Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als voormalig speler van het Highland Rugby(HR)-team heb ik het gevoel dat ik een aantal van de vragen en verwarring die naar voren zijn gebracht, kan beantwoorden. Ik denk dat ik ook in de positie verkeer om enig inzicht in de club en achtergrondverhalen te geven. O, en ik kan je nu al vertellen dat dit een lange post wordt.<br />Ten eerste hebben de mensen die zeiden dat de film geen echt rugby laat zien, een punt. De film zit vol slechte tackles, mensen op de verkeerde plaatsen en nog veel meer. Als je wilt weten hoe een echt rugbyspel voelt, krijg je niet het beste idee van deze film. Maar het punt is dat alles wat minder is dan zittend naar een film met hoogtepunten kijken of zelf in een wedstrijd springen, niet bevredigend is. Het is Hollywood, geen ESPN! Echt, hoeveel sportfilms geven je echt het gevoel dat je meedoet? Niet veel die ik heb gezien. Ik denk dat het belangrijk is om in gedachten te houden dat de film over rugbyspelers gaat, veel meer dan over rugby.<br />Vervolgens is de Haka zo'n beetje een onderdeel van Highland Rugby. Het is niet iets wat ze er zomaar in hebben gegooid. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe de traditie is ontstaan, maar Highland volgt in veel opzichten de All Blacks. Het uniform is ook gebaseerd op de All Blacks. De film heeft de oorsprong van de Haka niet goed uitgelegd, en om eerlijk te zijn geloof ik niet dat dat juist is. Maar ik kan je wel vertellen dat elk lid van het team precies weet waar het vandaan komt en wat het betekent. Wat betreft de persoon uit China(?) die zei dat alleen een Maori een Haka kan uitvoeren, stel ik voor dat ze naar de All Blacks kijken en me vertellen of ze denken dat ze allemaal Maori's zijn. Geloof het of niet, maar Utah heeft een grote Polynesische gemeenschap, en een groot deel van hen houdt van rugby en speelt het voor de plaatselijke teams. Ikzelf ben deels Hawaïaans. Als het maar enigszins mogelijk is, wordt de Haka geleid door een Maori. Het team doet het niet omdat ze denken Maori te zijn, maar vanwege een paar van de thema's die in de film aan de orde komen. Het concept van eenheid en 'zij die zijn gegaan' is een groot deel van de HR-cultuur, en de boodschap achter de Haka steunt, voor iedereen die ermee bekend is, die waarden. Het is een spreuk van een opperhoofd die dacht dat hij zou sterven (Ka Mate), en de mensen om hem heen steunen hem door te zeggen dat hij zal blijven leven (Ka Ora) en hem op te peppen. Het is niet aan mij om te zeggen hoe toepasselijk het is voor een stel blanke jongens om dat te doen, maar dat is de ideologie erachter en de reden waarom het wordt gedaan. 'Kia Kaha' is ook een veelgebruikt teammotto, ook al hadden de acteurs er moeite mee om het uit te spreken.<br />Voor de mensen die zich afvroegen of Highland wel goed rugby kon spelen, wil ik jullie eraan herinneren dat je Highland niet echt zag spelen in deze film. Veel figuranten waren voormalige spelers van Highland en andere teams, maar de hoofdpersonen waren allemaal acteurs. Geloof het of niet, maar Highland is behoorlijk goed in wat ze doen en wordt behoorlijk gerespecteerd in de internationale gemeenschap. Toegegeven, sommige jaren leveren betere teams op dan andere (dat is wat je van elk sportteam zou verwachten), maar je vergaart niet het record van HR door gewoon goed te zijn. Het jaar na mijn afstuderen (1998) was Highland een van de 12 teams die werden uitgenodigd voor het wereldkampioenschap rugby in Zimbabwe. De teams werden van over de hele wereld uitgekozen en vertegenwoordigden het beste rugbytalent van de middelbare school in die tijd. Highland won duidelijk niet de eerste prijs (dat deed Nieuw-Zeeland), maar ze slaagden er wel in om de derde plaats in het toernooi te halen en versloegen in hun laatste wedstrijd de nationale kampioenschappen van Tongan. En hoewel Amerikaans rugby misschien nooit het niveau van talent zal bereiken dat Nieuw-Zeeland of Zuid-Afrika heeft, is de derde plaats op de wereldranglijst ook niet iets om je hoofd over te breken. Highland heeft ook de traditie om om de paar jaar door Nieuw-Zeeland te reizen en komt meestal met meer overwinningen dan verlies terug.<br />De meerderheid van de personages in deze film is gebaseerd op echte mensen en echte verhalen. Ik heb deze film samen met mijn broers bekeken, die ook voor Highland speelden, en met z'n vieren waren we er vrij zeker van dat we in staat waren om bijna alle hoofdpersonen te identificeren. Niemand kende een witte rasta. In een documentaire neemt Hollywood wel wat vrijheden, maar om je de waarheid te zeggen niet zoveel als je misschien zou denken. De film was eigenlijk vrij accuraat in het laten zien van de dagelijkse 2,5 uur training, evenals de verplichte persoonlijke hardlooptraining en gewichtstraining. Soms was het echt hardlopen tot je moest overgeven. Hij liet ook de service en andere teamactiviteiten zien (zoals het chuck-a-rama-buffet) die heel belangrijk waren voor de band tussen de teamleden.<br />En ten slotte was de film, naar mijn (duidelijk zeer bevooroordeelde) mening, een vrij goede film. En ik denk dat de reden daarvoor is dat ik hem heb gezien als een inspirerende sportfilm. Ik denk niet dat het een zuivere rugbyfilm of een door de academie bekroond drama zou zijn. Het was gewoon een opbeurende film over een rugbyteam, compleet met normen en waarden, aanmoediging en een flinke dosis grappen voor het vermaak. Ik hoop dat ik een paar van de problemen heb opgelost die mensen met de film hebben gehad, en ik hoop dat je er nu van kunt genieten zoals het was.<br />Kia Kaha.