Język aramejski judeo-palestyński (, aramit glalit)  – jeden z dialektów języka późnoaramejskiego, stanowiący zachodnią grupę dialektów tego języka. Reprezentowany jest przede wszystkim przez teksty powstałe na terenie Palestyny (stąd nazwa), w tym Talmud palestyński oraz Targum Neofiti.

Równolegle w ramach tzw. grupy wschodniej dialektów rozwinęły się aramejski judeo-babiloński, literacka odmiana syryjskiego i mandejski.

Historia 
Język aramejski judeo-palestyński obejmuje język aramejski talmudyczny-palestyński. Talmud Palestyński lub Talmud Jerozolimski lub Talmud Jeruszalmi ukończono na początku IV wieku w Palestynie, w Cezarei, Seforis i Tyberiadzie. Gemara palestyńska zawiera mało opowieści i legend.

Gramatyka

Liczba pojedyncza/Liczba mnoga

Przypisy

Bibliografia 
 Dalman, G. : Grammatik des jüdisch-palästinischen Aramäisch,  Leipzig, 1905
 
 Kutscher, E. Y.: Studies in Galilean Aramaic. Ramat-Gan 1976.
 Levias, C.: A Grammar of Galilean Aramaic, 1986, 
  
 Sokoloff, M. :  A Dictionary of Jewish Palestinian Aramaic of the Byzantine Period,  Johns Hopkins 2002/3 and Ramat Gan 2002 
 Stevenson, W. B.: Grammar of Palestinian Jewish Aramaic. Oxford 1978.

Języki żydowskie
Języki wymarłe w Azji
Język aramejski judeo-palestyński