Urang mindeng boga babaturan nu deukeut, tapi sataunan ge sok ngaleungit. Ku sabab sababaraha hal anu teu cocok, sabab salah ngomong. Urang hese ngawangun hubungan pertemanan nu lila, balik deui urang mindeng nyalahkeun aya nu salah di diri urang sorangan. Sakapeung mah hese sare ngan mikiran urang salah naonnya ka batur? Padahal mah baturna nu salah, lain urang. Baheula mah mun aya babaturan nu ninggalkeun urang, urang sedih, ceurik. Tapi ayeuna mah geus di fase maneh rek babaturan jeung urang hayu, mun henteu oge teu nanaon. Sabab jelema mah lain maneh hungkul, urang bisa hirup euweuh maneh ge. Ayeuna mah geus cuek jeung geus teu paduli.