Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Navy Seals is een onwetende, racistische en zelfgenoegzame film die het conflict in het Midden-Oosten achteloos gebruikt als achtergrond voor een actiefilm die is gemaakt voor een comfortabel beschermd Amerikaans Midden-Westen-publiek. Het conflict wordt, net als alle andere betrokkenen, gewoon als kanonnenvoer gebruikt om de fotogenieke jonge Amerikanen te verheerlijken die trots Arabieren doden voor de 'vrijheid'. Maar wat nog erger is, is dat de actiescènes in de film slordig worden aangepakt en niet opwindend zijn, waardoor Navy Seals niet eens kan werken als een hersenloos schietfestijn. De personages worden verheerlijkt door de Libanese inboorlingen als kanonnenvoer te gebruiken. Ze slachten deze mensen zonder onderscheid te maken af met een houding die geen gevolgen heeft. Er is zelfs de smakeloze moord op een jonge Libanese jongen die door Hawkins wordt neergeschoten; Hawkins lacht om zijn taalgebruik voordat hij hem neerschiet en maakt nog een geestige opmerking. Dit zou niet alleen smakeloos moeten zijn, maar ook onaanvaardbaar. De extreme (hoewel voorspelbare) pro-Amerikaanse houding van de film is ook weerzinwekkend. Dit is te zien als de Libanees-Amerikaanse journaliste Hawkins vertelt dat terroristen niet aan het praten te krijgen zijn omdat het 'gelovige fanatici' zijn. Hawkins reageert dan met: 'Ja, en wij zijn de Navy seal's!' De implicatie is duidelijk dat fanatici betekenisloos zijn vergeleken met de Amerikaanse militaire macht. Bovendien, zelfs nadat deze journaliste is beledigd...' Het script eist van haar dat ze deze walgelijke schurk niet kan weerstaan en uiteindelijk gaat ze nog steeds met hem naar bed <0xE2><0x80><0x93> omdat hij een All-American Navy Seal is. Hierdoor wordt het personage van de journalist marginaliseert door haar onderworpen te maken aan de'superieure' pro-Amerikaanse houding van Hawkins, ondanks zijn beledigende gedrag ten opzichte van haar. Afgezien van de ethiek heeft deze verdraaiing van de plot ook weinig geloofwaardigheid als drama.<br />Het scenario is ook amateuristisch. De meeste scènes zijn eenvoudigweg aan elkaar geknoopt zonder enige gedachte aan stemming, plot of karakterontwikkeling. De'muziekvideo'-scène op de golfbaan is bijvoorbeeld alleen maar slordig gecensureerd snoepgoed. En de twee scènes waarin Charlie Sheen de roekeloze held speelt, zijn ook zinloos. Op de ene springt hij van een brug af als hij in een rijdende auto zit, alleen maar om zijn maten te laten zien hoe stoer hij is, en op de andere jaagt hij een sleepwagen op een crossmotor achterna en rijdt hij met zijn auto van de brug af. Geen van beide scènes heeft een tweede anticlimax, ze zijn allebei hoogst onwaarschijnlijk, en geen van beide heeft enige invloed op de plot als geheel. Ze zijn gewoon snoepjes, ontworpen als een voertuig om Hawkins goedkope, geheel Amerikaanse heldhaftigheid tentoon te spreiden, en ze zijn een armzalige vervanging voor karakterontwikkeling. De meeste andere scènes waarin de plot wordt ontwikkeld, zijn ook slecht gefilmd en slecht geënsceneerd <0xE2><0x80><0x93> deze aandoening beïnvloedt in feite de hele film. Afgezien van de Afro-Amerikaanse Navy Seal en zijn vrouw, en de personages van Michael Biehn en Charlie Sheen, lijkt het publiek alle andere leden van het team niet te kennen, zodat wanneer de klimatologische scènes zich afspelen, er niemand lijkt te zijn om zich in te verdiepen en niemands dood te betreuren.<br />In zo'n film kunnen de actiescènes de productie mogelijk redden. Maar hier doen ze dat niet. Ze zijn slecht gefocust, slecht belicht en tonen slecht uitgevoerde stunts. Ze zijn zelfs zo slecht gefocust dat ze bijna onsamenhangend zijn voor de kijker, wat niet alleen tot gevolg heeft dat de scènes onbegrijpelijk moeilijk te volgen zijn, maar ook dat er totaal geen angst en spanning is. Slechte belichting draagt alleen maar bij aan hun onmacht. De explosies zien er onecht uit, de schotwonden zijn niet overtuigend en een van de gewaagder stunts, waarbij een Mercedes over een tank heen rijdt, lijkt precies op een stunt die op een achterafterrein is geënsceneerd en dan slecht is geacteerd.<br />Het einde van Navy Seals zet de kijkers stevig op het verkeerde been. Eerst is er de verplichte slow-motionscène waarin Sheen met Biehn op zijn rug wegrent voor de grote explosie die hem had moeten doden. Dit was duidelijk de scène die als de ster van de trailers van de film had moeten fungeren. Dan is er het einde zelf, wanneer de overgebleven leden van de Navy Seals, gewond en in de oceaan drijvend, door een onderzeeër worden gered. Deze onderzeeboot was eigenlijk al veel eerder naar huis teruggekeerd, maar was natuurlijk op miraculeuze wijze net op tijd teruggekeerd. Als klap op de vuurpijl, ondanks de gewelddadige en stressvolle beproeving van de Zeehonden en ondanks het feit dat een groot aantal van hun collega's zojuist was gedood en een aantal nog steeds hevig bloedde, slaagden ze er allemaal in hartelijk te lachen en Amerika luidruchtig te zegenen. Voorspelbaar? Je kunt je voorstellen hoe dit afloopt als je naar de openingsbeelden kijkt.<br />Deze film gebruikt het conflict in het Midden-Oosten toegeeflijk als voertuig voor de macho All-American neigingen van de fotogenieke jonge hoofdrolspelers. Arabieren worden neerbuigend en afwijzend behandeld, en hun slachting in de film wordt gebruikt als draaipunt om het gebruik van Amerikaanse militaire macht te verheerlijken tegen een'mindere' minderheidsgroepering in een resultaatloze omgeving. De gebeurtenissen van 2001 hebben erop gewezen dat een dergelijke zelfvoldane en overmoedige trivialiteit van de conflicten van dergelijke minderheidsgroepen zeker geen resultaatloze vrije tijd is. Het Midden-Oosten kan niet langer worden afgeschreven als een hol vol voddenhoofden die elkaar aftuigen (om hier Charlie Sheen te citeren); het is nu een plek waar betrokkenheid tot ernstige gevolgen kan leiden. Vandaag de dag worden we eraan herinnerd dat de gevolgen van dergelijke arrogantie zich heel dicht bij huis kunnen manifesteren. Daarom ziet Navy Seals er tegenwoordig op zijn minst dwaas uit; maar dit is om vriendelijk te zijn. Dit is een hoogst onwetende film, waarvan de productiewaarden en het vakmanschap even verdacht zijn. Navy Seals is, ideologisch en artistiek, een complete belediging voor de intelligentie van het publiek.