Na taj način, nacionalna politika zemalja postala bi pragmatičnija i raznovrsnija (i ne bi podlegala fundamentalizmu) i usmerena prema tradicionalnim ciljevima privrednog rasta, stabilnosti cena i socijalne pravde.
Bundan ötürü ulusal kamu politikaları adilce pragmatik ve çeşitlendirilmiş (köktenci değil) ve ekonominin geleneksel gelişme amaçlarına, fiyat istikrarına ve toplumsal adalete ulaşmayı hedef edinmiş bir yol izleyebilir.