Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Tussen 30 en 51 jaar, toen hij stierf aan een hersentumor, maakte Zachary Scott 70 films. Hij werd in 1944 geïntroduceerd in 'Het masker van Dimitris' van Jean Negulesco, waarin hij Dimitris speelde. Het jaar daarop, 1945, maakte hij drie films, waarvan dit er een is. Hij herinnert zich bij de cineasten het best als de ster van Jean Renoirs 'The Southerner', een van de films uit 1945, waarin hij een sympathieke rol speelde. Maar hij speelde vaak griezelige personages en in deze film is hij een psychopathische vrouwenmoordenaar voor geld. Dus wat gebeurt er hier? Hij woont in een huis met drie vrouwen, dus kijk uit! Faye Emerson, die ook in 'Dimitrios' verschijnt, speelt de oudste van de twee dochters in het huis. Ze wordt verliefd op Scott en ze verloven zich in het geheim. Dan komt haar'schattige' jongere zusje (met succes gespeeld door Mona Freeman, die zowel qua uiterlijk als qua gedrag op Bonita Granville lijkt) terug van kostschool en onthult terloops in een gesprek met Scott dat ze een aardig sommetje heeft geërfd, dus richt Scott zijn aandacht in plaats daarvan op haar, met alle vurige jaloezie die in het huishouden woedt en die vast en zeker de lont in het kruitvat zou steken. De sfeer wordt gespannen, en dan nog gespannener. Ondertussen gaan plannen voor moord door in het hoofd van de berekenende Scott. Maar het blijkt dat hij niet de enige is met zulke bedoelingen. Hij wordt ook gezocht als gevolg van zijn laatste moord, waarmee de film is begonnen, zodat we zijn achtergrond kennen. James Wong Howe geeft aan dit verhaal een doeltreffende, noirachtige sfeer, geregisseerd door de Fransman Robert Florey, die al enige tijd geleden naar Hollywood was verhuisd. De film is een doeltreffende, huiselijke psychopaat-mysterie, die voor mensen met zo'n neiging de randen van sommige stoelen wat slijt.