Το πόρισμα ανέφερε ότι για την ανικανότητα των ολλανδών ειρηνευτών να αποτρέψουν τη σφαγή περισσότερων από 7.000 βοσνίων μουσουλμάνων αγοριών και αντρών "ευθύνονταν περισσότερο η ανεπάρκεια των πόρων και η πολιτική των Ηνωμένων Εθνών." Τα περισσότερα θύματα της Σρεμπρένιτσα εκτελέστηκαν αφού αιχμαλωτίστηκαν στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τη σερβική επίθεση, αλλά πολλοί εκτελέστηκαν αφού μεταφέρθηκαν από μια βάση του ΟΗΕ επανδρωμένη με Ολλανδούς όπου τους είχαν υποσχεθεί προστασία.
U izveštaju se ukazuje da je neuspeh holandskih mirovnih vojnika da spreče masakr više od 7.000 bosanskih Muslimana, dečaka i muškaraca, predstavljao «više problem nedostatka sredstava i politike Ujedinjenih nacija». Većina srebreničkih žrtava ubijena je nakon što je uhvaćena u pokušaju da pobegne od srpske ofanzive, ali mnogi su ubijeni po odvođenju iz holandske baze UN-a gde im je bila obećana zaštita.