กล้องแอบถ่ายระบาดในเกาหลีใต้
ปรากฏการณ์ซ่อนกล้องแอบถ่ายไว้ในห้องน้ำ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าฯ แล้วเอาคลิปไปโพสต์ในเว็บไซต์คลิปโป๊กำลังระบาดในเกาหลีใต้
กล้องที่ซ่อนไว้เห็นได้ยากกว่าการแอบถ่ายแบบนี้ (เหตุการณ์จำลอง) นักข่าวบีบีซีในกรุงโซล ลอร่า บิกเคอร์ เล่าถึงสถานการณ์ที่ทำให้ผู้หญิงเกาหลีใต้ไม่น้อยโกรธแค้นและรวมตัวประท้วงมาหลายครั้ง และมีนัดเดินขบวนอีกครั้งในสุดสัปดาห์นี้ คำเตือนแรก เมื่อฉันไปอยู่ที่กรุงโซลใหม่ ๆ ขณะกำลังจะออกไปปั่นจักรยานกับเพื่อนตามทางริมแม่น้ำฮาน ฉันก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสาธารณะเสียก่อน "ดูให้แน่ใจว่าห้องน้ำไม่มีกล้องในนั้นนะ" เพื่อนฉันตะโกนบอก ฉันหัวเราะ แต่เธอไม่ได้ล้อเล่น ผู้หญิงหลายคนบอกฉันว่าสิ่งแรกเมื่อพวกเธอเข้าห้องน้ำสาธารณะในเกาหลีใต้ก็คือตรวจดูว่ามีรูสำหรับแอบดู หรือกล้องซ่อนไว้หรือไม่ เนื่องจากประเทศนี้มีการใช้กล้องแอบถ่ายกันอย่างมากจนอาจเรียกได้ว่าเป็นโรคระบาดได้แล้ว ผู้หญิงที่นี่จำนวนมากต้องเช็คก่อนว่ามีกล้องแอบถ่ายในห้องน้ำหรือไม่ ภาพผู้หญิง หรือบางครั้งก็เป็นผู้ชายกำลังถอดเสื้อผ้าเพื่อทำธุระในห้องน้ำ ห้องลองเสื้อ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าตามสถานที่ออกกำลังหรือสระว่ายน้ำถูกนำไปโพสต์ในเว็บโป๊ต่าง ๆ นับไม่ถ้วน และก่อให้เกิดกระแสต่อต้านขึ้น นักกิจกรรมที่เคลื่อนไหวให้ทั้งรัฐและประชาชนออกมาหาทางแก้ไขปัญหานี้เตือนว่า หากปล่อยไว้มันก็ยากที่จะหยุดอาชญากรรมนี้ และอาจจะระบาดไปยังประเทศอื่น ๆ ด้วย แต่ละปี มีการร้องเรียนกรณีแอบถ่ายต่อตำรวจมากกว่า 6,000 ครั้ง และ 80% ของผู้เสียหายเป็นผู้หญิง และก็คาดว่ามีเจ้าทุกข์จำนวนมากที่เก็บเรื่องไว้ไม่อยากบอกใคร เพราะบางครั้งคนที่แอบถ่ายก็เป็นคนที่เหยื่อเรียกว่าเพื่อน บีบีซีคุยกับ "คิม" ซึ่งบอกว่าเธอถูกแอบถ่ายจากคนที่อยู่ใต้โต๊ะในร้านอาหาร เมื่อเธอสังเกตเห็นเขา เธอก็คว้าโทรศัพท์ของเขามา จากนั้นก็พบว่ามีคลิปของเธออื่น ๆ ถูกนำไปโพสต์ในเว็บไซต์โป๊ และมีผู้ชายมากมายวิจารณ์ภาพของเธอไปต่าง ๆ นานา "ครั้งแรกที่ฉันเห็นแชทรูมนั่น ฉันช็อกมาก คิดอะไรไม่ออกเลยได้แต่ร้องไห้" คิมบอก จากนั้นเธอก็ไปแจ้งตำรวจ แต่กลับทำให้เธอรู้สึกไม่ดียิ่งขึ้นไปอีก คิมบอกว่าเธอกลัวว่าคนอื่นจะวิพากษ์วิจารณ์ว่าตัวเธอเองที่เป็นต้นเหตุของการถ่ายคลิปแบบนั้น "ฉันคิดวนเวียนไปมาว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร ตำรวจจะคิดว่าเพราะฉันแต่งตัวเผยรูปร่างจนเกินไปหรือเปล่า หรือว่าฉันดูเป็นผู้หญิงไม่ดี" "ที่สถานีตำรวจ ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ฉันรู้สึกว่าผู้ชายทุกคนมองมาที่ฉันเหมือนกับฉันเป็นเนื้อก้อนนึงหรือเป็นวัตถุทางเพศ ทำให้ฉันกลัวมาก" "ฉันไม่ได้เล่าให้ใครฟังอีกเลย เพราะกลัวว่าจะถูกว่าว่าเป็นต้นเหตุ ฉันกลัวว่าคนในครอบครัว เพื่อนหรือคนอื่น ๆ จะมองฉันเหมือนกับที่ผู้ชายในแชทรูมพูดถึงฉัน" ที่ร้ายยิ่งไปกว่านั้น ชายคนที่แอบถ่ายก็ไม่ถูกลงโทษใด ๆ ไม่ใช่แค่ปัญหาของคนเกาหลี เกาหลีใต้เป็นประเทศที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้ามากแห่งหนึ่งของโลก เกือบทุกคนเข้าถึงการสื่อสารแบบดิจิทัลได้ มีสัดส่วนคนที่เป็นเจ้าของสมาร์ทโฟนสูงที่สุดในโลกคือ 90% ของผู้ใหญ่มีสมาร์ทโฟนอย่างน้อยหนึ่งเครื่อง และประชากร 93% เข้าถึงอินเทอร์เน็ต แต่ความก้าวหน้านี้เองทำให้อาชญากรรมเช่นนี้ยากที่จะติดตามตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ ปาร์ก ซู-เยือน ก่อตั้งกลุ่มต่อต้าน "อาชญกรรมทางเพศดิจิทัล" ภายใต้ชื่อ "ฮา เยนา" เมื่อปี 2015 ซึ่งมีส่วนในการรณรงค์ให้ปิดเว็บไซต์ "โซราเน็ท" อันอื้อฉาว เว็บดังกล่าวมีผู้ใช้มากกว่า 1 ล้านคนและมีวิดีโอคลิปหลายหมื่นชิ้นที่โพสต์และแชร์กันไปมาโดยที่ผู้หญิงที่อยู่ในภาพไม่รู้ตัวว่าถูกถ่ายไว้เลย และคลิปไม่น้อยเลยมาจากกล้องแอบถ่ายที่ซ่อนไว้ในห้องน้ำ หรือห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า หรือถ่ายโดยแฟนเก่าที่ต้องการความสะใจ เป็นเหตุให้ผู้หญิงหลายคนที่อยู่ในวิดีโอเหล่านั้นฆ่าตัวตาย วิดีโอคลิปที่ถูกลบไปจากเว็บไซต์หนึ่ง อาจจะไปโผล่ในเว็บอื่น ๆ และสามารถดูได้จากทั่วโลก "การลบวิดีโอจากเว็บไซต์นั้นทำได้ แต่ปัญหาก็คือมันจะกลับมาได้อีกนับครั้งไม่ถ้วน" ปาร์กกล่าว "การแชร์หรือนำไปโพสต์ที่อื่นเป็นปัญหาที่จัดการยากกว่ามาก ส่วนใหญ่เจ้าของเว็บไซต์ก็จะอ้างเหมือน ๆ กันว่าพวกเขาไม่รู้ว่าคลิปวิดีโอเหล่านี้ถ่ายทำมาแบบผิดกฎหมาย แต่จริงหรือว่าพวกเขาไม่รู้" ปาร์กต้องการให้จัดการกับพวกที่เอาวิดีโอเหล่านั้นมาโพสต์ต่อเนื่องกันไป และเธอก็เชื่อว่าต้องเป็นความร่วมมือระหว่างประเทศด้วย "อาชญากรรมเกี่ยวเพศในรูปแบบดิจิทัลไม่ใช่แค่ปัญหาของเกาหลีเท่านั้น มีกรณีเช่นเดียวกันนี้ในสวีเดน และในสหรัฐฯ แต่ว่าเกาหลีใต้มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมาก มีสัดส่วนการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตสูงสุด และด้วยความเร็วสูงสุดด้วย" เธอกล่าว "ซึ่งหมายความว่าอาชญากรรมออนไลน์ต่อผู้หญิงจึงระบาดที่นี่ก่อนประเทศอื่น แต่เชื่อว่าไม่นานมันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่อื่นด้วย ดังนั้นเราจำเป็นจะต้องแก้ไขปัญหานี้ร่วมกันกับประเทศอื่น ๆ" อย่างไรก็ตาม