Wat is het sentiment van de recensie?

'The Great Dictator' is zonder meer een van de bekendste films van Charlie Chaplin. Hij is berucht om zijn schaamteloze satire op Adolf Hitler en het nazisme. Tot ik de film zag, wist ik alleen dat hij beroemd was. Nu weet ik hoezeer de film die roem verdient.<br />De film gaat in wezen over de wapenfeiten van de ietwat onhandige, ambitieuze, kortzichtige en indrukwekkende dictator van Tomania, Adenoid Hynkel, en met hem zijn naaste en dierbare staf: veldmaarschalk Herring en Herr Garbitsch. Ook gaat het over de wapenfeiten van een aan geheugenverlies lijdende, emotionele en vaak onhandige joodse kapper, een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog.<br />Om bij de plot te blijven: ik wil graag zeggen dat deze film verschillende eigenschappen bezit die hem zowel uniek als prachtig maken. Hoewel de komedie duidelijk zowel verbaal als slapstickachtig en toevallig is, toont de film in zijn geheel hoe ernstig het nazisme of het agressieve nationalisme als thema heeft met verschillende intermezzo's. Chaplins onberispelijke acteertalent komt in de film wijd en zijd voor, hij blijft het opvoeren tot hij gewoon explodeert. Paulette Goddards positie als een ambitieuze joodse activiste die in opstand wil komen en Henry Daniells vertolking van een nasale, zo kalm-als-de-dood-serieus-als-een-hartaanval-zin, zorgen voor een prachtige kijkervaring.<br />Verder is er één aspect van de film dat hem zo bijzonder maakt: er zitten geen zwakke plekken in. Hij is niet 'geheim', hij hoort niet geheim te zijn. Het is een openlijke, schaamteloze, openlijke, duidelijke aansporing van zowel Hitler als het nazisme.<br />Om kort te gaan: kijk ernaar. Kijk maar, je zult het zien.