Dendrogal borneański (Dendrogale melanura) – gatunek ssaka z rodziny tupajowatych (Tupaiidae).

Zasięg występowania 
Dendrogal borneański występuje w zależności od podgatunku:
 D. melanura melanura – Mount Dulit i Gunung Mulu, Sarawak, północno-zachodnie Borneo.
 D. melanura baluensis – Gunung Kinabalu, Góry Crockera i Gunung Trus Madi, Sabah, północne Borneo.

Populacja nie przypisana do żadnego podgatunku występuje również na Gunung Murud, w północnym Sarawak, w północno-zachodnim Borneo.

Taksonomia 
Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1892 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Tupaia melanura. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Thomas wskazał Mount Dulit na wysokości 5000 stóp (1524 m), w Sarawak, na Borneo. 

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.

Etymologia 
 Dendrogale:  dendron "drzewo"; γαλεή galeē lub γαλή galē "łasica".
 melanura: gr. μελανουρος melanouros "z czarnym ogonem", od μελας melas, μελανος melanos "czarny"; -ουρος -ouros "-ogonowy", od ουρα oura "ogon".
 baluensis: Gunung Kinabalu, Borneo.

Morfologia  
Długość ciała (bez ogona) 120–125 mm, długość ogona 135–140 mm, długość ucha 12–14 mm, długość tylnej stopy 28–31 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała. Wyróżnia się krótko owłosionym, gładkim, pędzelkowato zakończonym ogonem. Sierść pokrywająca resztę ciała jest również gęsta i krótka, ciemnoczerwona do brązowej na grzbiecie i żółtopomarańczowa na spodzie ciała.

Tryb życia 
Dendrogal borneański jest jednym z najmniejszych gatunków ze swojej rodziny. Gatunek ten także występuje częściej niż inne gatunki z jego rodziny na drzewach. Większość złożonego z owadów pokarmu znajduje na najniższych gałęziach drzew.

Przypisy 

Tupajowate
Ssaki Azji
Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1892 roku