ทำไมฉันถึงไม่อยากมีเซ็กส์กับผู้ชายที่ฉันรัก?
เชื่อว่ามีคนราว 1-3% ที่เป็นผู้ที่ไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศ (asexual) ซึ่งหมายความว่าไม่มีใครที่จะสร้างแรงดึงดูดทางเพศต่อพวกเขาได้ เป็นเวลาหลายปีแล้วที่สเตซีสงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่อยากจะนอนกับใคร แม้แต่สามีของเธอเอง นี่คือเรื่องราวที่เธอได้รับคำอธิบายจากแพทย์
สเตซีเล่าว่า เป็นเวลานานแล้วที่เธอคิดว่าเธอมีปัญหาทางจิตหรือทางกายอะไรบางอย่าง คิดว่าตัวเองผิดปกติที่ไม่อยากมีเพศสัมพันธ์กับใคร ๆ เพื่อน ๆ ต่างพูดถึงเพื่อนชายคนสนิท และเหล่าคนดังที่พวกเธออยากจะขึ้นเตียงด้วย ส่วนตัวสเตซีเองกลับไม่คิดถึงใครในทำนองนั้นเลย ตอนอายุ 20 ปีเศษ เธอเริ่มสังเกตเห็นอาการนี้ของตัวเอง แต่ก็ไม่เคยปริปากกับใคร เพราะคิดว่า "พวกเขาคงจะคิดว่าฉันเป็นคนประหลาด" เธอจึงเงียบมาโดยตลอด การไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศมีหลากหลายระดับ เธอจึงคิดว่าแม้เธอจะไม่รู้สึกมีความดึงดูดทางเพศ แต่เธอก็มีความรู้สึกรักคนอื่นอยู่ เธอได้พบกับแฟน ซึ่งปัจจุบันเป็นสามีของเธอ ตอนอายุ 19 ปี ตอนนั้นเธอก็ยังไม่เข้าใจอาการที่เธอเป็น ดังนั้นจึงคิดว่าตัวเองเป็นบ้า หรือผิดปกติ เธอคิดว่า "ฉันรักผู้ชายคนนี้จริง ๆ และถ้าเขาขอฉันแต่งงาน ฉันก็จะตอบรับ 100% เพราะฉันรู้ว่าฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกับเขา แล้วทำไมฉันถึงไม่อยากนอนกับเขาล่ะ? บ้าไปแล้ว" ผู้ร่วมงานงานส่งเสริมความหลากหลายทางเพศ Glasgow Pride ชูป้ายรณรงค์ถึงเรื่องผู้ที่ไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศ เข้าใจมากขึ้น สเตซีเล่าให้รายการ iPM ของบีบีซี เรดิโอ 4 ซึ่งเป็นรายการที่ให้คนฟังเล่าเรื่องราวของตัวเอง คุณสามารถเข้าไปฟังการให้สัมภาษณ์ของสเตซีได้ หรือฟังจอร์แดนอธิบายถึงปัญหาต่าง ๆ ที่เขาเผชิญในมหาวิทยาลัยผ่านพ็อดแคสต์ของ iPM สเตซีเล่าหนทางที่ทำให้เธอและสามีค้นพบคำตอบในเรื่องนี้ สามีรักเธอมาก เขาบอกว่า จะรอคอยตราบนานเท่านาน หากว่าวันหนึ่งเธอจะอยากมีเพศสัมพันธ์กับเขา เขาทั้งสนับสนุนและไม่เคยทำให้เธอรู้สึกอึดอัดเลย บรรทัดฐานของสังคมเห็นว่าการมีเพศสัมพันธ์และการมีลูกเป็นการพัฒนาความสัมพันธ์ เพื่อนของเธอทุกคนแต่งงานและมีลูก เธอคิดว่า "โอ้ พระเจ้า มันมีความคาดหวังที่ว่าฉันจะต้องนอนกับสามีและมีลูก" เธอเริ่มฝันร้ายซ้ำ ๆ ว่าสามีจะทิ้งเธอไปหาคนอื่นที่หน้าตาเหมือนเธอทุกอย่าง แต่คนนั้นยอมนอนกับเขา มันแย่จนถึงขั้นที่เธอทนกับฝันร้ายนี้ไม่ได้อีกต่อไป เธอคิดว่า "คุณรู้อะไรไหม? ฉันต้องหาทางออก ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น" ตอนนั้นเธอน่าจะมีอายุประมาณ 27-28 ปี เธอรู้ตัวว่าพลาดอย่างมาก เมื่อค้นข้อมูลทางอินเทอร์เนตเพื่อหาเหตุผลทางการแพทย์ที่อาจทำให้เธอมีแรงขับทางเพศต่ำ การทำเช่นนั้นคือความผิดพลาดที่แท้จริง เพราะสิ่งที่เธอพบมีตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สามารถแก้ไขได้อย่างเช่น ระดับฮอร์โมนที่ขึ้น ๆ ลง ๆ แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจก็คือคำอธิบายว่าอาการที่เธอเป็นอาจจะเกิดจากการเป็นเนื้องอกในสมอง "โอ้ ไม่ ฉันกำลังจะตายเพราะเนื้องอกในสมองหรือนี่" เธออุทาน เธอไปปรึกษาแพทย์ "นี่มันรุนแรงไหมคะ? ฉันกำลังจะตายใช่ไหมคะ? คุณหมอ" แพทย์จึงกล่าวกับเธอว่า "ใจเย็น ๆ คุณน่าจะเป็นแค่กลุ่มคนที่ไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศเท่านั้น" เธอไม่เข้าใจ "คืออะไรคะ? อะไรเหรอ?" แพทย์จึงแนะนำให้เธอเข้าไปหาข้อมูลในเว็บไซต์บางเว็บ ซึ่งก็เปิดโอกาสให้เธอพบคนที่มีอาการเดียวกัน จากที่ไม่เคยรู้เรื่องราวทำนองนี้มาก่อนเลย เธอเริ่มค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติม เริ่มรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น และเล่าให้สามีฟัง ซึ่งเขามีความเข้าอกเข้าใจ ฉันไม่เคยรู้สึกในสิ่งที่คนอื่นเรียกว่า "ความกระสัน" และถ้าจะเคยมีความรู้สึกที่พอจะเข้าเค้าอยู่บ้าง ก็รู้สึกน้อยมาก เหมือนกับรู้สึกคัน แล้วก็ต้องเกา สำหรับเธอมันเป็นกระบวนการทางชีววิทยามากกว่าที่จะเป็นอะไรที่กระตุ้นให้เกิดขึ้นได้ เธอไม่อยากยุ่งกับใคร แม้แต่สามีของตัวเอง ผู้ฟัง iPM พูดถึงความไม่ฝักใฝ่ทางเพศ "ฉันอายุ 60 ปี และไม่รู้ว่าเคยเจอใครที่เป็นคนไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศ ฉันไม่เคยแม้แต่ได้ยินคนทั่วพูดถึงคำ ๆ นี้ด้วยซ้ำ" - ลูซี "เมื่อผมรู้ตัวว่าเป็นคนไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศ ผมพยายามเปิดเผยตัวกับคน 2-3 คน ขณะที่บางคนเปิดใจอย่างมาก แต่ในเวลาเดียวกันผมก็เจอกับปฏิกิริยาทางลบอย่างมากเหมือนกัน เมื่อพวกเขารู้ว่าผมไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ เพื่อนร่วมกลุ่มในทีมกีฬาที่มหาวิทยาลัยก็พาผมออกไปเที่ยวกลางคืนเพื่อ 'ช่วย' ให้ผมลองมีเพศสัมพันธ์ ไม่ได้สนใจเลยว่านั่นเป็นเพราะผมเป็นคนไม่ฝักไฝ่ทางเพศ" - สก็อตต์ "ฉันเจอคนแสดงท่าทางที่ไม่เชื่อ รังเกียจ และหัวเราะเยาะ เมื่อฉันเล่าว่าฉันมีอาการแบบนี้ หลายคนบอกฉันว่า 'มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอก' และยังหาว่า 'ฉันสร้างเรื่องขึ้นเพื่อเรียกร้องความสนใจ' ตอนนี้ฉันเริ่มคิดแล้วว่าตัวเองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ได้มี 'อะไรขาดหายไป'" - ผู้ฟังไม่เปิดเผยชื่อวัย 14 ปี "ฉันไม่มีปัญหากับการสัมผัสเนื้อตัว เพียงแค่ฉันไม่เห็นใครเป็นเหยื่อทางเพศ แม้ว่าฉันไม่เคยพูดคุยเรื่องนี้กับคุณแม่ของฉัน แต่เธอก็รู้ว่าฉันอยู่คนเดียวอย่างมีความสุข ไม่มีลูก และไม่เคยสนใจจะหาคบหากับใคร เธอเกือบจะร้องไห้ และโทษตัวเองว่า 'มันอาจจะเป็นเพราะแม่เองที่ทำให้หนูไม่ปกติ'" - ดานี ฟังอีกครั้ง ความไม่ฝักใฝ่ในเรื่องทางเพศมีหลายระดับ มีคนไม่ฝักใฝ่ทางเพศจำนวนมากที่เคยมีความสัมพันธ์กับคนอื่น และรู้สึกไม่อึดอัดใจที่จะมีเพศสัมพันธ์กับคนเหล่านั้น แต่สำหรับตัวของสเตซีเอง ทุกครั้งที่เธอเข้าใกล้เรื่องนั้น เธอรู้สึกว่า "ไม่ ขอบคุณนะ แต่หยุดเถอะ อย่าทำเลย" เรื่องลูกเองก็เช่นกัน คนที่เธอบอกเรื่องนี้แทบทุกคนจะถามว่า "โอ้ พระเจ้า แล้วเธอจะมีลูกได้ยังไงล่ะ?" สเตซีบอกว่า มีหลายวิธีที่เธอสามารถมีลูกได้ ถ้าเธออยากจะมี เธอเพิ่งรู้จักอาการของตัวเองเมื่อราว 3-4 ปีมานี้ ขณะนี้รู้ว่าควรจะทำตัวอย่างไร เธอเข้าใจสภาพจิตใจของตัวเองมากขึ้น และเธอก็ชอบคำว่า ACE [คำย่อของ "asexuality"] สเตซียินดีที่เป็น ACE เธอค่อนข้างภูมิใจกับคำนี้ และชอบที่ได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะต้องการให้คนเข้าใจคนไม่ฝักใฝ่เรื่องทางเพศมากขึ้น และไม่ตัดสินคนที่ไม่อยากจะมีเพศสัมพันธ์กับใคร เธอคิดว่าถ้าเธอมีความเข้าใจกับเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนอายุ 18-19 ปี สุขภาพจิตของเธอในช่วงวัย 20 ปีต้น ๆ คงจะดีกว่าที่เคยเป็นมาก