Είναι αυτή που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους γιατί μας επιτρέπει να ψάξουμε τους εαυτούς μας, να δούμε το ανθρώπινο βάθος μας, αυτή που μας ενθαρρύνει να αντιμετωπίσουμε τις φοβίες μας, που μας κάνει να πιστέψουμε ότι είναι εφικτές οι ουτοπίες και, ίσως το σημαντικότερο, που μας κάνει να συγκρίνουμε τις δικές μας αντιλήψεις για τον κόσμο με τις αντιλήψεις των άλλων ανθρώπων.
Ona nas čini humanijima, jer nam omogućuje da istražujemo sami sebe, dubine naše ljudskosti, potiče nas da se suočimo sa svojim strahovima, nagoni nas da vjerujemo u ostvarivost utopija i, možda i najvažnije, navodi nas da svoje poimanje svijeta uspoređujemo s poimanjem drugih ljudi.