Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb hier meteen ingelogd nadat ik die film had gezien, omdat ik het gevoel had dat hij zo vreselijk was dat de recensies in elk geval vermakelijk konden zijn. Maar jullie onverlaten lijken het allemaal wel leuk te vinden. En dus, aangezien ik wil dat het werk goed wordt gedaan...<br /><br />Vanaf de eerste scène maakt de film zijn minachting voor de aandacht van het publiek duidelijk door een volkomen onopvallende foto van een niet ter zake doende brug een hele tijd te laten zien. Dan gaat hij over op slow-motion skateboarden, wat op zijn minst een beetje cool is, maar dan wordt dat sprankje opwinding gecompenseerd door de meest afstotelijke soundtrack die ik ooit heb gehoord. Een of ander meisje dat in fluisterend Frans gilt over iets wat klinkt als platen triplex die tegen elkaar slaan. Degene die heeft besloten dat die er moest zijn, heeft nog nooit op een skateboard gezeten, dat garandeer ik je. Het leek er te zijn om het geduld van het publiek op de proef te stellen.<br />Vanaf dat moment is de film ongeveer vijftig procent slow motion. Weet je wat nog erger is dan een gratis slow motion-opname? Een gratis slow motion-opname van _niets_. Hier loopt een man over een pad. Hier zit een man. Hier kijkt een man om zich heen. Hier kijkt een man naar een andere man. Na een tijdje begon ik de film op dubbele snelheid te bekijken en zette het beeld stil zodra er mensen op het scherm verschenen die echt met elkaar in gesprek waren, wat zelden voorkwam. Een keer vertraagde ik tot mijn verbazing de film om te horen wat een meisje zei, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat ze in de camera aan het praten was, maar het geluid was weer zo'n afschuwelijk, afschuwelijk liedje en haar stem was niet te horen.<br />Dit doet me denken aan een geweldig advies dat ik eens heb gehoord over schrijven <0xE2><0x80><0x93> als je niets te zeggen hebt, gebruik dan geen slimme trucjes om te doen alsof je iets te zeggen hebt. Ga weer aan het werk en bedenk iets om te zeggen. Al die cameratrucjes, zoals de slow motion en rare belichting en lenzen en rare muziek, dat is hoe de afwezigheid van inhoud eruitziet en klinkt. Een heleboel mensen hebben het blijkbaar gekocht en voelen de emotionele zwaartekracht en de diepe betekenis ervan, maar ik denk dat ze dit projecteren op een film die niet het werk heeft gedaan dat nodig was om hem te maken.