두근두근 In Seoul - Chapter 02 - เดินทางไปเกาหลีใต้ 
 Chapter 02 - เดินทางไปเกาหลีใต้ 
 KimYoonBe 	 2017 . 02 . 28 10 : 59 	 Views : 17 
 แอร์เย็นฉ่ำ กับเวลาบ่ายแก่ๆ ภ า ย ใ น ร ้ า น ห ้ อ ง เ สื้อชื่อดังกลางสยามสแควร์ ส อ ง พ ี ่ น ้ อ ง อ ิ น ท ร ์ ธ า ร า ต ่ า ง น ั ่งหัวผงกกันไปคนละทิศละทาง ด ว ง ต า ป ร ื อ ป ร อ ย ค ร ้ า น จ ะ ส ู ้ แ ส ง แ ด ด ท ี ่ ส ่ อ ง ล อ ด ผ ่ านม่านหน้ากระจกร้านเข้ามา เ ส ี ย ง เ พ ล ง ค ล า ส ส ิ ค เ ห ม ื อ น จ ะ ท ำ ห น ้ า ท ี ่ ก ล ่อมได้ดีกว่าเพลงกล่อมเด็ก 
 “ ยัยไซน์ เจ้าแพท แ ม ่ ใ ห ้ ม า เฝ้าร้านนะไม่ได้ให้มาหลับ ” มือผอมบางคล้ายไม่มีแรง ห า ก ค ว า ม จ ร ิ ง แ ร ง ม ื อ ท ี ่ ฟ า ด ล ง ก ล า ง ห ล ั ง เ ด ็ ก ท ั ้ ง สองนั้นมีมากพอจะทำให้ลูกๆ ข อ ง เ ธ อ ส ะ ด ุ ้ ง เ ฮ ื อ ก น ั ่ ง ห ล ั งตรงราวกับมีสปริงเด้งดึ๋ง 
 ดีไซน์ยกมือขึ้นขยี้ตา เงยหน้ามองมารดาสุดรัก “ แม่ขา ~ ไซน์ง่วงมากกกกก ให้ไซน์นอนเถอะนะๆ ” เ น ้ น คำว่ามากแบบใส่ฟิลลิ่งสุดๆ แ ล ้ ว ช ้ อ น ส า ย ต าออดอ้อนอย่างที่ทำจนชำนาญ 
 ท ว ่ า ค ร า ว น ี ้ ค น เป็นแม่ไม่ยอมอ่อนให้ง่ายๆ “ อ ย ่ า ใ ห ้ ป ๊ า ม า ไ ด ้ ย ิ นเชียวนะว่าไซน์บ่นง่วงนอน แ ค ่ แ ม ่ ใ ห ้ พ ว ก ล ู ก ม า เ ฝ ้ า ร ้ า น แ ท น ท ี ่ จ ะ โ ด น ป ๊ า ส ่ ง ไ ป อ ย ู ่ ก ั บ ค ุ ณ ย า ย ท ี ่ ต่างจังหวัดก็ดีแค่ไหนแล้ว เฮ้อ ! แม่ล่ะเชื่อเลยจริงๆ เ ม ื ่ อ ค ื น พ ว ก ล ู ก ก ่อเรื่องไว้ไม่น้อยเชียวนะ ” 
 สาวน้อยหดหัวกลับ ล อ บ ห ั น ไ ป แ ล บ ล ิ ้ น ก ั บ พ ี ่ ช า ย ท ี ่ ฟุบหัวติดโต๊ะไปอีกรอบแล้ว 
 “ ปลุกพี่เขาด้วยล่ะ เดี๋ยวแม่จะออกไปธุระ . .. เอินๆ ” น ภ ั ท ร ห ันไปเรียกพนักงานประจำร้าน “ เดี๋ยวฝากดูสองคนนี้ด้วยนะ ถ ้ า ม ี ล ู ก ค ้ า ว ี ไอพีก็ให้เจ้าแพทคุยได้เลย ราวๆ ห้าโมงฉันจะกลับมา ” 
 ด ี ไ ซ น ์ เ ท ้ า ศ อ ก ล ง ก ั บ โ ต ๊ ะ ม อ ง ร ่ า ง ข อ ง ผ ู้เป็นแม่เดินออกไปจากร้าน ก ร ะ ท ั ่ ง บ ี เ อ ม ด ั บ บ ิ ว ส ี ข าวเคลื่อนตัวออกไปจากสายตา เ ธ อ ค ่ อ ย ห ั น ไ ป ม อ ง พ ี ่ ช า ย ท ี ่ ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมาง่ายๆ แ ล ้ ว ค ิ ด ไ ป ถ ึ ง เ ห ต ุ ก า ร ณ ์ ช ุ ล ม ุ น ว ุ ่ น วายที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ 
 ม ั น เ ป ็ น ค ว า ม บ ั ง เ อ ิ ญ ห ร ื อ ช ะ ต าฟ้าลิขิตหรืออะไรก็ตามแต่ ท ี ่ ท ำ ใ ห ้ ท ั ้ ง เ ธ อ แ ล ะ พ ี ่ ช า ย ไ ป อ ย ู ่ ใ น ส ถ า น ที่เดียวกันตอนเวลาตีหนึ่ง พ ร ้ อ ม ก ั บ นักร้องวงโปรดของเพื่อนเธอ เรื่องของเรื่องก็คือ เ ธ อ ถ ู ก เ พ ื ่ อ น ข อ ร ้ อ ง ใ ห ้ ไ ป ตามนักร้องวงนี้เป็นเพื่อน พ ว ก เ ธ อ ส อ บ เ สร็จมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว เ ธ อ ก็เลยขอป๊าไปนอนบ้านเพื่อน ป๊าอนุญาต พ ว ก เ ธ อ ก ็ เ ล ย เ ร ิ ่ ม ต า ม น ั ก ร ้ อ งวงนี้มาตั้งแต่สามวันก่อน 
 O - Type เ ป ็ น น ั ก ร ้ อ ง บ อ ย แ บ น ด ์ ค ่ายเดียวกับวงที่ดีไซน์ชอบ ว งนี้เพิ่งเดบิวท์ได้ไม่นาน ก า ร ม า ป ร ะ เ ท ศ ไ ทยครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรก แ ต ่ ถ ึ ง อ ย ่ า ง น ั ้ น ง า น แ จ ก ล า ย เ ซ ็ น ก ็ ย ั ง ม ี แ ฟ น ค ล ั บมามากเกินกว่าที่กำหนดไว้ อ า จ เ พ ร า ะ ส ่ ว น ห น ึ ่ ง ช ื ่ อ ข องค่ายนี้ดังอยู่แล้วพอตัว ไ ม ่ ว ่ า ใ ค ร เ ด บ ิ ว ท ์ ม า ใ ห ม ่ ก ็ ไ ด ้ ร ั บความสนใจในเวลาอันรวดเร็ว 
