Το δικαστήριο ισχυρίζεται ότι ο Χάτζιτς συμμετείχε ως συναυτουργός σε κοινή εγκληματική επιχείρηση επιδιώκοντας τη "μόνιμη βίαιη απομάκρυνση της πλειοψηφίας του κροατικού και άλλου μη σερβικού πληθυσμού από περίπου το ένα τρίτο τους εδάφους της Δημοκρατίας της Κροατίας προκειμένου να το καταστήσει μέρος του νέου σερβικού κράτους μέσω της διάπραξης εγκλημάτων".
Истото го товари Хаџиќ за учество како соизвршител во заеднички криминални дејства, со цел „трајно присилно отстранување на мнозинството на Хрватите и другото несрпско население од околу една третина на територијата на Република Хрватска, со цел тие да станат дел од новата држава под српска доминација преку вршење злосторства“.