Ali, u smislu potrošnje, „vlada je, u skladu sa svojim mogućnostima, subvencionirala ekonomiju, pomažući proizvodnju iz budžeta, dajući subvencionirane kredite i za preduzeća i za građane, ali novca više nema“.
Fakat harcamalar açısından, "Hükümet, kapasitesi dahilinde, ekonomiye sübvansiyon sağladı, üretime bütçeden destek verdi, hem şahıs hem de kuruluşlara sübvansiyonlu krediler sağladı ama artık para kalmadı."