Παράλληλα με τα αυξανόμενα ελλείμματα, αριθμός άλλων παραγόντων – πληθωριστικές πιέσεις λόγω της αύξησης της συνολικής ζήτησης μετά την ένταξη, καθεστώς νομισματικής πολιτικής (με επικέντρωση στον πληθωρισμό) που σημαίνει ευελιξία στην τιμή συναλλάγματος και πιθανές αυξήσεις στα βάρη του κρατικού προϋπολογισμού (λόγω της ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ένταξης της ΕΕ και της ανάγκης για ανάπτυξη των εγχώριων υποδομών) – επισημαίνουν μια πιο σοβαρή άποψη, μακροπρόθεσμα.
Покрај растот на дефицитите, многу други фактори -- инфлациските притисоци кои се должат на агрегатната побарувачка по пристапувањето, режимот на монетарна политика (исполнување на инфлацискта цел) која подразбира флексибилност на девизниот курс, а веројатно и поголемо оптоварување на јавниот буџет (како резултат на обврските кои ги носи влезот во ЕУ и потребата да се развие домашната инфраструктура) укажуваат на еден потрезвен поглед на работите во подалечна иднина.