Αυτό που ο Χέιλ αποκαλεί "ο πυρήνας της πολιτικής γειτονίας με τη Μέση Ανατολή", η σχέση της Τουρκίας με τη Συρία -- από τις διαπραγματεύσεις στις οποίες μεσολάβησε ανάμεσα στη Συρία και το Ισραήλ για τα Υψίπεδα του Γκολάν το 2008 έως την προσπάθεια δίκαιης κατανομής των υδάτινων πόρων -- είναι συμβολική για το είδος των σχέσεων που η χώρα επιχειρεί να ακολουθήσει με την υπόλοιπη Μέση Ανατολή.
Она што Хејл го нарекува „најважен дел од блискоисточната соседна политика“, турскиот однос со Сирија -- од преговорите со кои посредуваше меѓу Сирија и Израел во врска со Голанската висорамнина во 2008 година, до обидот за еднаква поделба на водните ресурси -- е симболичен вид однос што државата се обидува да го води со остатокот од Блискиот Исток.