Και δεν ήταν μόνο η έλλειψη επιδοτήσεων που οδήγησε τους φαρμακοποιούς να πιέσουν την κυβέρνηση η οποία έχει αποσπάσει με άσχημα τρόπο χρήματα από τους μισθούς των εργαζομένων, αποτυγχάνοντας επίσης να στηρίξουν το Σοσιαλιστικού τύπου σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αλλά επίσης η κρίσιμη έλλειψη φαρμάκων κρίσιμων για την υγεία, και, μερικές φορές, ακόμα και ασπιρίνων.
Dhe nuk ishte vetëm një mungesë e subvencioneve që i bëri farmacistët të nxisin një qeveri që kishte marrë në mënyrë famëkeqe para nga pagat e punëtorëve dhe nuk mbështeti sistemin e saj të tipit socialist të kujdesit shëndetësor, por gjithashtu një mungesë kritike e ilaçeve që shpëtojnë jetën dhe ndonjëherë edhe e aspirinës.