Last but not least, paradigmatic fundamentalism seems to be on the retreat; people, both in policy-making circles and in academia, realise that intellectual bigotry is not of much help in the real world, that market economies need effective regulations (a fact which was amply proved by financial, energy markets and corporate scandals), that governments have a role to play in economic life when it comes to providing public goods -- including effective regulations.
Последно, но не помалку важно, е што парадигматскиот фундаментализам изгледа дека се повлекува. Луfето, и во круговите во кои се креира политиката и оние во академските кругови, сфаќаат дека интелектуалниот фанатизам не е многу од помош во реалниот свет, дека на пазарните економии им требаат ефикасни регулативи (факт кој беше јасно потврден со финансиските, енергетските пазари и корпоративните скандали), дека владите треба да играат улога во економскиот живот кога станува збор за обезбедуваое на јавните добра - вклучително и ефикасни регулативи.