Иронијата е дека проширувањето на ЕУ во 2004-та година не беше, во целина, непријатност за старите земји-членки на ЕУ; тие остваруваат трговски суфицити во поранешните комунистички економии и ги преместија фабриките таму со цел да можат подобро да конкурираат на светскиот пазар.
Ironia është se zgjerimi i BE i vitit 2004, nuk ka qenë, në tërësi, një andrallë për shtetet e vjetra anëtare të BE; këto të fundit po përfitojnë nga ish ekonomitë komuniste dhe kanë rivendosur atje fabrikat kështu që mund të konkurrojnë më mirë në tregjet botërore.