Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Chuck Jones' 'Beep Beep' (zo genoemd ondanks het feit dat de Road Runner duidelijk 'Meep Beep' zegt) is het tweede deel van de bijzonder populaire Road Runner-serie en is een enorme verbetering ten opzichte van zijn voorganger, het historisch belangrijke, maar weinig spectaculaire 'Fast and Furryous'. Hoewel er een aantal voorspelbare snelle vuurpijlen in voorkomen, breidt 'Beep Beep' zich ook op die eerste tekenfilm uit met ambitieuzere, langere reeksen. De belangrijkste daarvan is een fantastische, uitgebreide achtervolging door een oude mijn, waarin we de Coyote en de Road Runner zien die worden vertegenwoordigd door twee kleine lichtjes. Er is ook een heel grappige langere reeks waarbij een paar door raketten aangedreven rolschaatsen een rol spelen. 'Beep Beep' ziet ook een grote verbetering in de weergave van Wile E. Coyote. Hij ziet er niet alleen knapper uit dan zijn sjofele prototype in 'Fast and Furry-ous', maar hij trekt ook meer de aandacht van het publiek door meer naar de camera te kijken om de genialiteit van zijn idee of zijn angst voor naderende pijn aan te geven. Hoewel het een beetje traag op gang komt (te veel lange shots van blauwdrukken belemmeren het tempo in sommige van de eerste grappen), als 'Beep Beep' eenmaal bij de mijnschachtsequentie is aanbeland, is het duidelijk dat Jones echt greep begon te krijgen op deze figuren en de grotere mogelijkheden van wat hij ermee zou kunnen doen. Deze tekenfilm gaf me een echt gevoel van triomf, alsof het de bevestiging was dat er een serie was die uit dit scenario kon worden uitgemolken.