Is deze recensie positief of negatief?

Victor Sjostrom, de grootvader van de Zweedse cinema, regisseerde deze grimmige, existentialistische film over boetedoening, verraad, de dood, vergeving, schuld, verlossing en de naargeestigste momenten van het menselijk bestaan. Hij speelt de hoofdrol in David Holm, een nietsnut die reageert op een vriendelijk moment door terug te vallen in zijn dronkenschap, om later voor zijn ziel te moeten onderhandelen met de bestuurder van het spookrijtuig: de dood.<br />In tegenstelling tot veel stomme films uit die tijd is de film bijna afwezig door het overdreven acteerwerk. Het geijsbeer wordt inderdaad saai door het al te vertrouwde Dickensiaanse verhaal. Maar als je de film achteraf en in vergelijking met andere films uit die tijd bekijkt, is het een heel gedurfde en unieke film. Het publiek van die tijd werd niet blootgesteld aan dergelijke onderwerpen, en de cinematografie is geweldig, symbolisch, en gaat vergezeld van dubbele exposureeffecten en meerlaagse flashbacks. Het is zonder meer een echt eng en angstaanjagende film voor kinderen.<br />Als je de film bekijkt, kun je gemakkelijk zien welke invloed deze latere film op de Zweedse meester Ingmar Bergman heeft gehad. De meeste grote Bergman-thema's zijn hier te zien. Sjostrom krijgt natuurlijk later een hoofdrol in Bergmans meesterwerk over vervreemding en eenzaamheid: Wild Strawberries. Dit zou Sjostroms laatste optreden als acteur worden. Sjostrom baseerde het script op een roman van de Zweedse schrijfster Selma Lagerlof.