Wat is het sentiment van de recensie?

De decors trekken de aandacht van het publiek in het theater, ondanks de onheilspellende titel. Jake Gyllenhaal was te gast bij Conan O'Brien om de film te promoten en legde uit dat 'Rendition' een eufemisme was voor het verkrijgen van informatie door middel van marteling. Sinds 11 september 2001 stond 'Extraordinary Rendition' de inlichtingendienst van de regering toe om mensen zonder enige vorm van proces te ontvoeren en alle noodzakelijke middelen te gebruiken in ruil voor informatie.<br />Gyllenhaal speelt de onervaren CIA-analist Douglas Freeman (let op de ironie) die in tweestrijd verkeert over zijn opdracht, die hem tot slechts waarnemer maakt bij onorthodoxe ondervragingen in een ondergronds detentiecentrum buiten de Verenigde Staten.<br />Omar Metwally speelt de vermoedelijke terrorist Anwar El-Ibrahimi, de Egyptische man van Isabella Fields El-Ibrahimi (Reese Witherspoon). Isabella en haar zoon wachten tot Anwar thuiskomt van een wetenschappelijke conferentie als hij plotseling uit de passagierslijst van het vliegtuig verdwijnt. Ze zoekt hulp bij haar studievriendin die bij de overheid werkt en ontdekt dat het hoofd van de inlichtingendienst, Corrine Whitman (Meryl Streep) achter dit alles zit.<br />Rendition wordt geregisseerd door de nieuweling Gavin Hood uit Hollywood (die X-Men Origins: Wolverine gaat maken) en vraagt zich af of een dergelijke 'buitengewone vertolking' in het echte leven ook wordt uitgevoerd. De film werd ter plaatse uitgebracht in het kielzog van de Glorietta-explosie (bombardement/ongeluk?), en een cruciale scène in de film is wanneer een bom op een openbaar plein ontploft, dus dat moet elke bioscoopbezoeker de rillingen hebben bezorgd. Het zien van het exploderende tableau met een eenzaam rood met geel bord Aajala (Ayala?) op de rechterbovenhoek van het scherm, plus het effect van stilte en traag bewegende beelden, vergrootte de impact van het levensechte toeval van de scène.<br />Er zijn lessen te leren uit deze film en het komt allemaal neer op persoonlijke beslissingen die we dagelijks nemen. We hebben allemaal keuzes die we naar eigen goeddunken kunnen maken, en vaak zien we niet altijd (willen we niet) hoe dit anderen beïnvloedt, die uiteindelijk het ongelukkige slachtoffer van de omstandigheden kunnen worden. Wat 'het grotere goed' is, zou geen gedwongen keuze hoeven te zijn die onze leiders moeten maken als we elk al een juiste beslissing nemen bij de bron. Dat is pas een utopie die het bouwen waard is.