Αυτή η προοπτική -- ότι μουσουλμάνοι και χριστιανοί και εβραίοι είναι όλοι αδέλφια, αλλά και ότι η ύπαρξη ενός χριστιανικού χωριού είναι κάτι που πρέπει να εκτιμάται -- ίσως να είναι αυτό που επιτρέπει σε αυτές τις διαφορετικές κοινότητες να διατηρούν την ταυτότητά τους καθώς σμίγουν ειρηνικά και παραγωγικά με άλλες ομάδες.
To podvojeno stajalište -- da su muslimani, kršćani i židovi u rodu, ali da je kršćansko selo i dalje nešto dragocjeno -- možda je dio nečega što omogućava ovim različitim zajednicama održati svoje identitete, uz istodobnu miroljubivu i produktivnu interakciju s ostalim skupinama.