Yn yr adran hon o fy ngwefan, efallai y bydd pobl yn rhannu straeon am sut roeddent yn cofio eu cynllun cyn genedigaeth neu straeon eraill yn ymwneud â deffroad ysbrydol. Os hoffech chi rannu stori o gofio'ch cynllun bywyd, anfonwch ef at Mae'r cyfeiriad e-bost yn cael ei warchod rhag spam bots. Mae angen alluogi Javascript i'w weld.
DOD O HYD I LARRY UNCLE YN EI FYD ASTRAL
Pan oeddwn yn uwch yn yr Ysgol Uwchradd, roeddwn i'n byw gyda fy modryb Kay ac Yncl Larry. Ni chefais i erioed gliw eu bod yn rhagfarnllyd yn erbyn y ras ddu tan ddiwrnod ar ôl eu cyfarfod clwb Elks roeddent yn trafod cwpl yr oeddent yn eu hadnabod yno a oedd newydd fabwysiadu merch fach a oedd yn ddu. Roeddent yn meddwl ei fod yn ofnadwy oherwydd nawr roeddent yn mynd i gael llawer o drafferth a phan fyddai hi'n cael ei magu byddai dynion du yn dod o gwmpas yn llys a'r holl wyrion duon y byddent yn eu cael yn eu bywyd ac yn cael eu gwawdio gan eu ffrindiau gwyn. Mae fy modryb ac ewythr wedi diflannu nawr ac felly aeth ewythr Larry gyntaf flynyddoedd yn ôl.
Cefais fy hun allan o gorff yn yr hen dŷ yn Longview lle roeddwn i'n byw gyda Modryb Kay ac Yncl Larry pan oeddwn yn uwch yn yr Ysgol Uwchradd. Roedd y tŷ yn bert iawn pan oeddwn i'n byw yno ond nawr yma, roedd yn fach iawn ac yn dywyll gyda bleindiau caeedig ar y ffenestri. Sylweddolais fod fy ewythr Larry a fu farw flynyddoedd lawer yn ôl yno yn rhywle. Edrychais o gwmpas amdano ac es i ar y porth cefn ond roedd y porth hwn wedi'i leoli ar lefel uwch nad oedd yn bodoli. Sylwais ar hen ddyn du i gyd wedi plygu drosodd ac yn edrych yn drist ac roeddwn i'n gwybod mai fy ewythr Larry ydoedd. Gofynnais iddo pam ei fod yn bod yn ddu. Dywedodd wrthyf ei fod eisiau profi sut brofiad oedd bod yn ddyn du oherwydd ei ddyfarniad a ddaliodd yn erbyn pobl ddu pan oedd yn fyw ar y ddaear. Gallai fod yn dal i gael ei aileni yn ddu a neu ei fyw allan ar yr Astral Plane hwn. Roedd yn dysgu llawer o'r profiad hwn cyn ei eni cyn iddo wneud penderfyniad.
Rwyf wedi dod ar eraill roeddwn i'n eu hadnabod yn actio rhai profiadau fel hyn. Waeth pa rithdybiaethau yr oeddent ynddynt ar ôl amser hir, maent i gyd yn gadael y sefyllfaoedd hynny i fynd i lefel arall yn fwy dymunol. Mae fel math o brofiad hunanosodedig i fynd y tu hwnt i Gwybod.
"Fe wnaeth fy nghynllun ddatblygu mewn modd mor dawel, afresymol trwy gydol fy mywyd nes mai'r un cysonyn a gadarnhaodd fy mwriadau cyn genedigaeth oedd brwdfrydedd digymysg dros y llwybr roeddwn i arno. Wrth dyfu i fyny, natur ac anifeiliaid oedd fy nghymdeithion cyson. Roeddwn i'n teimlo'n llwyr gartref gyda'r holl anifeiliaid ac yn gartrefol yn dringo'r coed talaf. Hwn oedd y peth mwyaf naturiol yn y byd i mi eu ceisio fel plentyn. Roeddwn yn llawn antur a dysgais i fod yn wydn ac yn anfaddeuol yn fy ngweithgareddau unig .
