


{{centré|{{taille|AD IOANNEM LERIUM |120}}}}

{{centré|{{taille|Americanas Historiae scriptorem.|90}}}}

<br />

<poem>
Ignotas quondam & nostro procul orbe remotas
Gentes monstrosa barbarieque feras ,
Stridentesque sonos linguae, ventresque nefandos,
Humanis saturos carnibus, ecce, refert.
Credo eqaidetn, Leraee ; doces nam visa : sed, euge,
Te dignum nodum undice solve precor.
Talia, dic, portenta hominum, tam rara benigni
Temperiés cœli num generare queat ?
Et quos inculta mites créât arbore fruAus,
Mite solum indomita fertilitate nitens ?
Horrida monstra hominum,quaeris, num gignat amœna
Temperies cœli, fertilitasque soli ?
Gignit. Sed causas doceant qui femina rerum,
Quique arcano tenent interiora viri.
Num maiora vides hominum portenta creari,
Quae cœlum multo initias atque solum ?
Testis culta novem studiis Europa sororum,
Quae toto princeps erigit orbe caput.
Hic quam horrenda vigent pudeat memorare, libellis
Ut possit nostris maior adesse fides.
</poem>

{{droite|I. I. B.}}



<br />

{{centré|{{taille|In Historiam Americanam |90}}}}
{{centré|{{taille|AB lOANNE LERIO CONSCRIPTAM.|120}}}}

<br />

<poem>
Immanes mores tu qui audis, & essera monstra,
Quae fert terra orbis nomine dicta novi :
</poem>
<references/>
Jean de Léry - Voyage au Brésil - Gaffarel vol 1, 1880.djvu/42