Στο πλαίσιο αυτό, τονίζει για μια ακόμη φορά την ύπαρξη ακραίων θέσεων, πολλαπλών ισορροπιών, δυσάρεστες πορείες εξαρτήσεων, ελαττωματικούς κύκλους και «παγίδες υπανάπτυξης», που όλα προβάλλουν πολυάριθμες προκλήσεις για τη δημόσια πολιτική.
Bu bağlamda, her biri kamu politikaları açısından sorun yaratan dış etmenler, çoklu dengeler, yol bağımlılıkları, kısırdöngüler ve "az gelişmişlik tuzakları" gibi meseleler yeniden vurgulanıyor.