„Денес ние можеме да се сетиме на насилното расселување за време на војната и по неа, масакрите, уништувањето на културните објекти, што не беше наша традиција“, рече дон Зефи.
Don Zefi, "Bugün, savaş sırasında ve sonrasındaki şiddetli yer değiştirmeleri, katliamları ve kültürel binaların yıkımını hatırlıyoruz, ki bunlar bizim geleneğimizde yoktur," dedi.