AyÅŸe Kulin
Sami Bey'in ruhu bana mÄ±sÄ±n demiyordu ipil ipil yaÄŸan yaÄŸmura. Bir Fatih'e iniyor, bir genÃ§liÄŸine gidip KumkapÄ± sahillerinden karpuz kabuklarÄ±nÄ±n yÃ¼zdÃ¼ÄŸÃ¼ kristal denize atÄ±yordu kendini, bir PerÅŸembe PazarÄ±'ndaki hurdacÄ± dÃ¼kkÃ¢nÄ±na, yeni yeni para kazanmaya baÅŸladÄ±ÄŸÄ± gÃ¼nlere dÃ¶nÃ¼yordu. Ama en bÃ¼yÃ¼k huzuru ilk karÄ±sÄ±nÄ±n yanÄ±na vardÄ±ÄŸÄ±nda duyuyordu. Ã–nÃ¼nde dilimlenmiÅŸ domatesi, kavunu, beyaz peyniri, karÅŸÄ±sÄ±nda yokluÄŸuna alÄ±ÅŸamadÄ±ÄŸÄ± ilk aÅŸkÄ±, karÄ±sÄ±, buÄŸulu Ä±lÄ±k sesiyle 'koklasam saÃ§larÄ±nÄ± bu gece taa fecre kadar'Ä± okuyordu... Ã‡ocuklarÄ±nÄ±n doÄŸumu... onlarÄ± Florya'ya denize sokmaya gÃ¶tÃ¼rdÃ¼kleri gÃ¼nler... okula baÅŸlayÄ±ÅŸlarÄ±... sonra bir hanÃ§er saplanÄ±yordu gÃ¶ÄŸsÃ¼ne, karÄ±sÄ±nÄ±n tabutunun arkasÄ±ndan yÃ¼rÃ¼yordu aÄŸÄ±r aÄŸÄ±r. GÃ¶zyaÅŸlarÄ± sel gibi dÃ¼ÅŸÃ¼yordu yanaklarÄ±na. ,GÃ¼neÅŸe DÃ¶n YÃ¼zÃ¼nÃ¼ 1940'lardan 80'lere TÃ¼rkiye'nin panoramasÄ±nÄ± Ã§iziyor...
Asian Literature,Turkish Literature,Novels
GÃ¼neÅŸe DÃ¶n YÃ¼zÃ¼nÃ¼