Најголем број од училиштата датираат од периодот по Втората Светска Војна, а учениците и наставниците се принудени да се справуваат со рамни, пропустливи покриви, застарени бојлери, прозорци и врати кои се распаѓаат, несоодветни електрични системи и кородирана водоводна инсталација.
Çoğu İkinci Dünya Savaşı sonrasından kalma binalarda öğretmen ve öğrenciler basık ve akan tavanlar, antika denecek düzeyde eski kalorifer kazanları, çürük pencere ve kapılar, yetersiz elektrik sistemleri ve işe yaramaz hale gelmiş tesisatlar ile eğitime devam etmeye çalışıyor.