Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De schitterende cinematografie van Sergei Urusevsky maakt dit tot een verbluffend stuk werk. De eerste scènes zijn alsof je door het album van een meesterfotograaf bladert, en als het verhaal zich ontvouwt, worden we meegevoerd door de gebeurtenissen en het prachtige plaatje. Alles is goed gefotografeerd, maar er zijn verscheidene hele scènes die gewoon adembenemend zijn. Moeilijk te beschrijven zonder'verwend' te worden, maar het volstaat om te zeggen dat een ervan een heel intense scène is tijdens een luchtaanval, waarbij de vrouw die is achtergebleven en de broer van haar minnaar met elkaar overhoop liggen terwijl de sirenes loeien en de ramen aan scherven gaan. Een andere scène overspant een wentelende trap en een draaiende opname van boomtoppen en ontwikkelt zich zelfs tot een fantasiesequentie. Sovjet-films van de hoogste orde.