Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is geen verhaal. Het is een stel psychische naalden die naar je onderbewustzijn reiken. Als je op een verhaal wacht, verveel je je. Maar als je je eraan overgeeft, ben je binnen 10 minuten in de droomwereld. De vage maar verontrustende beelden van pijn en marteling in een verlaten landschap laten ruimte over voor je eigen fantasieën. De vreemde soundtrack die je het gevoel geeft dat je geïsoleerd bent, de visuele echo's van de kruisiging van Christus, het pulserende licht en de diepe donkere schaduwen, ze reiken allemaal naar je onderbewustzijn om deze geestruimte te vullen. Ik merkte dat ik beefde en niet kon ontsnappen voor mijn televisie. Het was alsof ik met open ogen droomde. Een vreemde nachtmerrie, een slechte reis, een religieuze ervaring... het raakte me diep in mijn binnenste en maakte dat ik leefde. Het bevrijdde mijn geest en gaf me een van die zeldzame ervaringen van persoonlijkheidsverlies en versmelten met de wereld van de archetypen. Een beetje vrijheid voor de ziel. Maar ook een gewelddadige vrijheid... Geen leuke film, maar wel een heel sterke en onvergetelijke. Mijn tekst heeft letterlijk geen spoilers. Voor mij was de grote verrassing van deze film de ongelooflijke intensiteit ervan, en het kan worden uitgelegd als een spoiler. Hoe minder je van deze film weet terwijl je ernaar kijkt, hoe beter.