Στην Κροατία, οι πολιτικοί αντίπαλοι της πρωτοβουλίας ισχυρίζονταν ότι με τις συμφωνίες αυτές η Δυτική Ευρώπη επεδίωκε να ανοικοδομήσει τους οικονομικούς δεσμούς που υπήρχαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία – φροντίζοντας ώστε μετά την οικονομική ενσωμάτωση να ακολουθούσε και η πολιτική συγχώνευση.
Në Kroaci, kundërshtarët politikë të nismës pretenduan se me këto marrëveshje, Evropa Perëndimore kërkonte të rindërtonte lidhjet ekonomike që dikur ekzistonin në ish Jugosllavinë, duke bërë të sigurtë që pas integrimit ekonomik do të pasonte shkrirja politike.