 เ ม ื ่อคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของ O - Type ที่จะอยู่ประเทศไทย พ ว ก เ ธ อ ต า ม ว ง น ี ้ ม า ท ั ้ ง ว ั น จ น ม า จ บ ล ง ท ี ่ ผ ั บ ช ื ่ อ ด ั ง ส ถ า น ท ี ่ ป ร ะ จ ำ ข อ ง ค น ดังที่มักจะมาเที่ยวที่นี่ ด ี ไ ซ น ์ เ ค ย อ ่ า น เ จ อ จ า ก แ ฟ น เ พ จ ม า ว ่ า ผับนี้เจ้าของเป็นคนเกาหลี จ ึ ง ไ ม ่ ใ ช ่ เ ร ื ่ อ ง แ ป ล ก ห า ก ด า ร า เ ก า ห ล ี ม า แ ล ้ ว จ ะ ต ้ อ งเลือกที่นี่เป็นที่เที่ยว ก ็ เ ห ม ื อ น เ ล ื อ ก ร ้ า น อาหารเกาหลีกินกันนั่นแหละ 
 ท ั ้ ง เ ธ อ แ ล ะ เ พ ื ่ อ นของเธออายุยังไม่ถึงเกณฑ์ จ ึ ง ทำได้แค่นั่งรออยู่หน้าผับ ม ี แ ฟ น ค ล ั บตามไม่กี่คนแล้วในเวลานี้ แ ล ะ ล ้ ว น แ ต ่ เ ป ็ น เ ด ็กต่ำกว่ายี่สิบปีทั้งนั้น ม ี ส อ ง ส า ม ค น ท ี ่ เ ข้าตามไปได้เท่าที่เธอเห็น แ ต ่ ป ร ะ เ ด ็ น ม ั น ไม่ได้อยู่ที่ว่าใครได้ตาม O - Type เข้าไป ป ร ะ เ ด ็นมันอยู่ที่หนึ่งในสมาชิก O - Type อุ้มใครออกมาจากผับต่างหาก ! 
 ว ิ น า ท ี แ ร ก ท ั ้ ง เ ธ อ แ ล ะ เ พ ื ่ อ น ต่างมองตาค้างด้วยความตกใจ แฟนคลับรอบๆ เ ร ิ ่ ม ส ่ อ ง ก ล ้ อ ง ก ด ช ั ต เ ต อ ร ์ ร ั ว ช น ิ ด ว่าสแน๊บช็อตกันไปเป็นร้อย ต ่ า ง พ ย า ย า ม ม อ ง ฝ ่ า ก ล ุ ่ ม ค ม ท ี ่ ห ั ว ห น ้ า ว ง ส ุ ด ห ล ่ อ ย ื น ค ุ ย อ ย ู ่ ค ล ้ า ย ก ำ ล ั ง ป ร ึ ก ษ า ก ั น เ ร ื ่ อ งของคนที่เจ้าตัวอุ้มออกมา ก ร ะ ท ั ่ ง เ ธ อ เ พ ่ ง ส า ย ต า ฝ ่ า ค ว า ม ม ื ด ส ล ั ว จ น ไ ด ้ เ ห ็ น เ ส ี ้ ย วหน้าด้านข้างของร่างเล็กๆ ในวงแขนของหัวหน้าวง O - Type เ พ ี ย ง แ ค ่ เ ห ็ น แ ว ๊ บ เ ด ี ย ว ก ็ ร ู ้ ไ ด ้ ท ั น ทีว่าร่างปริศนานั้นคือใคร 
 “ นั่นพี่แพทนี่ ? !” 
 ดีไซน์โผลงขึ้นมาเสียงดัง แ ละแทบจะเป็นวินาทีเดียวกัน ท ี ่ เ ส ี ย ง อ ี ก เ ส ี ย ง ท ี ่ดังกว่าดังขึ้นข้างตัวเธอ 
 “ ดีไซน์ ! ลูกมาทำอะไรที่นี่ ! !” 
 เ ห ตุการณ์หลังจากนั้นมันช่าง . .. เลวร้ายสุดบรรยาย ป ๊ า จ ั บ ไ ด ้ ว ่ า ล ู ก ส า ว อ อ ก ม า ต า ม ผู้ชายกลางค่ำกลางคืนไม่พอ ย ั ง พ บ ว ่ า ล ู ก ช า ย อ ี ก ค น น อ น ส ล บ ไ ส ล เ ม า ไ ม ่ ร ู ้ เ ร ื ่ อ ง อ ย ู ่ ใ น ว ง แ ข น ข องหนุ่มต่างชาติอีกต่างหาก ก ล ุ ่ ม แ ฟ น คลับแทบวงแตกเมื่อนายธนากร อ ิ น ท ร ์ ธ า ร า ต ร ง เ ข ้ า ไ ป ห า ก ล ุ ่ ม ค น เ ก า ห ล ี ท ี ่ ม ี ท ั ้ ง ศ ิ ล ป ินและทีมงานอย่างเอาเรื่อง โ ช ค ด ี ท ี ่ พ ี ่ เ บ ส ท ์ ต า ม อ อ กมาทันก่อนจะมีการแจ้งความ แ ม ้ ว ่ า พี่เบสท์จะเมาไม่แพ้เพื่อน แ ต ่ ด ู เ ห ม ื อ น ส ต ิ จ ะ ก ล ั บ เ ข ้ า ท ี ่ เ ข ้ า ท า ง ด ้ ว ย ค ว ามจำเป็นเมื่อเห็นนายธนากร พ ู ด ค ุ ย ก ั น จ น ส รุปว่าเป็นแค่การเข้าใจผิด ศ ิ ล ป ิ น ห น ุ ่ ม แ ค ่ ม ี เ จ ต น า ช ่ ว ย แ พ ท เ ทิร์นไม่ให้โดนฉุดเท่านั้น แ ต่เจ้าตัวดันหลับไปเสียนี่ เรื่องราวจึงจบลงด้วยดี 
 แ ต ่ ส ำ ห รับดีไซน์และแพทเทิร์นนั้น ป ๊ า โ ก ร ธ เ ส ี ย จ น เ ด ็ กทั้งสองไม่กล้าเถียงสักคำ . .. ก็มันเรื่องจริงทั้งหมดนี่ ! 
