Wat is het sentiment van de recensie?

Deze in de canon opgenomen opname van Argento's laatste 'grote' film is ontegenzeggelijk beter dan welke Argento-film daarna ook (hoewel ik _Mother of Tears_ nog moet zien), maar om het zijn laatste 'grote' film te noemen is misschien een beetje overdreven.<br />De directoriale en stilistische zwierigheid <0xE2><0x80><0x93> het kenmerk van alle Argento-films <0xE2><0x80><0x93> zijn inderdaad aanwezig, en sommige van zijn spannende scènes staan in de top van zijn beste films (vooral de scène met het 'kijkgaatje' is gedenkwaardig), en de cinematografie van Ronnie Taylor is uitmuntend (het tl-licht is prachtig).<br />Maar het verhaal <0xE2><0x80><0x93> dat in alle Argento-films raak en misplaatst is <0xE2><0x80><0x93> ontbreekt hier.<br />Het verhaal <0xE2><0x80><0x93> dat in alle Argento-films raak en misplaatst is <0xE2><0x80><0x93> ontbreekt hier. Er is inderdaad sprake van een sterk gevoel van mysterie en intrige, maar de plot neemt zijn toevlucht tot wat in wezen een reeks moorden is, waarbij de een de ander opvolgt, zodat er geen tijd overblijft om een goed, gefocust mysterie te construeren dat moet worden opgelost. Dit alles leidt tot een climax die... nou ja... anti-climax is, aangezien de film niet genoeg belang heeft om ons echt te interesseren.<br />Hoe dan ook, dit wordt alleen aanbevolen vanwege de meesterlijke regie en de prachtige beelden die Argento oproept. Ik zou dit echter niet aanbevelen als uitgangspunt voor Argento's films (daarvoor zou ik ofwel 'Deep Red' of 'Suspiria' aanbevelen). Maar als je van die films hebt genoten, of zelfs maar van _giallo_, dan is dit een heel goede aanvulling op je filmrepertoire.