Ένας συνδυασμός μη ανταγωνιστικών τιμών, υπερβολικών κανονισμών και γραφειοκρατίας, πλέον επαναλαμβανόμενος σχεδόν σε κάθε ευκαιρία για υπερανάλυση της Ελληνικής οικονομίας, κατηγορείται ευθέως για τη δραματική δυσπραγία του θαλάσσιου τουρισμού, τμήμα της οικονομίας το οποίο θεωρείται καίριο για την έξοδο από την κρίση.
Мешавината од неконкурентни цени, прекумерната регулација и бирократијата, која сега се повторува во скоро секоја инстанца и ја расцепкува грчката економија, директно се обвинува за драстичниот пад на морскиот туризам, сегмент од економијата кој се смета за клучен за излегување од кризата.