As examples, he cites the submission of documents and archives, the decision to free several dozen witnesses from the obligation of guarding state secrets, and "credible checks" on the reputed location of accused criminals.
Како пример тој го наведува доставувањето на документи и архивски материјали, одлуката за ослободување на неколку десеттици сведоци од обврската да ги чуваат државните тајни, како и „веродостојни проверки“ на локациите на кои се зборува дека се кријат осомничените злосторници.