Στην Κροατία, οι πολιτικοί αντίπαλοι της πρωτοβουλίας ισχυρίζονταν ότι με τις συμφωνίες αυτές η Δυτική Ευρώπη επεδίωκε να ανοικοδομήσει τους οικονομικούς δεσμούς που υπήρχαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία – φροντίζοντας ώστε μετά την οικονομική ενσωμάτωση να ακολουθούσε και η πολιτική συγχώνευση.
U Hrvatskoj su politički protivnici inicijative tvrdili kako ovim sporazumima zapadna Europa nastoji ponovno izgraditi gospodarske veze koje su nekoć postojale u bivšoj Jugoslaviji, te osigurava političko ujedinjenje koje bi uslijedilo nakon gospodarske integracije.