Priroda ima svoje zakone i mi ljudi, sa svojim prolaznim postojanjem, sa svojim postojanjem kao pojedinci i/ili kao zajednica, kao celina, deo smo tih zakona.
Doğnaın kendine has yasaları var ve biz insanlar da, geçici varlığımızla, birer birey ve/veya bir bütünün parçaları olarak bu yasalara tâbiyiz.