Стиховите се фокусирани на примери од природните убавини на земјата и заедничката иднина на нејзините заедници, споменувајќи ја „Татковината Босна“, „синото небо на Херцеговина“ и „гордата Краина“ едноподруго. „Ми идемо у будуќност заједно („Ние одиме во иднината заедно“) е последниот стих.
Strofe su fokusirane na primerke prirodnih lepota zemlje i na zajedničku budućnost zajednica, uz uzastopno pominjanje "domovine Bosne", "plavog neba Hercegovine" i "ponosne Krajine". "Mi idemo u budućnost zajedno" je poslednji stih.