b"\n_START_ARTICLE_\nUlcer na buruli\n_START_SECTION_\nSanhi\n_START_PARAGRAPH_\nAng M. ulcerans ay naglalabas ng toxin o lason sa katawan na kilala rin bilang mycolactone, na nagpapahina ng paggana ng resistensiya ng katawan at nagbubunga ngpagkamatay ng mga tisyu. Ang bakterya ay mula sa parehong pamilya na dahilan din ng tuberculosis at ketong (Ang M. tuberculosis at M. leprae, ayon sa pagkakasunod-sunod nito). Hindi pa napag-aalaman kung paano naihahawa ang sakit. Maaaring may kinalaman sa pagkakahawa nito ang mga pinanggagalingan ng tubig.  Hanggang 2013, wala pang mabisang bakuna.\n_START_SECTION_\nPaggamot\n_START_PARAGRAPH_\nKung ang mga tao ay maagang maipapagamot, ang mga antibiotic nang walong linggo ay mabisa sa 80%. Karaniwang kasama sa paggamot ang mga gamot na rifampicin at streptomycin. Kung minsan ang Clarithromycin o moxifloxacin ang ginagamit sa halip na streptomycin. Maaaring kasama sa mga paggamot ang pag-operang pagtanggal ng ulcer. Pagkagaling ng impeksiyon, magkakaroon ng peklat.\n_START_SECTION_\nPag-aaral tungkol sa epidemya\n_START_PARAGRAPH_\nAng mga ulcer na buruli ay karaniwang dumadapo sa probinsiya ng sub-Saharan Africa lalong-lalo na angCote d'Ivoire, pero maaari ring dumapo sa Asya, Kanlurang Pasipiko at ang Amerika. May mga kasong nangyari sa mahigit sa 32 na bansa. Ang humigit-kumulang na lima hanggang anim na libo ng kaso ang nangyayari taun-taon. Maliban sa tao, dumadapo rin ang sakit sa mga ilang hayop. Si Albert Ruskin Cook ang unang naglarawa ng mga buruli ulcer noong 1897."