Pwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd Tŷ
Hanes a Diwylliant Yr 20fed ganrif
Pwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd Hanes y Tŷ
HUAC Americanwyr Cyhuddo o fod yn Gomiwnyddion a Rhestr Ddu Ysbrydoledig
Cafodd Pwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd y Tŷ ei rymuso am fwy na thri degawd i ymchwilio i weithgarwch "ymwthiol" yn y gymdeithas America. Dechreuodd y pwyllgor weithredu yn 1938, ond daeth yr effaith fwyaf ar ôl yr Ail Ryfel Byd, pan ymgymerodd â thrawsgludiad cyhoeddus iawn yn erbyn amheuaeth o gomiwnyddion.
Gwnaeth y pwyllgor effaith bellgyrhaeddol ar gymdeithas, i'r graddau y daeth ymadroddion fel "enwau enwi" yn rhan o'r iaith, ynghyd â "Ydych chi nawr neu a ydych chi erioed wedi bod yn aelod o'r Blaid Gomiwnyddol?" Gallai awdur i dystio cyn y pwyllgor, a elwir yn HUAC, a allai ddeall gyrfa rhywun.
Ac mae rhai Americanwyr yn hanfod wedi cael eu bywydau eu dinistrio gan gamau'r pwyllgor.
Mae llawer o enwau a alwyd i dystio gerbron y pwyllgor yn ystod ei gyfnod mwyaf dylanwadol, yn ddiweddarach yn y 1940au a'r 1950au, yn gyfarwydd, ac maent yn cynnwys actor Gary Cooper , animeiddiwr a chynhyrchydd Walt Disney , y cynghorydd Pete Seeger , a'r gwleidydd yn y dyfodol Ronald Reagan . Mae eraill a alwyd i dystio yn llawer llai cyfarwydd heddiw, yn rhannol oherwydd bod eu poblogrwydd yn dod i ben pan ddaeth HUAC yn galw.
1930au: Y Pwyllgor Dyddiau
Ffurfiwyd y pwyllgor gyntaf fel cofnod o gyngres o Texas, Martin Dies. Democrat ceidwadol a oedd wedi cefnogi rhaglenni Gwledig y Fargen Newydd yn ystod tymor cyntaf Franklin Roosevelt , roedd Dies wedi dadrithio pan oedd Roosevelt a'i gabinet yn dangos cefnogaeth i'r mudiad llafur.
Dyddiau, a gafodd flas am gyfaillio newyddiadurwyr dylanwadol a denu cyhoeddusrwydd, a honnodd bod comiwnyddion wedi ymgorffori'r undebau llafur Americanaidd yn eang.
Mewn nifer o weithgarwch, dechreuodd y pwyllgor newydd ei ffurfio, yn 1938, wneud cyhuddiadau am ddylanwad comiwnyddol yn yr Unol Daleithiau.
Roedd yna ymgyrch syfrdanol eisoes, a gynorthwyodd gan bapurau newydd a sylwebyddion ceidwadol megis y personoliaeth radio poblogaidd iawn a'r offeiriad, Father Coughlin, gan honni bod gweinyddiaeth Roosevelt wedi trechu cydymdeimladwyr comiwnyddol a radicals tramor.
Dyddiau wedi'u cyfalafu ar y cyhuddiadau poblogaidd.
Daeth y Pwyllgor Dyddiau yn gamp mewn penawdau papur newydd wrth iddo gynnal gwrandawiadau yn canolbwyntio ar sut y gwleidyddion yn ymateb i ymladd gan undebau llafur . Ymatebodd yr Arlywydd Roosevelt trwy wneud ei benawdau ei hun. Mewn cynhadledd i'r wasg ar Hydref 25, 1938, denudodd Roosevelt weithgareddau'r pwyllgor, yn arbennig, ei ymosodiadau ar lywodraethwr Michigan, a oedd yn rhedeg i'w ail-ethol.
Dywedodd stori ar dudalen flaen y New York Times y diwrnod canlynol fod beirniadaeth y llywydd o'r pwyllgor wedi'i gyflwyno mewn termau caustig. Roedd Roosevelt yn syfrdanol bod y pwyllgor wedi ymosod ar y llywodraethwr dros y camau a gymerodd yn ystod streic fawr mewn planhigion Automobile yn Detroit y flwyddyn flaenorol.
Er gwaethaf ysgubori'r cyhoedd rhwng y pwyllgor a gweinyddiaeth Roosevelt, parhaodd y Pwyllgor Dyddiau ei waith. Yn y pen draw, enwebodd fwy na 1,000 o weithwyr y llywodraeth fel comiwnyddion a amheuir, ac yn ei hanfod fe greodd templed ar gyfer yr hyn a fyddai'n digwydd yn y blynyddoedd diweddarach.
Daeth gwaith y Pwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd y Tŷ yn arwyddocaol yn ystod yr Ail Ryfel Byd . Roedd hynny'n rhannol oherwydd bod yr Unol Daleithiau yn gysylltiedig â'r Undeb Sofietaidd , a'r angen i'r Rwsiaid helpu i drechu'r Natsïaid yn gorbwyso pryderon uniongyrchol ynghylch comiwnyddiaeth.
