อาหารมื้อสุดท้ายของนักโทษแดนประหาร
เพื่อให้คนได้เข้าใจในระบบการลงโทษด้วยการประหารชีวิตในสหรัฐฯ ให้ลึกซึ้งขึ้น แจ็คกี แบล็ก ช่างภาพชาวอเมริกันได้จำลองภาพอาหารมื้อสุดท้ายที่นักโทษแดนประหารร้องขอรับประทานก่อนที่พวกเขาจะถูกนำตัวไปประหารชีวิต
อาหารมื้อสุดท้ายที่ไคลเดล โคลแมน ขอรับประทานก่อนที่จะถูกประหารชีวิตในวันที่ 15 พ.ค. 1999 "มันจะเป็นอย่างไรเมื่อต้องร้องขออาหารมื้อสุดท้ายก่อนที่คุณจะถูกประหารชีวิตจากอาชญากรรมที่คุณอาจก่อหรืออาจไม่ได้เป็นผู้ก่อ" แบล็ก ตั้งคำถามไว้ในคำบรรยายผลงานชุดนี้ของเธอที่มีชื่อว่า Last Meals หรือ อาหารมื้อสุดท้าย "ถ้าเราเอาตัวเองไปอยู่ตรงหน้าอาหารมื้อนั้น บางทีเราอาจรับรู้ถึงความรู้สึกนั้นก็ได้" "บางทีเราอาจสามารถเข้าอกเข้าใจผู้ที่ถูกตัดสินให้มีความผิด" ในผลงานภาพถ่ายชุดนี้ แบล็ก ยังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับปูมหลังของนักโทษแต่ละคน เช่น ระยะเวลาที่พวกเขาได้รับการศึกษา อาชีพ และข้อความสุดท้ายของพวกเขา เดวิด เวย์น สโตเกอร์ ประหารชีวิต : 16 June 1997 การศึกษา: 8 ปี อาชีพ: ผู้ควบคุมเครื่องจักรกลหนัก/ช่างไม้ ข้อความสุดท้าย : "ผมเสียใจจริง ๆ กับการสูญเสียของคุณ...แต่ผมไม่ได้ฆ่าใคร" แอนโธนี เรย์ เวสต์ลีย์ ประหารชีวิต : 13 พ.ค. 1997 การศึกษา: 8 ปี อาชีพ : กรรมกร ข้อความสุดท้าย : "ผมอยากให้พวกคุณรู้ว่าผมไม่ได้ฆ่าใคร ผมรักพวกคุณทุกคน" โธมัส แอนดี แบร์ฟุต ประหารชีวิต : 30 ต.ค. 1984 การศึกษา: ไม่ปรากฏข้อมูล อาชีพ : คนงานบ่อน้ำมัน ข้อความสุดท้าย : "ผมหวังว่าสักวันหนึ่งเราจะสามารถย้อนมองสิ่งชั่วร้ายที่เรากำลังทำอยู่ในตอนนี้ เหมือนกับแม่มดที่เราจับไปเผาทั้งเป็น ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าผมไม่ได้คิดอาฆาตใคร ผมยกโทษให้ทุกคน ผมหวังว่าทุกคนที่ผมเคยทำอะไรให้จะยอมให้อภัยผม" "ผมสวดภาวนาทั้งวันให้ภรรยา (ของเหยื่อ) ได้ขับไล่ความเคียดแค้นไปจากหัวใจของเธอ เพราะความเคียดแค้นในใจนั้นจะส่งเธอสู่นรกเช่นเดียวกับบาปอื่น ๆ ผมเสียใจสำหรับทุกอย่างที่ผมได้กระทำต่อใครก็ตาม ผมหวังว่าพวกเขาจะยกโทษให้ผม เจมส์ รัสเซลล์ ประหารชีวิต : 19 ก.ย. 1991 การศึกษา: 10 ปี อาชีพ : นักดนตรี ข้อความสุดท้าย : มีรายงานว่าเขาได้กล่าวข้อความสุดท้ายนาน 3 นาที แต่ไม่มีการถอดคำเป็นตัวอักษร หรือการบันทึกคำพูดดังกล่าวเอาไว้ เจฟฟรีย์ อัลเลน บาร์นีย์ ประหารชีวิต : 16 เม.ย. 1986 การศึกษา: ไม่ปรากฏข้อมูล อาชีพ : ไม่ปรากฏข้อมูล ข้อความสุดท้าย : "ผมขอโทษต่อสิ่งที่ผมได้กระทำลงไป ผมสมควรได้รับโทษนี้ ขอพระเยซูทรงอภัยให้แก่ผม" จอห์นนี แฟรงก์ การ์เรตต์ ประหารชีวิต : 11 ก.พ. 1992 การศึกษา: 7 ปี อาชีพ : กรรมกร ข้อความสุดท้าย : "ผมอยากขอบคุณครอบครัวของผมที่รักและดูแลผม ส่วนคนอื่นช่างหัวมัน" วิลเลียม พรินซ์ เดวิส ประหารชีวิต : 14 ก.ย. 1999 การศึกษา: 7 ปี อาชีพ : ช่างมุงหลังคา ข้อความสุดท้าย : "ผมอยากบอกครอบครัวเหยื่อว่าผมเสียใจอย่างยิ่งทั้งในความคิดและจิตใจ สำหรับความเจ็บปวดและทุกข์ระทมที่ผมได้ก่อขึ้นจากการกระทำของผม...ผมอยากขอบคุณทุกคนที่แดนประหารที่แสดงความรักต่อผมตลอดหลายปีที่ผ่านมา" "ผมหวังว่าการบริจาคร่างกายของผมเพื่อจุดประสงค์ทางวิทยาศาสตร์ และบางส่วนอาจนำไปใช้ช่วยเหลือใครบางคนได้..." เจอรัลด์ ลี มิตเชลล์ ประหารชีวิต : 22 ต.