Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film schetst het wrede bloedbad dat werd veroorzaakt door het aftreden van Johnny Carson om te bepalen wie hem zou opvolgen. De imitaties van David Letterman en Jay Leno worden op bevredigende wijze uitgevoerd door John Michael Higgins en Daniel Roebuck, hoewel de uitvoeringen niet geweldig waren. Reni Santoni is de beste 'executive' (hij speelt John Agoglia van NBC), en Warren Littlefield (gespeeld door Bob Baliban) is een goede tweede. Ik was geschokt door de manier waarop Littlefield gretig het dumpen van Johnny Carson ter sprake bracht. Dit was Johnny Carson! Deze scène toont de genadeloze, wat-heb-je-laatst-voor-me-gedaan-wereld van de televisie. Een andere commentaarstem beweerde dat Leno in de film werd afgeschilderd als een onnozele hals. Ik ben het daar met alle respect niet mee eens. De relatie met Kushnick grensde aan iets wat aan huiselijk geweld deed denken. Ze commandeert hem en als hij aan het eind tegen haar in opstand komt, probeert ze medeleven te tonen (met betrekking tot haar overleden man en zoon); maar als Jay hun relatie beëindigt, wordt ze weer gewelddadig en schreeuwt: 'Laat me niet in de steek, achterlijke klootzak!', waarna ze een foto op de grond smijt. Over het geheel genomen is de film hilarisch en ik wou dat hij vaker werd vertoond.