Duke e karakterizuar 2004 si një "vit të humbur" lidhur me detyrimet ndërkombëtare të Beogradit, raporti përmend bashkëpunimin e dobët me gjykatën e OKB-së për krimet e luftës, problemet me gjyqet e vendit të krimeve të luftës, dështimin për të përcaktuar të vërtetën rreth personave të humbur dhe shpënien e keqbërësve në drejtësi si dhe fusha të tjera me probleme.
Opisujući 2004. kao «propuštenu godinu» kada je u pitanju ispunjavanje međunarodnih obaveza Beograda, u izveštaju sa kao primeri navode slaba saradnja sa Međunarodnim sudom za ratne zločine, problemi sa procesima za ratne zločine koji se vode pred domaćim sudovima, propust da se utvrdi istina o nestalim licima i da se počinioci izvedu pred lice pravde, kao i još neka pitanja koja izazivaju zabrinutost.