Στην Κροατία, οι πολιτικοί αντίπαλοι της πρωτοβουλίας ισχυρίζονταν ότι με τις συμφωνίες αυτές η Δυτική Ευρώπη επεδίωκε να ανοικοδομήσει τους οικονομικούς δεσμούς που υπήρχαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία – φροντίζοντας ώστε μετά την οικονομική ενσωμάτωση να ακολουθούσε και η πολιτική συγχώνευση.
Во Хрватска политичките противници на оваа иницијатива тврдеа дека со ваквите договори Западна Европа се обидува да ги обнови економските врски што некогаш постоеја во поранешна Југославија -- осигурувајќи се дека по економската интеграција ќе следи политичко соединување.