"Nakon 35 godina, umjesto da poslovodstvo i kolege osiguraju da dobivam mirovinu kao čovjek, otpušten sam i izbačen iz tvornice kao pas. ... Sada moram odlaziti rođacima i prijateljima te tražiti milostinju kako bih mogao donijeti kući hranu svojem djetetu da ima što za jesti", kaže Lazović.
„По 35 години, наместо менаџментот и колегите да се погрижат за тоа да добијам пензија како човек, бев отпуштен и исфрлен од фабриката како куче ... сега морам да одам кај роднините и пријателите и да им барам милостина, за да можам да му дадам на моето дете да јаде“, рече Лазовиќ.