b'\n_START_ARTICLE_\nPaelya\n_START_PARAGRAPH_\nAng paelya (Balensyano/Kastila: paella) ay isang lutuing kanin na orihinal na nagmula sa Val\xc3\xa8ncia, kung saan madalas itong kinakain partikular na tuwing Linggo at tuwing les falles. May maraming uri ng paelya at may iba-iba itong mga kasangkapan._NEWLINE_Ang salitang paella ang katawagan sa Balensyano para sa \xe2\x80\x9ckawali\xe2\x80\x9d. Gayumpaman, naging napakapopular ng pagkaing paelya sa Kastila na ang salitang paellera na ang ginagamit para sa kawaling nilulutuan ang paelya at paella halos para sa pagkain lamang. Sa Val\xc3\xa8ncia gayumpaman ginagamit pa rin ang paella para sa kawali gayundin sa pagkain._NEWLINE_Madalas pinamamalutian ang paelya ng gulay at ng karne o pagkaing-dagat. Ang tatlong pangunahing kasangkapan ay kanin, kasubha, at mantika ng oliba._NEWLINE_Noong pagdating ng mga Kastila sa Pilipinas, ipinamana nila ang kanilang lutuin sa mga Pilipino. Dahil sa kadalian ng paghuli ng pagkaing-dagat sa Pilipinas dulot ng pagkakapuluan ng bansa, naglalaman ang paelyang Pilipino ng higit na nakararaming h\xc3\xbaling-dagat. Maaaring gamitin sa paelyang Pilipino ang alimango, orejas de mar, toyo, atswete (para pangkulay), kabya, at iba pa.'