Οι άνθρωποι, τόσο στους κύκλους της διαμόρφωσης της πολιτικής όσο και στους ακαδημαϊκούς κύκλους, συνειδητοποιούν ότι οι πνευματικές στενοκεφαλιές δεν προσφέρουν και ιδιαίτερη βοήθεια στον πραγματικό κόσμο, ότι οι ελεύθερες οικονομίες χρειάζονται αποτελεσματικές ρυθμίσεις (ένα γεγονός που αποδείχθηκε ευρέως από τις οικονομικές και ενεργειακές αγορές και τα εταιρικά σκάνδαλα), ότι οι κυβερνήσεις έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν στον οικονομικό βίο όσον αφορά στην παροχή δημοσίων αγαθών -- μεταξύ αυτών και αποτελεσματικές ρυθμίσεις.
Луfето, и во круговите во кои се креира политиката и оние во академските кругови, сфаќаат дека интелектуалниот фанатизам не е многу од помош во реалниот свет, дека на пазарните економии им требаат ефикасни регулативи (факт кој беше јасно потврден со финансиските, енергетските пазари и корпоративните скандали), дека владите треба да играат улога во економскиот живот кога станува збор за обезбедуваое на јавните добра - вклучително и ефикасни регулативи.