b'\n_START_ARTICLE_\nAspin\n_START_SECTION_\nPangalan\n_START_PARAGRAPH_\nAng pangalan na "askal" ay isang portmanteau ng Tagalog na nagmula sa asong kalye o "dog ng kalye" dahil ang mga aso ay karaniwang nakikita sa mga lansangan. Ang Philippine Animal Welfare Society (PAWS) ay nagmungkahi ng alternatibong termino na aspin, maikli para sa asong Pinoy (Pinoy dog) marahil upang maiwasan ang stigma na kaugnay sa terminong "askal".  Sa Cebuano, ang mga asong gansa ay tinawag na irong Bisaya, na literal na nangangahulugang "dog ng Visayan" o "katutubong aso" (tandaan na ang salitang "Bisaya" ay hindi malinaw na nangangahulugang "Bisaya" ngunit ito ay isang terminong nauukol sa mga tao at hayop na katutubong Halimbawa, ang "manok bisaya" ay nangangahulugang isang lahi ng manok na katutubong sa isang lokalidad), na nagpapahiwatig na ang mga ito ay hindi naisip na isang asong halu-halo na tulad ng mga walang-ninyong mga mongrero na walang purong mga ninuno.  Ito ay mula lamang sa isang pananaw ng Bisayan dahil ang Irong Bisaya ay hindi naiiba sa karakter o pisikal na hitsura mula sa iba pang mga Askals na matatagpuan sa buong kapuluan ng Pilipinas. Sa pisikal, ang mga aso ay may "lahat ng mga hugis, kumpigurasyon at sukat."\n_START_SECTION_\nAppearance\n_START_PARAGRAPH_\nAng coat ay maaaring maikling buhok o magaspang. Ang mga kulay ng sako ay mula sa Black, Brown, White (karaniwang), Pula (bihirang), Brindle, Grey, at Cream. Ang mga lugar ay karaniwang matatagpuan sa base ng buntot at sa likod sa semi circular fashion. Ang snout kung minsan ay lumilitaw na itim kung ang kulay ng amerikana ay kayumanggi. Ang buntot ay kadalasang gaganapin mataas at ang tainga ay maaaring tumbahin, semi-tumbahin o ganap na tumuturo paitaas. Ang istraktura ng buto ng isang katutubong Askal ay nasa hanay ng daluyan, hindi kailanman mabigat tulad ng sa Rottweilers.'