7 วิธีเดินทางไปทำงานสุดแปลก
เคยได้ยินคนพูดว่า "ชอบเดินทางไปทำงานจังเลย" หรือเปล่า?
คงไม่เคยสินะ เพราะคงไม่มีใครชอบขึ้นรถไฟฟ้าแน่น ๆ รถเมล์ร้อน ๆ เบียดกันในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน แถมต้องรอนาน และบางทีก็มาไม่ตรงเวลา บางครั้งก็ยังเผชิญกับบริการที่แย่จากกระเป๋ารถเมล์หรือคนขับด้วย ลองมาดูวิธีการที่คนเหล่านี้เลือกใช้ในการเดินทางไปทำงานดู เผื่อจะเอาไปทำตามได้บ้าง? ทุกวัน เบนจามิน เดวิด จะเอาแล็ปท็อป เสื้อ และรองเท้าใส่ในกระเป๋ากันน้ำ ก่อนจะว่ายไปตามแม่น้ำอิซาร์ในเมืองมิวนิคเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร ชายในเยอรมนีว่ายน้ำ 2 กม.ไปทำงาน "การจราจรบนถนนที่อยู่ติดแม่น้ำอิซาร์วุ่นวายมาก มันไม่สนุกเอาซะเลย" เขาเล่า "พอผมมาว่ายน้ำ ผมไปถึงเร็วกว่าจริง ๆ และก็ผ่อนคลายมากกว่าด้วย" เบนจามินไม่ใช่เพียงคนเดียวที่มีวิธีการเดินทางไปทำงานสุดแปลก พอล ค็อกซ์ ชาวเวลส์ เดินทางไปทำงานในเวลส์เหนือเป็นระยะทาง 19 กิโลเมตร ด้วยการใช้ร่มร่อน (Paraglide) ติดเครื่องยนต์ ค็อกซ์ ต้องขออนุญาตจากกองบินวัลเลย์ 22 (Valley 22) ของกองทัพอากาศอังกฤษก่อนจะเริ่มเดินทางด้วยวิธีนี้ เมื่อเขาร่อนลงสู่พื้นดิน เขาก็เก็บร่มร่อนราคา 8,000 ปอนด์ หรือประมาณ 347,000 บาท ใส่กระเป๋าแล้วลากเข้าที่ทำงาน ชิล ชิล! ส่วนในสหรัฐฯ บรรณารักษ์วัย 71 ปีในกรุงวอชิงตัน ดีซี พายเรือไปทำงานไปตามแม่น้ำอนาคอสเตีย มาตลอดช่วง 15 ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังมี เคิร์ต วอน บาดินสกี ผู้ชายที่ขึ้นเครื่องบินเล็กไปทำงานทุกวัน ระยะทางไปกลับ 1,239 กิโลเมตร ระหว่างบ้านของเขาในนครลอสแองเจลิส ไปที่ทำงานในนครซานฟรานซิสโก โดยเริ่มจากขับรถยนต์คันแรกไปที่สนามบิน จากนั้นนั่งเครื่องบินต่ออีก 90 นาที ก่อนจะขับรถยนต์อีกคันไปที่ทำงาน เขาจ่ายค่าสมาชิกสายการบินเพื่อให้โดยสารได้โดยไม่จำกัดด้วยราคา 2,300 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเดือน หรือประมาณ 77,000 บาท ต่อเดือน ด้วยราคานี้ บางคนอาจจะใช้ขึ้นแท็กซี่ไปทำงานได้ทุกวันตลอดปี ผู้คนอาจรู้สึกเบื่อหน่ายกับการเดินทางในชั่วโมงเร่งด่วนของกรุงเทพฯ บางทีชาวกรุงที่เบื่อหน่ายกับการเดินทางไปทำงานแบบเดิม ๆ อาจได้แนวคิดสร้างสรรค์ใหม่ ๆ เพื่อช่วยเพิ่มรสชาติในการเดินทางไปทำงานได้ แต่บางส่วนอาจจะรู้สึกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันก็ดีอยู่แล้ว เมื่อเห็นการเดินทางไปเรียนหรือไปทำงานแบบต่อไปนี้ ในอีกหลายพื้นที่ของโลก ด้วยสภาพพื้นที่ไม่เอื้ออำนวย ทำให้วิธีการเดินทางจากบ้านไปทำงานหรือไปเรียนมีข้อจำกัด อย่างเช่น เด็ก ๆ ชาวโคลอมเบียในเมืองลอส ปินอส ต้องข้ามหุบเขาลึกเพื่อไปโรงเรียนด้วยการใช้ซิปไลน์ยาว 800 เมตร ที่อัตราเร็วประมาณ 64 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งเป็นทางเลือกเดียวแทนการเดินไปโรงเรียนนาน 2 ชั่วโมง ส่วนในจีนก็โลดโผนไม่แพ้กัน บันไดลิงเหล็กขนาดใหญ่เป็นวิธีที่เด็ก ๆ ในพื้นที่แห่งหนึ่งของมณฑลเสฉวน ใช้ปีนข้ามภูเขาสูง 800 เมตร เพื่อไปเรียนหนังสือ ก่อนหน้าที่จะมีบันไดลิงเหล็ก พวกเขาต้องปืนบันไดลิงไม้ที่ต่อกัน 17 อัน ส่วนการเดินทางไปทำงานที่ขึ้นชื่อมากที่สุดอีกแห่งหนึ่งของโลกก็คือ การขึ้นรถไฟใต้ดินในกรุงโตเกียวของญี่ปุ่น ซึ่งอัดแน่นยิ่งกว่าปลากระป๋องเสียอีก