b'\n_START_ARTICLE_\nSeoul\n_START_SECTION_\nPangalan\n_START_PARAGRAPH_\nKilala ang lungsod na ito sa nakaraan sa mga pangan na Wirye-seong (\xec\x9c\x84\xeb\xa1\x80\xec\x84\xb1/\xe6\x85\xb0\xe7\xa6\xae\xe5\x9f\x8e, noong panahong Baekje), Hanju  (\xed\x95\x9c\xec\xa3\xbc/\xe6\xbc\xa2\xe5\xb7\x9e, noong panahong Silla), Namgyeong (\xeb\x82\xa8\xea\xb2\xbd/\xe5\x8d\x97\xe4\xba\xac, noong panahong Goryeo), Hanseong (\xed\x95\x9c\xec\x84\xb1/\xe6\xbc\xa2\xe5\x9f\x8e, noong panahon ng Baekje at Joseon), Hanyang (\xed\x95\x9c\xec\x96\x91/\xe6\xbc\xa2\xe9\x99\xbd, noong panahng Joseon), Gyeongseong (\xea\xb2\xbd\xec\x84\xb1/\xe4\xba\xac\xe5\x9f\x8e, noong panahon ng kolonyalismo).[28] Ang kasalukuyang pangalan nito ay hango sa salitang Koreano na nangangahulugang "Kabiserang Lungsod" na pinaniniwalaang nagmula sa salitang Seorabeol (\xec\x84\x9c\xeb\x9d\xbc\xeb\xb2\x8c/\xe5\xbe\x90\xe7\xbe\x85\xe4\xbc\x90), na orihinal na tumutukoy sa Gyeongju, kabisera ng Silla._NEWLINE_Hindi tulad ng ibang mga lungsod sa Korea, walang katumbas na Hanja (sulat Intsik na ginagamit sa wikang Koreano). Noong 18 Enero, 2005, napagpasyahan ng pamahalaang Seoul na palitan ang opisyal na pangalang Intsik nito sa Shou\'er (payak na Intsik: \xe9\xa6\x96\xe5\xb0\x94; tradisyunal na Intsik: \xe9\xa6\x96\xe7\x88\xbe; pinyin: sh\xc7\x92u\'\xc4\x9br) mula sa makasaysayang Hancheng (simplified Chinese: \xe6\xb1\x89\xe5\x9f\x8e; traditional Chinese: \xe6\xbc\xa2\xe5\x9f\x8e; pinyin: h\xc3\xa0nch\xc3\xa9ng).\n_START_SECTION_\nKasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nNoong 4000 BC dumating ang mga unang tao na nanirahan sa gilid ng Ilog Han._NEWLINE_Unang naitala ang Seoul bilang Wiryeseong, kabisera ng Baekje sa hilagang-silangang Seoul. May mga pader na itinayo upang paligiran ang mga lungsod, at ilan sa mga ito ay nananatili p rin sa kasalukuyan. Ang isa sa mga ito, ang Pungnaptoseong, na yari sa lupa at matatagpuan sa labas lamang ng Seoul, ay sinasabing nasa lugar mismo ng Wiryeseong. _NEWLINE_Noong ika-11 siglo, ang Goryeo, na humalili sa napagkaisang Silla, ay nagpatayo ng palasyong pang-tag-init sa Seoul, na siyang binansagan bilang "Kabisera sa Katimugan". Nito lamang sa mga panahong ito na lumaki ang Seoul. Noong humalili naman ang Joseon, ang kabisera ay nilipat sa Seoul, kung saan ito ay nanatili hanggang sa pagbagsak ng dinastiya. Ang Palasyo ng Gyeongbok na itinayo noong ika-14 siglo ay nanatiling tirahan ng hari hanggang 1592. Ang isa pang malaking palasyo, ang Changdeokgung, ay itinayo noong 1405 at nagsilbing pangunahing tirahanng hari mula 1611 hanggang 1872._NEWLINE_Napapalibutan ang lungsod ng napakalaking pader para protektahan ang mga nakatira rito mula sa mga mababangis na hayop, mga masasamang loob at mga pag-atake. Ngunit ang paglago ng lungsod ay lumagpas sa mga pader at bagaman hindi na nakatayo ang malaking bahagi nito, nananatili pa rin ang ilang mga pintuang-bayan sa sentrong Seoul, kabilang na dito ang Sugneymun (o Namdaemun) at Honginjimun (o Dongdaemun). Noong panahon ng dinastiyang Joseon, ang mga pintuang-bayang ito ay binubukas at sinasara bawat araw, na sinasamahan ng pagtunog ng malalaking kampana sa Kampanaryong Bodingak. Noong mga huling bahagi ng ika-19 siglo, matapos ang ilang daang taong pagsasara, muling binukas ng Seoul ang mga pintuang-bayan nito upang muling makipag-ugnay sa labas at dito nagsimula ang kaniyang modernisasyon. Ang Seoul ang kauna-unahang lungsod sa Silangang Asya na nagkaroon ng elektrisidad sa mga palasyo nito na kinabit ng Edison Illuminating COmpany, at makalipas ang ilang dekada kinabitan ang mga daanan nito ng mga posteng ilaw na de-kuryente.'