Така, националните јавни политики би можеле да бидат прилично прагматични и разнолики (не подлегнувајќи на фундаментализмот) и насочени кон традиционалните цели на економски раст, стабилност на цените и социјална правда.
Na taj način, nacionalna politika zemalja postala bi pragmatičnija i raznovrsnija (i ne bi podlegala fundamentalizmu) i usmerena prema tradicionalnim ciljevima privrednog rasta, stabilnosti cena i socijalne pravde.