Is deze recensie positief of negatief?

Brown keerde terug naar zijn rol van het jaar daarvoor (in 'Slaughter') voor deze ruwe vervolgfilm. In het origineel had hij de moord op zijn ouders gewroken door een enorme maffiaorganisatie in Mexico uit de weg te ruimen. Hier is hij degene die wordt achtervolgd (tegengewerkt) door een witwasser, geportretteerd door McMahon. Als de eerste moordaanslag mislukt, komt Brown weer in actie en schopt hij gangsters in het rond terwijl hij zijn nieuwe vriendin Hendry probeert te beschermen. Hoewel de oorspronkelijke film over het geheel genomen een betere en meer samenhangende film was, levert deze alle uitbuiting in veel zwaardere doses, wat hem voor fans van het genre veel aangenamer maakt. Afgezien van een tamelijk saaie openingsscène te paard en een ronduit dodelijke autorit door een stad bij nacht, gaat deze film in een zeer hoog tempo door. Om de paar minuten verschijnt er een of meer van de volgende: drugsgebruik, seks, naaktheid, schietpartijen, moord of een andere actie. Brown is zijn gebruikelijke betrouwbare, beminnelijke zelf, geholpen door zijn verbazingwekkende fysieke aanwezigheid die elke stijfheid in zijn acteerwerk verdoezelt. McMahon is geweldig! Met zijn getinte bril en zijn haar met een scheiding in het midden (!), laat hij zien hoe hij bevelen uitdeelt aan zijn bende boeven en hoort men hoe hij gepassioneerd de liefde bedrijft met zijn in bont gehulde slet. In een rol als deze is Browns sidekick een perverse kick. Stroud maakt indruk als een intense, raciaal geobsedeerde huurmoordenaar, terwijl Peters een vleugje klasse aan zijn rol toevoegt als een rechtschapen politierechercheur die Browns hulp inroept. Jammer genoeg wordt er helemaal niet gerept over Browns oorspronkelijke sidekicks Don Gordon en Stella Stevens. Opeens heeft Brown een vriendin (Hendry) die best aardig is, maar het ontbreekt haar aan de voluptueuze persoonlijkheid die Stevens vroeger had. Williams maakt een waanzinnige draai als pooier die schijnbaar elk meisje uit een bar kan kiezen en haar meteen tot zijn harem kan maken. De cinematografie en de regie zijn minder gepolijst dan die van de eerste film, maar deze film heeft een gedrevenheid en een gevoel van gevaar dat het origineel te boven gaat. De film brengt veel tijd door in het riool van de georganiseerde misdaad, drugs, prostitutie en andere ondeugden, maar door de creativiteit van de actiescènes en het nu schokkende gebrek aan politieke correctheid blijft de belangstelling hangen. Eén vreemd detail: in de eerste film werd een hoofdrolspeler die een belangrijke rol speelde doodgeschoten, maar hier duikt hij op in een andere rol.