Η κίνηση θεωρήθηκε παραδοχή μεγαλύτερου αστικού ελέγχου στις ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες έχουν πάρει την εξουσία της κυβέρνησης τρεις φορές στην ιστορία του έθνους.
Taj potez doživljen je kao priznanje većeg civilnog nadzora oružanih snaga, koje su preuzimale nadzor nad vladom tri puta u povijesti zemlje.