Типично, златните слики се ставаат на градите на починатиот за да бидат "патна карта" за душата во нејзиното патуваое низ вечноста во потрага по боговите.
Genellikle altın plakalar, tanrı arayışında sonsuzluğun içinde yapacağı yolculukta ruha "kılavuzluk" etmesi için, ölen kimselerin tabutlarına konurdu.