Θα πρέπει οι φορολογικές και δημοσιονομικές πολιτικές να συγκλίνουν περισσότερο προκειμένου να αποτραπεί «η κούρσα προς τον πάτο»; Όταν οι παράγοντες της παραγωγής μετατίθενται όλο και περισσότερο, ποιος ή τι θα πρέπει να φορολογείται; Πώς θα πρέπει η Ένωση να αντιμετωπίσει τον οικονομικό εθνικισμό; Η υλοποίηση της ατζέντας της Λισσαβόνας απαιτεί μεγάλες μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, ενέργεια, Ε&Α και αγροτική πολιτική, αλλά πώς θα πρέπει να πραγματοποιηθούν οι αλλαγές αυτές; Η μεταβλητή γεωμετρία, η αυξημένη ποικιλομορφία των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών (με γεωγραφικές θέσεις που οδηγούν σε διαφορετικές τάσεις πολιτικής γειτονίας) και οι διαφοροποιημένες απόψεις μεταξύ των χωρών μελών μπορεί να οδηγήσουν τον συντονισμό της πολιτικής σε στασιμότητα.
Кога факторите на производство се се повеќе и повеќе подвижни, кој или што треба да биде оданочен? На кој начин треба Унијата да се справи со економскиот национализам? Имплементацијата на Лисабонската агенда бара големи реформи во областа на образованието, енергијата, развојот и истражувањето и земјоделската политика, но како треба да бидат остварени овие промени? Променливата геометрија, растечката разновидност на социоекономски услови (со географски положби кои водат до различни наклони на соседските политики) и различните ставови меѓу земјите-членки можат да ја доведат политичката координација до застој.