Wat is het sentiment van de recensie?

Geen muziek. Geen stomme masala. Een redelijk realistische weergave van het politiesysteem in India en gebaseerd op een echte 'ontmoetingsplaats' in India, Daya Nayak. Dat is Ab Tak 56 (56 staat voor het aantal misdadigers dat de hoofdrolspeelster 'Sadhu Agashe' heeft vermoord' <0xE2><0x80><0x93> dat weet je allemaal al) waarin Nan Patekar de rol van een ontspannen en berekenende Indiase agent speelt. De eerste twee delen zijn gewoon hilarisch. De plot, hoewel in de recensie een beetje voorspelbaar, is desondanks intrigerend. Nog een van de films van Ram Gopal Vermas The Factory. Films die fatsoenlijk of echt goed zijn, Ab Tak chappan is bijna heel goed. Maar toch blijft het een van de top-70-films uit India, met reclame en kunstzinnigheden inbegrepen. Wat geweldig is, is dat het verhaal ontspannen wordt verteld en eindelijk (in een Indiase film) laat zien hoe het politienetwerk werkt. De cast is echt verdomd goed, maar serieus, de hoofdrollen zijn zo grappig als de pest (hoewel ik niet weet of de ondertitelde versie ook grappig zal zijn). De producers proberen een release in Cannes te krijgen, wat interessant is. Gemaakt door de debuterende regisseur Shamit Aman (ik geloof dat hij zo heet).<br />Opnieuw 55 y.o. Nana Patekar is briljant zonder zijn stomme, schreeuwende rollen uit het verleden, en toont alleen maar wat een goede regisseur kan doen met een goede acteur. Echt goed werk. Als je geïnteresseerd bent in Indiase films en je walgt van de onzin die sommige van onze jongens uitkramen, dan is dit beslist een opluchting.<br />Opnieuw is Patekar de man die de film als het ware op zijn schouders torst en de stijl van de film belichaamt: ontspannen, grappig, intelligent en berekenend. Goede dialogen, goed acteerwerk, goede regie <0xE2><0x80><0x93> dat alles in een geweldige film. Aanbevelingen: Gangaajal, Ram Gopal Verma's Company (beide Indiase films).