Is deze recensie positief of negatief?

Twee pechvogels, maar geslepen dames besluiten zich te gedragen als HAVANA WIDOWS door naar Cuba te varen om daar rijke heren te ontmoeten en af te persen...<br />Dit was het soort kortstondige komische frivoliteit dat de studio's in de jaren dertig moeiteloos produceerden. Het crisispubliek kon maar geen genoeg krijgen van deze populaire, grappige fotodrama's.<br />Joan Blondell & Glenda Farrell zijn perfect gecast als de uitzinnige, snel pratende vrouwen die er alles voor overhebben om een beetje oneerlijke winst te maken. Hoewel Joan zowel de hoofdrol krijgt als de romantische scènes, zijn beide meisjes even talentvol & bezienswaardig als beeldschoon.<br />De knappe Lyle Talbot speelt Joans volhardende aanbidder, maar hij krijgt relatief weinig te doen. De mollige, engelachtige Guy Kibbee verschijnt als het beoogde doelwit van de meisjes. Of hij nu wakker wordt in het verkeerde bed of in zijn lange onderbroek over het dak van een Cubaanse haciënda wordt gejaagd, hij is even hilarisch. Achter hem komt een rij karakteracteurs - Allen Jenkins, Frank McHugh, Ruth Donnelly, Hobart Cavanaugh, Maude Eburne, Dewey Robinson - stuk voor stuk even bedreven in het behagen van het meest geharde publiek.<br />Filmfanaten zullen een niet-geregistreerde James Murray herkennen als de verdachte bankbediende met de vervalste cheque. Deze zeer getalenteerde acteur werd uit de anonimiteit gehaald om de hoofdrol te spelen in King Vidor's THE CROWD (1928), een van de meest prestigieuze films van het stille tijdperk. De verwachtingen voor een grote carrière waren hooggespannen, maar zijn roem vervaagde al snel door de beelden. Na een lange reeks piepkleine rolletjes & bijrollen, blut & berooid, eindigde zijn leven in 1936 in het water van een New Yorkse rivier. Hij was nog maar 35 jaar oud.<br />Hoewel Joan Blondell (1906-1979) & Glenda Farrell (1904-1971) nooit sterren van de eerste orde waren, verlevendigden ze in de jaren dertig tientallen films bij Warner Bros., vooral de acht waarin ze samen optraden. Of ze nu de rol van goudzoekers of van werkende meisjes speelden, van verslaggevers of secretaresses, deze blonde & brutale dames waren bijna altijd opgewassen tegen de hoofdrolman die het geluk had naast hen te mogen staan. Met een kwinkslag of een blik lieten hun personages zien dat ze klaar waren om het op te nemen tegen de wereld <0xE2><0x80><0x93> en tegen iedere man daarin. Nooit zo brutaal als Paramount's Mae West, had je altijd het gevoel dat, hoe stoer ze ook waren, Blondell & Farrell hun stoerheid gebruikten om kwetsbare harten te verdedigen die op het punt stonden te breken voor de juiste man. Hoewel veel voorstellingen van zeven decennia geleden er tegenwoordig kitscherig of gekunsteld kunnen uitzien, zijn deze twee lieftallige dames nog steeds geestdriftig & energiek.