Ac, wrth gwrs, roedd sylw'r cyhoedd yn canolbwyntio ar y rhyfel ei hun.
Pan ddaeth y rhyfel i ben, dychwelodd y pryderon am ymglymiad comiwnyddol ym mywyd yr Unol Daleithiau i'r penawdau. Ail-gyfansoddwyd y pwyllgor dan arweiniad cyngreswr ceidwadol New Jersey, J. Parnell Thomas. Yn 1947 dechreuodd ymchwiliad ymosodol o dylanwad comiwnyddol a amheuir yn y busnes ffilm.
Ar 20 Hydref, 1947, dechreuodd y pwyllgor gwrandawiadau yn Washington lle tystiodd aelodau amlwg y diwydiant ffilm. Ar y diwrnod cyntaf, dengys penaethiaid y stiwdio, Jack Warner a Louis B. Mayer yr hyn a elwant yn awduron "an-Americanaidd" yn Hollywood, a rhoddodd beidio â'u cyflogi. Roedd y nofelydd Ayn Rand , a oedd yn gweithio fel sgriptwr sgrîn yn Hollywood, hefyd yn tystio ac yn gwadu ffilm gerddorol ddiweddar, "Song of Russia," fel "cerbyd o propaganda comiwnyddol."
Parhaodd y gwrandawiadau am ddyddiau, ac enwau amlwg a alwyd i dystio penawdau gwarantedig. Ymddangosodd Walt Disney fel tyst cyfeillgar yn mynegi ofnau comiwnyddiaeth, fel yr oedd yr actor a'r llywydd yn y dyfodol, Ronald Reagan, a oedd yn gwasanaethu fel llywydd undeb yr actor, The Screen Actors Urdd.
Y Tenant Hollywood
Newidiodd awyrgylch y gwrandawiadau pan alwodd y pwyllgor nifer o awduron Hollywood a gafodd eu cyhuddo o fod yn gymunwyr. Gwrthododd y grŵp, a oedd yn cynnwys Ring Lardner, Jr., a Dalton Trumbo, dystio am eu cysylltiadau yn y gorffennol ac amheuaeth y bu'n gysylltiedig â'r Blaid Gomiwnyddol neu sefydliadau sy'n cyd-gysoni.
Daeth y tystion gelyniaethus yn cael eu galw'n Hollywood Ten. Ffurfiodd nifer o bersonoliaethau busnes blaenllaw, gan gynnwys Humphrey Bogart a Lauren Bacall, bwyllgor i gefnogi'r grŵp, gan honni bod eu hawliau cyfansoddiadol yn cael eu trampio. Er gwaethaf arddangosiadau cyhoeddus o gefnogaeth, roedd y tystion gelyniaethus yn cael eu codi yn y pen draw â dirmyg y Gyngres.
Ar ôl cael ei brofi a'i gael yn euog, bu aelodau'r Tenant Hollywood yn gwasanaethu termau un flwyddyn mewn carchardai ffederal. Yn dilyn eu cyfraddau cyfreithiol, roedd y Hollywood Ten yn cael eu rhestru ar y rhestr ddyn yn effeithiol ac ni allent weithio yn Hollywood dan eu henwau eu hunain.
Y Blacklists
Dechreuodd pobl yn y busnes adloniant a gyhuddwyd o gomiwnyddol o farn "ymwthiol" gael eu rhestru ar y rhestr ddu. Cyhoeddwyd llyfryn o'r enw Red Channels yn 1950 a enwebodd 151 o actorion, sgriptwyr sgrin, a chyfarwyddwyr a amheuir o fod yn gomiwnyddion.
Dosbarthwyd rhestrau eraill o is-dreidiau a amheuir, ac roedd y rhai a enwyd yn cael eu rhestru ar y rhestr ddu fel rheol.
Yn 1954, noddodd y Sefydliad Ford adroddiad ar restr ddu a arweinir gan gyn-olygydd cylchgrawn John Cogley. Ar ôl astudio'r arfer, daeth yr adroddiad i'r casgliad bod y rhestr ddu yn Hollywood nid yn unig yn wir, roedd yn bwerus iawn. Disgrifiodd stori ar y dudalen flaen yn y New York Times ar 25 Mehefin, 1956 yr ymarfer yn fanwl. Yn ôl adroddiad Cogley, gellid olrhain arfer y rhestr du i achos y Ten Ten Hollywood yn cael ei enwi gan Bwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd y Tŷ.
Tri wythnos yn ddiweddarach, crynhoes golygyddol yn y New York Times rai agweddau pwysig ar restru du:
"Canfu adroddiad Mr Cogley, a gyhoeddwyd y mis diwethaf, fod y rhestr ddu yn 'cael ei dderbyn bron yn gyffredinol fel un o fywyd bywyd' yn Hollywood, yn golygu 'byd cyfrinachol a sgriptiol o sgrinio gwleidyddol' yn y meysydd radio a theledu, ac mae'n rhan ohoni a parsel o fywyd ar Madison Avenue 'ymhlith asiantaethau hysbysebu sy'n rheoli llawer o raglenni radio a theledu. "
Ymatebodd Pwyllgor y Tŷ ar Weithgareddau An-Americanaidd i'r adroddiad ar restru du drwy alw awdur yr adroddiad, John Cogley, gerbron y pwyllgor. Yn ystod ei dystiolaeth, cafodd Cogley ei gyhuddo o geisio helpu i guddio comiwnyddion pan na fyddai'n datgelu ffynonellau cyfrinachol.
