Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Sommige spoilers** A Soap hebben prachtige momenten om aan te bevelen. Als Charlotte en Veronica dicht bij intimiteit komen, is dat een prachtige, ingetogen, werkelijk erotische scène. Ik was ook dol op de muziek en de zachte, gedempte cinematografie. Het is me niet duidelijk of de merkwaardige stop- en startstructuur van de film voortkomt uit het feit dat hij oorspronkelijk in verkorte vorm wordt opgenomen (de omroeper die de handeling in gedeelten beschrijft, is behoorlijk irritant). Mijn grootste probleem met deze film is de nogal absurde manier waarop een transvrouw en haar leven worden weergegeven. Natuurlijk moet ze getoond worden als een sekswerker (wat anders), warhoofdig, onpraktisch, absurd veel tierelantijntjes/meisjesachtig, volkomen hopeloos als het op kleding aankomt en niet in staat om intermenselijke contacten in de wereld te leggen. Bovendien is ze...' Om de een of andere bizarre reden wordt er altijd een baard van twee dagen getoond, als om te benadrukken hoe smakeloos haar leven is. En ze wacht op een geslachtstransplantatie terwijl ze schijnbaar niets anders heeft gedaan om haar overgang te bevorderen. In werkelijkheid lijkt het personage op een travestiet, niet op iemand die midden in de overgang zit.<br />Dit zijn typische fantasieën van mensen van buiten die niet echt verbonden zijn met transmensen. Het fetisjisme van de film is een manier om mensen die een overgang doormaken te objectiveren. Niet in het minst onder de indruk van dit aspect van de film. Waarom zou het personage niet gespeeld worden door iemand die echt een transseksueel is? Ik vond de mannelijke acteur die Veronica speelde wel oké, maar niet beter dan dat. Veel beter was de vrouw die Charlotte speelde, een heel complexe personage vol energie, zelfverachting, verlangen en tegenstrijdigheden. Als ze zo gefascineerd was door iemand met vrouwelijke energie, kon een Charlotte in twee seconden naar een vrouwenbar gaan en die persoon vinden. Ja, ze voelde zich aangetrokken tot Veronica, maar meer als een abstract idee van iemand met mannelijke en vrouwelijke kenmerken (een zachte aanraking, maar met een stevige klap), niet als een uniek persoon. Ja, wat _A Soap_ zegt over de liefde is vaak mooi en ontroerend, maar dat betekent niet dat een al gestereotypeerde minderheid nog meer gestereotypeerd moet worden. Deze film bewijst ook dat Denen waardeloze dansers zijn. Voor zo'n veelbelovend uitgangspunt (beter uitgevoerd in een film als _Different For Girls_ ) is de laatste film een afknapper.