Αν και το υπάρχον συνταγματικό άρθρο ανέφερε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, φύλου, πολιτικών απόψεων, φιλοσοφικών πιστεύω ή θρησκείας, απαιτούσε απλά από τους κρατικούς θεσμούς να "δρουν σύμμορφα" με την αρχή περί ισότητας και όχι να την "εφαρμόζουν".
Додека постојниот член на уставот ги прогласува сите индивидуи за еднакви пред законот без оглед на расата, бојата, полот, политичкото мислење, филозофското верување или верата, истиот бара од државните институции да „дејствуваат во согласност“ со принципот на еднаквост, наместо да „го спроведуваат“.