title: Ukara
text: Ukara iku konsèp linguistik lan racaké diartèkaké minangka siji èksprèsi alami basa: yaiku unit tatabasa lan lèksikal kang kasusun saka tembung kang cacahé siji utawa punjul siji kang mawa teges.
  
  Péranganing ukara 
  Péranganing ukara kang baku, yaiku:
   Jejer yaiku: samubarang kang dianggep duwé adeg dhéwé sarta dadi bakuning gunem utawa carita. Lumrahe awujud tembung aran, sarta dadi wangsulane pitakon: 
   Apa kang...? 
   Sapa kang...?
   Wasésa yaiku: samubarang kang dadi caritane jejer. Lumrahe awujud tembung kriya. Nanging ana uga kang awujud tembung: aran, kaanan, sesulih, wilangan, lan sapanunggalané. Sarta dadi wangsulan saka pitakon:
   kepriyé...?
   ngapa...?
   Lésan yaiku: samubarang kang dadi watesaning wasesa, utawa kang nerangake wasesa. Lesan, kapilah dadi papat, yaiku:
   lesan panindak
   lesan panandang
   lesan panyabab
   lesan panampa
   Katrangan yaiku: yaiku kang dadi andharaning wasesa.
  
  Jinising Ukara 
  Ukara lamba
  Ukara awasesa kriya:
  Ukara tanggap
  Ukara tanduk
  Ukara awasesa kaanan
  Ukara awasesa aran
  Ukara awasesa wilangan
  Ukara awasesa ancer-ancer
  Ukara camboran
  Ukara camboran sajajar
  Ukara camboran sungsun
  Ukara camboran raketan
  Miturut cakriking ukara
  Ukara carita
  Ukara pakon
  Ukara pitakon
  Ukara sabawa
  Wancahan lan sungsun balik
  Ukara wancahan
  Ukara sungsun balik
  
  Deleng uga 
   Paramasastra Gagrag Anyar
   Pathining Basa
   aksara
   wanda
   tembung
   pratandha
  
  Linguistik
  Paramasastra
  Ukara