"Fe wnaeth fy annwyl dad gydnabod pwrpas fy mywyd ac fe wnaeth fy annog i ddod yn filfeddyg. Dechreuais ar y llwybr hwnnw dros 40 mlynedd yn ôl, a gyda llawer o waith caled (a mwy nag ychydig o fethiannau ar hyd y ffordd), rwy'n dal i ofalu. ar gyfer anifeiliaid. Y dyddiau hyn, rwy'n treulio fy oriau gwaith yn helpu anifeiliaid â salwch cronig, poenus a marw i wneud eu trosglwyddiad mewn ffordd heddychlon, trwy eu ewomeiddio yn eu cartrefi. Er ei fod yn dorcalonnus, mae'n drugarog ar yr un pryd. Fy nymuniad mwyaf yw i ddod â heddwch a rhyddhad i'm cleifion anifeiliaid a'u teuluoedd annwyl yn eu hamgylchedd cyfarwydd eu hunain.
"Gydag arweiniad Rob, dysgais o'm tywyswyr ysbryd yn ystod fy atchweliad enaid rhwng bywyd fy mod i, fel menyw yn byw yn Lloegr yn ystod y Rhyfel Byd Cyntaf, wedi gallu dod â synnwyr o dawelwch i'r bobl y gwnes i rannu'r bywyd hwnnw gyda nhw, a Rwyf wedi dod â'r gallu hwnnw i'r bywyd hwn. Roedd llawer mwy o fanylion y gwnaethant eu rhannu â mi a datgelodd pa mor agos y maent yn fy neall ac yn fy nghefnogi.
"Daeth yr eiliad fwyaf dwys yn fy atchweliad gyda'm tywyswyr gyda datguddiad y gallwn i gyd ddal gafael arno: Ar un adeg estynnodd fy nghanllaw cynradd ei dwylo ataf a fy ngwahodd i sefyll i fyny gyda hi. Pan wnes i hynny, dywedodd fi ei bod hi yno bob tro y byddaf yn cwympo i lawr yn fy helpu i sefyll i fyny eto, yn yr un ffordd yn union. Mae hyn yn rhywbeth y mae ein tywyswyr cariadus yn ei wneud i bob un ohonom, p'un a ydym yn ei sylweddoli ai peidio. Peidiwch byth ag amau ​​eu cariad digymar tuag atom. . Maen nhw gyda ni trwy ein holl lawenydd, treialon a gofidiau. Nid ydym byth ar ein pennau ein hunain. "
"Helo Robert, rwyf wedi darllen eich llyfrau, ac mae eich ysgrifau wedi atseinio'n ddwfn o fewn fy enaid. Cefais fy nhynnu a fy arwain at eich gwaith ar ôl profiad a fu bron â marw ym mis Mai 2014. Roedd yn brofiad mor rhyfedd, ac rwy'n dal i wella ohono nawr.
"I roi cyfrif byr i chi, roeddwn i'n reidio fy meic ac yn troi i'r dde ar groesffordd brysur iawn ym Montreal pan gefais fy rhedeg gan bedair olwyn gefn beiciwr deunaw olwyn yn cario craen 1-tunnell. Reit pan oedd y cyfan yn digwydd roeddwn i'n teimlo'n rhyfedd o ddigynnwrf. Roeddwn i'n gwybod ei fod yn anochel ac wedi ymlacio ynddo (yn hytrach na thensio i fyny, a fyddai wedi fy lladd) a hefyd galw ar symbol Reiki brys a oedd yn galw egni angylion a meistri esgynnol i'm helpu. Rwy'n iachawr ynni ac yn ysbrydol iawn felly yn bendant roedd gen i'r offer i ddelio â hyn!
"Ar ôl rhedeg drosodd, wnes i erioed golli ymwybyddiaeth ond yn hytrach aros gyda'r boen, myfyrio i mewn iddo tra bod pawb o fy nghwmpas yn mynd i banig, i'r pwynt bod yn rhaid i mi ddweud wrth y parafeddyg yn gwylio drosof i dawelu yn ystod y reid yn yr ambiwlans. Roedd yn gweiddi fy enw i'm cadw'n "effro" oherwydd bod fy llygaid ar gau mewn myfyrdod. Agorais fy llygaid a dywedais wrtho "byddwch yn dawel os gwelwch yn dda" gan fy mod yn myfyrio a gwasgais ei law i adael iddo wybod fy mod yn iawn. Dim ond pan gyrhaeddais yr ER y gwnes i golli ymwybyddiaeth pan wnaethant chwistrellu cetamin i mi.
