ความทะเยอทะยาน ที่ บ้าคลั่ง นี้ ถูก สับสน โดย ความ สมบูรณ์แบบ ที่ เอ ล ลิ สัน เขียน ใน การ แนะนำ ให้ กับ ปริมาตร ของ การ เรียงความ เงา ของ เขา และ การกระทำ ทำให้ มัน เป็นเรื่อง ไม่ จริง ที่ แม้แต่ จะ คิด ว่า ตัวเอง เป็น นักเขียน
เอ ล ลิ สัน เขียน เกี่ยวกับ ความ สมบูรณ์แบบ ของ เขา ใน บท สุดท้าย ของ เสียง ของ เขา