Типично, златните слики се ставаат на градите на починатиот за да бидат "патна карта" за душата во нејзиното патуваое низ вечноста во потрага по боговите.
Në mënyrë karakteristike, fletët e arta viheshin në gjoks të njerëzve të vdekur për të përfaqësuar një "hartë udhësh" për shpirtin në udhëtimin e tij nëpër përjetësi në kërkim të zotave.