{{Nr||DÉDICACE DES VARIA.|353}}<poem>
Eloquij blandus victor trahis ! his ego sensi
Me placidè captum jampridem, nec tibi possim
Hoc magis addici, qui me devincit, honore.
At quas nunc grates referam ? Te principe Vatum
Munera digna mihi Romanaque carmina desunt ;
Carmina Mæcenas sed tu par ipse Maroni
Nostra nec expectas, nec vilia munera quæris.
Non eget exiguâ sublimis arundine laurus,
Et raucæ non vocis eget tua fama susurro
Sat nitidis Latio quibus aurea redditur ætas
Eximias scriptis potuisti pandere dotes,
Purior illimi ceu splendens flumine solus,
Ut decet, ipse suis radijs se pingit Apollo.
</poem>

{{—|lh=2}}

{{Refancre|Dum Paderæ fontes}}
{{c|de principis eivsdem præclaro|sc|lh=2}}
{{c|<small>''Monumentorum Paderbornensium opere.''</small>}}


<poem>
Dum Paderse fontes æterno carmine Princeps
:Aonij celebrat spes columenque chori,
Ut superat quæ sic ponit monumenta, suisque
:Altius ipse aliud tollit ad astra modis !
Hujus Cana fides ornat pia pectora, mentem
:Lux Sophiæ, Latij priscus et ora lepor.
Amissas<ref>Natus est Illustris. Princeps in ea Germaniæ parte in qua cæsæ fuerunt Quinctilii Vari Legiones.</ref> his olim Aquilas quæ flevit in arvis,
:Delicias illinc Roma decusque trahit.
Fernandi eloquium Tiberis miratur, et ævi
:Immemor, Augusti sæcla redire putat.
</poem>
{{—|lh=2}}

Œuvres de Fermat, Tannery, tome 1, 1891.djvu/402