Трошоците на оваа економска миграција, во поглед на човечкиот развој и јавната благосостојба, се неизмерни, бидејќи владите често пати користат оскудни ресурси за субвенција на образованието и стручна обука на работниците, кои подоцна кога ќе заминат ги понесуваат со себе потенцијалните економски и социјални предности.
Kostot e këtij emigracioni ekonomik, lidhur me zhvillimin njerëzor dhe mirëqënien publike, janë të pallogaritëshme pasi qeveritë shumë herë përdorin burime të pakta për të subvencionuar edukimin dhe trainimin e specializuar të punonjësve, të cilët pastaj marrin nënproduktin e mundshëm ekonomik dhe social kur ikin.