Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film greep me meteen vanaf het begin, waar een lief uitziend tienermeisje alleen een graf bezoekt, waarna Elton Johns krachtige nummer 'Friends' begint te spelen terwijl zij in haar eentje door de straten van Parijs loopt, met een koffer in haar hand, zich op een naïeve manier niet bewust van de autodiefstal en prostitutie om haar heen. De hele film is een prachtige, dromerige, romantische verzameling van scènes van jonge liefde, hand in hand, leven op het platteland, wilde paarden die vrij rondrennen, velden vol wilde bloemen, zonsondergangen, toasts op de wijn, avonden bij de haard, plezier maken, en algemene onschuld, allemaal geënt op romantische muziek van Elton John. Het is magisch.<br />Op de een of andere manier heb ik deze film in mijn jeugd gemist. Ik weet zeker dat het een sterke indruk op me zou hebben gemaakt als ik de film toen had gezien. Ik herinner me de radioreclame voor de film in 1971, waarin werd gezegd dat het een speciale film was met muziek van Elton John, en dat het refrein van de titelsong 'Friends' in de reclame werd gespeeld ('Makin' friends for the world to see...'), maar ik heb er in die tijd nooit meer iets over gehoord en heb de film nooit te zien gekregen tot ik hem 35 jaar later huurde bij een videotheek. Inmiddels was hij bewerkt, gecensureerd, en allerlei ongelukkige mensen met kwade politieke bedoelingen gebruikten allerlei lelijke woorden om de film te beschrijven. Wat kan ik zeggen? De wereld is sindsdien krankzinnig geworden.<br />Het verhaal gaat dat een 14-jarig meisje gedwongen wordt om bij haar nicht in Parijs in te trekken nadat haar beide ouders zijn overleden. (In de openingsscène was ze op bezoek bij hun graf.) Op een dag, als ze in haar eentje naar de dierentuin gaat, ontmoet ze een 15-jarige jongen, ze kunnen het goed vinden en spreken af elkaar de volgende dag te ontmoeten. De volgende dag rijdt de jongen samen met haar per ongeluk met zijn auto een meer in bij een bizar auto-ongeluk. Het was de auto van zijn vader, hij kan het niet aan om naar huis te gaan en zijn vader onder ogen te komen. En zo beginnen de twee tieners samen op het Franse platteland te wonen, met als gemeenschappelijke achtergrond dat ze allebei een hekel hadden aan hun leven thuis. Ze trekken in een leegstaand huisje, de jongen neemt allerlei baantjes om in zijn levensonderhoud te voorzien, hun zogenaamde vriendschap verandert in een romance, het meisje wordt zwanger en ze krijgen met succes een baby thuis. En al die tijd laat de vader van de jongen de politie proberen zijn vermiste zoon op te sporen. Op de dag dat het stel een jaar samen op de vlucht is, lokt de politie de werkgever van de jongen eindelijk op het spoor door een persoonlijk onderzoek, en ze krijgen te horen dat ze de jongen de volgende ochtend kunnen zien als hij naar zijn werk komt. De volgende ochtend zien we de jongen zijn huis verlaten om naar zijn werk te gaan. Hij neemt vriendelijk afscheid van zijn vriendin/echtgenote en maakt vrolijk radslagen terwijl de scène stilstaat bij het afscheid van zijn vriendin. Tenminste, zo eindigt de videoversie die ik heb gezien. Het is een onverwacht, maar goed getimed einde, waarschijnlijk bedoeld voor de laatste gelukzalige momenten voordat de jongen wordt teruggebracht naar het huis van zijn ouders en zijn gelukkige leven met zijn vrouw en baby in duigen valt.<br />Hoe mooi het verhaal en de beelden ook zijn, de plot is verschrikkelijk onrealistisch en uiterst gekunsteld. Ik denk dat het beter is om gewoon als jong mens van de film te genieten.' Het verhaal van de autodiefstallen is een droom-kom-waar-je-mij-voor-de-gek-hou-ben-fantasie, en ik wil er verder niet op ingaan, omdat alle logica en geloofwaardigheid snel in duigen vallen als je het verhaal wat diepgaander bekijkt. Waarom zou een volledig gemeubileerd en van alles voorzien huisje een heel jaar lang onbewaakt en onbeheerd achterblijven? Wat waren ze van plan als de eigenaars terugkwamen? Waarom zou een meisje een autodief genoeg vertrouwen om zwanger van hem te worden? Vond ze het niet onethisch om het huis en het eten van anderen te gebruiken? Hoe konden ze ooit de kans krijgen om een tandarts of andere medische hulp te krijgen als ze buiten de maatschappij leefden? Hoe kon de jongen een auto-ongeluk krijgen op een landweg zonder botsingen en zonder andere auto's in de buurt? Waar zijn er plekken in de buurt van de beschaving waar wilde paarden vrij rondlopen? Hoe kan het dat een tienerjongen seks niet als voornaamste doel in zijn leven heeft als hij een meisje oppikt in een dierentuin? (De songtekst van Elton John klopt gewoon niet.) Waarom zouden ze hun kleren uittrekken als ze's nachts buiten slapen als het koud wordt? Enzovoort. De scènes over wilde paarden zijn zodanig geconstrueerd dat ze aantrekkelijk zijn voor meisjes, zoals het onrealistische thema van 'vriendschap voor romantiek'. en al die smachtende en kietelende scènes met hun voorspelbare uitkomsten, het rennen door de bloemenvelden naar elkaar toe, de wazige filters, de scènes die door de wilde bloemen op de voorgrond worden geschoten, de eendjes, enzovoort. Het werkt, maar het is beslist geënsceneerd.<br />Toch is dit een film over jeugd en vrijheid, en dat ideaal is sinds de jaren zeventig niet veranderd. Tegenwoordig worden jonge mensen nog steeds behandeld als bezittingen of vermiste huisdieren die door de politie worden teruggevonden, in plaats van als volwassen mensen die dezelfde behoefte aan romantische liefde en vrijheid hebben als de volwassen wereld, en het vermogen om verantwoordelijk te zijn als ze die vrijheid krijgen. Daarom is de boodschap universeel. Het is duidelijk waarom een vervolg zou...' Dit verhaal gaat over een magisch, een jaar lang respijt van de echte wereld. Zo'n situatie had nooit eindeloos kunnen voortduren, aangenomen dat het <0xC3><0xBC>berhaupt zou kunnen gebeuren, en een verhaal over het echte leven na afloop zou niet de magische aantrekkingskracht van zo'n onwerkelijke bestaanstoestand hebben. Ik hoop echt dat geen enkele tiener de film serieus genoeg nam om zo'n domme stunt uit te halen. Maar ik hoop net zo goed dat tieners die in de jaren zeventig onder de indruk waren van deze film, er iets van hebben geleerd en sindsdien pogingen hebben ondernomen om zo'n magische wereld voor anderen bereikbaarder te maken, in plaats van de haat en onderdrukking van de samenleving, vooral die van hun eigen kinderen, te bestendigen.