Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De onderwerpen die aan de orde komen, zijn heel interessant: de cultuur van de buitenwijken, de bevolkingsdichtheid, het openbaar vervoer, de uitputting van olie en gas, de afhankelijkheid van energie, alternatieve energiebronnen, enz.<br />Het probleem is dat dit een zuivere en schaamteloze propagandafilm is. Er wordt een standpunt gepresenteerd, dat vervolgens keer op keer op de kijker wordt gehamerd. Je ziet steeds dezelfde handvol 'experts' die hun verhaal herhalen. De zogenaamde 'leraar' klinkt in het begin als een verslaggever, maar tegen het eind predikt zelfs hij het dogma van de film.<br />De duistere kant van de film is niet zozeer de sombere, onheilsboodschap over de uitputting van olie, maar het gevoel dat de mensen in de film werkelijk verlangen naar een post-oliemaatschappij en alles wat daarbij komt kijken. Ze schilderen een beeld van een utopische samenleving waarin we allemaal terugkeren naar het zelfstandige dorpsmodel; we lopen naar ons werk, gaan in de buurt winkelen, verbouwen ons eigen voedsel en leiden een idyllische negentiende-eeuwse levensstijl. Voor hen is de post-olie-samenleving een groots visioen van een betere wereld. Het zou zeker het einde van de globalisering betekenen, en nog beter, het einde van Wal-Mart. Ik moet ze nageven dat ze de zwakke punten van een aantal overgewaardeerde alternatieve energiebronnen, zoals ethanol en waterstof, blootleggen met behulp van wiskunde.<br />Ik gaf het 3 sterren omdat ik de oude beelden en de premisse waardeerde.