Από τη θέση του κράτους, η αλλαγή στην ιδέα του ακαθάριστου μισθού οδηγεί σε μείωση της διαφυγής (από υποχρεώσεις πληρωμών), με αποτέλεσμα την εξασφάλιση σταθερής χρηματοδότησης του συστήματος υγείας και συντάξεων.
Nga pikpamja e shtetit, ndryshimi në konceptin e pagës bruto koncepton shpënien në një reduktim të evazionit (të detyrimeve të pagesës), duke garantuar kështu financim të qëndrueshëm të sistemit shëndetësor e të pensioneve.