Biyen pas aku isek cilik, aku ambek konco sing sak liting mesti senengane mlayu. Nah terus gelek diadu ambek guru sopo sing banter mlayune mesti diwei hadiah. Dadi sing jenenge olahraga mlayu iku wes mesti dadi senengane bocah-bocah sing sak litingku. Terus nag mlayu bocah-bocah karo aku mesti ora ono sing gowo sepatu soale ancene dalane biyen durung koyok saiki sing wes ora jembrot ambek gedibal. Nah biyen mlayu terus gowo sepatu yo otomatis sepatuni jibrat lemah terus nak ate ngumbah durung karuan nag iso garing sedino. Dadi biyen bocah-bocah nag mlayu yo mesti nyeker soale iku sing paling ora ruwet ambek paling enak. Mangkane bocah biyen iku sikile kuwat-kuwat.