Wat is het sentiment van de recensie?

Apartmente'L is een van de interessantste films die ik ooit heb gezien. Toen ik naar deze film keek, voelde ik me ontzettend gefrustreerd omdat ik zo graag wilde dat de twee hoofdrolspelers weer bij elkaar zouden komen. Dat is uiteindelijk nooit gebeurd, wat een enorme teleurstelling voor me was. Maar het einde geeft een nog cynischer tintje aan een over het algemeen cynische film. Het is geen film die mensen waarschijnlijk nog een keer zullen bekijken, maar één keer kijken zal een diepe indruk op ze maken. Tot nu toe heb ik de film niet nog een keer bekeken, en ik denk ook niet dat ik dat zal doen.<br />Het verhaal volgt de ervaringen van een man, Max, die verloofd is met Muriel. Hij herinnert zich zijn vroegere vriendin Lisa (hij beschouwt dit als de liefde van zijn leven) terwijl hij toevallig naar Lisa luistert die aan de telefoon is. Zo probeert hij Lisa te vinden. Hier begint zijn uiterst frustrerende zoektocht naar Lisa. Deze film kent vele lagen. Er zijn onderstromen van jaloezie, vouyeurisme enzovoort. Er is ook nog een personage dat Alice heet en dat betrokken is bij de hele verwarring. De film gaat vervolgens door een hele reeks van kronkels en leidt ten slotte tot een einde dat op vele manieren geïnterpreteerd kan worden. Het is fascinerend dat deze film slechts vier hoofdpersonen heeft maar het slimme schrijven maakt hem interessant en uniek. Wat ik zo leuk vind, is dat een film over obsessie en jaloezie zo luchtig wordt gebracht. Het tempo ligt hoog, wat waarschijnlijk de reden is dat het een groot publiek aanspreekt. De hoofdpersoon, Max, heeft grijstinten, en ik had het gevoel dat het einde perfect was. Ik denk niet dat hij een zuiver karakter zou moeten hebben, gezien het feit dat hij op zoek is naar zijn lang verloren liefde terwijl hij verloofd is, en hij heeft ook nog een avontuurtje met Alice.<br />Het personage van Alice is nog erger. Haar manipulatie en haar dwangmatige liegen kunnen de kijkers echt irriteren (daar gaat het om, denk ik). De scène waarin ze voor Luciens ogen instort, laat een ander facet van haar karakter zien. Het laat een kant van haar zien die geaccepteerd wil worden, en dat ze genoeg heeft van al het liegen en de spelletjes, en dat ze een normaal leven wil leiden. Uiteindelijk begrijpt ze dat ze zich van dat alles moet losmaken. Het einde geeft er een cynisch tintje aan. Want het lijkt alsof Max' liefde voor Alice tijdelijk en nep is. Het is alsof je zegt dat liefde in het algemeen een tijdelijke emotie is en dat het beter is om de veilige optie (zoals Muriel) te kiezen dan iets te doen wat zo vluchtig is (zoals Lisa of Alice). In veel opzichten is dit niet echt een romantische film, maar een satire op de liefde (in zekere zin).<br />De uitvoeringen verdienen veel lof. Vincent Cassel als Max geeft een geweldige voorstelling. Hij speelt perfect de verwarring van een man die niet helemaal zeker is van zijn verloving. Zijn nerdachtige uiterlijk is een extra voordeel, want dat past perfect bij het personage. Maar de echte ster van de film is Romane Bohringer als Alice. Haar genuanceerde vertolking van een vrouw die jaloers is op Alice en verliefd is op Max. De scène waarin ze 'Ik ben ook een mafkees' schreeuwt, toont haar wanhoop en haar verlangen om een normaal leven te leiden met een man die van haar houdt. Ook dacht ik dat lesbiennes een andere interpretatie kunnen zijn die uit deze film kan worden afgeleid. Alice' daden kunnen op vele manieren worden verklaard. En haar onredelijke obsessie met Lisa kan ook worden verklaard als een uiting van lesbische begeerte. Het is misschien vergezocht als je bedenkt dat ze Lisa aanmoedigt om haar huidige vriendje te vergeven. Maar ik kreeg het gevoel dat ze heel lang lesbisch is geweest. Ze vermijdt ook vragen van Lisa over een vriendje. Ze brengt heel veel tijd met Lisa door en is in die tijd gelukkig. Dat kan ertoe leiden dat velen haar seksuele geaardheid in twijfel trekken.<br />Over het algemeen zou ik het een 9/10 geven. Ik vind dat hij het verdient, maar ik heb er een afgetrokken vanwege de herkijkbaarheid. Ik vind het anders een perfecte film.