Η περιχαράκωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην πολιτική του Λιβάνου και του Ιράκ καταδεικνύει την ικανότητά της να εκμεταλλεύεται τις ρήξεις και τις πολιτικές διαφωνίες, ενώ ο στόχος της Τουρκίας να δρα ως αξιόπιστος μεσολαβητής στις φαινομενικά δυσεπίλυτες συγκρούσεις -- όπως ο Λίβανος, η Παλαιστίνη, και το Ιράκ -- αποκαλύπτει ότι το Ιράν και η Τουρκία ανταγωνίζονται για διαφορετικούς σκοπούς.
Uvreženost Islamske Republike u libanskoj i iračkoj politici pokazuje njenu sposobnost da iskoristi prednosti lomova i unutrašnjih političkih borbi, dok cilj Turske da postupa kao posrednik koji uživa poverenje, u naizgled nerešivim konfliktima -- poput Libana, Palestine i Iraka -- otkriva da se Iran i Turska nadmeću za različite stvari.