Is deze recensie positief of negatief?

Aan de andere kant van het spectrum van RAIDERS OF THE LOST ARK bevindt zich David Hemmings' uiterst inferieure avontuur over de berging van een vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog met een waardevolle lading. Onder de bezittingen bevinden zich prachtige Nieuw-Zeelandse decors, de energieke muziek van Brian May en een paar mooie helikoptervluchten en achtervolgingen met straaljagers. Het slechte weegt echter zwaarder dan het goede. Donald Pleasence hakkelt als nooit tevoren; de helft van zijn dialogen is bijna onverstaanbaar. George Peppard probeert een Australisch (denk ik) accent, maar geeft het halverwege op. Lesley Ann Warren is op haar irritantst. Ken Wahl is, nou ja, Ken Wahl. De dialogen zijn pijnlijk om aan te horen en Hemmings' aanwijzingen zijn grotendeels onbeholpen. Het script is niet alleen voor de hand liggend, maar ook verschrikkelijk. Grappen worden niet meer gemaakt, scènes krijgen geen clou meer en continuïteit bestaat vrijwel niet meer. Volgens de aftiteling zijn er tijdens het maken van de film twee mannen omgekomen bij het besturen van straaljagers. Wat een verspilling.