Ενώ οι αισιόδοξοι έχουν εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των διαρθρωτικών και θεσμικών αλλαγών να μειώσουν ανήθικες συμπεριφορές, άλλοι εκφράζουν φόβο για τα προβλήματα ‘εξάρτησης’ και τις παγίδες της υπανάπτυξης.
Иако оптимистите веруваат во способноста на структурните и институционалните реформи да го намалат неморалното однесување, останатите алармантно укажуваат на проблемите околу „довербата“ и замките што произлегуваат од неразвиеноста.