Wat is het sentiment van de recensie?

In het midden van de jaren zeventig werd mijn apt. in New York eindelijk aangesloten op kabeltelevisie, en omdat Showtime (in plaats van HBO) het enige kanaal was dat recente films uitzond, meldde ik me aan. Omdat ik van nature een schrijver en nachtuil was, ontdekte ik al snel dat het kanaal's avonds laat films uitzond en tot in de kleine uurtjes van de ochtend had ik er nog nooit van gehoord <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk Amerikaanse onafhankelijke films en buitenlandse films die nooit een Amerikaanse bioscoopuitgave hadden gekregen. Veel van die films hadden herkenbare'ster casts' en respectabele regisseurs, en dankzij Showtime ontdekte ik veel eersteklas films die ik (en andere abonnees van Showtime) anders nooit te zien zouden hebben gekregen. Op een avond onthulde Showtime een klein, in Italië gemaakt juweeltje dat 'Redneck' heette (in 1972 uitgebracht en in 1973 in beperkte oplage in Europa uitgebracht). Hoewel de film nooit in de Verenigde Staten was uitgebracht, stond de MPAA-rating op een 'R'. Aangezien de regisseur ene Sylvio Narizzano was (de regisseur die naam had gemaakt met het glorieuze 'Georgy Girl') en de drie hoofdrollen werden gespeeld door Mark ('Oliver') Lester, Fabio Testi en Telly Savalas, besloot ik het te proberen. En ik zat negenentachtig minuten lang vol ongeloof naar mijn tv-scherm te staren. Als ik het me goed herinner, speelden Savalas en Testi twee criminelen, waarvan de eerste een razende maniak was die in één misselijkmakende scène een Duits gezin de dood in joeg door hun caravan van een klif af te duwen en zich vervolgens in de woeste diepte te storten. Tot zover ging het goed. Maar toen, uit het niets, werden Testi (als de 'aardige' psychopaat) en Lester (als alle veertien toen de film werd gemaakt) naakt gezien in een herentoilet. Testi gluurde tijdens het scheren stiekem naar het lichaam van de jongen, en de arme, verwarde Lester was gefixeerd op close-ups van Testi's naakte kont. Als nog niet afgestompte lid van de filmindustrie, en een liberaal met een hart van goud (ik was toen net zo tegen censuur als tegenwoordig), werd ik misselijk van de hele film (en omdat ik begin jaren zeventig dacht dat ik alles al had gezien in de alles-mag-films uit dat bevrijde tijdperk <0xE2><0x80><0x93> inclusief de ongekuiste versie van Altmans 'That Cold Day in the Park', een echte klapper die tot een R was bijgeschaafd en Altmans carrière zou hebben beëindigd als hij niet met iets was gekomen wat 'M*A*S*H' heette), vraag ik me nog steeds af of iemand anders dan ik ooit 'Redneck' heeft gezien en net zo ontzet was als ik. De acteurs en het filmpubliek te gronde richten is een ongepast plezier waar filmmakers zich vanaf het begin der tijden vrolijk aan te goed hebben gedaan. Maar het wellustig exploiteren van een zeer gerespecteerd en getalenteerd kindacteur (meneer Lester) in een tijd dat hij de moeilijke transactie van kind naar volwassen acteur begon te maken (en ik ben ervan overtuigd dat zijn filmaanbiedingen daardoor waren geslonken tot schunnige troep als 'Redneck')... Meneer Narizzano, u zou uw hoofd van schaamte moeten laten hangen. (Tussen twee haakjes, ik zou spoedig vrienden maken met acteurs die in Narizzano's toekomst waren verschenen, onopmerkelijke pogingen. Ze verachtten hem allebei. Verbazing?)