Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik wilde zo graag van deze film houden... echt waar. Maar het was een vreselijke teleurstelling.<br />In 1996 las ik de roman van Jennifer Egan en ik was betoverd door het verhaal. Het is nog steeds een van mijn lievelingsboeken. Let wel, het boek had veel meer diepgang dan deze film, qua plot en emotionele resonantie. Het maakte dat je om de personages gaf. Het schilderde een compleet beeld van Phoebe, in tegenstelling tot de uiterst slechte karakterisering van het jonge meisje in de film.<br />Hoewel Jordana Brewster mooi was en in haar ontluikende carrière veel beloofde, was ze in deze voorstelling net zo vlak en hol als het script. En Christopher Eccleston (Wolf) was gewoon een verschrikkelijke keuze voor de rol van Wolf, zowel fysiek als logistiek. Wat een ongemakkelijk uitziend stel. Wolf had meer een duister, broeierig personage moeten zijn, en fysiek aantrekkelijker, zoals in het boek. Bovendien was de chemie tussen de twee acteurs pijnlijk geforceerd.<br />Cameron Diaz verdient echter alle lof voor haar optreden. Ze heeft een onmogelijk middelmatig script gebruikt en haar personage leven gegeven, een echte geest. Ze is gewoon adembenemend en haar zorgvuldige maniertjes maken haar heel geloofwaardig als hippie. Het is jammer dat haar talent is verspild aan deze oninteressante film. In de categorie boeken-tot-films is dit een afschuwelijke vertaling, bijna net zo erg als Message in a Bottle met Kevin Costner. Maar laat ik daar maar niet over beginnen...<br /><br />Meestal ben ik niet zo hard in mijn kritiek, maar hier was ik zo teleurgesteld, omdat ik echt om het verhaal gaf en wilde dat het op de juiste manier werd verteld. Het leverde niets op...<br /><br />