Ο Μπόζο Νοβάκοβιτς, μέλος της πρωτοβουλίας κατασκευής του σιδηροδρόμου Μπράτσκο-Μπανόβιτσι, ο οποίος δεν ήταν ακόμα 18 εκείνη την εποχή, θυμάται: "Εργαζόμασταν νυχθημερόν και δεν νοιαζόταν κανείς, ούτε στο ελάχιστο, που δουλεύαμε δωρεάν.
Bozho Novakoviç, një ish-anëtar i nismës ndërtuese të hekurudhës Bërçko-Banoviçi, që ishte 18 vjeç atë kohë, kujton: "Punonim ditë e natë dhe askush nuk ishte e shqetësuar për asgjë, aq më pak se e bënim të gjithë falas.