b'\n_START_ARTICLE_\nMuammar Gaddafi\n_START_SECTION_\nRebolusyon ng Libya ng 1969\n_START_PARAGRAPH_\nSa Libya, gaya ng ilang mga bansang Arabo, ang pagpasok sa mga akademyang pang-militar at ang karera bilang isang opisyal ng sandatahan ay nagsimula lamang tumanggap ng mahihirap na mamamayan pagkatapos ng kalayaan. Ang isang karerang pang-militar ay naghahandog ng isang pagkakataon para sa mas mataas na edukasyon, para sa paglipat pataas ng antas pang-ekonomiko at pampamayanan, at para sa nakakarami ay ang tanging paraan pangkilos pampolitika. Para kay Gaddafi at sa kanyang kapwa mga pinuno, na humanga sa uri ng Nasyunalismong Arabo ni Nasser, ang isang karerang militar ay isang bokasyong rebolusyonaryo._NEWLINE_Bilang isang kadete, sumapi si Gaddafi sa Malayang Pagkilos ng mga Opisyal (Free Officers Movement). Ang kanyang mga magiging kasama sa Revolutionary Command Council (RCC) ay dati niyang mga kamag-aral sa akademyang pang-militar. Ang pagkabigo at kahihiyan na naramdaman ng mga Libyanong opisyal sa pagkatalo ng sandatahang Arabo sa tatlong pakikipaglaban nito noong 1967 sa Israel ang nag-paalab sa pagpupursige nila sa pagtulong sa pagpapabagsak ng monarkiyang Libyano._NEWLINE_Noong 1 Setyembre 1969, isang pangkat ng mga batang opisyal ng sandatahan na pinamumunuan ni Gaddafi ang nagsagawa ng isang mapayapang kudeta laban kay Haring Idris ng Libya habang nasa Turkiya ang hari para sa pagpapagamot. Ang pamangkin ni Idris, si Prinsipe sayyid Hasan ar-Rida al-Mahdi as-Sanussi, ay pormal na napatalsik ng mga opisyal ng sandatahang rebolusyonaryo at inilagay sa house arrest; Binuwag nila ang monarkiya at inihayag ang Republikang Arabo ng Libya.'