b"\n_START_ARTICLE_\nIngkisisyong Kastila\n_START_SECTION_\nTatak\n_START_PARAGRAPH_\nAng selyo ng Ingkisisyong Kastila ay binubuo ng isang sanga, krus, at tabak (mula sa kaliwa).\n_START_SECTION_\nPagpapahirap (torture)\n_START_PARAGRAPH_\nTulad ng mga hukumang Europeo ng panahong iyon, gumamit sila ng pagpapahirap (torture)._NEWLINE_Bagama't ang Ingkisisyon ay pinagbabawalang permanenteng makapinsala at makapagdanak ng dugo, pinayagan pa rin ang marami pang ibang uri ng pagpapahirap. Ang mga paraang kadalasan nilang ginagamit, na sik\xc3\xa1t din sa mga iba pang sekular at hukumang eklesyastikal, ay ang garrucha,\xc2\xa0ang toca\xc2\xa0at\xc2\xa0ang potro.\xc2\xa0Ang garrucha, na\xc2\xa0kilal\xc3\xa1 rin b\xc3\xadlang strappado, ay paraan ng pagpapahirap kung saan ang biktima ay nakabitin mula sa kisame sa pamamagitan ng mga kamay nitong nakatali sa likod. Minsan, nagdadagdag din ng pabigat at tinatali ito sa mga bukung-bukong, at kasabay ang serye ng paghilang pataas at pabab\xc3\xa2, kung saan ang mga kamay at paa ay nagdaranas ng matinding pagkahila at minsan ay nabababalian. Ang\xc2\xa0toca, na\xc2\xa0tinatawag ding interrogatorio mejorado del agua (Tagalog: Pinahusay na Interogasyong Tubig), ay paraan ng pagpapahirap kung saan nilalagyan ng tela ang bibig ng biktima at pipilitin itong uminom ng tubig na nagmumula sa isang banga para magkaroon ito ng pakiramdan ng nalulunod. Ang\xc2\xa0potro, o\xc2\xa0ang rack, ang instrumento ng paghihirap na pinakamadalas na ginamit.\n_START_SECTION_\nPagtatapos ng Ingkisisyon\n_START_PARAGRAPH_\nNoong panahon ng paghahari ni Charles IV ng Espanya, sa kabila ng mga t\xc3\xa1kot na bunsod ng Himagsikang Pranses, may ilang mga pangyayaring naganap na nagpabilis sa paghina ng Ingkisisyon. Ang estado ay tumigil sa pagiging hamak na social organizer at nagsimulang mabahala sa ikabubuti ng publiko. Noong 1834, binuwag ni Isabella II ng Espanya ang Ingkisisyon."