Wat is het sentiment van de recensie?

Hoewel er veel te zeggen valt over de Legende van Maetel, zowel in concept als eindproduct, is het uiteindelijk een slechte film. Het is verstandig dat hij een herhaling is van Maetels vroegere leven, wat meestal onduidelijk is; tegelijkertijd maken de schrijvers van de gelegenheid gebruik om het verhaal van het Machinerijk te vertellen. En omdat Leiji Matsumoto moeite heeft om zijn andere werk niet mee te tellen, krijgen we een uitgangspunt voor Emeraldas haar zus, Haar moeder: de Koningin van La Metalle en een stukje Galaxy Express 999 om de film wat meer gewicht te geven.<br />Kortom, Maetel is een prinses op de planeet La Metalle, een planeet met een onregelmatige baan, wat betekent dat de cyclus rond de dichtstbijzijnde zon een koud stadium bereikt en dat het...' De kunstmatige zon van Matsumoto is stervende. De planeet wordt in de loop van het verhaal steeds kouder, wat het gevoel van onheil verhoogt. Om haar onderdanen en familie te beschermen besluit de koningin dat mechanisatie de enige manier is om het voortbestaan van La Metalles mensen zeker te stellen. Er komt Lord Hardgear in beeld, een robot/cyborg die voor het werk zorgt. Via de film worden de personages aan de mechanisatie onderworpen: zullen ze nog menselijk zijn? Is Hardgear te vertrouwen? Zijn er nog zielen en harten? Dus voor een fan van Matsumoto's werk valt er veel te genieten, zijn er vragen te beantwoorden, worden thema's aangesneden, behalve dat het duidelijk is dat de film bedoeld is als inleiding en als curiositeit voor de fan. De negatieven, in de eerste plaats de animatie, terwijl Galaxy Express 999, een tv-serie van meer dan 20 jaar geleden, slechte mondanimatie heeft en soms schetsmatige personages, heeft alle slechte eigenschappen van de moderne animatie en verdient dus een respectabel aanzien bij Galaxy Express 999. Het ontwerp is goed gedetailleerd, maar jammer genoeg heeft de animatie te lijden gehad van goed getekende personages die 'glijden', zoals in de achtergrond of als de camera zoomt, een snelle manier van bezieling. Maar de paar, ja de paar goed geanimeerde scènes worden keer op keer gebruikt in droomsequenties, herhalingen en extra scènes. Iedereen die de film heeft gezien, zal zich afvragen hoe vaak Lord Hardgear hetzelfde glas wijn kan drinken. In concept klinkt alles geweldig, maar het eindproduct is in feite een reeks gesprekken over de plot die keer op keer worden herhaald met weinig resultaat. Het aantal keren dat de personages dezelfde problemen tegenkomen en dezelfde dingen te weten komen, is praktisch beledigend voor het publiek en de personages, die in eerdere incarnaties veel welbespraakter lijken te zijn geweest. Voeg daar nog eens aan toe een vreselijk plot, dat levenloos en overdreven lijkt, en het publiek blijft zitten met een film die zo slecht in elkaar zit dat hij net zo goed herschreven had kunnen worden als een andere film, dan zouden de nieuwkomers tenminste niet met de mond vol tanden zitten.<br />En toch, hij heeft echt zijn momenten, het einde is in elk geval verrassend. De benarde toestand van de inwoners van La Metalle was heel aangrijpend en terecht verontrustend; ik denk dat ik dat hele thema van de mens-machine verontrustend vind. Het is moeilijk te zeggen aan wie je de legende van Maetel moet aanbevelen, omdat hij niet goed geanimeerd, geschreven of uitgevoerd is, plus verwarrend zodra Leiji Matsumoto's verplichte kruisverwijzing wordt geïntroduceerd. Maar ik kan het niet helpen dat ik opvrolijk als de schitterende entree van _Drie-Negen_ plaatsvindt, dat is pas goede film.<br />1/5 van de 5, 2 als je een fan bent.