Оваа (нео-либерална) парадигма ги величаше доблестите на ниските буYетски дефицити (балансирани буYети), ниската инфлација, немешаоето на владата во управуваоето со економијата, потполната приватизација и тн.
Ky model (neo-liberal) adhuroi virtytet e defiçiteve të ulët buxhetorë (buxhete të balancuar), inflacion të ulët, asnjë ndërhyrje prej qeverisë në administrimin e ekonomisë, privatizim të plotë dhe kështu me rradhë.