Novoformirane države najčešće su težile kulturnom homogenitetu, a rasejane zajednice vlaških pastira i trgovaca nisu bile dovoljno kohezivne kao grupacija da bi očuvale svoj identitet.
Yeni kurulan devletler kültürel açıdan homojen bir yapı oluşturmaya çalışıyordu. Çobanlık ve ticaretle uğraşan dağınık haldeki Ulah toplulukları ise bu çabalar karşısında kimliklerini koruyabilecek kadar güçlü değillerdi.