In this way, Balkan governments might feel more "ownership" of reformist policies, and would be less inclined to shirk their responsibilities when faced with domestic opposition to reform.
Në këtë mënyrë, qeveritë e Ballkanit mund të ndjejnë më shumë "pronësinë" e politikave të reformës dhe do të jenë më pak të prirura të zvogëlojnë përgjegjësitë e tyre kur të përballen me kundërshtimin e brendshëm ndaj reformës.