Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Toen ik naar deze documentaire over communistische musicals ging kijken, verwachtte ik iets totaal krankzinnigs, in de trant van een communistische 'Cop Rock'. Sommige scènes waren inderdaad geestig, waaronder een opwindend fragment uit een Sovjetfilm die 'Tractor Drivers' heette.<br />Je zou denken dat filmmakers die de taak hebben ideologisch correcte musicals te maken die zingen, dansen en de partijlijn omarmen, tegen onoverkomelijke problemen aanlopen. En toch is een van de verrassingen van 'East Side Story' dat sommige van de films die werden vertoond er veelbelovend uitzagen. Een ervan was een Oost-Duitse poging uit het midden van de jaren vijftig met de titel 'Mijn vrouw wil zingen', waarin, zoals de titel al aangeeft, een ongelukkige huisvrouw probeert een zangcarrière op te bouwen ondanks de bezwaren van haar traditioneel ingestelde echtgenoot. <br /><0x3E> Een andere werkelijk interessant ogende film, ook uit Oost-Duitsland, heette 'Middernachtre<0xC3><0xBC>nie'. In deze film-in-een-film verdoezelen de producenten hun eigen creatieve benarde positie met het verhaal van een groep filmmakers die van de Partij opdracht hebben gekregen een musical te maken. (De filmmakers op het scherm krijgen zelf de kans een musicalnummer te maken over het vermijden van 'te hete' onderwerpen die sterk doen denken aan de film 'Silk Stockings' uit 1957.)<br /><0x3E> De documentaire wordt ontsierd door een nogal slap verhaal, maar het is nog steeds heel leuk om te zien. (Kijk naar de slottoespraak voor de persoon die het allemaal mogelijk heeft gemaakt.)