 และก็ยังโชคดีอีกเรื่อง ท ี ่ แ ฟ น ค ล ั บ ถ ่ายไม่เห็นหน้าพี่แพทสักคน ท ี ่ เ ห ็ น อ ย ่ า ง ม า ก ก ็ แ ค ่ ใบหน้าเสี้ยวเดียวเท่านั้น ด ี ไ ซ น ์ เ ช ็ ค ด ู แ ท บ ทุกเว็บเท่าที่จะหาได้แล้ว เ ป ็นความว่องไวของการ์ดจริงๆ ท ี ่ ร ี บ ไ ล ่ แ ฟ น ค ล ั บให้ออกห่างจากจุดเกิดเหตุ จ ึ ง ไ ม ่ ม ี ค น น อ ก ค น ไ ห น ไ ด ้ ย ินบทสนทนาชวนสยองเหล่านั้น 
 ด ี ไ ซ น ์ ก ำ ล ั ง ล ั ง เ ลอยู่ว่าจะปลุกพี่แพทดีไหม เ ธ อ ร ู ้ จ า ก พ ี ่ เ บ ส ท ์ แ ล ้ ว ว ่ า พ ี ่ แ พ ท ก ำ ล ั ง อ ยู่ในช่วงเฮิร์ทกับความรัก ถ ึ ง ไ ด ้ ด ื ่มจนเมาแฮงค์อย่างในตอนนี้ ป ก ต ิ พ ี ่ แ พ ท ข อ ง เ ธ อ ก ็ เป็นผู้ชายตัวเล็กอยู่แล้ว พ อ บ ว ก ก ั บ อ า ก า ร เ ซ ื ่ อ ง ซ ึ ม เ ห ง า ห ง อยแล้วเลยดูตัวเล็กลงไปอีก ห น ้ า ต า น ่ า ร ั กเวลาเศร้าก็สุดจะน่าสงสาร ไ อ ้ ผ ู ้ ช า ย ท ี ่ ท ิ ้ ง พี่แพทแม่งไม่มีตาหรือไงวะ ? ! 
 เ ส ี ย ง โ ท ร ศ ั พ ท ์ ข อ ง แ พ ท เ ทิร์นดังขัดความคิดเด็กสาว 
 ช ื ่ อ ท ี ่ โ ช ว ์ ห น ้ า จ อ ท ำ ใ ห ้ ด ี ไซน์ไม่ลังเลที่จะกดรับแทน 
 “ พี่เบสท์ นี่ไซน์นะ พี่แพทหลับอยู่ค่ะ ” 
 ‘ แพทยังแฮงค์อยู่เหรอ ? ’ 
 “ ช่าย เ น ี ่ ย ก ิ น ย า พ า ร า ไ ป ส อ ง เม็ดแล้วเลยหลับไม่ยอมตื่น ไซน์ก็ปลุกไม่ลงด้วย ” 
 ‘ อื้อๆ ไม่ต้องปลุกหรอก พี่โทรมาถามดูน่ะ เ อ อ แล้วป๊าเค้าว่าอะไรบ้างไหม ? ’ 
 “ ก ็ เ กือบโดนจับส่งลำปางแล้วล่ะ ดีนะแม่ช่วยไว้ทัน ใ ห ้ ไ ป อ ย ู ่ ก ั บ ค ุ ณ ย า ย ม ี ห ว ั ง ไซน์กับพี่แพทอกแตกตายแน่ๆ ” แค่คิดเด็กสาวก็ขนลุกแล้ว 
 ‘ ไ ม ่ ร ู ้ อ ะ ไ ร ด ล ใ จ ใ ห ้ ป ๊ า พ า ล ูกค้าไปดื่มที่ผับนั้นเนอะ พ ี ่ ต ก ใ จ แ ท บ แ ย ่ ท ี ่ เ ห ็ น ท ั้งป๊าทั้งไซน์อยู่ตรงนั้น ’ 
 ไ ซ น ์ พ ย ักหน้าหงึกหงักกับโทรศัพท์ “ ก็นั่นน่ะสิ ! เ น ี ่ ย ไ ซ น ์ ว ่ า จ ะ ล า ก พ ี ่แพทไปดูดวงด้วยกันซะหน่อย ซวยเกิ๊น ” 
 ‘ ฮ่าๆ ห ม อ ด ู เ ข า ว ่ ายังไงก็บอกพี่ด้วยแล้วกัน จะได้ไม่ซวยตามแพทไปด้วย โอเค พี่วางก่อนนะ แ พ ท ต ื ่ น แ ล ้วก็ช่วยบอกให้โทรกลับด้วย ’ 
 “ ได้ค่ะพี่เบสท์ ” 
 พูดถึงดูดวง ด ี ไ ซ น ์ ก ็ ห ั น ข ว ับไปหาพี่ชายพลางหรี่สายตา คนตั้งมากมายในผับ พี่แพทเจอใครมาช่วยไม่เจอ ด ั น ไ ป เ จ อ ห ั ว หน้าวงนักร้องเกาหลีซะงั้น แล้วอยากจะรู้จริงๆ ว ่ า ป ก ต ิ พ ว ก ด า ร า เ ข า ส น ใ จ จ ะ ย ื ่ น ม ื อ ล ง ไ ป ช่วยคนอื่นแบบนี้หรือเปล่า คนรู้จักก็ไม่ใช่ ถ ้ า ค ิ ด จ ะ ช ่ ว ย ก ็ เ ด ิ น ไ ป บ อ ก สต๊าฟหรือใครไม่ดีกว่าเหรอ 
 ส ง ส ั ย ช ่ ว ง น ี ้ ด า ว ป ร ะ จ ำ ต ั ว พ ี ่ แ พ ท จ ะ ต ก ท ิ ศ ท ี่ประเทศเกาหลีเสียล่ะมั้ง 
 . .. ก็คิดไปได้ ! 
