Wat is het sentiment van de recensie?

'Quai des Orfevres', geregisseerd door de briljante Henri-Georges Clouzot, is een film om te koesteren, omdat het een van de beste exponenten is van de Franse film van de naoorlogse jaren. M. Clouzot, die de roman van Steeman, 'Lange tijd verdediging', aanpast, toont zijn genialiteit in de manier waarop hij het verhaal vertelt en in de manier waarop hij alle personages in deze uiterst bevredigende film met elkaar verbindt. Zoals DBDumonteil in dit forum heeft opgemerkt, toont deze film aan hoe invloedrijk Cluzot was en hoezeer de volgende generatie Franse filmmakers bij de meester in het krijt staat, vooral Claude Chabrol.<br />De heldere zwart-witfilm van Armand Thirard is schitterend overgezet op de Criterion-dvd die we onlangs hebben bekeken. Samen met Clouzot haalt Thirard het beste uit de donkere tonen en de schaduwen in de meeste belangrijke scènes. De muziek van Francis Lopez, een man die in Frankrijk operettes en lichte muziek creëerde, past goed in de context van de film, aangezien de handeling zich afspeelt in de wereld van de concertzalen en nachtclubs.<br />Louis Jouvet, die wordt gezien als een politierechercheur, is perfect in de rol. Dit was een van zijn beste rollen voor een acteur die een steunpilaar was van het Franse theater. Jouvet begreep maar al te goed hoe hij zijn politie-inspecteur in het leven moest roepen, die wijzer is en diep in de ziel van zijn verdachten kan kijken en uiteindelijk de show van de anderen kan stelen. In een oneerlijke opmerking van iemand op deze pagina wordt Jouvets inspecteur vergeleken met de Columbo van Peter Falk, de televisierechercheur. Eerlijk gezegd, en met alle respect voor meneer Falk, is het zoiets als een goede champagne vergelijken met een goede huiswijn.<br />Bernard Blier is volmaakt als jaloerse echtgenoot. Blier had het soort gezicht dat je zou kunnen associëren met de man die verteerd wordt door de hartstocht die zijn vrouw Jenny Lamour in hem heeft gewekt. Hij handelt niet rationeel; hij is een gemakkelijke verdachte omdat hij alles verkeerd heeft gedaan, omdat hij midden in een misdaad zit die hij niet heeft gepleegd, maar alle bewijzen wijzen in de richting van het tegendeel.<br />Het andere grote personage in de film is Dora, de fotograaf. Uit de manier waarop ze met Jenny omgaat, blijkt duidelijk waar haar werkelijke belangstelling ligt. Simone Renant is tragisch aantrekkelijk als deze gekwelde vrouw en levert een enorme bijdrage aan de film. Suzy Delair, die Jenny speelt, is aantrekkelijk als de zangeres die plotseling van de vergetelheid in de roem springt en het soort mannen aantrekt als Brignon, de oude wellusteling. De film is een van de beste films die Clouzot heeft gemaakt tijdens zijn voortreffelijke carrière, een film die eeuwig zal voortleven omdat hij alle elementen bij elkaar heeft gebracht.