Είναι αυτή που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους γιατί μας επιτρέπει να ψάξουμε τους εαυτούς μας, να δούμε το ανθρώπινο βάθος μας, αυτή που μας ενθαρρύνει να αντιμετωπίσουμε τις φοβίες μας, που μας κάνει να πιστέψουμε ότι είναι εφικτές οι ουτοπίες και, ίσως το σημαντικότερο, που μας κάνει να συγκρίνουμε τις δικές μας αντιλήψεις για τον κόσμο με τις αντιλήψεις των άλλων ανθρώπων.
Тоа е она што не прави почовечни, затоа што ни дозволува да се истражиме себе си, нашите човечки длабочини, охрабрувајќи не да се соочиме со нашите стравови, овозможувајќи ни да веруваме дека утопиите се можни и, можеби најважно, овозможувајќи ни да ја споредиме нашата перцепција на светот со перцепциите на другите луѓе.