"Είναι τρόπον τινά ένα είδος ψυχοκοινωνικής υποστήριξης αφού ένα παιδί που περνά όλο το χρόνο που διαρκεί η θεραπεία στο νοσοκομείο μπορεί να σχηματίσει την εντύπωση ότι η πάθησή του είναι ανίατη, πράγμα που προκαλεί φόβο που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη θεραπεία σε ψυχολογικό επίπεδο.
„Тоа е некој вид на психолошка поддршка, бидејќи детето кое го поминува целото лечење во болница може да добие впечаток дека неговата болест е неизлечива, што резултира со страв кој негативно влијае врз лекувањето на психолошко ниво.