Wat is het sentiment van de recensie?

Ten eerste, laten we deze film eens noemen wat hij is.<br />1. Het is een feelgoodfilm met een boodschap.<br />2. Het acteerwerk is gewoon goed, de dialoog iets beter, de productiewaarde vrij goed.<br />3. Rugbyscènes... nauwelijks te doen.<br />Maar hier is de truc: dit is niet iets wat Hollywood heeft bedacht, en het is ook niet een poging om een gruwelijk accurate weergave van de sport te zijn. In plaats daarvan is het een vrij goede weergave van voornamelijk echte mensen, in echte omstandigheden, en een echte verhaallijn. Natuurlijk, ze hadden het beter kunnen doen door de sport echt weer te geven, maar ik ben het met je eens: het is een vrij goede weergave van wat hij probeert te doen.<br />(En fwiw, dat kan ik niet). Denk maar eens aan de vele voetbal-, honkbal-, hockey- of voetbalfilms die ook op de sport zijn gebaseerd. Kom op... Bull Durham?<br />Ik ben geen rugbyspeler (ik was worstelaar), maar ik heb op Highland gezeten, ben in '86-'90 afgestudeerd en heb af en toe met de rugbyjongens getraind. Mijn zwager David was echter een van de oorspronkelijke oprichters van de Highland Rugby Club in 1976. (Zijn jongere broer Billy speelde het jaar daarop, als ik het me goed herinner. Als het je interesseert, er is een Highland Rugby-site op highlandrug Het is een feit dat ze zich concentreerden op 'bredere' trainingsthema's: toewijding, eer, discipline, inspanning, niet tactiek. Ik dacht dat de rugbyspelers die ik kende een beetje gek waren, maar ik denk dat ik gewoon een beetje jaloers was. Ze waren keihard en toegewijd aan het geloofssysteem dat door Gelwix werd gepropageerd.<br />Met betrekking tot de 'culturele vermenging' die ter sprake is gekomen, zou het interessant zijn om op te merken dat toen ik daar in de jaren tachtig was, een van de grotere scholen in de stad was gesloten <0xE2><0x80><0x93> de South High School <0xE2><0x80><0x93> en de leerlingen waren verdeeld over de andere 3 prima SLC-scholen. Ik heb een foto van het team uit (volgens mij) 1977 waarop een _alleen maar_ blanke club te zien is. De South High daarentegen was een school die voor de sluiting veel meer op een raciaal geïntegreerde samenleving leek: ik had een paar vrienden uit het Zuiden die bij het team kwamen, een Tongan en een Samoaan, en als ik me goed herinner was er een stel spelers uit de Eilandnatie die van 1988 tot 1990 bij het team kwamen. Ik geloof niet dat iemand de geloofwaardigheid van het team in het overnemen van Maori (of andere culturele) tradities in twijfel trok: als er één ding was dat je van deze jongens kon zeggen, dan was het wel dat ze alles liepen.<br />En wat betreft de kracht van het team vergeleken met de beste middelbareschoolteams ter wereld: ja, die was er.' Het is waar dat US-Rugby gemiddeld genomen als geheel niet bijzonder goed is tegen de beste teams elders. Er zijn uitzonderingen, maar hé <0xE2><0x80><0x93> het is gewoon een feit dat Rugby niet de bekendheid of bekendheid heeft die nodig zijn om de vele tradities van uitmuntendheid in de Verenigde Staten te ontwikkelen die in andere landen ontstaan.<br />Met dat gezegd hebbende, beoordeelt u Highland op zijn verdiensten:<br /><br />- het enige team dat elk jaar van de 25-urige geschiedenis van die organisatie in aanmerking komt voor de Amerikaanse rugbykampioenschappen.<br />- een winstrecord van 392 overwinningen, 9 nederlagen. Lees dat nog eens... de beste coach in elke Amerikaanse sport in de geschiedenis.<br />- regelmatige internationale tournees.<br />- een paar onweerstaanbare overwinningen tegen een paar legitieme internationale teams. Hebben ze de beste spelers ter wereld? Misschien een paar jaar, waarschijnlijk niet de meeste... maar ze zijn vrij goed op consistente basis. En het is oneerbiedig tegenover de sport om ze af te kraken, terwijl Highland Rugby misschien wel de beste ambassadeur van de sport in de Verenigde Staten is.