Η κληρονομιά αυτή ενισχύεται από έναν φαύλο κύκλο: η παραγωγή ιδιωτικών αγαθών συμπιέζεται από τα βασικά δημόσια αγαθά, αλλά η ίδια η δαπάνη που υπολογίζεται για την προμήθεια δημοσίων αγαθών μπορεί να υπερφορολογεί τις ιδιωτικές εταιρίες.
Kjo trashëgimi përforcohet nga një sindromë e rrethit vicioz: prodhimi i të mirave private është i shtypur prej të mirave thelbësore publike, por vetë shpenzimet e destinuara për ofertën e të mirave publike mund të mbitaksojë firmat private.