Ο Νόμος περί Ιδρυμάτων της Τουρκίας, ο οποίος υιοθετήθηκε το 1936, όριζε πως όλα τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλουν δήλωση περιουσιακών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων όλων των ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν, ενώ το 1974, ξεχωριστή απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου απαγόρευσε σε μειονοτικές ομάδες να αγοράζουν και να δηλώνουν οποιοδήποτε νέο περιουσιακό στοιχείο.
Türkiye’nin 1936 yılında kabul ettiği Vakıflar Kanunu’na göre, tüm vakıfların, sahip oldukları taşınmaz ve diğer mülkleri içeren bir mülk beyannamesinde bulunmaları gerekiyordu. Bununla birlikte, 1974 yılında Yargıtay’ın aldığı bir karar neticesinde, tüm azınlık grupları, yeni mülk edinmek ve bu mülkü kayıt altına almaktan men edildi.