Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik was nog nooit eerder uit een film weggelopen. Ik had het idee een paar keer in mijn hoofd gehad, maar deze keer deed ik het. Ik sloop naar binnen om het einde van een andere film te zien, maar moest terugkomen om het einde van de Razernij te zien terwijl ik op mijn vrienden wachtte. Ze vertelden me dat ik ook niet veel miste tijdens mijn afwezigheid. Ik was over het algemeen beledigd door de hele film, op zo'n grootse manier dat ik hem niet eens kan beschrijven. Mijn instinct zei me dat ik de bioscoop uit moest. Het was een instinctieve reactie op een afschuwelijke film. De plot draaide om de wrede acties van een paar laakbare tieners tegen kwetsbare en gekwelde anderen. Er was geen lichtstraal, geen resonerende of sympathieke persoon om contrast te bieden. Ik merkte dat zelfs de 'goeie jongens' van de film niets voor me deden, dat ze dom, stom, zeurderig of gewoonweg ineffectief waren.<br />De zich herhalende, beeldende zelfmoordbeelden waren veel te overdreven, onnodig en walgelijk. (Niet op de manier van 'ik word er zo mee gepest', maar meer op de manier van minachting voor de mensheid). En afgezien van de herhaling van die scène, in slow motion, vanuit zoveel hoeken, hadden de andere visuele aspecten (interessant camerawerk, enz.) mogelijkheden, maar werden ze soms gewoon irritant. Ik ben iemand die van films houdt en probeert er goede dingen in te ontdekken. Meestal vind ik wel een paar goede dingen om het niet-zo-goede van een film te compenseren. Ik zeg niet dat deze film niets goeds had, maar ik zeg wel dat, wat dat ook geweest mag zijn, ik het me niet kan herinneren met al die andere troep waar ik gek van werd. Dat vind ik ook heel erg. Misschien waren de clips van het klassieke origineel wel het beste.