หุ่นยนต์ขนน้ำในถิ่นทุรกันดารของอินเดีย
ชาวบ้านในถิ่นทุรกันดารของอินเดียได้ทดลองใช้หุ่นยนต์ช่วยในการขนน้ำ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาปฏิสัมพันธ์ที่มีต่อเทคโนโลยีของคนในพื้นที่ห่างไกล
หุ่นยนต์ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยเฉพาะนี้ ถูกควบคุมจากระยะไกล และแนะนำชาวบ้านด้วยภาษาถิ่น "ช่วยบอกทางฉันไปบ้านคุณ เพื่อฉันจะได้ขนน้ำไปส่งที่บ้านคุณได้" เสียงจากหุ่นยนต์ นี่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาของม.กลาสโกว์ และม.อมฤต การศึกษานี้จะดูว่า พื้นที่ห่างไกลมีปฏิสัมพันธ์กับเทคโนโลยีอย่างไร ดร. อามูล เดชมุกห์ นักวิจัย ม.กลาสโกว์ กล่าวว่า "ประชากรส่วนใหญ่ของโลกอาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกล โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนาต่าง ๆ พวกเขากำลังหาทางทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนดีขึ้น ในหลายกรณี เทคโนโลยีช่วยได้จริง ๆ" พวกเขาพบว่า ชาวบ้านส่วนใหญ่ มีปฏิกิริยาทางบวกต่อหุ่นยนต์ แต่วัฒนธรรมก็มีผลต่อการที่คนที่เห็นว่าหุ่นยนต์เป็นเพศไหน อักเชย์ นาการาจัน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ม.อมฤต กล่าวว่า "แม้ว่าหุ่นยนต์จะมีเสียงเป็นผู้ชาย แต่คนก็มองว่ามันเป็นผู้หญิง เพราะการขนน้ำเป็นงานของผู้หญิง ตามการรับรู้ของคนในหมู่บ้าน" พวกเขามีแผนจะศึกษาวิธีที่หุ่นยนต์ช่วยแก้ปัญหาต่าง ๆ อย่างเช่น ความรุนแรงภายในครอบครัวด้วย แต่ราคาก็เป็นตัวจำกัดการเข้าถึง เพราะหุ่นยนต์มีราคาราว 1.3 ล้านบาท "บริษัทเทคโนโลยีพยายามหาทางออก เพื่อให้ชุมชนต่าง ๆ ที่สามารถจ่ายค่าเทคโนโลยีนี้ได้ในตอนนี้ใช้งานหุ่นยนต์ได้กว้างขวางขึ้น ผมคิดว่านั่นคือจุดที่เกิดการแบ่งแยกขึ้น มันไม่ได้เป็นการแบ่งแยกทางวัฒนธรรมมากนัก เพราะความยากจนอยู่ตรงหน้าคุณ คุณหนีมันไปไม่ได้" อักเชย์ นาการาจัน กล่าว