Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hilarisch onbeholpen <0xE2><0x80><0x93> zoals 'She Wore A Yellow Ribbon', opnieuw gemaakt door vijfjarigen.<br />Spoilers vooruit: Ondanks de titel en de hoge kijkcijfers is 'Slaughter Trail' in feite een musical met Indiaanse veldslagen in plaats van dansnummers.<br />Als je je ooit hebt afgevraagd wat Ed Wood gedaan zou hebben met het budget van een B-film, dan moet deze film je vraag beantwoorden. Sommige beslissingen zijn achteraf misschien alleen maar slecht geweest, zoals het filmen in het korte Cinecolor-proces, dat resulteerde in gezichten die binnen één shot van kleur veranderden. Maar er was beslist sprake van een ondoordachte bezuiniging op de hoofdset van de film, een cavalerie-fort dat deels een Normandisch kasteel lijkt te zijn.<br />Terry Gilkyson, die later de 'De naakte feiten' schreef voor Disneys 'Het oerwoudboek' <0xE2><0x80><0x93> bevat een partituur vol originele deuntjes, die prachtig zouden zijn geweest voor een tekenfilm, maar die net zo goed bij de westerse actie passen als een donzig muiltje dat in een stijgbeugel steekt. Eén liedje vertelt hoe 'paardenhoeven stampen, en hun melodie klinkt als de serenade van hoefslagen'... tijdens een doodernstige scène van een cavaleriepatrouille. Andere liedjes vertellen het verhaal letterlijk van a tot z, introduceren personages, beschrijven hun stemmingen en gebaren <0xE2><0x80><0x93> zoals ze op het scherm gebeuren <0xE2><0x80><0x93> en stoppen zelfs om het Cinecolor-proces (!) te adverteren.<br />Het script stuurt woeste Navajo's op oorlogspad om de moord te wreken op twee leden van hun groep door een bandietentrio. Aan het eind van de film lijken wel honderd Navajo's en cavaleristen het loodje te hebben gelegd (dankzij de herhaalde beelden van dezelfde figuren die keer op keer sterven). Maar de commandant is tevreden als hij ziet dat de drie schurken zijn gedood. Terwijl de zanger behulpzaam de mensen informeert die niet hebben opgelet, rijden de Navajo's weg. Hun strijd is gestreden. De cavaleriekapitein, omringd door de lijken van zijn gevallen kameraden, wuift vrolijk met zijn hand.<br />De richting kan het beste worden omschreven als houterig, of beter gezegd, houterig. Navajo's worden steevast in twee paren van hun paard geschoten, nooit in één keer. Vrijwel elke rode man te voet sterft door zijn handen in de lucht te gooien en voorover te vallen. In de film worden ook de meest voorzichtige stuntmannen uit Hollywood gebruikt, die bukken voordat ze van een dak van één verdieping springen (en nog steeds niet in staat zijn de val te breken) of zich omdraaien om achter zich te kijken terwijl ze 'dood' een rotsachtige helling af glijden.<br />De ster is Brian Donlevy, die zeker een Oscar verdient omdat hij niet bloost. Na de eindeloze slotscène <0xE2><0x80><0x93> 'climax' is nauwelijks het woord <0xE2><0x80><0x93> neemt hij een lijst door van de tientallen soldaten die zijn gesneuveld en haalt zijn schouders op: 'Het had veel erger kunnen zijn.' Soldaat Andy Devine mag zingen en overvaller/moordenaar Gig Young lacht om Andy's capriolen... dat een personage, dat door gemaskerde bandieten was opgepikt, ertoe brengt Gig te verlinken: 'Die lach zou ik overal herkennen!'<br />En voor het geval iemand vergeet wat een rotklus Howard Hughes kon zijn: vergeet niet dat Hughes als hoofd van RKO de eerste was om de oorspronkelijke ster Howard Da Silva op de zwarte lijst te zetten toen het HUAC hem aanklaagde. Het zou Hughes nog eens zes jaar kosten om die eens zo gevierde studio weer op de rails te krijgen, maar het hielp niet toen hij erop stond elke scène van Da Silva voor deze film te filmen, in plaats van die van Donlevy.<br />Het duurde bijna tien jaar voordat Da Silva weer in Hollywood kon werken. Maar alles bij elkaar genomen, om hem uit 'Slaughter Trail' te krijgen. Hij had Hughes een bedankbriefje moeten sturen.