พลาสติกเปลี่ยนแปลงโลกอย่างไร?
ในช่วงกว่า 100 ปีที่ผ่านมา พลาสติกได้เปลี่ยนสถานะจากที่ได้รับยกย่องว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในวงการวิทยาศาสตร์ กลายมาเป็นตัวการทำลายสิ่งแวดล้อม
ปี 1907 เป็นปีที่มีการคิดค้นพลาสติกสมัยใหม่ที่ทนความร้อนได้ นำไปสู่การผลิตผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่ใช้พอลิเมอร์สังเคราะห์เป็นฐานของวัตถุดิบ ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 การพัฒนากระบวนการผลิตทำให้ต้นทุนผลิตพลาสติกลดต่ำลงอย่างมาก ปูทางไปสู่การผลิตสินค้าในปริมาณมาก "พลาสติกเป็นสารมหัศจรรย์ เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่น่าทึ่ง" เอียน เจมี กรรมการผู้จัดการของสเตเกอร์เคลียร์แพ็กเกจจิ้ง (Staeger Clear Packaging) ในเมืองโคเวนทรี กล่าว "มันทั้งเบา เหนียว โปร่งใส และกันน้ำได้" ไม่เลิกใช้พลาสติก คงไม่ใช่คำกล่าวที่เกินจริง หากจะบอกว่า พลาสติกทำให้โลกที่ทันสมัยเกิดขึ้น มีของหลายสิ่งที่เราใช้กันในปัจจุบันโดยไม่ได้นึกว่าเป็นการพึ่งพาพลาสติก เช่น นม ที่แทบจะไม่มีใครใช้ขวดแก้วส่งนมอีกต่อไปแล้ว แต่ใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกที่ทั้งปลอดภัยกว่า และช่วยลดความยุ่งยากในการขนส่งลง ซูเปอร์มาร์เก็ตวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่สดขึ้นในบรรจุภัณฑ์ขนาดต่าง ๆ นักวิเคราะห์ด้านค้าปลีกระบุว่า การขายองุ่นโดยบรรจุในถาดหุ้มพลาสติก แทนที่จะวางขายเป็นพวง ช่วยลดองุ่นเหลือทิ้งในร้านได้กว่า 20% ขณะที่สำนักงานมาตรฐานอาหารแนะนำผู้บริโภคให้นำเนื้อไก่ดิบใส่ในถุงพลาสติกเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะเกิดอาหารเป็นพิษ พลาสติกยังทำคุณประโยชน์ให้วงการเวชภัณฑ์สมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประดิษฐ์กระบอกฉีดยาที่ทำจากพลาสติก เมื่อปี 1955 กระบอกฉีดยาสำหรับใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งทำจากพลาสติก การศึกษาของสมาพันธ์พลาสติกอังกฤษ พบว่าหากนำวัสดุชนิดอื่นมาใช้แทนบรรจุภัณฑ์พลาสติก ก็จะเพิ่มทั้งการใช้พลังงานและการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ทางสมาพันธ์เชื่อว่า การใช้วัสดุอื่นแทนพลาสติกจะส่งผลให้เกิดก๊าซเรือนกระจกเพิ่มขึ้น 2.7 เท่า ตลอดอายุการใช้งานของวัสดุนั้น ด้วยเหตุผลต่าง ๆ เหล่านี้ มีเพียงผู้รณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมจำนวนไม่กี่คนที่พูดคุยกันอย่างจริงจังถึงเรื่องการเลิกใช้พลาสติก ความท้าทายจึงอยู่ที่การบรรเทาผลกระทบที่เลวร้ายและการลดมลพิษจากการใช้พลาสติกซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว ต้นทุนที่สูงกว่า? สำหรับเดม เอลเลน แม็คอาร์เธอร์ ซึ่งเป็นเจ้าของมูลนิธิที่ตั้งชื่อตามชื่อตัวเอง ได้ริเริ่มโครงการที่เรียกว่า เศรษฐกิจพลาสติกใหม่ (New Plastic Economy) ซึ่งจะมีการออกแบบวงจรการใช้ผลิตภัณฑ์ใหม่ทั้งหมด เธอบอกกับบีบีซีว่า โลกผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติกจำนวน 78 ล้านตันต่อปี ในจำนวนนี้ 40% ถูกนำไปฝังกลบ "อีก 32% รั่วไหลสู่สิ่งแวดล้อม อีก 14% ถูกนำไปเผา และมีเพียง 14% ที่ถูกนำไปรีไซเคิล" เธอกล่าว "และในจำนวนนั้นมีเพียง 2% ที่เมื่อนำไปรีไซเคิลแล้ว พลาสติกที่ได้มีคุณภาพดีเท่าเดิม ซึ่งถือว่าเยี่ยมยอดมาก แต่ตัวเลข 2% ของ 78 ล้านตันนั้น ถือว่าน้อยนิดมาก" พลาสติกจำนวนมากไม่ถูกนำไปรีไซเคิลที่เพียงพอ เดม เอลเลน กล่าวว่า พลาสติกราว 50% สามารถคิดค้นวิธีออกแบบใหม่เพื่อให้ให้นำมารีไซเคิลได้อย่างมีประสิทธิผล ขณะที่ผลิตภัณฑ์หลายอย่างผลิตขึ้นโดยที่ไม่สามารถนำไปรีไซเคิลอีกได้ เพราะเป็นการนำชิ้นส่วนพลาสติกทั้งที่รีไซเคิลได้และไม่ได้มารวมกันซึ่งไม่สามารถแยกออกจากกันได้ง่าย นายเจมี จากสเตเกอร์เคลียร์แพ็กเกจจิ้ง กล่าวว่า เขาเคยทำงานร่วมกับนักวิจัยหลายคนเพื่อคิดค้นพลาสติกรูปใหม่ที่ก่ออันตรายต่อสิ่งแวดล้อมน้อยลง แต่ความพยายามในครั้งนั้นล้มเหลวเพราะเหตุผลทางเทคนิค และผลิตภัณฑ์ใหม่ที่คิดค้นนั้นจะมีราคาแพงขึ้นด้วย ท้ายที่สุดแล้ว ผู้เชี่ยวชาญระบุว่า ทางออกอยู่ที่ตัวของผู้บริโภคเอง โดยผู้ที่ไม่ต้องการใช้พลาสติกก็อาจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่บรรจุในขวดแก้วหรือกระป๋องแทน ปัจจุบันมีการพัฒนาพลาสติกในรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งน่าจะมีต้นทุนที่สูงขึ้นด้วย และเมื่อนำไปใช้บรรจุหีบห่อ ก็อาจดูน่าดึงดูดใจน้อยกว่าเดิม คำถามคือว่า: ผู้บริโภคจะยอมรับสิ่งนี้ได้หรือไม่เพื่อช่วยกันลดมลพิษจากพลาสติก?