Αυτό όχι μόνο λόγω του φαινομένου Μπαλάσα – Σάμιουελσον (που συνεπάγεται την απότομη αύξηση των τιμών των μη εμπορεύσιμων αγαθών), αλλά και της πιθανούς σύγκρουσης μεταξύ ενός σημαντικά μεγαλύτερου κρατικού προϋπολογισμού (με τις δαπάνες να αυξάνονται έως και 4-5% του ΑΕΠ λόγω των μετενταξιακών απαιτήσεων και της διαθεσιμότητας κοινοτικών κονδυλίων) και της συνεχούς αντιστροφής του πληθωρισμού που απαιτεί η προσχώρηση στη νομισματική ένωση.
To nije samo zbog Balassa-Samuelson efekta (što uključuje nagli porast cijena neutrživih dobara), već i zato jer postoje mogući konflikti znatno povećanog državnog proračuna (s troškovima koji mogu porasti za 4-5% BDP-a zbog zahtjeva koji nastaju po akcesiji i dostupnosti EU fondova) i održive dezinflacije, koju zahtijeva akcesija u monetarnu uniju.