b'\n_START_ARTICLE_\nAklat ni Amos\n_START_SECTION_\nMay akda\n_START_PARAGRAPH_\nNagmula si Amos sa isang nayon ng Juda. Namumuhay siya bilang isang pastol sa Tecua, mga 8 kilometro mula sa Belen. Bagaman gayon, sa kaharian siya ng Israel nangaral, noong mga kalagitnaan ng ikawalong daantaon bago dumating si Kristo, na isang kapanahunan ng "kasaganaan, kapansin-pansing pagkamakapananampalataya, at wari bang may katiyakan ang buhay." Lingid sa mga kainamang ito, napuna ni Amos na tanging mga mayayaman lamang ang namumuhay ng masagana sapagkat namamayani ang "kawalang-katarungan at pang-aapi sa mga mahihirap,", "ang kalayawan ng mga maharlikang nasa palasyo," "ang paglabag sa katarungan ng mga hukom," at "pandaraya ng mga mangangalakal." Si Amos ang nakapagmasid sa pagkakaroon ng kawalan ng taos-pusong pagsasagawa ng tuntuning pampananampalataya, at "hindi tunay ang pagkakaroon ng katiyakan." Dahil dito, kaya siya tinagurian bilang ang "propeta ng katarungang panlipunan."\n_START_SECTION_\nPaksa ng aklat\n_START_PARAGRAPH_\nSapagkat nagtataglay ng damdaming ng pagmamalasakit at pagiging magiting, nagbigay ng mga pangaral si Amos. Sinabi niya sa mga Israelitang parurusahan ng Diyos ang bansa. Binanggit niyang dapat na pairalin ang katarungan, katulad ng sa "pagdaloy ng isang ilog," na makapagdurulot ng pagkahabag mula sa Diyos.\n_START_SECTION_\nMga bahagi\n_START_PARAGRAPH_\nMay tatlong pangkat ang aklat o mga hula ng propetang si Amos: una, ang parusa ng Diyos sa Juda at Israel at sa mga karatig bansa (kabanata 1-2); ikalawa, ang babala para sa Israel (kabanata 3-6); at ikatlo, ang pagtatapos ng kaharian ng Israel at ang hinggil sa sasapit na kaharian ng Manunubos o Mesias (kabanata 7-9).'