b'\n_START_ARTICLE_\nKatapangan\n_START_PARAGRAPH_\nAng katapangan ay ang kakayahan ng isang tao na harapin ang takot, hapdi, panganib, kawalan ng katiyakan, o intimidasyon (pananakot). Ang katapangang pisikal ay ang katapangan habang may kinakaharap na kahirapang pangkatawan, pagbabata, kamatayan, o panganib na kamatayan; samantalang ang katapangang moral ay ang kakayahan na kumilos ng tama sa harap ng popular na oposisyon o pagsalungat, pagkapahiya, iskandalo, o pagkasira ng loob at panghihina ng kalooban, pati na ng kawalan ng pag-asa._NEWLINE_Sa ilang mga kaugalian o tradisyon, ang katatagan ng loob, katiningan ng loob, tibay ng loob, o lakas ng loob ay mayroong humigit-kumulang na katulad na kahulugan. Sa tradisyong pangkanluran, ang kapansin-pansing mga kaisipan hinggil sa katapangan ay nagmula sa mga pilosopong katulad nina Aristotle, Aquinas at Kierkegaard; sa kaugaliang Silanganin, ang ilang mga kaisipan hinggil sa katapangan ay inaalok ng Tao Te Ching. Sa mas kamakailan lamang, ang katapangan ay ginalugad ng disiplina ng sikolohiya._NEWLINE_Ang kabaligtaran ng matapang ay ang pagiging duwag, na may kaugnayan sa pagiging may takot o matatakutin.'