Καλώντας για πολιτικές οι οποίες αναγνωρίζουν και προστατεύουν την πολιτιστική ποικιλομορφία, οι συγγραφείς αντικρούουν την ιδέα ότι μια τέτοια ποικιλομορφία οδηγεί σε κατακερματισμό, συγκρούσεις, αδύναμη ανάπτυξη ή επιβολή των αρχών.
Duke bërë thirrje për politika që njohin dhe mbrojnë ndryshueshmërinë kulturore, autorët hedhin poshtë idenë se një ndryshueshmëri e tillë çon në fragmentizim, konflikt, zhvillim të paktë dhe sundim autoritar.