ทำไมคนที่ผลิตอาหารให้คนส่วนใหญ่ในโลกรับประทานถึงเป็นคนที่อดอยากหิวโหยที่สุด
สหประชาชาติระบุว่า แต่ละปีมีผู้คนมากกว่า 820 ล้านคนทั่วโลก เผชิญกับความอดอยากหิวโหย แต่ขณะเดียวกันก็มีคนที่น้ำหนักเกินหรือเป็นโรคอ้วนเพิ่มขึ้น สถิติขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ ระบุว่า อาหารที่ถูกผลิตขึ้นบนโลกเพียงพอต่อการเลี้ยงดูคน 10,000 ล้านคน แล้วทำไมจึงเกิดปัญหานี้ขึ้น
ลองจินตนาการว่าคุณคือผู้ผลิตอาหาร แต่ต้องเข้านอนในสภาพท้องกิ่ว นี่คือความย้อนแย้ง คนงานในภาคเกษตรมีสัดส่วน 1 ใน 3 ของแรงงานทั้งโลก เกษตรกรในชนบทผลิตอาหาร 80% ที่บริโภคกันในประเทศกำลังพัฒนา แต่ดูเหมือนว่าคนกลุ่มนี้กลับเป็นผู้ที่อดอยากหิวโหยที่สุด ความยากจนนำไปสู่ความอดอยาก เกษตรกรบางคน ไม่สามารถแม้แต่จะซื้ออาหารที่เป็นผลิตผลของตัวเอง โดยในประเทศกำลังพัฒนาค่าอาหารอาจสูงถึง 50% ของรายได้ สหประชาชาติระบุว่า คนทั่วโลกราว 1 ใน 9 คน ไม่มีอาหารกินเพียงพอที่จะทำให้มีชีวิตอยู่อย่างมีสุขภาพดีและกระฉับกระเฉง ผู้คนจำนวนมากมีรายได้ในการดำรงชีพต่ำกว่าเส้นแบ่งความยากจนนานาชาติ ซึ่งไม่ถึง 57 บาทต่อคนต่อวัน แต่ความหิวโหยและความยากจนไม่ได้มีเพียงในประเทศกำลังพัฒนาเท่านั้น ในปี 2018 ชาวอเมริกันมากกว่า 37 ล้านคน ไม่มีเงินซื้ออาหารกินเพียงพอ มีอาหารเหลือทิ้งมากขึ้น มีความอดอยากมากขึ้น สหประชาชาติระบุว่า โลกเรามีอาหารเพียงพอเลี้ยงดูคนถึง 1 หมื่นล้านคน แล้วเกิดอะไรขึ้นกับอาหารเหล่านั้น อาหารที่ผลิตได้ในแต่ละปีราว 1 ใน 3 เน่าเสียหรือถูกนำไปทิ้ง ส่วนใหญ่เป็นอาหารเหลือจากครัวเรือน อาหารเสียเพราะเก็บรักษาและขนส่งไม่ดีพอ อาหารเหลือทิ้งมีมูลค่าราว 30 ล้านล้านบาท สหประชาชาติและองค์การอาหารและเกษตรระบุว่า หากลดปริมาณอาหารเน่าเสียหรือเหลือทิ้ง ลงได้ 25% ก็จะพอเลี้ยงดูผู้คนที่อดอยากหิวโหยได้อีก 870 ล้านคน ผู้หญิงคือผู้ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด ความเท่าเทียมทางเพศ เป็นหัวใจสำคัญในการกำจัดความอดอยากหิวโหยในทุก ๆ ภูมิภาค ผู้หญิงมีโอกาสตกอยู่ในสภาพอดอยากมากกว่าชาย เกษตรกรสตรีมักได้ค่าแรงน้อยกว่า แต่ต้องทำงานในสภาพที่ย่ำแย่กว่า สหประชาชาติระบุว่า จะมีคนอดอยากในโลกลดลง 150 ล้านคน ถ้าเกษตรกรสตรีเข้าถึงทรัพยากรต่าง ๆ ได้เท่าเทียมกับผู้ชาย และต้องไม่ลืมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เรื่องนี้กำลังเป็นสาเหตุสำคัญของความอดอยากทั่วโลก อุณหภูมิที่สูงขึ้นและสภาพอากาศที่เลวร้ายส่งผลกระทบต่อการทำเกษตร เกษตรกรจำนวนมากต้องเผชิญสภาพผลผลิตตกต่ำและคุณภาพด้อยลง สหประชาชาติ ตั้งเป้าทำให้ 'ความอดอยากเป็นศูนย์' ภายในปี 2030 แต่ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า การจะไปถึงเป้าหมายไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะตลอดสามปีมานี้ จำนวนคนอดอยากยังเพิ่มมากขึ้น