Is deze recensie positief of negatief?

'Solomon en Sheba' was zo'n film die je gewoon moest gaan zien toen ik nog een kind was: een bijbels episch spektakel met bekende acteurs, ongewone kostuums, een heleboel figuranten en een heleboel veldslagen. Dus ging ik ernaar kijken; maar ik herinner me dat 'Solomon en Sheba' in die tijd helemaal geen indruk op me maakte, wat vreemd was omdat ik veel had genoten van 'De tien geboden', 'Quo Vadis', 'Helena van Troje' en andere films. Het punt is dat als je een kind bent, je dingen in films negeert die volwassenen niet negeren (slecht acteerwerk, bijvoorbeeld) en dat je makkelijker in de smaak valt bij krijgers in wapenrusting, gevechten, zwaardgevechten en actie, dus als je...' Als je niet onder de indruk bent, is er iets mis met een product van dit genre.<br />Deze film, hoewel hij een paar van die kenmerken heeft, is absoluut standaard en gemiddeld. Yul Brynners houterige vertolking van de Hebreeuwse koning valt zelfs niet op als hij de wellustige en halfnaakte Gina Lollobrigida provocerend om zich heen laat dansen. Zij is beter en geeft hem een acceptabele rol. George Sanders lijkt niet geïnteresseerd in wat hij doet, en Marisa Pavan (Pier Angeli's tweelingzus) komt niet in de buurt als een soort Brynners geweten.<br />Het laatste zwaardgevecht tussen Brynner en Sanders is alleen maar voor de plot en heeft geen interesse en intensiteit (het moest gewoon gefilmd worden, dat is alles). Het afscheid van regisseur koning Vidor, Solomon en Sheba zal waarschijnlijk worden herinnerd als de laatste onvoltooide film van Ty Power.