„Султанот Мехмет беше познат по верската толеранција со која тој ги третираше своите поданици, особено освоените Христијани, и филмот завршува со таа прекрасна сцена“, додава тој, осврнувајќи се на последната сцена, кога султанот Мехмет II й кажува на грчката заедница дека Турците ќе бидат благонаклонети кон нивната религија.
“Sultan Mehmet, tebaasına -özellikle de fethedilen topraklardaki Rumlara- gösterdiği dini hoşgörüyle tanınırdı. Film de zaten bunu gösteren o muhteşem sahneyle sonlanıyor,” diye ekliyor Aybay, Sultan Mehmet’in, İstanbul’daki Rum cemaatine, dinlerine karşı hoşgörülü davranılacağı garantisini verdiği son sahneye atıfta bulunarak.