ฟังเสียง "ราษมารดา" ร่วมขบวน "เดินทะลุฟ้า"
กลิ่นเน่าของซากสัตว์ กลิ่นขยะและสิ่งปฏิกูลที่คนปล่อยไว้ริมทางลอยมาเป็นระยะ ฝุ่นควันคละคลุ้งอยู่กลางแดดที่แผดเผาพื้นถนนมิตรภาพจนร้อนระอุ สุรีย์รัตน์ ชิวารักษ์ รู้สึกเจ็บระบมส้นเท้ามากขึ้นเรื่อย ๆ
"มนุษย์แม่" วัย 51 ปี ร่วมเดินทางไกลในกิจกรรม "เดินทะลุฟ้า" มาเกือบ 7 กม. แล้ว น่องเริ่มปวดตึง ผิวหน้าก็แสบไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแพ้เหงื่อหรือน้ำตาที่ไหลออกมาอยู่เรื่อย เมื่อเหนื่อยล้ามาก ๆ เธอก็จะนึกถึงลูกชาย—พริษฐ์ ชิวารักษ์ หรือ "เพนกวิน" ที่อยู่ในเรือนจำ แล้วบอกตัวเองในใจ "ลูกเราลำบากกว่านี้มาก" เกือบเดือนแล้วที่สุรีย์รัตน์ไม่ได้กอด ไม่ได้หอมแก้มเพนกวินอย่างที่ทำเป็นประจำ หลังจากศาลอาญาไม่ให้ประกันตัวเขาและนักกิจกรรมกลุ่ม "ราษฎร" รวม 4 คนซึ่งตกเป็นจำเลยในคดีหมิ่นสถาบันกษัตริย์ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 จากการชุมนุม "19 กันยา ทวงอำนาจคืนราษฎร" ที่สนามหลวงเมื่อเดือน ก.ย. 2563 วันที่ 9 ก.พ. สุรีย์รัตน์ใจสลายเมื่อรู้ว่าลูกต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำพิเศษกรุงเทพ เพราะครั้งนี้เป็นการขังระหว่างพิจารณาคดี ซึ่งยาวนานไม่มีกำหนดหากศาลไม่ให้ประกันตัว ต่างจากการฝากขังที่ทำได้สูงสุด 84 วัน ตั้งแต่วันนั้นมาสุรีย์รัตน์ร้องไห้เกือบตลอดเวลา และปวดใจหนักขึ้นเมื่อได้รับข้อความที่เพนกวินหรือที่คนในบ้านเรียกว่า "พี่พีท" ฝากทนายมาบอกว่า "ครั้งนี้คงติดนานหน่อยนะ... รักแม่นะ... เสียดายที่เราไม่ได้ลากัน"