Και δεν ήταν μόνο η έλλειψη επιδοτήσεων που οδήγησε τους φαρμακοποιούς να πιέσουν την κυβέρνηση η οποία έχει αποσπάσει με άσχημα τρόπο χρήματα από τους μισθούς των εργαζομένων, αποτυγχάνοντας επίσης να στηρίξουν το Σοσιαλιστικού τύπου σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αλλά επίσης η κρίσιμη έλλειψη φαρμάκων κρίσιμων για την υγεία, και, μερικές φορές, ακόμα και ασπιρίνων.
Но, не беше само недостатокот на субвенции она што ги натера фармацевтите да ја притиснат владата која беше добро познато дека зема пари од работничките плати и не го поддржа својот здравствен систем во социјалистички стил, туку исто така и клучниот недостаток на лекови од животно значење, а понекогаш дури и аспирин.