Επί πλέον, όταν και παλαιά μέλη της ΕΕ αντιμετώπισαν δυσκολίες στην ικανοποίηση ορισμένων κριτηρίων του Μάαστριχ, έχει νόημα να είναι κανείς πάρα πολύ αυστηρός με τη Ρουμανία; Ασφαλώς, μπορεί κανείς να αναστρέψει τη λογική του ερωτήματος αυτού: εφόσον και οι αποτελεσματικές οικονομίες της αγοράς ενδέχεται να έχουν δύσκολους καιρούς εντός της Ένωσης, πώς θα τα πήγαιναν οι λιγότερο λειτουργικές μετά την προσχώρησή τους στην κοινότητα; Η απάντηση εξαρτάται από την εξέταση άλλων βασικών θεμάτων όπως την ικανότητα παραχώρησης της αυτονομίας στην κατάστρωση πολιτικής (ως μηχανισμού απορρόφησης των κραδασμών) στο βαθμό που συνεπάγεται η ένταξη.
Покрај тоа, кога земјите кои се долготрајни членки на ЕУ имаа потешкотии при исполнуваоето на некои од критериумите на Маастрихт, дали има смисла да се постапи премногу строго со Романија? Се разбира, некој може да ја смени логиката на тоа прашаое: ако пазарните економии што функционираат добро можат да имаат ваква потешкотија внатре во Унијата, како би можеле оние кои не функционираат толку добро да успеат по приклучуваоето во Клубот. Одговорот зависи од испитуваоето на другите основни прашаоа, како способноста земјата да се откаже од автономијата во правеоето на политиката (како начин за амортизираое на ударите) до степенот кој се наметнува со влезот во ЕУ.