Well-entrenched cliches are often brought into play when the EU is being described: single markets, the free flow of capital and labour, increasingly more uniform pieces of national legislation, strict anti-trust laws, devolution of public policy prerogatives to supranational bodies, and so on.
Конзервативните клишеа се често во игра кога треба да се опише ЕУ: единствени пазари, слободен прилив на капитал и работна сила, се поеднообразно национално законодавство, строги закони против монополот на цени, префрлање на прашањата на јавната политика на наднационалните тела, итн.