Ταυτόχρονα, η κατανομή του πλούτου στον κόσμο φαίνεται να είναι πολύ πιο ανισομερής από ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Ο μύθος της "νέας οικονομίας" έχει καταρρεύσει και τα εταιρικά σκάνδαλα στον εύπορο κόσμο καταδεικνύουν ότι η ρουσφετολογία και η κακή διακυβέρνηση αποτελούν πολύ πιο περίπλοκο φαινόμενο από ότι υποτίθεται και αποδίδεται συνήθως γεωγραφικά. Οι οικονομικές και νομισματικές κρίσεις αποτελούν επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στις αναδυόμενες αγορές και έχουν προκαλέσει οικονομική και κοινωνική κατάπτωση σε όχι και λίγες χώρες. Η απελευθέρωση του εμπορίου έχει πρωτίστως ευνοήσει τις πλούσιες χώρες, οι οποίες διακηρύττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν. Ο κοινωνικός θρυμματισμός και ο αποκλεισμός απαντώνται ολοένα και περισσότερο τόσο στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες. Υπάρχει ένα είδος αταξίας και ένα αυξανόμενο κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι μη συμβατικές απειλές, η χρήση μαζικής καταστροφής ειδικότερα, προσλαμβάνουν απειλητικές διατάσεις.
Aynı zamanda dünyadaki refahın dağılımı bugün 20 yıl öncesine daha adaletsizdir; "yeni ekonomi" efsanesi çökmüş, ve dünyanın varsıl kesimindeki şirket skandalları ahbap-çavuş ilişkileri ile kötü yönetim olgularının sanılandan ve bugüne değin bilinegelenden daha karmaşık arka planlara sahip olduklarını ortaya koymuştur; malî krizler ve döviz krizleri gelişmekte olan piyasaların ayrılmaz yol arkadaşı olmuş ve çok sayıda ülkede ekonomik ve sosyal dalgalanmalara yol açmıştır; ticari liberalleşme genellikle - genellikle söyledikleri gibi davranmayan - zengin ülkelerin çıkarına olmuş; sosyal tabakalaşma ve sınıf farklılaşmaları hem varsıl hem de yoksul ülkelerde artış eğilimi içine girmiş; dünyanın birçok bölgesinde düzensizlik ile düş kırıklıkları silsilesi ile hüsranlardaki artış olduğu izlenimi ortaya çıkmış; alışılmadık tehditler, özellikle de kitle imha silahlarının kullanılabileceği riski, kara kara bulutlar biçiminde ufukta gözükmeye başlamıştır.