"Είναι τρόπον τινά ένα είδος ψυχοκοινωνικής υποστήριξης αφού ένα παιδί που περνά όλο το χρόνο που διαρκεί η θεραπεία στο νοσοκομείο μπορεί να σχηματίσει την εντύπωση ότι η πάθησή του είναι ανίατη, πράγμα που προκαλεί φόβο που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη θεραπεία σε ψυχολογικό επίπεδο.
"To je neka vrsta psihološke podrške, pošto dete koje provodi celokupno vreme lečenja u bolnici može da stekne utisak da mu je bolest neizlečiva, što za posledicu ima strah koji može da negativno utiče na lečenje na psihološkom nivou.