Kawas pedang, keris oge senjata anu seukeut. Sanajan kitu, keris leuwih sinonim jeung budaya Indonesia. Cenah mah keris geus aya ti 100 taun ka tukang. Wangun keris has pisan sahingga gampang dibedakeun jeung senjata seukeut anu sejenna. Ujung keris seukeut tur muncuguk, beuki lega ka dasarna. Bagian ujungna biasana muringkel sareng gaduh serat logam anu terang. Jaman baheula, keris dijadikeun senjata perang. Tapi kiwari, keris leuwih loba dipake salaku pelengkap pakean tradisional. Keris oge mineng janten barang koleksi. Sanajan kitu, ieu pusaka tetep mibanda ajaran luhung budaya Indonesia. Pamakean keris sumebar ka masarakat anu kungsi cicing di  Majapahit, nyaeta Jawa, Madura, Nusa Tenggara, basisir Kalimantan, sabagian Sulawesi, nepi ka Sumatra.