Sait Faik AbasÄ±yanÄ±k
â€œYerimden kalktÄ±m. Aynaya doÄŸru ilerledim. Ä°ki hanÄ±mÄ±n sessizce beni dikizlemelerine aldÄ±rÄ±ÅŸ etmeden baktÄ±m. PeriÅŸan bir haldeydim. YÃ¼zÃ¼m sapsarÄ±ydÄ±. GÃ¶zlerim kÄ±pkÄ±rmÄ±zÄ±. KenarlarÄ±ndan fÄ±rlayan saÃ§larÄ±mÄ± toplamak iÃ§in ÅŸapkamÄ± Ã§Ä±karÄ±nca ÅŸÃ¶yle parmaklarÄ±mla bir tarasam elimde kalacaklarÄ±nÄ± sandÄ±m. ÅžapkamÄ± giyip kenarlardan fÄ±rlayan saÃ§larÄ± iÃ§eriye tÄ±ktÄ±m. DÄ±ÅŸarÄ± Ã§Ä±ktÄ±m. Vapur KadÄ±kÃ¶yâ€™den kalkmÄ±ÅŸ geliyordu. HaydarpaÅŸa Ä°stasyonuâ€™na baktÄ±m. Kocaman kapÄ±larÄ±ndan Ã¶tede kÄ±rmÄ±zÄ± yeÅŸil fenerli, demiryollu, trenli, yolculu, meraklÄ±, dÃ¼ÅŸÃ¼nceli, periÅŸan, yerini bulmaya Ã§alÄ±ÅŸan bir Ã¢lem vardÄ±. Her gÃ¼n yÃ¼zlerce tren binlerce hikÃ¢ye getiriyor, binlerce hikÃ¢ye alÄ±p gidiyordu.â€ â€œHikÃ¢ye PeÅŸindeâ€ adlÄ± Ã¶ykÃ¼den.
Cultural,Turkish,Asian Literature,Turkish Literature,Fiction
Az Åžekerli