Αυτή η προοπτική -- ότι μουσουλμάνοι και χριστιανοί και εβραίοι είναι όλοι αδέλφια, αλλά και ότι η ύπαρξη ενός χριστιανικού χωριού είναι κάτι που πρέπει να εκτιμάται -- ίσως να είναι αυτό που επιτρέπει σε αυτές τις διαφορετικές κοινότητες να διατηρούν την ταυτότητά τους καθώς σμίγουν ειρηνικά και παραγωγικά με άλλες ομάδες.
To dvostruko viđenje, da su muslimani, hrišćani i Jevreji braća, ali da je hrišćansko selo i dalje nešto dragoceno, možda je deo nečega što omogućava ovim različitim zajednicama da održe svoje identitete, uz istovremenu miroljubivu i produktivnu interakciju sa drugim grupama.