Ένας συνδυασμός μη ανταγωνιστικών τιμών, υπερβολικών κανονισμών και γραφειοκρατίας, πλέον επαναλαμβανόμενος σχεδόν σε κάθε ευκαιρία για υπερανάλυση της Ελληνικής οικονομίας, κατηγορείται ευθέως για τη δραματική δυσπραγία του θαλάσσιου τουρισμού, τμήμα της οικονομίας το οποίο θεωρείται καίριο για την έξοδο από την κρίση.
Një përzjerje jokonkurruese çmimesh, mbingarkime me rregullore e burokraci, tani të përsëritura në pothuajse çdo shkallë për të shqyrtuar imtësisht ekonominë greke, po fajësohet drejtpërdrejt për një rënie të konsiderueshme në turizmin detar, një segment i ekonomisë i parë si vendimtar për daljen nga kriza.