b'\n_START_ARTICLE_\nAklat ng mga Kawikaan\n_START_SECTION_\nDiwa\n_START_PARAGRAPH_\nSa kabuoan, ipinahahatid ng Aklat ng mga Kawikaan ang diwa ng Karunungan, ngunit hindi lamang ang konsepto ng pagiging maalam sa maraming mga bagay-bagay o ang pagiging napakamatalino o maalam. Bagkus, pinakakahulugan nito ang pagkakaalam sa paggawa ng tamang bagay at ang paggawa o pagpapatupad sa tamang bagay na ito.\n_START_SECTION_\nPaglalarawan\n_START_PARAGRAPH_\nIsang katipunan ng mga pagtuturong pangmoralidad at pangpananampalataya ang Aklat ng mga Kawikaan, na tumatalakay sa mga praktikal at mga pang-araw-araw na bagay-bagay, at yung may kaugnay sa kabutihang-asal, sa pangangalakal, ugnayang pangmag-anak, pakikitungo sa kapwa tao, kagandahang-asal, pagpipigil ng sarili, pagpapakumbaba, katiyagaan, paglingap sa mga taong mahihirap, katapatan sa mga kaibigan, at sa mga karanasan.\n_START_SECTION_\nPinagmulan\n_START_PARAGRAPH_\nNagmula sa maraming mga katutubong pook noong mga ika-9 hanggang ika-3 daantaon bago dumating si Kristo ang mga kawikaan sa librong ito ng Lumang Tipan.\n_START_SECTION_\nKaugnayan sa Bagong Tipan\n_START_PARAGRAPH_\nMadalas na nagbabanggit ng mga kawikaan si Hesukristo at ang mga alagad, katulad ng mga nasa Ebanghelyo ni Juan 7, 38; sa Sulat sa mga Romano 12, 20; at sa nasa Sulat mula kay Santiago 4, 6. Ipinakikita ng mga halimbawang paggamit na ito ng mga manunulat sa Bagong Tipan na iginagalang ng mga sinaunang Kristiyano ang mga kaisipang pangkarunungan ng mga sinaunang mga pantas o sambong - mga marurunong na mga tao - ng Israel.'