To podvojeno stajalište -- da su muslimani, kršćani i židovi u rodu, ali da je kršćansko selo i dalje nešto dragocjeno -- možda je dio nečega što omogućava ovim različitim zajednicama održati svoje identitete, uz istodobnu miroljubivu i produktivnu interakciju s ostalim skupinama.
Оваа двојна перспектива -- дека муслиманите и христијаните и Евреите се сите браќа и сестри, но дека христијанското село е сè уште нешто што треба да се чува како богатство -- може да биде дел од она што им овозможува на овие различни заедници да ги задржат своите сопствени идентитети додека мирно и продуктивно се мешаат со другите групи.