Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb dit al een tijdje willen zien: ik had nooit gedacht dat ik het zou zien op een vochtig Trafalgar Square, in Londen met vijftienduizend andere mensen en allemaal naar een nieuwe plaat van de Pet Shop Boys.<br />Snel, die ervaring in het bijzonder. Een nieuw afscheid van het PSB, het leek te lijden aan hetzelfde probleem als de miniaturisator Hugo Wolf had toen hij zijn opera Der Corregidor schreef: de lange structuur was een keten van korte, d.w.z. liederen. Het PSB produceerde een vloeiender, geïntegreerdere plaat, hoewel het op zijn eigen manier nogal statisch was. Ze konden ook geen weerstand bieden aan de verleiding om te zingen: een ondertiteling werkte in dit opzicht als een gratis staande meditatie over de handeling van de slachtpartij in Odessa tijdens de handeling van die scène zelf was, zo ver zou ik willen gaan, contraproductief. Maar over het geheel genomen was het heel opwindend, en dat is ongetwijfeld wat Eisenstein probeerde te bereiken.<br />Het is een heel opwindende film met een woeliger montage die de plaats inneemt van het versnellen van spanning of actie. Hoewel de film prachtig is gefilmd en gepassioneerd wordt gebracht (het is een melodrama in de stijl van een stomme film, maar niet in de uitspattingen van de Hollywoodse tekenfilmstijl) sijpelt hij door de zorgvuldige montage heen en geeft hij de specifieke shots een gevoel voor de snelheid waarmee het publiek ze in zich opneemt. En er is ook een enorm scala aan perspectief; of hij had veel camera's, of de opnamen van de haven en de stappen hebben veel tijd gekost.<br />Superfilm, die beoordeeld kan worden ongeacht het geluid, omdat het eindproduct op die manier bedacht zou zijn.