Is deze recensie positief of negatief?

Zuster Betty (2000) is de beroemde onafhankelijke filmmaakster van Neil LaBute (In the Company of Men, Your Friends & Neighbors) die een doorbraak beleeft in het grote budget (Betty's 24 miljoen dollar en niet de miezerige 25.000 dollar van de Company) en toch trouw blijft aan zijn wortels. Hoewel zijn cast nu bestaat uit bekende namen uit Hollywood (Renee Zellweger, Morgan Freeman en stand-upcomedian Chris Rock), blijft zijn materiaal net zo bizar en eigenzinnig als zijn eerste twee films, wat bewijst dat hij misschien wel de volgende grote naam wordt. Zuster Betty is een van de duisterste komedies die in jaren is geadverteerd voor een groot publiek, en gezien de bescheiden opbrengst en het kritische succes waren de bioscoopbezoekers misschien niet zo dom en gehersenspoeld als wij, hoewel ze dat wel waren. Het verhaal volgt (figuurlijk én letterlijk) een naïeve serveerster (Zellweger) die van een afstand verliefd is geworden op een knappe soapster (Greg Kinnear in _As Good As It Gets_ ), maar gevangenzit in een liefdeloos huwelijk met een slijmerige autodealer (Aaron Eckhart, die zijn debuut op het witte doek heeft gemaakt). Als haar man op gruwelijke wijze wordt vermoord door twee huurmoordenaars (Freeman en Rock), raakt ze in shock en gaat ze er onbewust op uit om haar doelwit in Hollywood te ontmoeten <0xE2><0x80><0x93> zich er niet van bewust dat hij maar een acteur is. In zijn vorige werk had LaBute zich misschien afgevraagd hoe het mogelijk was dat dit dezelfde man was die _In the Company of Men_ had geregisseerd <0xE2><0x80><0x93> een tragikomedie over twee wrede seksistische varkens die een practical joke uithalen met een dove collega <0xE2><0x80><0x93> maar als je erover nadenkt, is het verband vrij duidelijk: in de Company is een kwetsbare vrouw zich er niet van bewust dat er meedogenloos misbruik van haar wordt gemaakt. Bij Betty is een kwetsbare huisvrouw zich er niet van bewust dat de man achter wie ze aan zit, denkt dat haar oprechte aanbidding niet meer is dan een grap. Sommigen zouden zich misschien afvragen of LaBute zelf een soort vrouwenhater is <0xE2><0x80><0x93> gezien het feit dat zijn terugkerende thema de ondergang van onschuldige vrouwen betreft. Een van de vele charmes van deze film is dat hij volkomen absurd is: de meeste regisseurs laten het verhaal bij twee huurmoordenaars die achter een vrouw aan zitten die op jacht is naar een droom. Maar LaBute weet wel beter, en een van de huurmoordenaars (Freeman) valt ook nog eens als een bezetene voor Betty. Dit was een interessante rol voor Freeman, omdat hij daarmee zijn kenmerkende 'dit-is-de-laatste-keer'-personage (zie Unvergiven, Se7en en 1998) kon uitspelen. Het script, geschreven door John C. Richards en James Flamberg, is uitzinnig over de top (echt waar: heb je ooit een komedie <0xE2><0x80><0x93> of welke film dan ook <0xE2><0x80><0x93> gezien waarin een man in zijn eigen eetkamer wordt gescalpeerd?). Je zou kunnen aanvoeren dat het einde een beetje te perfect is, maar het is echt niet de moeite waard om alles wat geweldig is aan de film te ontkennen vanwege een of andere triviale klacht. Als zuster Betty ook maar enig teken geeft van wat LaBute voor ons in petto heeft, kun je er donder op zeggen dat ik de volgende ben.' Ik zal klaarstaan voor alles wat hij besluit te doen.<br /><0x3E> A-vier.