Ona nas čini humanijima, jer nam omogućuje da istražujemo sami sebe, dubine naše ljudskosti, potiče nas da se suočimo sa svojim strahovima, nagoni nas da vjerujemo u ostvarivost utopija i, možda i najvažnije, navodi nas da svoje poimanje svijeta uspoređujemo s poimanjem drugih ljudi.
Тоа е она што не прави почовечни, затоа што ни дозволува да се истражиме себе си, нашите човечки длабочини, охрабрувајќи не да се соочиме со нашите стравови, овозможувајќи ни да веруваме дека утопиите се можни и, можеби најважно, овозможувајќи ни да ја споредиме нашата перцепција на светот со перцепциите на другите луѓе.