หมาน้อยยุคน้ำแข็งเมื่อ 14,000 ปีก่อน กินเนื้อแรดขนยาวเป็นอาหารมื้อสุดท้าย
ผลการตรวจดีเอ็นเอและผ่าพิสูจน์ซากลูกสุนัขจากยุคน้ำแข็งที่มีอายุเก่าแก่ถึง 14,000 ปี พบว่ามีเศษขนและหนังของ "แรดขนยาว" (woolly rhinoceros) ที่สูญพันธุ์ไปแล้วอยู่ในกระเพาะอาหารของมันด้วย
เขี้ยวของลูกสุนัขยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เพราะถูกฝังในชั้นดินเยือกแข็งคงตัวมานาน 14,000 ปี การค้นพบนี้สามารถเป็นหลักฐานยืนยันได้ว่า อาหารมื้อสุดท้ายของหมาน้อยยุคโบราณ คือชิ้นส่วนของแรดขนยาวที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นตัวท้าย ๆ ของโลก ก่อนที่พวกมันจะสูญพันธุ์ไปในช่วงปลายของยุคน้ำแข็งเมื่อกว่าหมื่นปีที่แล้ว เอดานา ลอร์ด นักศึกษาวิจัยระดับปริญญาเอกของศูนย์พันธุศาสตร์บรรพชีวินในสวีเดน เปิดเผยเรื่องนี้กับเว็บไซต์ Live Science โดยบอกว่าก่อนหน้านี้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจผิด คิดว่าเศษหนังและขนที่พบในกระเพาะอาหารของซากลูกสุนัขตัวนี้เป็นของสิงโตถ้ำ อย่างไรก็ตามผลตรวจดีเอ็นเอครั้งใหม่ชี้ว่า เศษหนังและขนสีเหลืองซึ่งกระเพาะของลูกสุนัขไม่สามารถย่อยได้นั้น มีข้อมูลทางพันธุกรรมตรงกับของแรดขนยาว ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปในช่วงเดียวกับที่ลูกสุนัขตัวนี้ยังมีชีวิตอยู่ มีการขุดพบซากของลูกสุนัขวัย 3-9 เดือนดังกล่าว ในชั้นดินเยือกแข็งคงตัว (permafrost) ที่เมืองทูมัต (Tumat) ในเขตไซบีเรียของรัสเซียเมื่อปี 2011 โดยอุณหภูมิของชั้นดินที่ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งอยู่เสมอ ได้ทำให้ร่างของลูกสุนัขกลายเป็นซากมัมมี่ที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ แม้เวลาจะผ่านไปนานนับหมื่นปี ลอร์ดบอกว่า ยังไม่สามารถชี้ชัดถึงชนิดพันธุ์หรือสปีชีส์ของลูกสุนัขตัวนี้ได้ ซึ่งหมายความว่ามันอาจเป็นบรรพบุรุษร่วมของหมาป่าและหมาบ้านยุคใหม่ หรือเป็นสายพันธุ์ที่อยู่ระหว่างขั้นตอนวิวัฒนาการจากหมาป่าไปเป็นหมาบ้านก็เป็นได้ "ร่างของลูกสุนัขไม่มีร่องรอยการถูกเหยียบหรือชนกระแทก แสดงว่ามันได้กินเนื้อแรดขนยาวที่ฝูงของมันล่ามาได้และปันส่วนให้ หรือบังเอิญพวกมันไปพบกับซากของแรดที่ตายแล้วเข้าพอดี" ลอร์ดกล่าว "นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ว่า มันอาจเป็นสุนัขเลี้ยงของมนุษย์ยุคน้ำแข็ง และได้รับอาหารมื้อสุดท้ายนี้มาจากมนุษย์ที่ล่าแรดขนยาวก็เป็นได้ ซึ่งเราจะต้องศึกษาค้นคว้าในประเด็นนี้กันต่อไป"