Оваа двојна перспектива -- дека муслиманите и христијаните и Евреите се сите браќа и сестри, но дека христијанското село е сè уште нешто што треба да се чува како богатство -- може да биде дел од она што им овозможува на овие различни заедници да ги задржат своите сопствени идентитети додека мирно и продуктивно се мешаат со другите групи.
To dvostruko viđenje, da su muslimani, hrišćani i Jevreji braća, ali da je hrišćansko selo i dalje nešto dragoceno, možda je deo nečega što omogućava ovim različitim zajednicama da održe svoje identitete, uz istovremenu miroljubivu i produktivnu interakciju sa drugim grupama.