"Είναι τρόπον τινά ένα είδος ψυχοκοινωνικής υποστήριξης αφού ένα παιδί που περνά όλο το χρόνο που διαρκεί η θεραπεία στο νοσοκομείο μπορεί να σχηματίσει την εντύπωση ότι η πάθησή του είναι ανίατη, πράγμα που προκαλεί φόβο που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη θεραπεία σε ψυχολογικό επίπεδο.
"Riječ je o svojevrsnoj psihosocijalnoj podršci, jer dijete koje čitavo vrijeme liječenja provodi u bolnici može steći dojam kako je bolest neizlječiva, što rezultira strahom, koji se na psihološkoj razini negativno odražava na liječenje.