รถไฟใต้ดินไทย เป็นอย่างไรเมื่อเทียบกับทั่วโลก?
เมื่อเช้าวันนี้ (20 พ.ย.) เกิดภาพแปลกตาในการเดินทางของหลายคน หลังจากรถไฟฟ้ามหานครได้ทดลองถอดเก้าอี้ออกเพื่อเพิ่มพื้นที่โดยสารบนรถไฟสายสีน้ำเงินให้รองรับจำนวนผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้น
บรรยากาศในขบวนรถไฟฟ้ามหานครที่ไม่มีเก้าอี้โดยสาร นับตั้งแต่เปิดให้บริการเมื่อปี 2004 รถไฟฟ้าเอ็มอาร์ทีได้กลายเป็นหนึ่งในช่องทางสำคัญในการสัญจรประจำวันของคนกรุงเทพฯ แต่รถไฟฟ้าใต้ดินของเมืองหลวงของไทยนี้เป็นอย่างไรเมื่อเทียบกับรถไฟใต้ดินในเมืองใหญ่อื่น ๆ ทั่วโลก ระบบรถใต้ดินที่เก่าแก่ที่สุดในโลกของอังกฤษ รถไฟฟ้ามหานครของไทยมีอายุ 13 ปี และนั่นนับว่ายังอายุน้อยมากเมื่อเทียบกับ ลอนดอนอันเดอร์กราวด์ หรือที่เรียกกันติดปากชาวลอนดอนว่า "ทิวบ์" ซึ่งเป็นระบบรถไฟใต้ดินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก นับตั้งแต่ก่อสร้างของรถไฟใต้ดินสายแรกในปี 1864 ระบบของลอนดอนนี้ได้เป็นต้นแบบให้ระบบขนส่งในแต่ละเมืองทั่วโลก ถึงแม้จะมีชื่อเสียงเรื่องการนัดหยุดวิ่งรถโดยสหภาพแรงงานบ่อยครั้ง รถไฟใต้ดินก็ถือเป็นสัญลักษณ์คู่กับกรุงลอนดอนไปแล้ว ทางขึ้นลงสถานีรถไฟใต้ดินในลอนดอน ปัจจุบันระบบรถใต้ดินของลอนดอน มีรถไฟทั้งหมด 11 สาย 270 สถานี รองรับผู้โดยสารมากกว่า 4.8 ล้านคนต่อวัน เทียบกับ รถไฟฟ้ามหานครซึ่งมีอายุน้อยเด็กกว่าถึง 140 ปี ซึ่งปัจจุบันให้บริการทั้งหมด 2 สาย 34 สถานี (ไม่นับรวมรถไฟฟ้าบีทีเอส) ได้แก่สายสีน้ำเงิน ซึ่งวิ่งจากสถานีหัวลำโพง-สถานีเตาปูน และสายสีม่วงซึ่งวิ่งจาก สถานีเตาปูน-สถานีคลองบางไผ่ ซับเวย์ที่มีสถานีมากที่สุดในโลกของนครนิวยอร์ก ขณะที่รถไฟฟ้ามหานครของไทยเปิดทำการตั้งแต่เวลาประมาณ 6 โมงเช้า - เที่ยงคืนของทุกวัน รถไฟใต้ดินของนิวยอร์กเป็นหนึ่งในไม่กี่ระบบขนส่งสาธารณะทั่วโลกที่เปิดทำการ 24 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์ ซับเวย์ของนิวยอร์ก เริ่มเปิดทำการครั้งแรกเมื่อปี 1904 และปัจจุบันมีจำนวนสถานีในระบบมากที่สุดในโลก โดยมีมากถึง 472 สถานี และนั่นเป็นเหตุผลที่ซับเวย์เป็นระบบเดินทางหลักที่ชาวนิวยอร์กกว่า 4.5 ล้านคนเลือกใช้ต่อวัน บรรยากาศบนชานชาลารถไฟใต้ดิน ในวันไม่ใส่กางเกงขึ้นซับเวย์ประจำปี 2013 ในนิวยอร์กซิตี้ แต่ในด้านความสะอาดนั้น ซับเวย์ของนิวยอร์ก็มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน ในปี 2016 ทีมศึกษาของบริษัทขนส่งและการท่องเที่ยว Travelmath ได้เก็บตัวอย่างจากราวจับในรถไฟซับเวย์ และพบว่ามันมีเชื้อโรคสูงกว่าของเล่นของสัตว์เลี้ยงถึง 105 เท่า ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินในจีน ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินในนครเซี่ยงไฮ้และกรุงปักกิ่งต่างเป็นเจ้าของสถิติในการเดินรถ โดยระบบรถไฟใต้ดิน เซี่ยงไฮ้เมโทร ครองสถิติมีเส้นทางเดินรถรวมยาวที่สุดในโลก โดยในการเดินรถทั้งหมด 