Duke pretenduar se Perëndimi ka ngulmuar në parjen e Turqisë nëpërmjet një pikëpamje "orientaliste", Arslan tha se dëshira për të qenë aktiv jashtë vendit nisi në begatinë ekonomike të kohëve të fundit të vendit dhe kërkesës islamike për t'u dhënë të varfërve.
Tvrdeći da je Zapad istrajan u posmatranju Turske sa "orijentalnog" stanovišta, Arslan kaže da je želja za aktivnošću u inostranstvu nastala sa nedavnim ekonomskim prosperitetom zemlje i zahtevom Islama da se daje siromašnima.