Jaman SMA aku kerep dolan neng omahe koncoku. Omahe kui cerak sekolah neng daerah Kotagede. Awak dhewe kerep garap tugas bareng utowo ngobrol neng omahe. Sing paling tak senengi kui pas dolan neng kono kui, pas neng musala cerak omahe dheweke. Musalane kui cilik nanging tetep duwe serambi neng jobone. Nuansane musala kui werno ijo seko cat tembok uga tegel sing dienggo. Mergo mung musala, panggon ibadah kui ora dhuwe mimbar. Neng jerone ono 2 kipas angin sing gantung neng duwur. Kui koyo musala biasa sing ono neng kampung-kampung naging embuh kenopo rasane ku nyaman banget, sendayan ora nganggo AC neng jero kui tetep keroso adem. Makane kui, aku lan konco kerep teturon bar salat neng kono.