Ο Νόμος περί Ιδρυμάτων της Τουρκίας, ο οποίος υιοθετήθηκε το 1936, όριζε πως όλα τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλουν δήλωση περιουσιακών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων όλων των ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν, ενώ το 1974, ξεχωριστή απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου απαγόρευσε σε μειονοτικές ομάδες να αγοράζουν και να δηλώνουν οποιοδήποτε νέο περιουσιακό στοιχείο.
Според турскиот Закон за фондации, усвоен во 1936 година, сите фондации мораа да поднесат изјава за имотот, вклучително и целиот недвижен имот и другиот имот кој го поседувале, додека во 1974 година, одделна пресуда на Судот за казација им забрани на малцинските групи да купуваат и регистрираат каков било нов имот.