ครบรอบ 67 ปี การสงบศึกสงครามเกาหลี: ทหารผ่านศึกอังกฤษเล่าถึง 'สงครามที่ถูกลืม'
สงครามเกาหลีซึ่งเริ่มขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มักถูกเรียกว่า "สงครามที่ถูกลืม" ฟังคำบอกเล่าของทหารผ่านศึกชาวอังกฤษที่ไม่เคยลืมความโหดร้ายของสงครามครั้งนัน
เจมส์ กรันดี มีอายุ 19 ปี ตอนที่ถูกส่งไปเกาหลีในปี 1951 "รัฐบาลอังกฤษตอนนั้นไม่ต้องการรับรู้เรื่องสงครามเกาหลี ซึ่งเป็นเรื่องน่าเศร้า พวกเขาไม่อยากรับรู้ และนี่คือเหตุผลว่าทำไมมันถึงถูกเรียกว่าสงครามที่ถูกลืม ถูกเรียกเช่นนั้นมาตลอด" กรันดี เล่า สหราชอาณาจักรส่งทหารไปยังคาบสมุทรเกาหลีมากที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากสหรัฐฯ "เคยมีการเจรจาครั้งสำคัญระหว่างเกาหลีเหนือและใต้ แต่สิ่งแรกที่ต้องทำคือต้องให้เกาหลีเหนือยอมรับว่ามันไม่ใช่การพักรบ แต่สงครามได้จบสิ้นลงแล้ว เพราะในทางเทคนิคถือว่าสงครามยังดำเนินอยู่ในตอนนี้" เจมส์ กรันดี ทหารผ่านศึกสงครามเกาหลี กรันดี เล่าต่อว่า "ตอนที่ผมเดินทางถึงอู่จอดเรือหมายเลข 9 ที่ท่าเรือปูซาน เด็กหนุ่มทุกคนบนเรือไม่รู้ว่าจะไปทำอะไร ผมเป็นทหารเสนารักษ์ งานของผมก็คือการเก็บศพ อยู่ในทีมเก็บกู้ มันไม่ใช่งานที่ง่าย อย่างในทุ่งนา เราเห็นฟองอากาศลอยอยู่เหนือน้ำ เรารู้แล้วว่าต้องมีอะไรบางอย่างที่นั่น ทหารเกาหลีเหนือก็ยิงกระสุนอยู่เหนือหัว ไม่ได้ยิงตรง แต่เราก็ยังนำศพออกมาได้ หลังจากถูกทิ้งไว้ที่นั่นถึง 9 เดือน ไม่มีอะไรเหลือแล้ว มีแต่กระดูก ที่เราเก็บมาล้าง คัดแยก ก่อนจะฝังไว้ที่สุสานในเมืองปูซาน เราเหมือนเป็นบาทหลวงคนสุดท้ายที่ฝังศพพวกเขา" ทหารอังกฤษ 1,078 นาย จาก 56,000 นาย เสียชีวิตที่นั่น โดยศพทหารอังกฤษ 90 นาย ฝังอยู่ที่สุสานของสหประชาชาติในเมืองปูซานของเกาหลีใต้ "ผมฝังศพชาวอังกฤษ, ออสเตรเลีย, ฝรั่งเศส ราว 85-90 คน หลายคนไม่มีชื่อ ก็ถูกฝังเป็นทหารนิรนามของกองทัพอังกฤษ ตอนที่เราฝังร่างพวกเขา มันเศร้ามากที่รู้ว่าแม่ของพวกเขาต้องเสียลูกในวัย 19-20 ปีไป และหลุมศพนี้ก็ไม่รู้ว่าหลุมไหน" กรันดี กล่าว เขากล่าวถึงช่วงหลังสงครามครามสิ้นสุดและเดินทางกลับไปอังกฤษว่า "ตอนกลับมาอังกฤษใหม่ ๆ มันยากมากกว่าผมจะปรับตัวและหางานใหม่ทำได้ เพราะสิ่งที่ผมพบเจอในเกาหลีมันเลวร้ายมาก เป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อที่คนทั้งผู้หญิงและเด็กจำนวนมากถูกฆ่าทั้งที่พวกเขาไม่ใช่ทหาร" "เวลานึกถึงเด็กเล็ก ๆ อายุ 2 ขวบ 3 ขวบ 4 ขวบ ถึง 10 ขวบ สิ่งนี้ยังรบกวนจิตใจผม ผมคิดว่าสิ่งนี้จะผ่านพ้นไป แต่ความรู้สึกที่เกิดกับผมไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา" แต่สถานการณ์ที่ดีขึ้นบนคาบสมุทรเกาหลีในช่วงที่มีการประชุมสุดยอดของสองผู้นำเกาหลีทำให้เขามีความหวังมากขึ้น "ผมได้ดูทางโทรทัศน์ ตอนที่เขา (คิม จอง อึน ผู้นำสูงสุดเกาหลีเหนือ) ก้าวเท้าเข้าไปในเกาหลีใต้ เขาจับมือประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ผมถามตัวเองว่า นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ? มันทำให้ผมมีความหวังมากขึ้น ทุกอย่างจะดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าที่เราเคยฝันกันไว้ และเมื่อใดที่มีการประกาศว่าสงครามสิ้นสุดลงแล้ว นั่นจะถือได้ว่าเป็นก้าวย่างสำคัญของเกาหลีใต้และชาวเกาหลีทุกคน เหล่าทหารหาญจะระลึกได้ว่าสิ่งที่เขาสละชีวิตต่อสู้ไปนั้นเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว" ด้วยความเสียใจที่ทหารบางส่วนไม่เคยได้รับการระบุตัวตน เขากลับไปเยี่ยมสุสานนี้หลายครั้งตลอด 30 ปีที่ผ่านมา "ผมยังรู้สึกเสียใจ หลุมศพบางหลุมไม่เคยมีใครมาเยี่ยม มีแต่ผมคนเดียว" ปัจจุบันนายกรันดีเป็นมะเร็งไขสันหลัง เขาไม่แน่ใจว่าจะกลับไปเกาหลีได้ทุกปีหรือไม่ "เมื่อวาระสุดท้ายในชีวิตของผมมาถึง เถ้าอัฐิของผมก็จะถูกฝังไว้ที่สุสานนี้เช่นกัน ถ้าผมได้อยู่นี่นั่น ก็จะเป็นการลงเอยอย่างมีความสุขสำหรับผม พวกเขาคือสหายของผม สหายของผมตายในเกาหลี และถูกฝังอยู่ในเกาหลี และถ้าผมได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกัน ผมก็คงจะมีความสุข เป็นการตายอย่างมีความสุข" กรันดี กล่าว