Pas aku cilik aku senege pol ambek sing jenenge bal-balan. Sak liyane olah raga, yo iso koncoan ambek bocah-bocah sing sak umuran. Opo maneh nang deso bal-balan iku mesti dadi idolae bocah-bocah pas iku. Nang bal-balan iku ora mog angger saduk-sadukan tok tapi kudu boloan ambek konco-konco sing apikan ben iso menang. Soale nag ora ngunu engko ora iso menang. Terus kudu iso mileh boloh sing apik ben iso menang nag gak ngunu mesti kalah. Terus wonge kudu podo ben adil. Nah bal-balane iku mesti ora karoan kadang lang dalan, nang sawah, pas uda-udan, utowo pas sore. Terus sing sangar iku mesti nyeker ora ono sing gawe sepatu. Dadi nag gaprakan mesti ono salah sijine sing jepat.