Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'Ik weet dat ik een mens ben. En als jullie dat allemaal waren, zouden jullie me nu gewoon aanvallen, zodat sommigen van jullie nog steeds mensen zijn. Dit ding wil zich niet laten zien, het wil zich in een imitatie verschuilen. Het zal vechten als het moet, maar in de openlucht is het kwetsbaar. Als het ons overneemt, heeft het geen vijanden meer en is er niemand meer om het te doden. En dan heeft het gewonnen.'<br />John Carpenters 'The Thing' is een van de meest onderhoudende horrorfilms die ooit zijn gemaakt, snel, slim en puur opwindend van begin tot eind. Zo zouden alle films van het genre gemaakt moeten worden. De film speelt zich af op Antarctica in 1982 en gaat specifiek over een groep Amerikaanse wetenschappers. We worden niet op de hoogte gebracht van hun missie, maar worden in hun bestaan geduwd wanneer een paar schijnbaar gestoorde Noren in hun basiskamp verschijnen, op jacht naar een ontsnapte hond. De Noren worden gedood en de hond vindt zijn weg naar de kolonie, en op dat moment begint het pas echt uit de hand te lopen.<br />Het wordt al snel duidelijk dat de 'hond' de 'hond' is. is in feite een vormveranderend buitenaards organisme, dat zich manifesteert op de fysieke vorm van zijn slachtoffers <0xE2><0x80><0x94> met andere woorden, het begint de Amerikanen op te vreten en doet hen zo goed na dat de overgebleven mensen het verschil tussen hun vrienden en vijanden niet meer kunnen zien.<br />De troep wetenschappers, aangevoerd door MacReady (Kurt Russell), begint te vechten voor hun eigen overleven, waarbij ze hun verstand gebruiken in plaats van hun spierkracht. Als het Ding inderdaad onder hen is, hoe moeten ze dan te werk gaan om het te ontmaskeren? Hoeveel Dingen zijn er? Hoe kan het Ding gedood worden? (Of kan het <0xC3><0xBC>berhaupt vernietigd worden?)<br /><br />Het schepsel. De oorsprong van het wezen in de film is gemakkelijk te verklaren: Dertigduizend jaar geleden stortte een ruimteschip op aarde neer en werd bevroren in het ijs van de Zuidpool. Het wezen probeerde te ontsnappen en werd in het ijs ontdekt door de Noren, die het zonder het te weten uit zijn natuurlijke gevangenis bevrijdden.<br />'Het wezen', de film zelf, lijkt op Ridley Scotts iconische 'Alien' (1979). Er zijn veel vergelijkingen gemaakt als de hoofdpersonen gestrand zijn in een verlaten gebied, achtervolgd door een zelden geziene vijand die erin slaagt hen een voor een te doden. Maar 'Het wezen' kwam om praktische redenen eerst.<br />Gebaseerd op het beroemde korte verhaal 'Who Goes There?' van John W. Campbell jr. (onder pseudoniem geschreven als Don A. Stuart) werd in 1951 door Howard Hawks en Christian Nyby oorspronkelijk als speelfilm aangepast. Het resultaat was 'Het Ding van een andere wereld', een onmiskenbare klassieker. Maar eerlijk is eerlijk, de film vertoont weinig gelijkenis met het korte verhaal, en Carpenters remake doet hem meer recht.<br />Het idee dat het Ding in staat is om de lichamelijkheid van iedereen aan te passen, maakt deze film in wezen zo geweldig, en is de belangrijkste link met het korte verhaal. In 1951 waren de special effects domweg te slecht om het vormveranderende organisme redelijk af te beelden, maar eenendertig jaar later werden er in sf veel vorderingen gemaakt. <br /><br />De kunstenaar Rob Bottin is er uitstekend in geslaagd om iets wat gemakkelijk een smakeloos bloedbad had kunnen worden, om te toveren in een onthutsend angstaanjagende (en realistische) chaos van bloed en angst. Het Ding neemt weliswaar nooit een specifieke vorm aan, maar wordt voortdurend in een morfologisch stadium gezien, en de effecten zijn gewoonweg subliem. Nog steeds zijn ze tweeëntwintig jaar later een aanwinst.<br />De score van Ennio Morricone (in die tijd genomineerd voor een Razzie Award) is een beetje te elektronisch en blikkerig, maar als hij op de juiste manier wordt gebruikt, blijft hij je bij.<br /><br />Van het feit dat de cast uitsluitend uit mannen bestaat, tot het feit dat het einde ervan een van de meest denkbare en onmiskenbare conclusies is: 'Het Ding' Naar alle maatstaven gemeten is 'The Thing' een onconventioneel Hollywood op zijn best. Het is dan ook geen verrassing dat 'The Thing' ten tijde van de première in de bioscopen slecht was en dat 'E.T.' in hetzelfde jaar werd uitgebracht en met een veel vriendelijker buitenaards wezen de meest succesvolle film van de twee werd (verre van dat).<br />Maar op de lange duur is 'The Thing' in bijna alle opzichten superieur. Spielbergs verhaal is uit de tijd en flopte bij de heruitgave van twintig jaar geleden. 'The Thing' daarentegen heeft geleidelijk aan een ladder van cultklassiekers beklommen omdat het een van de beroemdste niet-beroemde films is die ooit zijn gemaakt.<br />Carpenter is berucht om zijn zeer ongelijke carrière na zijn verbazingwekkende 'Aanval op Precinct 13'. Van de schitterende 'Halloween' (1976) tot de teleurstellende en onnozele 'Escape from L.A.' (1996) blijft 'The Thing' zijn beste film. Hoewel de reputatie van de film in de loop der jaren nooit hoog genoeg is geweest om hem op de lijst van 'geweldige films' te krijgen, is 'The Thing' nog steeds een van mijn favoriete horrorfilms, en bij nadere inspectie is hij meesterlijk gemaakt. Het is een gewaagde en ingenieuze thrillride die tegelijkertijd uniek en huiveringwekkend is, en een echte opluchting voor filmfanaten die genoeg hebben van dezelfde griezelfilms. Deze film is op zijn minst echt onvoorspelbaar.