Wat is het sentiment van de recensie?

'Journey to the Far Side of the Sun' (ook wel 'Doppelganger' genoemd) is een onderhoudende sciencefictionfilm in Twilight Zone-stijl van Gerry en Sylvia Anderson (het team achter Space: 1999, UFO, Thunderbirds, Fireball XL-5 en anderen). In de film zijn Roy Thinnes (van het tv-programma 'Invaders') en Ian Hendry de hoofdrolspelers als astronauten die een vlucht maken naar een planeet die een exacte baan om de aarde heeft, maar aan de andere kant van de zon ligt, zodat ze eerst niet te zien waren. Een opdringerige Europese ruimtevaartdirecteur (overgenomen door wijlen Patrick Wymark) zorgt voor een snelle vlucht en na een intensieve training zijn de astronauten klaar om te vertrekken. Zo beginnen de beste scènes van de film, de lancering, de vlucht en de landing op de 'andere' aarde. Verblindend miniraketwerk (van Derek Meddings) en een droomachtige, elegante ruimtevlucht (die een beetje doet denken aan de beste momenten van '2001: A Space Odyssey') zijn de gemakkelijkste hoogtepunten van de film. De landing op de 'dubbelganger'-aarde is zowel opwindend als griezelig. Daarna komt het Twilight Zone-aspect van de film, met een plot dat bijna helemaal is overgenomen van de klassieke TZ-episode, 'The Parallel'. Afgezien daarvan is de film nog steeds een solide sciencefictionfilm, met een paar intrigerende'spiegelwereld'-dingen om over na te denken (achterwaarts schrijven en linkshandige handdrukken, bijvoorbeeld). Minder succesvol zijn de scènes waarin een aarde uit het midden van de eenentwintigste eeuw wordt afgebeeld; waarin alle mannen coltruien en Nehru-jasjes dragen en alle vrouwen minirokjes. Sommige relaties met vrouwen in de film zijn ook naar de huidige maatstaven erg 'niet-PC'. En (in het meest consequente gebrek van de meeste twintigste-eeuwse sf-films) zijn de computers, telefoons en andere hardware allemaal groot, kleurrijk en lomp (net als in 'The Prisoner' van Patrick McGoohan). Niemand had het digitale microprocessortijdperk zien aankomen! Als je deze tekortkomingen op voorhand kunt accepteren, is de film erg interessant, met een degelijke hoofdrol van Thinnes als de gekwelde astronaut. En met een mooi, nihilistisch einde in stijl van de jaren zestig/vroeg in de jaren zeventig! Voor liefhebbers van retro sf (zoals ikzelf) is dit een'reis' die de moeite waard is!