Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι, οι υπουργοί υπογράμμισαν "την ισχυρή πεποίθησή τους ότι ο διαπολιτιστικός και διαθρησκευτικός διάλογος, μια ευπρόσδεκτη διαδικασία από μόνη της, μπορεί όντως να συμβάλλει τόσο στη μείωση συγκεκριμένων αιτιών τρομοκρατίας όσο και στην υποστήριξη από την οποία μπορεί να επωφεληθεί." Μια τέτοια ισορροπημένη συμπεριφορά έναντι ενός διχαστικού ζητήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια περιοχή, όπου τα ακραία στοιχεία της πολιτικής εκμεταλλεύονται τις διαθρησκευτικές και εθνικές σχέσεις.
Nuk qe befasuese që ministrat theksuan "besimin e tyre të fortë se dialogu ndër-kulturor dhe ndër-fetar, një proces në vetvete i mirëpritur, me të vërtetë mund të kontriubojë si në zvogëlimin e disa shkaqeve të terrorizmit, ashtu edhe në mbështetjen, nga e cila ai mund të përfitojë". Një qëndrim i tillë i ekuilibruar ndaj një çështje përçarëse është veçanërisht i rëndësishëm në një rajon, ku ekstremistët politikë shfrytëzojnë marrëdhëniet ndër-fetare dhe etnike.