Η περιχαράκωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην πολιτική του Λιβάνου και του Ιράκ καταδεικνύει την ικανότητά της να εκμεταλλεύεται τις ρήξεις και τις πολιτικές διαφωνίες, ενώ ο στόχος της Τουρκίας να δρα ως αξιόπιστος μεσολαβητής στις φαινομενικά δυσεπίλυτες συγκρούσεις -- όπως ο Λίβανος, η Παλαιστίνη, και το Ιράκ -- αποκαλύπτει ότι το Ιράν και η Τουρκία ανταγωνίζονται για διαφορετικούς σκοπούς.
Мешањето на Исламската република во либанската и ирачката политика ја покажува нејзината способност да ги користи поделеностите и политичките борби, додека целта на Турција е да дејствува како доверлив посредник во навидум нерешливите конфликти -- како што се во Либан, Палестина и Ирак -- покажува дека Иран и Турција се борат за различни краеви.