Bodrumi u bë shtëpia jonë, uria, diçka me të cilën zgjoheshe e shkoje të flije, bombat e snajperët një gjë e përditëshme dhe vdekja më pranë se kurrë," tha Branko Katana nga Sarajeva.
Bodrum evimiz oldu, açlık birlikte uyuyup uyandığın bir şey, bombalar ve keskin nişancılar gündelik şeyler ve ölüm, her zamankinden daha yakın hale geldi."