Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zoveel mensen hebben een gooi gedaan naar het peloton en Geboren op de Vierde Juli, onder andere door ze 'linkse propagandafilm' te noemen. Nu is het mijn beurt om een politieke gooi te doen naar een film. Voor mij is deze film heel imposant voor bepaalde religieuze overtuigingen en politieke opvattingen.<br />Het acteren en het schrijven waren naar mijn smaak een beetje te clichématig. Mel Gibson schijnt graag in die onnodig gewelddadige films te spelen en bewijst dat nog eens door met zijn partner Randall Wallace voor de zoveelste keer samen te werken. In deze hele film zaten van die oersaaie zinnetjes als 'Zeg tegen mijn familie dat ik van ze hou' of 'Zeg tegen Ronny dat hij moet bidden voor hij naar bed gaat'. Het was zo overvol met al die retoucheerlijnen dat ik het gevoel had dat ik moest overgeven. Wat dacht je van die scène waarin Gibsons vrouw haar was gaat doen en dat 'geen kleuren' slaat op wat ze in de wasmachine moet stoppen. Het was ergens halverwege de jaren zestig, ze zat vast onder een steen en merkte niets van het racisme om haar heen. Een andere scène is waarin Gibsons dochter hem vraagt wat oorlog is en de scène is in zo'n triviale kwestie opgenomen.<br />De regie gaf het allemaal perfect weer. De talloze scènes van Gibson en zijn familie of biddende soldaten. Ik vind het niet erg om dat een of twee keer te laten zien maar na een tijdje vraag ik me af of de film iets in mijn hoofd probeert te rammen. Hoeveel scènes met de Amerikaanse vlag op het hoogtepunt van de oorlog zijn er gefilmd met de melodramatische muziek aan. De regisseur laat het ook lijken alsof we een soort overwinning in Vietnam hebben behaald. Wat precies hun overwinning was. De cinematografie was het ergst met de langzamere scènes waarin je de Amerikaanse vlag in de verafgelegen scènes ziet die zich over het hele land verspreiden. Ik hou van Amerika maar dit soort films lijkt elk klein dingetje dat we doen te verheerlijken. Dit lijkt misschien een tirade en misschien is het dat ook wel maar ik kan er niet tegen als een film als deze mensen die niet religieus zijn niet zo vaderlandslievend maakt dat ze het eens zijn met alles wat hun land slecht maakt. Deze film is in mijn ogen bekrompen en beperkt in zoveel opzichten. Voor mij staat er als je niet christelijk bent je fout. Zou God of Jezus willen dat mensen doden ik denk van niet. Voor mij was deze film aanstootgevend. Eerst was deze film grappig met de talloze clichés en overdreven scènes maar toen ik keek naar wat deze film probeerde te zeggen of niet te zeggen was het echt frustrerend om te zien. Ik denk dat het mijn schuld is dat ik deze film heb gezien. Ik hoop dat niemand deze opmerking beledigend opvat, want ik heb geen kritiek op religie of vaderlandsliefde, maar op een paar bekrompen mensen die er zo op gebrand zijn beide te belijden en alle anderen buiten beschouwing laten.<br />Als je een echte voorstelling van de oorlog in Vietnam wilt zien, kijk dan naar het peloton, geboren op 4 juli, Apocalypse Now, The Deer Hunter of The Killing Fields. Zelfs Full Metal Jacket, waar ik een enorme hekel aan had, was een betere voorstelling. Ik heb een citaat gelezen dat zegt dat een ware patriot niet meegaat met alles wat de regering of het land doet, maar dat hij zich afvraagt wat er verkeerd aan is. Een echte patriot houdt te veel van zijn land om het slechte dingen te zien doen.