ผู้หญิงเป็นนักกีฬาแข่งขันระยะไกลได้ดีกว่าผู้ชายหรือเปล่า
ฟิโอนา โคล์บิงเงอร์ ขี่จักรยานระยะทางเกือบ 4,000 กิโลเมตร โดยใช้เวลาเพียง 10 กว่าวัน ฝ่าพายุ แดดร้อนแผดเผา และฝนเหน็บหนาว เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ชนะรางวัลการแข่งขันปั่นจักรยานข้ามทวีป Transcontinental Race จากบัลแกเรียไปถึงฝรั่งเศส
ฟิโอนา โคล์บิงเงอร์ ขี่จักรยานระยะทางเกือบ 4,000 กิโลเมตร โดยใช้เวลาเพียง 10 กว่าวัน น่าประหลาดใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเข้าร่วมการแข่งขันการขี่จักรยานระยะทางไกลมาก (ultra-endurance) อย่างเป็นทางการ และก็เป็นการแข่งขันที่มีผู้ชายเข้าร่วมด้วย นักปั่นชาวเยอรมันผู้นี้ทิ้งห่างอันดับสองได้ถึง 10 ชั่วโมง แต่นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีนักกีฬาหญิงจำนวนมากขึ้นที่ทำผลงานได้อย่างน่าพอใจในการแข่งขันประเภททางไกล เมื่อเดือน ม.ค. จัสมิน แพริส นักวิ่งระยะไกล จากสหราชอาณาจักร เป็นผู้หญิงคนแรกที่ชนะรายการ Montane Spine Race ซึ่งมีระยะทางราว 431 กิโลเมตร ใช้เวลาไป 83 ชั่วโมง 12 นาที 23 วินาที ทำลายสถิติเก่าของรายการไปถึง 12 ชั่วโมง และเวลาที่ใช้ไปนั้นรวมถึงการพักให้นมลูกด้วย เมื่อเดือน พ.ค. แพทย์หญิงจากสหราชอาณาจักร เคที ไรท์ เอาชนะการแข่งขันวิ่งระยะไกลในรายการ Riverhead Backyard ReLaps ที่นิวซีแลนด์ วิ่งนาน 30 ชั่วโมง โดยแทบไม่หยุด เอาชนะผู้ชาย 40 คน และผู้หญิงอีก 6 คน ฟิโอนา โอคส์ นักวิ่งระยะไกลเจ้าของ 4 สถิติโลก บอกว่า "ยิ่งระยะทางไกลขึ้นเท่าไหร่ ผู้ชายและผู้หญิงก็จะสูสีมากขึ้นเท่านั้น นี่หมายความว่าผู้หญิงแข่งกว่าผู้ชายในรายการแข่งขันระยะไกลหรือเปล่า แล้วถ้าจริง ด้วยปัจจัยอะไรกัน? ดร. นิโคลัส ทิลเลอร์ อาจารย์อาวุโสภาควิชาสรีรวิทยาประยุกต์จากมหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ฮาลลัม อธิบายว่า ร่างกายผู้หญิงมีการผลิตเส้นใยกล้ามเนื้อที่เรียกว่า "slow twitch" มากกว่าผู้ชาย และเส้นใยกล้ามเนื้อนี้สามารถทนความเหนื่อยล้าได้ดีกว่า เขาบอกว่าผู้ชายจะมีกล้ามเนื้อมัดใหญ่มากกว่า ทำให้มีพลังและแรงมากกว่า นี่เป็นเหตุผลว่าเหตุใดผู้หญิงถึงไม่สามารถสู้ผู้ชายได้ในรายการการแข่งขันระยะสั้นกว่า อาทิ การแข่งขันมาราธอน เอเลียด คิปโชเก นักวิ่งชาวเคนยา ชนะการแข่งขันลอนดอนมาราธอนในปีนี้ด้วยเวลา 2 ชั่วโมง 2 นาที 38 วินาที โดย บริจิด คอสเก ผู้ชนะในประเภทหญิงเข้าเส้นชัยตามหลังถึง 16 นาที ดร. ทิลเลอร์ ซึ่งก็เป็นนักวิ่งระยะไกลเช่นกัน บอกว่า