Wat is het sentiment van de recensie?

Eerst wist ik niet of het een kunstfilm of een documentaire was. De dag nadat ik een unieke film had gekregen na een smaakexplosie of misschien een openbaring. De film is een menselijke queeste om alles te vernietigen wat er bestaat, inclusief het leven op aarde. De hoofdrol is onwetend en koud. Hij is net als wij allemaal: hij wil rijk worden, lachen, reizen, eten en vermaakt worden. Hij reist van de ene plek naar de andere in een gigantische camper zonder richting of motief, alleen om de tijd te doden en zichzelf te vermaken. Tegen het einde is het te laat. Sinds mijn eerste blik op de Verenigde Staten was die film op me gaan drukken als een droom waar het leven op aarde niets anders is dan een vreemde ervaring. Ik ben kunstenaar en boeddhist en deze film communiceerde met mijn zintuigen. Het was een ideale belichaming van vergankelijkheid. Dit klinkt misschien vreemd, maar op de een of andere manier raakte deze film me op een diepere manier dan alle andere. Ik kan hem aanbevelen.