Wat is het sentiment van de recensie?

Mijn vriend en ik besloten dit voor de hand liggende stuk vreten te bekijken op basis van de titel. Na bijna dertig jaar van waardeloze en rudimentaire tienershakes kan ik niet geloven dat er nu pas een of andere nerd met een geniale hersenkronkel op de proppen komt met de briljant gevatte slogan 'Ze hebben erom gevochten'! Afgezien daarvan is 'Het bloedbad van de mijnwerkers' net zo willekeurig, irritant en oninteressant als de rest. Misschien nog wel meer! Het script bevat alle typische clichés en bevat alle vreselijk stereotypische personages die je een gruwelijke en pijnlijke dood toewenst. De bloederige effecten zijn door de computer gefabriceerd en dus meer dan meelijwekkend en het obligate 'groot' is dus overbodig. De sterren (Karen Black, John Philip Law en Richard Lynch) zijn, ondanks het feit dat ze de hoofdprijs hebben gewonnen, volkomen aan hun lot overgelaten. Vervloekte mijnen en verlaten spooksteden vormen een ideale setting voor een horrorfilm, zoals de makers van 'My Bloody Valentine' in het begin van de jaren tachtig al hadden uitgedokterd, maar zijn saaie film heeft gewoonweg geen enkele innovatieve ideeën of ook maar in de verste verte verrassende elementen te bieden. Een stel inhalige losers van in de twintig, die zichzelf als vrienden beschouwen, ook al kunnen ze elkaar duidelijk niet uitstaan, ontwijden een oude mijn op zoek naar het goud dat daar zogenaamd verborgen ligt. Natuurlijk laten ze de zombiemijnwerker op deze manier onvoorzichtig herrijzen en krijgt hij honderdvijftig jaar rust om zich voor te bereiden op een massale tienermoord. Yay! De cast is buitengewoon irritant in deze film. De meisjes hebben allemaal een indrukwekkend postuur, maar weigeren iets te laten zien. In plaats daarvan geven ze allemaal de voorkeur aan eindeloos gejammer en het nemen van nodeloze risico's. De onbenullige kerels dienen duidelijk alleen maar als vullers op het scherm. In haar amper vijf minuten speeltijd slaagt Karen Black er nog steeds in zichzelf voor gek te zetten door de meest prototypische en hysterische plaatselijke geschifte vrouw ooit te spelen. De zombie heeft een dom en zeer weinig overtuigend gezicht, maar hij ziet er goed uit en is redelijk bedreigend wanneer hij in de verre schaduw van het maanlicht rondzwaait met zijn houweel. Het gaat om de voornoemde tagline en je kunt op de doos in de videotheek lezen dat er verder niet veel te melden valt. Directeur John Carl Buechler heeft in de jaren tachtig een paar bescheiden hits gehad, zoals de originele 'Troll' en een redelijke 'Friday the 13th'-versie, maar het is duidelijk tijd om met pensioen te gaan.