Wat is het sentiment van de recensie?

Het moet gezegd worden dat de regisseur van _The Cell_, Tarsem Singh, zich heel handig heeft gevestigd met zijn eerste film, die toevallig een van de meest visueel verbluffende films in de hedendaagse filmwereld is.<br />_The Cell_ is meer een gevoelservaring dan een film. Als thriller steekt hij boven de meeste andere films uit, met een goede montage en een huiveringwekkende cast die een uitzonderlijk spannende sfeer scheppen. Maar uiteindelijk is het Tarsems vaardigheid in een ingewikkeld en verontrustend decor en beeldmateriaal die de schrik van de film in zich draagt. Net als bij verscheidene recente films ben ik geschokt door de alarmerende hypocrisie van degenen die negatief commentaar hebben geleverd op _The Cell_ ; ter verdediging van de film zal ik enkele van deze kwesties aansnijden. De plot lijkt de voornaamste zorg te zijn, en hoewel die niet revolutionair is en sterk doet denken aan _The Silence of the Lambs_, is het nooit de bedoeling geweest dat die het belangrijkste aspect van de film zou worden. De plot zelf is een voertuig waarmee de visie van Tarsem <0xE2><0x80><0x93> tegelijkertijd afschrikwekkend en wonderbaarlijk <0xE2><0x80><0x93> aan het publiek wordt gepresenteerd, ongeveer zoals de plot van _The Silence of the Lambs_ ondergeschikt is aan de fascinerende studie van de twee hoofdpersonen, Lecter en Starling. Hoewel The Silence of the Lambs duidelijk de beste film is, is het irrationeel om de plot van The Cell te veroordelen, en tegelijkertijd die van The Silence of the Lambs te prijzen.<br />Mijn laatste zorg is het noemen van de'mvt-stijl' van regisseren. Het doet me pijn om te zien hoe regisseurs de innovatieve camera- en filmtechnieken veroordelen. Een camera heeft het potentieel om veel meer te zijn dan alleen maar een instrument om gebeurtenissen vast te leggen; in The Cell worden alle hoeken, pans, kleuraanpassingen enzovoorts in hun volle omvang gebruikt met als doel het creëren van het gevoel van een droomachtige toestand die anders niet bereikt had kunnen worden. Dit is essentieel voor de film, aangezien de premisse erachter de visualisatie van het onderbewustzijn van een seriemoordenaar is. Als je alleen maar een serie statische shots wilt, moet je je beperken tot toneelvoorstellingen en de bioscoop helemaal opgeven.<br />Met andere woorden: The Cell is door en door vermakelijk, angstaanjagend en adembenemend, zowel in zijn tempo als in zijn opzet. Iedereen die in staat is om voorbij het <0xE2><0x80><0x93> misschien ongeïnspireerde, maar nooit saaie <0xE2><0x80><0x93> scenario te kijken, zal een van de beste films van het jaar 2000 vinden.