Μεταχειρίζονταν τη διαφθορά ως ζήτημα ανεπάρκειας κοινωνικών και οικονομικών θεσμών και όχι ως αποκλίνουσα συμπεριφορά η οποία πρέπει να παραπεμφθεί νομικά.
Ato e trajtuan korrupsionin si një çështje të mospërshtatshmërisë së institucioneve socialë dhe ekonomike, sesa si sjellje jashtë norme që duhet ndjekur penalisht.