Η κληρονομιά αυτή ενισχύεται από έναν φαύλο κύκλο: η παραγωγή ιδιωτικών αγαθών συμπιέζεται από τα βασικά δημόσια αγαθά, αλλά η ίδια η δαπάνη που υπολογίζεται για την προμήθεια δημοσίων αγαθών μπορεί να υπερφορολογεί τις ιδιωτικές εταιρίες.
Bu miras, bir Catch-22 (Joseph Heller'in 1970'lerde çok satan ironik ve savaş-karşıtı bir romanı) sendromu ile pekişiyor: Temel kamu mallarının üretimi, özel malların üretiminin önüne geçerken, kamu malları üretiminin yol açtığı giderlerden ötürü, özel şirketlerin omzuna aşırı vergi yükü binebiliyor.