b'\n_START_ARTICLE_\nOdiongan\n_START_SECTION_\nNaunang kasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nAyon sa isang alamat, ang mga naunang nanirahan dito ay nakakita ng isang "odiong" (lokal na salita para sa "palaso") na nakaturok sa isang puno; kaya, ang lugar ay napangalanang Inodiongan, ibig sabihin "tinamaan ng palaso", na nabago naman at naging Odiongan._NEWLINE_Sa kasaysayan, ang Odiongan, gaya ng halos buo ng isla ng Tablas, ay unang tinirahan ng mga mandarayuhang Negrito  galing sa isla ng Panay at tribo ng Mangyan na galing naman sa Mindoro Island. Ito ay sinundan nang panandalian ng mga dayuhang nagsasalita ng Onhan mula sa Panay. Nang mga taong 1810, isang grupo ng mga taong nagsasalita ng linggwaheng Asi ay nanirahan sa pook na iyon upang maghanap ng lugar na mas angkop sa agrikultura. Ngunit, ang kolonya na ginawa ng mga Simaranhon, Sibalenhon, at Bantoanon ay niloob at winasak ng mga piratangMuslim. Noong 1840, isa na namang pagtatangka ang ginawa ng ibang grupo ng mga Simaranhon, Bantoanon, at Sibalenhon; at sa pagkakataong ito, gumawa sila ng kuta o "cota" na prumotekta sa kolonya laban sa atake ng mga pirata at mga natural na kalamidad. Noong 1855, ang kolonya ay opisyal na itinalaga ng mga Kastilang may kapangyarihan na "pueblo" o bayan. Nang sumiklab ang Rebolusyon noong 1896, ang bayan ay sumali sa ipinaglalaban ng mga rebolusyonaryo sa pamumuno ng nagngangalang Tomas Fiedacan.\n_START_SECTION_\nModernong kasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nNoong panahon ng Amerikano sa Pilipinas, dumanas ang Odiongan ng napakaraming delubyo: isang epidemikong kolera noong 1902 na kumitil ng napakaraming populasyong, isang malakas na bagyo ang humampas sa bayan nang 1908, at gutom noong 1914. Ngunit, ang tiyaga at determinasyon ng mga Odionganon ang nagtungo sa patuloy na buhay ng bayan._NEWLINE_Noong 1940, ang bayan ay ang naging sentro ng bagong espesyal na Bayan of Tablas, nailikha sa pamamagitan ng Commonwealth Act No. 581 (inakdaan ni Congressman Leonardo Festin), kung saan sakop nito ang buong isla ng Tablas. Nagtagal ito simula sa pananakop ng Hapones noong 1941 hanggang 1945. During that time, Odiongan was chosen as the headquarters of the resistance movement in the province, under the leadership of Lt. Col. Enrique Jurado. On 4 September 1943, a Japanese gunboat shelled the town to force the guerillas out of hiding. This was followed the following month by a landing of Japanese forces from Panay, which massacred people in the various towns of Tablas, Romblon, and Sibuyan, including Odiongan._NEWLINE_On 26 May 1946, the special municipality of Tablas was abolished by Republic Act No. 38. The following year, Odiongan was restored to its original jurisdiction as municipality in the province of Romblon.\n_START_SECTION_\nGeography\n_START_PARAGRAPH_\nOdiongan is located in the mid-western part of Tablas Island. It is bounded by San Andres and San Agustin to the north, by Santa Maria to the east, by Looc and Alcantara to the south, and by Ferrol and Tablas Strait to the west._NEWLINE_Odiongan has a total land area of 18,567 hectare (45,880 acre). Much of the town lies in the low-lying plains along the coast, with rolling hills and mountainous forest area at the interior. It has a good anchorage in Barangay Poctoy which serves as link between the islands of Mindoro and Panay.\n_START_SECTION_\nLocal government\n_START_PARAGRAPH_\nPursuant to Chapter II, Title II, Book III of Republic Act 7160 or the Local Government Code of 1991, the municipal government is composed of a mayor (alkalde), a vice-mayor (bise alkalde) and members (kagawad) of the legislative branch Sangguniang Bayan alongside a secretary to the said legislature, all of which are elected to a three-year term and are eligible to run for three consecutive terms._NEWLINE_Trina Firmalo and Cocoy Reyes are the current mayor and vice mayor of Odiongan, Romblon, respectively.'