Ankara'nın yeni misafirleri: Ezidiler
Irak Şam İslam Devleti’nin (IŞİD) Irak’taki saldırılarından kaçan Ezidilerin dramı gün geçtikçe büyüyor.
“Pasaportlu giriş” zorunluluğu nedeniyle pasaportu olmayan yüzlerce Ezidi, kaçak yollardan Türkiye’ye giriyor. Pasaportu olanlarsa Şengal’den farklı yollar üzerinden Kürdistan Bölgesel Yönetimi’ne geçiyor, buradan da Habur Sınır Kapısı’ndan Türkiye’ye giriş yapıyor. Pasaportlarıyla Türkiye’ye giren ve konaklayacakları kampların kurulduğundan “haberleri olmadığını” belirten aralarında çok sayıda kadın ve çocuğun bulunduğu yaklaşık 200 Ezidi’nin çoğu 15-20 güne yakındır Ankara’nın Altındağ semtinde, Çinçin bölgesinin hemen girişindeki Örnek Parkı’nda ve civarındaki evlerde kalıyor. ‘Avrupa’ya ya da kamplara gitmek istiyoruz’ Altındağ’daki Ezidilere ulaşmam gün boyu mümkün olmuyor. Ulaştığımda ise mahalle sakinlerinin, “Misafirler tamam ama bir tek onların mı sorunları var? Bizimle niye konuşmuyorsunuz?” şeklinde verdikleri tepki nedeniyle konuşmaktan çekiniyorlar. Yardımıma, bölgedeki Ezidilere ulaşmamı da sağlayan Halkların Demokratik Partisi (HDP) Ankara İl Örgütü’nde gelen bir heyet yetişiyor. Barınma, yiyecek, giyecek benzeri temel ihtiyaçlarıyla birlikte kamplara gitmelerine yardımcı olmak için Ankara’daki Ezidilerin sayılarını tespit etmeye çalışan heyetin araya girmesiyle konuşmaya ikna oluyorlar. Gazi Nizam, “IŞİD çeteleri 15-20 gün önce köylerimize saldırdıktan sonra kaçtık buralara geldik. Türkiye’de de kimse bizi istemiyor. Bir an önce Avrupa’ya gitmek istiyoruz” diyor. Ankara’nın birçok semtinde Ezidilerin bulunduğunu ama yoğun olarak Altındağ semtinde kaldıklarını ifade eden Nizam, “Kiralar burada çok pahalı. Bize evleri iki katına kiraya veriyorlar. Ev sahipleriyle sorun yaşıyoruz. Parklarda da bizi kimse istemiyor. Taksiye biniyoruz, iki üç kat para alıyorlar. Kimse iyi niyet göstermiyor bize karşı” açıklaması yapıyor. ‘Ezidi olduğunuz için mi tepki veriyorlar’ şeklindeki soruma Nizam, “Belki Kürt, Arap, Ezidi olduğumuzu bilmiyorlar ama bizden rahatsızlar” yanıtını veriyor. Mülteci statüsü kazanmak için Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’ne başvurduklarını ama bir sonuç alamadıklarını aktaran Nizam, “Ankara’daki Irak Başkonsolosluğu’na gittik. Birleşmiş Milletlere yazı yazmaları için yardım istedik ama herhangi bir yardım yapmadılar” diye konuşuyor. ‘Silopi’de kamplar kurulduğunu, neden orada kalmadıklarını sorduğum’ Nizam, “Biz direk geldik. Herhangi bir bilgimiz yok ama oradaki kamplara dönmek istiyoruz. Bize nerede yardım varsa oraya gitmek istiyoruz” diyor. ‘Hastaneye gidiyoruz, kabul etmiyorlar’ Tüm dünyanın ve Müslüman ülkelerin “sessizliğinden” şikâyet eden Nizam, “Şu anda Ezidilerin olduğu topraklarda insanların ölüm kokusu geliyor. Burada çok sayıda kadın ve çocuk var. Hastaneye gidiyoruz, kabul etmiyorlar. Neden” diye soruyor. Kucağında çocuğuyla parkta dolaşan Cihan Berhan Süleyman da pasaportuyla Türkiye’ye giriş yapan ve Altındağ’da bir evde kalan Ezidi kadınlardan. Süleyman, önce Silopi’ye hiçbir sorun yaşamadan da Ankara’ya geldiklerini ama burada sorunların başladığını aktarıyor. ‘Ne tür sorunlar’ diye sorduğum Süleyman, “Kiralar yüksek. Ailecek geldik. Durumumuz kötü. 400 TL kira veriyoruz. Üç aile aynı evde kalıyoruz. Az paramız var. Onunla kıt kanaat geçiniyoruz” yanıtını veriyor.