Оваа двојна перспектива -- дека муслиманите и христијаните и Евреите се сите браќа и сестри, но дека христијанското село е сè уште нешто што треба да се чува како богатство -- може да биде дел од она што им овозможува на овие различни заедници да ги задржат своите сопствени идентитети додека мирно и продуктивно се мешаат со другите групи.
Bu ikili perspektif -Müslümanlar, Hıristiyanlar ve Yahudilerin hepsi kardeş olmakla birlikte bir Hıristiyan köyünün yine de bir şekilde hazine olarak görülmesi-, bu farklı cemaatlerin diğer gruplarla barış içinde ve üretken bir şekilde iletişim kurarken kendi kimliklerini korumalarına olanak sağlayan şeyin bir parçası olabilir.