Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een _Force For Murder_ is geen bekende Giallo, maar dat wil niet zeggen dat hij niet erg goed is! De film is geregisseerd door Alberto De Martino, de man achter cultklassiekers als _The Antichrist_ en _Blazing Magnums_. De film werd pas laat in de Giallo-cyclus uitgebracht, maar hij steekt met kop en schouders uit boven veel andere films uit het begin van de jaren zeventig. Ondanks het gebrek aan logica op sommige gebieden, is de film vooral goed vanwege de vakkundige manier waarop hij doodsscènes in Argento-stijl vermengt met een paar echt verrassende plotwendingen en een heleboel goed gedefinieerde personages. De film is misschien over het geheel genomen niet zo opwindend als veel andere films in dit genre, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de zelfverzekerde manier waarop de centrale situatie aan het publiek wordt voorgeschoteld, en de spanning die daaruit voortvloeit. De plot begint met een namaak-priester die een jong meisje, Joanna, verkracht voordat hij haar van een trap duwt. Dan schieten we een paar jaar vooruit en het meisje is nu een vrouw, die helaas in een rolstoel zit. Ze wordt voor een sportevenement getraind door Craig, een man die ook romantische plannen met haar heeft. Zijn aanzoek wordt echter niet met vreugde ontvangen door Joanna's persoonlijke assistent, die ook romantische plannen met haar heeft. <br /><0x3E> De film heeft halverwege een plotwending die de ruggengraat van de film vormt, en hoewel die niet bepaald logisch is, is het goed om naar te kijken en geeft het aan dat je een interessante film te wachten staat. Regisseur Alberto de Martino is duidelijk niet bang om een paar buitensporige bloederige scènes te laten zien, en de beste daarvan in deze film is die waarin een priester met een schop wordt doodgeslagen <0xE2><0x80><0x93> en persoonlijk zou ik niet aarzelen om die scène een van mijn favoriete moordscènes in Giallo te noemen! De plot kan af en toe een beetje onevenwichtig zijn, maar over het algemeen is de actie heel goed. De regisseur besteedt naar het lijkt een eeuwigheid aan het slot van de film, maar dat is het niet.' De film zit barstensvol spanning, en de manier waarop hij zich afspeelt is goed in die zin dat hij gebruikmaakt van alle plotpunten die eraan vooraf zijn gegaan. De muziekscore, afkomstig uit Fulci's _The New York Ripper_, werkt ook goed in deze film, en in weerwil van een Giallo-traditie bevat de film van De Martino ook een paar tamelijk goede acteerprestaties van cult-veteraan David Warbeck en Christina Nagy, in haar enige filmrol. Over het geheel genomen is deze film niet een van de gemakkelijkste van Giallo om te vinden, maar hij is het wel waard om op te sporen en wordt aanbevolen aan fans van dit soort films.