b'\n_START_ARTICLE_\nPlaneta\n_START_SECTION_\nEtimolohiya\n_START_PARAGRAPH_\nAng katagang \xe2\x80\x9cplaneta\xe2\x80\x9d ay galing sa salitang Griyego \xcf\x80\xce\xbb\xce\xb1\xce\xbd\xce\xae\xcf\x84\xce\xb7\xcf\x82, plan\xc4\x93t\xc4\x93s, na ang ibig sabihin ay \xe2\x80\x9cmanlalakbay\xe2\x80\x9d o \xe2\x80\x9cbagabundo\xe2\x80\x9d na kung saan nasumpungan ng mga unang astronomo ang ilang liwanag sa kalangitan na naglalakbay kung ihahambing sa ibang bituin.  Ang mga katawang ito ay pinaniniwalaang lumilibot sa paligid ng mundo, na isang paniwalang di natitinag noon._NEWLINE_Noong unang panahon, mayroong pitong planeta: Buwan, Merkuryo, Benus, Araw, Marte, H\xc3\xbapiter at Saturno, ayon sa kalawakang Ptolomaico at papalayo mula sa Lupa._NEWLINE_Ilang Romano ang naniniwala na ang pitong diyos, kung saan kinuha ang pangalan ng mga planeta, ay palitang nagbabantay sa mga gawain ng mundo, ayon sa papalapit sa Lupang kaayusan sa Ptolemaicong kaisipan.    Ang bunga ay isang talaan kung saan ang isang diyos ay nakabantay sa unang oras ng bawat araw una ang Araw at sinundan ng Buwan, Marte, Merkuryo, H\xc3\xbapiter, Benus, at Saturno.  Kaya ang araw ng buong linggo ay ayon dito: Domingo (Linggo), Lunes, Martes, Miyerkules (Miercoles), Huwebes (Jueves), Biyernes (Viernes), at Sabado.  _NEWLINE_Ipinakita ng nineplanets.org ang mga araw ng buong linggo: "Ang sistema ng pitong araw na ginagamit natin ayon sa matandang astrolohikong paniniwala na ang pitong katawan ng kalangitan ay umiipluwensiya sa mga pangyayari sa Lupa at ang bawat isa sa kanila ay kumokontrol sa unang oras na nakapangalan sa kanila.  Ang sistemang ito ay dinala sa Helenistikong Ehipto mula Mesopotamia.\n_START_SECTION_\nSa loob ng sangkaarawan\n_START_PARAGRAPH_\nMga planeta sa loob ng sangkaarawan_NEWLINE_Ayon sa pagtatakda ng IAU, may walong planeta sa ating sangkaarawan.  Papalayo mula sa Araw (na kasama ang simbolong astronomiko sa panaklong):\n_START_SECTION_\nMga planeta sa kasaysayan\n_START_PARAGRAPH_\nNoong masumpunga ang Ceres, Pallas, Juno at Vesta  na lumilibot sa pagitan ng Marte at J\xc3\xbapiter noong bungad ng mga 1800, idenaklara at tinanggap silang mga planeta sa loob ng maraming taon.  Subalit nang marami pang mga katawan ang unti-unting nasumpungan sa rehiyong ito ng kalawakang araw, tinawag silang mga asteroids kasama ang mga katulad nila sa libutang ito._NEWLINE_Ang relatibong kalakihan at kabilugan ng Ceres na ipinalagay ng ilan na dapat daw tawaging planetang muli.  Ngunit noong 2006, inilagay ito ng International Astronomical Union sa bagong kategorya ng mga unanong planeta._NEWLINE_Ganito rin ang nangyari sa Plut\xc3\xb3n.  Unang nadiskubre ito sa labas ng libutan ng Neptuno noong 1930 at tinanggap itong planeta ng  International Astronomical Union sa paniwalang mas malaki ito sa Lupa.  Matapos ng masusing pagmamatyag napatunayang mas maliit at hindi kasing siksik ng ating Buwan._NEWLINE_Noong marami pang mga bagong katawan ang nasumpungan sa nabanggit na rehiyon noong mga 1990 at bungad ng 2000, nagdesisyon ang IAU na ireklasipika ang Plut\xc3\xb3n kasama ang ipa bang mga katawan sa sinturon nito bilang mga unanong planeta.  Ginawa ang desisyong ito noong 24 Agosto 2006.