ตำรวจในเกาหลีใต้มีปัญหาสองประการก็คือ การจับตัวผู้กระผิด และการลงโทษคนเหล่านั้น หน่วยงานพิเศษที่ตั้งขึ้นมากระจายกำลังกันสำรวจพื้นที่สาธารณะทั่วกรุงโซลเพื่อหากล้องแอบถ่ายที่ถูกซ่อนเอาไว้ แต่ก็ไม่เคยพบเลย ปาร์ก กวาง-มี เจ้าหน้าที่ตรวจสอบบอกว่าพวกแอบถ่ายมักปลดกล้องออกไปก่อนที่จะถูกค้นเจอ ปาร์ก กวาง-มี ทำงานสอดส่องดูแลเช่นนี้มาสองปีแล้ว เธอรับผิดชอบห้องน้ำมากกว่า 1,500 ห้องในเขตยองซานของกรุงโซล เธอบอกว่าบีบีซีว่าเธอต้องตรวจดูว่ากำแพงห้องน้ำถูกเจาะเพื่อเอากล้องไปซ่อนไว้บ้างหรือไม่ "ฉันได้เรียนรู้ว่าการจับพวกอาชญากรแบบนี้ยากเพียงไร กล้องสามารถติดตั้งแล้วก็เอาออกไปได้ภายในเวลาเพียง 15 นาที" เมื่อปีที่แล้วมีคดีแอบถ่ายเกิดขึ้น 6,465 คดี มีคนถูกจับ 5,437 ราย แต่มีเพียง 119 รายเท่านั้นที่ไปชดใช้กรรมในคุก ซึ่งคิดเป็นสัดส่วน 2% เท่านั้น วิธีการก็พัฒนาไป ผู้หญิงเกาหลีใต้จำนวนมากรู้สึกว่าพวกเธอไม่ได้รับความยุติธรรม ทำให้พวกเธอรวมตัวกันประท้วงหลายครั้งในใจกลางกรุงโซล และสุดสัปดาห์นี้ก็จะมีการเดินขบวนอีกครั้ง ปาร์ก มี-ฮาย ซึ่งเป็นหัวหน้าทีมสืบสวนอาชญากรรมทางเพศของสำนักงานตำรวจในกรุงโซลบอกบีบีซีว่า มันยากยิ่งที่จะติดตามพวกที่ใช้เซิร์ฟเวอร์ในต่างประเทศ "การโพสต์หรือแชร์ภาพ/คลิปโป๊แบบนี้มักไม่ใช่ความผิดทางกฎหมายในหลายประเทศ แม้ว่ามันจะผิดในเกาหลี แต่ว่าไม่สามารถจะสืบสวนสาวไปถึงต้นตอได้หากว่าเว็บไซต์นั้นจดทะเบียนในต่างประเทศ" "และแม้ว่าเราจะปิดเว็บเพจ แต่พวกเขาก็จะเปลี่ยนแอดเดรสไปเล็กน้อยแล้วกลับมาเปิดใหม่อีก แม้เราจะตามได้ว่าแอดเดรสเปลี่ยนไปอย่างไร แต่วิธีการของพวกเขาก็พัฒนาไปเรื่อย ๆ" ผู้หญิงในโซลประท้วงเรียกร้องให้จัดการกับกล้องแอบถ่ายให้ดียิ่งขึ้น เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา "การลงโทษต่อผู้ประกอบอาชญากรรมนี้ก็เบามาก ตอนนี้โทษสูงสุดก็คือจำคุก 1 ปี และปรับ 10 ล้านวอน (ราวสามแสนบาท) ฉันคิดว่าถ้าเพิ่มโทษขึ้นก็น่าจะช่วยได้" เธอกล่าว "แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ จะต้องเปลี่ยนความคิดของคน การที่จะจัดการกับอาชญากรรมเช่นนี้ คนทั้งหลายจะต้องรู้ว่าผลกระทบที่จะเกิดกับเหยื่อจะเป็นเช่นไร" ในสุดสัปดาห์นี้ ผู้หญิงหลายพันคนในกรุงโซลจะเดินขบวนไปตามถนนและตะโกนก้องว่า "ชีวิตฉันไม่ใช่ภาพโป๊ของคุณ" และก็นับเป็นการเดินขบวนครั้งที่ 4 แล้วในปีนี้ พวกเธอเชื่อว่าหากเพิ่มโทษ และบังคับใช้กฎหมายที่เข้มข้น รวมทั้งวิธีการสืบหาผู้กระทำผิดที่ดีขึ้นจะทำให้สามารถป้องกันไม่ให้เกิดการกระทำอย่างแพร่หลายได้ แต่ก่อนหน้านั้นเราก็คงจะต้องตรวจตราทุกที่ว่ามีกล้องซ่อนไว้หรือไม่