Nije samo manjak subvencija naveo farmaceute da izvrše pritisak na vladu, koja je poznata po tome što je uzimala novac od plata radnika i što nije podržala zdravstveni sistem socijalističkog stila, nego i kritičan nedostatak spasonosnih lekova, a nekad čak i aspirina.
Eczacıları, sevimsiz bir şekilde işçi maaşlarından para kesen ve Sosyalist tarzdaki sağlık sistemini destekleyemeyen bir hükümeti iteklemeye yönelten sadece sübvansiyon yokluğu değil, aynı zamanda hayat kurtaran ilaçların, hatta bazen aspirinin bile kritik şekilde bulunamaması oldu.