Ως παραδείγματα, ανέφερε την υποβολή εγγράφων και αρχείων, την απόφαση για αποδέσμευση δεκάδων μαρτύρων από τη δέσμευση να διαφυλάξουν κρατικά μυστικά, και τους "ελέγχους αξιοπιστίας" για τη φερόμενη θέση των κατηγορούμενων εγκληματιών.
Како пример тој го наведува доставувањето на документи и архивски материјали, одлуката за ослободување на неколку десеттици сведоци од обврската да ги чуваат државните тајни, како и „веродостојни проверки“ на локациите на кои се зборува дека се кријат осомничените злосторници.