Η πρώτη, η πλέον αισιόδοξη, τονίζει τις θεσμικές αδυναμίες των πρώην κομμουνιστικών κοινωνιών, την λανθάνουσα λειτουργία ελέγχου και ισορροπιών και ένα διεφθαρμένο δικαστικό σώμα, σε συνδυασμό με μια εξασθενισμένη δυνατότητα εφαρμογής του νόμου.
Söz konusu görüşlerden ilki ve daha iyimser olanı, komünizm sonrası toplumlarda kurumların işleyişindeki zayıflığın, denge ve denetim mekanizmalarındaki istikrarsızlığın, yargıdaki yolsuzlukların ve yürütmedeki yetersizliğin altını çiziyor.