Και δεν ήταν μόνο η έλλειψη επιδοτήσεων που οδήγησε τους φαρμακοποιούς να πιέσουν την κυβέρνηση η οποία έχει αποσπάσει με άσχημα τρόπο χρήματα από τους μισθούς των εργαζομένων, αποτυγχάνοντας επίσης να στηρίξουν το Σοσιαλιστικού τύπου σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αλλά επίσης η κρίσιμη έλλειψη φαρμάκων κρίσιμων για την υγεία, και, μερικές φορές, ακόμα και ασπιρίνων.
Eczacıları, sevimsiz bir şekilde işçi maaşlarından para kesen ve Sosyalist tarzdaki sağlık sistemini destekleyemeyen bir hükümeti iteklemeye yönelten sadece sübvansiyon yokluğu değil, aynı zamanda hayat kurtaran ilaçların, hatta bazen aspirinin bile kritik şekilde bulunamaması oldu.