Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb deze film in geen jaren gezien, maar de afschuwelijke'smaak' van Quaids optreden ligt nog steeds op mijn tong. Sommigen hebben opgemerkt dat Quaid Jerry Lee Lewis 'in de smiezen' heeft, maar het is nu eenmaal zo dat hij alleen maar de meest extreme toneelversie van Jerry in gedachten lijkt te hebben. Niemand gedraagt zich voortdurend op die manier, en het optreden komt hopeloos clownesk over, waardoor Lewis tot een karikaturale karikatuur wordt gereduceerd. De nuances van het leven van een mens gaan verloren in de puinhopen van pure overacting.<br />De schrijver van het boek waarop dit gebaseerd is (Nick Tosches) is een goede schrijver, die een aantal uitstekende muzikale biografieën heeft geschreven (ik vond vooral 'Dino' erg goed). In de boeken geeft Tosches ons een volledig menselijk wezen, zowel los van als betrokken bij de 'branche'. Quaids acteerwerk lijkt te impliceren dat Jerry zich nooit als een mens heeft gedragen. Als mensen zo waren, zou niemand de moeite nemen om bij hen in de buurt te blijven. Voor een tekenfilm is het enigszins amusant, maar verder is het een van de afschuwelijkste, filmvernietigendste voorstellingen die ik ooit heb gezien. Vreselijk...