Margam Bando Boys". Tua 1845 " onclick="javascript:AmgueddfaCMS.js_blocks['3WAUYVnn9559vM9muNvzWBR0'].show_lightbox();" />(Cliciwch i fwyhau)
Pren Bando Thomas Thomas, aelod o'r "Margam Bando Boys". Tua 1845 Hyd ddiwedd y bedwaredd ganrif ar bymtheg bu bando yn gêm tîm boblogaidd trwy Gymru, ac yn arbennig felly yn Sir Forgannwg.
Margam Bando Boys". Tua 1845 " onclick="javascript:AmgueddfaCMS.js_blocks['8exZJYd0d6k9Q50ULZ3QcAFO'].show_lightbox();" />(Cliciwch i fwyhau)
Pren Bando Thomas Thomas, aelod o'r "Margam Bando Boys". Tua 1845 Yn draddodiadol byddai'r gornestau hyn yn cael eu cynnal rhwng gwahanol blwyfi. Byddai'r chwaraewyr yn cymryd y rhain gymaint o ddifrif nes eu bod, weithiau, hyd yn oed yn hyfforddi o flaen llaw. Er mai dynion a fyddai'n chwarae bando fel arfer, byddai merched yn gwylio'r gêm yn frwd. Yn wir, ceir tystiolaeth am un ornest fando a chwaraewyd ym Mro Morgannwg lle cuddiodd gwraig un o'r chwaraewyr y bêl o dan ei phais nes i'w gŵr ddod heibio i'w nôl. Bydda'r gemau'n amrywio yn ôl yr ardal, oherwydd nid oedd unrhyw reolau safonol, dim cyfnod penodol i'r chwarae na chyfyngiadau ar y nifer oedd i gymryd rhan. Roedd trais yn gyffredin, a hyd yn oed os oedd dyfarnwr yn bresennol nid oedd y chwaraewyr yn brin o daro eu gwrthwynebwyr gyda'u ffyn. Yn aml byddai'r gwylwyr yn gosod betiau ar y sgôr derfynol, a byddai'r tafarnwyr lleol yn sicrhau'n ddi-os bod digon o ddiod feddwol ar gael. Y cyfuniad peryglus hwn o gamblo, y ddiod ac ymddygiad aflywodraethus ar y cae ac oddi arno fu'n gyfrifol yn y pen draw am dranc y gêm.
Yn ôl Edward Matthews (1813-92) o Ewenni, Pen-y-bont ar Ogwr, roedd y gêm mor boblogaidd ym Margam, gorllewin Morgannwg fel na fyddai neb dros ei flwydd oed yn fodlon cael ei weld heb ffon fando, ac ar adegau byddai cymaint â 3,000 o wylwyr yn mynychu'r gemau. Yn wir, erbyn ail hanner y bedwaredd ganrif ar bymtheg roedd bando'n bennaf gysylltiedig â Sir Forgannwg ac yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg ysbrydolodd amlygrwydd y gêm ym Margam faled o'r enw 'The Margam Bando Boys' a ddathlai fedrusrwydd y tîm hyglod hwn. Yn ôl y faled, roedd gemau tîm eraill yn ddim o'u cymharu â bando: Due praises I'll bestow
Is foremost with the ball; He is, we know it, and must allow it, The fastest man of all
Throughout Britannia's land; What men can beat us? Who dare meet us? Upon old Kenfig's sand?
To crush our peaceful joys, They'll get by storming a precious warming
To charge the sons of France; The Straits of Dover we'll ferry over
Bold Britons rule the main, And every hill and plain, From every nation throughout creation
Chwaraewyd bando yn ardal Aberafan hyd chwarter olaf y bedwaredd ganrif ar bymtheg. Ym 1876 bu farw Theodore Talbot, capten y Margam Bando Boys a'r etifedd i ystâd Margam, tua'r un adeg ag y sefydlwyd gweithiau tun Mansel, Avon Vale, a Thai-bach. Disodlwyd bando mewn byr o dro, wrth i'r gweithwyr tun droi at y gêm newydd honno, rygbi. Datblygodd y syniad o faes chwarae penodol yn ystod y 1870au, ac wrth i glybiau pwrpasol gael eu sefydlu crewyd caeau chwarae ar gyfer y timau a'u cefnogwyr. Roedd sefydlu cyrff i reoli gwahanol chwaraeon, megis Cymdeithas Bêl-droed Cymru (Football Association of Wales) ym 1876 ac Undeb Rygbi Cymru (Welsh Rugby Union) ym 1881, yn arwydd o oes newydd lle'r oedd chwaraeon o dan reolaeth ganolog, ac felly fe gollwyd unrhyw amrywiadau rhanbarthol.Dyddiad yr erthygl: 10 Chwefror 2010