Αναφέρθηκε πρωτίστως στην εκμετάλλευση της ελληνικής ιστορίας, στη σύγχρονη τέχνη, στον πολιτισμό και τις παραδόσεις -- συμπεριλαμβανομένης της Μεσογειακής δίαιτας, η οποία επικεντρώνεται στα διατροφικά πρότυπα χωρών που αποτελούν σύνορο της Μεσογείου -- καθώς επίσης τη φυσική ομορφιά της χώρας για να προάγουν εναλλακτικές μορφές τουρισμού.
Ai foli kryesisht për përdorimin e historisë greke, artit bashkëkohor, kulturës dhe traditave, duke përfshirë dietën mesdhetare e cila përqëndrohet në modelet e të ngrënit në vendet që kufizohen me detin Mesdhe, si dhe bukurinë natyrore të vendit për të nxitur forma alternative turizmi.