b'\n_START_ARTICLE_\nBuhay na walang asawa\n_START_PARAGRAPH_\nAng buhay na walang asawa, pagkasoltero o pagkasoltera (Ingles: celibacy) ay ang isang katayuan ng pagiging hindi nagpapakasal o hindi nag-aasawa, at kung gayon ay nagsasagawa ng abstinensiyang seksuwal o pangingiling pangpagtatalik, na karaniwang may kaugnayan sa gampanin ng isang opisyal na panrelihiyon o deboto. Sa makitid na diwa nito, ang kataga ay ginagamit lamang sa mga tao na ang kalagayan ng hindi pagpapakasal o hindi pag-aasawa ay isang resulta ng isang banal na taimtim na panata o pangako, kilos ng pagtalikod, o panrelihiyong pananalig o paniniwala. Umiiral ang selibasya sa isa o iba pang uri sa kahabaan ng kasaysayan at sa halos lahat ng pangunahing mga relihiyon sa mundo.'