'Dim cywilydd mewn derbyn bod gen ti broblem iechyd meddwl'
Mae nifer ohonom yn gallu dioddef gyda'n iechyd meddwl ar ryw adeg yn ein bywydau, ond nid yw'n hawdd bob tro i drafod y peth.
Yn ystod y blynyddoedd diwethaf, mae'r cyflwynydd teledu, Siôn Jenkins, wedi dioddef â gorbryder gwael. Penderfynodd rannu ei brofiad, a dysgu mwy am brofiadau dynion eraill, yn y rhaglen arbennig ar S4C, Ein Byd:Tu ôl i'r wên, nos Sul 16 Chwefror. Yma mae'n egluro pam ei bod hi'n bwysig i fod yn agored: 'Os gwneud hi, gwneud hi'n iawn' Doedd e ddim yn benderfynaid rhwydd i wneud y rhaglen 'ma. Wnes i drafod y peth yn drylwyr gyda fy nghynhyrchydd a'm ffrind, Bethan Muxworthy, cyn penderfynu, 'os gwneud hi, gwneud hi'n iawn'. O'n i'n teimlo fel 'mod i mewn lle da i allu rhannu fy mhrofiad i yn y gobaith o helpu dynion eraill a gwneud i bobl sylweddoli bod problemau iechyd meddwl yn gallu digwydd i unrhywun, hyd yn oed rheiny ohonon ni sy'n ymddangos yn hollol hyderus (ac yn gwneud bywoliaeth allan o hynny!) Meddyliais i, 'os nad yw rhywun fel fi yn fodlon siarad am y peth yn gwbl agored, yna pwy sydd?' Mae'r holl beth 'di bod yn brofiad gwahanol iawn. Fel dwi'n dweud yn y rhaglen, fel arfer, dwi'n mynd o gwmpas yn treial cael pobl i rannu'u straeon personol gyda fi ar Ein Byd; ond, y tro 'ma, fi sy'n rhannu fy stori bersonol i. Doedd e ddim o reidrwydd yn rhywbeth anodd i wneud (byddai unrhywun sy'n 'nabod fi'n dda yn dweud 'mod i wastad yn hapus i barablu 'mlaen am rywbeth neu'i gilydd!), ond o'n i'n benderfynol fod y rhaglen ddim yn mynd i fod yn un self-indulgent a jyst amdana i. O'n i am edrych ar y sefyllfa yn ei chyfanrwydd a mynd ar ryw fath o siwrnai i gwrdd ag eraill sydd wedi cael eu heffeithio gan broblemau iechyd meddwl. 'Ymateb anhygoel' 'Dw'i erioed 'di bod mor nerfus cyn darllediad un o fy rhaglenni o'r blaen. O'n i'n poeni'n fawr am sut o'dd pobl yn mynd i ymateb i'r rhaglen. Yr hyn o'dd yn poeni fi fwyaf - bod pobl yn mynd i deimlo fel bod rhaid iddyn nhw drin fi'n wahanol neu fod yn fwy gofalus ohona i neu o'm cwmpas i ar ôl y rhaglen. Diolch byth, 'dw'i 'di gweld doedd dim rhaid i fi boeni am hynny o gwbl. Fel mae'n digwydd, o'n i'n trafeilu nôl o benwythnos gyda ffrindiau ddydd Sul, felly o'n i ar drên yn ystod y darllediad. Cerddais i drwy ddrws y tŷ yng Nghaerdydd jyst ar ôl i'r rhaglen orffen, ac aeth ffôn fi'n nyts. Dw'i erioed 'di cael ymateb tebyg - ma'i 'di bod yn anhygoel ac yn eitha' overwhelming, dweud y gwir. Yr hyn sydd wedi cyffwrdd â fi fwyaf yw'r negeseuon dw'i 'di derbyn gan ddieithriaid yn sôn gymaint mae'r rhaglen wedi'u helpu nhw. O'dd dydd Llun yn ddydd emosiynol iawn yn pori drwy'r negeseuon i gyd. 'Dw'i dal heb ddala lan yn iawn gyda phob neges ar Facebook, Twitter ac Instagram, ond 'dw'i mor, mor ddiolchgar i bawb sydd wedi cymryd yr amser i gysylltu. Mae gonestrwydd a charedigrwydd pobl wedi fy llorio i. 'Siarad yw'r peth gorau i wneud' Dw'i lot yn well erbyn hyn ac yn llwyddo i gadw fy ngorbryder dan reolaeth. Dyw e ddim wedi mynd i ffwrdd yn gyfan gwbl - mae'n rhan ohonof i erbyn hyn, a 'dw'i 'di derbyn hynny. Mater o edrych ar ôl fy hun ac atgoffa fy hun 'mod i'n iawn ac yn lwcus iawn i gael y gefnogaeth sydd gen i yn fy mywyd yw hi nawr. Dw'i am i reiny sydd â rhyw fath o bŵer yn y wlad 'ma weld bod angen gwella pethau, achos mae'r sefyllfa bron yn argyfyngus, yn fy marn i. Ond, yn fwy nag unrhyw beth arall, 'dw'i jyst mo'yn i bobl, yn enwedig dynion, weld bod ddim cywilydd mewn derbyn bod gen ti broblem iechyd meddwl, ac mai siarad yw'r peth gorau i wneud i ddechrau'r broses o wella. Hefyd o ddiddordeb: