Ο ίδιος έγινε γέφυρα ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες – των Κούρδων, των Τούρκων, των Αρμενίων – και ήταν ένα είδος προτύπου του μελλοντικού Τούρκου πολίτη, νομίζω, γιατί τα "είχε βρει" με την ταυτότητά του και τη θρησκεία του, χωρίς να διάκειται εχθρικά έναντι των Τούρκων ή του Ισλάμ.
Ai u bë një urë midis këtyre grupeve etnikë: kurdëve, turqve, armenëve dhe ishte një lloj modeli i shtetasit të ardhshëm turk, mendoj unë, sepse kishte lidhje të forta me kulturën dhe identitetin e tij, por gjithashtu u përpoq të kuptonte turqit dhe Islamin.