Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Waarom deze film alleen in 4 staten werd uitgebracht is me een raadsel. Ik dacht dat deze film een goddelijk verhaal was. De naam zegt alles: Seeing Other People. Deze film heeft meer logica dan gelach, wat waarschijnlijk de reden is dat hij zo goed werkt. Het gezonde verstand doet ook zijn opwachting in wat wel weer een kinderachtige sekskomedie zou kunnen zijn. Alice staat te verkleumen in de kou, terwijl ze zich irrationeel voelt over de manier waarop ze voor haar verloofde zou kunnen optreden, niet alleen seksueel, maar ook als partner, vriend et cetera. Dit is het begin van wat een bijna archetypische reis voor hen beiden lijkt te worden. Het ene avontuur na het andere leidt tot problemen, alsof het...' Het was van het begin af aan al een slecht idee. De geestige dialogen en de komische decors maken deze film ontzettend grappig! Nicholson en Mohr hebben de toon van de film al in het begin bepaald en houden zich aan de belofte die ze hebben. Andere hoogtepunten zijn Lauren Graham, Andy Richter en Helen Slater (in haar eerste theaterfilm in 10 jaar!). De finale begint een waanzinnige wending te nemen, maar een simpel einde maakt deze film veel leuker dan de meeste films van tegenwoordig. Mohr-fans zullen iets anders zien in zijn Ed-personage, en fans van Helen Slater zullen genieten van haar schitterende momenten van een snelle, maar uitstekende comeback. Iedere Richter wint de prijs voor het meest moralistische personage. Romantisch en grappig, of gewoon gewoon leuk. Het zien van Anderen is een juweel, dat opgemerkt moet worden.