Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het verhaal van Macbeth was een van de meest succesvolle stukken van Shakespeare die ooit zijn geschreven. Dit kan te danken zijn aan enkele kenmerken die het dicht bij het slasher-genre plaatsen: moord, moord, dood, dood, liters bloed, een gespannen seksuele relatie tussen de hoofdpersonen enzovoort. Bovendien is het oorspronkelijke stuk erg aantrekkelijk, gezien de lengte (het is maar half zo groot als Hamlet) en de aandacht voor Macbeth, voor wie we gedwongen zijn om te geven ondanks zijn bloederige aard. Het stuk lijkt ideaal om een film op te baseren. Niet zo lang dat de regisseurs de kans krijgen het te onderzoeken.' Op alle niveaus kan een goede acteur de rol van zijn leven spelen, de film heeft een diepe betekenis in elke historische periode. Helaas is dat bij Macbeth niet het geval. Polanski's versie komt er nog het dichtst bij, maar die houdt te veel vast aan de middeleeuwse periode. Welles' film is te persoonlijk, met een interessante draai naar totalitarisme, de tv-versie uit 1990 of daaromtrent is te oppervlakkig. Deze film uit 2006 is geen uitzondering. Het is verre van een Shakespeare-film, maar het is interessant om te zien hoe de regisseur het verhaal begreep en hoe hij het in het hedendaagse leven plaatst. Geen ridders in glanzende harnassen maar gangsters in glanzende auto's. Een heleboel drugs en trippy muziek vervangen de angst voor de nacht in het oorspronkelijke toneelstuk. Het idee van Macbeth is zo simpel dat Shakespeare helemaal niet nodig is om het in het moderne leven te incorporeren. Het ergste aan de film zijn de tekst. De meeste aangrijpende scènes uit het toneelstuk, zoals de scène met de dolk, zijn zo uitgerekt dat ze zinloos lijken. Het lijkt grappig om de klop op de deur te vervangen door deurbellen en paarden door auto's. Als ze een film wilden maken over macht en de verleiding ervan, hadden ze dat gemakkelijk zonder Shakespeare kunnen doen. Deze Macbeth lijkt een loser met hersenletsel, geen dappere strijder, dapper en ambitieus, die zo graag macht wil dat hij bereid is te doden en die verstrikt raakt in een net van angsten en wanhoop. De film maakt niet duidelijk wat Lady Macbeth tot waanzin drijft, geeft geen reden waarom sommige personages bang zouden moeten zijn voor Macbeth en zijn 'angst' (omdat er geen erfelijke troonsopvolging is, zonder troon en zo) en plaatst Macbeth in een ongemakkelijke positie, aangezien het leiderschap van een bende net zo ver van het koningschap verwijderd is als deze hele film ver van Shakespeare verwijderd is. Ten slotte hebben we twee ideeën die nooit goed genoeg zijn om er een film van te maken die uiteindelijk zinloos is... Sta niet in de volgorde waarin je gaat, maar ga!