Wat is het sentiment van de recensie?

Het soort B-films uit de jaren vijftig van de vorige eeuw die een beetje stom waren, maar toch zo leuk, zijn een eerbetoon aan Predator Island. De film, die in Connecticut is opgenomen, speelt op een eiland dat Hell's Beacon wordt genoemd en dat alleen bewoond wordt door het stel dat de vuurtoren beheert. Op de typische sci-fi-manier van de jaren vijftig laten een stuk of zes jonge volwassenen hun boot tegen de rotsige kust van het eiland te pletter slaan, waarna afschuwelijke wezens uit de ruimte het eiland binnenvallen nadat er vlakbij een meteoor is ingeslagen. De wezens beginnen zowel de lichamen van hun slachtoffers te bewonen als te verslinden. Veel gevloek en slappe antwoorden zijn de voornaamste vorm van dialogen in deze film. Het is zo onecht dat je af en toe gewoon moet lachen. Als je op zoek bent naar een film die stom is, maar op een leuke manier, dan past deze wel in het rijtje.<br />Interessante opmerking: ik kom in de film voor als een lijk in de verre achtergrond van de laatste scène. Tijdens het filmen hadden ze ongeveer 50 extra mensen nodig, maar toch kwamen er zo'n 300 mensen opdagen. Uiteindelijk maakten ze bijna 200 van hen gebruik.