Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hoe graag ik Walter Matthau ook mag, ik had het gevoel dat de meeste van zijn rollen waren toegesneden op zijn persoonlijkheid. Deze rol is een van de uitzonderingen. Hij speelt een tandarts die zowel charmant als oneerlijk is. Voor deze rol is veel meer acteerwerk nodig dan voor de meeste van zijn andere rollen. Ik vond het leuk dat de film eerlijk liet zien hoe oneerlijk een professional kan zijn om een relatie niet te hoeven aangaan. Zijn enige doel was een manier te vinden om een relatie met een veel jongere vrouw aan te gaan, maar die op geen enkele manier aan te gaan. Het alibi <0xE2><0x80><0x93> zijn secretaresse (Ingrid Bergman) te gebruiken als zijn vrouw. Op een gegeven moment in de film geloven de zogenaamde meneer en mevrouw dat ze echt getrouwd zijn. Het einde was goed, want een man van middelbare leeftijd ontdekte dat het de moeite waard was om iemand uit zijn eigen leeftijdsgroep na te jagen. De film was grappig, onderhoudend, en sloeg niet aan door prekerig te zijn.