This legacy is reinforced by a Catch-22 syndrome: the production of private goods is crowded in by basic public goods, but the very expenditure assigned to the supply of public goods may overtax private firms.
Kjo trashëgimi përforcohet nga një sindromë e rrethit vicioz: prodhimi i të mirave private është i shtypur prej të mirave thelbësore publike, por vetë shpenzimet e destinuara për ofertën e të mirave publike mund të mbitaksojë firmat private.