Is deze recensie positief of negatief?

Een interessante aanvulling op de echte documentaires over John C. Holmes. Helaas gaat het niet over wat Holmes uiteindelijk fataal is geworden, en daar had het zeker baat bij kunnen hebben. Burt Reynolds en Mark Wahlberg kregen hier de meeste lof voor, maar ik had het gevoel dat de echte sterren Julianne Moore als de cocaïne snuivende wannabe-moeder waren, Don Cheadle als een zwarte man die worstelt met zijn identiteit als pornoster/stereoverkoper in een of andere wilde outfit en William H. Macy, wiens vrouw de ultieme slet is. Om nog maar te zwijgen over een bijna onherkenbare Alfred Molina. Macy's nieuwjaarsfeestje en Cheadles kans op een beter leven na een uit de hand gelopen donutroof zijn waarschijnlijk de twee beste scènes in de film, of in elk geval de twee beste shots. Waar deze film het beste in is, is laten zien hoe macht gemakkelijk te corrumperen is in zijn verschillende vormen. Maar geen van de personages leert blijkbaar iets van hun duistere neerwaartse spiraal terwijl ze allemaal weer opkrabbelen en terugkeren naar hun normale leven.