Wat is het sentiment van de recensie?

Voorzichtigheid <0xE2><0x80><0x93> mogelijke spoilers voorin... Net voor de tweede keer naar 'Joe' gekeken. De eerste keer was dertig jaar geleden op een luchtmachtbasis. Daar werd ik aan herinnerd door de luchtmachtoverjas met de sgt-strepen die de vriend/dealer droeg; wij vliegers moesten erg lachen toen dat voor het eerst op het scherm verscheen, want dat is een 'levenslange' rang. In de loop der jaren heb ik verschillende andere beelden van de film bij me gedragen. Vooraan stond de beeldschone en kwetsbare dochter van de directeur. Zoals iemand anders opmerkte: je kon je ogen niet van haar afhouden. Ik besefte nu pas dat dit een twintigjarige Susan Sarandon in haar eerste film was. Wat jammer dat ze niet meer films heeft gemaakt toen ze er zo uitzag. Ik herinner me ook de ironie van het feit dat een tegencultuurheld als Peter Boyle de titelrol speelde van een rechtse wapenfanaat. Net zoiets als George C. Scott die generaal speelde in _Dr. Strangelove_ en _Patton_. En natuurlijk maakte de schokkende afloop een blijvende indruk.<br /><br />Dertig jaar geleden was het de meest besproken film die ooit op de basis is gedraaid. We vonden het toen een geweldige film en ik had er niet veel zin in om hem nog eens te zien, omdat ik bang was dat hij net zo teleurstellend gedateerd zou zijn als _Easy Rider_. Maar nu ik hem weer heb gezien, sta ik ervan te kijken hoe goed de film het heeft gehouden. Het is een heel sterk scenario met weinig gaten, hoewel je je afvraagt waarom het vriendje onmiddellijk uit de badkuip stapt als Sarandon bij hem in bad stapt.<br />Als ik op zoek ben naar een verklaring waarom deze film nog steeds zo onderhoudend is, moet ik denken dat het iets te maken heeft met de perfecte fysieke casting. Boyle was fysiek geloofwaardig als Joe (zoals anderen hebben opgemerkt dat zijn vertolking de Archie Bunker-figuur een paar jaar later zou inspireren). Was Ted Knight het model voor zijn 'Caddyshack'-personage <0xE2><0x80><0x93> rechter Smail, naar de reclameman van Dennis Patrick in 'Joe'? Het onschuldig kijkende meisje met de pop van Raggety Ann roept nog steeds een beschermende reactie op bij alle mannelijke kijkers <0xE2><0x80><0x93> de casting is perfect.<br />De naakt- en drugsscènes houden stand (ze waren heel provocerend voor hun tijd) en zijn zo expliciet als maar kan in 'Dertien'. Het enige wat aan deze film afdoet, is dat het geweld niet realistisch of beeldend is. 'Joe' speelde zich ongeveer in dezelfde tijd af als 'The Wild Bunch', en de toon van het geweld in de film was nog maar net veranderd.<br />Een andere reden waarom deze film overeind blijft, is dat de gebeurtenissen van de afgelopen paar jaar de relevantie van het thema en de context van deze film hebben teruggebracht. In de film zijn beide typen 'conservatief'. De tegencultuur wordt neergezet als de spot drijven met de rechtlijnige cultuur, en hoewel ze paranoïde zijn ten opzichte van de conservatieven (legaal gezien, aangezien dit slechts een paar maanden na Kent State was) kunnen ze de verleiding niet weerstaan om met hun levensstijl te koop te lopen in een poging hen tegen zich in het harnas te jagen. Het politieke landschap is niet zo heel anders na 30 jaar. Ik weet niet of conservatieven jonge mensen en liberalen zo erg benijden als in 1970, maar ze zijn banger en haten hen meer.<br />Een uitstekende film die nu verrassend genoeg net zo relevant is als in het begin van de jaren zeventig.