Dok god zajednička vanjska i sigurnosna politika ostaju dalekim ciljem, a vojni (nuklearni) arsenali nisu pod zajedničkom (EU/nadnacionalnom) kontrolom, nerealistično je očekivati kako će velike zemlje nonšalantno dozvoliti preuzimanja (nekad i neprijateljska) svojih vodećih tvrtki od strane stranih kompanija, ili pak dozvoliti propast svojih najvećih tvrtki – ovdje bismo se mogli prisjetiti kontroverze oko Alstoma i skepticizma Pariza vezano uz mogućnost predvođenja operacije spašavanja od strane Siemensa.
Се додека заедничката надворешна и безбедносна политика останува само далечна цел и додека воените (нуклеарни) арсенали не се под заедничка (ЕУ/наднационална) контрола, нереално е да се очекува дека големите земји ноншалантно ќе дозволат преземање (понекогаш непријателско) на нивните најголеми фирми од страна на странски фирми, или да дозволат најголемите фирми да паднат во вода -- тука можеме да се присетиме на контроверзноста околу Алстом и неодобрувањето на Париз околу евентуалната операција на спасување од страна на Сименс.