Is deze recensie positief of negatief?

Ondanks latere beweringen heeft dit vroege radiodrama heel weinig gemeen met 'Burger Kane': het is een biopic over een meedogenloze maar menselijke fictieve plutocraat, in flashbacks verteld, maar met sprongen vooruit. De schrijver van het script, Preston Sturges, vertoont niets van zijn latere gave voor sprankelende dialogen, en niets van de talloze filmische vernieuwingen van 'Kane' zijn duidelijk. Toch is het een heel boeiende film, met een jonge Spencer Tracy (door zijn oudemannenmake-up lijkt hij precies op, nou ja, een oude Spencer Tracy) die diepte en autoriteit uitstraalt, en Colleen Moore <0xE2><0x80><0x93> die haar beste tijd heeft gehad en fysiek niet goed bij hem past <0xE2><0x80><0x93> die een veelzijdige vrouw-achter-de-man speelt. Er is ook nog Helen Vinson als een van de verraderlijkste femmes fatales in de geschiedenis van de film, die het laatste derde deel in extatische soap-opera-geluiden laat galmen. De overgebleven afdruk is schokkerig en er ontbreken geluidsfragmenten, en er zijn een paar gaten in de plot opengelaten (hoe zou ze kunnen weten wie de vader is als ze met allebei naar bed gaat?) en de muziek is vreselijk oubollig. Desondanks was ik gefascineerd.