Wat is het sentiment van de recensie?

Bloederige Verjaardag opent met een opname van het Meadowvale General Hospital. Er worden drie baby's geboren tijdens een totale zonsverduistering. Het onderschrift vermeldt dat het nu 'Meadowvale, Californië, 1 juni 1980' is. Twee tienerminnaars, Duke Benson (Ben Marley) en Annie Smith (Erica Hope) komen ter zake in een open graf. Ze horen geluiden en Duke gaat op onderzoek uit. Zowel Duke als Annie wordt vermoord. Sheriff Jim Brody (Bert Kramer) is verbijsterd en heeft alleen het handvat van een springtouw dat Annie vasthield, als aanwijzing. Voordat sheriff Brody de zaak kan oplossen, vermoorden zijn jongste dochter Debbie (Elizabeth Hoy) en twee van haar vriendinnen Curtis Taylor (Billy Jayne als Billy Jacoby) en Steven Seton (Andy Freeman) hem helaas. Net als sheriff Brody bezig is een andere jongen uit hun klas, Timmy Russel (K.C. Martel) te vermoorden, komen de drie moordenaars opdagen, zich er niet van bewust hoeveel hij heeft gezien. Kort na het incident speelt Timmy met Steven en Curtis op een schroothoop. Curtis sluit Timmy op in een oude kluis. Timmy weet te ontsnappen en vertelt het aan zijn zus Joyce (Lori Lethin), maar ze gelooft hem eerst niet. De drie kinderen gaan door met hun moordpartij. Hun strenge lerares juffrouw Davis (Susan Strasberg) en een vrijend stel (John Avery en Sylvia Wright) in een busje en Debbies oudere zus Beverly (Julie Brown) zijn een van hun slachtoffers. Joyce begint haar vermoedens te krijgen over Debbie, Curtis en Steven, waardoor zij en Timmy het doelwit worden van het boosaardige trio. Zullen ze de autoriteiten ervan kunnen overtuigen dat deze drie onschuldig ogende tienjarigen in werkelijkheid zielloze moordenaars zijn?<br />Ik heb een intense hekel aan deze film, mede geschreven en geregisseerd door Ed Hunt. Ik vind hem absoluut afschuwelijk en er zit geen enkel plezierig aspect aan <0xE2><0x80><0x93> hij duurt 83 minuten. Het script van Hunt en Barry Pearson geeft ons geen verklaring voor de motieven van de kindermoordenaars behalve de zonsverduistering die Saturnus buitensluit en daarom hebben deze drie kinderen om een of andere bizarre astrologische reden geen geweten, dus zijn dit de enige kinderen die ooit tijdens een totale verduistering zijn geboren? Als dat zo is, waarom wachten ze dan tot vlak voor hun tiende verjaardag voordat ze met hun moorden beginnen? Ik neem aan dat het dan plotseling begint, nietwaar? Het moet gezegd worden dat het redelijk goed getimed is, maar ik vond het nog steeds ongelooflijk saai en vervelend om ernaar te kijken. De film als geheel is erg oninteressant en voorspelbaar, de kinderen worden binnen de eerste 10 minuten als de moordenaars ontmaskerd en als ik.' Er wordt bijna niets gezegd over een motief. Soms is het ook heel dom. Kijk maar naar de scène waarin Debbie Steven tegenhoudt door een kom water over hem heen te gooien! De dood van de sheriff wordt toegeschreven aan het vallen van een paar treden, ja hoor, de verwondingen die je door zo'n ongeluk oploopt zijn niet hetzelfde als wanneer je met een honkbalknuppel bent doodgeslagen, zoals hij in werkelijkheid heeft gedaan, dat zou elke competente dokter of patholoog binnen 5 seconden hebben gezien. Er is in de hele film geen druppel bloed gevloeid en al die lamlendige moorden zijn saai en fantasieloos. Er is een vreemd uitziend naakt te zien als Debbie 25c opvoert om de jongens door een gat te laten gluren terwijl haar zus Beverly zich uitkleedt. Er is een vroege scène vlak na het vijf-minutenpunt als Joyce van de keuken naar de woonkamer loopt en de microfoon duidelijk zichtbaar is boven in het scherm, zelfs niet een klein beetje, het hele verrekte ding. De algehele incompetentie gaat de hele film door. De hele produktie is nietszeggend en onmiddellijk te vergeten. Het acteerwerk is de hele tijd slecht, die drie kinderen zijn heel irritant en werken vanaf het begin op mijn zenuwen en maken het nog moeilijker om deze film uit te zitten, vooral Curtis met zijn nerdachtige bovenmaatse bril. Ik heb echt een hekel aan die film, zo simpel is het. Ik kan er helemaal niets goeds over zeggen. Absoluut iets om te vermijden.