Αναφέρθηκε πρωτίστως στην εκμετάλλευση της ελληνικής ιστορίας, στη σύγχρονη τέχνη, στον πολιτισμό και τις παραδόσεις -- συμπεριλαμβανομένης της Μεσογειακής δίαιτας, η οποία επικεντρώνεται στα διατροφικά πρότυπα χωρών που αποτελούν σύνορο της Μεσογείου -- καθώς επίσης τη φυσική ομορφιά της χώρας για να προάγουν εναλλακτικές μορφές τουρισμού.
Govorio je uglavnom o korištenju grčke povijesti, suvremene umjetnosti, kulture i tradicija -- uključujući mediteransku kulinarsku tradiciju koja je usredotočena na način pripreme hrane u zemljama koje se graniče s Mediteranskim morem -- kao i na prirodnu ljepotu zemlje, za promicanje alternativnih oblika turizma.