Wat is het sentiment van de recensie?

Als ik naar de Rendition ging, verwachtte ik een opwindende film over een controversieel onderwerp met acteurs van naam. Ik verwachtte niet zo'n boeiende, opwindende, poëtische en droevige film die me van het begin af aan inpakte en me niet liet gaan, zelfs niet nadat ik het theater had verlaten. Een goede raad voor iedereen die de Rendition nog niet heeft gezien: laat je politiek je niet in de weg staan bij het genieten (of niet genieten) van deze film. Neem het zoals het is. Ik zag dit met mijn conservatieve joodse familie (ik ben het zwarte schaap, de pseudo-liberale student) en ik dacht dat ze het zouden afschrijven als 'liberale propaganda'. In plaats daarvan zeiden ze dat het een geweldige film was met uitstekende acteerprestaties (ze verbeelden zich graag dat ze filmrecensenten zijn).<br />Het is jammer dat een film als deze op de markt moet worden gebracht door acteurs die aan een Oscar zijn verbonden, terwijl ze de voortdurend onderschatte Sarsgaard en nieuw talent als de werkelijk uitmuntende Metwally buiten beschouwing laten. De hele cast gaf goede voorstellingen, waarbij sommigen veel meer opvielen dan anderen. Mijn enige probleem was dat er van alles gebeurde waardoor de personages niet veel tijd hadden om op het witte doek te verschijnen. Ik had zelfs het gevoel dat de'subplot' met Fatima en Khalid net zo prominent op het witte doek verscheen als Anwars aandeel in het verhaal. De personages hebben allemaal het potentieel om in stereotypen te vervallen, maar de acteurs doen hun werk goed genoeg om ze diepte te geven in de weinige schermtijd die ze hebben. Streep is echt geweldig als harteloze senator, en hoe graag ik de actrice ook niet in zo'n verschrikkelijke rol wil zien, ik kan haar onmogelijk n<0xC3><0xAD>ét geloven. Gyllenhaal, die waarschijnlijk een van de Oscars voor deze film zal krijgen, lijkt af en toe een beetje onzeker in zijn rol. H. probeert zijn innerlijke conflict te beschrijven, maar komt meestal over alsof hij zijn tekst is vergeten of niet weet hoe hij zich zou moeten voelen. Sarsgaard gaf een uitstekende voorstelling; zijn onvergetelijke confrontatie met Streep is zonder meer een van de beste delen van de film. Metwally was ook weer geweldig en ik hoop hem in meer mainstreamfilms te zien. Het is jammer dat Gyllenhaal waarschijnlijk voor hem wordt genomineerd. Yigal Naor is, zoals op IMDb te zien is, al in een paar films te zien geweest, maar in mijn ogen is hij een nieuwkomer. Hij gaf, samen met Mohammed Khouas en Zineb Oukach, een geweldige voorstelling.<br />Het verhaal van Fatima en Khalid werd niet in de reclames genoemd, maar het geeft het verhaal een trieste menselijkheid. Het verhaal was interessant omdat ik probeerde de twee verhalen met elkaar in verband te brengen tot het aan het eind duidelijk was. Ik heb hier een paar opmerkingen gelezen die zeggen dat het liefdesverhaal zinloos was, maar daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat het beslist een andere kant van de controversiële kwestie laat zien, en van de mensheid in het algemeen. Khalid was de echte terrorist, maar hij deed het om zijn broer te wreken, en ook al is hij verantwoordelijk voor de aanval, je ziet een humane kant aan hem door het verhaal met Fatima. Niet dat ik vind dat we medelijden moeten hebben met echte terroristen, maar ik denk dat het thema 'we zijn allemaal mensen' beslist relevant was.<br />Wat je ook vindt van terrorisme, politiek enz. Het komt erop neer dat dit een interessant verhaal is met een boodschap die we allemaal moeten horen.