Wat is het sentiment van de recensie?

Gerespecteerde auteur uit het westen, Budd Boetticher, valt jammerlijk uit de toon bij dit korzelige moderne politie- en roversverhaal dat lijdt aan een sterk gebrek aan emotionele geloofwaardigheid. Boetticher lijkt de repetities te hebben afgezegd en zich te hebben neergelegd bij de eerste rol van Joe Cotton en Rhonda Fleming, die weinig moeite doen om hun rol te spelen en hun tekst botweg en zonder energie overbrengen.<br /><br />De zachtaardige Leon 'Foggy' Poole werkt als insider bij een bankoverval die uit de hand loopt en waarbij zijn vrouw om het leven komt. Hij ontsnapt uit de gevangenis en gaat onmiddellijk op weg om de vrouw te vermoorden van de rechercheur die de zijne heeft vermoord. Honderden agenten worden gemobiliseerd om te voorkomen dat hij het huis bereikt van de vrouw die naar een andere locatie is overgebracht, maar weet je dat we in de laatste momenten van de film Foggy's voeten achter het slachtoffer aan zien slepen (die op de een of andere manier dacht dat het een goede zet was om de bus terug naar het huis te nemen) terwijl een groep agenten toekijkt en kibbelt over welke actie ze moeten ondernemen? Klinkt dat belachelijk? Je zou het eens moeten zien. Dat is het allemaal, en meer.<br />Lucien Ballards camerawerk levert een redelijke film op die noir naar de voorsteden brengt, maar de montage is laks en vormloos en haalt de spanning en het tempo uit de film. Als Poole is Wendell Corey het beste wat de film te bieden heeft. Hij weet veel sympathie op te wekken als hij van een zachtaardige ziel in een moordenaar verandert. Afgezien van deze eigenschappen slaagt de moordenaar er niet in zijn boodschap duidelijk over te brengen.