Ligji mbi Fondacionet i Turqisë, i miratuar në vitin 1936, urdhëroi që të gjitha fondacionet duhet të paraqesin një deklaratë të pasurive, duke përfshirë të gjitha pasuritë e patundshme dhe të tjera që posedojnë, ndërsa në vitin 1974, një vendim i veçantë nga Gjykata e Kasacionit u ndaloi grupeve nga pakicat blerjen dhe regjistrimin e ndonjë pasurie të re.
Türkiye’nin 1936 yılında kabul ettiği Vakıflar Kanunu’na göre, tüm vakıfların, sahip oldukları taşınmaz ve diğer mülkleri içeren bir mülk beyannamesinde bulunmaları gerekiyordu. Bununla birlikte, 1974 yılında Yargıtay’ın aldığı bir karar neticesinde, tüm azınlık grupları, yeni mülk edinmek ve bu mülkü kayıt altına almaktan men edildi.