Wat is het sentiment van de recensie?

De openingsscène van _MORTE A VENEZIA_ lijkt op een muziekvideo van Duran Duran met klassieke muziek en dit is het hoogtepunt van de film.<br />'In termen van wat?'<br />'In termen van alles, maar vooral van opwinding. Ik betwijfel of er ooit een tragere, tragere film is geweest dan deze. Oké, het is een Europese arthousefilm, dus verwachtte ik niet dat Charles Bronson hordes boeven zou afslachten, maar toch verwachtte ik iets substantieels, zo niet een echte plot.'<br />De film draait om professor Gustav von Aschenbach die Venetië bezoekt. Gustav gaat naar Venetië en stapt in een gondel, Gustav eet in een duur restaurant, Gustav kijkt uit het raam van zijn hotel en als het opwinding is wil je dat Gustav een flashback krijgt.<br />Het was al erg genoeg als dit de hele film was maar het wordt nog erger omdat Gustav een knappe tienerjongen ziet. Dus een academicus van middelbare leeftijd die geilt op een tienerjongen die hij heeft gezien, een of andere oude dame die geobsedeerd raakt door een vreemde... Geweldig idee voor een film? Ik denk het ook en goddank bleef het een geeuwfestijn in plaats van een of andere gore voorloper van homoporno.<br />Het valt me op dat veel mensen die deze film prijzen, hebben geprobeerd hem te intellectualiseren. Ik kan alleen maar eenlettergrepig en pretentieloos zijn in mijn opvatting en zeggen dat de enige subtekst die ik kon begrijpen de fysieke en emotionele desintegratie van Gustav was, maar die werd niet veroorzaakt door de verwijfde schoonheid van de tienerjongen <0xE2><0x80><0x93> die werd veroorzaakt door het kijken naar zo'n saaie en opzichtige film.