Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι η οικονομική άνοδος των ασιατικών οικονομιών (με πιο εντυπωσιακή αυτή της Κίνας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες) θα πρέπει να ειδωθεί μέσω τέτοιων φίλτρων πολιτικής – ήτοι, μέσω της πολιτικής στρατηγικού εμπορίου που ενσωματώθηκε σε ένα είδος βιομηχανικής πολιτικής που εστιάζεται στην ανάπτυξη με χρήση των δυνάμεων της αγοράς με έναν έξυπνο τρόπο.
Mund të pranohet se ngritja ekonomike e ekonomive aziatike (dhe më përshtypjelënëse, ajo e Kinës gjatë dy dekadave të fundit) duhet gjykuar nëpërmjet lenteve të tilla politike, që do të thotë nëpërmjet politikës strategjike tregtare, e cila është mishëruar në një lloj politike industriale zhvillimore duke përdorur forcat e tregut në një mënyrë të mënçur.