Bilo kako bilo, “društveni ugovor” između države i građana mora se ponovo napisati; potrebno je sačuvati osnovne ekonomske sastojke socijalne države, a ekonomiji istovremeno dati fleksibilnost i kapacitet da bude konkurentna na globalnom nivou.
Vatandaşlar ve devletler arasındaki toplumsal sözleşmenin, bir yandan refah sisteminin temel taşlarını korurken diğer yandan ekonomilere küresel rekabet karşısında ayakta durabilmeleri için daha fazla esneklik ve kapasite sağlayacak şekilde yeniden yazılması gerekiyor.