Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Hoewel het voor de film niet echt van belang is, is dit een scheppingsmythe. God (een stuiptrekkende, bloederige figuur in een stoel) snijdt zijn organen eruit met een scheermes en sterft in Zijn eigen vuil. Moeder Aarde verrijst uit zijn lijk en bevrucht zichzelf met zijn zaad, waardoor de Mens wordt geboren. Het is, hoe hoogst onwaarschijnlijk het ook is, dat je iets van dit alles te weten komt zonder eerst een samenvatting te lezen, en het is voor de film die je maakt niet bijzonder belangrijk, want het is meer een surrealistisch huis-tuin-en-keukenbeeldhouwwerk, helemaal in inkt, bewerkt zwart-wit. Er wordt een zieke, naargeestige atmosfeer gecreëerd met de grimmige fotografie en minimale geluiden (voornamelijk druppelend water, gekreun, geschraap, enzovoort). Maar elke scène duurt een beetje te lang en dat geldt ook voor de film als geheel. Dit had geweldig kunnen zijn als korte film, en de scène waarin God zichzelf doodt was uitstekend en buitengewoon eng, vooral omdat het het eerste was wat je zag, maar het is moeilijk om geduldig te zijn als het zo lang duurt en je het grootste deel van de tijd niet eens weet wat je ziet.<br />Toch is het een goede film voor de oorspronkelijke stijl, beelden, sfeer en inhoud.