Το Αΐντ αλ-Αντχά συμπίπτει με το Χατζ και τιμά την προθυμία του Αβραάμ να θυσιάσει το γιο του Ισμαήλ ως πράξη υπακοής στο Θεό, προτού παρέμβει για να θυσιάσει αντ' αυτού ένα κριάρι.
Bajrami bie gjatë kohës së haxhillëkut dhe kremton gadishmërinë e Ibrahimit për të sakrifikuar djalin e tij Ismail si një akt bindjeje ndaj Zotit, përpara se ky i fundit të ndërhyjë për të sakrifikuar një dash në vend të tij.