Jalan ka Mercury Hill langkung heureut. Lamun asup ka warga kampung, lebar jalanna paling loba ngan saméter. Teu cocog pikeun mobil. Sanggeus padumukan, tuluy némbongan kebon-kebon héjo anu dicaritakeun ku indung tadi. Ema teu bohong. Sajauh panon bisa ningali, sayuran, lolobana dina bentuk daun handap, mekar. Aranjeunna disiram ku cai ngagolak tina bedil semprot. Cai asalna tina mata air anu ngalir ngaliwatan saluran irigasi leutik, teras dikumpulkeun dina balong di sisi kebon. Upama aya kecap anu bisa ngagambarkeun suasana waktu harita, nya éta: solemn. Méméh surup, angin ngahiliwir beuki tiis. Malah di cakrawala, cahaya caang mimiti luntur, ninggalkeun corétan oranyeu anu nyampur jeung héjo tina sayuran. Patani di sawah buru-buru turun. Aranjeunna ngabagéakeun kami, kedip-kedip imut haneut. Ah, adem ayem suasana peuting éta. Tukangeun kebon sayur, Gunung Ciremai nangtung anggun. Dina awakna kasaput leuweung héjo. Angin tiis turun tina lampingna