Ajo që mund të duket si diskutim akademik mes historianëve, mundet, megjithatë, të ketë pasoja për parimin udhëheqës të politikës së jashtme turke të "thellësisë strategjike" siç këshillohet nga Davutoglu, duke përdorur forcën e butë të Turqisë, duke përfshirë lidhjet e përbashkëta historike dhe kulturore, për të përparuar ndikimin në rritje të Turqisë në rajon.
Ono što može da izgleda kao akademska rasprava među istoričarima, međutim, ima posledice po vodeći princip turske spoljne politike, „stratešku dubinu“, za koju se zalaže Davutoglu, odnosno korišćenje turske „meke moći“, uključujući zajedničke istorijske i kulturne veze, za povećanje turskog prisustva u regionu.