Ulan wingi pas aku dolan nang Suroboyo aku iku petok ambek koncoku sing saiki duwe usaha dewe. Deke iku nag dodolan iku kadang rame yo kadang sepi. Deke yo tau cerito nag deke iku yo tau rugi barang. Terus deke iku cerito yo ben rugine ora sampek nemen ambek terus-terusa. Nah salah sijine iku maeng deke iku ngomong nag rugi iku yo kudu dievaluasi maneh, awit teko carane dodolan, bahan-bahan sing digawe dodolan, sampek ngedole dodolan maeng iku kudu dievaluasi maneh. Mangkane deke saiki wes mulai rame maneh dodolane masio isek rodok cilik tapi iku cukup luwonglah ramene timbang binggung golek penggawean terus ora oleh-oleh.