Nyekel lan ngotak-atik kamera wis dadi penggaweanku. Kesenengan kanggo motret, ngerekam, lan sapanunggale nurun saka bapakku sing dadi juru foto ana ing kantor. Kanggo wong sing seneng motret, ana pirang-pirang babagan sing kudu diiling. Kaping pisan, babagan apa sing meh dipotret. Bisa babagan manungsa, kewan, utawa liyane. Kaping pindho, ora perlu kudu duweni kamera sing larang kanggo ngasilake foto sing apik. Wis cukup nggawe apa sing diduweni lan ditemeni nganti dadi juru foto sing masyhur. Kaping telu, motret uga dibarengi karo rasa. Kabeh bakal busa didelok saka kasil foto sing kokjepret iku mau. Yen motret kanthi rasa seneng kasile bakal seje karo motret karo rasa sing susah.