Οι υπόλοιποι εννέα φιναλίστ ήταν, σε φθίνουσα τάξη βάσει του αριθμού ψήφων, ο Βασιλιάς Κάρολος ο Α, ο ποιητής Μιχάη Εμινέσκου, ο ηγεμόνας Μιχάι Βιτεάζου (Μιχαήλ ο Γενναίος), ο ευαγγελικός Χριστιανός υπουργός Ρίτσαρντ Βούρμπραντ, ο δικτάτορας Ιον Αντονέσκου, ο συγγραφέας, φιλόσοφος και θρησκευτικός ιστορικός Μιρτσέα Ελιάντε, ο ηγεμόνας Αλεξάντρου Ιοάν Κούζα, ο γλύπτης Κονσταντίν Μπραντσούσι και η γυμνάστρια Νάντια Κομανέτσι.
Ostalih devet finalista bili su, po redoslijedu na temelju osvojenih glasova, kralj Carol I, pjesnik Mihai Eminescu, vladar Mihai Viteazu (Mihailo Hrabri), evangelistički svećenik Richard Wurmbrand, diktator Ion Antonescu, pisac filozof i povjesničar religije Mircea Eliade, vladar Alexandru Ioan Cuza, kipar Constantin Brancusi i gimnastičarka Nadia Comaneci.