Në mënyrë karakteristike, fletët e arta viheshin në gjoks të njerëzve të vdekur për të përfaqësuar një "hartë udhësh" për shpirtin në udhëtimin e tij nëpër përjetësi në kërkim të zotave.
Zlatne pločice su po pravilu polagane na grudi umrlih osoba kao «smernica» za dušu na njenom putu kroz večnost u potrazi za bozanstvom.