Wat is het sentiment van de recensie?

Het is moeilijk om een slechte film te maken met het thema 'de underdog slaagt er eindelijk in', maar deze film slaagt er bewonderenswaardig in. Ik sta er versteld van hoe zinloos en saai deze film is.<br />Ik denk dat de regisseur niet kon besluiten of dit over de hardloopster of de coach ging. Uiteindelijk gaat het over geen van beiden. Wat maakt het uiteindelijk uit? Geen van beide personages heeft een sympathieke persoonlijkheid. Er is niets in de film waardoor je om iemand gaat geven. Zelfs de'slechte jongen' is niet echt slecht. (Ik denk dat hij in twee scènes zit en kennelijk aan een soort barbituraten is.) Ik denk dat hij haar één keer en beleefd vraagt om bij de coach weg te gaan en bij hem te komen trainen. En later vraagt hij haar min of meer om bij hem in te trekken. En dat is het. Conflict! Spanning! Wat zal ze doen?!!<br />En hoe zit het met de weergave van het hardlopen? Heeft de regisseur ooit een echte marathon gezien? Christines vorm is zo onjuist dat het absurd is, net als de vorm van de zogenaamde 'kampioen' met wie ze wedijvert (een personage zonder tekst.) Misschien hadden ze een echte hardloper kunnen inhuren?<br />En de snelheid van het hardlopen is niet te bevatten. Waren ze aan het hardlopen of aan het hardlopen? Het is eigenlijk belachelijk. Ik kan letterlijk sneller achteruit lopen dan zij tijdens de grote race. Misschien was het te moeilijk om de camera's op echte snelheid te bewegen? Op een bepaald moment in de grote race vallen de twee vrouwen vooraan op onverklaarbare wijze, tegelijkertijd. Waar ze op zijn gevallen is een mysterie. Misschien zijn ze gewoon allebei uitgeput en zijn ze gevallen? En dan staan ze op, maar ze beginnen pas na zo'n 30 seconden weer te rennen. O ja, heel realistisch. Deze belachelijke gebeurtenis draagt niet eens bij aan de spanning, want de andere lopers zijn niet dichtbij, en bovendien ben je op dit moment verdoofd tot een staat van catatonie.<br />-Ik vond het vooral leuk dat alle vier haar mannelijke teamgenoten, allemaal goed getrainde atleten, vanwege de charlie-paarden uit de grote race vielen, of hun pezen hadden verrekt, of iets wat net zo onwaarschijnlijk was. Maar wat maakt het uit? Deze film heeft bijna geen spanning, geen resolutie, niets. Een of andere hardloopster zonder persoonlijkheid wordt ontdekt door een oude, saaie coach met een of andere mislukking in het verleden waar nauwelijks naar wordt verwezen. Ze trainen veel. Ze is niet gelukkig. Ze trainen nog meer. Ze wint de grote race.<br />Mijn beschrijving is eigenlijk interessanter dan de film zelf. Ik heb je 90 minuten bespaard. Vermijd deze als de pest.