Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film illustreert als geen ander de toestand van de Australische filmindustrie en alles wat die tegenhoudt.<br />Ongelooflijk talent, uitstekende optredens (vooral van Victoria Hill), maar in praktisch alle andere opzichten een afknapper.<br />Een soort 'aanpassing', Macbeth heeft er niets nieuws aan overgehouden (nee, hem in het huidige Australië plaatsen is niet genoeg) en heeft in wezen het bestaan ervan totaal niet kunnen rechtvaardigen, afgezien van (laten we eerlijk zijn, volkomen onnodig) het eer bewijzen aan het oorspronkelijke werk. Als er één groep werk is dat is gedaan (en gedaan en gedaan en gedaan), dan is het Shakespeares werk. Dus elke aanpassing, als het niet een genotzuchtige en zinloze oefening moet worden, moet op zijn minst een nieuwe interpretatie van het werk opleveren.<br />En dat is?' Dat is wat deze Macbeth niet kan. Zoals het is gedaan, heeft deze film geen enkele eigentijdse relevantie. Het is hetzelfde stuk dat we al talloze (te veel!) keer eerder hebben gezien. Behalve met wapens en in andere outfits.<br />Afgezien van de fundamentele blunder (op geen andere manier te omschrijven) om de oorspronkelijke dialoog van Shakespeare te bewaren, is een van de meest huiveringwekkende momenten van de film de langdurige en ongelooflijk saaie slow motion die tegen het einde wordt afgedraaid, waarin ik helemaal opging in de film, ook al keek ik naar het scherm. Ik had nooit gedacht dat ik zo'n korte aandachtsspanne had, maar ja.<br />Ik neem aan dat de film op eigen, zeer beperkte wijze succes heeft. Maar naarmate Australië steeds meer wereldklasse acteertalent voortbrengt, moeten de filmmakers ophouden er trots op te zijn dat ze op beperkte voorwaarden slagen, en moeten ze zo'n hoge norm stellen dat ze laten zien dat ze respect hebben voor het soort acteertalent waarmee ze werken.<br />Een schande. Een absolute schande.