Но ограниченията по маахстрихските критерии, които касаят нивото на инфлацията и процентните ставки, размера на бюджетния дефицит и брутния държавен дълг, може би, са прекалено тесни, когато говорим за постигане на по-високи темпове за растеж като средство за наваксване на икономическото изоставане. Занижената планирана инфлация би могла да попречи на икономическия растеж в страните, където поради значителния прираст на производителността в експортните отрасли цените на стоките, предназначени за вътрешния пазар, биха се качили твърде високо.
Но, структурите на критериумот Маастрихт (кои се однесуваат на нивото на инфлација и на каматни стапки, големината на буYетниот дефицит и вкупниот јавен долг) можат да бидат премногу ограничувачки, кога станува збор за постигнуваое на повисоки стапки на пораст како средство за економска хармонизација; премногу ниските целни стапки на инфлација веројатно би го намалиле порастот во стопанствата во кои значајните добивки од производството во трговските сектори многу ќе ги зголемат цените на неразменливите добра.