b'\n_START_ARTICLE_\nPanitikang Hindi\n_START_PARAGRAPH_\nAng panitikang Hindi (Hind\xc4\xab: \xe0\xa4\xb9\xe0\xa4\xbf\xe0\xa4\xa8\xe0\xa5\x8d\xe0\xa4\xa6\xe0\xa5\x80 \xe0\xa4\xb8\xe0\xa4\xbe\xe0\xa4\xb9\xe0\xa4\xbf\xe0\xa4\xa4\xe0\xa5\x8d\xe0\xa4\xaf) ay ang panitikan sa wikang Hindi, ang opisyal na wika ng Indiya, ayon sa Konstitusyon ng Indiya (Artikulo Blg. 343), at winiwika sa mga estado ng Haryana, Rajasthan, Uttar Pradesh, Uttarakhand, Bihar, Madhya Pradesh, Chhatisgarh, Jharkhand at Himachal Pradesh. Dahil dito ang panitikang Hindi ay naglalaman ng panitikan sa lahat ng mga wikang Hindi, kasama na ang mga diyalektong katulad ng Brij Bhasha, Bundeli, Awadhi, Kannauji, Marwari, Maithili, Magahi, Bhojpuri, Bihari at Khariboli (Makabagong Pamantayang Hindi) na nasa panitik na Devnagari, ang diyalektong isa sa opisyal na mga wika ng Indiya. Malawakang nahahati ang panitikang Hindi sa apat na pangunahing mga anyo o mga estilo: ang Bhakti (debosyonal - Kabir, Raskhan); Shringar (kagandahan - Keshav, Bihari); Veer-Gatha (pagdarakila ng matatapang na mga mandirigma) at Adhunik (moderno).'