U izveštaju se posebno ukazuje na nastavak međuetničkog nasilja i rasističkih napada, nedovoljan broj društvenih i administrativnih pravnih odredbi kojima se zabranjuje diskriminacija, nepostojanje nacionalne komisije zadužene za borbu protiv rasizma, i još uvek nezadovoljavajući nivo tolerancije u medijima.
Raporda özellikle etnik şiddet ve ırkçı saldırıların sürmesi, ayrımcılığı yasaklayan sivil ve idari yasal hükümlerin yetersizliği, ayrımcılıkla mücadeleyle görevli ulusal bir komisyonun olmayışı ve basında hoşgörünün hala istenilen seviyeye ulaşamamasına değiniliyor.