Така, националните јавни политики би можеле да бидат прилично прагматични и разнолики (не подлегнувајќи на фундаментализмот) и насочени кон традиционалните цели на економски раст, стабилност на цените и социјална правда.
Bundan ötürü ulusal kamu politikaları adilce pragmatik ve çeşitlendirilmiş (köktenci değil) ve ekonominin geleneksel gelişme amaçlarına, fiyat istikrarına ve toplumsal adalete ulaşmayı hedef edinmiş bir yol izleyebilir.