Συνοψίζοντας: η υπερβολική ρευστότητα, η τεράστια μόχλευση δανεισμένων κεφαλαίων, η έλλειψη διαφάνειας και η κακή εποπτεία (κατά ειρωνεία, σε προηγμένες χώρες), η κακή εκτίμηση των κινδύνων, η μη σωστή αξιολόγηση των επενδύσεων και η χαλάρωση της χορήγησης πίστωσης οδήγησαν σε μια κατάσταση νέων οικονομικών κραδασμών.
Ca rezumat: lichidităţile în exces, supra-împrumuturile, lipsa de transparenţă şi slaba supraveghere (în mod ironic, în ţările avansate), riscurile subestimate, valorificarea improprie a investiţiilor şi condiţiile lejere de creditare au facilitat condiţiile unor noi dezechilibre financiare.