Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film zou van mij in het algemeen veel meer stemmen krijgen en ik zal vertellen waarom, maar in de eerste plaats krijgt hij vier sterren en zou hij vier sterren moeten blijven houden vanwege de belachelijk smakeloze vertoning van verkrachting en seksuele mishandeling door de regisseur. Niet ver in de film verkracht Oyama een vrouw die hij eerder heeft gered, en hoewel ze even een beetje gepikeerd is over zijn daden, duurt deze houding maar vijf minuten voordat liefhebbende aanbidding de overhand krijgt en haar personage door de rest van de film heen sleept. Om te voorkomen dat hij elke keer dat ik hem zie volkomen smakeloos wordt.<br />Wat ik echter ter verdediging van deze film wil aanvoeren, is dat het nogal verfrissend is om een vechtsport, of zelfs een actiefilm, te zien waar de kijker geen echte held in het vizier krijgt. Oyama wordt afgebeeld als een verkrachter en moordenaar; een maatschappelijke verschoppeling wiens enige leerling volledig uit zijn evenwicht raakt voordat hij door de politie wordt neergeschoten. De laatste shots van de film geven je het gevoel dat Oyama zelf op het punt staat een enorme zenuwinzinking te krijgen en dat hij niet langer lijkt te geven om de vrouw die hij eerder heeft aangerand om van hem te gaan houden en die hem sindsdien met hondse toewijding is gevolgd. Of dit nu echt de bedoeling van de film was of niet, je kunt er niets aan doen dat je een beetje hoop koestert dat Oyama op het punt staat zelfmoord te plegen tegen de tijd dat de film is afgelopen. Dit is een zeldzame emotionele behandeling uit het genre van de vechtsporten en het is interessant om een film te zien die je het gevoel geeft dat het geweld ervan niet geëerbiedigd mag worden. Als Karate-Stierenvechter het onderwerp van seksueel geweld beter had behandeld, hetzij door meer emotionele diepte en herkenning te creëren tussen de twee betrokken personages, hetzij door het allemaal bij elkaar weg te laten, zou dit een veel interessantere film zijn geweest.