b'\n_START_ARTICLE_\nGisaeng\n_START_SECTION_\nKatayuan sa lipunan\n_START_PARAGRAPH_\nSa kapanahunan ng Goryeo at Joseon, pinanghahawakan ng mga gisaeng ang katayuang cheonmin, ang pinakamababang ranggo sa lipunan. Kagaya rin nila ng katayuan ang iba pang mga taga-aliw, maging ang mga tindero at mga alipin. Ang katayuan ay sadyang ipinamamana, kaya mga cheonmin din ang turing sa mga anak ng gisaeng, at ang mga anak na babae ay nagiging gisaeng na rin. Noong panahon ng Goryeo, ang mga kumakatawan sa pamahalaan ng bawat distrito o prepektura ay itinatabi ang pagtatala sa mga gisaeng, upang matiyak ang masusing pagsisiyasat. Ang parehong gawi ay ay isinunod sa mga alipin. Maaalis lamang ang gisaeng sa kanyang katayuan kung magababayad sila ng napakalaking halaga sa pamahalaan; iyon ay magagawa lamang kadalasan ng mayamang patron, yun ay isang kinatawan ng pamahalaan na may napakataas na katungkulan._NEWLINE_Maraming giaeng ang magagaling sa paglikha ng tula. At karamihan sa sijo na ginawa ng mga gisaeng ay nananatiling buhay. Kadalasang isinasalamin ng mga sijo ang hinagpis at kasawian, na halos katulad ng mga tula na nilikha ng mga seonbi na pinalayas sa lupain ng Korea. Sa karagdagan, ang ilang sa mga kilalang tula ay nilikha upang makaakit ng mga prominenteng iskolar na makasama sa buong magdamag. Sa makatuwid, ang estilong sijo ay nasama na rin sa mga gisaeng, habang ang mga kababaihan ng yangban ay nagpatuloy sa pag-ensayo ng anyong gasa sa pagtula._NEWLINE_Ang mga gisaeng na pirming nasa tanggapan ng pamahalaang lokal ay nakilala bilang mga gwan-gi, at ang kanilang katayuan ay sadyang ibang-iba mula sa mga pangkaraniwang alipin na kasama din sa tanggapan ng kanilang pamahalaang lokal. Itinuring, gayumpaman, ang mga gisaeng na mas mataas ang ranggo sa mga alipin, bagamat, teknikalmente, silang dalawang pangkat ay parehong cheonmin ang pinanghahawakang ranggo.'