Kaméra asalna tina alat sarupa anu katelah kaméra obscura nyaéta kotak kaméra anu tacan dilengkepan ku film pikeun moto gambar atawa kalangkang. Dina abad ka-16 Girolamo Cardano dilengkepan kaméra obscura kalawan lénsa dina hareupeun kaméra obscura. Sanajan kitu, kalangkang anu dihasilkeun teu tahan lila, ku kituna penemuan Girolamo teu acan dianggap di dunya fotografi. Dina 1727 Johann Scultze manggihan dina panalungtikanana yén uyah pérak sensitip pisan kana cahaya, tapi anjeunna teu acan manggihan konsép kumaha neruskeun gagasan na. Dina 1826, Joseph Nicepore Niepce medalkeun gambar tina kaméra na, nu éta gambar kabur tina hateup imah dina piring tina alloy timah sensitized nu jadi katelah photograph munggaran. Lajeng, dina 1839, Louis Daguerre diterbitkeun papanggihan na dina wangun gambar hasil tina kalangkang hiji jalan di Paris dina plat tambaga plated pérak. Daguerre, anu gawé bareng dina 1829 jeung Niepce, nuluykeun program ngembangkeun kaméra, sanajan Niepce maot dina 1833, anjeunna ngembangkeun hiji kaméra katelah kaméra daguerreotype anu dianggap praktis dina dunya fotografi, dimana salaku ganjaran pikeun papanggihan na, Perancis. pamaréntah dileler anjeunna mancén hirupna ka Daguerre jeung kulawarga Niepce. The daguerreotype kaméra lajeng dimekarkeun jadi kaméra anu dimekarkeun ayeuna. 