Η αφοσίωσή τους στον ποιμενικό βίο, τους κράτησε συχνά μακριά από τις άσπονδες εθνοτικές διαμάχες που μάστιζαν τα Βαλκάνια ανά τους αιώνες και συνυπήρχαν ειρηνικά με την πλειονότητα όπου κι αν ζούσαν.
Нивната посветеност на овчарскиот начин на живот често ги чуваше настрана од суровата етничка борба која го опустоши Балканот низ вековите, а тие мирољубиво коегзистираат со мнозинските популации каде и да живеат.