Η περιχαράκωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην πολιτική του Λιβάνου και του Ιράκ καταδεικνύει την ικανότητά της να εκμεταλλεύεται τις ρήξεις και τις πολιτικές διαφωνίες, ενώ ο στόχος της Τουρκίας να δρα ως αξιόπιστος μεσολαβητής στις φαινομενικά δυσεπίλυτες συγκρούσεις -- όπως ο Λίβανος, η Παλαιστίνη, και το Ιράκ -- αποκαλύπτει ότι το Ιράν και η Τουρκία ανταγωνίζονται για διαφορετικούς σκοπούς.
Ndërhyrja e Republikës Islamike në politikën libaneze dhe irakiane tregon aftësinë e saj për të shfrytëzuar ndarjet dhe luftërat politike, ndërsa qëllimi i Turqisë që të veprojë si një moderator i besueshëm në konflikte që duket të jenë të vështirë për t'u kontrolluar -- të tillë si Libani, Palestina dhe Iraku -- tregon se Irani dhe Turqia janë duke konkurruar për qëllime të ndryshme.