Παράλληλα με τα αυξανόμενα ελλείμματα, αριθμός άλλων παραγόντων – πληθωριστικές πιέσεις λόγω της αύξησης της συνολικής ζήτησης μετά την ένταξη, καθεστώς νομισματικής πολιτικής (με επικέντρωση στον πληθωρισμό) που σημαίνει ευελιξία στην τιμή συναλλάγματος και πιθανές αυξήσεις στα βάρη του κρατικού προϋπολογισμού (λόγω της ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ένταξης της ΕΕ και της ανάγκης για ανάπτυξη των εγχώριων υποδομών) – επισημαίνουν μια πιο σοβαρή άποψη, μακροπρόθεσμα.
Pored porasta deficita, više drugih faktora - poput inflatornih pritisaka zbog porasta agregatne tražnje posle pridruživanja, režim monetarne politike (ciljanje inflacije) koji podrazumeva fleksibilnost deviznog kursa, a verovatno i veće opterećenje javnog budžeta (zbog obaveza koje nosi pridruživanje EU i potrebe razvoja domaće infrastrukture) – ukazuju na potrebu da se na dugi rok na stvari gleda mnogo trezvenije.