"Οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της [τρομοκρατικής] απειλής στην Ευρώπη επιβραδύνονται ορισμένες φορές λόγω των νομικών μέτρων προστασίας που καθιστούν δύσκολη την ανάληψη σταθερής νομικής δράσης κατά των φερόμενων ως υπόπτων τρομοκρατών, τη νομοθεσία περί ασύλου που αφήνει παραθυράκια, την απουσία επαρκούς νομοθεσίας ή αποδεικτικών προτύπων που περιορίζουν τη χρήση απορρήτων στοιχείων για την κράτηση των φερόμενων ως τρομοκρατών" αναφέρει η έκθεση.
"Nastojanja na suprotstavljanju [terorističkoj] prijetnji u Europi ponekad su usporavali sustavi pravne zaštite koji su otežavali poduzimanje odlučne pravne akcije protiv osumnjičenih za terorizam, zakoni o azilu koji su sadržali pravne "rupe", odsustvo adekvatne legislative ili standardi vezani uz dokaze koji su ograničavali korištenje povjerljivih informacija kako bi se uhitili osumnjičeni za terorizam", navodi se u izvješću.