Wat is het sentiment van de recensie?

Ik kan niet geloven dat deze film zo'n hoge score krijgt op IMDb. Natuurlijk ben ik tot de conclusie gekomen dat IMDb niet echt waardevol is om erachter te komen of een film goed is of niet, aangezien 99 procent van alle films een score van 6 tot 7 heeft. Het is de conclusie en het falen van crowdsourcing op internet. Voor dit doel wordt een gemiddelde genomen van de meeste mensen, en helaas zijn de meeste mensen simpele, gemakkelijk te vermaken fastfoodidioten. Maar ik dwaal af. De film. Ik wil mijn tijd echt niet verspillen door erover te schrijven. Zeg maar dat ik hem vond passen bij twee groepen mensen, jonge tieners, op de leeftijd waarop gewelddadige actiefilms van welke soort dan ook gewoon op hun plaats zijn, en goths die het heerlijk vinden om elke gotische vampierfantasie die ze maar te pakken kunnen krijgen te smoren. Als je niet in een van die categorieën valt, zul je deze film absurd vinden. Ik vond de eerste Underworld wel leuk. Hij was destijds nieuw en had een zekere spanning. De tweede plot was een beetje ingewikkeld, maar ik vond de regie en de cinematografie soms wel leuk. Maar deze hele film voelde aan als een productie van een sciencefictionkanaal of zelfs een tv-serie. Ik merkte dat de acteurs te veel werden gedirigeerd. Hun lichaamstaal verstrakte tot onnatuurlijke idealistische houdingen die gekunsteld leken. De zinnen werden uitgespuwd zoals jonge acteurs Shakespeares zinnen uitspugen, genietend van hun eigen egocentrische glorie over het feit dat ze zo'n rol hadden, maar daarbij de rol ruwweg afraffelend. De plot was vanaf het begin droog en voorspelbaar. Ik merkte dat ik wenste dat alles gewoon 'doorging' omdat het zo gemakkelijk was te voorspellen wat er ging gebeuren. Eerst probeerde ik me er druk over te maken, maar mijn hersens waren gedwongen ermee op te houden. Tegen het einde viel ik zelfs in slaap. Het is niet eens de moeite waard om ze allemaal op te sommen. Als je een tiener met puistjes bent of een chronische goth, oké, ga je gang. Voor de rest van ons: vergeet het maar, zoals ik nu ook ga doen.