As long as a common foreign and security policy remains a distant goal, and as long as military (nuclear) arsenals are not under common (EU/supranational) control, it is unrealistic to expect that large countries will nonchalantly allow the takeover (sometimes hostile) of their top firms by foreign companies, or let major companies go down the tube – we may recall here the controversy around Alstom and the dim view Paris took of a possible Siemens-led rescue operation.
Се додека заедничката надворешна и безбедносна политика останува само далечна цел и додека воените (нуклеарни) арсенали не се под заедничка (ЕУ/наднационална) контрола, нереално е да се очекува дека големите земји ноншалантно ќе дозволат преземање (понекогаш непријателско) на нивните најголеми фирми од страна на странски фирми, или да дозволат најголемите фирми да паднат во вода -- тука можеме да се присетиме на контроверзноста околу Алстом и неодобрувањето на Париз околу евентуалната операција на спасување од страна на Сименс.