"Για τους γονείς ενός ατόμου με διανοητικές ανάγκες, ο μεγαλύτερος φόβος είναι: Τι θα κάνει το παιδί μου άμα πεθάνω; Ποιος θα το φροντίζει; Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που διδάσκουμε στα νεαρά αυτά άτομα πρακτικά πράγματα στο "Σχολείο της Ζωής", όπου οργανώνουμε κατασκηνώσεις που διαρκούν αρκετές ημέρες.
"Për prindërit e personave me probleme mendorë, frika më e madhe është: 'Çdo të bëjë fëmija im kur të vdes unë, kush do të kujdeset për të?' Kjo është pse përpiqemi t'u mësojmë këtyre të rinjve gjëra praktike nëpërmjet Shkollës së Jetës, ku kryejmë kampe që zgjatin për disa ditë.