Wat is het sentiment van de recensie?

One Dark Night is een typische tienerhorrorfilm met een nogal unieke invalshoek. De broeierige muziek en de gothic/claustrofobische sfeer dragen sterk bij aan deze kleine film die zijn doel bereikt. Meg Tilly is uitstekend als 'Julie' en leidt ons door de doolhof van het mausoleum, wat een gevoel van naderend onheil en eenzaamheid geeft. De andere tieners zijn al even effectief in hun rol als Melissa Newman, de ultieme heldin van de film. De special effects zijn uitstekend, hoewel gedateerd. Deze film wordt door velen over het hoofd gezien, maar dat is misschien wel goed, zodat hij nooit is verpest door eindeloze vervolgen. Er stroomt een grote, duistere magie door deze film; als je er eenmaal in zit, snap je het echt en dan krijg je een hoop lol. De dubbele dvd is beschikbaar, hoewel het oorspronkelijke negatief niet gevonden kon worden om de film te reconstrueren. Misschien zal die op een dag gevonden worden. Ik denk dat de koolstofspikkels in sommige delen van de film de film in zekere zin helpen door hem een oude-school-karakter te geven en hem aan het eind nog onverwachter te maken, als er plotseling een heleboel effecten zijn.<br />De tweede schijf heeft een ruwe geknipte/vervangende versie met een versnelde versie van de film die meer uitleg geeft over het verscheiden van twee van de meisjes, heel Poe-achtig ('Het kistje van Amontillado' komt op een nieuwe manier bij me op!) Ook is er een grote spanning te zien bij de donkere opening van de crypte. Ik ben er niet zeker van dat het voor het grote publiek de juiste toon had, maar voor mij werkte het wel en het was buitengewoon eng... er is ook een documentaire die interessant is omdat hij informatie geeft over wat er op dat moment gaande was met de acteurs, de crew, de regisseur en de schrijver; openhartig materiaal, daarna logo's, discussies over shots en scènes, repetities. Heel uniek dat dit materiaal voor een kleine film uit die tijd bestaat.