Wat is het sentiment van de recensie?

Ten eerste ben ik een enorme Buddy Holly-fan. Ik ben opgegroeid met de wetenschap wie hij was, en ik wist alles van die noodlottige vliegreis die drie ongelooflijk felle vlammen zomaar uitblies. Maar ik had nooit echt naar zijn muziek geluisterd. Ik had er wel veel van gehoord, ja, maar pas toen ik ging zitten met de bedoeling er iets uit te halen, ben ik de echte Buddy Holly gaan zien. En laat me je vertellen dat mijn wereld door hem veranderd is.<br />Vanwege deze adoratie voor zo'n ongelooflijke man heb ik _The Buddy Holly Story_ gekocht zonder hem ooit eerder gezien te hebben. Ik word verscheurd door mijn mening over deze film. 'Dat komt omdat Buddy zo levend aanvoelt, dat ik het gewoon niet kon verdragen om Gary Busey in deze rol te zien. Ik geef toe dat hij goed acteerde, maar zijn gezang klonk zo geforceerd. Het leek wel alsof hij wist dat hij helemaal niet klonk als Buddy en daarom veel te veel energie gebruikte om een poging te doen een soortgelijk geluid te maken. In sommige delen van de film lukte hem dat. Maar in andere... Au.'<br />De film besloeg een periode van een aantal jaren, maar ik heb het gevoel dat ik dit tijdsbestek veel beter had kunnen beschrijven. Het kostte me moeite te bepalen op welk moment in Buddy's leven bepaalde gebeurtenissen plaatsvonden. Ik had ook een ernstig probleem met sommige van de historische onnauwkeurigheden. Ik denk dat de weergave van de Crickets het ergste was. Ik begreep dat hun echte namen niet gebruikt konden worden en dat er voor de simplificatie maar twee van hen in de film voorkwamen... en misschien was dat maar goed ook. Want de achtergrondzang van de film was niet om aan te horen en ik had een hekel aan de manier waarop ze werden afgeschilderd als een belemmering voor Buddy's carrière. Iets anders dat voor de film eigenlijk geen verschil maakte, maar me irriteerde, waren de tanden van Gary Busey. Ik werd er doodmoe van! Buddy Holly had veel betere tanden. Ik weet niet waarom het me opviel... maar het was zo.<br />' Ik sluit deze recensie af met wat naar mijn idee het beste deel van de film was: Buddy's laatste optreden. Zijn laatste telefoontje naar Maria, het optreden van de Big Bopper, die hem en Richie Valens naar het podium brengt, gevolgd door het stilvallen van de film. Zelfs ik schrok ervan, en ik heb het gevoel dat het publiek op een effectieve manier te zien krijgt hoe Buddy Holly op een bepaald moment zo levendig en energiek was, en dat zijn vlam in een oogwenk uitdoofde. Het was een prachtige manier om deze verschrikkelijke tragedie te vereeuwigen, denk ik.<br />Goede film, ondanks de voor de hand liggende problemen... 7/10.<br />Een paar voor de hand liggende gebreken, kunnen wel wat onderhoud gebruiken... maar niet slecht.