Mirković je rekao da je film napravio kao reakciju na činjenicu da su mnogi ljudi u Hrvatskoj pokušali da zaborave da su ikada bili deo Jugoslavije, iako čineći to brišu iz misli i svoja pozitivna iskustva, poput poseta različitim primorskim mestima i slušanja domaćih bendova ranih osamdesetih godina.
Mirkoviç bu filmi, Hırvatistan'daki pek çok kişinin Yugoslavya'nın bir parçası oldukları gerçeğini unutmaya çalışması, fakat bu arada sahil köylerini gezmek ve 1980'lerin başlarındaki yerli grupları dinlemek gibi iyi şeyleri de kafalarından uzaklaştırmalarına tepki olarak çektiğini söyledi.