Film sing bisa nyebabake aku nangis nganti keseseken yaiku film "Miracell in Cell". Film Indonesia kang disadur saka film Korea iki tayang pirang-pirang wulan kepungkur. Crita film iki tenanan nggegirisi ati. Aku bisa nangis wiwit film mlaku tekan menit 10 nganti rampung. Film sing nyeritakake babagan Bapak sing ora pati waras lan dituduh mateni anake wong sugih. Bapak ODGJ iku mau akhire mlebu ana ing bui lan akhire duweni kanca-kanca sing apik lan ngewangi banget ana ing bui. Adegan sing paling nggegiris ati iku nalika kanca-kancane pada ngewangi Bapak kui ketemu anake sing wis ora duwe sapa-sapa maneh kejaba bapake. Film iki bisa didelok karo sapa wae, aku pesen kanggo ndelok film iki bareng karo kaluwarga supaya tambah ngerti pesen sing ana ing film iki. 