Dina hirup urang teu meunang sangeunahna ka batur lantaran satiap manusa gaduh hak jeung kawajibanna masing-masing anu kedah dihargaan. Urang oge kedah paduli ka tatanggi urang minimal mah anu aya di sabeulah jeung dihareupeun urang. Ulah nepikeun urang teu apal lamun aya tatanggi urang gaduh masalah. Urang kahiji anu ngabantos tatanggi urang lamun gaduh masalah teh nyaeta urang anu pang dekeutna, tapi lain hartina urang kedah nguruskeun masalah batur nepikeun maranehna kaganggu, cekap ku paduli jeung ngabantos lamun sakirana periyogi bantosan urang. Pokona ulah ikut campur ursan batur tapi ulah oge cuek teuing kana masalah batur. Paduli jeung panasaran hungkul teh benten. Bakal karasa saha nu tujuanna ngan panasaran hungkul jeung saha nu hoyong ngabantos. 