Αυτού του είδους η ανεκτικότητα έρχεται μετά από εμπειρία συνύπαρξης ενός αιώνα, κατά τον οποίο μια εθνική ή θρησκευτική κοινότητα ζεί παραδοσιακά και εργάζεται πλάι-πλάι η μια με την άλλη, κατορθώνοντας να διατηρήσει τα έθιμα και την κληρονομιά της.
Një tolerancë e tillë pason një përvojë shekullore të bashkëjetesës, në të cilën një bashkësi etnike apo fetare tradicionalisht jeton dhe punon pranë e pranë me një tjetër, duke arritur të ruajë zakonet dhe trashëgiminë e saj.