Ταυτόχρονα, η κατανομή του πλούτου στον κόσμο φαίνεται να είναι πολύ πιο ανισομερής από ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Ο μύθος της "νέας οικονομίας" έχει καταρρεύσει και τα εταιρικά σκάνδαλα στον εύπορο κόσμο καταδεικνύουν ότι η ρουσφετολογία και η κακή διακυβέρνηση αποτελούν πολύ πιο περίπλοκο φαινόμενο από ότι υποτίθεται και αποδίδεται συνήθως γεωγραφικά. Οι οικονομικές και νομισματικές κρίσεις αποτελούν επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στις αναδυόμενες αγορές και έχουν προκαλέσει οικονομική και κοινωνική κατάπτωση σε όχι και λίγες χώρες. Η απελευθέρωση του εμπορίου έχει πρωτίστως ευνοήσει τις πλούσιες χώρες, οι οποίες διακηρύττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν. Ο κοινωνικός θρυμματισμός και ο αποκλεισμός απαντώνται ολοένα και περισσότερο τόσο στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες. Υπάρχει ένα είδος αταξίας και ένα αυξανόμενο κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι μη συμβατικές απειλές, η χρήση μαζικής καταστροφής ειδικότερα, προσλαμβάνουν απειλητικές διατάσεις.
Në të njëjtën kohë, shpërndarja e pasurisë në botë duket të jetë më e pabarabartë tani sesa 20 vjet më parë; miti i "ekonomisë së re" është davaritur dhe skandalet e korporatave në botën e pasur tregojnë se tarafet dhe drejtimi i gabuar janë një fenomen më kompleks seç mendohet zakonisht dhe atribuohet gjeografikisht; krizat financiare dhe monetare janë përsëritur në tregjet në zhvillim dhe kanë krijuar kaos ekonomik dhe shoqëror jo në pak vende; liberalizimi i tregtisë ka favorizuar kryesisht vendet e pasura, të cilat predikojnë atë që nuk praktikojnë; copëzimi shoqëror dhe përjashtimi kanë qënë në rritje si në vendet e pasura ashtu edhe në ato të varfra; ekziston një ndjenjë çrregullimi dhe një valë në rritje pakënaqësie dhe zhgënjimi në shumë pjesë të botës; kërcënime të pazakonshme, veçanërisht përdorimi i shkatërrimit në masë, pritet të vinë rrezikshëm.