Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In The Book of Life speelt Martin Donovan Jezus, die op 31 december op JFK Airport verschijnt om het nieuwe millennium in te luiden door te strijden tegen Thomas Jay Ryan (Satan) en het lot van de wereld te bepalen. Verder is er nog David Simonds (Kurt de accountant van Amateur) als een dwangmatige, dakloze gokker.<br />Zoals gewoonlijk creëert Hartley een surrealistische wereld waarin de schoonheid van het gewone, vreemd en buitenaards gemaakt, door kunstig ingelijste taferelen en stedelijk/industriële landschappen vol verblindend licht en schaduw stroomt. Zoals gewoonlijk introduceert hij schijnbaar toevallige details in een vroeg stadium en brengt ze later terug in hilarische en onverwachte contexten <0xE2><0x80><0x93> de humor is eenvoudig, maar duizelingwekkend en niet te onderdrukken. Hartley heeft een verbazingwekkend vermogen om kleine, hartstochtelijke momenten te creëren van het tegelijkertijd alledaagse en buitenissige. Zoals gewoonlijk creëert hij een toon die blasé en wereldmoe is, maar tegelijkertijd kwetsbaar, open en eerlijk. Binnen een paar minuten verandert hij van uitbundige humor in een taal die metafysisch en poëtisch is <0xE2><0x80><0x93> het soort schrijven dat zo rechttoe rechtaan en perfect is dat het moeilijk is om je tranen in te houden, ondanks het gebrek aan duidelijke emotie. Nog een ontzagwekkende en hoogst onderhoudende film. _Het boek des levens_ is opgenomen (met een digitale camera?) met een wazig effect: een gevoel van het hemelse hand in hand met het naderende onheil, en een hyperbewustzijn van het heden als fragiel en vluchtig in de laatste ogenblikken. De laatste akte is spectaculair. Dit klinkt misschien allemaal heel mooi, maar de film is een komedie en hij maakt zichzelf belachelijk, terwijl hij tegelijkertijd de draak steekt met het concept van Armageddon, het Laatste Oordeel en vulkanisme.' Hoewel hij in feite heel diepzinnig, ontroerend en levensbevestigend is, is hij voor het grootste deel luchthartig en speels. Het acteerwerk is onberispelijk in termen van de ingetogen toon die Hartley in zijn films heeft ontwikkeld (een toon die sommige mensen niet hebben). De mensen die een negatieve reactie hebben op Peter Greenaway (zoals altijd zijn er mensen die op deze film met cynisme en minachting reageren <0xE2><0x80><0x93> mensen die afkerig zijn van Hartleys abrupte veranderingen en van wat zij als pretentieuze of manierende technieken beschouwen, maar die geen tijd hebben om na te denken over de meningen van zulke domme en harteloze dwazen? Iedereen die een Hartley-fan is, zal deze film prachtig vinden <0xE2><0x80><0x93> als ze de kans krijgen om hem te zien, tenminste. Het is moeilijk te zeggen hoe hij op video eruit zou zien.