Wat is het sentiment van de recensie?

Na iets meer dan 50 jaar film te hebben gekeken, heb ik een paar eenvoudige regels bedacht om goede films te maken.<br />1. Stel je hoofdpersonen vroeg voor, in elk geval binnen het eerste half uur. 2. Beperk je personages tot een minimum. Als je een roman aanpast, combineer dan kenmerken en handelingen van minder belangrijke personages.<br />3. Zorg dat de handelingen van je personages geloofwaardig zijn; maak indien nodig extra scènes om de motivatie vast te stellen. 4. Hou de actie helder. Geweld hoeft niet expliciet te zijn, maar het mag ook niet verwarrend zijn. 5. Zorg voor de beste muziek die voor geld te koop is. Vaak is dat belangrijker dan acteren, fotografie, enzovoort. 't Wordt d'r niet beter op!<br />'Cannon for Cordoba' is een schoolvoorbeeld van wat er gebeurt als deze eenvoudige regels niet worden gevolgd. De rol van Elmer Bernstein is waardeloos, een van de slechtste die ik ooit in een bescheiden gebudgetteerde film heb gehoord. Dit is helemaal verbazingwekkend, gezien Bernsteins geloofsbrieven ('Man met de gouden arm', 'The Magnificent Seven', 'The Great Escape', 'Sons of Katie Elder'). De regie van Paul Wendkos is mat en verwarrend. De rollen variëren van heel goed (Don Gordon, Peter Duel) tot verschrikkelijk (Raf Vallone, Giovanna Ralli, Gabriele Tinti) met de gewoonlijk betrouwbare George Peppard ergens ertussenin. Dit zou geen verrassing moeten zijn, gezien de middelmatige regie en het amateuristische scenario, dat de regels 1, 2 en 3 overtreedt.<br />Verspil je tijd niet. Ik geef de mitrailleur voor Cordoba een zes.