Jaman baheula jaman karajaan, aya hiji randa boga anak dua, lalaki jeung awewe. Waktu harita Situ Bratan can aya. Singkat carita, indungna kungsi salingkuh jeung oray sétan gedé, atawa oray naga nu cicing di lumbung béas deukeut imahna. Saeutik demi saeutik budak mimiti curiga naha indungna sok naék ka kandang unggal balik ti leuweung. Ja, basa indungna kaluar ka leuweung, manéhna naék ka jero lumbung. Di jero kandang manéhna nempo tumpukan endog anu leuwih badag batan endog hayam. Di tengah tumpukan endog aya endog aheng. Endogna dicokot tuluy diasakan tuluy didahar ku anak-anakna. Sakedapan wujud lanceukna robah jadi oray. Hariwang matak ngaganggu di kampung, maranéhna indit ka leuweung pikeun manggihan indungna. Lajeng ku lanceukna, lanceukna digotong terus lumpat ka leuweung. Di leuweung patepang jeung indungna anu keur asih jeung naga. Tuluy maranehna ambek, sabab nganggap yen ku Naga, lanceukna jadi kitu. Anjeunna nangtang naga pikeun ngalawan. Ahirna lanceuk nu geus robah wujud jadi oray junun ngéléhkeun naga. Tapi hanjakalna indungna ogé maot dina tarung.