελτιώσεων (στα οποία περιλαμβάνονται και η αφομοίωση του Κοινοτικού Κεκτημένου) με πειστικό τρόπο.
Totuşi ar trebui să ţinem minte faptul că facem reformele în primul rând pentru noi înşine şi că, indiferent ce decizie se va lua în noiembrie, nu există nici o garanţie că România va adera la UE în 2007, dacă slăbiciunile de ordin structural nu sunt rezolvate cu hotărâre şi nu se obţin rezultate convingătoare (ceea ce implică şi asimilarea acquis-ului).