กล้ามเนื้อส่วนที่ใช้ในการออกแรงได้อย่างเต็มที่อย่างที่ผู้ชายมีไม่ได้สำคัญเท่าในการแข่งขันระยะไกลสุดขีด เขาบอกว่า ในการแข่งขันระยะไกลมาก ๆ นักกีฬาจะไม่ได้ออกแรงอย่างเต็มที่ แต่เป็นการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ การมีออกซิเจนอย่างเพียงพอ และความแข็งแกร่งของสภาพจิตใจ ดังนั้น ผู้หญิงและผู้ชายจะแข่งขันกันอย่างสูสีมากกว่าในรายการที่เป็นระยะไกลมาก ๆ ฟิโอนา โอคส์ นักวิ่งระยะไกลเจ้าของ 4 สถิติโลก บอกว่า "ยิ่งระยะทางไกลขึ้นเท่าไหร่ ผู้ชายและผู้หญิงก็จะสูสีมากขึ้นเท่านั้น" เธอบอกว่า ระหว่างการแข่งขันรายการที่ขั้วโลกเหนือ เธอได้เข้าใจว่านักวิ่งหญิงและชายจัดการตัวเองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ผู้ชายมักจะออกตัวไปอย่างรวดเร็ว แต่เธอบอกว่าในรายการแข่งขันลักษณะนั้น เป็นเรื่องจำเป็นมากที่ต้องรักษาความเร็วในตอนเริ่มต้นเท่ากับตอนเข้าเส้นชัย และหากวิ่งแผ่วลงในช่วงหลัง ๆ อาจเกิดภาวะที่ร่างกายมีอุณหภูมิต่ำเกินไปได้ ดร. คาร์ลา เมเจน อาจารย์อาวุโสด้านจิตวิทยาในการกีฬาประยุกต์จากมหาวิทยาลัยเซนต์แมรีในอังกฤษ บอกว่า อาจเป็นเพราะความสามารถในการจัดการอารมณ์ที่ทำให้ผู้หญิงทำผลงานในการแข่งขันระยะไกลมาก ๆ ได้ดีกว่า ตอนที่ จัสมิน แพริส ชนะรายการ Montane Spine Race เธอพักแค่ 7 ชั่วโมงจากเวลาทั้งหมด 83 ชั่วโมง ต้องนอน กินอาหาร และก็จัดอุปกรณ์ไปด้วย ในช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน เธอเริ่มเกิดภาพหลอน คิดว่าเห็นสัตว์วิ่งออกมาตามทาง เธอหลงลืมบางชั่วขณะว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ก่อนที่จะจำขึ้นมาได้ ในการแข่งขันระยะไกลมาก ๆ นักกีฬาจะไม่ได้ออกแรงอย่างเต็มที่ แต่เป็นการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ การมีออกซิเจนอย่างเพียงพอ และความแข็งแกร่งของสภาพจิตใจ ดร. เมเจน ทำงานวิจัยกับ พอล แอนส์ทิสส์ และ ศ. ซามูเอล มาร์คอร์ลา จากมหาวิทยาลัยเคนต์ และพบว่า นักกีฬาหญิงบางคนพูดถึงประสบการณ์ในอดีตอย่างเช่นการคลอดลูกว่าช่วยพวกเขาระหว่างการแข่งขัน "ผู้เข้าแข่งขันหญิงบางคนบอกว่าประสบการณ์อย่าง การคลอดลูก ช่วยให้พวกเขารับมือกับความเจ็บปวด นั่นหมายความว่าพวกเขามีความเชื่อมั่นในตัวเองมากกว่าว่าจะสามารถผ่านความเจ็บปวดไปได้" ดร. เมเจน กล่าว อย่างไรก็ตาม เธอบอกว่า ยังมีงานวิจัยที่เปรียบเทียบระหว่างนักกีฬาชายและหญิงน้อยอยู่ ดร. ไบรซ์ คาร์ลสัน นักวิ่งระยะไกล บอกว่า ยังมีข้อมูลไม่มากพอที่จะสรุปได้ว่าผู้หญิงมีประสิทธิภาพในการแข่งขันระยะไกลแบบนี้ดีกว่าผู้ชายหรือไม่