b'\n_START_ARTICLE_\nEupodophis\n_START_SECTION_\nDeskripsiyon\n_START_PARAGRAPH_\nAng Eupodophis ay isang ahas na pang-dagat na nabuhay sa Karagatang Tethys. Ito ay may isang lateral na nasiksik na katawan at maikli at tulad ng sagwan na buntot. Ang mga vertebra at tadyang ng  Eupodophis ay pachyostotiko o kumapal bilang pag-aangkop sa pamumuhay pang-dagat. Ang mga buto ng pelvis ay maliit at mahinang nakakabit sa bawat isa. Ang mga butong tarsal ay umiiral ngunit lumiit sa sukat at anyo. Ang mga metatarsal at phalange nito sa paa ay hindi umiiral. Ang kalansay na fossil ng Eupodophis ay sinuri gamit ang  synchrotron mga x-ray sa European synchrotron radiation facility sa Grenoble, France. Natukoy ng mga mananaliksik na ang likurang hita sa kalansay nito ay  may habang 0.8\xc2\xa0 pulgada(inches) na may hindi mapapamaliang fibula, tibia at femur Ang isang hita ay makikita sa surpasiyo ng fossil samantalang ang isa pa ay tago sa loob ng batong apog. Ang mga scan ay kinumpara sa mga tulad nito na kinuha sa mga hita ng mga nabubuhay na butiki kabilang ang Gila monster, Green Iguana, at ilang mga espesye ng monitor lizard._NEWLINE_Bagaman ang mga likurang hitang ito ay napakaliit kumpara sa mga reptilyang may hita, ang mga likuang hita ng Eupodophis ay nag-aangkin ng halos parehong anatomiya sa mga modernong butiki. Ito ay nagmumungkahing ang mga buto ng Eupodophis ay lumiit sa sukat sa pamamagitan ng isang pagbabago sa rate ng paglago ng buto at hindi malaking mga pagbabagong anatomiko. Ang kawalan ng pagkapal sa alinmang dulo ng mga likurang hitang buto ay nagmumungkahing ang paglago ay tumigil sa mga hitang ito sa isang panahong sa buhay ng hayop na ito. Bagaman ang mga vertebra at tadyang ng  Eupodophis ay pachyostotic at osteosclerotic (na nangangahulugang ang mga bahaging panlabas at panloob ng buto ay siksik), ang mga butong likurang hita ay nanatiling magaan. Ang pagiging magaang ito ay nakita rin sa mga buto ng mga butiking pang-lupain na nagmumungkahing ang mga hita ay hindi naging bahagi ng kabuuang pag-aangkop ng kalansay sa pamumuhay na pang-tubig.\n_START_SECTION_\nPaleobiolohiya\n_START_PARAGRAPH_\nAng pagkawala ng mga hita sa Eupodophis ay maaaring resulta ng mga pagbabago sa mga gene na Hox na tumutukoy sa pag-unlad ng mga spesipikong rehiyon ng katawan. Dahil ang mga gene na Hox ay nasasangkot sa pagtukoy ng mga spesipikong katangian ng aksiyal na kalansay, ang pagkawala ng mga hita ay magreresulta rin sa vertebrang serbikal(buntot) na malapit sa mga ito. Ang pagkawalang ito ay nakita sa Eupodophis at sa mga modernong ahas ngunit hindi sa mga butiking walang hita na maaaring higit na hindi karaniwan dahil ang ilang paktor maliban sa mga gene na Hox ay sangkot sa pagkawala ng mga hita. Ang pagkawala ng mga daliri sa mga likurang hita nito ay maaaring maipaliwanag ng isang mababang bilang ng mga selula sa hitang bud sa pag-unlad ng embryo. Ang pagkawala ng mga harapang hita at pagliit ng mga likurang hita sa Eupodophis ay malamang na pag-aangkop sa paglangoy. Bagaman ang mga nabubuhay ngayong ahas ay karaniwang gumagamit ng tulad ng along paggalaw para sa paggalaw sa lupain, ang mga paikot ikot na galaw ay epektibong paraan rin sa paggalaw sa tubig. Ang mga malalaki at mahusay na umunlad na mga hita ay nagpapataas ng drag sa mga lumamalangoy na hayop kaya ang mga hita ng Eupodophis at iba pang mga sinaunang ahas ay maaaring naging bestihiyal upang makatipid sa enerhiya at gumawa sa paggalaw na mas maigi.'