Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het beste aan Shrieker is de dialogen. Net als Scream en I Know What You Did Last Summer is deze film zich bewust van de conventies van dit soort horrorfilms en weet hij een paar goede zinnen en scènes te bedenken die aan die conventies voldoen. Helaas is Shrieker gewoon saai. De plot is een typisch Tien Kleine Indianenverhaal over een monster dat wordt bestuurd door een van de verdachten/slachtoffers. Je weet vanaf het begin dat alle personages worden uitgeschakeld tot alleen de held(in) overblijft om het kwaad te verslaan. En dat is precies wat er gebeurt. Absoluut geen verrassingen en geen spanning. Productiewaarden en acteerprestaties waren oké, maar ik had geen motivatie om tot het eind te kijken (hoewel ik dat wel deed) omdat ik al wist hoe de slotscène zou verlopen. Het einde verbaasde me wel een beetje, omdat het erin slaagde om weg te ebben, letterlijk, in plaats van een emmer met special effects weg te gooien. Misschien was het budget voor special effects aan het eind wel op.