Bilge Karasu
"Ona bakÄ±yorum. Susuyor. Ã–nÃ¼ne bakÄ±yor. Ã‡ocukluÄŸundan beri bu oyunu oynar: GÃ¶zetlenme oyununu.Ã–nceleri belki bir suÃ§lulluk duygusuydu bu: Kendisine dikilen gÃ¶z TanrÄ±nÄ±n, anasÄ±nÄ±n, bÃ¼yÃ¼klerden birinin, sevmediÄŸi birinin gÃ¶zÃ¼ olur, kÄ±nardÄ± o anda yaptÄ±ÄŸÄ±nÄ±. AdÄ± konmadan yaÅŸanÄ±rdÄ± bu suÃ§luluk. Åžimdi ise gerÃ§ekten bir oyun: kimi dakikayÄ±, 'bakan, gÃ¶ren varmÄ±ÅŸ gibi yaÅŸamak'... Karasu kendi kendinden birÅŸeyler anlatÄ±r, gÃ¶zetlenme oyunu da o sÄ±ra oynanÄ±r. Bakan gÃ¶z o anlatÄ±lanÄ± dinlemektedir. NasÄ±l gÃ¶zse!...Ä°ÅŸte bundan Ã¶tÃ¼rÃ¼ bakÄ±yorum ona, baktÄ±ÄŸÄ±mÄ± biliyor, susuyor, Ã¶nÃ¼ne bakÄ±yor. Ne dÃ¼ÅŸÃ¼ndÃ¼ÄŸÃ¼nÃ¼ bildiÄŸimi biliyor."
Asian Literature,Turkish Literature,Nonfiction,Cultural,Turkish,Literature
Ne KitapsÄ±z Ne Kedisiz