ซูเปอร์โนวาทรงพลังสูงสุดเท่าที่เคยพบมา ระเบิดพลังงานเป็นสิบเท่าของชั่วชีวิตดวงอาทิตย์
ทีมนักดาราศาสตร์จากหลายสถาบันวิจัยในสหรัฐฯ รายงานการค้นพบปรากฏการณ์ซูเปอร์โนวาครั้งมหึมา ที่ทรงพลังสูงสุดและมีความสว่างเจิดจ้ามากที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยพบเห็นและได้บันทึกเอาไว้ โดยการระเบิดของดาวฤกษ์มวลยิ่งยวด (supermassive star) ที่สิ้นอายุขัยในครั้งนี้ ปลดปล่อยพลังงานในระดับสูงกว่าที่ดวงอาทิตย์จะแผ่ออกมาชั่วชีวิตของมันถึง 10 เท่า
ภาพจากฝีมือศิลปินจินตนาการถึงซูเปอร์โนวา SN2016aps ซึ่งทรงพลังที่สุดเท่าที่นักดาราศาสตร์เคยพบมา เหตุการณ์ซูเปอร์โนวาดังกล่าวมีชื่อว่า SN2016aps เกิดระเบิดขึ้นในห้วงอวกาศที่อยู่ห่างจากโลก 4.5 ล้านปีแสง โดยทีมนักดาราศาสตร์ใช้กล้องโทรทรรศน์พานอรามาและระบบสำรวจท้องฟ้าแบบตอบสนองเร็ว Pan-STARRS ในรัฐฮาวาย เป็นเครื่องมือสังเกตการณ์ในครั้งนี้ ทีมนักดาราศาสตร์ค้นพบ SN2016aps เป็นครั้งแรกเมื่อราว 3 ปีก่อน และได้ติดตามศึกษาอย่างต่อเนื่อง จนพบว่านอกจากจะเป็นซูเปอร์โนวาที่ทรงพลังสูงสุดแล้ว ยังเป็นการระเบิดของดาวฤกษ์ที่กินเวลายาวนานที่สุดเท่าที่เคยพบมาด้วย โดยเหตุการณ์รุนแรงในห้วงอวกาศดังกล่าวกินเวลาหลายปีกว่าจะสิ้นสุดลงในปี 2019 ในขณะที่ซูเปอร์โนวาทั่วไปจะใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น ซูเปอร์โนวาที่สว่างเจิดจ้าเป็นพิเศษ เกิดจากแรงระเบิดพุ่งเข้าปะทะกับกลุ่มก๊าซที่ดาวฤกษ์ปลดปล่อยออกไปก่อนแล้ว ดร. เอโด เบอร์เกอร์ จากศูนย์ฮาร์วาร์ด-สมิธโซเนียน เพื่อฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (CfA) หนึ่งในทีมผู้วิจัยบอกว่า สาเหตุที่ทำให้ซูเปอร์โนวาดังกล่าวสว่างเจิดจ้าและปรากฎอยู่ได้นานหลายปีนั้น ดาวฤกษ์ที่สิ้นอายุขัยจะต้องปลดปล่อยมวลสารชั้นนอกของมันเช่นก๊าซต่าง ๆ ออกไปถึงครึ่งหนึ่ง ในระยะเวลาเพียงไม่กี่สิบปีก่อนจะเกิดการระเบิดขึ้น ทำให้แรงระเบิดที่ตามมาภายหลังปะทะเข้ากับกลุ่มก๊าซที่ยังคงอยู่ล้อมรอบดาวฤกษ์นั้น ด้วยความเร็วถึง 4,600 กิโลเมตรต่อวินาที อย่างไรก็ตาม การระเบิดในลักษณะนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ตามหลักทฤษฎีของแบบจำลองซูเปอร์โนวาชนิดต่าง ๆ ที่มีอยู่ ทำให้ทีมผู้วิจัยสันนิษฐานว่า SN2016aps อาจเป็นดาวฤกษ์มวลยิ่งยวด 2 ดวง ที่มีมวลรวมกันมากกว่าดวงอาทิตย์ 50-100 เท่า โดยทั้งสองเกิดการชนประสานงากันก่อนจะระเบิดเป็นซูเปอร์โนวาครั้งมหึมาขึ้น รายงานการค้นพบซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Nature Astronomy ยังระบุด้วยว่า การมีโอกาสได้ศึกษาซูเปอร์โนวาขนาดมหึมาเช่นนี้ จะช่วยให้นักดาราศาสตร์สามารถสืบทราบและเรียนรู้ถึงการมีอยู่ของดาวฤกษ์มวลยิ่งยวด ในยุคที่เอกภพเพิ่งถือกำเนิดขึ้นใหม่ ๆ ได้มากขึ้นอีกด้วย