 “ พี่แพทๆ ตื่นเร็ว ! ป๊ามา ! !” ส อ ง ช ั ่ ว โ ม ง ท ี ่ ผ ่ า น ม า ด ี ไ ซ น ์ ร ั บ ห น้าทีต้อนรับลูกค้าคนเดียว เ น ื ่ อ ง จ า กเธอทำใจปลุกคนป่วยใจไม่ลง แ ต ่ ร ถ เ บ ้ น ซ ์ เ ล ข ท ะ เ บ ี ย น ค ุ ้ น ต า ท ี ่ เ ล ี ้ ย ว ม า จ อ ด ห น ้ า ร ้ า น ท ำ ให้เธอต้องตัดใจปลุกพี่ชาย 
 แพทเทิร์นขมวดคิ้วมุ่น ครางเสียงต่ำในคอ เ ข า ไ ด้ยินเสียงน้องสาวย้ำคำว่า ป๊า ซ้ำๆ จ น ต ้องจำใจสลัดความง่วงทิ้งไป แ ล ะ แ ม ้ จ ะ ย ั ง ป ว ด ห ั ว อ ย ู ่ เ ข า ก ็ฝืนลุกขึ้นเดินไปล้างหน้า เ ม ื ่ อ อ อ ก ม า ก ็ พ บ ว ่ า ป ๊ า น ั ่ ง อ ยู่ในห้องรับรองลูกค้าแล้ว มีแขกของป๊ามาด้วยสองคน 
 ดีไซน์นั่งอยู่ในห้องด้วย เ ธ อ ร ี บ ก ว ั ก ม ื อ เ ร ี ย ก พ ี ่ ช า ย ผ ่ า น ผ น ั ง ก ร ะ จ ก ข อ ง ห้องเป็นเชิงเร่งให้เข้ามา ห น ้ า ต า บ ่ ง บ อ ก ว ่ า ก ำ ล ั ง ต ื ่ น เ ต ้นดีใจกับอะไรบางอย่างสุดๆ 
 ม ื อ ข า ว ย ก ข ึ ้ น เ ส ย ผ ม ใ ห ้ เ ข ้ า ท ี ่ เ ข ้ า ท า ง ก ่อนจะผลักประตูกระจกเข้าไป เ ข า ย ก ม ื อ ส ว ั สดีแขกของพ่ออย่างมีมารยาท แ ต ่ ด ู จ า ก ป ฏ ิ ก ิ ริยาอาการตอบรับของแขกแล้ว แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ก็เดาได้ว่าคงเป็นต่างชาติ 
 “ แพทมานั่งนี่มา ค ุ ณ ค ิ มและคุณลีเป็นลูกค้าของป๊า เป็นคนเกาหลี พูดภาษาอังกฤษได้ ” ห ล ั ง จ ากแนะนำตัวกันไปพอเป็นพิธี ธ น า ก ร ก ็ เ ร ิ ่ มคุยกับแขกต่อจากเมื่อครู่ ด ี ไ ซ น ์ อ า ศ ั ย จ ั ง ห ว ะ น ี้โยกตัวไปกระซิบกับพี่ชาย 
 “ พ ี ่แพทต้องตอบตกลงเท่านั้นนะ รู้ไหม ! ” 
 “ ตกลงเรื่องอะไรล่ะ ? ” แพทเทิร์นกระซิบกลับไป 
 “ เดี๋ยวก็รู้เองล่ะ แ ต ่ พี่แพทต้องตอบตกลงเท่านั้น ไม่งั้นนะ . ..” 
 “ แพท ” เ ส ี ย ง ข อ ง ป ๊ า ท ำ เ อ า เ จ ้ า น ้ อ ง ส าวงับปากกึ๊บไม่พูดอะไรอีก ห ั น ไ ป ย ิ ้ ม ห ว า น ใ ห ้ ค นเกาหลีวัยกลางคนทั้งสองคน “ ล ู ก ค ้ า ป ๊ า เ ข าทำห้องเสื้ออยู่ที่เกาหลี เ ข า เ ค ย เ ห ็ น ผ ล ง า น ข อ ง แ พ ท เ ม ื ่ อ ต ้ น ปีที่ส่งประกวดระดับเอเชีย พ อ เ ข า ร ู ้ ว ่ า แพทเป็นลูกป๊าเขาก็สนใจมาก อ ย า กชวนแพทไปดูงานช่วงปิดเทอม ป ๊ า เ ห ็ น ว ่ า แ พ ท ต ้ อ ง เ ล ื อ ก เ ร ียนแลกเปลี่ยนใช่ไหมปีหน้า แ พ ท อ ย ากลองไปดูงานก่อนหรือเปล่า ? ” 
 ใต้โต๊ะ เท้าเล็กๆ ข อ ง น ้ อ งสาวเตะเท้าของพี่ชายสองที 
 แพทนิ่งคิด เ ข า ไ ม่เคยไปประเทศเกาหลีมาก่อน แ ต ่ ซ ี ร ี ่ ย ์ เ ก า ห ล ี น ่ ะ ด ู ไ ป เ ย อ ะ พ อ ค ว ร เ พ ราะน้องสาวบังคับดูด้วยกัน เ ท ่ า ท ี ่ เ ห ็ น แ ฟ ช ั ่นที่นั่นก็น่าสนใจไม่น้อย ถ ้ า ไ ด ้ ไ ป ด ู ง า น ก่อนก็เป็นประสบการณ์ที่ดี 
 . .. และมันคงจะดี ห ากเขาไปอยู่ในสถานที่ใหม่ๆ บ้าง 
 “ แพทว่าไง ค ุ ณ ล ี เ ขาจะช่วยจัดการหาที่พักให้ มีอะไรก็ติดต่อได้ตลอด ” 
 “ จริงด้วยสิ เ ด ื อ น ห น ้ า จ ะ ม ี ง านแฟชั่นที่กรุงโซลด้วยนี่ พ ี ่ แ พ ท เคยบอกว่าอยากไปไม่ใช่เหรอ ? ” 
 เคยบอกตอนไหน ? แพทเทิร์นจำไม่ได้ แ ต ่ แ ร ง เ ห ย ี ย บ ท ี ่ เ ท ้ า ม ี ม า ก พ อ ท ี ่ จ ะ ท ำ ใ ห ้ เ ข า จ ำ ไ ด ้ แ ม ้ ว ่ า เ ข า จ ะ ไ ม ่ เ ค ย ร ู ้ เ ร ื ่ อ ง งานแฟชั่นอะไรนี่มาก่อนเลย 
 “ อืม จริงด้วย . .. ถ ้ า ป ๊ าไม่ว่าอะไรผมก็อยากไปครับ ” แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ช ั ก เ ท ้าออกจากเท้าของน้องสาวทัน ก่อนจะพูดต่อ “ ใ ห ้ ไซน์ไปกับผมด้วยได้ไหมครับ ? น ้ อ ง ก ็ ส น ใ จ จ ะเรียนต่อด้านนี้เหมือนกัน ไ ป พ ร ้ อ มกันจะได้ตัดสินใจได้เร็วๆ ว่าจะต่อทางนี้ดีหรือเปล่า ” 
 “ จะเป็นตัวป่วนน่ะสิ ” ธนากรรู้ทัน 
 ล ูกสาวตัวดีรีบส่ายหน้าพรืด “ ไม่ป่วนแน่นอนเลยค่ะ ! นะคะป๊า ไ ซ น ์ ก ็ อ ย า ก เ ห ็ น เ ห ม ื อ น ก ั น ว ่ า ง า น แฟชั่นที่นู่นเขาเป็นยังไง เนี่ย ไ ซ น ์ ก ็ เ ร ี ย น เ ส ริมภาษาเกาหลีอยู่แล้วด้วย ถ ้ า ไ ด ้ ไ ป ด ู ล ู ่ ท า ง เ รื่องสอบชิงทุนที่นู่นก่อน ไ ซ น์จะได้เตรียมตัวแต่เนิ่นๆ ไงคะ ” 
 เ ร ื ่ อ ง เ ร ี ย น เ ป ็ น ส ิ่งเดียวที่ธนากรยอมให้ลูก จ ะ เ ท ี ่ ย ว จ ะ เ ล ่ น ยังไงขอให้สนใจเรียนเป็นพอ แต่เขาก็ยังลังเลอยู่ ก ็ ล ู ก ส า ว ข อ ง เ ข า น ่ ะ ม ี แ ผ น เ ที่ยวอยู่แล้วไม่ต้องสงสัย แต่เรื่องชิงทุนนี่ก็ . .. 
