Lamun urang kasasab di gunung urang kedah tenang ulah panik sabab panik mah bakal ngajieun urang teu tiis ceuli herang mata. Lamun urang kasasab, urang kedah cicing heula sabari ningal di sakitar urang aya naon wae anu tiasa dijadikeun bahan kanggo nyalametkeun urang. Lamun urang ningal aya taneman anu tiasa dijadikeun emameun atawa ningal kai anu garing jeung nimu tatangkalan anu tiasa ngaluarkeun cai urang tiasa ngajadikeun eta janten bahan kanggo nyieun seneu jeung cai kanggo nginum. Lamun teu meunang dahareun oge minimal mah urang kedah hemat sesa cai anu urang gaduh lantaran manusa tiasa hirup keneh tilu poe ngan ku nginum hungkul lamun teu aya dahareun.