Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben net terug van het GLBT Filmfestival in het Loews 34th in New York. Een vriend van me heeft me over deze film verteld. De reactie van het publiek was heel positief! Veel goede, stevige lachsalvo's en ook een paar stille momenten van besef. Top op elk gebied. Een film die je aan het denken zet en je dan doet beseffen hoe gelukkig we allemaal zouden zijn als we de tijd konden terugdraaien en zonder schaamte of schuldgevoel konden leven. Ik stel me zo voor dat dit dicht in de buurt komt van, zo niet, de favoriete prijs van het publiek! Wat het meest verbazingwekkend was, was het feit dat de film begint als een satire en dan langzaam overgaat in een oprecht commentaar op de negatieve en soms gewelddadige reacties van de groep die hij begon te satiriseren. Er is geen gemene, geestige humor ten koste van de ene groep, alleen een langzaam besef dat we allemaal beter af zouden zijn als we gewoon teruggingen naar de vriendelijke onschuld waarmee we allemaal zijn begonnen.