Τα περισσότερα κτίρια χτίστηκαν την περίοδο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πράγμα που αναγκάζει μαθητές και δασκάλους να ανέχονται επίπεδες σκεπές, οι οποίες παρουσιάζουν διαρροές, πεπαλαιωμένους καυστήρες, αποσαθρωμένα παράθυρα και πόρτες, ανεπαρκείς ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και σκουριασμένες σωληνώσεις.
Majoritatea clădirilor datează din perioada de imediat după al Doilea Război Mondial, iar elevii şi profesorii au parte de acoperişuri găurite, boilere vechi, ferestre şi uşi care se descompun, sisteme electrice inadecvate şi tevi corodate.