Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De hel breekt los als je Nami Matsushima (Meiko Kaji), de Schorpioenvrouw en een gevaarlijke groep schurken (waaronder hun sadistische pooier en zijn al even weerzinwekkende vrouw) die met ijzeren vuist een prostitutienetwerk runnen, dwarsboomt. De hel kent geen woede zoals de Schorpioen, en een vastberaden rechercheur, Gondo (Mikio Narita), die wraak wil nemen omdat hij zijn arm heeft afgehakt nadat hij haar in de boeien had geslagen, zal alles doen (en dat omvat ook het intimideren van iedereen die weet waar ze is) om Nami te pakken te krijgen. Nami vindt een bondgenoot in de hoer Yuki (Yayoi Watanabe), die haar een tijdelijke schuilplaats biedt. Yuki heeft een achterlijke broer die tijdens het werk hersenletsel heeft opgelopen en voor hem moet zorgen (in een verontrustende onthulling met betrekking tot incest, voorziet ze hem ook van zijn seksuele behoeften!). In werkelijkheid houdt ze hem opgesloten in een kamer terwijl ze op straat werkt! Ondertussen wordt Nami aangevallen door een verachtelijke buurvrouw zodra ze een plekje voor zichzelf heeft gevonden (ze werkt als riool) en hij dreigt haar aan te geven bij de autoriteiten (Nami was een ontsnapte gevangene, die uit de metro was gevlucht voor de politie) als ze hem geen seksuele gunsten verleent. Zijn vrouw gooit een ketel kokend water over zijn gezicht en lichaam, wat zijn dood tot gevolg heeft, en de prostitutiebende gaat op zoek naar Nami om de schuld in te lossen van het verlies van een belangrijk lid van hun organisatie. Nami's minnares en vertrouwelinge beseft dat degene die verantwoordelijk is voor het verlies van haar trouwe lid een voormalige gedetineerde van haar is, Schorpioen. Katsu overmeestert haar met een injectie met een vloeistof en stopt haar in een vogelkooi (!), waarna hij haar gevangenschap verfraait. Wat Nami's woede uiteindelijk aanwakkert, is dat ze een prostituee buiten haar cel ziet sterven, het slachtoffer van een gedwongen late abortus, achtergelaten om dood te bloeden. Nami vindt een scalpel in haar hand (... uit de operatiekamer), breekt uit de kooi en aast op elk lid van de clan dat verantwoordelijk is voor de dood van de prostituee. De reeks scalpelmoorden biedt Gondo de gelegenheid Nami te pakken, en hij...' Ik zal haar vangen in de ondergrondse riolen onder de stad, maar kan hij haar vangen of doden? Vooral als Yuki haar te hulp komt?<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Vertrouw me als ik zeg dat Shunya Ito en zijn filmploeg niet in de boeien zijn geslagen omdat FEMALE VRIJHEIDSVOORZICHTIGHEID: BEEST STABLE de zoveelste perverse, gestoorde en extreem gewelddadige invalshoek in de onderhoudende serie is. Ito is uitgerust met uitstekende productiewaarden en een visueel stilistisch talent om alle waanzin op fantasievolle wijze vast te leggen, en hij brengt je precies (of mij) in het verknipte drama dat altijd bestaat als Nami Matsushima op het witte doek verschijnt. Als je een lange openingsscène hebt waarin je antiheld door de drukke straten van de stad vlucht met een man. Met Nami's afgehakte arm in de boeien, moet de kijker weten wat hem te wachten staat! Het incestueuze subplot is gewoon bizar (en het wordt op een softcore-manier gefilmd, met de achterlijke broer die zijn verdoofde, koude zus neukt met dode ogen die voor zich uit staren!), en de hele abortusepisode is nogal moeilijk te volgen. Maar het abortusaspect, hoe verontrustend het ook is, is een motivatie voor Nami's wraak... ondanks Nami's onvolmaakte manier van doen en haar criminele aard, zou je liever zien dat zij die idioten uitschakelde dan andersom. Ook interessant aspect met rechercheur Gondo. Gondo is bereid de regels te overtreden, en hij wordt een soort natuurkracht tegenover iedereen die hem in de weg staat om zijn doodsvijand gevangen te nemen. Zijn lot aan het eind, als hij een andere vijand van Nami bezoekt, in een geïsoleerde cel, terwijl zij toekijkt, is een perfecte samenvatting van wat deze films zo belachelijk en toch zo vermakelijk maakt. De scalpelmoorden zijn een collage van in elkaar zakkend tuig, op verschillende plaatsen, de lemmeten die uit het vlees steken, terwijl Nami de plaatsen delict achterlaat met de gedrevenheid om de hele clan uit te roeien ter nagedachtenis aan een slachtoffer van onfortuinlijke omstandigheden. Hoewel de film in wezen een stripverhaal is, hangt er een droefheid in de lucht die doordringt, en er komen maar weinig personages zonder fouten in voor. Ik stel me voor dat velen deze spot zullen laten varen over hoe onrealistisch het is om te zeggen: 'Vrouwelijke gevangene is een...' Maar ik zag het als een gewelddadige tekenfilm, net als de latere films uit de jaren tachtig, en genoot van wat het was. Zoals altijd spelen er in deze film een paar mooie Aziatische actrices en een paar kleurrijke zware jongens. Meiko Kaji, bijna altijd gereserveerd/stil, maar kil en haar vijanden met gewelddadige bedoelingen aankijkend, is in vorm (in meer dan één opzicht) en Reisen Lee, met haar schele, weerzinwekkende tegenstander, gaat er met de film vandoor als een volmaakt ingebeelde, verachtelijke vijand die psychologische marteling waard is (terwijl ze allebei in de gevangenis zitten, zijn Nami's manieren om haar te martelen zoet). Mijn favoriete scène heeft niets met de plot te maken, maar is zo fantastisch verkeerd, met een hond die Gondo's rottende, afgehakte arm ontdekt, die door een straat loopt en uiteindelijk een rustplaats vindt om erop te kauwen!