Dławik indukcyjny – dławik o regulowanej reaktancji otrzymany z maszyny indukcyjnej pierścieniowej w wyniku połączenia szeregowego lub równoległego odpowiadających sobie uzwojeń fazowych stojana i wirnika.

W przypadku dławika o uzwojeniach połączonych szeregowo impedancja może być regulowana przez zmianę położenia wirnika względem stojana. Zakres regulacji zawiera się w przedziale od  do 
 
 

gdzie:
  – stosunek liczby zwojów szeregowych uzwojenia fazowego wirnika do stojana pomnożonych przez współczynniki uzwojeń,
   – rezystancje uzwojeń stojana i wirnika,
   – reaktancje rozproszenia uzwojeń stojana i wirnika,
  – reaktancja główna stojana wyznaczona w przybliżeniu ze wzoru:

 

gdzie:
  – napięcie fazowe stojana,
  – prąd biegu jałowego maszyny włączonej jako silnik.

Najszerszy zakres regulacji otrzymuje się wówczas, gdy uzwojenia stojana i wirnika mają jednakową liczbę zwojów. Po przełączeniu uzwojeń fazowych równolegle, reaktancja dławika zmniejsza się czterokrotnie. Najlepiej jako dławiki nadają się maszyny czterobiegunowe.

Bibliografia 
 Praca Zbiorowa: Poradnik Inżyniera Elektryka, Tom 2, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997, .
 Popenda A.: Transformatory i maszyny indukcyjne w zadaniach, Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2009, .

Dławiki