b'\n_START_ARTICLE_\nCornelio Villareal\n_START_SECTION_\nPampolitika Karera\n_START_PARAGRAPH_\nPampolitika karera ng Villareal ay nagsimulang sa 1934, kapag siya ay pinili bilang ng nakatalagang sa 1935 Konstitusyon Convention. Noong 1941, Villareal won kanyang unang halalan bilang isang Miyembro ng kapulungan ng mga kinatawan, na kumakatawan sa Ikalawang Distrito ng Capiz. Ang kanyang termino ay naantala ng Japanese paglusob sa late 1941, ngunit siya reassumed kanyang upuan sa 1945 [4] Siya ay muling inihalal noong 1946 sa ilalim ng banner ng \xe2\x80\x8b\xe2\x80\x8bLiberal Party, at Hinahain patuloy hanggang 1972. Noong 1951, Villareal unsuccessfully hinahangad halalan sa Senado ang Philippine, para sa upuan na vacated sa pamamagitan ng Fernando Lopez kapag halalan ang huli bilang Bise-Presidente. Villareal ay unang pinili Tagapagsalita ng kapulungan ng mga kinatawan sa panahon ng ika-5 Kongreso, sa Marso 1962. Sa panahon ng ika-6 na Kongreso, siya ay unseated bilang speaker sa 1967 sa pamamagitan ng Jose Laurel, Jr ng Nacionalista Party. Villareal mabawi ang ispikerato mula sa Laurel, Jr sa panahon ng 7 Kongreso noong 1971, at hinahain sa kapasidad na hanggang sa Kongreso ay buwag kapag ang deklarasyon ng batas militar sa pamamagitan ng Pangulo Ferdinand Marcos noong Setyembre 1972. Villareal withdrew mula politika hanggang sa Kongreso ay naibalik ng pagsunod sa pagpapawala ng pagkamay-ari ng Marcos. Sa edad na 83, muli siya ay inihalal sa kanyang pakongreso upuan sa Ikalawang Distrito ng Capiz sa 1987. Siya ay ang pinakamatandang miyembro ng ika-8 Kongreso, habang ang kanyang mga kasamahan mula sa Capiz, Gerardo "Dinggoy" Roxas, Jr, ang bunsong miyembro ng Kongreso. Ironically, Roxas ay mawalan ng kasaysayan Villareal lamang sa pamamagitan ng ilang mga buwan._NEWLINE_Villareal ay hindi humingi ng muling halalan ng pagsunod sa mga pag-expire ng kanyang termino sa Hunyo 1992. Namatay siya ng anim na buwan mamaya, may edad na 88.'