Οι περισσότεροι γλωσσολόγοι συμφωνούν ότι τα βλάχικα και τα ρουμάνικα αποτελούν παραλλαγές της αυτής λατινογενούς γλώσσας (μια άλλη παραλλαγή, η δαλματική, έπαψε να χρησιμοποιείται το 1898, ενώ τα ιστρο-ρουμανικά ομιλούνται από λίγες χιλιάδες ανθρώπων στην Κροατία).
Консензус меѓу лингвистите е дека влашкиот и романскиот се варијанти од истиот латински јазик (уште еден, далматинскиот изумрел во 1898-та година, додека пак Истро-Романскиот го зборуваат неколку илјадници луѓе во Хрватска).