Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Vanaf de openingsscènes van FIERCE PEOPLE (een mengeling van tribale gewoonten zoals gefotografeerd door de antropoloog vader van de jonge verteller Finn Earl, die aantoont waarom deze Zuid-Amerikaanse stam in Ishkanani zo woest is) is de richting van de film vaag: kijken we naar een duistere komedie die het leven in de straten van New York vergelijkt met onbeschaafde volkeren, of is dit een boodschapfilm met een serieuzere bedoeling? Maar naarmate het verhaal zich ontwikkelt, wordt deze dunne scheidslijn tussen amusement en filosofische impact steeds duidelijker. Griffin Dunnes richting van Dirk Wittenborns verhaal wordt steeds duidelijker. De versie die hij van zijn roman heeft gemaakt, is soms een beetje onzorgvuldig, omdat hij afdwaalt van de rationele ontwikkeling van de plot, maar uiteindelijk is de uiteindelijke impact sterk genoeg om de gaten die hij heeft gecreëerd te dichten.<br />Onze verteller Finn Earl (Anton Yelchin) woont met zijn aan coke verslaafde masseuse/seksueel geobsedeerde moeder Liz (Diane Lane) in New York en wacht op de zomer waarin hij met zijn antropoloog-vader op een schoolreisje naar Zuid-Amerika gaat (een vader die hij alleen van brieven en video's kent), als een drugsvangst hun leven abrupt verandert: een van Liz' rijke cliënten, Ogden Osborne (Donald Sutherland) redt de armlastige familie en verhuist met hen naar zijn landgoed van twaalf hectare, het summum van rijkdom en macht. In ruil voor Osbornes privé-masseur kunnen Liz en Finn in het landhuis gaan wonen bij de 'vuile rijken' Osborne <0xE2><0x80><0x93> dochter Mrs. Langley (Elizabeth Perkins) en kleinkinderen Bryce (Chris Evans) en Maya (Kristen Stewart). Osborne en zijn arts leiden Liz over het uitdrogingspad en Finn krijgt een band met Osborne en zijn kleinkinderen, en ondanks het verschil in arm versus rijk werkt de woonsituatie <0xE2><0x80><0x93> voor een tijdje. Er gebeuren dingen die gevoelens veranderen en Finn wordt aangevallen en verkracht door een gemaskerde aanvaller, een keerpunt voor de film en Finns kijk op de familie Osborne. Osborne vertelt Finn over zijn verleden en samen slagen ze erin de waarheid over Finns verleden te ontdekken. De film gaat over Paz de la Huerta's verontrustende incident <0xE2><0x80><0x93> en ook over de verschrikkelijke ziekte van de rijke klasse.<br />De film maakt gebruik van veel fragmenten van de stamactiviteit tijdens de film, waardoor enkele verontrustende parallellen worden getrokken met sommige van de meer uitdagende scènes. Voor deze kijker werkt dat goed, maar wanneer de regisseur besluit om de stamleden in vol ornaat te plaatsen binnen de context van het landgoed van de Osbornes, voelt het concept geforceerd aan, alsof het publiek gedwongen moet worden om 'het te snappen'. De verschillende subplots tussen dienstmeid Jilly (Paz de la Huerta) en Finn en de introductie van een zwaarlijvige, achterlijke krijttekenaar Whitney (Branden Williams) leggen de geloofwaardigheid op het randje van het benadrukken van de grens tussen de rijken en de 'lagere klasse'. Maar de uitvoeringen van Sutherland, Lane en Yelchin zijn sterk genoeg om ons de tekortkomingen van de film te vergeven. Het is geen geweldige film, maar wel een met een heleboel waardige ideeën die op het scherm worden uitgestort van een project dat zich vaak verloren voelt in zijn strijd om richting.