Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Welnu, ik besef dat de meeste mensen die hier komen jonge strijders afkraken of het 'zo slecht dat het grappig is'-amusement noemen, maar laat ik iets duidelijk maken: het is in feite een kwaliteitsfilm met een lage huur, als je bereid bent zo'n film zonder kritisch oog te bekijken. Het is in feite heel wat onderhoudender en geestverruimender dan het merendeel van de actiefilms uit de jaren tachtig.<br />De sleutel ligt in het onderwerp van de film. Ik ben altijd dol op films die het onderwerp van het burgerwachtisme aansnijden, vooral als ze ambitieus ingaan op de psyche van de betrokken personages. Jonge soldaten hebben misschien niet de intelligentie of gevoeligheid van de eerste DEATH WISH-film (en ja, ik denk dat de eerste beide elementen had), maar hij probeert anders te zijn dan de doorsnee Cannon-films uit die tijd, in die zin dat hij echt uniek is.<br />De plot is eenvoudig (maak je geen zorgen, er komen geen spoilers): een groep studenten die grappen uithalen, veranderen van richting als een van hun familieleden wordt aangevallen door een ruige straatbende. De studenten gaan de straat op in een poging de algemene straatcriminaliteit te bestrijden, aangezien ze niet weten wie de bende verantwoordelijk is. Uiteindelijk bemachtigen ze zware artillerie (machinegeweren en granaten) en gaan volledig bewapend de nacht door. Maar het zijn geen Schwarzenegger-types; het zijn kwetsbare, onervaren beginnelingen die bijna elke keer dat ze de stad gaan opruimen grote blunders maken (meestal met hun mascottehond). Uiteindelijk komen ze erachter wie de bende is en gaan ze achter ze aan, maar tegen die tijd verwacht je geen standaard climax waarin de goeden er ongedeerd vanaf komen.<br />Eén ding aan de film dat me vreemd maar wel effectief voorkwam, is dat het grootste deel van de eerste akte geen enkele aanwijzing geeft dat we later actie of geweld te zien zullen krijgen, omdat het wordt behandeld als een maffe studentenkomedie die je zou kunnen zien in _Up All Night_ (waarvan ik geloof dat het op een gegeven moment echt is uitgezonden). De komedie had me zo in slaap gesust dat ik was vergeten dat er op de dvd-hoes een man te zien was die op een motor reed met een machinegeweer op zijn rug. En dan, als het geweld eindelijk arriveert, is het helemaal niet leuk of grappig... het is schokkend verontrustend. Vanaf dat moment wordt de film een bloederige, onbuigzame actiefilm met een paar opzienbarende schietpartijen en bloedvergieten.<br />De acteerprestaties zijn, hoewel niet bijzonder, veel hartstochtelijker dan ik had verwacht. James Van Patten, die de hoofdpersoon speelt, doet zijn uiterste best en zijn optreden is verrassend goed voor dit soort films. De rest van de cast is even enthousiast, inclusief de altijd betrouwbare Ernest Borgnine als de vader van de held. De cinematografie is ook van een hoog niveau en de actiescènes worden behandeld met een strengheid die ik persoonlijk niet had verwacht.<br />Ik kan begrijpen waarom sommige mensen deze film waardeloos vonden omdat veel ervan extreem gedateerd is, maar die facetten kwamen op mij over als niets minder dan cool in en van zichzelf. Van Pattens personage studeert animatie en zijn overduidelijk vroege werk uit de jaren tachtig dat in verscheidene scènes te zien is, is de psychedelische natte droom van een retro-filmliefhebber. Ik weet zeker dat de meeste hedendaagse kijkers juist die momenten zouden noemen als dieptepunten in de film, maar daar ben ik het niet mee eens. Ook de soundtrack van Joe Walsh <0xE2><0x80><0x93> die klinkt alsof hij alleen maar opgenomen kan zijn in '''''' 83 - leek bijzonder passend en aangenaam, ongeacht hoe 'oud' het vandaag de dag lijkt.<br />JOURNALISTS is een van mijn favoriete actiefilms uit de jaren tachtig en ik raad iedereen die in het genre geïnteresseerd is ten zeerste aan er eens naar te kijken. Helaas is het op het moment van dit schrijven alleen nog maar op VHS uitgebracht en wordt het tegenwoordig niet meer op tv uitgezonden. Een leuke dvd-presentatie zou me met zo'n intensiteit door mijn woonkamer laten banjeren dat ik zeker weet dat mijn enkels zouden zwellen. In de tussentijd smeek ik jullie allemaal om naar Ebay of Amazon te gaan en de tien dollar of wat dan ook op te hoesten voor de oude videoband. Het is echt een opmerkelijk voorbeeld van ambitieuze trash-cinema.