Is deze recensie positief of negatief?

Het schrandere, half ontklede jongetje boekt succes op het circuit van Spelling Bee, ondanks een onconventionele en disfunctionele opvoeding. Shirley MacLaine regisseert en speelt de hoofdrol van de grootmoeder van het kind, en het is altijd fascinerend om te zien hoe acteurs na lange tijd de kans krijgen om een film te regisseren, om te zien naar welk materiaal ze zich aangetrokken voelen en met welke acteurs ze willen werken. Hier is MacLaine de enige die een goede rol heeft in 'Bruno'. De kindacteurs lijken gekozen te zijn vanwege hun twinkeling en schattigheid, en de sentimentele MacLaine houdt hun close-ups eindeloos lang De arme Gary Sinise, de ontstemde vader van de film, hangt met gespeelde schaamte aan de randen rond, altijd met een gepijnigde uitdrukking op zijn gezicht. Tegen het eind van de film verandert MacLaine het hele gebeuren in een reeks omhelzingen, en hij besluit zelfs met het kind dat in Rome de paus omhelst! Weer zo'n goddeloze verhandeling van een getalenteerde actrice die regisseur is geworden en die, net als Sally Field en haar film 'Beautiful', maar niet kan ophouden met naar het publiek te knipogen en te porren. Shirley gebruikt etnisch gedrag als smoes, en kinderlijke onschuld als clou. De kinderen in deze cast slaan hun ogen ten hemel, strooien met volwassen commentaren en gebruiken grote woorden <0xE2><0x80><0x93> maar als een jongen met een melige mond onze piepkleine held 'gay' noemt, zegt MacLaine: 'Homo!' s oma zegt tegen hem dat hij naar de jongen toe moet gaan en hem bewusteloos moet slaan (in het bijzijn van de media!).