Се додека заедничката надворешна и безбедносна политика останува само далечна цел и додека воените (нуклеарни) арсенали не се под заедничка (ЕУ/наднационална) контрола, нереално е да се очекува дека големите земји ноншалантно ќе дозволат преземање (понекогаш непријателско) на нивните најголеми фирми од страна на странски фирми, или да дозволат најголемите фирми да паднат во вода -- тука можеме да се присетиме на контроверзноста околу Алстом и неодобрувањето на Париз околу евентуалната операција на спасување од страна на Сименс.
Dokle god zajednička spoljna i bezbednosna politika budu ostali dalek cilj, i sve dok vojni (nuklearni) arsenali ne budu pod zajedničkom (EU ili nadnacionalnom kontrolom), nije realistično očekivati da će velike zemlje nonšalantno dozvoljavati preuzimanje (ponekad neprijateljsko) svojih najboljih firmi od strane stranih kompanija, ili dozvoliti propast velikih preduzeća: ovde se možemo prisetiti kontroverze oko Alstoma i neprijateljskog stava koji su Francuzi zauzeli kada se kao mogući spasilac javio nemački Simens.