Και δεν ήταν μόνο η έλλειψη επιδοτήσεων που οδήγησε τους φαρμακοποιούς να πιέσουν την κυβέρνηση η οποία έχει αποσπάσει με άσχημα τρόπο χρήματα από τους μισθούς των εργαζομένων, αποτυγχάνοντας επίσης να στηρίξουν το Σοσιαλιστικού τύπου σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αλλά επίσης η κρίσιμη έλλειψη φαρμάκων κρίσιμων για την υγεία, και, μερικές φορές, ακόμα και ασπιρίνων.
Şi nu doar lipsa de subvenţii i-a împins pe farmacişti să preseze un guvern notoriu pentru faptul că a luat bani din salariile angajaţilor şi nu a sprijinit sistemul său medical de tip socialist, ci şi lipsa crucială de medicamente vitale şi, câteodată, chiar a aspirinei.