Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In de schemerjaren van zijn carrière sloot Charles Bronson langdurige contracten af met verschillende regisseurs, met name J. Lee Thompson en Michael Winner. Hij maakte ook twee films voor de voormalige Bond-regisseur Peter Hunt, de eerste was de fatsoenlijke actiefilm Death Hunt uit 1981, de tweede was deze onverschillige politieke jachtthriller. Eerlijk gezegd is moord nogal saai, en aan het eind verlang je naar iets met wat meer passie en tempo, zoals bijvoorbeeld The Wilby Conspiracy (waar deze film qua plot op lijkt).<br />Bronson slaapwandelt door zijn rol als bodyguard Jay Killian, die tot taak heeft de vrouw van de Amerikaanse president, Lara Royce Craig (Jill Ireland, echtgenote van Bronson) te beschermen. Killian denkt dat mevrouw Craig het doelwit is van huurmoordenaars; zij denkt dat hij een overdreven beschermende, paranoïde pessimist is. Het blijkt <0xE2><0x80><0x93> wat een verrassing <0xE2><0x80><0x93> dat Killian al die tijd gelijk heeft gehad en dat er inderdaad iemand op uit is om haar uit te roeien. Ze gaan samen op de vlucht, achtervolgd door de huurmoordenaars.<br />Iedereen weet dat de vrouw van een Amerikaanse president bekendstaat als de 'First Lady'. Om de een of andere reden hebben ze haar in deze film 'One Mama' genoemd! Niemand weet precies wat de bedoeling hiervan is, maar het is een aanwijzing voor de zinloosheid van de film als geheel. De meeste scènes in de film zijn lui en het duurt verdomd lang voor het script zijn doel bereikt. Als ik Assassination binnen een bepaald genre zou moeten omschrijven, zou ik zeggen dat het een 'thriller' zou moeten zijn. Ik zou dat echter met enige terughoudendheid zeggen, als ik zou zeggen dat het een thriller is en dat er bitter weinig spannends in zit.