Ο πολιτισμός έρχεται συνήθως τελευταίος στη διεθνή ημερήσια διάταξη -- αυτό όμως δεν ισχύει στο ΣτΕ, το οποίο προσδίδει ιδιαίτερο βάρος στην αξίωση για τη μοναδικότητα και την καθολικότητα της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς των χωρών-μελών του.
Kultura se obično nalazi na poslednjem mestu međunarodnih programa - ali to nije slučaj i sa SE, koji poseban značaj pridaje tvrdnjama o jedinstvenosti i univerzalnosti nacionalnog kulturnog nasleđa zemalja članica.