Αυτή η προοπτική -- ότι μουσουλμάνοι και χριστιανοί και εβραίοι είναι όλοι αδέλφια, αλλά και ότι η ύπαρξη ενός χριστιανικού χωριού είναι κάτι που πρέπει να εκτιμάται -- ίσως να είναι αυτό που επιτρέπει σε αυτές τις διαφορετικές κοινότητες να διατηρούν την ταυτότητά τους καθώς σμίγουν ειρηνικά και παραγωγικά με άλλες ομάδες.
Оваа двојна перспектива -- дека муслиманите и христијаните и Евреите се сите браќа и сестри, но дека христијанското село е сè уште нешто што треба да се чува како богатство -- може да биде дел од она што им овозможува на овие различни заедници да ги задржат своите сопствени идентитети додека мирно и продуктивно се мешаат со другите групи.