Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Er is iets vreemds aan de antisociale gevoelens die je in sommige nummers van Cheech and Chong aantreft. Een van de nummers in Up In Smoke <0xE2><0x80><0x93> tja, tegenwoordig zou ik willen dat er meer nummers op die manier begonnen. Maar in dit excuus voor een video laat het stonerduo ons de video's zien van vier nummers van hun album van dat moment, ook genaamd Get Out of My Room. Je hoort een voice-over tijdens de openingstune waarin een anonieme producer de plaat omschrijft als een nieuwigheidje dat gewoon ruimte inneemt op de hitlijsten. Helaas slaat deze voice-over de spijker op zijn kop. De meeste muziekopnamen die door de RIAA worden erkend, lijken zich aan de regel te houden dat het beste materiaal al in het begin van het album wordt opgenomen. Als je voorbij dat eerste nummer bent, valt het de kritische luisteraar vaak op dat de opname weinig, zo niet niets, heeft om hun aandacht vast te houden. Bands die de conventies tartten, daarentegen, bewaarden hun beste materiaal vaak voor het laatst, of verspreidden het in elk geval gelijkmatig over de hele schijf. In dit geval lijken Cheech en Chong te hebben besloten zich op de vlakte te houden. Het eerste stuk, Get Out of My Room, is een hilarisch themanummer met een ongelooflijk slechte videoclip. Veel kijkers van muziekvideo's uit de jaren tachtig zullen de slordige montage enigszins nostalgisch vinden. De opvatting van Cheech over de Britse punk is ook ongelooflijk grappig.<br />Waar het allemaal naartoe gaat is het tweede nummer, I'm Not Home Right Now. Niets doodt de interesse in een song zoals repetitie, en het is moeilijk om meer repetitie te krijgen dan deze aurale drol. Echt, je krijgt de neiging om Cheech een klap in zijn gezicht te geven en hem te vertellen dat we het begrepen hebben, dat hij nu niet thuis is, dus ga alsjeblieft verder. Het volgende nummer, over het feit dat liefde iets vreemds is, is de absolute top, niet alleen voor deze collectie, maar voor Cheech And Chong in het algemeen. Het is bijna alsof dit nummer alleen maar is gemaakt om de looptijd van het album op te rekken. Gelukkig heeft het stonerduo het beste voor het laatst bewaard, maar het is ook vreemd om te zien dat Chong helemaal niet in dit verhaal voorkomt. Geboren In Oost-L.A. is een eenvoudig getal, gebaseerd op het oude nummer van Bruce Springsteen, dat de spot drijft met Reagans visie op multiculturalisme. Als je vergast wordt op het verhaal van Cheech, moet je je wel afvragen hoeveel arme sloebers die geen woord Spaans konden spreken naar Mexico zijn gedeporteerd omdat hun huid niet zo wit was als een laken. Racisme was in 1985 een integraal onderdeel van de Amerikaanse cultuur, en dat is het nog steeds. Het is zo mogelijk nog erger geworden, dus moet je je wel afvragen hoe Geboren In Oost-L.A. eruit zou zien als het in het huidige tijdperk was geschreven. <br />Jammer genoeg zijn twee nummers niet genoeg voor een album, vooral niet als er zoveel saaie vulling tussen zit. De interviews voor _Get Out Of My Room_ bijvoorbeeld zijn heel grappig. Niet zo flauw als veel van _Up In Smoke_, maar grappig genoeg om hun bestaan te rechtvaardigen. Jammer genoeg worden de twee middelste nummers weerspiegeld in de opnamen die ze hebben gemaakt. Saaie nummers maken saaie vulling. Als je het middelste halfuur van deze video weghaalde, zou je iets veel beters krijgen.<br />Ik gaf _Get Out Of My Room_ een drie uit tien. Ze worden verdiend met de eerste en de laatste video. Ik ben er vrij zeker van dat de sterren vandaag naar dit soort materiaal kijken en zich afvragen wat ze dachten.