Turska se u početku suprotstavljala toj kandidaturi, ali je pristala nakon što su se ostali čelnici NATO-a složili umiriti "zabrinutosti" Turske, među kojima su, kako je navedeno u medijima, "zatvaranje kurdskog satelitskog kanala sa sjedištem u Danskoj; uspostava kontakta između NATO-a i islamskih zemalja; imenovanje Turčina za pomoćnika Foghu Rasmussenu; i visoke zapovjedne dužnosti za turske generale ".
Турција првично се противеше на номинацијата, но се согласи откако водачите на НАТО се согласија да ги решат прашањата на турската „загриженост“, кои според медиумите се „затворањето на курдскиот сателитски канал со седиште во Данска; воспоставувањето договори помеѓу НАТО и исламските земји, назначувањето на Турчин за помошник на Фо Расмузен и високи командни позиции во НАТО за турските генерали“.