Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Na de mislukking van 'Hellraiser III: Hell On Earth', het hoofdstuk dat als een soort 'doodsteek' voor de franchise diende, kwam een nieuwe g<0xC3><0xAA>nante, goedkope kaskraker niet als een verrassing. Een abominabele poging om elk afzonderlijk mysterie van Pinhead en de puzzeldoos te verklaren, die letterlijk eeuwen geschiedenis beslaat, in een film die ONDER DE 90 MINUTEN GAAT... Te zien is onder-par aan beroerd acteerwerk, onder-par aan beroerde special effects uit B-films, en een bespottelijke en beledigende poging tot duistere humor, terwijl je nog steeds probeert om het hele project volkomen serieus te houden. Ik vraag me af, hoeveel verdomde regisseurs dit ding had. Die arme Pinhead heeft ZOVEEL filmtijd, dat elk beetje mysterie en dreiging dat dit iconische personage bezat, volledig verloren is gegaan. Na een uur van langdradige toespraken en dramatische poses willen we gewoon tegen die vent zeggen dat hij zijn kop moet houden! Deze rotzooi begint er na een tijdje uit te zien en te voelen als een goedkope, lelijke tv-film, en eindigt op de meest belachelijke manier die je je maar kunt voorstellen: Pinhead vermoordt samen met zijn lievelingshond Cenobite een stel idioten... in de ruimte! Het spijt me, maar een echte fan van de eerste twee films in de serie, die deze abortus van een film met meer dan 3 sterren gaven, zou zich moeten schamen. Een kanttekening: de film die volgt, 'Hellraiser: Inferno', is in feite een verrassend intelligent en stijlvol film-noir-stuk, dat briljant 'Pinhead' weer tot leven wekt. als een meester in illusie en wreedheid, en brengt het concept van het inherente kwaad in de menselijke soort terug, dat was het hoofdonderwerp van de oorspronkelijke film, en de hele bedoeling van het verhaal. Voor iedere serieuze horrorfan, zie Hellraiser I & II, sla de waardeloze III & deze over en ga door met Inferno.