Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb dit kortgeleden gezien op het Palm Springs International Film Festival van 2007 en ik kan niet geloven dat dit Zwedens officiële inzending is voor de 79ste Academy Awards, die worden uitgereikt voor de beste buitenlandse film. Producer Anna Anthony had vorig jaar met Zozo ook de Zweedse inzending voor de beste buitenlandse film. Ik was persoonlijk geen fan van Zozo, maar het had in elk geval enige productiewaarde. Dit had gefilmd kunnen worden als een filmproject van de middelbare school. Als korte film had het misschien gewerkt, maar als speelfilm is het net zo verloren als de personages. Dit is een verhaal over vijf vrienden van in de twintig die in een klein Zweeds stadje wonen, geen doelen of hoop of ambities voor de toekomst hebben en graag in het verleden van hun lang vervlogen jeugd willen leven. In feite is Falkenberg niet een of ander afgelegen dorp in het noorden van Zweden. Het is een populair zomerverblijf met een populatie van stad en townships van bijna 40.000 en ligt tussen twee grote zuidelijke kuststeden aan de Zweedse kust, Gdetborg en Malmo. De personages zijn best sympathieke kerels, maar als het kinderen van middelbare leeftijd waren met een sombere of verwarde houding over wat ze met hun leven van plan zijn, zou ik ongetwijfeld meer om hen geven. Ze zijn echter al lang voorbij het punt waarop ze plannen zouden moeten maken om met de volwassenheid om te gaan. Als ze voor altijd in Falkenberg willen blijven, dan moeten er toch wel wat baantjes zijn in de toeristen- of visindustrie in plaats van alleen maar fietsen, drinken, hasj roken en af en toe een huis schilderen. Misschien als ze met een paar meisjes uit hun vriendenkring rondhingen, waarvan er in deze film helemaal geen meisjes voorkomen, wat nergens op slaat. Jesper Ganslandt maakt zijn regisseursdebuut en schrijft samen met de filmer, van wie ik de term losjes gebruik, Fredrik Wenzel, de film. Ik zou het niet aanbevelen.