Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het enige goede aan Persepolis zijn de schaduwen in de Duitse expressionistische stijl van de animatie en een vleugje geschiedenis. Deze film verveelde me. Hij ging over een vrouw die ontevreden is over haar cultuur, die al het andere uitprobeert en dan weer teruggaat naar haar wortels. Hier vindt ze weer grote ontevredenheid en ten slotte vertrekt ze voor het laatste deel om iedereen in haar land de situatie te laten uitdokteren en te laten bedenken wat ze zullen doen nu zij er niet meer is om hen te steunen. Het komt niet tot een conclusie en laat ons achter met het gevoel dat deze vrouw geen loyaliteiten heeft. Let wel, ze wordt heen en weer geslingerd tussen culturen en heeft niet genoeg achtergrond om te kunnen bepalen wat belangrijk en echt is. Ze luistert naar heel veel stemmen en zal hoogstwaarschijnlijk uiteindelijk een soort wereldburger worden, in plaats van iemand die banden heeft met haar eigen cultuur van Iran. Het enige wat ik uit deze film opmaakte, was angst.