Την εποχή εκείνη, το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) είχε εύθραυστη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και όχι αρκετές ψήφους για να εκλέξει νέο πρόεδρο.
O dönemde, muhafazakar Yeni Demokrasi (ND) partisi parlamentoda yeni bir cumhurbaşkanı seçmeye yetmeyecek kılpayı bir çoğunluğa sahipti.