За време на својата прва вечер во прогон, тој и неговото семејство ја напуштиле Приштина со многу други, одејќи до станицата за да го фатат првиот воз до границата со Македонија.
Bekiri ve ailesi, sürgündeki ilk gecelerinde, tıpkı diğer pek çok kişi gibi tren garına yürüyerek, Makedonya sınırına giden ilk trene yetişmeye çalışmış ve böylece Priştine'den ayrılmış.