Ταυτόχρονα, η κατανομή του πλούτου στον κόσμο φαίνεται να είναι πολύ πιο ανισομερής από ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Ο μύθος της "νέας οικονομίας" έχει καταρρεύσει και τα εταιρικά σκάνδαλα στον εύπορο κόσμο καταδεικνύουν ότι η ρουσφετολογία και η κακή διακυβέρνηση αποτελούν πολύ πιο περίπλοκο φαινόμενο από ότι υποτίθεται και αποδίδεται συνήθως γεωγραφικά. Οι οικονομικές και νομισματικές κρίσεις αποτελούν επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στις αναδυόμενες αγορές και έχουν προκαλέσει οικονομική και κοινωνική κατάπτωση σε όχι και λίγες χώρες. Η απελευθέρωση του εμπορίου έχει πρωτίστως ευνοήσει τις πλούσιες χώρες, οι οποίες διακηρύττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν. Ο κοινωνικός θρυμματισμός και ο αποκλεισμός απαντώνται ολοένα και περισσότερο τόσο στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες. Υπάρχει ένα είδος αταξίας και ένα αυξανόμενο κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι μη συμβατικές απειλές, η χρήση μαζικής καταστροφής ειδικότερα, προσλαμβάνουν απειλητικές διατάσεις.
Istovremeno, čini se da je raspodela bogatstva u svetu nepravednija danas nego pre 20 godina; raspršen je mit o "novoj ekonomiji", a korporativni skandali u bogatom svetu pokazuju da su protekcionizam i loše upravljanje kompleksniji fenomen nego što se obično smatra i da te pojave ne postoji samo u nekim delovima sveta; finansijske i monetarne krize periodična su pojava na novim tržištima, koja je u ne malom broju zemalja izazvala ekonomski i socijalni haos; trgovinska liberalizacija koristila je, u prvom redu, bogatim zemljama, koje se deklarativno zalažu za ono što u praksi ne sprovode; društvena fragmentacija i isključenost rastu kako u bogatim, tako i u siromašnim zemljama; u mnogim delovima sveta, postoji osećaj dezorijentisanosti i rastuća plima nezadovoljstva i frustracije; nekonvencionalne opasnosti, posebno od upotrebe oružja za masovno uništenje, sve su izglednija pretnja.