Ο Νόμος περί Ιδρυμάτων της Τουρκίας, ο οποίος υιοθετήθηκε το 1936, όριζε πως όλα τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλουν δήλωση περιουσιακών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων όλων των ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν, ενώ το 1974, ξεχωριστή απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου απαγόρευσε σε μειονοτικές ομάδες να αγοράζουν και να δηλώνουν οποιοδήποτε νέο περιουσιακό στοιχείο.
Turskim Zakonom o zakladama, koji je usvojen 1936. godine, naloženo je da sve zaklade moraju podnijeti imovinsku izjavu, koja uključuje sve nekretnine i ostalu imovinu koju posjeduju, dok je 1974. godine, u posebnoj presudi Vrhovnog suda, manjinskim skupinama zabranjena kupovina i registracija nove imovine.