b'\n_START_ARTICLE_\nWikang Kapampangan\n_START_SECTION_\nKasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nAng salitang "Kapampangan" ay nagmula sa salitang-ugat na pampang na ang ibig sabihin ay tabing ilog (ang pampang din ay salitang Tagalog na may kaparehong kahulugan)._NEWLINE_Mangilan-ngilan lang ang may nakakaalam sa naturang wika bago dumating ang mga Espanyol noong ika-16 siglo._NEWLINE_Sa kasalukuyan, ang paggamit sa Kapampangan, kahit na sa mga lugar na kung saan tradisyunal na ginagamit ang wika ay unti-unti nang nababawasan.\n_START_SECTION_\nPagkakahanay\n_START_PARAGRAPH_\nAng Kapampangan ay isang Wikang Hilagang Pilipinas sa loob ng pamilyang Awstronesyo._NEWLINE_Kabilang sa mga malalapit na wika ng Kapampangan ay ang mga wikang Sambal sa Zambales at ang Wikang Bolinao sa bayan ng Bolinao, Pangasinan.\n_START_SECTION_\nDistribusyong Heograpiko\n_START_PARAGRAPH_\nAng Kapampangan ay pangunahing ginagamit sa mga lalawigan ng Pampanga, at sa mga bayang nasa katimugan ng Tarlac (Bamban, Capas, Concepcion, San Jose, Gerona, La Paz, at Lungsod ng Tarlac). Ginagamit din ang naturang wika sa mga piling lugar sa mga lalawigan ng Bataan (Abucay, Dinalupihan, Hermosa, at Samal), Nueva Ecija, Bulacan, at Kalakhang Maynila.'