Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Geweldig artikel dat laat zien hoe de houding van mensen in 40 jaar tijd is veranderd. Geweldig productieontwerp, aantrekkelijke sterren, geweldige dialogen ('Miss Bender, het kan me niet schelen of je het op een inheemse drumstel speelt!', zegt Amanda Farrow van Joan Crawford tegen Hope Lange als Hope ongelovig vraagt hoe ze in zo'n korte tijd een grote hoeveelheid manuscripten moet lezen). Als je deze film op tv hebt gezien en niet in de ingeblikte versie op pay-tv of AMC (American Movie Classics), heb je hem niet echt gezien. Hopelijk wordt dit schuldige genoegen van een film binnenkort beschikbaar gemaakt op dvd in een ingeblikte versie en met de originele 4-track stereofonische soundtrack. Geweldige openingstune die de sfeer van 1959 in New York goed weergeeft, terwijl Johnny Mathis de herkenningsmelodie van 'Best of Everything' zingt in een echoruimte, omringd door een koor van violen en nog een koor van achtergrondschreeuwers. Miskramen! Krankzinnigheid! Kantoorromance! Kwaaie, kille bazen! Gefrustreerde liefde! Het is er allemaal om van te genieten.