พบ “ข้อความในขวดแก้ว” เก่าที่สุดในโลก โยนลงทะเล 132 ปีที่แล้ว
ผู้เชี่ยวชาญระบุ ข้อความในขวดแก้วที่พบโดยสามีภรรยาชาวออสเตรเลีย คิม และ ทอนยา อิลแมน ที่ชายหาดอันห่างไกลในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ถูกทิ้งลงจากเรือเยอรมันที่ชื่อ "พอลล่า" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสำรวจมหาสมุทรและเส้นทางการขนส่งทางทะเลโดยศูนย์สังเกตการณ์ทางทะเลเยอรมนี (the German Naval Observatory) ในตอนนั้น
ขวดแก้วนี้ถูกทิ้งลงจากเรือเยอรมันที่ชื่อ "พอลล่า" เมื่อปี 1886 ก่อนหน้านี้ กินเนสเวิลด์เรคคอร์ดเคยบันทึกสถิติของข้อความในขวดแก้วที่เก่าแก่ที่สุดว่ามีอายุอยู่ที่ 108 ปี โดยนับจากตอนที่ถูกปล่อยลงทะเลและตอนที่มันถูกพบ ครอบครัวอิลแมนพบขวดแก้วดังกล่าวหลังจากขับรถไปบนหาดทรายบริเวณชายฝั่งในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและรถเกิดไปจมติดหล่มทรายเข้า พวกเขาและเพื่อน ๆ จึงตัดสินใจไปเดินเล่นและทอนยาก็ไปพบขวดใบนั้นเข้าที่เนินทราย จึงตัดสินใจหยิบกลับไปเป็นเครื่องประดับที่บ้าน คิมบอกกับบีบีซีว่า พวกเขาเห็นว่ามีกระดาษข้อความอยู่ในขวด แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จนกระทั่งนำกลับบ้านและเอากระดาษไปใส่เตาอบให้แห้ง "พอเราคลี่กระดาษออกก็เห็นข้อความที่ใช้หมึกเขียนด้วยลายมือ ขอให้ใครที่พบเจอข้อความนี้ช่วยติดต่อสถานกงสุลเยอรมนี" คิม กล่าว และเล่าต่อว่ามีการระบุวันที่ 12 มิถุนายน 1886 พร้อมกับชื่อเรือ "พอลล่า" ไว้ด้วย ขณะนี้ ครอบครัวอิลแมนได้ให้ทางพิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลียยืมขวดดังกล่าว ซึ่งจะถูกนำไปจัดแสดงตั้งแต่วันพุธนี้ (7 มี.ค.) เป็นต้นไป ดร. รอสส์ แอนเดอร์สัน ผู้ช่วยภัณฑารักษ์ด้านโบราณคดีทางทะเลของพิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลีย ยืนยันว่าเอกสารดังกล่าวเป็นของจริง หลังจากปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญจากเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ "น่าเหลือเชื่อมาก เราสืบค้นเอกสารในเยอรมนีและพบว่ามีการจดบันทึกวันที่ 12 มิถุนายน 1886 ในสมุดบันทึกทางอุตุนิยมวิทยาโดยกัปตันของเรือพอลล่าจริง บอกเล่าว่ามีการโยนขวดลงน้ำ และวันที่และพิกัดก็ตรงกับที่เจอบนข้อความในขวด" ดร. รอสส์ กล่าว และบอกต่อว่า ลายมือในสมุดบันทึกและกระดาษในขวดก็ตรงกันด้วย ดร. รอสส์ บอกว่า ขวดดังกล่าวถูกโยนลงไปบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของมหาสมุทรอินเดีย และน่าจะไปเกยฝั่งทางด้านตะวันตกของออสเตรเลียภายใน 12 เดือนหลังจากนั้น ก่อนจะถูกกลบฝังลงในผืนทราย ดร. รอสส์ ระบุว่า ลายมือในสมุดบันทึกและกระดาษในขวดก็ตรงกันด้วย สภาพขวดถูกพบโดยไม่มีจุกขวดหรือฝาแต่อย่างใด ดร. รอสส์ ระบุว่า ขวดเองก็ดูเหมือนจะจมอยู่ในทรายจนเกือบมิด และมีทรายชื้น ๆ อยู่ข้างในด้วย ในช่วงที่มีพายุและฝนตกหนัก เนินทรายในบริเวณนั้นจะเคลื่อนที่ไปมา นั่นหมายความว่า ขวดอาจจะอยู่บริเวณที่โล่งเป็นระยะ ๆ ซึ่งอาจทำให้จุกขวดแห้งและหลุดออก ในขณะที่ "กระดาษข้อความที่ม้วนอยู่และทรายจำนวนหนึ่งยังคงอยู่ในนั้น" ทอนยา บอกว่า นี่ถือเป็นเหตุการณ์สุดยอดในชีวิตของเธอ "ลองคิดดูสิว่าขวดนี้ไม่มีใครแตะต้องมาเกือบ 132 ปี และยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์แบบ แม้ว่าจะผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน มันน่าเหลือเชื่อจริง ๆ"