Wat is het sentiment van de recensie?

Als je naar Distant kijkt, weet je dat je niet naar een Franse film kijkt, er is weinig seks en het is voornamelijk elliptisch en de mensen praten hier niet zo veel, er zijn hier en daar een paar regels en een paar belangrijke gesprekken, gewoon om je iets te laten begrijpen van wat er aan de hand is. Het ziet er ook niet Amerikaans uit, er zijn geen autoachtervolgingen of schietpartijen of geweld, tenzij je het doden van een muis een bloedige daad vindt of de dagelijkse spanning van het doorkomen van een onderdrukte catastrofe. Het radicale minimalisme van sommige Taiwanese filmmakers, maar ja, dit is geen Taiwanese film, het is een Turkse film. Ik weet niet wat dat betekent, ik weet niet eens of dat iets moet betekenen.<br />De film heeft geen echte plot, maar toch, die paar regels, die ietwat langdradige opnamen en die vaak verzachte spanning bouwen geleidelijk aan een gevoel op dat er iets gebeurt, een gevoel van 'plot', bij gebrek aan een beter woord, dat steeds sterker wordt. Tegen het eind van de film krijg je misschien het gevoel dat je die twee neven gaat missen die veel gemeen hebben, maar werelden van elkaar verschillen.