นักออกแบบรุ่นใหม่เสนอเครื่องแบบนักเรียนไทยแหวกแนว สนับสนุนการต่อต้านกฎเกณฑ์ที่ล้าสมัย
ในชั้นเรียนของประเทศไทย การแสดงออกทางความคิดสร้างสรรค์ผ่านเครื่องแต่งกายที่สวมใส่เป็นเรื่องยาก โรงเรียนแต่ละแห่งมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวด ตั้งแต่เรื่องทรงผม ไปจนถึงรูปแบบของถุงเท้าและรองเท้า นักออกแบบรุ่นใหม่จึงได้ออกแบบเครื่องแบบนักเรียนที่แหวกแนวออกไปจากเครื่องแบบดั้งเดิม
ขณะที่นักเรียนทั่วประเทศกำลังต่อต้านสิ่งที่พวกเขาเรียกว่ากฎเกณฑ์ที่ล้าสมัย และเข้าร่วมการเคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตยมากขึ้น นักออกแบบเสื้อผ้ารุ่นใหม่คนหนึ่ง ได้แสดงการสนับสนุนนักเรียนเหล่านั้นในรูปแบบที่มีสีสัน ติณห์ ตันโสภณ ได้ใช้เครื่องแบบนักเรียนที่พบเห็นทั่วไปของไทย คือ กระโปรงจีบและเสื้อคอปกทหารเรือสีขาวสำหรับนักเรียนหญิง และกางเกงขาสั้นและเสื้อขาวสำหรับนักเรียนชาย ในการออกแบบเครื่องแบบนักเรียนไทยที่แตกต่างไปจากเดิม เช่น เสื้อที่มีปกขนาดใหญ่ แขนเสื้อที่ฟูฟ่องซึ่งทำจากเชือกผูกรองเท้า ติณห์ นักออกแบบวัย 23 ปี กล่าวกับสำนักข่าวรอยเตอร์ว่า การสร้างเครื่องแบบนักเรียนเหล่านี้ให้มีรูปแบบที่หลากหลาย จะทำให้คนเห็นได้ว่าเราไม่ควรจะยึดติดกับเครื่องแบบแบบเดิมอีกต่อไป นอกจากนี้ เขายังได้ร่วมมือกับแบรนด์ชุดชั้นในวาโก้ออกแบบและขายเสื้อผ้าเหล่านี้เมื่อเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมาด้วย โดยมีราคาตั้งแต่ 3,000 บาท ไปจนถึงประมาณ 15,000 บาท สำหรับชุดกระโปรงจีบยาวและโบว์ขนาดใหญ่ ติณห์ กล่าวกับรอยเตอร์ด้วยว่า ชุดเหล่านั้นถูกออกแบบมาเพื่อ "เด็กสาวสมัยใหม่ที่มีความมั่นใจและไม่กลัวที่จะแสดงความเป็นตัวของตัวเอง" ติณห์ บอกว่า เครื่องแบบเหล่านี้แตกต่างไปจากเครื่องแบบแบบดั้งเดิม แม้ว่ายังมีเค้าโครงเดิม และเขาต้องการสนับสนุนให้เด็ก ๆ มีความสร้างสรรค์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เครื่องแบบนักเรียนไทยแหวกแนว สนับสนุนการต่อต้านกฎเกณฑ์ที่ล้าสมัย เขายังกล่าวถึงการตั้งชื่อเครื่องแบบเหล่านี้ด้วย รอยเตอร์รายงานว่า ชื่อ "โพสต์-ธีซิส" (Post-Thesis) มาจากโครงการที่ติณฑ์ทำส่งอาจารย์ก่อนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ซึ่งโครงการของเขาได้สำรวจวัตถุประสงค์ของเครื่องแบบนักเรียนและวิธีการเปลี่ยนแปลงเครื่องแบบเหล่านั้น กลุ่มเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นตามโรงเรียนมัธยมของไทยหลายแห่ง ซึ่งบรรดาผู้นำกลุ่มเรียกชื่อกลุ่มนี้ว่า "นักเรียนเลว" แสดงการต่อต้านด้วยการผูกโบว์สีขาว จัดกิจกรรมตัดผมนักเรียนในที่สาธารณะ และชูสามนิ้วเหมือนในภาพยนตร์เรื่อง "ฮังเกอร์ เกมส์" (Hunger Games) เพื่อพยายามที่จะสั่นคลอนระบบการศึกษาที่เข้มงวดของไทย