Salajengna nyaeta arung jeram. Meureun kusabab umur beuki dewasa, jadi mimitina aya rasa gugup.
Waktu éta kuring perhatikeun raray tegang jalma-jalma anu mimiti ngalakukeunana ogé. Ningali instruktur ngajelaskeun, gugup kuring ampir ngaleungit, khususna nalika kuring ningali rombongan awéwé Jepang anu katingalina tegang pisan, kuring bungah. Abdi masih gugup, tapi kuring nyobian teu malire sareng percanten ka profesionalisme perusahaan anu ngurus éta.
Sanggeus éta pangalaman munggaran, abdi teu ngarasa gugup deui. Kuring ngalakukeun eta deui jeung deui nepi ka tungtungna kuring bosen sorangan sarta mimiti ngarasa exhausted. Teu ngaraos raos sapertos mimitina.
Bari milu dina kagiatan arung jeram, ngalaman abrasions minor geus ilahar.
Pamustunganana kuring resep ngebon pepelakan hias, gawé sosial ka panti asuhan sareng daérah bencana alam, nyéépkeun sareng ngalindungan piaraan anu nyasar / ditinggalkeun sabisa-bisa.
Nya bari ngebon kuring ngarasa tatu pangbeuratna anu can cageur-cageur nepi ka kiwari, nyaéta ragrag, lésot tina tangkal.