Με την ιστορία μιας μοναχικής μητέρας που μεγαλώνει την κόρη της στο μεταπολεμικό Σεράγεβο, η Ζμπάντιτς δραματοποιεί την αγωνία των γυναικών που βιάστηκαν ως μέρος της εθνοτικής κάθαρσης κατά την περίοδο του πολέμου 1992 - 1995.
Преку приказната на една самохрана мајка која ја одгледува својата ќерка во повоено Сараево, тој претставува драматизација на агонијата на жените силувани како дел од етничкото чистење за време на конфликтот од 1992-та до 1995-та година.