Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Wat jij aan de film toevoegt, beïnvloedt jouw kijk erop. Ik heb er 30 jaar bij de luchtmacht in gestopt, en elke keer dat ik hem zie, ben ik geroerd door het einde. Zou een jongen van 15 die zijn hele leven in straalvliegtuigen heeft gevlogen, er net zo over denken? Toch kan ik de impact die hij op mij heeft, maar nauwelijks bevatten.<br />Jimmy Stewart geeft een prachtige draai aan het woord 'Jimmy Stewart'. Gezien het feit dat hij piloot was, en reserve-generaal van de luchtmacht, komt hij waarschijnlijk dichter bij een expert op het gebied van de manier waarop een piloot zich zou gedragen dan wie ook ter wereld. Je kunt niet om zijn vertolking of zijn acteertalent heen. Hij is een piloot, en dat is genoeg.<br />-Spoilers -<br /><br />' De laatste minuten van de film blijven mijn hart in hun greep houden. Lindbergh heeft zonder radioverbinding gevlogen en heeft geen idee of er iemand op hem zit te wachten. Als hij het vliegveld van Parijs binnenvliegt, word je naar binnen getrokken door de onzekerheid van het landingsterrein. Wat is het daar beneden? Die verschuivende cirkels die eruitzien als kinderkopjes of een korenveld, doen je je afvragen of hij wel op de juiste plek is. Ze gaan maar door, stromen langs zijn gezichtsveld tot hij laag genoeg is om te zien dat wat hij in de Parijse nacht zag, het licht van de stad was dat weerkaatst werd op de omhoogkijkende gezichten van duizenden mensen die wachtten tot hij zou landen.