b'\n_START_ARTICLE_\nSiniko\n_START_SECTION_\nSinaunang Gresya\n_START_PARAGRAPH_\nSa sinaunang Gresya, tumutukoy ang Siniko sa isang sektang naniniwala sa Sinismo (nangangahulugang "pagdududa" o "pangungutya sa motibo ng ibang tao"), ang doktrina o paniniwalang ang kabutihang-loob, katumpakan ng moralidad, at kalinisan ng budhi ang tanging kabutihan, na mararating lamang sa pamamagitan ng pagkontrol o pagtaban sa sarili. Itinatag ng Griyegong pilosopong si Antisthenes ang paaralang pilosopiko ng mga Siniko, na naniniwala ang mga kasapi sa "likas na buhay", na malaya mula sa kapalaluan o kahambugan at hipokrisiya (pagpapabalatbunga o pagbabait-baitan). Pinakakilala sa mga Griyegong Siniko si Diogenes ng Sinope (o Diogenes ang Siniko), na namuhay sa isang paliguang banyera at nagdadala ng lampara upang makapaghanap siya ng isang taong hindi marunong magsinungaling. Nagmula ang katawagang "Siniko" para sa pangkat na ito mula sa Griyegong kynik\xc3\xb3s, na may kahulugang "parang aso", at dahil sa pag-alimura ng mga Sinikong ito sa mga makakabihasnang mga tao at sa mga kaugalian ng mga sibilisadong taong ito.'