Το κόστος αυτής της οικονομικής μετανάστευσης από άποψη ανθρώπινης ανάπτυξης και δημόσιας πρόνοιας είναι ανυπολόγιστο αφού οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν πολλές φορές ανεπαρκείς πόρους για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των εργαζομένων, οι οποίοι όταν φεύγουν παίρνουν μαζί τους τα δυνητικά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.
Bu ekonomik göçün beşeri kalkınma ve kamu refahı açısından yarattığı maliyeti hesaplamak mümkün değil, çünkü hükümetler çoğu zaman eğitimi ve çalışanlara yönelik özel eğitimleri kıt kaynaklarını kullanarak destekliyor ve daha sonra bu çalışanlar ülkelerini terk ettiklerinde, almış oldukları eğitimin olası ekonomik ve sosyal getirilerini de beraberlerinde götürmüş oluyorlar.