Ако оправданието за 1990-те години са санкциите - изолацията, бомбардировките през 1999 г., липсата на средства - то тогава остава въпросът защо не е намерено решение за инвестиране на средства в образованието от чуждестранни донори или приватизационни проекти след демократичните промени през 2000 г.?
Ако изговор за време на 1990-тите години се санкциите -- изолацијата, бомбардирањето во 1999-та година, недостатокот на средства - тогаш останува прашањето зошто не се најде решение за инвестициски средства во образованието од странски донации или проекти за приватизација по демократските промени во 2000-та година?