Αυτό όχι μόνο λόγω του φαινομένου Μπαλάσα – Σάμιουελσον (που συνεπάγεται την απότομη αύξηση των τιμών των μη εμπορεύσιμων αγαθών), αλλά και της πιθανούς σύγκρουσης μεταξύ ενός σημαντικά μεγαλύτερου κρατικού προϋπολογισμού (με τις δαπάνες να αυξάνονται έως και 4-5% του ΑΕΠ λόγω των μετενταξιακών απαιτήσεων και της διαθεσιμότητας κοινοτικών κονδυλίων) και της συνεχούς αντιστροφής του πληθωρισμού που απαιτεί η προσχώρηση στη νομισματική ένωση.
To nije samo zbog tzv. “Balasa-Semjuelsenovog efekta” (koji izaziva oštar rast cena neproizvodnih delatnosti), ali i zbog mogućeg konflikta između znatno većeg javnog budžeta (sa porastom rashoda i do 4-5% BDP zbog post-akcesionih potreba i dostupnosti EU fondova) i stalne deflacije koju zahteva pristupanje monetarnoj uniji.