Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Meestal ben ik niet geneigd om recensies te schrijven over films waarvan ik vind dat ze een vermelding verdienen. Maar in mijn streven om als schrijver en filmcriticus te groeien vind ik het belangrijk om mijn gedachten te uiten als ik een film NIET MOET. 'Queen of the Damned' is zo'n film.<br />Anne Rices populaire horrorverhalen over Lestat, een biseksuele vampier, kwamen voor het eerst in 1994 op het witte doek in de succesvolle film An Interview With A Vampire. Met de hoofdrollen van twee van de grootste zwaargewichten in Hollywood, Tom Cruise en Brad Pitt, werd het publiek getrakteerd op een stijlvolle esthetische en gotische scène. Hoewel het misschien meer een kwestie was van stijl dan van inhoud, had het toch iets wat werkte, ondanks het gebrek aan inhoud (ik ben nooit zo gecharmeerd geweest van het vampiergenre in het algemeen).<br />Sinds die tijd zijn Brad Pitt en Tom Cruise overgestapt op veel grotere dingen. Waarschijnlijk zouden ze allebei hebben gebruld van het lachen als ze waren gevraagd voor een vervolg. Ze zouden nog harder hebben gelachen als ze de uiteindelijke uitkomst hadden gezien. 'Koningin van de Verdoemden' is het soort film dat Hollywood graag tegen een lage prijs uitbrengt in de hoop snel wat geld te verdienen dankzij een gemiddelde soundtrack en een grote marketingcampagne die gericht is op dertien tot zeventienjarigen. Onnodig te zeggen dat deze film van het begin af aan verschrikkelijk is. Lestat, nu gespeeld door Brit Stuart Townsend van _Shooting Fish_, ontwaakt uit zijn donkere graf en hoort het geluid van... je raadt het al, Nu-Metal. Hij jaagt een paar verwarde punkachtige muzikanten de stuipen op het lijf en sluit zich aan bij hun band, op voorwaarde dat hij alleen's nachts verschijnt, met de zon die zijn huid verbrandt en de hele dag door...<br />Jesse (Marguerite Moreau), een student die het paranormale bestudeert (vampierstudies misschien?), probeert erachter te komen of Lestat echt is wie hij zegt dat hij is. Onderweg valt ze voor hem (het heeft iets te maken met haar vreemde verleden), maar ze heeft een beetje concurrentie in de vorm van koningin Akasha (Aaliyah), een demonenkoningin van de vampiers die uit de onderwereld terugkeert om Lestat als haar gekozen koning te verwerven.<br />De film is beschamend zelfingenomen, maar de kitscherige toon laat toch enige ruimte voor zijn deprimerende humor. Iedereen die deze film ziet voor iets anders dan een goede lach moet meer films in het algemeen gaan zien! Het kijken naar Townsend is aangenaam. Hij weet dat de rol veel te hoog gegrepen is en doet zijn best om op het slappe koord te balanceren tussen volkomen huichelarij en serieus acteerwerk. Wijlen Aaliyah is, helaas, verschrikkelijk in de titelrol. Ze heeft een minimum aan schermtijd, en wat ze wel heeft gebruikt ze niet ten volle. De slechte make-up en de special effects helpen ook niet echt; soms klinkt ze alsof ze door een microfoon praat.<br />Het gerucht gaat dat deze film tot Aaliyahs vroegtijdige dood vorig jaar rechtstreeks naar de videotheek ging. Met de mogelijkheid voor mensen om haar laatste film te zien, heeft Warner Bros deze op dvd uitgebracht. Anders zou dit zo'n film zijn geweest die je in de videotheek op de plank ziet staan, maar die je vermijdt omdat je weet dat het gewoonweg verschrikkelijk is.<br />Ongetwijfeld zullen er nog meer van dit soort films worden gemaakt. Kijk maar eens naar de stortvloed van tienerrom-coms die de ronde doen, of naar het feit dat dat genre zelf wordt bezoedeld door films als 'Not Another Teen Movie'. Als er een markt is om Hollywood te exploiteren, dan zal dat gebeuren.<br />Het grootste probleem dat ik met deze film heb, is niet de film zelf. In Hollywood draait alles om geld verdienen, dus als er een markt is voor deze film, dan zullen ze die ook gaan najagen. Dat is zakendoen. Maar wat me het meest zorgen baart, is dat mensen actief naar de bioscoop gaan en geld betalen om ernaar te kijken! Dat is waarschijnlijk het grootste probleem in de wereld van de film: is filmkunst op de eerste plaats en entertainment op de tweede, of is het andersom? De enige mensen die daarover kunnen beslissen, zijn het publiek. Als je van goede films houdt en geïntrigeerd bent door goede films, moet je uit de buurt blijven van deze onzin.