Wat is het sentiment van de recensie?

'The Dresser' is een kleine, maar absoluut fantastische film, briljant geregisseerd door Albert Finney en Tom Courtenay. Het is me een raadsel hoe deze piepkleine film in 1983 genoeg aandacht heeft getrokken om vijf belangrijke nominaties voor de Academy Award in de wacht te slepen, maar het is prettig om te weten dat de Academy zich zo nu en dan schuldig kan maken aan vertoon van goede smaak (natuurlijk hebben ze die prijs dat jaar aan 'Terms of Endearment' toegekend <0xE2><0x80><0x93> ze willen er per slot van rekening niet van beschuldigd worden dat ze te veel smaak tonen).<br />Albert Finney is een dronken Shakespeare-acteur in een productie van 'King Lear'; Tom Courtenay is de man die achter de schermen dubbel zo hard werkt om deze acteur voor het voetlicht te houden. Het is zowel hilarisch als meelijwekkend om te zien hoe Courtenays personage dat van Finney overstelpt met aandacht en genegenheid, om vervolgens te zien dat Finneys inspanningen totaal niet worden gewaardeerd en zelfs tot op het bittere eind worden afgewezen. Finney en Courtenay verrichten samen wonderen, en hoewel Finney de meest spectaculaire momenten meemaakt (hij mag tenslotte Shakespeare voordragen), is Courtenay het hart en de ziel van de film.<br />Een cijfer: een negen.