Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een goed decor. Goede liedjes, hoewel ze niet erg energiek worden gebracht, zoals die andere vent zei. Bea Arthur, die haar uiterste best deed om iets met het materiaal te doen, had zo nu en dan een goede oneliner als de vriendin van Mame, Vera, en hielp het liedje 'Bosom Buddies' mee. Verder is er niets wat de moeite van het bekijken waard is. Traag heen en weer lopen, ongelooflijk slechte cinematografie, niet erg goed zingen (behalve van Robert Preston), een afschuwelijk script, slecht acteerwerk (behalve van Bea) en een afschuwelijke hoofdrolspeelster. Wie had gedacht dat Lucille Ball goed zou zijn als de chique, levenslustige Mame? Ongetwijfeld zaten ze aan de crack toen ze besloten om Angela Lansbury niet te gebruiken, die het op Broadway zo goed had gedaan, en in plaats daarvan gebruikten ze Ball, die toen al lang niet meer zo grappig was als twintig jaar eerder, die helemaal niet 'op de juiste manier' kon acteren en een pijnlijk gekras als excuus gebruikte om te zingen. Zelfs als (misschien omdat) het maken van de film pijnlijk voor haar was en zelfs als ze hem financierde, is ze gewoon _Mame_ niet. Ik ben een enorme Lucy-fan die denkt dat ze niets verkeerd kan doen. Hopelijk zul je, als je dit hebt gezien, beseffen dat ze ook maar een mens was.