As long as a common foreign and security policy remains a distant goal, and as long as military (nuclear) arsenals are not under common (EU/supranational) control, it is unrealistic to expect that large countries will nonchalantly allow the takeover (sometimes hostile) of their top firms by foreign companies, or let major companies go down the tube – we may recall here the controversy around Alstom and the dim view Paris took of a possible Siemens-led rescue operation.
Për aq sa një politikë e jashtme e përbashkët sigurimi mbetet një objektiv i largët, dhe për aq sa arsenalet (bërthamore) ushtarake nuk janë nën kontrollin e përbashkët (BE/ mbikombëtar), është jo realiste të presësh që vendet e mëdha do të lejojnë me shpërfillje marrjen (nganjëherë armiqësore) të firmave të tyre kryesore nga kompanitë e huaja, apo t'i lënë kompanitë e mëdha të rrëzohen: mund të kujtojmë këtu kundërshtitë e ngritura rreth Alstom dhe synimin e paqartë që Parisi mori nga një operacion shpëtimi i kryesuar nga Siemens.