Στο πλαίσιο αυτό, τονίζει για μια ακόμη φορά την ύπαρξη ακραίων θέσεων, πολλαπλών ισορροπιών, δυσάρεστες πορείες εξαρτήσεων, ελαττωματικούς κύκλους και «παγίδες υπανάπτυξης», που όλα προβάλλουν πολυάριθμες προκλήσεις για τη δημόσια πολιτική.
Во овој контекст, таа повторно го нагласува постоеоето на надворешните карактеристики, многукратна рамнотежа, лоши патни зависности, магични кругови и "подразвојни стапици", сите поставуваат бројни предизвици за јавната политика.