Додека постојниот член на уставот ги прогласува сите индивидуи за еднакви пред законот без оглед на расата, бојата, полот, политичкото мислење, филозофското верување или верата, истиот бара од државните институции да „дејствуваат во согласност“ со принципот на еднаквост, наместо да „го спроведуваат“.
Anayasanın mevcut maddesinde her bireyin ırk, cinsiyet, siyasi görüş, felsefi inanç veya dinden bağımsız olarak yasalar önünde eşit olduğu ilan edilmekle birlikte, madde devlet kurumlarını eşitlik ilkesini "uygulamak" zorunda bırakmak yerine sadece buna "uygun davranmalarını" gerektirmekle kalıyordu.