Αυτό που μπορεί να φαίνεται ως ακαδημαϊκή συζήτηση μεταξύ των ιστορικών, μπορεί, παρόλα αυτά, να έχει αντίκτυπο για την κατευθυντήρια αρχή "στρατηγικό βάθος" της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας όπως υποστηρίζει ο Νταβούτογλου, χρησιμοποιώντας την ήπια δύναμη της Τουρκίας -- συμπεριλαμβανομένων των κοινών ιστορικών και πολιτιστικών δεσμών -- για να προωθήσει την αυξανόμενη "σφραγίδα" της στην περιοχή.
Она што можеби изгледа како академска дискусија меѓу историчарите, може сепак да има последици за водечкиот принцип на турската надворешна политика на „стратешка длабочина“ застапуван од Давутоглу, кој ја користи меката сила на Турција -- како што се заедничките историски и културни врски -- за да го унапреди сé поголемиот белег што Турција го има во регионот.