"Nastojanja na suprotstavljanju [terorističkoj] prijetnji u Europi ponekad su usporavali sustavi pravne zaštite koji su otežavali poduzimanje odlučne pravne akcije protiv osumnjičenih za terorizam, zakoni o azilu koji su sadržali pravne "rupe", odsustvo adekvatne legislative ili standardi vezani uz dokaze koji su ograničavali korištenje povjerljivih informacija kako bi se uhitili osumnjičeni za terorizam", navodi se u izvješću. "Teroristi su također bili skloni koristiti jednostavnost prelaska granica među schengenskim zemljama."
„Напорите за спротивставување на терористичките закани во Европа понекогаш беа забавувани од правната заштита коja го отежнуваше преземањето на одлучна судска акција против осомничените за тероризам, законите за азил кои содржеа правни дупки, немањето на соодветен закон или стандардите поврзани со доказите кои го ограничуваа користењето на доверливи информации за фаќање на осомничените за тероризам“, се вели во извештајот. „Терористите, исто така, ја искористуваа едноставноста на преминување на границите помеѓу шенгенските земји.“