At the same time, the distribution of wealth in the world seems to be more unequal nowadays than 20 years ago; the myth of the "new economy" has dissipated and corporate scandals in the affluent world show that cronyism and bad governance are a more complex phenomenon than is usually assumed and ascribed geographically; financial and currency crises have been recurrent in emerging markets and have produced economic and social havoc in not a few countries; trade liberalisation has primarily favoured rich countries, which preach what they do not practice; social fragmentation and exclusion have been rising both in rich and in poor countries; there is a sense of disorder and a rising tide of discontent and frustration in many parts of the world; non-conventional threats, the use of mass destruction in particular, are looming menacingly.
Во исто време, дистрибуцијата на богатството во светот изгледа дека денес е понееднаква отколку пред 20 години; митот за "новата економија" се сруши и корпорациските скандали во богатиот свет покажуваат дека лошото владееое и склоноста да се наименуваат блиски пријатели на позиции без оглед на нивните квалификации се покомплексен феномен отколку што обично се претпоставува и се припишува географски; финансиските и валутни кризи се повторуваат на новите пазари и произведуваат економски и социјален хаос во не малку земји; либерализацијата на трговијата главно е во корист на богатите земји, кои го проповедаат она што не го практикуваат; социјалната фрагментација и исклучуваое се зголемуваат и во богатите и во сиромашните земји; постои чувство на неред и надоаfачка плима на незадоволство и фрустрација во многу делови од светот; заканувачки се зголемуваат неконвенционалните закани, посебно користеоето на оружје за масовно уништуваое.