Κατά την πρώτη νύχτα της εξορίας του, έφυγε με την οικογένειά του από την Πρίστινα, μαζί με άλλους, περπατώντας μέχρι το σταθμό για να πάρουν το πρώτο τρένο στα σύνορα με την πΓΔΜ.
Bekiri ve ailesi, sürgündeki ilk gecelerinde, tıpkı diğer pek çok kişi gibi tren garına yürüyerek, Makedonya sınırına giden ilk trene yetişmeye çalışmış ve böylece Priştine'den ayrılmış.