Κατά δεύτερον, οι ισορροπημένοι προϋπολογισμοί θα πρέπει να εξεταστούν σε κυκλική βάση, πράγμα που θα δώσει στις κυβερνήσεις κάποιο περιθώριο ανοχής από καιρού εις καιρόν υψηλότερων επιτοκίων.
Ky model (neo-liberal) adhuroi virtytet e defiçiteve të ulët buxhetorë (buxhete të balancuar), inflacion të ulët, asnjë ndërhyrje prej qeverisë në administrimin e ekonomisë, privatizim të plotë dhe kështu me rradhë.