Η θέα γίνεται μπερδεμένη, σαν συνδυασμός διαφορετικών αιώνων σε μια τοποθεσία: νερό που πέφτει μέσω από το βουνό, νέοι να κάνουν αναρρίχηση, ένα λεωφορείο γεμάτο από ανθρώπους που μιλούν σέρβικα, δύο μικρές σκηνές που πωλούν τρόφιμα και ποτά, διάφοροι άνθρωποι που ξαπλώνουν στον ποταμό Μπιστρίτσα, άλλοι κάνουν πικ-νικ στην όχθη του ποταμού.
Manzara, sanki birden fazla ülke tek bir yere toplanmışçasına karıştı: dağlardan akan sular; kaya tırmanışı yapan gençler; Sırpça konuşan insanlarla dolu bir otobüs; yiyecek ve içecek satan iki küçük çadır; kimi Bistrika Nehri boyunca yayılmış, kimi de piknik yapan veya nehir kıyısında oyunlar oynayan insanlar.