Cemil KavukÃ§u
Apartman giriÅŸinde, sol yanda, duvar boyunca sÄ±ralanan posta kutularÄ±ndan 39 numaralÄ±sÄ± bana ait. Ondan yeterince yararlandÄ±ÄŸÄ±m sÃ¶ylenemez. Ã–bÃ¼r kutular gibi (Ã¶zellikle 12, 17 ve 28) zarflar ve katlanmÄ±ÅŸ dergiler taÅŸmÄ±yor iÃ§inden. Posta kutularÄ± bir uygarlÄ±k Ã¶lÃ§Ã¼tÃ¼ olabilir mi, diye dÃ¼ÅŸÃ¼ndÃ¼ÄŸÃ¼m oluyor zaman zaman. Ama elektrik, telefon ve su faturalarÄ±nÄ±n bana ulaÅŸmasÄ±ndaki iÅŸlevi dÃ¼ÅŸÃ¼nÃ¼p avunuyorum. Bazen de tek tÃ¼k el duyurularÄ± buluyorum: 'KuafÃ¶r Necmi', 'Sekiz Ayda Ä°ngilizce Ã–ÄŸretiyoruz,' ya da 'Can Pizza-Evlere Servisimiz VardÄ±r'. Mektup gelmez, Ã§Ã¼nkÃ¼ yÄ±llardÄ±r kimseye yazmÄ±yorum. Kredili alÄ±ÅŸveriÅŸ yaptÄ±ÄŸÄ±m firmalar dÄ±ÅŸÄ±nda bayram ve yÄ±lbaÅŸÄ± kartÄ± gÃ¶nderen de olmaz. Ne bir dergiye aboneyim, ne de gazeteye. Bu nedenle Ã§antamda taÅŸÄ±dÄ±ÄŸÄ±m kÃ¼Ã§Ã¼k anahtarÄ± Ã§ok az kullanÄ±yorum.
Asian Literature,Turkish Literature,Fiction
YalnÄ±z Uyuyanlar Ä°Ã§in