Cydsyniad gwybodus yn syniad-rhai foundational allai ddweud yn obsesiwn agos (Emanuel, Wendler, and Grady 2000; Manson and O'Neill 2007) moeseg ymchwil -in. Mae'r fersiwn symlaf o moeseg ymchwil yn dweud: "cydsyniad gwybodus am bopeth." Mae'r rheol hon yn syml, fodd bynnag, yn gyson ag egwyddorion presennol moesegol, rheoleiddio moesegol, neu ymarfer ymchwil. Yn lle hynny, dylai ymchwilwyr, gall, ac yn gwneud yn dilyn rheol yn fwy cymhleth: ". Rhyw fath o ganiatâd ar gyfer y rhan fwyaf o ymchwil"
Yn gyntaf, er mwyn symud y tu hwnt i syniadau rhy syml am ganiatâd gwybodus, yr wyf am ddweud mwy am arbrofion maes chi astudio gwahaniaethu (mae'r rhain yn cael eu gorchuddio ychydig ym Mhennod 4 yn ogystal). Yn yr astudiaethau hyn, ymgeiswyr ffug sydd â gwahanol nodweddion megis dyn neu fenywod-ymgeisio am swyddi gwahanol. Os yw un math o ymgeisydd yn cael ei llogi ar gyfradd uwch, yna gall ymchwilwyr i'r casgliad y gall fod gwahaniaethu yn y broses llogi. At ddibenion y bennod hon, y peth mwyaf pwysig am yr arbrofion hyn yw bod y cyfranogwyr mewn arbrofion-y rhain cyflogwyr-byth yn darparu caniatâd. Yn wir, mae cyfranogwyr hyn yn cael eu twyllo weithredol gan y ceisiadau ffug. Eto i gyd, arbrofion maes i astudio gwahaniaethu wedi cael eu perfformio mewn o leiaf 117 o astudiaethau mewn 17 o wledydd (Riach and Rich 2002; Rich 2014) .
Mae ymchwilwyr sy'n defnyddio arbrofion maes i astudio gwahaniaethu wedi nodi pedair nodwedd o'r astudiaethau hyn sydd, gyda'i gilydd, yn eu gwneud yn foesegol a ganiateir: 1) y niwed cyfyngedig i'r cyflogwyr, 2) y budd cymdeithasol mawr o gael fesur dibynadwy o wahaniaethu, 3) y gwendid dulliau eraill o fesur gwahaniaethu, a 4) y ffaith nad yw twyll yw'n torri gryf normau y lleoliad hwnnw (Riach and Rich 2004) . Mae pob un o'r amodau hyn yn hanfodol, ac roedd gan unrhyw un ohonynt oni bai fodlon, byddai'r achos moesegol fod yn fwy heriol. Mae tri o'r nodweddion hyn gellir deillio o'r egwyddorion moesegol yn Adroddiad Belmont: niwed cyfyngedig (Parch at Personau a cymwynasgarwch) a fudd mawr a gwendid o ddulliau eraill (cymwynasgarwch a Chyfiawnder). Y nodwedd olaf, di-groes normau cyd-destunol, yn gallu fod yn deillio o Parch Adroddiad Menlo ar gyfer y Gyfraith a Budd y Cyhoedd. Mewn geiriau eraill, ceisiadau cyflogaeth yn lleoliad lle mae eisoes rhywfaint o ddisgwyliad o dwyll posibl. Felly, nid arbrofion hyn yn llygru tirwedd moesegol sydd eisoes pristine.
Yn ogystal â hyn ddadl seiliedig ar egwyddorion, dwsinau o IRBs hefyd wedi dod i'r casgliad bod diffyg caniatâd yn yr astudiaethau hyn yn gyson â rheolau presennol, yn arbennig Common Rheol §46.116, rhan (ch). Yn olaf, llysoedd yr Unol Daleithiau hefyd wedi cefnogi diffyg caniatâd a thwyll mewn arbrofion maes i fesur gwahaniaethu (Rhif 81-3029. Unol Daleithiau Llys Apeliadau, Seithfed Cylchdaith). Felly, y defnydd o arbrofion maes heb ganiatâd yn gyson ag egwyddorion moesegol presennol a rheolau presennol (o leiaf y rheolau yn yr Unol Daleithiau). Mae'r rhesymu wedi cael ei gefnogi gan y gymuned ymchwil cymdeithasol eang, dwsinau o IRBs, a chan y Llys yr Unol Daleithiau Apeliadau. Felly, mae'n rhaid i ni wrthod y rheol syml "cydsyniad gwybodus am bopeth." Nid yw hyn yn rheol y bydd ymchwilwyr yn dilyn, ac nid yw'n rheol y dylai ymchwilwyr ddilyn.
Symud y tu hwnt "cydsyniad gwybodus ar gyfer popeth" yn gadael i ymchwilwyr gyda chwestiwn anodd: pa fathau o ganiatâd eu hangen ar gyfer pa fathau o ymchwil? Yn naturiol, cafwyd trafodaeth ymlaen llaw sylweddol o amgylch y cwestiwn hwn, er bod y rhan fwyaf ohono yng nghyd-destun ymchwil feddygol yn yr oes analog. Crynhoi y ddadl honno, Eyal (2012) yn ysgrifennu:
Cipolwg pwysig o'r ddadl ymlaen llaw hwn yw nad yw cydsyniad gwybodus i gyd neu ddim; mae ffurflenni cryfach a gwannach o ganiatâd. Mewn rhai sefyllfaoedd, yn ymddangos cydsyniad gwybodus cadarn angenrheidiol, ond, mewn sefyllfaoedd eraill, efallai y ffurfiau gwannach o ganiatâd fod yn briodol. Nesaf, byddaf yn disgrifio tair sefyllfa lle y bydd ymchwilwyr yn ei chael hi'n anodd cael cydsyniad gwybodus gan bob parti yr effeithir arnynt ac ychydig o ddewisiadau yn yr achosion hynny.
