Τα περισσότερα κτίρια χτίστηκαν την περίοδο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πράγμα που αναγκάζει μαθητές και δασκάλους να ανέχονται επίπεδες σκεπές, οι οποίες παρουσιάζουν διαρροές, πεπαλαιωμένους καυστήρες, αποσαθρωμένα παράθυρα και πόρτες, ανεπαρκείς ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και σκουριασμένες σωληνώσεις.
Çoğu İkinci Dünya Savaşı sonrasından kalma binalarda öğretmen ve öğrenciler basık ve akan tavanlar, antika denecek düzeyde eski kalorifer kazanları, çürük pencere ve kapılar, yetersiz elektrik sistemleri ve işe yaramaz hale gelmiş tesisatlar ile eğitime devam etmeye çalışıyor.