Achos Alger Hiss
Ym 1948, roedd HUAC wrth wraidd dadleuon mawr pan gyhuddodd y newyddiadurwr Whitaker Chambers, wrth roi tystiolaeth gerbron y pwyllgor, swyddog swyddogol yr Adran Wladwriaeth, Alger Hiss , fod wedi bod yn ysbïwr Rwsia. Daeth yr achos Hiss yn gyflym yn syniad yn y wasg, ac roedd cyngres ifanc o California, Richard M. Nixon , aelod o'r pwyllgor, wedi'i osod ar Hiss.
Gwadodd Hiss y cyhuddiadau gan Chambers yn ystod ei dystiolaeth ei hun gerbron y pwyllgor. Bu hefyd yn herio Chambers i ailadrodd y cyhuddiadau y tu allan i wrandawiad cyngresol (a thu hwnt i imiwnedd cyngresol), felly gallai ef ei erlyn am ladd. Ailadroddodd y Siambrau'r tâl ar raglen deledu a Hiss wedi ei erlyn.
Yna, fe wnaeth y siambrau gynhyrchu dogfennau microfilmedig a ddywedodd fod Hiss wedi darparu iddo ef yn gynharach. Gwnaeth y Cyngresydd Nixon lawer o'r microffilm, a bu'n helpu i symud ei yrfa wleidyddol.
Cafodd Hiss ei gyhuddo o bryd i'w gilydd, ac ar ôl dau dreial, cafodd ei euogfarnu a'i wasanaethu dair blynedd yn y carchar ffederal. Mae dadleuon am euogrwydd neu ddiniwed Hiss wedi parhau ers degawdau.
Diwedd HUAC
Parhaodd y pwyllgor ei waith trwy'r 1950au, er ei bod yn ymddangos bod ei bwysigrwydd yn diflannu. Yn y 1960au, rhoddodd ei sylw at y Symudiad Gwrth-Rhyfel. Ond ar ôl diwrnod y pwyllgor o'r 1950au, nid oedd yn denu llawer o sylw'r cyhoedd. Nododd erthygl 1968 am y pwyllgor yn y New York Times, er ei fod "wedi cael gwared â gogoniant unwaith eto" Roedd HUAC wedi "creu cryn dipyn yn y blynyddoedd diwethaf ..."
Gwrandawiadau i ymchwilio i'r Yippies, y garfan wleidyddol radical ac afresymol dan arweiniad Abbie Hoffman a Jerry Rubin, yng ngwaelod 1968 troi'n syrcas rhagweladwy. Dechreuodd nifer o aelodau'r Gyngres edrych ar y pwyllgor fel rhai sydd wedi bod yn ddarfodedig.
Ym 1969, mewn ymdrech i bellterio'r pwyllgor o'i gorffennol dadleuol, cafodd ei ailenwi fel Pwyllgor Diogelwch Mewnol y Tŷ. Ymdrechion i ddileu'r momentwm a enillodd y pwyllgor, a arweinir gan y Tad Robert Drinan, offeiriad Jesuit yn gwasanaethu fel cyngres o Massachusetts. Dyfynnwyd Drinan, a oedd yn bryderus iawn am gam-drin rhyddid sifil y pwyllgor, yn New York Times:
"Dywedodd y Tad Drinan y byddai'n parhau i weithio i ladd y pwyllgor er mwyn 'gwella delwedd y Gyngres a diogelu preifatrwydd dinasyddion o'r dogfennau anghyfreithlon a rhyfeddol a gynhelir gan y pwyllgor.
"Mae'r pwyllgor yn cadw ffeiliau ar athrawon, newyddiadurwyr, gwragedd tŷ, gwleidyddion, busnes, myfyrwyr, ac unigolion diffuant a gonest eraill o bob rhan o'r Unol Daleithiau sydd, yn wahanol i gynigwyr gweithgareddau rhestru duon HISC, y Gwelliant Cyntaf yn wyneb gwerth, 'meddai. "
Ar Ionawr 13, 1975, pleidleisiodd y mwyafrif Democrataidd yn Nhŷ'r Cynrychiolwyr i ddiddymu'r pwyllgor.
Er bod gan y Pwyllgor Gweithgareddau An-Americanaidd y Tŷ gefnogwyr rhyfeddol, yn enwedig yn ystod ei flynyddoedd mwyaf dadleuol, mae'r pwyllgor yn gyffredinol yn bodoli yng nghof America fel pennod tywyll. Mae camdriniaeth y pwyllgor yn y ffordd y mae'n tystio tystion yn rhybuddio yn erbyn ymchwiliadau di-hid sy'n targedu dinasyddion Americanaidd.