Is deze recensie positief of negatief?

Deze productie was heel goed voor een oorspronkelijk tv-programma, dat een zeer toepasselijke, originele kijk op Swifts werk gaf. Om het verhaal goed te laten werken begint de film met Gulliver die thuiskomt. Iedereen die het boek heeft gelezen, weet dat dat toch zal gebeuren. Het verhaal van het boek bevat Gullivers krankzinnige verwarring in delen. Hij is bijvoorbeeld ontzet dat hij kleine mensen in Engeland zal vertrappen omdat hij net is teruggekeerd uit een land van reuzen. Maar in de film zitten alle delen van het boek in één lange reis. Als Gulliver over zijn reizen vertelt, zijn de fragmenten van Engeland naar de reis heel effectief. Ik moet bekennen dat ik ze eerst opdringerig en irritant vond, maar toen werden ze natuurlijk. Aan het eind zijn ze bovendien een welkome aanvulling op het verhaal geworden. Naarmate hij zijn avonturen aan een groter en groter publiek vertelt, luisteren steeds meer mensen naar zijn meeslepende fantasie, ook al twijfelen ze aan de waarheid ervan. Zijn haat voor smerige Yahoo's en zijn bewondering voor zuivere logica uit het vierde deel komen bijvoorbeeld goed over als hij zijn eigen geestelijke gezondheid verdedigt. De overgangen tussen gebeurtenissen in Engeland en soortgelijke gebeurtenissen of scènes in het verhaal zijn heel effectief. Bijvoorbeeld, het van de tafel Swift zinspeelt hier slechts op door de lankmoedige vrouw tegen verdere reizen te laten protesteren. Het wordt een natuurlijk onderdeel van dit verhaal. De casting en het acteren waren de hele tijd competent. Sommige rollen waren voorbeeldig. De krankzinnige goochelaar van Omar Sharif is uitmuntend. De kleine keizer van O'Toole wankelt verrukkelijk naar de seniliteit. Veel specifieke klachten van andere schrijvers hier komen op mij over als eenvoudige persoonlijke voorkeuren, en dat is tenslotte waar het hier om gaat. Ik las de verkorte versie een paar keer per jaar vanaf de vierde klas. Ik mag dan tot een college aan de volledige versie zijn ontsnapt, maar ik heb hem sindsdien een paar keer gelezen. En ik moest er weer aan beginnen toen ik over deze film begon te lezen. Hoewel de versie van Danson beter is dan welke andere film ook, is het geen vervanging van het boek. Ik denk echter dat het veel lezers naar het boek zal brengen. Als je het boek niet hebt gelezen, geniet dan van deze film en ga naar de bron. Als je de satire erin waardeert, vind je Swifts 'Een bescheiden voorstel' en zijn 'Drapiers brieven'. Beide zijn satires die de ellendige behandeling van Ierland en de Ieren in Swifts tijd aanvallen. De drapier protesteert tegen goedkope, opgeblazen koperen munten die op Ierland worden gedumpt. Dit was Wood's lichtegewichtmunt, niet goed genoeg om belasting mee te betalen en officiële schulden mee te betalen. Door de protesten van Swifts satire werden de munten naar een ander mishandeld Brits territorium, de Amerikaanse koloniën, gestuurd. De universele satire in Swifts boek en deze film is alleen maar grappig bedoeld; ze kunnen de menselijke aard niet veranderen. Geef Dansons martelende ervaringen een kans. Ik denk dat je zult merken dat ze provocerend en vermakelijk zijn.