Wat is het sentiment van de recensie?

William Shakespeares Merchant of Venice beeldt het zestiende-eeuwse Venetië af. Al Pacino speelt Shylock, een joodse woekeraar die wraak neemt op een katholiek die op hem neerkijkt. De film is in het begin een traag bewegende plot die in de loop van de twee uur durende film steeds meer vorm krijgt. De film geeft karakters, met name Pacino, een heel goed en overtuigend uiterlijk. Als je hoort dat Pacino een jood speelt, zou je misschien denken dat het niet zou werken om naar Pacino's eerdere filmrollen als maffiabaas te kijken. Toch werkt het heel goed, de kostuumontwerpers en regisseurs van de film verdienen alle lof. Het uiterlijk van alle personages past goed bij de periode waarin het stuk zich afspeelt. De kostuums zien eruit als het renaissance-uiterlijk dat men zich zou kunnen voorstellen.<br />De film straalt een zeer antisemitische sfeer uit. Van de eerste tot de laatste minuut wordt getoond hoe de katholieken op alle mogelijke manieren misbruik proberen te maken van de joden, zelfs zo dat ze hen opgesloten houden in 'getto's' en hun geen gewone baan toestaan. Vergeleken met The Passion of the Christ, een andere recente film waarvan men dacht dat hij erg antisemitisch was, doet Merchant of Venice aan als een joodse vakantie. De film toont hoe de joden, of in elk geval Shylock, wraak wilden nemen voor de mishandeling die de joden hadden ondergaan. De locatieshots lijken ook heel goed gekozen en het landschap is soms heel mooi of heel lelijk, afhankelijk van de scène van de film, waardoor het net iets realistischer wordt. Het laten zien van de mooie en de lelijke dingen kan ook worden gezien als antisemitisch, omdat de lelijke dingen meestal bij de joden worden getoond en de mooie bij de katholieken.<br />Hoewel de film duidelijk probeert een serieuze uitstraling te hebben, voegen bepaalde delen een beetje humor toe aan de handeling. Het o zo serieuze proces tussen Shylock en Antonio (Irons) voegt een beetje humor toe als Portia (Collins) en Nerissa (Goldenhersh) in het proces komen en besluiten wie de overwinnaar en wie de verslagene zal zijn. Dat was op zichzelf misschien niet zo grappig, maar als je zag dat het vrouwen waren die zich als mannen verkleed hadden, zou je het best amusant kunnen vinden. De hele scène waarin ze zich als mannen verkleedden, zou waarschijnlijk nog amusanter zijn geweest als de acteurs en regisseur Michael Radford hadden opgemerkt dat de twee vrouwen er nog steeds als vrouwen uitzagen en gemakkelijk te herkennen waren. De regisseur had ook kunnen opmerken dat de vrouwen met hun gewone stem spraken in plaats van als mannen te proberen te klinken, wat een deel van de scène wegneemt, maar niet helemaal.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> De film haalt een 7 van de 10.