Kalakuan nu resep ngabandingkeun hiji sobat jeung nu sejen, kacida gorengna pikeun hubungan jeung babaturan urang kahareup, sabab bakal ngakibatkeun pikiran ti babaturan urang nu nyebutkeun yen hirupna teu bisa nyieun batur seneng. Ieu bisa memicu babaturan pikeun ngajauhan urang salilana, manéhna bakal néangan babaturan séjén anu bener bisa narima ayana. Ku kituna, urang kudu narima naon wae kaunggulan jeung kalemahan babaturan urang. Tong ngajadikeun kakurangan babaturan urang salaku alat pikeun ngabanding-banding atawa ngarendahkeunana, moal aya jalma anu teu hayang dihargaan. Kitu oge jeung urang anu teu resep disbanding-bandingkeun. Barina ogé, taya sahijieun sabenerna sampurna, aya salawasna kakurangan dibalik eta sadayana.