Ενώ οποιοσδήποτε άλλος μπορούσε να εκλάβει τις κραυγές θαυμασμού, το πλήθος των χιλιάδων που φώναζε ρυθμικά, καθώς και τις αφίσες σε ολόκληρη την πόλη που ανέγραφαν, "Μπράβο Ντάνις," ως λόγο έπαρσης, ο Τάνοβιτς ενδιαφέρονταν περισσότερο να αφιερώσει το Όσκαρ του στη χώρα και στους βόσνιους συμπατριώτες του.
Ndërsa çdokujt tjetër mund t'i rritet mendja nga një turmë prej mijëra vetësh që brohorisnin dhe thërrisnin, si dhe tabelat përreth qytetit që shkruanin, "Të lumtë Danis", Tanoviç ishte më i interesuar në përkushtimin e Oskarit të tij ndaj vendit të tij dhe bashkëkombasve të tij boshnjakë.