 “ เฮ้อ ก็ได้ๆ ยังไงก็ปิดเทอมกันอยู่แล้ว แ ต ่ ป ๊ า จ ะ ห า ท ี ่ เ ร ี ยนพิเศษที่นู่นให้ไซน์ด้วย ถ ้ า ป ๊ า ร ู ้ ว ่ า ไ ซ น ์ ข า ด เ ร ี ย น แ ม ้ แ ต ่ ช ั ่ ว โ มงเดียวป๊าจะเอาเรากลับไทย เข้าใจไหม ” 
 ถึงจะให้เรียนทุกวัน พิณนภา อ ิ น ทร์ธาราคนนี้ก็ยอมแต่โดยดี ข อ แ ค ่ ได้ไปเกาหลีเท่านั้นเป็นพอ ! 
 “ โอเคเลยค่ะ ! ” 
 ธนากรส่ายหน้า ก่อนจะไล่ลูกๆ ให้ออกไปเฝ้าร้าน 
 ด ี ไ ซ น ์ แ ท บ จ ะ ห ม ุ น ต ั ว ไ ป ร อ บ ร้านด้วยความสุขเกินบรรยาย แ พ ทเทิร์นเห็นแล้วอดขำไม่ได้ 
 “ น ี ่ เ ธ อ ค ิ ด ว ่ า แ ค ่ ไ ป เ ก า ห ลีแล้วจะได้เจอยูมินหรือไง ? ” 
 เ ด ็ ก ส า ว ห ม ุ น ต ั ว เ ป ็ น ค ร ึ ่ ง ว ง ก ล มกลับมาเผชิญหน้ากับพี่ชาย สองแขนเท้าเอว ยกยิ้มกว้าง ทำหน้าจริงจัง “ ไ ซ น ์ เ ช ื ่ อ ม ั่นในดาวประจำตัวของพี่แพท หึหึ ” แ ถ ม ท ้ า ย ด้วยเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ 
 “ หา ? ดาวอะไรของพี่นะ ? ” 
 “ เออน่า ” เด็กสาวโบกมือสะบัดไปมา ทำหน้าแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่ “ ไซน์ว่าเจอก็เจอแล้วกัน ! ” จ า ก น ั ้ น ก ็ ห ม ุนตัวกลับไปที่เค้าท์เตอร์ ร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี 
 แ พ ท เ ท ิ ร ์ น คร้านจะท้วงถามคนสติเฟื่อง เ ข า ย ั ง ม ี อ า ก า ร ป ว ด ห ั ว อ ย ู ่ จ ึ ง ท น เ ห ็ น น ้ อ ง ส า วหมุนไปหมุนมาได้ไม่นานนัก เ ล ื อ ก ท ี ่ จ ะ เ ด ิ น ไ ป ท ี ่ ห ้ อ ง ด ้ า น ห ล ั ง ซ ึ ่ ง เ ป ็ นห้องเก็บชุดและห้องตัดผ้า เ ข า อ อ ก แ บ บ ค ้ า ง ไ ว ้ ส อ ง ส า ม ต ั ว ย ังไม่ได้ต่อตั้งแต่ก่อนสอบ ถ ้ า จ ะ ต ้ อ ง ไ ป เ ก า ห ล ี เ ข า ก ็ อ ย า ก ท ำแบบชุดพวกนี้ให้เสร็จก่อน 
 “ พี่แพท ” ด ี ไ ซ น ์ เดินตามมาเกาะขอบประตูห้อง เ ม ื ่ อ พ ี ่ ช า ย เ ง ย ห น ้ า ข ึ ้ น จ า ก โ ต ๊ ะ ท ี ่ ม ี แบบแพทเทิร์นกระดาษวางทับๆ กันอยู่เธอก็พูดต่อ “ เมื่อคืนนี้ พี่จำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ ? ” 
 “ อืม จ ำ ไ ด้แค่แก้วคอกเทลแก้วที่สอง ” 
 “ โห่ เสียดายอ่ะ ร ู ้ ป ่ ะ ว ่ า ค นที่อุ้มพี่อ่ะโคตรหล่อเลย เจ้าชายมาเองชัดๆ ” 
 “ ถ ้ า เ ป ็ น เ ก า ห ล ี เธอก็ว่าหล่อทุกคนนั่นแหละ ” แพทเทิร์นเหน็บน้องสาว 
 ดีไซน์ย่นจมูก “ ไ ซ น ์ ไ ม ่ได้ว่าหล่อทุกคนเสียหน่อย ไลม์ . .. ห ัวหน้าวงคนนี้อ่ะหล่อจริงๆ สาบาน แต่ไซน์ชอบยูมินมากกว่า ” 
 . .. ไลม์เนี่ยนะ ? มะนาว ? เออชื่อตลกดี แพทเทิร์นคิดขำๆ 
 “ อืมๆ เอาเถอะ จ ะ ห ล ่ อ ไ ม ่ ห ล ่ อ ก ็ ไ ม ่เกี่ยวอะไรกับเราอยู่แล้ว ” เ ด ็ ก ห น ุ ่ ม ห ั น ก ล ั บไปสนใจแบบตรงหน้าอีกครั้ง คนเป็นน้องเลยจำต้องล่าถอย 
 . .. ชิชะ ทำเป็นไม่สนใจ ระวังเถอะ ไอ้ว่าไม่เกี่ยวๆ เนี่ย เ ด ี ๋ ย ว ได้เกี่ยวขึ้นมาจะขำไม่ออก ! 
