Во минатото, „привлечноста на Иран произлегуваше од способноста да се постави себеси како еден вид отпор против Западот, а со тоа и на автократските и западните сојузнички арапски владетели“, според Хентов.
Hentov'a göre, geçmişte, "İran'ın cazibesi kendisini Batıya ve daha geniş anlamda otokratik ve Batı müttefiki Arap hükümdarlarına karşı bir direniş markası olarak sunma becerisinden kaynaklanıyordu."