Ταυτόχρονα, η κατανομή του πλούτου στον κόσμο φαίνεται να είναι πολύ πιο ανισομερής από ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Ο μύθος της "νέας οικονομίας" έχει καταρρεύσει και τα εταιρικά σκάνδαλα στον εύπορο κόσμο καταδεικνύουν ότι η ρουσφετολογία και η κακή διακυβέρνηση αποτελούν πολύ πιο περίπλοκο φαινόμενο από ότι υποτίθεται και αποδίδεται συνήθως γεωγραφικά. Οι οικονομικές και νομισματικές κρίσεις αποτελούν επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στις αναδυόμενες αγορές και έχουν προκαλέσει οικονομική και κοινωνική κατάπτωση σε όχι και λίγες χώρες. Η απελευθέρωση του εμπορίου έχει πρωτίστως ευνοήσει τις πλούσιες χώρες, οι οποίες διακηρύττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν. Ο κοινωνικός θρυμματισμός και ο αποκλεισμός απαντώνται ολοένα και περισσότερο τόσο στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες. Υπάρχει ένα είδος αταξίας και ένα αυξανόμενο κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι μη συμβατικές απειλές, η χρήση μαζικής καταστροφής ειδικότερα, προσλαμβάνουν απειλητικές διατάσεις.
Во исто време, дистрибуцијата на богатството во светот изгледа дека денес е понееднаква отколку пред 20 години; митот за "новата економија" се сруши и корпорациските скандали во богатиот свет покажуваат дека лошото владееое и склоноста да се наименуваат блиски пријатели на позиции без оглед на нивните квалификации се покомплексен феномен отколку што обично се претпоставува и се припишува географски; финансиските и валутни кризи се повторуваат на новите пазари и произведуваат економски и социјален хаос во не малку земји; либерализацијата на трговијата главно е во корист на богатите земји, кои го проповедаат она што не го практикуваат; социјалната фрагментација и исклучуваое се зголемуваат и во богатите и во сиромашните земји; постои чувство на неред и надоаfачка плима на незадоволство и фрустрација во многу делови од светот; заканувачки се зголемуваат неконвенционалните закани, посебно користеоето на оружје за масовно уништуваое.