Како пример тој го наведува доставувањето на документи и архивски материјали, одлуката за ослободување на неколку десеттици сведоци од обврската да ги чуваат државните тајни, како и „веродостојни проверки“ на локациите на кои се зборува дека се кријат осомничените злосторници.
Si shembuj ai përmend dorëzimin e dokumentave dhe arkivave, vendimin për të liruar disa duzina dëshmitarësh nga detyrimi për ruajtjen e sekreteve shtetërore dhe "kontrolle të besueshme" në vendet e gjykuara të kriminelëve të akuzuar.