แต่ ตอนนี้ เขา หันไป ค่อยๆ ห่าง จาก ประตู ที่ เปิด อยู่ แสง เสียงหัวเราะ และ การ ร้องเพลง และ เดิน กลับ สู่ ความมั่นคง ความเหงา ตัด เข้าไป ใน ตัว เขา
เขา โผล่ มา และ รู้สึก ว่า เขา เป็น ส่วนหนึ่ง ของ ฝูงชน