Wat is het sentiment van de recensie?

Tegenwoordig vertrouwen schrijvers, regisseurs en producenten steeds meer op de'surprise'-afsluiting. De oude kunst om een film af te sluiten, om alle informatie die we uit de film hebben gehaald tot een mooi, compleet einde te brengen, is verloren gegaan. Wat we nu hebben, is een film die, hoe complex, gedetailleerd of frivool ook, in 5 minuten kan worden afgerond. Het zat allemaal in zijn/haar hoofd. Die verklaring is het vangnet van de regisseur. Als al het andere faalt, of als het schrijven niet zo goed was, of als we geen geld meer hebben om de film af te maken, kunnen we altijd zeggen: 'Het zat allemaal in zijn/haar hoofd' en de film op die manier afsluiten. Het publiek zal erin trappen, want, nou ja, we zijn geen van allen psychologen en niemand van ons lijdt aan schizofrenie (niet dat we weten), dus we nemen het verhaal en geloven erin. Tenslotte is de geest een machtig iets. Sommige films hebben het voor elkaar gekregen. Maar die films zijn de reden waarom we steeds meer van die waardeloze eindes krijgen. Elke regisseur/schrijver denkt nu dat het hem lukt omdat, nou ja, de Fight Club het voor elkaar heeft gekregen en er een hoop geld mee heeft verdiend. Dus we krijgen films als The Machinist, Secret Window, Identity en deze film (om er maar een paar te noemen).