Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι η οικονομική άνοδος των ασιατικών οικονομιών (με πιο εντυπωσιακή αυτή της Κίνας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες) θα πρέπει να ειδωθεί μέσω τέτοιων φίλτρων πολιτικής – ήτοι, μέσω της πολιτικής στρατηγικού εμπορίου που ενσωματώθηκε σε ένα είδος βιομηχανικής πολιτικής που εστιάζεται στην ανάπτυξη με χρήση των δυνάμεων της αγοράς με έναν έξυπνο τρόπο.
Може да се претпостави дека економскиот раст на азиските економии (а, највпечатливо тој на Кина во изминатите неколку децении) треба да биде оценет преку ваков политички објектив - имено, преку политиката на стратегиска трговија, која беше вметната во еден вид на индустриска политика насочена кон развој преку користење на пазарните сили на паметен начин.