Ако изговор за време на 1990-тите години се санкциите -- изолацијата, бомбардирањето во 1999-та година, недостатокот на средства - тогаш останува прашањето зошто не се најде решение за инвестициски средства во образованието од странски донации или проекти за приватизација по демократските промени во 2000-та година?
Nëse justifikim gjatë viteve 1990 ishin sanksionet: izolimi, bombardimi më 1999, mungesa e fondeve, atëhere çështja mbetet se pse nuk u gjet zgjidhje për investimin e fondeve në arsim nga dhuruesit e huaj apo projektet e privatizimit pas ndryshimeve demokratikë të 2000-shit?