b'\n_START_ARTICLE_\nToamasina\n_START_SECTION_\nKasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nSa ilalim ng pamumuno ng mga Pranses, ang Toamasina ay luklukan ng ilang banyagang mga konsul, gayon din ng maraming mga Pranses na opisyal. Ito rin ang pangunahing pantalan para sa kabisera at sa looban. Karamihan sa mga ini-aangkat ay mga tela, ma-harinang pagkain, at mga produktong bakal at asero. Ang pangunahing mga iniluluwas ay alabok ng ginto, raffia, mga balat (ng hayop), kawtso (goma) at buhay na mga hayop. Napanatili ang pagpapatalastas sa Europa sa pamamagitan ng mga bapor ng mga kompanyang Messageries Maritimes at Havraise, at pati sa Mauritius, at sa Sri Lanka, sa pamamagitan ng Linyang Union-Castle ng Britaniya. _NEWLINE_Noong panahong kolonyal, dahil sa katangian ng lupa at ng dating nagsisiksikang katutubong populasyon, malimit na tinatamaan ng mga epidemya ang bayan: lumitaw ang salot buboniko noong 1898 at naulit ito noong 1900, ngunit gumanda ang sitwasyon mula nang inalis ang tubig sa kalapit na mga latian. Pagkaraan ng 1895, ang inilipat ang katutubong populasyon sa isang bagong nayon sa hilagang-kanluran.\n_START_SECTION_\nMga serbisyong tubig\n_START_PARAGRAPH_\nNangangasiwa ang Jirama sa pambayang serbisyo ng tubig sa lungsod. Umaasa ang karamihan ng populasyon sa pampribadong mga posong pitcher sa mga balon para sa pagkuha ng magagamit na tubig.\n_START_SECTION_\nTransportasyon\n_START_PARAGRAPH_\nAng lungsod ay ang dulo ng riles para sa linyang daambakal papuntang Antananarivo. Pangunahing mga uri ng pampublikong transportasyon sa lungsod ang mga bisikletang rickshaw (tinatawag na pousse-pousse), mga traysikel (tuk-tuk), at mga taksi. Ang lungsod ay hilagang dulo ng Canal des Pangalanes._NEWLINE_Pinaglilingkuran ng Paliparan ng Toamasina ang lungsod, na may kaunting mga serbisyong panloob at pandaigdig. Pangunahing pantalang pandagat ng Madagascar ang Toamasina para sa pandaigdigang pagbabarko.'