Οι στοίχοι επικεντρώνονται σε παραδείγματα της φυσικής ομορφιάς της χώρας και στο κοινό μέλλον των κοινοτήτων της, αναφέροντας "Πατρίδα Βοσνία", οι "μπλε ουρανοί της Ερζεγοβίνης" και "υπερήφανη Κράινα" διαδοχικά. "Mi idemo u buducnost zajedno" ("Πηγαίνουμε προς το μέλλον, μαζί") είναι ο τελευταίος στίχος.
Стиховите се фокусирани на примери од природните убавини на земјата и заедничката иднина на нејзините заедници, споменувајќи ја „Татковината Босна“, „синото небо на Херцеговина“ и „гордата Краина“ едноподруго. „Ми идемо у будуќност заједно („Ние одиме во иднината заедно“) е последниот стих.