Христулас стана веднаш симбол на лутината и разочараноста поради мерките на штедење, особено за пензионерите како него, од кои на некои им се скратени пензиите на само 300 евра месечно, додека даночните затајувачи што й должат на земјата 55 милијарди евра, претежно поминуваат неказнети, а политичарите обвинети за примање огромно мито и корупција се слободни, при што еден дури и ја доведе на суд владата за да му ја зголеми пензијата.
Hristoulas bir anda, ülkeye 55 milyar avro vergi borcu olanlar büyük oranda cezasız kalırken ve muazzam seviyelerde rüşvet ve yolsuzlukla suçlanan siyasiler serbestçe dolaşıp hatta bir tanesi emekli aylığının artırılması için hükümeti mahkemeye verirken, başta sosyal yardımlarında 300 avroya varan kesintiler yapılan kendisi gibi emekliler için olmak üzere, tasarruf tedbirlerine duyulan öfke ve çekilen acıların simgesi haline geldi.