"ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามก็อยู่ที่นั่น" วิจัยพบการหมั่นฝึกฝนอาจไม่ช่วยให้เก่งขึ้น
คำแนะนำไปสู่ความสำเร็จที่คนเราได้ยินกันบ่อยครั้ง ก็คือให้พยายามหมั่นฝึกฝนทำสิ่งต่าง ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อที่จะได้บรรลุถึงความเป็นเลิศในทักษะเฉพาะด้าน ไม่ว่าจะเป็นดนตรี กีฬา การใช้ภาษา ศิลปะ หรือการคิดคำนวณ แต่คำแนะนำเช่นนี้อาจไม่ถูกต้องเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่คนผู้นั้นได้พัฒนาตนเองจนเข้าสู่ระดับมืออาชีพแล้ว
ทีมนักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเซิร์ฟของสหรัฐฯ เผยผลการศึกษาล่าสุดในวารสารของราชสมาคมกรุงลอนดอน Royal Society Open Science โดยระบุว่าจำนวนชั่วโมงการฝึกฝีมือที่สั่งสมมา ไม่ได้มีผลต่อระดับความสามารถในการบรรเลงดนตรีของนักไวโอลินมืออาชีพแต่อย่างใด ผลการศึกษานี้สั่นคลอนความเชื่อที่มาจากหนังสือขายดี "Outliers" ของนายมัลคอล์ม แกลดเวลล์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2008 โดยเนื้อหาของหนังสือระบุถึง "กฎหมื่นชั่วโมง" ที่รับประกันว่าทุกคนสามารถจะมีความเก่งกาจเป็นเลิศได้ในทุกด้านเหมือนกับผู้มีพรสวรรค์ หากได้ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักจนครบ 10,000 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ทฤษฎีนี้มาจากผลการทดลองทางจิตวิทยาในปี 1993 ที่ศึกษาถึงความพยายามในการฝึกฝนของนักเปียโนและนักไวโอลินจำนวนหนึ่ง และพบว่ากลุ่มผู้ที่มีความสามารถในระดับสูงสุดของวงการ มักจะสั่งสมชั่วโมงการฝึกซ้อมไว้ได้มากกว่า 10,000 ชั่วโมง เมื่อมีอายุครบ 20 ปี อย่างไรก็ตาม ผลการทดลองครั้งล่าสุดที่ศึกษาจำนวนชั่วโมงฝึกซ้อมของนักไวโอลินเช่นกัน พบว่าเวลาที่ใช้ในการฝึกฝีมือของกลุ่มนักไวโอลินที่ยังไม่ประสบความสำเร็จกับกลุ่มที่เป็นมือวางอันดับสูงของวงการ มีความแตกต่างกันโดยเฉลี่ยที่ราว 5,000 ชั่วโมง แต่ทว่าทีมผู้วิจัยไม่พบความแตกต่างนี้ระหว่างกลุ่มนักไวโอลินระดับสูงที่เล่นได้ดี กับกลุ่มที่เป็นดาวเด่นผู้ถูกมองว่ามีพรสวรรค์มากที่สุด โดยทั้งสองกลุ่มมีจำนวนชั่วโมงฝึกซ้อมที่สั่งสมมาเท่ากันคือราว 11,000 ชั่วโมง ดร. บรูก แม็กนามารา หัวหน้าทีมผู้วิจัยกล่าวว่า "หลายวัฒนธรรมปลูกฝังว่าความพยายามคือที่มาของความสำเร็จทุกประการ แต่นั่นอาจเป็นคำแนะนำที่ด่วนสรุปอย่างง่ายดายเกินไป เมื่อคุณไต่ระดับจนขึ้นไปอยู่ในกลุ่มมืออาชีพผู้มีทักษะสูงแล้ว ชั่วโมงการฝึกซ้อมจะไม่มีความสำคัญมากเท่าเดิมอีกต่อไป" "เมื่อกล่าวถึงเรื่องทักษะต่าง ๆ ของมนุษย์แล้ว แท้ที่จริงมันคือการผสมผสานอย่างซับซ้อนระหว่างปัจจัยแวดล้อมและปัจจัยทางพันธุกรรม รวมทั้งปฏิสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทั้งสองแบบ ซึ่งส่งผลให้แต่ละคนมีระดับความสามารถแตกต่างกัน นอกเหนือจากความขยันหมั่นฝึกฝนแล้ว ในระยะยาวปัจจัยเรื่องคุณภาพของชั้นเรียนที่ช่วยฝึกทักษะ ความถนัดในการเรียนรู้ รวมไปจนถึงพรสวรรค์จะมีผลต่อความสำเร็จมากกว่า" "การหมั่นฝึกฝนนั้นมีข้อจำกัด มันอาจทำให้คุณเก่งขึ้นกว่าที่เคยเป็นอยู่ได้ แต่ไม่สามารถทำให้คุณเอาชนะเพื่อนบ้านหรือเพื่อนร่วมงานได้เสมอไป" ดร. แม็กนามารากล่าว