Nacionalna obaveštajna služba i služba za zaštitu države ostale su pod kontrolom predsednika, dok su kontraobavestajna služba -- Nacionalna služba bezbednosti -- i druge manje tajne službe, stavljene pod "kišobran" Ministarstva unutrašnjih poslova.
Ulusal İstihbarat Servisi ve devlet koruma servisi devlet başkanının emri altında kalırken, karşı istihbarat -- Ulusal Güvenlik Servisi -- ve daha az önemdeki diğer servisler içişleri bakanlığı şemsiyesi altında toplandı.