Θα ισχυρίζονταν ορισμένοι ότι τα εξωτερικά ελλείμματα δεν προβληματίζουν, λαμβάνοντας υπόψη τη «φυσιολογική» αύξηση των τραπεζικών πιστώσεων και την ύπαρξη ξένου κεφαλαίου στον τραπεζιτικό τομέα, που υποθετικά μεταφράζεται σε αξιόπιστες μακροπρόθεσμες πιστώσεις.
Некои би рекле дека надворешните дефицити не треба да загрижуваат, имајќи го предвид „нормалниот“ раст на банкарскиот кредит и присуството на странски капитал во банкарската индустрија, кој најверојатно би требало да значи и доверба кон долгорочните кредити .