Οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης κληρονόμησαν πολλά διαρθρωτικά προβλήματα στον τομέα, συμπεριλαμβανομένης μιας γενικά απαρχαιωμένης υποδομής ερευνών και τεχνολογίας και το θάνατο της βιομηχανικής ζήτησης για εφαρμοσμένες έρευνες, σε συνδυασμό με τις χαμηλές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη από επιχειρήσεις, τη φυγή εγκεφάλων, τον κατακερματισμό του ερευνητικού συστήματος και την έλλειψη συσχετισμού μεταξύ του κλάδου βιομηχανίας και του κλάδου ερευνών.
Zemlje jugoistočne Europe naslijedile su brojne strukturne poteškoće na tom području, uključujući u velikoj mjeri zastarjelu istraživačku i tehnološku infrastrukturu te oskudicu industrijskih zahtjeva za primijenjena istraživanja, kombinirano s malim financijskim ulaganjima tvrtki u istraživanje i razvitak, odljevom mozgova, rascjepkanošću istraživačkog sustava i nedostatkom povezanosti između industrija i istraživačkih sektora.