ค. 2001 การศึกษา: 10 ปี อาชีพ : ช่างไม้ ข้อความสุดท้าย : "ผมเสียใจสำหรับความเจ็บปวด ผมเสียใจสำหรับชีวิตที่ผมพรากไปจากคุณ ผมขอการให้อภัยจากพระผู้เป็นเจ้า และผมร้องขอสิ่งเดียวกันจากคุณ ผมรู้ว่ามันอาจเป็นเรื่องยาก แต่ผมเสียใจต่อสิ่งที่ผมได้ทำลงไป" "สำหรับครอบครัวของผม ผมรักพวกคุณทุกคน จงเข้มแข็ง และจงรับรู้ว่าความรักของผมจะอยู่กับพวกคุณตลอดไป ผมรู้ว่าผมกำลังจะกลับบ้านไปอยู่กับพระเจ้า จงหลั่งน้ำตาแห่งความสุขให้แก่ผม" โรเบิร์ต แอนโธนี แมดเดน ร้องขอให้นำอาหารมื้อสุดท้ายไปให้แก่คนไร้บ้าน (แต่คำร้องถูกปฏิเสธ) ประหารชีวิต : 28 พ.ค. 1997 การศึกษา: 12 ปี อาชีพ : พ่อครัว ข้อความสุดท้าย : "ผมขอโทษสำหรับความสูญเสียและความเจ็บปวดของคุณ แต่ผมไม่ได้ฆ่าคนเหล่านั้น หวังว่าเราจะได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับตัวเราและผู้อื่น และเราจะเรียนรู้ที่จะหยุดวงจรความเกลียดชังและความอาฆาตพยาบาท และให้ความสำคัญกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในโลกนี้" "ผมให้อภัยทุกคนในกระบวนการนี้ ซึ่งดูเหมือนจะผิดพลาดไป" เจมส์ บีธาร์ด ประหารชีวิต : 9 ธ.ค. 1999 การศึกษา: 15 ปี อาชีพ : ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์ หลังการพิจารณาคดีของเขา พยานปากเอกได้ถอนคำให้การ และสมาชิก 3 คนในคณะกรรมทัณฑ์บนมีคำแนะนำให้ลดหย่อนโทษให้แก่เขา ข้อความสุดท้าย : "ผมอยากเริ่มต้นด้วยการขอบคุณสำหรับความรักที่ผมได้รับจากครอบครัว ผมมีครอบครัวที่ดีที่สุดในโลก ผมมีพ่อแม่ที่ประเสริฐที่สุด ผมมีชีวิตที่วิเศษที่สุด ผมไม่เคยภาคภูมิใจในใครมากเท่าในตัวลูกสาวและลูกชายของผม" "มีสองสามเรื่องที่ผมอยากพูดเพราะนี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่ผู้คนจะรับฟังสิ่งที่ผมพูด ทุกวันนี้สหรัฐฯ ได้กลายเป็นดินแดนที่ปราศจากความเคารพในชีวิตมนุษย์ การตายของผมเป็นเพียงอาการหนึ่งของความเจ็บป่วยที่ใหญ่กว่า ถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลจะต้องตื่นและหยุดทำสิ่งที่ทำลายประเทศอื่นและฆ่าเด็กผู้บริสุทธิ์ การห้ามค้าขายและคว่ำบาตรประเทศต่าง ๆ เช่น อิหร่าน อิรัก คิวบา และที่อื่น ๆ ไม่ได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในโลก มิหนำซ้ำยังทำร้ายเด็กผู้บริสุทธิ์" "บางทีสิ่งสำคัญกว่าคือสิ่งที่เราทำต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งกำลังเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง เพราะหากเรายังคงมุ่งไปในทิศทางที่เราเป็นอยู่นี้ ผลลัพธ์สุดท้ายก็ไม่สำคัญว่าเราจะปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไร เพราะเราทุกคนบนโลกจะต้องตายกันทั้งหมด" "หนทางหนึ่งที่จะทำให้ความจริงได้ปรากฏ หรือผู้คนได้รับรู้ถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น คือการที่เราสนับสนุนเสรีภาพสื่อมวลชน ผมเห็นสื่อกำลังดิ้นรนเพื่อดำรงอยู่ในฐานะสถาบันที่มีความเป็นอิสระ" ภาพชุด Last Meals หรือ อาหารมื้อสุดท้าย ของแจ็คกี แบล็ก จะจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะแพร์ริช ในนครนิวยอร์ก จนถึงวันที่ 31 ม.ค. 2021 ทุกภาพมีลิขสิทธิ์