\n_START_SECTION_\nMga planeta sa labas ng kalawakang araw\n_START_PARAGRAPH_\nHalos kapareho o malaki sa H\xc3\xbapiter ang karamihan sa 202 mga nadiskubreng planeta sa labas ng kalawakang araw._NEWLINE_Hindi kasama rito ang ilang mga planeta na nadiskubreng lumiligid sa naupos na bituin na tinatawag na pulsar tulad ng PSR B1257+12,[6] na mga planetang lumiligid sa mga bituing  Mu Arae, 55 Cancri and GJ 436 na halos kalaki ng Neptuno,  at ng isang planetang lumiligid sa Gliese 876 na tinatayang halos 6 hanggang 8 beses na kabigat ng Lupa at posibleng mabatong komposisyon._NEWLINE_Hindi maliwanag kung ang mga bagong tuklas na malalaking planeta ay kawangki ng mga higanteng planetang puno ng gas sa ating kalawakang araw o kung sila ay tunay na kakaiba na hindi pa nakikita tulad ng mga higanteng planeta ng amoniaco o ng carbon.  Partikular dito ang mga hot J\xc3\xbapiters, tawag sa mga ilang bagong tuklas na planeta, na lubhang malapit sa kanilang magulang na bituin sa halos bilog na libutan.  Kung magkagayon tumatanggap sila ng mas matinding radyasyong estrelyar kaysa mga higanteng planetang gas ng kalawakang araw dahil dito maaring hindi sila magkatulad na uri ng planeta.   Mayroon ding klase ng mga hot J\xc3\xbapiter na lumilibot ng napakalapit sa kanilang bituin kung kaya\xe2\x80\x99t ang kanilang himpapawid ay hinihipan palayo na parang buntot ng kometa na tinatawag ng mga Chthonian planets._NEWLINE_Maraming mga proyekto ang iminumungkahi upang makagawa ng isang hilera ng teleskopyong pangkalawakan upang maghanap ng planeta sa labas ng ating kalawakang araw na may bigat na katulad ng Lupa.  Isa rito ang NASA Terrestrial Planet Finder, ngunit sa kasalukuyan ay naka- indefinite hold.  Nag-iisip ang ESA ng kaparehong misyon na tinatawag na Darwin.  Ang tsansang lumitaw ang isang katulad na planeta ay isang baryabol sa Darwin equation na nagtataya ng bilang ng sibilisasyong marunong at nakikipagtalastasan ay umiinog sa ating galaxy. _NEWLINE_Noong 2005, natiktikan ng mga astronomo ang isang planeta sa kalawakan ng tripleng bituin na isang tuklas na nakikipagtunggali sa kasalukuyang hinua ng pagbuo ng planeta.  Ang higanteng planetang gas na ito na malaki ng kaunti sa J\xc3\xbapiter ay lumilibot sa pangunihing bituin ng kalawakang HD 188753 sa konstelasyong Cygnus at kaya kilalang HD 188753 Ab.  Ang planetang ito na malaki ng 14% kaysa J\xc3\xbapiter ay lumilibot sa pangunahing bituin (HD 188753 A) bawat 80 oras (3.3 araw), sa layong halos 8 Gm, ika-dalawanpung layo sa pagitan ng Lupa at Araw.  Ang dalawang bituin ay mag-iikutan ng malapit sa isa\xe2\x80\x99t-isa sa loob ng 156 na araw, at umiikot sa pangunahing bituin bawat 25.7 taon sa layong mula sa pangunahing bituin na maglalakay sa kanila sa pagitan ng J\xc3\xbapiter at Urano sa ating kalawakang araw.   Dahil rito nagpapawalang-bisa ang dalawang bituin sa hinua ng pagbuo ng hot J\xc3\xbapiter na kung saan ang mga planetang ito ay bumubuo ng \xe2\x80\x9cnormal\xe2\x80\x9d na layo at pagkatapos ay lumilipat papasok na mekanismo na kasalukuyang pinagdedebatahan.  Hindi dapat mangyari ito;  ang pares na bituin ay makasisira sa pagbuo ng planetan sa labas ng kalawakang araw.\n_START_SECTION_\nMga planetang inter-estrelyar\n_START_PARAGRAPH_\nAng inter-estrelyang planeta ay mga lagalag ng kalawakang inter-estrelyar na hindi nakatali sa isang kalawakang araw.  Isang maikling panahon noong 2006, naniwala ang mga astronomo na nasumpungan nila ang isang dalwahing kalawakan ng mga inter-estrelyang planeta na kanilang tinawag na Oph 162225-240515. Subalit nang kanilang suriin ang mga katawang ito kanilang natanto na ang bigat ng bawat isa ay higit na 13 bigat ng J\xc3\xbapiter na naglalagay sa kanila bilang mga unanong kayumanggi at hindi mga planemos.  