 ด ี ไ ซน์ขมุบขมิบปากอยู่คนเดียว 
 แน่นอน ดีไซน์ไม่ได้คิดจริงๆ หรอกว่าสิ่งที่เธอบ่นๆ ตอนนั้น ม ันจะกลายเป็นจริงขึ้นมาได้ 
 Best : ถึงเกาหลียัง ? 
 Pat : ถึงแล้ว ตอนนี้อยู่ที่พักแล้ว 
 Best : โอเค ไ ป ถ ึงนู่นก็อย่ามัวแต่หงอยล่ะ หาแฟนใหม่ไปเลย ! 
 Pat : บ้า เ ร า ย ังไม่ได้เลิกกับพี่หนึ่งนะ 
 Best : ไม่เลิกก็เหมือนเลิกแหละวะ ไ อ ้ พ ี ่ ห น ึ ่ ง ไ ม ่เห็นจะรู้สึกรู้สาอะไรเลย เ ม ื ่ อ ค ื น เ ร า ก ็ เ ห ็ น เ ข า ไ ป เ ท ี ่ยวกับผู้หญิงคนนั้นที่ผับ 
 Pat : เราอยากมีรักเดียว สักวันพี่หนึ่งก็ต้องหยุด 
 Best : แล้วแพทไม่คิดบ้างเหรอ ว ่ าพี่หนึ่งจะหยุดกับผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย 
 Best : แพท เ ร า ไ ม ่ได้อยากพูดให้นายเสียใจนะ ตรงกันข้ามเลย เราอยากเห็นนายมีความสุข 
 Pat : อืม เรารู้ เ ด ี ๋ ยวเราต้องออกไปข้างนอกแล้ว ไว้ค่อยคุยกันนะ 
 Best : โอเค ดูแลตัวเองด้วย 
 “ พี่แพทไปยัง ? ” ด ี ไ ซ น ์ โ ผ ล ่ เ ข ้ า ม า ใ น ห ้ อ ง ด้วยชุดเดรสชีฟองสีฟ้าสดใส ค น ล ะ ชุดกับที่ใส่ขึ้นเครื่องมา 
 แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ม อ งน้องสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า “ ไ ห น บ อ ก จ ะ ไ ป เ ดินเล่นที่คลองชองกเยชอนไง ? ” แต่งตัวซะอลังการ 
 “ ก็ไปเดินเล่นที่คลองน่ะสิ ” ดีไซน์พยักหน้าหนักๆ ทำหน้าแบบก็ใช่น่ะสิ ! 
 เด็กหนุ่มลุกขึ้นยืน ชี้หน้าคาดโทษน้องสาว “ อย่าให้รู้ว่ามีแผนนะ ” 
 “ ฮุ่ย ! จะมีแผนเผินอะไรล่ะ ! พ ี ่ แ พ ท อย่าทำเหมือนเป็นป๊าได้ป่ะ ? ” ดีไซน์ค้อนวงใหญ่ใส่พี่ชาย แ ต ่ ส อ ด แ ข น ค ล ้ องแขนฝ่ายนั้นอย่างสนิทสนม “ แ ล้วคุณลุงเค้าไปไหนแล้วล่ะ ” ด ี ไ ซ น ์ ห ม า ย ถ ึ ง ค ุ ณ ล ุ ง ล ี ผ ู ้ เ ป ็ น เ จ ้ า ข อ งห้องพักบนคอนโดหรูแห่งนี้ ซ ึ ่ ง ย ก ใ ห ้ พวกเขาอยู่กันสองคนตามสบาย 
 “ ไปแล้ว บอกว่าตอนค่ำๆ จะมารับไปทานข้าวด้วยกัน ให้เราเที่ยวแถวนี้ไปก่อน ” 
 “ โอเคชัดเจน ” 
 เ ก า ห ล ี เ ด ื อ น ต ุ ลาคมไม่ได้หนาวอย่างที่คิด แ ต ่ เ พ ื ่ อ น ข อ ง ด ี ไ ซ น ์ ย ื น ย ั น ว ่ าปีที่แล้วตุลาคมหนาวโคตรๆ ม ั น ค ง เ ป ็ น เ ร ื ่ อ ง ข อ ง ส ภ า ว ะ โลกที่เปลี่ยนแปลงไปทุกวัน 
 ก่อนโลกแตก ด ี ไ ซ น ์ ข อ เ จ อ ย ู ม ิ น ในระยะเผาขนก่อนจะได้ไหมคะ พระเจ้า ~ 
 “ เหนื่อยยยยยย มากกกกกก ” ค น บ ่ น ท ิ ้ ง ต ั ว ล ง น ั ่ ง ท ุ บ ข าอยู่ที่ร้านคอฟฟี่ข้างทาง ห ล ั ง จ า ก ท ี ่ ฮ ึ ด เ ด ิ น เ ล ี ย บ ค ล อ ง ม า ต ั ้ ง แต่ต้นสายยันต้นสายอีกฝั่ง “ พ ี ่ แ พ ท ซ ื ้ อ ช อคโกแลตปั่นให้ไซน์หน่อยสิ ” 
 น้องบังเกิดเกล้าสั่งมา พ ี ่ ช า ย ค น ด ี ท ี ่ เ ห น ื ่ อ ย ไ ม ่ แพ้กันจำต้องเดินไปซื้อให้ แ ต ่ ย ั ง ไ ม ่ ทันจะเดินไปถึงเค้าท์เตอร์ โ ท ร ศ ั พ ท ์ ท ี ่ ค ุ ณ ล ุ ง ลีให้ไว้ก็ดังขึ้นเสียก่อน แ พ ท เ ท ิ ร ์ น เ ด ิ น ก ล ั บ ม า ห า น ้ อ ง ท ี ่ นั่งตัวเหี่ยวอยู่หน้าร้าน 
 “ เดี๋ยวคุณลุงมารับ เขาอยู่ใกล้ๆ แถวนี้พอดี ” 
 “ แ ต ่นี่เพิ่งจะหกโมงเย็นเองนะ ไหนบอกว่าจะมารับค่ำๆ ” 
 “ เ ห ็ น ว ่ า จะพาไปที่ไหนสักที่นี่แหละ พี่จำไม่ได้ ” 
 “ ขอให้เป็นที่ดีๆ ละกัน ” ดีไซน์คราง … ต ั ้ ง แ ต่มายังไม่เจอคนหล่อเลยอ่ะ เศร้าใจ 
 ยี่สิบนาทีหลังจากนั้น 
 “ พ ี ่ แ พทบอกทีว่าไซน์ไม่ได้ฝันไป ” 
 “ เธอไม่ได้ฝัน ” แพทเทิร์นกรอกตาตอบเนือยๆ 
 กรี๊ดดดดดด ! ด ี ไซน์อยากจะกรี๊ดให้ลั่นโซล ท ำ ไ ม ไ ม ่ ม ี ใ ค ร บ อ ก เ ธ อ ส ั ก ค น ว ่ า ค ุ ณ ล ุ ง ล ีทำงานกับคนในวงการบันเทิง ท ี ่ ท ี ่ เ ธ อ ย ื น อ ย ู ่ น ี ่ ค ื อ ด ้ า น ห ล ั ง เ ว ท ี แ ส ด ง ไ ล ฟ ์ ข อ งช่องเพลงชื่อดังช่องหนึ่ง ห ้ อ ง แ ต ่ ง ต ั ว ท ี ่ เ ร ี ย ง ร า ย ไ ป ต า ม ท า ง เ ด ิ น ม ี ก ร ะดาษแปะชื่อวงบ่งบอกชัดเจน และนั่น ประตูทางซ้ายข้างหน้านั่น ! ! 
