Η πρώτη, η πλέον αισιόδοξη, τονίζει τις θεσμικές αδυναμίες των πρώην κομμουνιστικών κοινωνιών, την λανθάνουσα λειτουργία ελέγχου και ισορροπιών και ένα διεφθαρμένο δικαστικό σώμα, σε συνδυασμό με μια εξασθενισμένη δυνατότητα εφαρμογής του νόμου.
Првата, пооптимистичната, ја истакнува слабоста на институциите во посткомунистичките општества, несигурното функционирање на меѓусебното контролирање и корумпирано судство комбинирано со слабиот капацитет за спроведување на законите.