Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De editie van 2005 van de Royal Rumble werd live uitgezonden vanuit het Save Mart Centre in Fresno, Californië. De twee belangrijkste kampioenschappen van de WWE werden verdedigd, de doodgraver vocht tegen Heidenreich in een Casket-wedstrijd, Shawn Michaels nam het op tegen Edge in een vete die zich sinds oktober had opgebouwd, en natuurlijk was iedereen voor zichzelf in de belangrijkste wedstrijd van de Royal Rumble zelf. Wie zou dit jaar de prijs in de wacht slepen? Chris Benoit? Edge? Eddie Guerrero? Edge? John Cena? Batista? Edge? Shawn Michaels? Er was geen gebrek aan kandidaten.<br />Het was Batista die de volkse overwinning in de hoofdstrijd behaalde, maar niet zonder controverse, of moet ik zeggen een verknoeide finish. Batista en John Cena waren de laatste twee mannen in de ring. Het was de bedoeling dat Batista de jonge Smackdown!-ster over het bovenste touw zou gooien, maar het ging allemaal mis en ze vielen allebei op de grond. De scheidsrechters kwamen in actie, want we hadden net zo'n wedstrijd als die van Bret Hart en Lex Luger in 1994. Dat bracht de voorzitter van de raad van bestuur tot leven. Vinnie Mac liep naar de ring zoals alleen hij dat kan, maar hij liep wel ernstig letsel op toen hij in de ring stapte. Het was ongebruikelijk om Vince McMahon met gespreide benen te zien zitten en tegen de twee mannen te horen zeggen dat ze de wedstrijd moesten hervatten. Batista deed toen wat er van hem werd verwacht: hij dumpte Cena op de vloer en bezegelde zijn eigen toekomst met een kampioenschapswedstrijd bij WrestleMania 21.<br /><br />De onderkaart voor deze jaren had een heel solide lijn, met veel van de grootste sterren van WWE die in wedstrijden meededen. Elk merk had twee grote wedstrijden.<br />Raw opende de avond met de wedstrijd tussen Shawn Michaels en Edge. Dit was een goede technische wedstrijd. De hele weg terug naar de vierde plaats, tot Edge in de penarie kwam. Dit was een slimme beslissing om hem te laten meedoen aan het wereldkampioenschap. De tweede wedstrijd van de avond was de vete die een eind maakte aan de Casket-wedstrijd tussen de doodgraver en Heidenreich. Het was geen klassieke wedstrijd, maar ja, waren het ook geen klassieke Casket-wedstrijden geweest? Het was vermakelijk. Vooral toen Snitsky erbij betrokken raakte en Kane de kist met een enorme knal uit de kist liet springen. De doodgraver verbaasde niemand toen hij won en de deksel op Heidenreich en deze middelmatige vete sloeg.<br />De eerste van de twee kampioenschapswedstrijden van de avond was de verdediging van John Bradshaw Layfields tegen het WWE-kampioenschap in een Triple Threat-wedstrijd tegen zowel Kurt Angle als de Grote Show. Deze wedstrijd was erg goed. Ook weer geen klassieker, maar niettemin vermakelijk. JBL won nadat hij Kurt Angle had gevloerd. Zijn vreugde was echter van korte duur toen teddy Long hem achter de schermen van No Way Out vertelde dat hij het WWE-kampioenschap in een kooigevecht tegen Big Show zou verdedigen. Geen erg leuke manier om een zondagavond door te brengen.<br />En natuurlijk is er geen show zonder Punch. Punch, die natuurlijk wereldkampioen boksen is geworden. Zijn revanchewedstrijd van Unforgiven 2004 met Randy Orton was een stuk beter dan de oorspronkelijke ontmoeting. Het is jammer, want ze lijken gewoon niet goed bij elkaar te passen in de ring en dit zou een uitstekende vete zijn als dat wel zo was. Orton speelde zijn hersenschudding heel goed en ging verslagen naar Het Spel.<br />Dus de eerste grote wedstrijd van 2005 was een goede. Hij bereikte zijn doelen. Er kwam een eind aan de vetes en er kwamen nieuwe. We waren nu officieel op weg naar WrestleMania 21.