Ο πολλαπλασιασμός των χρηματοοικονομικών και νομισματικών κρίσεων καθώς και οι κατάφωρες ατασθαλίες στην λειτουργία άλλων αγορών (για παράδειγμα, εμπόριο ενέργειας) πειθαναγκάζουν για την ενίσχυση των ρυθμιστικών πλαισίων και την εφαρμογή του νόμου εκ μέρους της πολιτείας (ορισμένοι θα έλεγαν ότι αναδεικνύεται όλο και περισσότερο μια «πολιτεία ρύθμισης της αγοράς»).
Размножуваоето на финансиските и банкарските кризи, како и големите нерегуларностите во функционираоето на други пазари (на пример, трговијата со енергија), претставува случај кој задолжително бара зајакнуваое на регулаторните рамки и спроведуваое на законот од страна на државата (некои би рекле дека една "пазарно-ориентирана регулаторна држава" добива растечки профил).