«U početku sam bila prestravljena i onda sam mislila da neko, možda i ja sama, može da se povredi jednom od tih igala ili dobije ko zna kakvu bolest, ali sada se navikavam na njih i tretiram ih kao i svako drugo smeće koje pronalazim», objašnjava ona.
Vanea şöyle devam ediyor: "Başlangıçta korktum, sonra da bu iğnelerden birinin birisine, belki de bana batabileceğini ve Tanrı bilir hangi hastalığı bulaştırabileceğini düşündüm, ama artık bunlara alıştım ve bulduğum diğer çöplerden farksız muamele ediyorum."