b'\n_START_ARTICLE_\nTiyaga\n_START_PARAGRAPH_\nAng tiyaga, pasensiya, pasyensiya, taman, at siyasip (Ingles: patience) ay ang katayuan ng pagkakaroon ng katatagan o tibay at kakayahang tumagal ng isang tao habang nasa ilalim ng mahirap na mga kalagayan o pangyayari, na nangangahulugan ng pagsusumigasig, pagpupunyagi, at pagsusumikap habang nasa harap ng pagkaantala, paghamon, o pagkaantig na hindi naiinis o naaburido; o nagpapakita ng pagbabata at pang-unawa sa harap ng pang-uudyok habang pinangingibabawan ng kahirapan o pamimilit, natatangi na ang kapag humaharap sa pangmatagalang mga kabigatan o paghihirap. Sa payak na kahulugan, ito ang mahinahon o matatag na hindi pagmamaliw o pag-ayaw sa kabila ng nadaramang hapdi o pasakit, pagkayamot, at iba pang katulad na mga damdamin, at mayroong kasamang pagtaban o pagpipigil ng sarili. Ginagamit din ito upang tukuyin ang katangiang asal ng pagiging matiisin at mapagbata. Kabaligtaran ito ng pagiging padaskul-daskol o nagmamadali at pagiging mapusok o sige-sige.'