Yn gyntaf, weithiau yn gofyn i gyfranogwyr roi cydsyniad gwybodus gall gynyddu'r risgiau y maent yn eu hwynebu. Er enghraifft, yn Encore, gan ofyn i bobl sy'n byw dan lywodraethau gormesol i ddarparu caniatâd i gael eu cyfrifiadur a ddefnyddir ar gyfer mesur sensoriaeth Rhyngrwyd a allai osod y rhai sy'n cytuno mewn perygl mwy. Pan fydd caniatâd yn arwain at risg uwch, gall ymchwilwyr sicrhau bod gwybodaeth am yr hyn y maent yn ei wneud yn gyhoeddus a'i bod yn bosibl i gyfranogwyr i optio allan. Hefyd, gallent ofyn am ganiatâd gan grwpiau sy'n cynrychioli'r cyfranogwyr (ee, sefydliadau anllywodraethol).
Yn ail, weithiau gael caniatâd gwybodus llawn cyn i'r dechrau astudio y gallai beryglu gwerth gwyddonol yr astudiaeth. Er enghraifft, mewn Contagion Emosiynol, pe cyfranogwyr wedi gwybod bod ymchwilwyr yn gwneud arbrawf am emosiynau, gallai hyn wedi newid eu hymddygiad. Atal gwybodaeth gan gyfranogwyr, a hyd yn oed yn eu twyllo, nid yn anghyffredin mewn ymchwil gymdeithasol, yn enwedig mewn arbrofion labordy mewn seicoleg. Os nad yw cydsyniad gwybodus yn bosibl cyn astudiaeth yn dechrau, gallai ymchwilwyr (ac fel arfer yn gwneud) sy'n cymryd rhan ôl-drafodaeth ar ôl yr astudiaeth i ben. Dibriffio cyffredinol yn cynnwys esbonio beth a ddigwyddodd mewn gwirionedd, adfer unrhyw niwed, a chael caniatâd ar ôl y ffaith. Mae cryn drafod, fodd bynnag, ynghylch a adrodd yn ôl mewn arbrofion maes hwn yn briodol, os gall yr adrodd yn ôl ei hun yn achosi niwed i gyfranogwyr (Finn and Jakobsson 2007) .
Yn drydydd, weithiau mae'n logistaidd anymarferol i dderbyn cydsyniad gwybodus gan bawb yr effeithir arnynt gan eich astudiaeth. Er enghraifft, dychmygwch ymchwilydd sy'n dymuno astudio'r blockchain Bitcoin (Bitcoin yn celu-cyfred ac mae'r blockchain yn gofnod o'r holl drafodion Bitcoin (Narayanan et al. 2016) ). Efallai y bydd rhai pobl sy'n defnyddio Bitcoin disgwyl ac awydd aros yn ddienw, ac mae rhai aelodau o'r gymuned Bitcoin wrthwynebu mathau penodol o ymchwil ar eu cymuned. Yn anffodus, nid oes modd i gael caniatâd gan bawb sy'n defnyddio Bitcoin oherwydd bod llawer o'r bobl hyn yn ddienw. Yn yr achos hwn, gallai'r ymchwilydd yn ceisio cysylltu â sampl o ddefnyddwyr Bitcoin a gofyn am eu caniatâd gwybodus.
Mae'r tri rheswm pam na allai ymchwilwyr yn gallu derbyn risg cydsyniad cynyddol gwybodus, beryglu nodau ymchwil, a logistaidd nid cyfyngiadau-yw'r unig resymau bod ymchwilwyr yn cael trafferth i gael caniatâd gwybodus. Ac, mae'r atebion yr wyf wedi awgrymu-hysbysu'r cyhoedd am eich gwaith ymchwil, gan alluogi optio allan, gan geisio caniatâd gan drydydd partïon, adrodd yn ôl, ac yn gofyn am ganiatâd gan sampl o gyfranogwyr-efallai na fydd yn bosibl ym mhob achos. Ymhellach, hyd yn oed os dewisiadau amgen hyn yn bosibl, efallai na fod yn ddigonol ar gyfer eich astudiaeth. Pa enghreifftiau hyn yn ei wneud sioe, fodd bynnag, yw nad yw cydsyniad gwybodus i gyd neu ddim byd, ac y gall atebion creadigol wella cydbwysedd moesegol astudiaethau na ellir cael cydsyniad gwybodus llawn o bob plaid yr effeithir.
I gloi, yn hytrach na "cydsyniad gwybodus am bopeth" ymchwilwyr ddylai, gall, ac yn gwneud yn dilyn rheol yn fwy cymhleth: ". Rhyw fath o ganiatâd ar gyfer rhan fwyaf o bethau" caniatâd fynegi yn nhermau egwyddorion, gwybodus yn angenrheidiol nac yn ddigonol ar gyfer yr egwyddorion o Parch at Personau [ Humphreys (2015) ; t. 102]. Ymhellach, Parch at Bobl yn un o'r egwyddorion y mae angen eu cydbwyso wrth ystyried moeseg ymchwil; ni ddylai gorlethu cymwynasgarwch, Cyfiawnder, a Pharch ar gyfer y Gyfraith a Lles y Cyhoedd, pwynt a wnaed dro ar ôl tro gan ethicists dros y 40 mlynedd diwethaf [awtomatig Gillon (2015) ; t. 112-113]. Mynegi yn nhermau fframweithiau moesegol, cydsyniad gwybodus ar gyfer popeth yn sefyllfa rhy deontological sy'n syrthio dioddefwr i sefyllfaoedd fel bom amser (gweler Adran 6.5).