Wat is het sentiment van de recensie?

Tempo Di Uccidere (Time To Kill) van Guiliano Montaldo is een beetje een vreemde film, maar hij is goed op zijn eigen manier.<br />Ik zal geen samenvatting van de plot geven. De meeste boeken die ik heb gelezen wekken de verkeerde indruk en doen me geloven dat de meeste mensen die die boeken schreven de film niet echt begrepen. En je moet hem tot op zekere hoogte begrijpen, ook al kun je zelf niet beschrijven waar hij over gaat. Deze film is vreemd in een 'Once Upon a Time in America'-vorm <0xE2><0x80><0x93> maar dan korter.<br />Veel 'Hollywood-sterren' (wat dat ook mag betekenen...) hebben gespeeld in minder bekende Italiaanse producties. Het is bekend dat veel acteurs die hun beste tijd hebben gehad of er langzaam naar toe gaan dat doen. Cage was nog geen echte ster toen deze film werd gemaakt. Ik ben geen fan van hem. Hij is heel goed in sommige rollen ( _Raising Arizona_, _ Bringing the Dead_ ) en zwak als hij de held speelt. Ik weet niet wat ik van hem moet denken in deze film, maar hij speelt zeker niet de typische held. Deze film had ook zonder hem kunnen worden gemaakt, maar het feit dat hij de hoofdrol speelt, is misschien wel de enige reden dat deze film ooit op dvd is uitgebracht.<br />De bijrollen zijn goed. Geen van hen ziet eruit alsof hij nep is en ze gedragen zich alsof ze er echt zijn. Stevige steun. Ik heb 3 films van Montaldo gezien (Marco Polo, Sacco & Vanzetti en deze) en ik denk dat hij een van de grootste regisseurs van deze tijd is. Helaas kent niemand hem. Deze film was zijn laatste in lange tijd (een onderbreking van 19 jaar). Ik denk dat deze film op kantoor misschien niet goed is gevallen, maar uit de manier waarop hij wordt gebracht maak ik op dat Montaldo het een persoonlijk project vond waar hij echt van hield.<br />De productie is geweldig. Het is altijd genoeg. De stoffige legerkampen, de claustrofobische steden en het schitterende landschap spelen allemaal een grote rol. Het voelt allemaal heel echt. In sommige scènes kun je de hitte bijna voelen. Het geluid zelf is niets bijzonders, maar de muziek van Ennio Morricone is heel goed. Het is geen stuk dat je zult fluiten als je onder de douche staat, maar het werkt wel geweldig.<br />Deze film ziet er dus precies goed uit, voelt aan en klinkt precies goed. Hij biedt niet de lessen die je ervan geleerd hebt op een gouden schaaltje, maar dat is misschien wel het grootste verschil tussen Hollywood en de hele euro-cinema. Het klinkt misschien vreemd om hem een 8 te geven en hem niet aan mensen aan te bevelen, maar dat is wat ik doe. Als je op zoek bent naar actie: vermijd deze dan! Als je op zoek bent naar een goed gemaakte _Apocalypse Now_ in een andere tijd en in een andere omgeving, maar met een soortgelijke reis naar een _' Het spijt me als dit afgezaagd klinkt, maar ik weet niet hoe ik het anders moet noemen, maar misschien vind je dit wel heel leuk.