Секогаш се радувавме кога ќе дојдеше Рамазан, бидејќи бевме во можност да размислуваме за самите себеси, нашите соседи, нашето семејство и ние ја делевме храната со сиромашните луѓе, кои во минатото беа во поголем број.
Ramazan'ı hep sevinçle karşılardık, çünkü kendimizi, komşularımızı ve ailemizi düşünür, yoksullarla yemeğimizi paylaşırdık, ki o zamanlar yoksul sayısı çok daha fazlaydı."