Tahlilan dina harti maca tahlil sacara berjamaah, biasana dilakukeun pikeun ngadoakeun almarhum (almarhum) anu dibacana toyibah jeung ditungtungan ku ngadoakeun almarhum. Teu jarang kulawarga almarhum ogé ngondang tatangga atawa ngayakeun jamaah sanggeus salat berjamaah di mushola ku kituna loba jalma ogé solat. Jaman Nabi teu aya kagiatan tahlilan. Di jaman para sahabat Nabi ogé henteu ngalaksanakeun kagiatan tahlilan ieu. Sabab tahlilan, mangrupa ijtihad ulama Jawa ku cara nyusun kalimah toyibah, sholat berjamaah, ngadoakeun jalma nu geus maot. Ku kituna sabagéan ulama nganggap yén sagala lampah anu henteu dilampahkeun ku nabi téh bid'ah, sarta sabagéan ulama ngajalankeun éta acara minangka kagiatan dumasar kana sababaraha hadits pikeun maca kalimah toyibah, ngado'a pikeun mayit jeung ibadah. Jadi kacindekanana tahlilan teh mangrupa tradisi anu sifatna diprakarsai ku ulama Jawa ku cara ngumpulkeun dasar hadits. Biasana dilakukeun pikeun ngirim doa ka jalma anu tos maot.