Wat is het sentiment van de recensie?

De film _Hypocrites_ van Lois Weber was en is nog steeds min of meer een heel gewaagde en gewaagde film. Ik heb ervan genoten en ik was erg onder de indruk van de film en het verhaal. De priester ziet de hypocrisie van de mensen in zijn kerk en probeert hun de 'naakte' waarheid te laten zien. De mensen zijn ontzet als hij het naakte standbeeld laat zien dat de waarheid weergeeft, nadat hij er niet in is geslaagd hen erheen te leiden en de paar die dat wel deden, hem daarbij hebben geholpen. De mensen willen de waarheid niet onder ogen zien dat ze iets verkeerds doen, maar het laat zien dat ze dingen voor God brengen, dat ze ongepast naar strandfeesten gaan, dat ze materialistisch zijn, en andere dingen die de mensen in onze wereld doen die in moreel opzicht niet goed zijn. Uiteindelijk, als hij geen volgelingen weet te krijgen, moet hij alleen de poorten van de hemel binnengaan. Deze film lijkt me heel stoutmoedig, door het feit dat er een hele tijd een naakte vrouw te zien is, vooral gezien de periode waarin de film is gemaakt. De beeldspraak en symboliek in deze film vond ik ongelooflijk. De manier waarop ze de naakte vrouw doorzichtig maakten en een naakte vrouw gebruikten om de naakte waarheid te symboliseren, toont veel creativiteit en kunstzinnigheid. Het tonen van de verschillende zonden van de mensen terwijl ze over de weg liepen en weigerden het pad te volgen, elk met andere excuses, tegenslagen en/of hogere prioriteiten, was een geweldige manier om de mensen van vandaag te vertegenwoordigen. Deze film slaagt er heel goed in om de morele boodschap over te brengen op het publiek. Lois Weber heeft een geweldige manier om de aandacht van haar toeschouwers te vangen met haar creativiteit, symboliek, beelden en auditief. Zelfs de muziek van de piano in deze film is heel mooi en past bij het hele thema.