Но, не беше само недостатокот на субвенции она што ги натера фармацевтите да ја притиснат владата која беше добро познато дека зема пари од работничките плати и не го поддржа својот здравствен систем во социјалистички стил, туку исто така и клучниот недостаток на лекови од животно значење, а понекогаш дури и аспирин.
Dhe nuk ishte vetëm një mungesë e subvencioneve që i bëri farmacistët të nxisin një qeveri që kishte marrë në mënyrë famëkeqe para nga pagat e punëtorëve dhe nuk mbështeti sistemin e saj të tipit socialist të kujdesit shëndetësor, por gjithashtu një mungesë kritike e ilaçeve që shpëtojnë jetën dhe ndonjëherë edhe e aspirinës.