Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film is op zo veel manieren gedateerd dat hij sensationeel is. Je kunt erom lachen of met je vuisten schudden van woede.<br />Deze film gaat over veel problemen uit de Amerikaanse geschiedenis, maar ook over het typische blanke-mannelijke-christelijke-imperialisme: de hoofdfiguur is zo'n ik-kan-het-allemaal-doen-en-jij-moet-me-om-mijn-manier-liefhebben-type. Hij is zo pompeus dat je hem nooit serieus kunt nemen. Wat een afschuwelijk wezen! Zijn vrouw is een zwak vrouwtje in het eerste deel van de film en een nog steeds erg huilerig, maar uiteindelijk sterker personage. Jammer dat ze hem zijn eigengereide gedrag nog steeds vergeeft nadat hij haar voor de tweede keer heeft verlaten. Het is alleen jammer dat het personage eigenlijk helemaal niet is veranderd. Ook al wordt er van haar verwacht dat ze uiteindelijk een sterke, onafhankelijke vrouw neerzet, ze wordt verteerd door zorgen over haar avontuurlijke echtgenoot. Dus 2 van de 10 punten van de feministen onder ons (en die zijn alleen voor de goede bedoelingen...)! Het probleem van de indiaanse onderdrukking wordt heel aardig aangepakt, maar daar heb je dat neerbuigende verhalen vertellen weer. En het feit dat alle Afro-Amerikaanse personages typische stereotypen zijn, maakt de film nog hypocrieter. Ik was het grootste deel van de tijd zo woedend! Dus één punt (om te proberen) van de burgerrechtenbeweging.<br />Ik weet dat de film op een ander tijdstip is gemaakt. Ik ben dol op oude films en heb veel geduld met sommige van die gedateerde visies. Maar dit was gewoon walgelijk!<br />Wat deze film redt, zijn de delen zonder de hoofdfiguur. Het acteerwerk van de heer Dix is veel te overdreven en zelfvoldaan. Misschien is zijn personage daarom zo onaangenaam... Ik vond de vertolking van mevrouw Dunne goed, ook al maakte haar personage me soms woedend.<br />Maar ik moet zeggen dat de beroemde scène over de landontginning ongelooflijk was. En de manier waarop de nederzetting in Oklahoma werd geportretteerd, maakte de film de moeite waard. Het is verbazingwekkend hoe de beschaving oprees uit het vuil en het stof van de negentiende eeuw. En ik begrijp het probleem niet dat sommigen hebben met die kerkscène. Ik vond het heel grappig en amusant. Misschien was het niet zo bedoeld, maar ik vond het leuk. Dus 9 punten voor die scènes en de indrukwekkende verhalen over de ontwikkeling van de staat Oklahoma. Dat is bij elkaar 4 punten!