Wat is het sentiment van de recensie?

'The Melancholy of Haruhi Suzumiya' (Suzumiya Haruhi no Yuutsu) is een van de meest onderhoudende animes die ik in lange tijd heb gezien. Als je weg kunt kijken van de krankzinnige, en soms perverse, humor, is het gemakkelijk om een briljant geconstrueerd en meesterlijk uitgevoerd werk te vinden.<br />Een deel van de genialiteit komt voort uit het feit dat de afleveringen niet in chronologische volgorde staan, zodat je sommige dingen waar ze het in het begin over hebben misschien niet begrijpt, maar naarmate de serie vordert merk je dat je zegt: 'Aha, dus dat bedoelden ze!' Ook al kan dit sommige mensen in verwarring brengen, nadat je de serie hebt gezien.' Het zal niet meevallen om het verhaal op deze manier te vertellen.<br />De nadruk ligt uiteindelijk op de personages. Het hoofdpersonage, Haruhi Suzumiya, is verreweg de meest excentrieke heldin van elke anime ooit. Haar openingsrede voor haar klas, waarin ze verklaart dat ze 'niet geïnteresseerd is in normale mensen' en op zoek is naar 'espers, buitenaardse wezens en tijdreizigers', is absoluut bizar, maar in dat opzicht is ze beminnelijk.<br />Dan is er Kyon, de 'normale' jongen die wordt betrokken bij de waanzin die Suzumiya-san omringt. Hij is de verteller, en zijn snelle geestigheid maakt het tafereel altijd des te amusanter. Hij zit gevangen te midden van verschillende facties die allemaal proberen Haruhi Suzumiya te beïnvloeden, en de andere drie personages zijn vertegenwoordigers van die facties; ironisch genoeg zijn zij juist de wezens waarnaar Haruhi op zoek is, en toch kunnen ze zich niet aan haar bekendmaken.<br />De eerste is Yuki Nagato, een rustig meisje dat toevallig het enige lid is van de literaire club van de school, en ook een vertegenwoordigster van de integratiegedachte entiteit; ze is in wezen een buitenaards wezen, hoewel de beste beschrijving van haar een computerprogramma in een menselijk lichaam is. Haar zuiver emotieloze reacties maken haar komisch uitgestreken en doen je altijd denken dat er meer is dan je op het eerste gezicht zou denken. Suzumiya's laatste personage is Mikuru Asahina, de tijdreiziger, die toevallig ontzettend knap is, een grote hufter, en het onderwerp van Suzumiya's plannen om haar club, de SOS-brigade, aan de wereld te presenteren. Het eindresultaat is dat Suzumiya haar dingen laat doen die grensden aan seksuele intimidatie, en dat ze haar fetisj-uniformen laat dragen. Het laatste personage is Koizumi Itsuki, de timide en altijd optimistische filosoof die toevallig Haruhi's 'esper' is, hoewel hij zijn krachten alleen onder bepaalde omstandigheden kan gebruiken.<br />Het eindresultaat van al deze personages is een komedie die anders is dan alle andere, zowel grof als diepzinnig, en altijd briljant. Geloof je me niet? Kijk maar naar de eerste aflevering, hun'studentenfilm'. Dan zul je zien wat ik bedoel.