Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Van de schrijver van de met prijzen overladen films, mevrouw Brown en Charlotte Gray, brengt Jeremy Brock een ontroerende, diepgevoelde dramedy met in de hoofdrollen de Academy Award Nominees Julie Walters en Laura Linney en Rupert Grint uit de Harry Potter-serie. Het prachtige portret vertelt het verhaal van Ben Marshall, (Rupert Grint) een zeventienjarige jongen, die gevangen wordt gehouden in het hart van zijn religieus-neurotische moeder Laura (Laura Linney). Na zijn eindexamen besluit hij een baan te nemen bij een slimme, vrijgevochten en 'zwaar aan de drank' zijnde, gepensioneerde actrice, Evie Walton (Julie Walters). Het stel beleeft fantastische avonturen, van kamperen tot een blokje om en de eenvoudige gesprekken over het leven. Terwijl ze onderweg zowel de dominante moeder uitdagen als elkaar, ontwikkelen de twee een prachtige band die een omwenteling teweegbrengt in hun beider leven.<br />De komische elementen zijn vlekkeloos en precies, vooral die van de Britse veteraan Julie Walters. Brock gebruikt zijn unieke stijl om een berucht en liefhebbend karakter te creëren waarvan regisseurs de eerste keer alleen maar kunnen dromen. Regisseren gaat Brock gemakkelijk af, terwijl hij een verbluffend beeldmateriaal opbouwt dat de oppervlakte breekt en de kijker onderdompelt in een overvloed aan aanbidding en scheppingsdrang. Zelfs de subtiele muziek van onbekende componisten Clive Carroll en John Renbourn accentueren de toon en de manier van doen die Brock met gemak wist op te roepen.<br />Laura Linney maakt in films altijd haar opwachting als 'Laura'. De bazige en bazige moeder is soms ondraaglijk en met Linney aan het roer worden we helemaal in beslag genomen door dat personage. De complexiteit van haar karakter had door niemand zo vlekkeloos geportretteerd kunnen worden als door Rupert Grint. Hij laat 'Ron Wemel' voor wat het is en neemt iemand anders voor zijn rekening. Zijn optreden is eerder spontaan dan spraakzaam, maar Grint geeft iemand anders de kans om een kind te spelen en de kijker kan ervan genieten. Maar de uitblinker is Julie Walters, de voor een Oscar genomineerde actrice die 'Evie' een eigen leven geeft. Hoewel de rol duidelijk een hoofdrol is, doet Walters het beter in de ondersteunende categorie, waar ze volgens mij gewoon de prijs in de wacht kan slepen. Het is een mengeling van 'Clementine Kruczynski' en 'Mrs. Laura Henderson' met haar vrije geest en innemende persoonlijkheid. Hopelijk zal haar rol dit seizoen niet onopgemerkt blijven.<br />Driving Lessen is geen 'uit de wereld'-ervaring, maar een mooie, plezierige ervaring die iedere kijker zou kunnen aangrijpen om iets te leren over het leven, liefde en vriendschap in de meest prachtige kleuren en maten.<br />******************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************