Лакчевиќ објасни дека пописните формулари на јазиците на малцинствата биле отпечатени во специјални публикации кои секој попишувач ги носел со себе и дека ако граѓанинот сакал, пописното прашање можело да му биде прочитано на неговиот јазик.
Lakçeviç shpjegoi se formularët e rregjistrimit në gjuhët e pakicave ishin shtypur në botime të posatçme me secilin nëpunës të rregjistrimit që i mbante ato me vete dhe nëse shtetasit dëshironin, pyetja e formularit mund t'i lexohej atij apo asaj në gjuhën amtare.