Wat is het sentiment van de recensie?

Harmony Korrine <0xE2><0x80><0x93> haat ik hem of haat ik hem? In dit geval zou 'haat' misschien een beter woord zijn. Niet hem natuurlijk, maar alles wat hij doet. Maar het had ook heel anders kunnen zijn, want de eerste tien minuten van deze film beloven zo veel, inclusief een fantastisch idee van een Michael Jackson-imitator die verliefd wordt op een Marilyn Monroe-imitator. Fantastisch. En gesitueerd in Parijs! Dit zou geweldig kunnen zijn. Maar helaas, Korrine mag dan af en toe een goed idee aandragen, maar omdat hij zo'n vreselijke schrijver is, gaat het verhaal op alle fronten de mist in, en de scène waarin het publiek de zaal uit loopt, waar ik ongeveer een uur naar heb zitten kijken, is het bewijs dat hij de saaiste en meest pretentieuze filmproducent van de wereld is. Blijkbaar was het uitvalspercentage bij de première op het festival van Cannes van de afgelopen jaren behoorlijk hoog. In plaats van zich op de twee hoofdpersonen te richten, schakelt hij het verhaal domweg over naar de beslotenheid van een ch<0xC3><0xA2>teau om een stel andere imitators te introduceren die de hele ervaring saai en verhalend kaal maken. Wanneer houdt de onafhankelijke bioscoop op deze parvenu te financieren?