Ως εκ τούτου, οι εθνικές δημόσιες πολιτικές μπορούν να είναι σχετικά πραγματιστικές και ποικίλες (χωρίς να υποκύπτουν στον φονταμενταλισμό) και να οδεύουν ολοταχώς προς τους παραδοσιακούς στόχους της οικονομικής ανάπτυξης, της σταθερότητας των τιμών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Така, националните јавни политики би можеле да бидат прилично прагматични и разнолики (не подлегнувајќи на фундаментализмот) и насочени кон традиционалните цели на економски раст, стабилност на цените и социјална правда.