Is deze recensie positief of negatief?

The Ascent (1977)<br />Larisa Shepitko is een naam die maar weinigen kennen. Haar briljante carrière als regisseur duurde slechts een decennium en werd abrupt beëindigd door een tragisch auto-ongeluk. Ondanks haar korte carrière slaagde ze er echter in een paar van de beste Sovjet-films van haar tijd te maken. Haar laatste film, The Ascent, wordt algemeen beschouwd als een van de beste Sovjet-films van de jaren zeventig. Niettemin bleef haar werk in de daaropvolgende jaren in de vergetelheid, meestal alleen beschikbaar op zeldzame en slechte kopieën op video. Dat is nu veranderd dankzij de mensen van Criterion. Ze hebben twee van Shepitko's beste werken vrijgegeven via hun Eclipse-afdeling: Wings en haar voorlaatste meesterwerk The Ascent. In de donkerste dagen van de Tweede Wereldoorlog trekken twee partizanen over besneeuwd Russisch platteland, op zoek naar voedsel nadat hun groep door nazipatrouilles is aangevallen. Oorspronkelijk gaan ze alleen naar een boerderij in de buurt, maar als ze daar aankomen, zien ze dat die met de grond gelijk is gemaakt door de Duitsers. Omdat ze niet met lege handen willen terugkeren, trekken ze verder vijandelijk gebied in. Onderweg komen ze niet alleen vijandelijke soldaten tegen, maar ook de barre omstandigheden van de Russische vlakten, mogelijk verraad en hun eigen ziel.<br />De film is geen simplistische plot of bestemming. Hij behandelt moeilijke vragen met pijnlijke rationaliteit. Hij neemt nooit de gemakkelijke weg of geeft ons troostende antwoorden. De tweede helft van de film is gevuld met morele dilemma's. Shepitko toont ons de intieme verschrikkingen van de oorlog door middel van het interne conflict tussen mede-Russen <0xE2><0x80><0x93> degenen die samenwerkten en degenen die terugvochten. Hoewel ze de collaborateurs toont als de duidelijke hielenlikkers, toont ze niettemin ook waarom velen zich tot dergelijke tactieken wendden <0xE2><0x80><0x93> om te overleven.<br />De film bevat een aantal religieuze verwijzingen, met name naar het begin van de kruisiging. Dit is een spirituele reis, naar de harten, zielen en geesten van de twee partizanen en degenen die ze tegenkomen. Shepitko en haar cameraman leggen de reis in prachtige zwart-witfoto's vast. De camera beweegt zich in lange shots, vergelijkbaar met het camerawerk van een andere Russische film.' Shepitko was een van de grootste filmmakers van Rusland, Andrei Tarkovski. Net als vele anderen was Shepitko duidelijk beïnvloed door de stijl van Tarkovski, en de _Opstanding_ heeft een paar van zijn ritmische noten uit _Iwans jeugd_. Het is een verbluffende film om naar te kijken en hij weet de koude en angstaanjagende sfeer van bezet Rusland fantastisch te vangen.<br />Shepitko's man zou tien jaar later eer bewijzen aan haar grote film. Elem Klimov maakte zijn eigen meesterwerk met een van de grootste films die ik ooit heb gezien: _Come and See_. Het verhaal en de thema's van die film waren duidelijk beïnvloed door _Opstanding_. Hoewel die film ook vrij obscuur is, kreeg hij veel meer aandacht dan een van Shepitko's andere films. Dat werkte echter als een brug naar Shepitko en is een van de beste hulpmiddelen geweest om haar werk levend te houden.<br />De Verheffing is een werkelijk schitterende film en zou terecht beschouwd moeten worden als een van de beste films uit de jaren zeventig. De verbluffende cinematografie is inspirerend; de sfeer is angstaanjagend authentiek; en de lessen zijn onvergetelijk. Het is, in elke betekenis van het woord, niets minder dan een meesterwerk. Wat jammer dat Shepitko's carrière werd afgebroken toen ze op haar hoogtepunt was.