Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De film begint met een bestuursvergadering bij een groot reclamebureau. Putney Swope zit in het bestuur om geen andere reden dan dat hij zwart is, en het bureau heeft een'symbool' in het bestuur nodig. Swope negeert de vergadering en zit aan de grote tafel het tijdschrift Jet te lezen, en iedereen negeert Swope... Plotseling valt de president-directeur ter plekke dood neer. Er wordt geen tijd verspild. Er wordt een conciërge geroepen om het lijk weg te halen, en het bestuur gaat onmiddellijk en zonder plichtplegingen aan de slag om een nieuwe president-directeur te kiezen. En terwijl de stemmen een voor een worden geteld, wordt de spanning opgebouwd en dan eindelijk verbroken in een hilarisch ironische climax van de stemming, die de kijker een verrukkelijke schaal vol logische implicaties geeft om van te genieten voor de rest van de film. Als je ooit hebt meegeluisterd naar een of andere stomme televisiereclame, zul je deze film leuk vinden. Jammer dat er geen echte Putney Swopes lijken te bestaan.