Abdi resep pisan diajak ka Gunung Komo Deui Jeung Babaturan. Leuwih resep ka pantai. Naha? Ieu sababna:
Di Gunung jarang aya sinyal. Ku kituna urang bisa difokuskeun babaturan anu naek jeung urang. Gunung téh tempat nu pangpangna. Naha? Sabab mun urang nongkrong di mall, jeung sajabana, pasti urang moal bisa bener-bener mikanyaho beungeut batur nu sabenerna sabab geus katutupan ku makeup. Tapi di gunung, urang bisa ningali rupa nyata, sok sanajan leuwih awon kusabab kelereng (isin kadang). komo deui di gunung mah bisa ngadeukeutkeun urang ka batur. Janten kuring kantos dipénta pikeun hiking ku batur-batur kuring. Tapi kuring henteu terang anggota anu sanés. Sakali di gunung, urang sadaya jadi deukeut jeung intim. Sanajan geus turun, urang tetep deukeut. Sifat sabenerna hiji bakal muncul. Jalma anu resep ngawadul, bakal ngadu’a nalika naék. Anu manja bakal katingali, anu dewasa bakal katingali. Intina mah sadayana bade katingal hehe.