อนุรักษ์นิยม : สามัญชนทำให้โลกเอียงขวามากขึ้น
กลุ่มอนุรักษ์นิยมทั่วโลกกำลังมีพลังมากขึ้น โดยแนวโน้มที่เกิดขึ้นคือกลุ่มคนทั้งรุ่นเก่า และใหม่ ต่างสนับสนุนการก้าวขึ้นมามีอำนาจของผู้นำฝ่ายขวา
การมีอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของนายชาอีร์ โบลโซนาโร ผู้นำสายขวาจัดคนใหม่ของบราซิล อาจทำให้ผู้สังเกตการณ์จำนวนหนึ่งรู้สึกประหลาดใจ แต่ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดเสียทีเดียว ความสำเร็จของเขาเกิดขึ้นเพราะแรงสนับสนุนที่ได้รับมาเป็นเวลานานหลายปีจากกลุ่มเคลื่อนไหวทางสังคมที่ทรงพลัง กลุ่มเคลื่อนไหวที่ว่ายังพบได้ในอีกหลายประเทศตั้งแต่โปแลนด์ ไทย ไปจนถึงอินเดีย พลังของกลุ่มเหล่านี้มาจากคนธรรมดามากกว่านักการเมือง และนั่นคือปัจจัยสำคัญที่ทำให้ในช่วงสองสามปีมานี้หลายประเทศทั่วโลกมุ่งหน้าไปสู่การเมืองในแนวอนุรักษ์นิยมมากขึ้น บ่อยครั้งที่มีการมองกันว่าพรรคการเมืองใหม่ ๆ หรือผู้นำที่มีบารมีคือผู้นำพาแนวคิดขวาประชานิยม อย่างนายวิกเตอร์ ออร์บาน นายกรัฐมนตรีฮังการี ซึ่งประกาศตัวเป็นผู้ปกป้องประเทศและยุโรป จากผู้อพยพชาวมุสลิม การชุมนุมของกลุ่มชาตินิยมในใจกลางกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน แต่ในความเป็นจริงแล้วบทบาทของกลุ่มเคลื่อนไหวระดับรากหญ้ามักจะไม่โน้มเอียงไปทางใดทางหนึ่ง ขณะที่สิ่งที่เกิดขึ้นคือสิ่งที่ถูกเรียกว่า "ประชาสังคม" ซึ่งเป็นองค์กรหรือกลุ่มพลเมืองที่มีเป้าหมาย เฉพาะเจาะจง ไม่ว่าจะเป็นการต่อต้านการปิดโรงเรียนไปจนถึงการล้มรัฐบาล เป็นเวลานานที่ภาคประชาสังคมมักถูกมองว่าเป็นกลุ่มเสรีนิยมที่สนับสนุนสิทธิมนุษยชน, การปฎิรูปประชาธิปไตย และปกป้องชนกลุ่มน้อย และแนวคิดที่ "ก้าวหน้า" เหล่านี้นี่เองคือสิ่ง ดึงดูดนักเคลื่อนไหวรุ่นใหม่ให้เข้าร่วม แต่ปัจจุบันภาคประชาสังคมประกอบด้วยกลุ่มคนที่คนหลากหลาย และมีเป้าหมายทางการเมือง ที่ผสมผสาน โดยฝ่ายที่แนวคิดโน้มเอียงไปทางขวาเข้ามามีบทบาทมากขึ้น ผู้ปกครองที่มาจากกองทัพของไทย ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มพลเมืองต่าง ๆ กลุ่มอนุรักษ์นิยมเหล่านี้หลายกลุ่มมีความเชื่อในค่านิยม "แบบเก่า" เหมือนกัน ซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับ : แน่นอนว่ายังมีสิ่งอื่น ๆ อีกที่แบ่งแยกประชาสังคมฝ่ายอนุรักษ์ ในขณะที่กลุ่มต่าง ๆ ส่วนใหญ่ สนับสนุนประชาธิปไตย และเคลื่อนไหวภายในการเมืองกระแสหลัก มีเพียงกลุ่มน้อยที่สร้างความวุ่นวาย และบางครั้งก็กลายเป็นความรุนแรง ไม่ต่างจากบางกลุ่มของฝ่ายซ้าย ไม่ว่าจะเหมือนหรือต่างกันอย่างไร งานวิจัยของคาร์เนกี ยุโรป (Carnegie Europe) แสดงให้เห็นว่า มีหลายประเทศที่กลุ่มประชาสังคมที่มีแนวคิดอนุรักษ์นิยมได้มีบทบาทสำคัญในการตัดสินเหตุการณ์สำคัญ ๆ ในประเทศ : มีหลายประเทศที่กลุ่มอนุรักษ์นิยมมีอิทธิพลมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มในจอร์เจียที่ต่อต้านการสาน สัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพยุโรป ไปจนถึงกลุ่มในยูกานดาที่ต่อต้านความเท่าเทียมกันทางเพศ ในสหรัฐฯ กลุ่มต่อต้านการทำแท้งและกลุ่มฝ่ายขวาต่าง ๆ รวมถึงกลุ่มแพทริออต เพรเยอร์ (Patriot Prayer) ที่ถูกเชื่อมโยงกับกลุ่มขวาจัด แต่ทางกลุ่มแย้งว่าพวกเขารณรงค์เรื่องเสรีภาพและความสามัคคี ได้จัดการประท้วงใหญ่หลายครั้งนับตั้งแต่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ที่มาจากพรรครีพับลิกัน เข้ารับตำแหน่ง ในยุโรป กลุ่ม Génération Identitaire ซึ่งเป็นกลุ่มเคลื่อนไหวของเยาวชนฝรั่งเศส ถูกนำไปเปรียบกับกลุ่มขวาจัดในสหรัฐฯ ขณะที่กลุ่ม Pegida (Patriotic Europeans against the Islamisation of the West --ชาวยุโรปรักชาติต่อต้านอิสลามในตะวันตก) ซึ่งมีอิทธิพลเพิ่มมากขึ้น ทำให้รัฐบาลเยอรมนีต้องจับตามอง คิม คาตากีรี (กลาง) ได้รับเลือกตั้งเข้าสู่สภาของบราซิล ความแตกต่างของกลุ่มต่าง ๆ เหล่านี้มีความสำคัญ เพราะแสดงให้เห็นว่าไม่อาจที่จะปฏิบัติต่อ กลุ่มเหล่านี้เสมือนเป็นกลุ่มเดียวกันได้ และไม่อาจมองอย่างผิวเผินว่าเป็นกลุ่มที่เป็นเสียงของคนรุ่นเก่า หรือผู้ที่รู้สึกว่าถูกกีดกันออกจากกระแสสังคม แต่กลุ่มต่าง ๆ เหล่านี้ กำลังดึงดูดนักเคลื่อนไหวรุ่นใหม่ จำนวนมากในหลายประเทศ มีตัวอย่างที่เห็นได้ในบราซิลซึ่งกลุ่มที่อยู่เบื้องหลังการหาเสียงของนายชาอีร์ โบลโซนาโร คือ ขบวนการปลดปล่อยบราซิล (Free Brazil Movement) ที่มีผู้ติดตามทางเฟซบุ๊กราว 3 ล้านคน มีผู้กดติดตามทางยูทิวบ์มากกว่า 1 ล้านคน สมาชิกคนหนึ่งที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ คิม คาตากีรี วัย 22 ปี ซึ่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ได้กลายมาเป็นสมาชิก รัฐสภาที่อายุน้อยที่สุดของบราซิล ในประเทศไทย อาสาสมัครลูกเสือไซเบอร์ (Cyber Scouts) ถูกกล่าวหาว่าคอยจับตามองการแสดง ความเห็นของประชาชนผ่านทางโซเชียลมีเดีย จากบทบาทที่สนับสนุนรัฐบาลทหาร, ค่านิยมแบบเก่าและสถาบันกษัตริย์ กลุ่มแนวร่วมในลักษณะเดียวกันนี้ของคนรุ่นใหม่ที่ใช้โซเชียลมีเดียและกลุ่มอนุรักษ์นิยมยังเกิดขึ้นใน อีกหลายประเทศรวมถึงโมร็อกโกและตูนิเซีย พัฒนาการดังกล่าวทำให้กลุ่มประชาสังคมฝ่ายขวาเคลื่อนเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่เคยถูกครอบงำโดยกลุ่ม ก้าวหน้าและเสรีนิยม และนั่นหมายถึงความเป็นไปได้ที่กลุ่มฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาจะต้องต่อกรกันอย่างถึงพริกถึงขิงเพื่อช่วงชิงการยอมรับจากสังคมโดยรวม ไม่เพียงจากนักการเมืองเท่านั้น เกี่ยวกับบทความชิ้นนี้ บีบีซีมอบหมายให้ ริชาร์ด ยังส์ ผู้เชี่ยวชาญภายนอกองค์กรเป็นผู้เขียน เขาเป็นนักวิจัยอาวุโสในโครงการ ธรรมาภิบาล, ความขัดแย้ง และประชาธิปไตย แห่งคาร์เนกี ยุโรป องค์กรซึ่งศึกษาเกี่ยวกับนโยบาย ต่างประเทศของสหภาพยุโรป และประเด็นเกี่ยวกับประชาธิปไตยในประเทศต่าง ๆ