Ως εκ τούτου, οι εθνικές δημόσιες πολιτικές μπορούν να είναι σχετικά πραγματιστικές και ποικίλες (χωρίς να υποκύπτουν στον φονταμενταλισμό) και να οδεύουν ολοταχώς προς τους παραδοσιακούς στόχους της οικονομικής ανάπτυξης, της σταθερότητας των τιμών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Bundan ötürü ulusal kamu politikaları adilce pragmatik ve çeşitlendirilmiş (köktenci değil) ve ekonominin geleneksel gelişme amaçlarına, fiyat istikrarına ve toplumsal adalete ulaşmayı hedef edinmiş bir yol izleyebilir.