Beth mae Cristnogaeth yn ei ddysgu am gyfoeth a thlodi? - Materion cyfoeth a thlodi - TGAU Astudiaethau Crefyddol Revision - BBC Bitesize
Beth mae Cristnogaeth yn ei ddysgu am gyfoeth a thlodi?
Yn Timotheus
, mae'n dweud:
Oherwydd gwraidd pob math o ddrwg yw cariad at arian. 1 Timotheus 6:10
Mae llawer o Gristnogion yn credu y dylai pobl ddefnyddio eu cyfoeth i helpu pobl eraill sydd â llai o arian na nhw. Mae gan bobl ddyletswydd i helpu ei gilydd oherwydd bod pawb yn aelod o deulu byd-eang
, mae Duw yn rhoi cyfrifoldeb arbennig am y greu
i fodau dynol – mae disgwyl i ddyn drin y tir, gwarchod y ddaear a'i defnyddio'n ddoeth ac yn gyfiawn. Mae Duw yn gofyn i Adda, y dyn cyntaf gafodd ei greu, fod yn gyfrifol am ofalu am yr ardd a greodd i Adda fyw ynddi.
Yn Genesis 9:3, mae Duw yn dweud wrth yr hil ddynol:
Bydd popeth byw sy'n symud yn fwyd i chwi; fel y rhoddais eisoes lysiau gleision i chwi, rhoddaf i chwi bopeth. Genesis 9:3
Mae'r darn hwn yn golygu bod gan bawb hawl i fwynhau cyfoeth y Ddaear, nid Adda yn unig.
Mae'r rhan fwyaf o Gristnogion yn credu nad yw Duw'n bwriadu i bobl ecsbloetio'r greadigaeth a'i difetha. Fel stiwardiaid y greadigaeth, mae bodau dynol yn cael eu hannog i ofalu am y Ddaear y mae Duw wedi ei rhoi iddyn nhw.
Mae bywyd dynol yn gysegredig
ac yn arbennig i Dduw. Dylai gael ei amddiffyn a'i barchu. Mae bodau dynol wedi cael eu creu ar ddelw Duw:
Dywedodd Duw, "Gwnawn ddyn ar ein delw, yn ôl ein llun ni ..." Genesis 1:26
Mae hyn yn awgrymu dylai pob bod dynol gael parch a chyfiawnder.
Mae Cristnogion yn credu bod Iesu wedi dysgu ei ddilynwyr i garu eu cymdogion fel maen nhw'n caru eu hunain (Mathew
22:39) ac i drin pobl eraill fel y bydden nhw'n hoffi i bobl eraill eu trin nhw (Luc
Mae llawer o Gristnogion yn credu byddan nhw'n cael eu barnu ar sail faint o gymorth maen nhw wedi ei roi i'r bobl fwyaf anghenus:
Dewch, chwi sydd dan fendith fy Nhad, i etifeddu'r deyrnas a baratowyd ichwi er seiliad y byd. Oherwydd bûm yn newynog a rhoesoch fwyd imi, bûm yn sychedig a rhoesoch ddiod imi, bûm yn ddieithr a chymerasoch fi i'ch cartref; Dameg y Defaid a'r Geifr, Mathew 25: 31, 34-41
Yn y ddameg hon, y bobl dda yw'r rhai sy'n gofalu am bobl eraill, a'u gwobr yw mynd i'r Nefoedd
. Dydy'r bobl ddrwg ddim yn helpu pobl eraill, ac maen nhw'n cael eu hanfon i Uffern
Dywedodd Iesu wrth y Dyn Ifanc Cyfoethog am werthu popeth oedd ganddo a rhoi'r arian i'r tlodion er mwyn iddo allu mwynhau trysorau yn y Nefoedd. Mae Marc
Edrychodd Iesu arno ac fe'i hoffodd, a dywedodd wrtho, "Un peth sy'n eisiau ynot; dos, gwerth y cwbl sydd gennyt a dyro i'r tlodion, a chei drysor yn y nef; a thyrd, canlyn fi." Marc 10: 17 – 21