 ยูมินอยู่ในน้านนนน ! !!~~ 
 “ ไซน์ ไปไหน ! ” แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ค ว ้ า จ ับคอเสื้อน้องสาวแทบไม่ทัน 
 “ ห๊ะ ? อ้อ เปล่าๆ ขามันไปเอง โทษทีๆ ” ด ี ไ ซ น ์ ห ันหน้ามามองพี่ชายอย่างงงๆ แน่ล่ะ เ ธ อ ก ำ ล ั งอยู่ในสภาวะเอ๋อรับประทาน 
 หายใจเข้าลึกๆ ไว้พิณนภา เธอมาดูงานนะ มาดูงาน ไม่ได้มาดูยูมิน อืม . .. ดูงานๆ 
 . .. แต่อยากดูยูมินอ่ะ ! 
 “ คนนี้คืออณาสรณ์ ส่วนอีกคนเป็นน้องสาว ” ค ุ ณ ล ุ ง ล ี แ น ะ น ำ เ ด ็ ก ท ั ้ ง ส อ ง ใ ห ้ ส ไ ตล์ลิสต์ฟังเป็นภาษาอังกฤษ แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ท ั ก ท า ย ก ล ั บ ไ ปด้วยอาการประหม่าเล็กน้อย ท ว ่ า ฝ ่ า ย ต ร ง ข ้ า ม ฉ ี ก ย ิ ้ ม ก ว ้ า ง อ ย ่ า ง เ ป ็ น ม ิ ต ร ท ำ ใ ห ้เขาผ่อนคลายในเวลารวดเร็ว สไตล์ลิสต์คนนี้ชื่ออลิส ห ล ่ อ น เ ป ็ น ผ ู ้หญิงที่แต่งตัวเปรี้ยวมาก แต่นิสัยห้าวสุดๆ อ ล ิ ส พ า แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ก ั บ ด ี ไ ซ น ์ เ ข ้ า ไ ป ด ู ช ุ ด ข องศิลปินวงบอยแบนด์วงหนึ่ง ( ท ี ่ ไ ม ่ ใ ช ่วงที่ดีไซน์ภาวนาอยู่ในใจ ) พร้อมกับอธิบายถึงคอนเซปต์ และถามความเห็นกลับ แรกๆ แ พ ท เ ท ิร์นไม่กล้าออกความเห็นมาก แ ต ่ พ อ อ ล ิ ส ค อ ย ร ั บ ส ่ ง ค ว า ม เ ห ็ น บ ่ อ ย เ ข ้ า แ พ ท เทิร์นจึงเริ่มกล้ามากขึ้น ไปๆ มาๆ ทั้งคู่ก็คุยกันอย่างถูกคอ 
 “ เธอมีพรสวรรค์มากเลยนะ ” อ ล ิ ส ย ิ ้ ม ใ ห ้ แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ห ล ั ง จ า ก เ ด ิ น ม า ส ่ ง เ ด ็ ก ท ั ้ ง สองที่หน้าทางเข้าด้านหลัง คุณลุงลียืนรออยู่ก่อนแล้ว 
 “ ขอบคุณครับ ผมสนุกมากเลย คำแนะนำของคุณยอดมากๆ ” เ ด ็ ก ห น ุ ่ ม โ ค ้ ง ใ ห ้ อ ล ิ ส อ ี ก ค ร ั้งก่อนที่เธอจะเดินกลับไป 
 “ เป็นไงบ้าง ? ” ค ุ ณ ล ุ ง ล ี เ ป ็ น ผ ู ้ ชายร่างท้วมใหญ่หน้าตาใจดี เ ว ล า ย ิ ้ ม เลยยิ่งดูใจดีมากขึ้นไปอีก แ ต ่ เ ห ็ น อ ย ่ า ง น ี ้ เ ว ล า เ ด ิ น ไ ป ไ ห น ม ี แ ต ่ ค น ก ้ ม ห ั วทักทายอย่างสุภาพทั้งนั้น เ ป ็ น ป ร ะ เ ภ ท ห น ้ า ต า ใจดีแต่เวลางานคงดุใช่เล่น 
 “ สนุกครับ ได้รู้อะไรเยอะเลย ” 
 “ แล้วไซน์ล่ะ เป็นไง ? ” 
 ดีไซน์ยิ้มแผล่ พยักหน้าหงึกๆ “ สนุกค่ะ แ ต ่ ค ิ ด ว ่ า ถ ้ า จ ะ เรียนสายนี้คงเหนื่อยน่าดู ” ค ุ ณ อ ล ิ ส บ อ ก ว ่ า บ า ง ง า น ต ้ อ งคิดคอนเซปต์ภายในคืนเดียว แ ถ ม ยังต้องทำให้ได้ออกมาหลายๆ แบบด้วย ง า น ท ี ่ ต ้ อ ง ท ำ แ ข่งกับเวลานี่น่ากลัวจริงๆ 
 คุณลุงลียิ้ม แ ล ้ ว บ อ ก ว ่ า ใ ห ้ ร อ เ พ ื ่ อ น ค ุ ณ ล ุ ง อ ี ก ส องคนที่จะไปทานข้าวด้วยกัน แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ก ั บ ด ี ไซน์เลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำ 
 “ เป็นอะไรไซน์ เบื่อล่ะสิ หึหึ ” แ พทเทิร์นกระทุ้งแขนน้องสาว เ ข า ร ู ้ ว ่ า น ้องคาดหวังจะได้เห็นศิลปิน แ ต ่ ห ้ อ ง แ ต ่ ล ะ ห ้ อ ง ท ี ่ ค ุ ณ อ ล ิ ส พ า เ ข ้ า ไ ป น ั ้ น เ ป ็ น ช ่ ว ง ท ี ่ ศ ิ ล ป ิ น อ อ ก ไ ป ส แ ต น ด ์ บ า ยรออยู่ข้างเวทีกันหมดแล้ว 
 “ พี่แพทอ่ะ ” น้องสาวหันไปแยกเขี้ยวใส่ ก ่ อ น จ ะ ส ะ บ ั ด ห น ้ า เ ลี้ยวเข้าห้องน้ำผู้หญิงไป 
 แพทเทิร์นยิ้มพลางส่ายหัว เดินไปทางห้องน้ำชาย มีคนสองคนยืนอยู่ที่ซอง แ พ ท เ ท ิ ร ์ น เ ล ื อ ก ท ี ่ จะใช้ห้องน้ำที่มีประตูปิด เ ข า ส ะ ด ว ก ใ จ ท ี ่ จ ะ ท ำ ธ ุ ร ะ ส ่ วนตัวคนเดียวแบบนี้มากกว่า 
 . .. ติดอะไรวะ ? 
