Отношенията между Турция и Сирия, които Хейл определя като „централен елемент от близкоизточната политика на добросъседство” – от водените с турско посредничество преговори между Сирия и Израел за Голанските възвишения през 2008 г. до опита за справедливо разделяне на водните ресурси – са символ на отношенията, които страната се опитва да поддържа с останалата част от Близкия изток.
Она што Хејл го нарекува „најважен дел од блискоисточната соседна политика“, турскиот однос со Сирија -- од преговорите со кои посредуваше меѓу Сирија и Израел во врска со Голанската висорамнина во 2008 година, до обидот за еднаква поделба на водните ресурси -- е симболичен вид однос што државата се обидува да го води со остатокот од Блискиот Исток.