เกษตรกรอินเดียผลิตผ้าไหมจากน้ำเน่าเสีย
ชาวอินเดีย มีความนิยมเครื่องแต่งกายที่ทำจากผ้าไหมมาช้านานไม่ต่างจากคนไทย และมักสวมใส่ผ้าไหมในโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น งานวิวาห์ และงานเลี้ยง แต่ปัญหาขาดแคลนน้ำสะอาดเพื่อเกษตรกรรมทำให้เกษตรกรที่อาศัยอยู่แถบชานเมืองบังกาลอร์ทางภาคใต้ของอินเดียต้องปรับตัว ด้วยการใช้น้ำเสียที่ยังไม่ผ่านการบำบัดจากชุมชนในการปลูกต้นหม่อนสำหรับผลิตผ้าไหม
ปัญหาขาดแคลนน้ำในอินเดียมีสาเหตุมาจากการสูบน้ำบาดาลขึ้นมาใช้อย่างมหาศาล โดยมีปริมาณมากกว่าน้ำบาดาลที่สหรัฐฯ และจีนสูบขึ้นมาใช้รวมกัน ด้วยเหตุนี้น้ำจึงกลายเป็นทรัพยากรหายากในหลายพื้นที่ของประเทศ "มูนิราจู" เกษตรกรคนหนึ่งในเมืองบังกาลอร์จำเป็นต้องละทิ้งอาชีพปลูกผักขายในยามน้ำแล้ง แล้วคิดวิธีผันน้ำเสียจากชุมชนเมืองมาใช้ปลูกต้นหม่อนเพื่อนำใบไปเลี้ยงหนอนไหมสำหรับผลิตเส้นไหมส่งขายเลี้ยงชีพ มูนิราจู บอกว่า การใช้น้ำเสียที่ยังไม่ผ่านการบำบัดมาปลูกต้นหม่อนไม่เป็นอันตรายต่อคน เพราะใบหม่อนที่ได้นำไปใช้เป็นอาหารของหนอนไหม และเส้นไหมที่ได้จากกระบวนการผลิตแบบนี้ก็ไม่มีผลกระทบด้านสุขภาพต่อผู้สวมใส่ด้วย แนวคิดการทำเกษตรด้วยน้ำเสียของ มูนิราจู สร้างแรงบันดาลใจให้เกษตรกรอินเดียจำนวนมาก อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในการใช้น้ำเสียทั้งที่ผ่านและยังไม่ผ่านการบำบัดมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด