Biasana lamun abdi nuju setres abdi sok jalan-jalan sareng rerencangan ka alam. Boh ka gunung, boh ka laut, atawa ka tempat anu seeur tatangkalan hejo supados tiasa ngaleungitkeun kapusing. Biasna lamun aya tempat ngumpul anyar sapertos kafe atawa resto anu anyar oge abdi sok ngadatangan tempat eta. Lamun boga artos anu rada seeur abdi oge biasana sok jajan di mekdi meser eskrim atawa kentang jeung berger. Pokona lamun boga masalah mah abdi sok tara cicing di imah, sok indit ka luar supados tiasa gaduh pikiran jeung kaayaan anu leuwih sae deui. Lamun cicing wae di imah biasana kondisi pikiran teh kirang sae lantaran kapikiran wae masalah. 