Duke e përshkruar rastin e Ksenides-Arestis si një shembull të "një problemi të përhapur gjerësisht që prek një numër të madh njerëzish," EHCR tha se vendimi i së enjtes duhej aplikuar ndaj së paku 1,400 rasteve të ngjashme të pronave të zëna së pari nga grekë qipriotë, kundër Turqisë.
Opisujući slučaj Ksenides-Arestiseve kao primer «rasprostranjenog problema koji se odražava na mnoge ljude», ESLJP je ukazao da odluka od četvrtka treba da se primeni na otprilike 1.400 sličnih imovinskih predmeta koje su podneli uglavnom kiparski Grci protiv Turske.