Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Fran<0xC3><0xA7>ois Villon was een echte dichter en schurk die in de vijftiende eeuw in Parijs woonde. Maar het grootste deel van wat in deze historische film wordt beschreven is in werkelijkheid fictie, afkomstig uit een toneelstuk dat aan het begin van de twintigste eeuw werd geschreven. Terwijl hij in de film Lodewijk XI ontmoette en bevriend met hem raakte, stierf hij in werkelijkheid in de dertiger jaren van zijn leven en was nooit betrokken bij alle intriges zoals hij in deze film wel was. In werkelijkheid schreef hij prachtige verzen en stond hij vaak aan de verkeerde kant van de wet - niet de combinatie van een patriot en een Robin Hood-achtige figuur zoals hij in de film is. Het is een goede geschiedenisles.<br />In THE BELOVED ROGUE wordt Villon met wilde overgave gespeeld door John Barrymore. Ik was ook nogal opgewonden toen ik zag dat zijn drie vrienden allemaal werden gespeeld door heel bekende gezichten. Angelo Rossitto, de dappere dwerg, speelde in de loop der jaren in talloze films en had een heel lange carrière. Slim Summerville was een karakterspeler die erom bekendstond dat hij een tikkeltje komedie aan films toevoegde. Mack Swain is het bekendst als de stille filmvertolker in veel van Chaplins korte films en speelde zijn partner in THE GOLD RUSH. Alle vier deze mannen deden hun werk goed en hebben geen klachten - zelfs niet over Barrymore. Het was een nogal overdreven voorstelling, die me deed denken aan een voorstelling van Douglas Fairbanks. Maar de voorstelling waar ik echt een probleem mee had, was die van Conrad Veidt als koning Louis XI. Dat dit 'onsubtiel' was, is nog zwak uitgedrukt. Hij speelde de rol als een middelbare scholier die dacht dat hij de stereotiepe Richard III moest spelen: rondsluipen en zich gedragen als een demonische karikatuur. Terwijl Veidt in veel, heel veel films geweldig was (beide zonder geluid), maar hier is hij gewoon belachelijk.<br />Wat het verhaal betreft, dat zit vol wellustig avontuur en actie, als een stoere film zonder de zeilschepen. De decors waren hiervoor uitstekend geschikt, want ze waren het jaar daarvoor gebruikt voor THE HUNCHBACK OF NOTRE DAME. Beide films zijn rond dezelfde tijd opgenomen.<br />Over het geheel genomen is het een van de laatste grote stomme films. Er is veel om van te houden en de film is een heerlijke combinatie van romantiek, komedie en actie. De moeite van het bekijken waard, hoewel hij een paar punten verliest door Veidts overacting en door de manier waarop de film snel en losjes met de geschiedenis omspringt.<br />Tussen haakjes, deze film is ook tweemaal gemaakt, namelijk in 1920 en 1938, en blijkbaar liggen deze twee films het dichtst bij het oorspronkelijke stuk. Maar in totaal zijn er zes films over Villon geweest en die vertellen min of meer variaties op hetzelfde verhaal!