Εάν, επί παραδείγματι, ένας ρουμάνος δημιουργός πολιτικής αλλάζει συνέχεια τις σωστές διαδικασίες των διαγωνισμών όσον αφορά στον χειρισμό του δημόσιου χρήματος, οι δυτικοί ομόλογοί του δεν θα πρέπει να διστάσουν να τον πληροφορήσουν ότι η προσέγγιση αυτή δεν είναι αποδεκτή.
Ако, на пример, еден романски политичар постојано ги одбегнува правилните тендерски постапки за управување со јавните пари, западните колеги не треба да се двоумат да го информираат дека таквиот пристап е неприфатлив.