Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb vanavond naar The Dresser gekeken, en ik heb hem maar één keer eerder gezien, een jaar of twaalf geleden.<br />Het is geen 'grote' film en hij probeert ook niet veel indruk te maken, maar mijn god, de genialiteit van de twee hoofdrollen maakt me bijna sprakeloos. Albert Finney en Tom Courtenay zijn in deze film niets minder dan verbazingwekkend.<br />The Dresser is het verhaal van Sir, een oudere Shakespeare-acteur (Finney) en zijn kleedster Norman (Courtenay), een soort lijfknecht, die tijdens de Blitz van Londen in de Tweede Wereldoorlog een productie van King Lear opvoert. Dit zijn twee mannen, die van elkaar afhankelijk zijn: Sir is bijna hulpeloos zonder de hulp van Norman om hem te overreden, te vleien en te intimideren om naar het toneel te gaan voor zijn 227ste voorstelling van Lear. En Norman leeft zijn leven plaatsvervangend via Sir; zonder dat Sir hem nodig heeft, is hij niets, of denkt hij dat in elk geval.<br />Dit is een door karakters gedreven film; de plot is ondergeschikt aan de interactie van de karakters, en daarom zijn er acteurs van het hoogste kaliber nodig om hem tot leven te brengen. Finney, pas 47 jaar oud, is volkomen geloofwaardig als een heel oude, heel zieke, nukkige, treiterige, maar briljante toneelspeler. Hij sist en spuugt naar zijn medespelers, zelfs als ze voor hem buigen! En Courtenay is niet minder overtuigend als de geaffecteerde kleedster, die soms meer als moeder dan als bediende voor zijn bejaarde werkgever moet optreden. Maar 'werkgever' is eigenlijk niet het juiste woord. Want hoewel hun relatie technisch gezien die van werkgever en werknemer is, gedragen Sir en Norman zich meestal als een oud getrouwd stel.<br />Ja, er spelen nog anderen mee in deze film, maar het staat buiten kijf dat de echte sterren Finney, Courtenay en het fantastische script van Ronald Harwood zijn. Dat wil niet zeggen dat er geen andere mooie rollen zijn, met name Eileen Atkins als de lankmoedige toneelmeesteres Madge. Er is een prachtige scène waarin Sir en Madge praten over oude verlangens, oude spijt en hoe het had kunnen zijn.<br />Hoewel er tegenwoordig niet meer over gesproken wordt, is het de moeite waard om te onthouden dat The Dresser genomineerd is voor vijf Academy Awards: voor beste acteur zowel voor Finney als Courtenay, voor beste film ook voor Courtenay, voor beste regisseur (Peter Yates) en voor beste aangepaste scenario.<br />Ik herinnerde me dat dit een goede film was, maar ik was er niet op voorbereid om van begin tot eind zo gebiologeerd te zijn. Als je een voorbeeld wilt zien van wat geweldig acteren is en je de hele tijd enorm wilt vermaken, dan raad ik je aan om The Dresser te gaan zien.