ทักษะใดในการเลี้ยงลูกที่คุณหวังว่าพ่อแม่ของคุณควรรู้มาก่อน
เวลาที่เลี้ยงดูลูก คนเรามักจะมองดูพ่อแม่เป็นตัวอย่าง และเลี้ยงลูกตัวเองตามวิธีที่เคยได้รับการเลี้ยงดูมา
แม้จะมีเทคนิควิธีหลายอย่างที่ตกทอดมา แต่ก็ยังมีแนวทางใหม่ ๆ ที่คุณเรียนรู้ได้เสมอ ฟิลิปปา เพอร์รี นักจิตบำบัด ผู้แต่งคู่มือเลี้ยงลูกเล่มล่าสุด The Book You Wish Your Parents Had Read (หนังสือที่คุณหวังว่าพ่อแม่ของคุณควรได้อ่าน) มีเคล็ดลับน่าสนใจสำหรับพ่อแม่ที่ปรารถนาจะให้ลูกมีก้าวย่างในชีวิตที่ดีตั้งแต่แรก โดยที่คุณไม่ต้องคอยตำหนิตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าอาจเลี้ยงลูกได้ไม่ดี 1. ขีดเส้นแบ่งให้ชัดเจน เรื่องนี้อาจยากอยู่สักหน่อยเพราะคนเป็นพ่อแม่นั้นรักลูกสุดหัวใจและอยากจะให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่ลูก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีช่วงเวลาที่ความอดทนถึงขีดจำกัด ได้เหมือนกัน แม้คุณอาจคิดว่าตัวเองเป็นพ่อแม่ที่เกื้อหนุนส่งเสริมลูกที่สุดในโลกแล้ว แต่คุณก็ยังต้องกำหนดเส้นแบ่งขอบเขตให้ชัดเจน เวลาจะบอกอะไรให้ลูกให้เชื่อฟัง คุณจะต้องพูดออกไปในฐานะ "ตัวคุณเอง" ไม่ใช่ "ตัวลูก" อย่างการพูดกับลูกว่า "แม่รู้ว่าลูกอยากจะนั่งรถเมล์ข้ามเมือง ตอนกลางดึก แต่แม่ยังไม่พร้อมจะให้ลูกทำอย่างนั้น" แทนที่จะพูดว่า "ลูกเพิ่งจะอายุสิบสาม ยังเด็กเกินไป" ไม่มีใครต้องการให้ตัวเองเป็นผู้ที่ถูกกำหนดให้ทำอะไรต่อมิอะไร เพราะฉะนั้นพ่อแม่ควรกำหนดตัวเอง ไม่ใช่ไปกำหนดตัวลูก การกำหนดขอบเขตขีดเส้นแบ่งที่ชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญ 2. ยอมรับอารมณ์ของลูกบ้าง ปัญหาอีกอย่างหนึ่งของคนเป็นพ่อเป็นแม่คือเรามักจะต้องการให้ลูกมีความสุขอยู่ตลอดเวลา ฟังดูคล้าย ๆ กับว่าเรารักลูกมากเกินไปจนทนไม่ได้ที่จะเห็นลูกไม่มีความสุข ก็เลยมักจะบอกกับลูกเสมอ ๆ ว่า "อย่าเศร้าไปเลยลูก" จริง ๆ แล้ว เป็นเรื่องสำคัญมากที่พ่อแม่จะต้องยอมให้ลูกได้รู้จักอารมณ์ ความรู้สึกในทุก ๆ ด้าน และพ่อแม่ควรอยู่เคียงข้างเมื่อลูกอยู่ในความรู้สึกนั้น ๆ เพื่อที่ลูกจะได้ไม่รู้สึกไม่ดีกับตัวเอง เมื่อตกอยู่ในความเศร้าหรือโกรธ 3. พ่อแม่คือภาพสะท้อนในกระจกสำหรับลูก คุณต้องไม่ลืมว่าตัวคุณคือสภาพสะท้อนในกระจกสำหรับลูก พ่อแม่สนองตอบต่อลูกอย่างไร ก็จะกลายเป็นเบ้าหลอมลูกให้ออกมาเป็นเช่นนั้น ถ้าเรามักจะบ่นลูกว่า "ดูสิใส่รองเท้าจนสกปรกแบบนี้ได้ยังไง!" ลูกก็จะเห็นภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโมโหของเรา เพราะฉะนั้นคุณต้องข่มใจสักนิดก่อนจะไปบ่นหรือดุด่าลูก และแสดงให้เห็นว่าคุณดีใจที่ลูกกลับมาบ้านแม้จะอยู่ในสภาพมอมแมมเต็มที แม้ลูกจะทำให้คุณโมโห แต่พยายามอย่าให้ลูกเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของคุณ 4. พฤติกรรมของลูก คือสารที่สื่อถึงพ่อแม่ ถ้าลูกของคุณมีปัญหาในเรื่องพฤติกรรม ให้นึกไว้เลยว่านั่นคือสารที่ลูกสื่อถึงคุณ โดยวิธีการที่ดีที่สุดเท่าที่ลูกจะทำได้ สิ่งที่พ่อแม่จำเป็นต้องทำก็คือค้นหาให้พบว่าการที่ลูกมีพฤติกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งนั้นเป็นเพราะอะไร และช่วยลูกหาวิธีแสดงความรู้สึกออกมาอย่างเหมาะสมกว่านั้น พ่อแม่จะต้องยอมรับความรู้สึกทุกอย่าง แม้จะทำให้รู้สึกอึดอัดบ้างก็ตาม พ่อแม่จะต้องช่วยลูกให้รู้จักอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองอย่างชัดเจน แม้ว่าคุณอาจจะไม่รู้สึกเช่นนั้นเมื่อตกอยู่ในฐานะเดียวกับลูกก็ตาม เพราะทุกคนย่อมไม่เหมือนกัน อย่าลืมว่าคนทุกคนไม่เหมือนกัน 5. ลูกไม่ใช่โครงการหรืองานบ้าน หากมีสิ่งหนึ่งที่ดิฉันสามารถบอกคุณได้ สิ่งนั้นก็น่าจะเป็นคำพูดที่ว่า "ลูกของคุณไม่ใช่งานบ้านที่คุณต้องทำให้เสร็จ ไม่ใช่โครงการที่คุณต้องทำ ให้สำเร็จสมบูรณ์ แต่ลูกคือคนที่มีความสัมพันธ์กับคุณโดยตรง ไม่ว่าลูกของคุณจะยังเป็นทารกแบเบาะ หรือเติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้วก็ตาม ลูกก็คือบุคคลคนหนึ่ง ฟิลิปปา เพียร์รี ให้สัมภาษณ์ในรายการ Women's Hour ทางสถานีวิทยุเรดิโอ 4