Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik wilde van deze film houden. Alles leek in orde te zijn voor een plezierige, zij het niet baanbrekende, film. Hij speelde in Zuid-Frankrijk, met knappe en herkenbare acteurs in de hoofdrollen, en ik bewonderde echt de levendige Afrikaanse kostuums, de spreekwoorden en de muziek. Ondanks dit alles hield ik er niet van. Films worden geacht hun betekenis bij de eerste aanblik over te brengen, maar dat doet 'Secret Laughter' niet. Nimi en Matthew, gespeeld door Long en Firth (die allebei al eerder een romantische hoofdrol hadden gespeeld en beter hadden moeten weten), stralen evenveel warmte en passie uit als gedroogde vis. Ik gebruikte'gedroogde vis' met opzet, omdat het een van de weinige <0xE2><0x80><0x93> te veel <0xE2><0x80><0x93> sterke scènes en momenten was die door de film heen werden gesprenkeld. Een andere winnaar was wanneer Nimi Matthew betrapt terwijl hij in haar appartement rondneust. Hij vindt een boek van haar met haar voornaam erop geschreven en zegt: 'Jij heet Nimi. Ik wist het niet.' Dan staat hij erop dat ze hem bij zijn voornaam noemt. Ik keek aandachtig naar deze scène terwijl Matthew steeds weer aan Nimi vroeg om'mijn naam te zeggen', zich realiserend dat ze elkaar tot op dat moment altijd bij hun achternaam noemden. Ik dacht dat dit een keerpunt in de film was en verwachtte dat het beter zou worden. Dat werd het niet. Waarom lijken Matthew en Nimi altijd op tien passen afstand te blijven, zelfs in die 'zeg mijn naam'-scène? Wat vindt Matthew leuk aan Nimi, afgezien van haar overduidelijke schoonheid? En waarom zou een verstandige vrouw als Nimi vallen op een schrijver van stripverhalen die zijn huwelijk ziet als iets wat hij in de wacht kan zetten als zich een prachtig exotisch 'avontuur' aandient? En ik wil er graag aan toevoegen dat het voor mij een beetje moeilijk was om achter een romance te gaan staan die op overspel was gebaseerd. Ja, Jenny is een boosaardige feeks, maar als ik in haar schoenen stond, zou ik waarschijnlijk haar Cruella-tactiek volgen om te voorkomen dat mijn man vreemd zou gaan. Geloof het maar. Het verhaal zinspeelt op Nimi's pijnlijke verleden, maar gaat er nooit helemaal op in. Sommige critici zeggen dat Firth hier een beetje onhandig in leek, en daar ben ik het mee eens. Darcy (en met die afzichtelijke broek aan)! Wat Long betreft, die in 'Love Jones' schitterde, er waren momenten dat ze zich meer op haar accent leek te concentreren dan op haar rol. Toch waren er ook momenten waarop ze de situatie volledig in de hand had en heel goed overkwam. Toch heeft 'Geheime Lach' ook zijn goede kanten en ik heb gemerkt dat ik er meer naar ging kijken. Nene werd goed neergezet als iemand die je steunde en die het goed bedoelde, ook al begrijpt ze niet helemaal waarom Nimi zich tot Matthew aangetrokken voelt. Ik vond het heerlijk als Nene in die scènes van duelleerspreuken de confrontatie aanging met Mama Fola. Mijn man vond het leuk, en meestal deed hij dat ook.' Hij is de eerste die zucht en beledigingen naar het scherm slingert als het hem niet bevalt wat er gebeurt. Hij grinnikte zelfs toen Sammy Matthew een paar heel openhartige vragen over seks stelde. Dat is het dus. 'Geheime Lach' was goed genoeg voor een gezworen zuurpruim als mijn man, maar een gretige bioscoopganger als ik heeft meer dan één keer kijken nodig om te begrijpen wat de regisseur en de schrijver probeerden over te brengen.