Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι, οι υπουργοί υπογράμμισαν "την ισχυρή πεποίθησή τους ότι ο διαπολιτιστικός και διαθρησκευτικός διάλογος, μια ευπρόσδεκτη διαδικασία από μόνη της, μπορεί όντως να συμβάλλει τόσο στη μείωση συγκεκριμένων αιτιών τρομοκρατίας όσο και στην υποστήριξη από την οποία μπορεί να επωφεληθεί." Μια τέτοια ισορροπημένη συμπεριφορά έναντι ενός διχαστικού ζητήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια περιοχή, όπου τα ακραία στοιχεία της πολιτικής εκμεταλλεύονται τις διαθρησκευτικές και εθνικές σχέσεις.
Ministri su, što nije došlo neočekivano, istakli «snažno uverenje da bi međukulturni i međuverski dijalog, što samo po sebi predstavlja dobrodošao proces, mogao da doprinese smanjenju određenih uzroka terorizma i podršci od koje imaju koristi». Tako izbalansiran stav o pitanju koje uzrokuje podele je posebno važan za region, u kojem politički ekstremisti iskorištavaju međuverske i etničke odnose.