เพาะไข่มนุษย์ในห้องปฏิบัติการครั้งแรกของโลก
นักวิจัยมหาวิทยาลัยแห่งเอดินเบอระเผยมีการเพาะไข่ของมนุษย์ในห้องปฏิบัติการเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งอาจนำไปสู่วิธีในการช่วยให้เด็กที่เข้ารับการรักษาโรคมะเร็งสามารถเจริญพันธุ์ได้ และยังช่วยให้นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาถึงพัฒนาการของไข่มนุษย์ด้วย
นักวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเอดินเบอระเพาะเลี้ยงไข่ของมนุษย์ในห้องปฏิบัติการ คณะนักวิจัยระบุว่า เทคนิคการเพาะเลี้ยงไข่มนุษย์ในห้องปฏิบัติการอาจนำไปสู่แนวทางใหม่ ๆ ในการรักษาการเจริญพันธุ์ของเด็กที่ต้องเข้ารับการรักษาโรคมะเร็ง และยังเป็นโอกาสในการสำรวจว่าไข่ของมนุษย์มีพัฒนาการอย่างไร ซึ่งจนถึงปัจจุบันนี้ยังถือเป็นปริศนาของวงการวิทยาศาสตร์ ผู้เชี่ยวชาญระบุว่า การเพาะเลี้ยงไข่มนุษย์ในห้องปฏิบัติการเป็นความสำเร็จที่น่าตื่นเต้น แต่ยังต้องมีการพัฒนามากกว่านี้ ก่อนที่จะสามารถนำไปใช้ได้ทางการแพทย์ ผู้หญิงเกิดมาพร้อมกับไข่ที่ยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่ในรังไข่ ซึ่งจะพัฒนาเป็นไข่ที่สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์แล้วเท่านั้น ตอนนี้นักวิทยาศาสตร์สามารถเพาะเลี้ยงไข่ภายนอกรังไข่จนกระทั่งพัฒนาเป็นไข่ที่สมบูรณ์ได้แล้ว หลังจากใช้เวลาในการคิดค้นมานานหลายสิบปี โดยจำเป็นจะต้องมีการควบคุมสภาพแวดล้อมในห้องปฏิบัติการอย่างระมัดระวัง รวมถึง ระดับออกซิเจน ฮอร์โมน และโปรตีนที่กระตุ้นการเติบโตและตัวกลางที่ใช้ในการเพาะเลี้ยงไข่ 'น่าตื่นเต้นอย่างยิ่ง' ขณะที่นักวิทยาศาสตร์ได้แสดงให้เห็นแล้วว่า สามารถเพาะเลี้ยงไข่นอกรังไข่ได้ แต่วิธีการซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Molecular Human Reproduction ยังต้องมีการพัฒนาต่อให้มีความสมบูรณ์แบบ ขณะนี้ วิธีการนี้ยังถือว่าไร้ประสิทธิภาพอยู่ เพราะมีไข่เพียง 10% เท่านั้นที่ผ่านกระบวนการต่าง ๆ จนกลายเป็นไข่ที่สมบูรณ์ ศาสตราจารย์อีฟลีน เทลเฟอร์ หนึ่งในนักวิจัย กล่าวกับบีบีซีว่า "มันน่าตื่นเต้นอย่างยิ่งที่หลักการนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถพัฒนาเนื้อเยื่อของมนุษย์จนมาถึงขั้นนี้ได้" "แต่ยังมีงานต้องทำอีกมากเพื่อพัฒนาการเพาะเลี้ยงในห้องปฏิบัติการ และทดสอบคุณภาพของโอโอไซต์ [ไข่]" เธอกล่าวเพิ่มเติม "นอกเหนือจากการใช้งานทางการแพทย์แล้ว นี่ถือว่าเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่ช่วยให้เข้าใจพัฒนาการไข่ของมนุษย์ได้ดีขึ้น" กระบวนการนี้ยังต้องได้รับการควบคุมอย่างเข้มงวด และขึ้นอยู่กับเงื่อนเวลาของร่างกายมนุษย์ด้วย ไข่บางฟองเจริญเต็มที่เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น แต่บางฟองใช้เวลามากกว่า 20 ปี นอกจากนี้ไข่ยังสูญเสียสารพันธุกรรมราวครึ่งหนึ่งในช่วงที่มีการเพาะเลี้ยง ไม่เช่นนั้นจะทำให้ไข่มีดีเอ็นเอมากเกินไปเมื่อผสมกับอสุจิ ดีเอ็นเอส่วนเกินนี้จะถูกกำจัดทิ้งในเซลล์ขนาดเล็กที่เรียกว่า โพลาร์บอดี (polar body) หรือ เซลล์ที่เกิดจากการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิสในกระบวนการสร้างไข่ เป็นเซลล์ส่วนที่จะฝ่อไปในภายหลัง แต่ในการศึกษานี้โพลาร์บอดีมีขนาดใหญ่ผิดปกติ "นี่คือความน่ากังวลอย่างหนึ่ง" ศาสตราจารย์เทลเฟอร์ กล่าว แต่เธอคิดว่า สามารถแก้ปัญหานี้ได้ด้วยการปรับปรุงเทคโนโลยีให้ดีขึ้น การทดลองกับไข่ของหนู ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีก่อน แสดงให้เห็นว่า เทคโนโลยีนี้สามารถใช้ในการสร้างสัตว์ที่มีชีวิตอยู่รอดต่อไปได้ และเมื่อนำเทคนิคนี้มาใช้กับเนื้อเยื่อของมนุษย์ ท้ายที่สุดแล้วอาจจะเป็นประโยชน์ต่อเด็กที่ต้องรักษาโรคมะเร็ง ทางเลือกเมื่อต้องรักษามะเร็ง การรักษามะเร็งด้วยเคมีบำบัด และการรังสีบำบัด มีความเสี่ยงที่จะทำให้คนกลายเป็นหมันได้ ผู้หญิงที่ต้องการจะมีลูกสามารถลดความเสี่ยงนี้ได้ด้วยการแช่แข็งไข่ที่เจริญเต็มที่แล้ว หรือแช่แข็งตัวอ่อนที่เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมกับอสุจิของคู่ครองแล้ว ก่อนเข้ารับการรักษามะเร็ง แต่วิธีการนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับเด็กผู้หญิงที่เป็นมะเร็ง ขณะนี้ เด็กผู้หญิงเหล่านั้นสามารถที่จะแช่แข็งเนื้อเยื่อรังไข่ก่อนเข้ารับการรักษามะเร็ง ซึ่งเนื้อเยื่อนี้จะถูกนำกลับเข้าสู่ร่างกายของคนไข้ในภายหลังเมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์แล้ว หากพวกเธอต้องการจะมีลูกของตัวเอง แต่ถ้ามีความผิดปกติใด ๆ เกิดขึ้นในเซลล์ที่แช่แข็งไว้ แพทย์เห็นว่าถือเป็นความเสี่ยงที่สูงเกินไปที่จะทำเช่นนั้น ดังนั้นการที่สามารถเพาะเลี้ยงไข่ในห้องปฏิบัติการได้จะเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าสำหรับคนไข้เหล่านั้น นายสจ๊วต ลาเวอรี นรีแพทย์ที่ปรึกษาที่โรงพยาบาลแฮมเมอร์สมิธ กล่าวว่า "ผลงานนี้แสดงถึงความก้าวหน้าอีกขั้นอย่างแท้จริงในความเข้าใจของเรา แม้ยังถือว่าน้อยนิด และยังต้องมีการพัฒนาให้เหมาะสม แต่ผลงานในเบื้องต้นนี้ก็ถือเป็นความหวังของคนไข้" การนำไข่ที่เกิดจากการเพาะเลี้ยงในห้องปฏิบัติการมาผสมเพื่อสร้างตัวอ่อนสำหรับวัตถุประสงค์ทางการวิจัย ถือเป็นเรื่องถูกกฎหมายในสหราชอาณาจักร แต่คณะนักวิจัยในเอดินเบอระไม่มีใบอนุญาตในการทำการทดลองนั้น พวกเขากำลังหารือกันว่าจะสมัครขอใบอนุญาตจากทางการ หรือร่วมมือกับหน่วยงานที่มีใบอนุญาตนี้อยู่แล้ว ศาสตราจารย์อาซิม ซูรานี ผู้อำนวยการด้านการวิจัยเจิร์มไลน์ (germline research) ที่สถาบันเกอร์ดอน (Gurdon Institute) ของมหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ กล่าวว่า "จำเป็นต้องมีการกำหนดลักษณะโมเลกุลและการวิเคราะห์โครโมโซมเพื่อเปรียบเทียบเซลล์ไข่เหล่านี้กับไข่ปกติ" "มันอาจจะเป็นเรื่องน่าสนใจในการทดสอบศักยภาพในการพัฒนาของไข่เหล่านี้ในห้องปฏิบัติการจนไปถึงขั้นเป็นตัวอ่อน ด้วยการทดลองใช้วิธีปฏิสนธินอกร่างกาย" เขากล่าว