Is deze recensie positief of negatief?

Dit is de tweede Hitchcock-film die op de lijst verschijnt en de tweede Hitchcock-film die ik in zijn geheel heb gezien, de eerste was Rope, waar ik echt van heb genoten. Met Saboteur Hitchcock had ik meer ruimte om me vrij te bewegen, terwijl Rope zich allemaal in één kamer afspeelde. Ik vond deze film niet zo leuk als Rope, maar dat wil niet zeggen dat het een slechte film is, het lijkt gewoon een gewone film die iets meer had kunnen zijn.<br />Het lijkt me een film die Hitchcock zou maken als onderbreking van zijn serieuzere films. Als thriller vind ik dat hij me niet echt op het puntje van mijn stoel brengt of dat ik me niet echt kan verdiepen in de hoofdpersoon die door de Verenigde Staten zwerft. De climax van de film voelt als een gemiste kans om de spanning echt op te voeren. Het geluidsontwerp is bijna afwezig. Je kunt hun dialoog horen en een deel van de omgeving om hen heen, maar de belangrijke dingen ontbreken, de hechtingen die losscheuren van de mouw, de behoefte aan muziek om de spanning op te voeren, alles ontbreekt. Ongetwijfeld met opzet, maar het ontbreekt aan de emotionele kracht die je van zo'n scène zou willen hebben. Dan eindigt het abrupt en blijf je vanbinnen leeg achter.<br />De film voelt ook niet zoals hij zou moeten voelen, ze draven bijna als een bol van de ene plek naar de andere, maar toch voelt hij nog opgeslotener. Het script zelf is heel middelmatig en lijkt de meest stompzinnige manieren te gebruiken om de plot in beweging te krijgen.<br />De optredens zijn er, maar niets verbazingwekkends. Iedereen speelt zijn rol volgens het script op de pagina. De relatie tussen de twee hoofdrollen is zwak en heeft meer werk nodig. De enige die opvalt is Otto Kruger, die die rijke, egocentrische, boosaardige persoonlijkheid heeft.<br />Uiteindelijk wilde ik meer van deze film. Ik begrijp dat het een van de minst opwindende films van Hitchcock is, maar ik heb er wel van genoten. Ik kan hem aanbevelen, alleen niet enthousiast.