b'\n_START_ARTICLE_\nOperador (pisika)\n_START_PARAGRAPH_\nSa pisika, ang operador(operator) ay isang punsiyon na nagsasagawa sa espasyo ng mga estadong pisikal. Bilang resulta sa paglapat nito sa isang estadong pisikal, ang isa pang estadong pisikal ay makakamit na karaniwang may kasamang mga ekstrang mahalagang impormasyon. Ang pinakasimpleng halimbawa ng paggamit ng operador ang pag-aaral ng simetria. Dahil dito, ang mga ito ay kapaki-pakinaban na kasangkapan sa klasikong mekaniks. Sa mekaniks na kwantum sa kabilang dako, ang mga ito ang isang katangiang bahagi ng pormulasyon ng teoriyang ito.\n_START_SECTION_\nSa mekaniks na kwantum\n_START_PARAGRAPH_\nAng matematikal na deskipsiyon ng mekaniks na kwantum ay binubuo sa konsepto ng operador. Ang mga purong pisikal na estado sa mekanik na kwantum ay mga unit na normang(unit-norm) na mga bektor sa isang espasyong bektor(na isang espasyong Hilbert). Ang ebolusyon ng panahon sa espasyong bektor na ito ay ibinibigay sa pamamagitan ng paglalapat ng isang operador na tinatawag na operador na ebolusyon. Dahil sa ang norma ng estadong pisikal ay dapat nakapirme, ang operador na ebolusyon ay dapat unitaryo. Sa ibang mga simetriya, ang pagmamapa ng pisikal na estado sa isa pang pisikal na estado ay dapat ingatan ang restriksiyong ito. Ang anumang mapagmamasdan(obervable) na anumang kantidad na maaaring masuka sa isang pisikal na eksperimento ay dapat nauugnay sa sariling-adjoint na linyar na operador. Ang mga halaga na maaaring lumabas bilang resulta ng eksperimento ang eigenhalaga ng operador. Ang probabilidad ng bawat eigenhalaga ay kaugnay ng proheksiyon ng estadong pisikal sa subespasyo na may kaugnayan sa eigenhalaga.'