Syrena – pierwszy odbiornik zaprojektowany w wytwórni ZRK w Warszawie. Wcześniej produkowano tam licencyjną Agę, po której "Syrena" odziedziczyła układ elektryczny. Na czołowej ściance widać więc charakterystyczne dwa pokrętła duże (potencjometr i strojenie) i dwa przełączniki małe (barwa tonu i zakresy). Pokrętła małe są wzięte wprost z "Agi", a duże mają nowy wzór. Całkowicie została zmieniona konstrukcja napędu skali (umieszczonej w dolnej-przedniej połowie skrzynki - znacznie większej niż "Agi"). 
Układ elektryczny ma kilka charakterystycznych cech, którymi wyróżniały się wszystkie odbiorniki ZRK z lampami serii loctal, czyli Syrena, Stolica, Wola i Etiuda.
Za cechy te można uznać:
 ostatni wzmacniacz p.cz. i pierwszy m.cz. na dwóch pentodach EF-22 ("Diora" używała tam jednej lampy - triody ECH-21);
 filtry pośredniej częstotliwości w kwadratowych kubkach aluminiowych (odbiorniki Diory miały kubki okrągłe);
 skokowa regulacja barwy tonu połączona ze zmianą szerokości pasma, realizowaną przez dołączanie dodatkowego uzwojenia w pierwszym filtrze pośredniej częstotliwości;
 możliwość wyjęcia chassis ze skrzynki bez użycia lutownicy - złącze na cokole oktal.

Podstawowe parametry i właściwości 
 układ elektryczny: superheterodyna
 lampy: ECH21, 2xEF22, EBL21, AZ1, EM4
 zakresy fal: Długie, Średnie, Krótkie
 zasilanie: napięcie przemienne 220 V lub 125 V
 elementy regulacyjne:
 potencjometr siły głosu z wyłącznikiem (lewa gałka duża), regulacja barwy tonu (lewa gałka mała) 4-pozycyjna
 przełącznik zakresów (prawa gałka mała) - 4-pozycyjny: G - gramofon, D - długie, Ś - średnie, K - krótkie; strojenie (prawa gałka duża)
 gniazda:
 antena i uziemienie
 gramofon
 głośnik dodatkowy
 wymiary: 570x360x260 mm
 masa: ok. 13 kg 
 lata produkcji: 1954-1958

Przypisy 

Polskie marki radioodbiorników