Dydd Sul, 10 Medi 2017 « Eglwysi Bro Aled :A non-numeric value encountered in /home/caersale/public_html/eglwysibroaled.com/wp-content/themes/atahualpa/css.php on line 137
« • Ceisiwch yn gyntaf (Mathew 6:25-34) – Rhodri Glyn (09.07.2017)
Dydd Sul, 3 Medi 2017 »
Dydd Sul, 10 Medi 2017
By mair, on September 7th, 2017
Darlleniad y Dydd: 2 Samuel 6:20-23 (BCND:tud.286/ tud.261)
Bore da a chroeso i'r oedfaon ym Mro Aled heddiw. Beth am i ni i gyd gymryd y cyfle heddiw i ddod o flaen yr Arglwydd a'i addoli a dysgu o'i Air? Gweddïwn y byddwn ni'n dod i'w adnabod o'n well, ac yn dod i garu ein gilydd yn well yn y cyfnod yma.
Tybed a ydych chi'n bobl o arferion, hynny ydy, fod gennych chi ffordd o wneud pethau ac yn hapus yn yr arferiad yna – efallai bwyta uwd gyda llwyaid o siwgr ynddo i frecwast; gwylio'r teledu yr un amser bob wythnos; cyfarfod â ffrindiau yn yr un llefydd yn gyson? Tybed a ydym yn dilyn yr un patrwm tra'n ystyried ein ffydd a'n capeli? Ydym ni wedi colli golwg ar y rhesymau rydym ni'n gwneud y pethau rydym ni'n gwneud ar fore ddydd Sul?
Mae ein darlleniad ni heddiw yn adrodd rhan o fywyd y brenin Dafydd yn fuan wedi iddo ddod yn frenin ar Israel. A bod yn onest, dydy o ddim yn amlwg ar y darlleniad cyntaf beth sy'n digwydd – mae'n ddigon posib ein bod yn cochi wrth ddarllen fod y brenin wedi dinoethi ei hun o flaen ei weision! Dychmygwch – yn fuan ar ôl iddo gael ei eneinio yn frenin oedd newydd gipio Jerwsalem – y Brenin yn neidio a dawnsio heb y rhan fwyaf o'i ddillad ymlaen! Doedd neb wedi gweld unrhyw beth fel yma o'r blaen, roedden nhw wedi arfer gyda'r brenin Saul, oedd wedi troi yn frenin balch, oedd ddim yn addoli'r Arglwydd ac â meddwl mawr o farn pobl amdano.
Rŵan, mae Michal, gwraig Dafydd a merch Saul, yn troi at ei gŵr gan ei wawdio am ddangos ei hun yn ffŵl o flaen y gweision. Tybed ydym ni'n rhannu yr un farn â Michal nad ydy o'n weddus i frenin fihafio yn y modd yna ac y dylai fod yn fwy cyfrifol neu ffurfiol?
Roedd Michal wedi arfer gweld ei thad yn addoli. Roedd hi wedi arfer gweld dyn yn addoli Duw nad oedd yn ei barchu na'i garu. Roedd wedi arfer gweld dyn nad oedd yn parchu Arch y Cyfamod, lle roedd yr Arglwydd yn byw. Mae Dafydd yn addoli go iawn – allan o gariad a llawenydd yn yr Arglwydd – ac yn ystyried Duw uwchben pawb arall. Dyma oedd wedi gwneud Michal yn anghyfforddus. Tybed ydym ni'n debyg i Michal? Ydy'r syniad o wir addoliad yn ein gwneud ni'n anghyfforddus? Tybed ydyn ni'n meddwl gormod am beth mae pobl yn ei feddwl amdanom ni i wir addoli yr Arglwydd? Fel Cristnogion, yr Arglwydd ddylai fod y peth pwysicaf yn ein bywydau ni, ac felly, mae ein haddoliad ni a'n capeli ni i fod i adlewyrchu'r ffaith yna.