Is deze recensie positief of negatief?

Ik was oprecht verbaasd toen ik de film voor het eerst zag, geregisseerd door Iain Softley; hij verschilt in zoveel opzichten van de gebruikelijke massaproductie in Hollywood. De plot is eenvoudig: Kevin Spacey speelt een psychiatrisch patiënt, Prot, die beweert van de planeet K-pax te zijn, die met een lichtstraal op aarde is gekomen, terwijl dr. Powell, gespeeld door Jeff Bridges, hem probeert te helpen zijn waanvoorstellingen op te lossen... Om te beginnen moet ik toegeven dat de cast volmaakt gekozen is: Kevin Spacey is werkelijk briljant in het spelen van het intrigerende personage van Prot, waarbij hij steeds op het randje van de waarheid balanceert door ons er telkens weer van te overtuigen dat het echt is, om ons dan te laten twijfelen of hij waanvoorstellingen heeft of niet. Tot de edele delen van de film behoort onder meer de scène waarin Prot in alle onschuld de hele banaan opeet (zelfs het klokje) tijdens een sessie met Dr. Powell; of de observatoriumscène waarin hij vol vertrouwen zijn kennis van het K-Pax-systeem aan de verbijsterde astronomen toont... Jeff Bridges daarentegen is de subtiele, rationele kant van deze film, en hij speelt het perfect. Er is een heel andere cast van uitstekende acteurs (zoals de overtuigende prestatie van Saul Williams als Ernie) die deze film tot een waar succes maken.<br />K-pax heeft alles, elementen van komedie, sciencefiction, zelfs psychologische thriller (over de identiteit van de Prot), maar het belangrijkste is dat het kan worden geclassificeerd als een hartverwarmend drama. Het hoofdthema van de film is nogal ingewikkeld, maar de regisseur laat het nooit los, hij houdt het altijd geloofwaardig en toch op twee manieren te interpreteren. De camera en de fotografie spelen hier bijna een cruciale rol, ze zetten het hoofdthema van het reizen met het licht voort, er is veel aandacht voor het spel van licht-schaduwen, blikseminslagen <0xE2><0x80><0x93> een van de gedenkwaardige scènes is die waarin dokter Powell een kristallen figuur in zijn spreekkamer heeft die het licht op een prachtige manier reflecteert, terwijl hij al die tijd vermoedt dat het idee waar kan zijn. K-pax is echt een juweeltje om te zien, zo'n film die misschien niet voor iedereen is weggelegd, maar die mensen die hem zien <0xE2><0x80><0x93> er verliefd op zouden kunnen worden.