"Pan ddeffrais o'r diwedd ddiwrnod a hanner yn ddiweddarach, ar ôl llawdriniaeth 11 awr lle roedd gen i 40 o feistri Reiki o bob cwr o'r byd yn rhoi pellter i mi Reiki, y peth cyntaf roeddwn i'n teimlo (ac roedd yn gymaint o wybod yn ddwfn) oedd hynny Roeddwn i wedi cynllunio'r cyfan. Mae cymaint o fanylion rhyfedd am fy ddamwain yn fy ngwneud yn sicr bod hyn wedi'i gynllunio a bod y ddamwain hon yn llawer mwy na mi ar gymaint o lefelau.
"Roedd fy adferiad yn wyrthiol a dweud y lleiaf… yn y bôn ar ôl 4 llawdriniaeth, mi wnes i ddianc heb unrhyw niwed i'r asgwrn cefn, yr organ na'r ymennydd! Fe wnaethant ddweud wrthyf hefyd nad oeddent yn siŵr pryd y byddwn yn cerdded eto, ond dechreuais gerdded ar ôl 3 wythnos. Fe wnaethant ddweud wrthyf y byddwn yn yr ysbyty am 6 mis, ond cefais fy rhyddhau i ymadfer ar ôl 5 wythnos. Fe wnes i barhau i adsefydlu mewn ysbyty arbennig ond llwyddais i fynd adref dri mis yn unig ar ôl y ddamwain. Cefais ffisiotherapydd yn edrych ar fy mhelydr-x ac yn rhyfeddu pa mor rhyfedd oedd hi, er gwaethaf pwysau'r lori a ddylai fod wedi chwalu fy esgyrn, dim ond yr esgyrn allanol oedd wedi torri, fel petai rhywbeth wedi amddiffyn y rhannau mewnol rhag cael eu difrodi. Roedd gen i ffisiotherapydd arall a oedd wedi bod yn gweithio am 40 mlynedd yn dweud wrtha i mai fi oedd yr achos mwyaf gwyrthiol iddo weithio arno erioed.
"Roedd y ddamwain ei hun yn hynod gyhoeddus, fe ddigwyddodd yn un o'r croestoriadau prysuraf yn Downtown Montreal. Ac roedd y diwrnod hwnnw hefyd yn wahanol iawn yn yr ystyr bod digwyddiad / protest yn digwydd, felly roedd y strydoedd yn llawn pobl, gan gynnwys y cyfryngau, yr heddlu ac ymateb cyntaf (fel bod yr ymateb ar ôl fy damwain ar unwaith). (Nodyn ochr rhyfedd: roedd un o fy ffrindiau dri char cyn y ddamwain yn ei gar ei hun a'i weld yn digwydd a dim ond sylweddoli mai fi oedd e pan welodd e ar y newyddion, yna fe wnes i orffen yn yr un cyfleuster adsefydlu ag ef nain, felly llwyddodd i ymweld â'r ddau ohonom ar yr un pryd lol). Fe wnes i hefyd gloi llygaid gyda'r heddwas a ddaeth i'm cymorth cyn ac fel yr oedd yn digwydd. Rwy'n credu mai'r rhan anoddaf i mi oedd gweld y braw a'r trawma ym mhawb fel yr oedd yn digwydd. Yn rhyfedd iawn, roeddwn i'n teimlo cymaint o dristwch yn fy nghalon yn teimlo'r holl boen hwnnw.
"Yn y pen draw serch hynny, sylweddolais fod pawb a oedd i fod yno a'r trawma rydyn ni i gyd yn ei brofi yn rhan o iachâd ar raddfa fwy.
"Ar ôl y ddamwain bu llawer o sylw yn y cyfryngau am ddiogelwch beiciau ac roedd protest arall ar y gweill ar fy rhan mewn undod i mi ar safle'r ddamwain. Fe wnaeth grŵp o feicwyr hyd yn oed lwyfannu "marw i mewn." Cefais fy nghyffwrdd yn fawr, a dweud y lleiaf.
