b'\n_START_ARTICLE_\nKontradiksiyon\n_START_PARAGRAPH_\nSa klasikong lohika, ang isang kontradiksiyon o salungatan ay binubuo ng isang inkompatibilidad na lohikal sa pagitan ng dalawa o higit pang mga proposisyon. Ito ay nangyayari kapag ang mga proposiyon na pinagsama ay nagbibigay ng dalawang mga konklusyon na bumubuo ng lohikal na karaniwan ay magkabaliktad na pagbabaliktad ng bawat isa. Ayon sa batas ng kawalang kontradiksiyon ni Aristotle, "ang isa ay hindi makapagsasabi ng isang bagay na ito ay at ito ay hindi sa parehong respeto at parehong panahon". Sa ektensiyon sa labas ng klasikong lohika, ang isa ay makapagsasalita ng mga kontradiksiyon sa pagitan ng mga aksiyon kapag ang isa ay nagpapalagay na ang kanilang mga motibo ay sumasalungat sa bawat isa.\n_START_SECTION_\nPatunay sa pamamagitan ng kontradiksiyon\n_START_PARAGRAPH_\nPara sa isang proposisyong \\varphi totoo na ang \\vdash\\varphi, i. e. na ang \\varphi ay isang tautolohiya i. e. na ito ay palaging totoo kung at tanging kung ang \\neg\\varphi \\vdash \\bot, i. e. kung ang negasyon ng \\varphi ay isang kontradiksiyon. Kaya, ang isang patunay na ang \\neg\\varphi \\vdash \\bot ay nagpapatunay rin na ang \\varphi ay too. Ang paggamit ng katotohanang ito ay bumubuo ng pamamaraan ng patunay sa pamamagitan ng kontradiksiyon na malawak na ginagamit ng mga matematiko. Ito ay lumalapat lamang sa isang lohikang gumagamit ng hindi isinamang gitnang A\\vee\\neg A bilang isang aksiyom. Ang patunay sa pamamagitan ng kontradiksiyon ay ginagamit sa matematika upang lumikha ng mga patunay.'