Τα περισσότερα κτίρια χτίστηκαν την περίοδο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πράγμα που αναγκάζει μαθητές και δασκάλους να ανέχονται επίπεδες σκεπές, οι οποίες παρουσιάζουν διαρροές, πεπαλαιωμένους καυστήρες, αποσαθρωμένα παράθυρα και πόρτες, ανεπαρκείς ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και σκουριασμένες σωληνώσεις.
Најголем број од училиштата датираат од периодот по Втората Светска Војна, а учениците и наставниците се принудени да се справуваат со рамни, пропустливи покриви, застарени бојлери, прозорци и врати кои се распаѓаат, несоодветни електрични системи и кородирана водоводна инсталација.