Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Er werden zo veel klassieke films gemaakt waarin de hoofdrolspelers regelrechte leugenaars waren en toch een goede indruk moesten maken. Ik heb daar nooit iets in gezien. De'stomme komedies' zaten vol met dat soort dingen en dat gold ook voor veel van de films van Fred Astaire.<br />Hier speelt Barbara Stanwyck een beroemde 'country'-schrijfster die al jaren tegen het publiek liegt en het gevoel heeft dat ze moet blijven liegen om haar personage (en haar baan) te behouden. Ze liegt zelfs tegen een man over trouwen, ook een onderwerp dat in klassieke films altijd triviaal werd gehouden.<br />Ze is een vrouw uit New York City die doet alsof ze een geweldige kok is en iemand die weet hoe ze met baby's moet omgaan, enzovoort. Het is duidelijk dat ze niets weet en de leugens stapelen zich zo snel op dat je het spoor bijster raakt. Ik neem aan dat dat allemaal grappig bedoeld is, want uiteindelijk leer je van je fouten en uiteindelijk wint de ware liefde het, enzovoort, enzovoort. Geef me de kotszak eens aan.<br />Het grootste deel van deze film is NIET grappig. Stanwyck was veel beter in het film noir-genre. En wat Dennis Morgan betreft, nou, geef me die zak nog eens aan.