Κάθε οικογένεια Ρομά είχε τουλάχιστον ένα μέλος στη Βουλγαρία που θα μπορούσε να τους καταχωρήσει ενώ οι αξιωματούχοι επισκέπτονταν τα σπίτια των πολιτών.
Svaka romska obitelj ima najmanje jednog člana koji je ostao u Bugarskoj i koji ih je mogao registrirati kada su dužnosnici obilazili domove građana.