Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het lijkt vreemd om Laurel zonder Hardy in een film te zien, maar toch is het amusant. Het is een goed uitgevoerde parodie op wat een klassieke stomme film werd, en Stans talenten komen er goed uit naar voren. Zijn films met Oliver Hardy waren geweldig, maar deze vroege solo-opnamen geven je een idee van hoe bedreven hij was in zijn vak en hoe geweldig hij zou zijn geweest als hij de traditie van Keaton en Chaplin had voortgezet als een individuele ster in zijn eentje. De dansscène met zijn echte vrouw in de caféscène is het beste deel van de film, en er zitten een paar heel grappige stukjes in die met Laurels uitstekende danspassen te maken hebben. En de climax van het stierengevecht is een juweeltje, want zelfs de stier gaat onderuit. En ik vind de ironie van de scène waarin hij onder de hoeden zit en zijn vertrouwde Laurel en Hardy-bolhoed draagt, wel leuk. Hoezeer ik ook van het Laurel en Hardy-team hou en het gevoel heb dat er tijdens hun hoogtijdagen nooit een grappiger duo op het scherm is geweest, het is leuk om ze af en toe in hun eentje te zien (kijk maar naar DE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE VOLGENDE.