Urang sok ngarasa sedih mun ninggali babaturan sosoranganan, sanajan eta lain babaturan deukeut urang, tapi urang sok nyampeurkeun maturan manehna. Manehna teh budak anyar di sakolaan jadi emang teu boga babaturan, urang sok inisiatif nu agresif ngadeukeutan. Geus lila-lila ngobrol mah jadi apal kumaha kulawargana, sabab sok mindeng ulin ka imahna. Kolotna oge balageur, malah mun ulin ka imahna urang sok dikepelan duit, ngomongna mah jang jajan ceunah. Pernah hiji waktu mah, urang diajak ka acara kulawarga besarna, dina tampilanna ge geus kaciri ieu mah lain kulawarga biasa. Sakapeung mah urang sok merod, tapi di sisi lain sok bersyukur mibogaan babaturan kawas kitu, pikiran teh jadi terbuka.