Η πόλη έγινε η πρωτεύουσα της Βουλγαρίας μετά από εξέγερση το 1185, που ηγήθηκε από τους βογιάρους αδελφούς Άσσεν και Πέταρ και τελείωσε σχεδόν δύο αιώνες βυζαντινής ηγεμονίας και σηματοδότησε την αρχή του Δεύτερου Βουλγαρικού Βασιλείου (1187-1393).
Градот стана главен град на Бугарија по востанието во 1185 година, предводено од болјарските браќа Асен и Петар, кое го одбележа крајот на скоро двовековното византиско владеење и почетокот на Второто бугарско царство (1187-1393 година).