Στην Κροατία, οι πολιτικοί αντίπαλοι της πρωτοβουλίας ισχυρίζονταν ότι με τις συμφωνίες αυτές η Δυτική Ευρώπη επεδίωκε να ανοικοδομήσει τους οικονομικούς δεσμούς που υπήρχαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία – φροντίζοντας ώστε μετά την οικονομική ενσωμάτωση να ακολουθούσε και η πολιτική συγχώνευση.
Hırvatistan’da girişime siyasi yönden muhalefet edenler, Batı Avrupa’nın bu anlaşmalar sayesinde eski Yugoslavya ile olan ekonomik bağları yeniden oluşturmayı – ve böylece de ekonomik bütünleşmenin ardından siyasi birleşmenin gerçekleşmesini sağlamayı – istediğini öne sürdü.