"Για τους γονείς ενός ατόμου με διανοητικές ανάγκες, ο μεγαλύτερος φόβος είναι: Τι θα κάνει το παιδί μου άμα πεθάνω; Ποιος θα το φροντίζει; Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που διδάσκουμε στα νεαρά αυτά άτομα πρακτικά πράγματα στο "Σχολείο της Ζωής", όπου οργανώνουμε κατασκηνώσεις που διαρκούν αρκετές ημέρες.
„За родителите на лицата со ментален хендикеп, најголем страв е: „што ќе прави моето дете кога јас ќе умрам, кој ќе се грижи за него?“ Затоа се обидуваме да ги научиме овие млади луѓе на практични работи преку Училиштето на животот, каде организираме повеќедневни кампови.