Βασικές αντιπαραθέσεις ήταν το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ρουμανίας, η μακροοικονομική της πολιτική και η χρήση κεφαλαίων που αποκτήθηκαν μέσω ιδιωτικοποιήσεων.
Главните препреки беа буџетскиот дефицит, макроекономската политика, како и употребата на средствата добиени од приватизацијата.