b'\n_START_ARTICLE_\nTeseo\n_START_PARAGRAPH_\nSi Teseo, kilala rin bilang Theseus /\xcb\x88\xce\xb8i\xcb\x90si\xcb\x90\xc9\x99s/ (Griyego: \xce\x98\xce\xb7\xcf\x83\xce\xb5\xcf\x8d\xcf\x82 Griyego:\xc2\xa0[t\xca\xb0\xc9\x9b\xcb\x90s\xc4\x9bu\xcc\xafs]) ay ang mitikal na tagapagtatag at hari ng Atenas (Athens), anak na lalaki ni Aethra, at ang mga ama ay sina Aegeus at Poseidon, na kapwa sinipingan ni Aethra sa loob ng isang gabi. Si Teseo ay isang tagapagtatag-hari, katulad nina Perseus, Cadmus, o Heracles, na mga lumaban at gumapi sa mga katunggali na nakilalang may arkaikong panrelihiyon at panlipunang kaayusan. Kung si Heracles (o Hercules) ay ang bayani ng mga Doriano, si Teseo ang tagapagtatag na bayani ng Atenas, na itinuturing ng mga ito bilang kanilang dakilang tagapagbago: nagmula ang pangalan niya mula sa katulad na ugat na \xce\xb8\xce\xb5\xcf\x83\xce\xbc\xcf\x8c\xcf\x82 ("thesmos"), Griyego para sa institusyon o panimulaan. Siya ang may pananagutan sa synoikismos ("naninirahang magkakasama") \xe2\x80\x94 ang pampolitika na pagkakaisa ng Attica sa ilalim ng Atenas, na masagisag na kinatawan sa kanyang paglalakbay ng mga gawa o pagsubok, kung kailan nilupig niya ang mga ogre at mga halimaw. Dahil siya ang hari ng pagkakaisa, itinayo at pinamahayan ni Teseo ang isang palasyo sa ibabaw ng kutang tanggulan ng Acropolis na maaaring kahalintulad ng palasyong nahukay doon sa Mycenae. Iniulat ni Pausanias na pagkaraan ng synoikismos, inilunsad ni Teseo ang isang kulto ni Aphrodite Pandemos ("Aphrodite ng lahat ng mga Tao") at Peitho doon sa katimugang libis ng Acropolis._NEWLINE_Sa Ang Mga Palaka, binanggit si Teseo bilang umimbento ng maraming pang-araw-araw na mga tradisyon ng mga taga-Atenas. Kung ang teoriya ng isang hegemonyang Minoe ay tama, maaari siyang ibinatay sa liberasyon ng Atenas mula ganitong kaayusang pampolitika sa halip na sa isang tao na pangkasaysayan._NEWLINE_Ang vita ni Plutarch hinggil kay Teseo ay gumagamit ng iba\'t ibang mga paglalahad ng kamatayan ng Minotauro, pagtakas ni Teseo at ng pag-ibig ni Ariadne para kay Teseo, upang makabuo ng isang literalistikong talambuhay, isang vita. Ang mga pinagkunan ni Plutarch, na hindi lahat ng mga teksto nito ay napanatili o nakaligtas mula sa pinsala, ay kinabibilangan ng Pherecydes (kalagitnaan ng ika-6 na daantaon BK), Demon (ca 300 BK), Philochorus at Cleidemus (kapwa ika-4 na daantaon BK).'