Wat is het sentiment van de recensie?

De wereld lijkt nu in een vreemd stadium van afslanken te verkeren, waarin voorwerpen als dvd's en cd-spelers steeds kleiner worden. Het is duidelijk veel cooler om een kleinere iPod te hebben dan een grotere. Dat geldt niet voor bioscoopschermen, zoals het geval is met de IMAX, het enorme, wijdverbreide theatersysteem dat tot op de dag van vandaag het publiek verbijsterd heeft. Zolang het materiaal maar goed is.<br />Het grootste probleem met 'Magnificent Desolation: Walking on the Moon 3D' is dat het enorme scherm het voornaamste voordeel is. Het is een saaie, nietszeggende film die ons maar al te graag wil plezieren en verbazen met zijn afgezaagde special effects en inspirerende citaten van beroemde namen als Neil Armstrong en Buzz Aldrin. Een ander probleem met de film is dat hij niet eens de tijd neemt om te gaan zitten en de paar geluksvogels te interviewen die zo'n buitengewone ervaring hebben gehad dat ze op de maan hebben gezeten. In plaats daarvan hebben de schrijvers gewoon op COPY en PASTE gedrukt en beroemde stemmen als Morgan Freeman, Bill Paxton en Matt Damon ingehuurd om hun beroemde citaten te imiteren. Deze tactiek is meedogenloos eentonig en saai.<br />Ik zou zonder een moment te aarzelen zeggen dat ik geen enkel stukje informatie uit de film heb opgedaan dat ik niet al wist. En het bleef me maar irriteren met zijn hardnekkige sentimentaliteit. Elke drie minuten lijkt de stem van Tom Hanks een teken te geven om iets te zeggen als: 'Zonder de bijdragen van deze dappere mannen en vrouwen...' Als je naar de film kijkt, is het alsof je naar een slechte reclamespot kijkt. Veertig martelende minuten lang.<br /><br />1/4''