ในความเป็นจริง ใน ครั้ง นึง ฉัน ทำงาน เป็น กะ ที่สอง และ เอ่อ หนึ่ง เช้า วัน เสาร์ เรา นั่ง อยู่ ที่ โต๊ะ อาหารเช้า และ เด็ก ๆ กำลัง คุย กับ พ่อ คน นี้ ว่า พ่อ ของ พ่อ คน นี้ และ ฉัน นั่ง อยู่ ตรงนั้น มัน เหมือน ฉัน ไม่ได้ เป็น ของ อีกแล้ว
ฉัน รู้สึก เหมือน ฉัน ไม่ ควร อยู่ อีกต่อไป หลังจาก เด็ก ๆ พูดถึง พ่อ ของ พวกเขา ตอน อาหารเช้า