Ο πολιτισμός έρχεται συνήθως τελευταίος στη διεθνή ημερήσια διάταξη -- αυτό όμως δεν ισχύει στο ΣτΕ, το οποίο προσδίδει ιδιαίτερο βάρος στην αξίωση για τη μοναδικότητα και την καθολικότητα της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς των χωρών-μελών του.
Kultura zakonisht vjen e fundit në rendin ndërkombëtar të ditës, po nuk është kështu në KoE, e cila i kushton një rëndësi të veçantë kërkesës për individualitet dhe universalitet të trashëgimisë kulturore kombëtare të vendeve anëtare të saj.