Ο ίδιος έγινε γέφυρα ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες – των Κούρδων, των Τούρκων, των Αρμενίων – και ήταν ένα είδος προτύπου του μελλοντικού Τούρκου πολίτη, νομίζω, γιατί τα "είχε βρει" με την ταυτότητά του και τη θρησκεία του, χωρίς να διάκειται εχθρικά έναντι των Τούρκων ή του Ισλάμ.
Kürt, Türk ve Ermeni etnik grupları arasında bir köprü oldu ve bence gelecekteki Türk vatandaşı için bir çeşit model oluşturdu, çünkü kendi kimliği ve kültürüyle sıkı bağlara sahipti, ama Türkleri ve İslamı da kavramaya çalışıyordu.