b'\n_START_ARTICLE_\nIspageti\n_START_SECTION_\nEtimolohiya\n_START_PARAGRAPH_\nAng ispageti (spaghettti) ay halaw sa plural ng salitang Italyano na spaghetto (o maliit na spago), na ang ibig sabihin ay "manipis na tali".\n_START_SECTION_\nPinagmulan\n_START_PARAGRAPH_\nSa kanluran, partikular sa katimugang bahagi ng Italy, unang ginawa ang mahaba at manipis na ispageti noong ika-12 siglo. Nagsimulang sumikat ito sa buong Italy noong ika-19 siglo kung kailan itinatag ang mga pabrikang pagawaan nito, na nagbigay-daan sa pagkakaroon ng malawakang produksiyon nito sa merkado._NEWLINE_Sa Estados Unidos, ang ispageti ay nabili sa mga restawran bilang ispageti Italienne (noodles na babad na babad sa tubig at sinabawan ng tomato sauce) noong katapusan ng ika-19 siglo. Ilang dekada pagkatapos, ito ay inihanda na na may bawang at paminta. Kalaunan, ang mga delatang ispageti, kasangkapan sa paggawa ng ispageti at ispageti na may meatballs ay naging tanyag sa U.S. kaya naging pikolete ang ispageti doon.\n_START_SECTION_\nPaghahanda\n_START_PARAGRAPH_\nSa isang palayok ng kumukulong tubig (5 litro para sa 2 katao) iniluluto ang pasta. Isa o dalawang minuto pagkatapos ilagay ito sa palayok, hinahaluan ito ng isa o dalawang kutsarang asin. Pagkatapos ng 10-15 minuto (depende sa nakatatak sa pakete nito), sinasala ang ispageti gamit ang salaan (o scolapasta sa Italian).\n_START_SECTION_\nPaghahanda\n_START_PARAGRAPH_\nIsang simbolo ng Italian cuisine ang ispageti na madalas may tomato sauce at iba\'t-ibang mga herba katulad ng oregano at Balanoy, Olive Oil, karne, o gulay. Maaari itong ihanda na may Bolognese Sauce, Alfredo at Carbonara at nilalahugan ng ginadgad na keso, tulad ng Pecorino Romano, Parmesan at Asiago.'