Wat is het sentiment van de recensie?

Een vrouw die verliefd is op haar man (hij heeft zelfmoordneigingen) besluit een baby te krijgen om zijn leven te redden. Ze is naar een vruchtbaarheidskliniek geweest <0xE2><0x80><0x93> net als de minnaar die ze neemt <0xE2><0x80><0x93> dus ze weten allebei hoe kunstmatige inseminatie werkt; maar in plaats van de methode te gebruiken die duizenden mensen elk jaar over de hele wereld gebruiken (de kalkoenmergmethode) doen ze het met coïtus. We moeten ook geloven dat de immigrant, hoewel hij verliefd is op zijn verloofde, niet het voor de hand liggende alternatief voorstelt: geslachtsgemeenschap. Bovendien trekt ze, ook al is het een zakelijke overeenkomst, bij de eerste keer dat ze bij haar spermadonor is al haar kleren uit, alsof het een verleiding is. 'Dat ze het niet merken als er 100.000 dollar van hun bankrekeningen verdwijnt. Lijkt dit alles een gewilliger opheffing van ongeloof te vereisen dan zelfs het meeste Hollywood-geld?'