Ngajak wong dolan ana ing wisata alam kuwi langkung prayoga kawit umur bocah. Dolan ana alam kuwi akeh mupangate kanggo bocah, umpamane ngajak dolan bocah ana pantai utawa segara. Ngajak bocah wisata ing alam bisa gawe pikirane rileks. Rileks awit bocah diajak ora mikir bab sekolah lan disumanggakake weruh kahananing alam. Banjur, wisata alam kanggo bocah bisa gawe dheweke sinau sosialisasi. Ketemu karo wong asing lan nglakokake sosialisasi bisa dadi srana pasinaon bab tetepungan tumrap bocah. Saliyane, wisata alam bisa ngrangsang kreativitas, pemecahan masalah, lan ngundhakake rasa ingin tahu. Bocah kuwi dhasare pengin ngerti yen weruh barang anyar. Menawa ing segara dheweke bisa sinau papan ngendi kang aman kanggo dolanan lan ngendi kang ora. Dheweke bisa sinau menawa ana ombak teka kudu diadhepi kanthi cara apa. Mula, ngejak bocah dolan ana alam pancen prayogi.