Is deze recensie positief of negatief?

Het creatieve team van Jim Abrahams, David Zucker en Jerry Zucker had zijn wortels in het improvisatietheater in Madison, Wisconsin, als ik me niet vergis. Ze hadden een groep die ze 'Kentucky Fried Theatre' noemden (of iets dergelijks). Ze zetten een stel van hun decorstukken op celluloid als 'KENTUCKY FRIED MOVIE' (1977), wat lang, oneerbiedig, puberaal en echt grappig was.<br />Ze gingen verder met het zeer populaire AIRPLANE! (1980), waardoor ze echt op de kaart kwamen te staan. Daarin speelden ze een paar vrij bekende veteranen in de rollen van Robert Stack en (vooral) Leslie Nielsen, en door hen prominente rollen te geven, parodieerden ze elk cliché van elke luchtvaartfilm sinds de tijd van John Waynes (Batjac) Production of the High and the MIGHTY (1954). Het drietal, dat inmiddels was opgevallen omdat ze hun zakken hadden volgepropt met geld, sloot een deal met Pramount Television en het American Broadcasting Company TV Network om een halfuur lang een komische serie te maken van de bijna ontelbare politieseries die in de loop der jaren op onze televisieschermen zijn verschenen en weer verdwenen. Denkend aan het prima werk dat Mr. Leslie Nielsen had geleverd met AIRPLANE!, kreeg hij de hoofdrol.<br />Als Sgt. Lt./Hoofdinspecteur Frank Drebbin (de rangonderscheidingstekens waren een van hun komische onderdelen) had hij de leiding over een grote reeks opeenvolgende woordgrapjes, beeldspraak, non sequiturs en overdreven politie/misdaad clichés. Dit alles aaneengeregen door enkele, naar het scheen, standaard scripts. Daar komt nog bij dat de inleiding overdreven dramatisch is, uitgesproken over informatie die in tegenspraak was met de visuele gedrukte informatie. Dat gebruikten ze altijd bij de titel van de afleveringen, waar stem en gedrukte titel nooit bij elkaar pasten.<br />Ze hadden een geweldige muzikale partituur, die, hoewel enigszins overdreven, in een gewoon drama zou zijn doorgegaan voor een thema en bijkomstige muziek. De muzikale partituur, de openingstitels en de opzet om de afleveringen te verdelen in 1, 2, 3, 4, 5, maakten allemaal deel uit van de voor de hand liggende, maar hartelijke plagerijtjes van Q.M. (Quinn Martin) Productions. (Ze hadden zelfs dezelfde omroeper als de echte Q.M.'s.)<br />Eén ding dat dit alles op een serie na niet had, was een technisch versterkt publiek gelach. En tjonge, ze hadden helemaal geen nepfilm nodig. De aard van de spoof was zodanig dat hij de volle, bijna onverdeelde aandacht van de kijker opeiste, en dat bleek de uiteindelijke reden voor de ondergang van POLITIE SQUAD te zijn.<br />Wat de serieafzegging betrof, legde een ABC-manager uit dat de afleveringen '... te veel aandacht van de kijker opeisten'. Nou, dat zou je toch willen?<br />Dus na slechts 6 heerlijk maffe, hilarische afleveringen ging POLITIE SQUAD! naar het hiernamaals van de serieafzegging, om vervolgens herboren te worden in THE NAAKTE GUN-trilogie, gemaakt voor het grote doek in de bioscoop. Opnieuw deden ze het heel goed in de Box Office. Nou ja, het verlies van de tv is het verlies van de cinema. Dank aan u, meneer de idioot van een tv-directeur!<br />* De film werd geproduceerd door de eigen Batjac Productions van de Duke en werd door Warner Brothers uitgebracht. De film was een aantal jaren niet beschikbaar en uiteindelijk trof de familie van meneer Wayne regelingen om hem op televisie en video uit te brengen.