Οι υπόλοιποι εννέα φιναλίστ ήταν, σε φθίνουσα τάξη βάσει του αριθμού ψήφων, ο Βασιλιάς Κάρολος ο Α, ο ποιητής Μιχάη Εμινέσκου, ο ηγεμόνας Μιχάι Βιτεάζου (Μιχαήλ ο Γενναίος), ο ευαγγελικός Χριστιανός υπουργός Ρίτσαρντ Βούρμπραντ, ο δικτάτορας Ιον Αντονέσκου, ο συγγραφέας, φιλόσοφος και θρησκευτικός ιστορικός Μιρτσέα Ελιάντε, ο ηγεμόνας Αλεξάντρου Ιοάν Κούζα, ο γλύπτης Κονσταντίν Μπραντσούσι και η γυμνάστρια Νάντια Κομανέτσι.
Ostalih devet finalista bili su, po redosledu na osnovu osvojenih glasova, kralj Karol I; pesnik Mihaj Eminesku; vladar Mihaj Viteazu (Mihajlo Hrabri); evangelistički sveštenik Ričard Vurmbrand; diktator Jon Antonesku; pisac filozof, istoričar religije Mirčea Elijade; vladar Aleksandru Joan Kuza; vajar Konstantin Brankusi; i gimnastičarka Nađa Komaneči.