„По 35 години, наместо менаџментот и колегите да се погрижат за тоа да добијам пензија како човек, бев отпуштен и исфрлен од фабриката како куче ... сега морам да одам кај роднините и пријателите и да им барам милостина, за да можам да му дадам на моето дете да јаде“, рече Лазовиќ.
„Posle 35 godina umesto da rukovodstvo i kolege obezbede da dobijem penziju kao čovek, bio sam otpušten i izbačen iz fabrike kao pas. ... Sada moram da odlazim rođacima i prijateljima i tražim milostinju kako bih mogao da donesem kući hranu svom detetu da ima šta da jede“, kaže Lazović.