Wat is het sentiment van de recensie?

Opnieuw heeft Almenábar ons voorzien van een topfilm. Deze regisseur is verbazingwekkend en hij heeft bewezen dat hij even getalenteerd en effectief is als hij genres doorsnijdt.<br />De uitstekende karakterontwikkeling van de film, door middel van dialogen en persoonlijke eigenaardigheden, maar ook met subtielere details (de blik van Ramons vader), stelt het publiek in staat zich zeer nauw met de hoofdrolspelers te identificeren, waardoor het belang en de emotionele impact van de gebeurtenissen die zich afspelen des te groter worden. De beelden zijn soms eenvoudig, soms verbijsterend (de droom op het strand), en ik denk dat Almenábars films echt profiteren van het feit dat hij ook de muziek componeert <0xE2><0x80><0x93> die paste perfect bij de wisselende stemmingen van de film. Deze film gaat niet alleen over euthanasie, wat op zich een belangrijke kwestie is, maar ook over de dualiteit van een man die soms echt van het leven lijkt te genieten (zij het op een beperkte manier) en toch onwankelbaar vasthoudt aan zijn verlangen om te sterven. De overweldigende droefheid van de film wordt geaccentueerd door goed getimede geestige opmerkingen, die des te grappiger zijn omdat ze een welkom respijt bieden van de melancholie die je ongetwijfeld zult voelen.<br />Hoewel duidelijk in het voordeel van euthanasie, doet deze film het uitstekend als het gaat om de Dat het kind dood wil.'<br />Uitstekend geschreven, geacteerd, geregisseerd, cinematografie, muziek <0xE2><0x80><0x93> 10/10.