Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, η κεντρική τράπεζα τύπωνε αδιακρίτως δηνάρια για να καλύπτει ελλείμματα του προϋπολογισμού και για να αγοράζει τα πολυπόθητα σκληρά νομίσματα για τις κρατικές επιχειρήσεις, δημιουργώντας συνεχώς αυξανόμενο πληθωρισμό.
Gjatë kësaj kohe, banka qëndrore arbitrarisht shtypte dinarë, për të mbuluar defiçitet buxhetore dhe për të blerë monedha të forta shumë të nevojshme për bizneset shtetërore, duke prodhuar inflacion gjithnjë në rritje.