b'\n_START_ARTICLE_\nItim na moras\n_START_SECTION_\nPagtatanim at mga gamit\n_START_PARAGRAPH_\nMatagal nang inaani at inaalagaan ang itim na moras para sa nakakain nitong bunga, at itinatanim na kadalasang dumaraan sa paglilikas o naturalisasyon sa kanlurang Europa, kabilang ang Ukraine, at sa silangan patungong Tsina. Nagiging purpurang itim kapag nahinog ang Persang moras. Laganap naman ang mga itim, pula, at puting moras sa Hilagang Indiya, Pakistan, Iran at Apganistan, kung saan kilala sa katawagang toot (moras) o shahtoot (\xd8\xb4\xd8\xa7\xd9\x87 \xd8\xaa\xd9\x88\xd8\xaa) (moras ng hari o superyor) ang puno at bunga. Hango ang mga katawagang ito sa wikang Persa. Sa rehiyong ito, karaniwang ginagawa ang mga jam at sherbet mula sa bunga ng itim na moras. Dinala ang itim na moras sa Britanya noong ika-17 daantaon dahil sa paniniwalang makatutulong ito sa pag-aalaga at pagpaparami ng mga uod na pinagkukunan ng seda (Ingles: silkworm).'