Επί πλέον, όταν και παλαιά μέλη της ΕΕ αντιμετώπισαν δυσκολίες στην ικανοποίηση ορισμένων κριτηρίων του Μάαστριχ, έχει νόημα να είναι κανείς πάρα πολύ αυστηρός με τη Ρουμανία; Ασφαλώς, μπορεί κανείς να αναστρέψει τη λογική του ερωτήματος αυτού: εφόσον και οι αποτελεσματικές οικονομίες της αγοράς ενδέχεται να έχουν δύσκολους καιρούς εντός της Ένωσης, πώς θα τα πήγαιναν οι λιγότερο λειτουργικές μετά την προσχώρησή τους στην κοινότητα; Η απάντηση εξαρτάται από την εξέταση άλλων βασικών θεμάτων όπως την ικανότητα παραχώρησης της αυτονομίας στην κατάστρωση πολιτικής (ως μηχανισμού απορρόφησης των κραδασμών) στο βαθμό που συνεπάγεται η ένταξη.
Nadalje, uzevši u obzir kako su se neke od dugogodišnjih članica EU suočile s velikim poteškoćama u ispunjavanju nekih od kriterija iz Maastrichta, ima li smisla pretjerana strogost prema Rumunjskoj po ovom pitanju? Svakako, logiku je ovog pitanja moguće postaviti i obratno: ako razvijene tržišne ekonomije mogu imati ovakvih poteškoća unutar Unije, kako će one manje razvijene opstati nakon priključenja?