Според турскиот Закон за фондации, усвоен во 1936 година, сите фондации мораа да поднесат изјава за имотот, вклучително и целиот недвижен имот и другиот имот кој го поседувале, додека во 1974 година, одделна пресуда на Судот за казација им забрани на малцинските групи да купуваат и регистрираат каков било нов имот.
Ligji mbi Fondacionet i Turqisë, i miratuar në vitin 1936, urdhëroi që të gjitha fondacionet duhet të paraqesin një deklaratë të pasurive, duke përfshirë të gjitha pasuritë e patundshme dhe të tjera që posedojnë, ndërsa në vitin 1974, një vendim i veçantë nga Gjykata e Kasacionit u ndaloi grupeve nga pakicat blerjen dhe regjistrimin e ndonjë pasurie të re.