Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Cat in the Brain' is een reeks extreem gewelddadige scènes, aan elkaar gebreid door een plot die meer aan een overzicht doet denken, en beschrijft de beruchtste jaren van regisseur Lucio Fulci als filmer. De film kan ook worden gezien als een soort duistere komedie, die de diverse beweringen dat gewelddadige cinema in het echte leven tot geweld leidt, effectief weerlegt. Fulci gaat nog verder, hij werpt zichzelf op als de ster, de centrale figuur van de film, waarmee hij het publiek toont wie de man achter al het cinematografische bloedvergieten is. 'Cat in the Brain' gaat niet over het presenteren van een duidelijk verhaal en het volgen van dat verhaal. In plaats daarvan drijft het de spot met sommige clichés die het horrorgenre al jaren omringen. <br />Lucio Fulci speelt zichzelf als een horrorregisseur die worstelt om zijn menselijkheid intact te houden. Jaren van gewelddadig filmen beginnen eindelijk tot hem door te dringen. Het begint langzaam, hij begint te walgen van steaks en vlees in het algemeen, zijn collega's verzekeren Fulci dat hij alleen maar wat rust nodig heeft. Maar dat helpt niet, en al snel beginnen de groteske ideeën voor zijn films zijn dagelijkse gedachten te overspoelen. In een poging een remedie te vinden voor zijn gevaarlijk gekmakende geestestoestand gaat Lucio naar de plaatselijke psychiater. Helaas doet dat meer kwaad dan goed, en Fulci raakt nog verder in de knoei, want de psychiater blijkt een psychopaat te zijn, die de moorden uit Fulci's films in het echte leven nabootst. De film bevat alle kenmerken van de Italiaanse spetterfilm, of ze nu goed of slecht zijn, ze zijn er allemaal. Dus eventuele opmerkingen over het acteerwerk of de technische aspecten en de budgettaire beperkingen doen niet ter zake voor de kwaliteit van de film. Het is een visuele ervaring, daar bestaat geen twijfel over. Fulci brengt een ongelooflijke hoeveelheid geweld in, die vrijwel alles overtreft wat hij ooit heeft gemaakt. Geamputeerde ledematen van een kettingzaag, kannibalisme, kindermoord, onthoofding, dat zijn slechts enkele van de vele groteske handelingen die worden waargenomen in 'Kat in het brein'. Sommige daarvan zijn duidelijk gerecycled uit een paar minder opvallende films van de regisseur, maar ze vallen niet uit de context en voelen zich hier zelfs helemaal thuis. Zoals ik al eerder heb opgemerkt, bestaat de film veel beter als satire op het genre dan als een serieus stuk. De manier waarop een deel van het geweld wordt gepresenteerd, versterkt dat idee. Zulke scènes kort na de climax worden door de realiteit van de film verworpen, omdat ze blijken te bestaan uit scènes in een film die door Fulci's personage wordt geregisseerd. Dit soort 'film in film'-presentatie vermindert de impact van het bloed. Maar het maakt het absoluut niet gemakkelijk om naar een film te kijken. O nee, dit gaat veel verder en hoger dan het niveau van bloedvergieten dat je in gewone horrorfilms aantreft, en bloedhonden zullen ongetwijfeld tevreden zijn met dat feit. <br />Lucio Fulci was een zeer gepolariseerde figuur. Mensen hebben een hekel aan zijn werk of vinden het prachtig. 'Cat in the Brain' zal geen van Fulci's lasteraars van het tegendeel overtuigen, maar het is niettemin een interessant onderdeel van zijn filmografie. Een onderdeel dat fans echt zouden moeten bekijken.