ใน ห้อง พิจารณาคดี จริง เขา และ   fridlund- ฮ อ ร์ น ตกลง กัน ว่า คน ที่ มี พฤติกรรม ทั้งหมด เป็น ส่วนหนึ่ง ของ หลักฐาน ที่ ผู้พิพากษา เห็น
เขา และ   fridlund- ฮ อ ร์ น ทั้งสอง คิด ว่า กรรมการ ควร เพิกเฉย ต่อ พฤติกรรม ของ คน เป็น หลักฐาน