Ang pag-inog ng mga inter-estrelyang planeta ay posible ayon sa mga computer simulations ng pinagmulan at ebolusyon ng mga sistemang planetaryo na kaniwang nagsasama sa pagpapalabas ng mga katawang may sapat na bigat._NEWLINE_Ang katagang ito ay isang mainit na talakayin.  Isang bantog na pangkat ng mga astronomo kasama rito ang IAU na mga katawan lamang na lumilibot sa mga bituin ang dapat tawaging planeta at ang mga inter-estrelyang planeta.  Ang mga nakatuklas sa mga nasabing katawan ay umiiwas sa debate kung ano ang planeta at kanilang tinawag ang mga katawang ito bilang mga planemos.\n_START_SECTION_\nPagbuo ng planeta\n_START_PARAGRAPH_\nWalang katiyakan kung papaano nabubuo ang mga planeta.  Ang kasalukuyang hinuha ay nagmula ang mga planeta mula sa mga tira ng isang n\xc3\xa9bula na hindi lumapot sa ilalim ng grabedad upang makabuo ng isang protostar (mala-bituin).    Sa halip, ang mga tirang ito ay naging isang manipis na protoplanetang (mala-planeta) disk na binubuo ng mga alikabok at gas ang lumilibot sa protostar  ang nagsimulang lumapot sa lokal na konsentrasyon ng bigat sa loob ng disk na tinatawag na planetesimal.   Ang konsentrasyong ito ay lalong nasisiksik haggang magsalikop ito paloob sa ilalim ng grabedad upang makabuo ng protoplaneta.   Matapos lumaki ito nang halos kasinglaki ng buwan natin, nagsimula itong bumuo ng kanyang papawirin.  Nagsisilbi ito sa mataas na paghuli nang halos sampung beses sa mga planetesimal. _NEWLINE_Kapag lumaki na ang isang protostar upang makabuo ng isang naglalablab na bituin, nahihipan ng kanyang solar wind ang halos lahat ng natitirang diskong materyal.  Sa kalaunan, maaring marami pang mga protoplaneta ang lumilibot sa bituin o sa isa\xe2\x80\x99t-isa ngunit sa paglakad ng panahon magbabanggaan sila upang makabuo ng isang planeta o magpalabas ng materyal para sa ibang mas malaking protoplaneta o makalap ng planeta.    Ang mga katawang bumigat na ay kakalap sa halos lahat ng materyal sa kanyang paligid na libutan upang maging planeta.  Ang mga protoplanetang nakaiwas sa banggaan ay masisilbing likas na buntala ng planeta sa pamamagitan ng proseso ng mala-balaning pangangalap o kaya\xe2\x80\x99y mananatili sila sa sinturon ng ibang katawan upang maging unanong planeta o maliit na katawan ng kalawakang araw._NEWLINE_Ang mga maiigting na salpukan ng mga maliliit na planetisimal ay magpapainit sa lumalaking planeta na magdudulot na kaunting pagkatunaw nito.  Ang loob ng isang planeta magsisimulang magkaroon ng angking katangian dahilan ng bigat upang makabuo ng isang siksik na ubod.  Dahil sa paglaki nila, ang maliliit na katihing planeta ay mawawalan ng kanilang papawirin ngunit mapapalitan ito ng mga nawalang gas mula sa pasingaw sa mantel nito at sa mga sumunod na pagsalpok ng mga kometa rito.   (Tandaan na mawawalan ng natamong papawirin ang mga maliliit na planeta sa pamamagitan ng iba\xe2\x80\x99t-ibang mekanismo ng pagkawala nito.)_NEWLINE_Sa pagkakatuklas at pagmamatyag ng mga planeta sa paligid ng mga bituin sa labas ng ating kalawakang araw, posible na ngayong talakayin, baguhin o palitan man ang salaysay na ito.  Ang nibel ng metalidad ay pinaniniwalaang nagpapakita kung ang isang bituin ay may mga planeta.  Dahil rito, tinatayang ang isang bituing salat sa metal na tinatawag na population II star ay may kaunting sistemang planetaryo kaysa sa bituing mayaman sa metal na tinatawag namang population I star.'