Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ondanks de titel en in tegenstelling tot sommige andere verhalen over liefde en oorlog, is deze film niet al te plakkerig en roze, want liefde is als een roos: met doornen, bedoel ik. De vier hoofdrolspelers geven hun personages een realistische rol met een goed gevoel en een evenwicht tussen tragisch en nuchter.<br />De muziek en de tekst van de cabaret/chansons-liedjes (sung b Keira Knightley zelf) slepen de kijker steeds dieper de film in, van de ene plek naar de andere, tussen de wrede oorlog en de vredige liefde. Sommige mensen vinden het misschien te veel een biopic, maar het is vooral een romantisch verhaal, ook al volgt het het leven van Dylan Thomas en de driehoeksrelatie die doortrokken is van vreugde en jaloezie.<br />Londen wordt voor één keer vanuit een andere hoek gevisualiseerd, het bohémienachtige leven van Dylan tijdens de bombardementen van de Duitsers wordt gesitueerd in een zwevende sfeer van kleine slaapkamers, pubs en bars. De onafhankelijke vrouwen, de soldaat en de charismatische dichter worden voortdurend meegesleurd in gevoelens van liefde en woede.<br />Misschien is het einde te verwrongen en hangt het wat losjes samen met de rest van de film, maar alles bij elkaar is het een geweldig romantisch verhaal.