 ป ร ะ ต ู ท ี ่ น ่ า จ ะ เ ป ิ ด ไ ด ้ อ ย ่ า ง ง ่ า ย ด า ย เ ห ม ื อ น ต อ น เ ป ิ ด เ ข ้ า ม า ก ล ับเปิดไม่ออกเสียอย่างนั้น 
 มือเล็กพยายามผลักอีกครั้ง แ ต่ผลที่ได้ก็ยังเหมือนเดิม ก ้ ม ด ู ท ี ่ ล็อกก็เห็นว่ามันปลดไม่หมด . .. อ้าว แ ล ้ ว ม ั นจะเปิดออกได้ยังไงล่ะเว้ย ! 
 ห ม ุ น เ ข ้ า ห ม ุ น อ อ ก แ ล ้ ว ก ็ยังติดค้างอยู่เหมือนเดิม 
 . .. เอาวะ ถีบเลยละกัน ! 
 ต ั ด ส ิ น ใจแน่วแน่แล้วกลั้นลมหายใจ ฮึ๊บ ! 
 . .. แหม ไม่ว่าจะชาติไหน เ ส ี ย ง ร ้ อ งนี่ไม่ค่อยต่างกันเลยเนอะ ? ฮ่าๆ 
 ใช่เวลาขำไหม ? ! 
 “ เฮ้ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ผมขอโทษ ” แ พ ท เ ท ิ ร ์ น ร ี บ เ ด ิ น ไ ป ด ู ค น ท ี ่ ล ้ ม ลงไปกุมหน้าผากอยู่ที่พื้น ค า ด ว ่ า ค ง เ ด ิ น ม า ใ น ระยะบานประตูที่เขาถีบพอดี เ ส ี ย ง ก ร ะ แ ท ก ถ ึ ง ได้ดังก้องห้องน้ำขนาดนั้น 
 ภ า ษ า อ ั ง ก ฤ ษ จ า ก เ ด ็ ก ห น ุ ่ ม ท ำ ใ ห ้ ค น ท ี ่ ถ ู ก ล อ บทำร้ายเงยหน้าขึ้นรวดเร็ว 
 “ คุณโอเคไหม ? ” เห็นว่าเอาแต่มองค้าง แ พ ท เ ทิร์นเลยโบกมือไปมาตรงหน้า 
 . .. ตายล่ะ เขาทำคนเอ๋อหรือเปล่าเนี่ย ? 
 “ ไลม์ ! เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น ใครทำนายแบบนี้ ? ” อื้อหือ ภาษาเกาหลีมาเป็นชุด แพทเทิร์นฟังไม่ออกสักคำ น อกจากไลม์คำแรกที่มันคุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหน เ ข า ข ย ั บ ล ุ ก อ อ ก เ ม ื ่ อ ค น ท ี ่ พ ูดเดินตรงเข้ามาพยุงคนเจ็บ 
 “ คุณเป็นใคร แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น ? ” 
 เอิ่ม . .. ฟังเกาหลีไม่ออก แพทเทิร์นทำหน้าเอ๋อ แ ล ะ เ ล ื อ ก ตอบออกไปเป็นภาษาอังกฤษว่า “ ขอโทษครับ เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย เ พ ื ่ อ น ค ุ ณ โ ด น บ า น ป ร ะ ต ู ท ี ่ ผ มเปิดกระแทกเข้าที่หน้าผาก . .. ตรงนี้ ” ป ร ะ ก อ บ ท ่ า ท า ง ด ้วยการชี้ที่หน้าผากตัวเอง 
 “ เด็กนี่พูดอะไร ไม่ใช่คนเกาหลีเหรอ ? ” นอกจากจะไม่ฟังแล้ว ยังทำหน้ามึนกลับมาอีก งั้นเชิญถามกันเองละกัน ขอตัวก่อนครับทุกท่าน 
 แ พ ท เ ท ิ ร ์ น บ อ ก ข อ โ ท ษ ค น เ จ ็ บ อ ี ก ค ร ั ้ ง แ ล้วเดินออกมาทั้งอย่างนั้น . .. ก็ไม่ได้มีใครห้ามนี่ ? แต่เอ๊ะ ไลม์ ? มะนาว ? หืม ? ?? 
 ค น ต ั ว เ ล ็ ก ก ้ า ว ถ อ ย ห ล ั ง เ อ ี ย ง ห ั ว ก ล ับมาดูคนในห้องน้ำอีกครั้ง ห ร ี่สายตามองร่างสูงสองคนดีๆ แ ล ้ ว ก ็ ส ั ง เ ก ต ไ ด ้ ว ่ า ท ั ้ ง ค ู ่ แ ต ่ ง ต ั ว เ ก ิ น ก ว ่ า จ ะ เ ป ็ น แ ค ่ ท ี ม ง า น เ บื้องหลังหรือแม้แต่แบคอัพ เอ่อ . .. ใช่วงอะไรกรุ๊ปโอๆ นั่นหรือเปล่า ? 
 ไลม์ . .. ค นที่อุ้มเขาที่ผับงั้นเหรอ ? 
 . .. ไหนไซน์บอกว่าหล่อไง นี่มันเรียกว่าหล่อตรงไหน เ ค ้ า เ ร ี ยกว่าผู้ชายหน้าสวยต่างหาก !