Sing jenenge urip nag wes duwe gandengan mboh iku sah utowo ora, mesti tau ngalami sing jenenge loro ati. Nah jarene koncoku gandengan nag durung sah yo ora atek loro atilah nag ono sing ora tepak, ambekan iku yo ora pantes wong durung dadi gandengan sing sah. Terus kadang yo sing lanang iku ngatur-ngatur sing wedok, terus sing wedok yo ono sing ngatur-ngatur barang. Padal kabeh iku ora pantes dilakoni. Masio wong sing ngelakoni iku maeng ngerti nag iku sing jenenge ora ilok tapi yo tetep ae dilakoni, jarene nag ditakoni lapo kok mbok lakoni? mesti jawabe iku gawe latian ambek pengalaman mene nag wes sah. Ngunuku kan yo pikiran sing kuwalik.