Διαμαρτύρεται για τις εθνικιστικές ρητορικές και δραστηριότητες του Ντόντικ, τις οποίες ο Τίχιτς θεωρεί ως αντίθετες με τη Συμφωνία του Ντέϊτον.
On protestuje zbog Dodikove nacionalističke retorike i postupaka za koje Tihić smatra da su protiv Dejtonskog sporazuma.