Ένας συνδυασμός μη ανταγωνιστικών τιμών, υπερβολικών κανονισμών και γραφειοκρατίας, πλέον επαναλαμβανόμενος σχεδόν σε κάθε ευκαιρία για υπερανάλυση της Ελληνικής οικονομίας, κατηγορείται ευθέως για τη δραματική δυσπραγία του θαλάσσιου τουρισμού, τμήμα της οικονομίας το οποίο θεωρείται καίριο για την έξοδο από την κρίση.
O combinaţie de preţuri necompetitive, reglementările stufoase şi birocraţie, repetată acum în aproape fiecare caz pentru a diseca economia elenă, este învinuită în mod direct pentru declinul dramatic al turismului maritim, un segment al economiei considerat crucial pentru ieşirea din criză.