Na kraju drugog sastanka u Beču naredne godine usvojena je deklaracija u kojoj je istaknuto da «kod vernika ne može da bude prostora ili tolerisanja sukoba koji su pogodili toliko mnogo ljudi u bivšoj Jugoslaviji, na Kavkazu i u centralnoj Aziji».
Ertesi yıl Viyana'da düzenlenen bir diğer toplantının sonunda ise, "inançlı insanların kalbinde, eski Yugoslavya, Kafkaslar ve Orta Asya'daki bu kadar insanın yaşadığı ihtilaflara ne yer vardır, ne de hoşgörü," ifadesinin yer aldığı bir bildirge kabul edildi.