b'\n_START_ARTICLE_\nMedisinang pangmilitar\n_START_SECTION_\nKahalagahang pangkasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nAng kahalagahan ng panggagamot na pangmilitar para sa lakas na pangkombat ay maaaring husgahan ayon sa katotohanan na sa bawat isang pangunahing digmaan na pinaglabanan hanggang sa panahon ng karamdaman noong ika-19 daantaon na sumalanta sa mas maraming mga sundalo kaysa sa nangyaring pakikipagdigma lamang. Noong panahon ng Digmaang Sibil ng Estados Unidos (Digmaang Pambayan ng Mga Nagkakaisang Estado) (1860\xe2\x80\x9365), halimbawa, tinatayang doble ang dami ng mga sundalong namatay sa sakit kaysa sa mga napaslang o nasugatan habang nakikipaglaban. ang Digmaang Pranko-Prusyano (1870\xe2\x80\x9371) ang itinuturing na unang hidwaan kung kailan nabaligtad ang kaantasang ito, partikular na ang sa hukbo ng koalisyon ng Alemanya na nawalan ng 3.47% na bilang ng mga sundalo kaysa sa karaniwang dami at mayroon lamang na 1.82% na namatay dahil sa sakit. Sa mga bansa na nasa bagong mundo, katulad ng Australia, Estados Unidos at Canada, mahalaga ang naging mga ambag ng mga manggagamot na pangmilitar at ng mga siruhanong pangmilitar sa pagpapaunlad ng pangangalaga ng kalusugan ng mga sibilyano.'