Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik had dit al jaren niet meer gezien. Het acteerwerk was zo goed dat ik, toen ik deze keer begon, dacht: Geweldig! Weer een film die ik verkeerd heb beoordeeld als een dwaze jongeman. Maar toen werd het thema duidelijk en kreeg ik hetzelfde gevoel.<br />Dit was Hollywood, de zetel van de glamour, dus het concept zou geen verrassing moeten zijn. Maar het is zo'n neerbuigend concept dat ik het gevoel heb dat ik na het kijken een douche moet nemen. Kortom, het vertelt ons dat zelfs fysiek lelijke mensen mooi kunnen lijken en zich zelfs aantrekkelijk kunnen voelen.<br />Dorothy McGuire is sympathiek als de huiselijke heldin. Ze lijkt gefilmd te zijn met minimale make-up. Robert Young is in de oorlog gewond geraakt en voelt zich getekend. Zijn ouders kunnen het ook niet verdragen om naar hem te kijken. Hij lijkt al zijn vermogens nog te hebben en de opvatting dat hij invalide is, is voor een deel achterhaald.<br />Herbert Marshall is aanwezig als blinde pianist. Zijn personage spreekt op gedempte toon en is alwetend.<br />De beste voorstelling wordt gegeven door Mildred Natwick, de eigenaresse van het landgoed. Ze is verbitterd en stug, maar niet van ijs. Haar verhaal is veel interessanter en geloofwaardiger dan dat van McGuire en Young.