"Rwy'n teimlo'n ddwfn fod y ddamwain hon y tu hwnt i mi ac wedi digwydd nid yn unig i mi ddysgu a thyfu fel enaid, ond fe'i golygwyd hefyd fel symudiad actifadu a phatrwm enfawr i bawb dan sylw a'r grŵp ar y cyfan."
Mae Nguyen, Mae'r cyfeiriad e-bost yn cael ei warchod rhag spam bots. Mae angen alluogi Javascript i'w weld.
"Lily yw fy ail blentyn ac roeddwn i'n synhwyro o'r amser y cafodd ei geni ei bod hi wedi dod i'm gwella mewn rhyw ffordd.
"Mae hi'n cael trafferth gyda'i gweledigaeth ffisiolegol, ond mae ei gweledigaeth ysbrydol yn glir iawn. Dywedodd wrthyf pan oedd hi'n fach iawn, efallai'n dair, ei bod mor hapus ei bod wedi fy newis i i fod yn fam iddi, a bod babanod yn cael dewis eu mommies a hi a ddewisodd fi oherwydd mai fi oedd y fam orau iddi.
"Pan oedd hi'n 6 oed, dywedodd wrthyf y canlynol. Rwy'n dymuno imi gael ei recordio ond dydych chi byth yn gwybod pryd y bydd sgwrs fel hon yn digwydd!
"Dywedodd Lily, 'Mam, doeddwn i ddim bob amser yn Lily. Amser maith yn ôl mewn lle arall roeddwn i'n dal i fod pwy ydw i, ond nid Lily oeddwn i. Roeddwn i'n ferch fach arall ac fe wnaethant fy ngalw yn Sarah. Roedd gen i neis. mam hefyd. Doedd gen i ddim y math o ddillad dwi'n eu gwisgo. Gwnaeth fy mam fy nillad o wlân dafad a brethyn meddal. Roedd gennym ni fferm. Roedd gen i frodyr a chwiorydd. Roedden ni'n byw i ffwrdd oddi wrth bobl eraill mewn tŷ mawr yr oedd fy adeiladodd dad ei hun. Roedd gennym lawer o dir ac adeiladodd fy nhad ysgubor a'n ffensys hefyd. Roedd gennym anifeiliaid ac roeddwn bob amser yn mynd i'r ysgubor i fod gyda nhw a gofalu amdanyn nhw. Roeddwn i'n caru fy anifeiliaid. Roedd fy nheulu'n dda Un diwrnod daeth dynion yn marchogaeth ar geffylau i'm tŷ. Roeddent yn gwisgo coch. Fe ddaethon nhw â blychau tân gyda nhw ar eu ceffylau a rhoi tân ar ein tŷ. Yna doeddwn i ddim yn Sarah bellach. Arhosais am amser hir i fod yn Lily. Pan oeddwn i'n Sarah, fy swydd oedd caru anifeiliaid a gofalu amdanyn nhw. Nawr rwy'n Lily, a fy swydd i yw bod yn iachawr. Rydw i hyd yn oed yn eich iacháu chi. '
"Dywedodd wrthyf ei fod tua 200 mlynedd yn ôl. Mae'n swnio i mi fel disgrifiad o fywyd ar fferm gynnar yn America, efallai cyfnod rhyfel 1812, ac efallai bod milwyr Prydain wedi ymosod ar y fferm. Yn 6 oed. , Nid oedd Lily wedi dysgu hanes eto a fyddai wedi llywio ei stori mewn unrhyw ffordd.
"Mae'n ddiddorol nodi ein bod ni ar y pryd yn byw yn y wlad ar ein fferm fach ein hunain, ac mae Lily bob amser wedi bod â chysylltiad cryf, greddfol ag anifeiliaid. Mae hi'n trin popeth byw gyda'r parch a'r gofal dyfnaf ac mae ganddi glec am ddenu a gweithio gydag anifeiliaid. Fe allwn i ddweud cymaint mwy am y ffordd y mae'n cefnogi fy iachâd fy hun, ond rwy'n sicr yn ei gweld fel enaid dirgrynol uchel sydd weithiau wedi rhoi cymaint o ddewrder a chryfder imi. "