Επικριτές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι εξακολουθεί να περιορίζει την ελευθερία του Τύπου χρησιμοποιώντας διφορούμενη ή ευρεία ορολογία, διατηρώντας τις ποινές για "εγκλήματα στοχασμού" και προσβολές κατά κυβερνητικών μορφών ή δημοσίων αξιωματούχων.
Kritičari novog zakona međutim tvrde da se njime i dalje ograničava sloboda štampe upotrebom dvosmislene ili široko definisane terminologije, kao i zadržavanjem kazni za «misaone zločine» i uvredu vladinih ili javnih zvaničnika.