Such tolerance follows a century-old experience of coexistence, in which one ethnic or religious community traditionally lives and works side-by-side with another, while managing to preserve its own customs and heritage.
Një tolerancë e tillë pason një përvojë shekullore të bashkëjetesës, në të cilën një bashkësi etnike apo fetare tradicionalisht jeton dhe punon pranë e pranë me një tjetër, duke arritur të ruajë zakonet dhe trashëgiminë e saj.