Dokle god zajednička spoljna i bezbednosna politika budu ostali dalek cilj, i sve dok vojni (nuklearni) arsenali ne budu pod zajedničkom (EU ili nadnacionalnom kontrolom), nije realistično očekivati da će velike zemlje nonšalantno dozvoljavati preuzimanje (ponekad neprijateljsko) svojih najboljih firmi od strane stranih kompanija, ili dozvoliti propast velikih preduzeća: ovde se možemo prisetiti kontroverze oko Alstoma i neprijateljskog stava koji su Francuzi zauzeli kada se kao mogući spasilac javio nemački Simens.
Ortak bir dış politika ve güvenlik politikası oluşturulmadığı ve askeri (nükleer) cephaneler ortak (AB/uluslarüstü) kontrol altına alınmadığı sürece, büyük ülkelerin, önde gelen şirketlerinin yabancı şirketler tarafından (bazen zorla) ele geçirilmesi karşısında tepkisiz kalacağını ya da önemli ulusal şirketlerinin değer kaybetmesine izin vereceğini düşünmek pek gerçekçi olmaz.