b'\n_START_ARTICLE_\nPalabigkasan\n_START_PARAGRAPH_\nAng palabigkasan o phonetics (mula sa salitang Griyego: \xcf\x86\xcf\x89\xce\xbd\xce\xae, ph\xc5\x8dn\xc4\x93, "tunog, boses") ay ang sangay ng lingguwistika (linguistics) na nag-aaral ng lahat ng mga tunog na posibleng likhain ng tao na maririnig sa iba\'t ibang wika sa buong mundo. Pinag-aaralan dito kung paano nabubuo ang pinakamaliit na yunit ng tunog, o mga ponema (phonemes), sa pamamagitan ng pagtukoy sa punto ng artikulasyon (place of articulation), o kung saang bahagi ng bibig nalilikha ang tunog, paraan ng artikulasyon (manner of articulation), o ang paraan ng paglikha ng tunog katuwang ang mga bahagi ng bibig, at ang boses (voice) o ang pagtukoy sa isang yunit ng tunog kung ginagamitan ito ng vibration o pag-ugong ng babagtingan (vocal cords) para malikha, o hindi.\n_START_SECTION_\nAlpabetong ponetiko\n_START_PARAGRAPH_\nAng International Phonetic Alphabet (IPA; Pandaigdigang Alpabetong Ponetiko) ay isang ulirang pangkat ng mga simbolo na kumakatawan sa mga tunog, o ponema, na ginagamit upang mapadali ang pagsusulat at paglalarawan ng mga tunog na nais pag-aralan.'