Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

The Quick and the Undead is eindelijk de eerste film die zijn eigen verhaal echt nul komma nul maakt. Het is in wezen één gigantisch gat in de plot.<br />Afgezien daarvan was de acteerprestaties niet om over naar huis te schrijven, de motieven voor de personages waren niet bestaand of ongeloofwaardig, en er was geen enkel personage dat het waard was om je hoed voor af te nemen. Het interessantste lid van de cast (dat een geweldig potentieel had om een duistere hoofdpersoon te zijn) werd halverwege de opnamen om zeep geholpen.<br />Wat de Quick and the Undead als voorbeeld dient, is een uitstekend voorbeeld van hoe je een goede kleurinstelling moet toepassen. Het zag er uitstekend uit, als je rekening houdt met de begrotingsoverwegingen. <br />Jammer genoeg was het net alsof iemand honderdduizend dollar in handen had gekregen en een paar westerns had gezien (met name The Good, The Bad en The Ugly) en vervolgens lukraak een stel elementen in een film had gegooid... 'Weet je, ze hebben films waarin personages DIT doen! Past het hier? Nee, maar wat maakt het uit! Ze doen het in andere films, dus ik zou het hier moeten doen!'<br />Misschien een goede kijk voor ontluikende cinematografie- en kleurspecialisten (eerstejaars filmstudenten). Verder een must-miss.