อดีตนักฟุตบอลอาชีพมีแนวโน้มเสียชีวิตจากภาวะสมองเสื่อมมากกว่าคนทั่วไป 3.5 เท่า
งานวิจัยใหม่โดยผู้เชี่ยวชาญที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ พบว่า อดีตนักฟุตบอลอาชีพมีแนวโน้มเสียชีวิตจากภาวะสมองเสื่อมมากกว่าคนทั่วไปที่อายุเท่า ๆ กัน 3.5 เท่า
ทีมนักวิจัยต้องการหาคำตอบว่าการโหม่งลูกบอลมีความเชื่อมโยงกับการกระทบกระเทือนของสมองหรือไม่ งานวิจัยนี้เริ่มต้นหลังมีการกล่าวอ้างว่า เจฟฟ์ แอสเตล อดีตกองหน้าทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียน เสียชีวิตเพราะได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะซ้ำ ๆ กันหลายครั้ง งานวิจัยนี้เปรียบเทียบการเสียชีวิตของอดีตนักฟุตบอล 7,676 คน (ที่เล่นในลีกอาชีพสกอตแลนด์ระหว่างปี 1900 ถึง 1976) กับคนทั่วไป 23,000 คน ทีมแพทย์ด้านประสาทพยาธิวิทยาซึ่งนำโดย ดร.วิลลี สจ๊วต ระบุว่า คนที่เคยเป็นนักฟุตบอลอาชีพเสี่ยงเป็นโรคอัลไซเมอร์เพิ่มขึ้น 5 เท่า, เสี่ยงเป็นโรคที่เกี่ยวกับเซลล์ประสาทสั่งการเพิ่มขึ้น 4 เท่า และเสี่ยงเป็นโรคพาร์กินสันเพิ่มขึ้น 2 เท่า แม้ว่าอดีตนักฟุตบอลอาชีพมีความเสี่ยงเสียชีวิตจากโรคที่เกิดจากการเสื่อมของระบบประสาท พวกเขามีแนวโน้มเสียชีวิตจากโรคทั่วไป อาทิ โรคหัวใจ และมะเร็งบางชนิด รวมถึงมะเร็งปอด น้อยกว่า "ในขณะที่ต้องศึกษากันต่อไปว่าปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงให้เป็นโรคจากการเสื่อมของระบบประสาทคืออะไร ก็ต้องพิจารณาถึงประโยชน์อื่น ๆ ที่ได้จากการเล่นฟุตบอลด้วย" ดร.สจ๊วต กล่าว ความเชื่อมโยงระหว่างโรคจากการเสื่อมของระบบประสาทและการเล่นกีฬาเป็นที่ถกเถียงกันมานานแล้ว แต่ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน เจฟฟ์ แอสเตล ซึ่งเป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ มีภาวะโรคสมองเสื่อมและเสียชีวิตเมื่อปี 2002 ตอนอายุ 59 ปี ผลการสอบสวนพบว่า การโหม่งฟุตบอลที่ทำจากหนังหนัก ๆ ซ้ำ ๆ มีส่วนทำให้สมองเขาได้รับการกระทบกระเทือน ครอบครัวของแอสเตลรณรงค์เคลื่อนไหวให้หน่วยงานเกี่ยวกับฟุตบอลของทางการทำการค้นคว้าวิจัยเรื่องนี้อย่างครอบคลุมถี่ถ้วน และก็รู้สึกโล่งใจที่การวิจัยนี้ลุล่วงเสียที ความเชื่อมโยงระหว่างโรคจากการเสื่อมของระบบประสาทและการเล่นกีฬาเป็นที่ถกเถียงกันมานานแล้ว แต่ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน ประธานสมาคุมฟุตบอลอังกฤษ เกร็ก คลาร์ก บอกว่า "ทั้งวงการฟุตบอลต้องเล็งเห็นว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นของความเข้าใจเรื่องนี้เท่านั้น และต้องตอบอีกหลายคำถามให้ได้" กอร์ดอน เทย์เลอร์ ประธานบริหารสมาคมนักฟุตบอลอาชีพแห่งอังกฤษและเวลส์ บอกว่า วงการฟุตบอลทั่วโลกต้องมาร่วมกันจัดการปัญหานี้ ต้องมีการศึกษาวิจัยต่อไปเพื่อตอบคำถามให้ได้ว่าจะช่วยลดปัจจัยเสี่ยงเกิดโรคจากการเสื่อมของระบบประสาทอย่างไร