14 สาย ระยะทางรวมถึง 588 กิโลเมตร แซงหน้าระบบรถไฟใต้ดินของนิวยอร์ก (394 กม.) ลอนดอน (402 กม.) และกรุงเทพฯ (43 กม.) การเบียดเสียดในรถไฟฟ้าใต้ดินเป็นเรื่องปกติในชั่วโมงเร่งด่วนของชาวเซี่ยงไฮ้ หลายคนมักติดภาพความหนาแน่นของผู้โดยสารในรถไฟใต้ดินของโตเกียวซึ่งมีผู้โดยสารสูงถึงราว 8.7 ล้านคนต่อวัน แต่ความจริงแล้ว สถิติผู้โดยสารสูงสุดเป็นของระบบรถไฟใต้ดินของกรุงปักกิ่ง ซึ่งมีผู้โดยสารสูงถึงราว 10 ล้านคนต่อวัน สูงกว่าระบบรถไฟฟ้าเอ็มอาร์ทีซึ่งมีประมาณ 4 แสนคนต่อวันถึงประมาณ 25 เท่า ความคับคั่งระหว่างช่วงชั่วโมงเร่งด่วนในสถานีรถไฟใต้ดินของกรุงปักกิ่ง ความงดงามของสถานีรถไฟใต้ดินในกรุงมอสโก สถานีสนามไชย ซึ่งเตรียมเปิดใช้งานในส่วนต่อขยายของโครงการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน มีการตกแต่งด้วยลายไทยอย่างงดงามเพื่อเป็นจุดดึงดูดผู้โดยสารและนักท่องเที่ยวด้วยตัวของมันเอง ทำให้หลายคนได้เปรียบเทียบสถานีใหม่แห่งนี้กับสถานีรถไฟใต้ดินในกรุงมอสโก รถไฟใต้ดินของกรุงมอสโกนั้นได้รับการขนานนามว่าเป็นรถไฟใต้ดินที่งดงามที่สุดในโลก นั่นเป็นเพราะการตกแต่งอย่างหรูหราในสถานีอย่าง คอมโซโมลสกายา (Komsomolskaya) ตั้งแต่ในยุคของ โจเซฟ สตาลิน ที่หวังจะสร้างความประทับใจให้กับผู้โดยสารและปัจจุบันได้เป็นหนึ่งในสิ่งที่นักท่องเที่ยวนิยมเดินทางไปถ่ายภาพ ว่ากันว่ารถไฟใต้ดินของมอสโก ซึ่งมีผู้ใช้มากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ยังเป็นระบบแรกที่เปลี่ยนจากตั๋วกระดาษมาเป็นตั๋วระบบสัมผัสได้สำเร็จเป็นที่แรกของโลกอีกด้วย บรรยากาศภายในสถานีคอมโซโมลสกายา (Komsomolskaya) ของรัสเซีย คุณภาพในขบวนรถไฟใต้ดินของกรุงโซล ระบบรถไฟเมโทรของกรุงโซล มักถูกจันอันดับให้เป็นระบบรถไฟใต้ดินที่ดีที่สุดในโลก นอกจากจะมีจอโทรทัศน์ภายในห้องโดยสารไม่ต่างจากรถไฟฟ้ามหานครของกรุงเทพฯ แล้ว รถไฟใต้ดินทุกขบวนในกรุงโซลยังมีอินเทอร์เน็ตไวไฟ สัญญาน 4 จี ระบบทำความร้อนให้เก้าอี้ในฤดูหนาว และผู้โดยสารที่ใช้สมาร์ทโฟนแทนตั๋วโดยสารในการเดินทางจนกลายเป็นเรื่องปกติอีกด้วย บรรยากาศในขบวนรถไฟใต้ดินของกรุงโซล รถไฟไร้คนขับในโคเปนเฮเกน ระบบเมโทรของโคเปนเฮเกน มีรถไฟใต้ดินที่วิ่งเองโดยไม่มีคนขับ ระบบอัตโนมัติที่ปฏิบัติการ 24 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์นี้ เริ่มเปิดทำการเมื่อปี 2002 และได้กลายเป็นระบบที่หลายเมืองอยากนำไปใช้ นอกจากจะเป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายในการจ้างคนขับรถไฟแล้ว ห้องควบคุมคอยดูแลการเดินรถทั้งหมด ซึ่งกำหนดเวลาการเดินทางได้อย่างแม่นยำ แต่ถึงอย่างนั้นผู้โดยสารก็สามารถพูดคุยผ่านวิทยุกับห้องควบคุมได้ในกรณีจำเป็น บรรยากาศภายในสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินในเมืองโคเปนเฮเกน บริเวณชานชาลาภายในสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินในเมืองโคเปนเฮเกน