Wat is het sentiment van de recensie?

Hynkel, dictator van Tomania, is een verwend kind dat boos wordt als hij niet krijgt wat hij werkelijk wil... En wat hij gewoonweg wil, is niets minder dan de wereld...<br /><br />In een van de uitzonderlijke scènes van de Chaplin-kunst voert Hynkel een ballet op met de 'wereld', die uit elkaar spat als hij denkt dat hij hem in zijn greep heeft...<br />Chaplin heeft ook een paar bijtende woorden over oorlog en oorlogsfilms... In een scène aan het begin van de film, die zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog, stort de Tomaniaanse koerier neer en denkt... Hij staat op het punt te sterven... In een staat van delirium begint hij belachelijke woorden te zeggen... De lege dubbelzinnigheid stijgt verder op tot een schitterende vertoning van alle heldhaftige doodsscènes uit oorlogsfilms...<br /><br />In een andere scène, waarin hij een vluchteling wordt in het joodse getto en het bevel op zich neemt van het verzet dat een opstand onder de oude mannen aanwakkert, is hij van plan de dictator te doden... Een van de groep moet de meedogenloze veroveraar van Austerlich doden... Degene die gekozen wordt, zal natuurlijk sterven, maar zijn heldhaftige dood zal beloond worden en zijn naam zal schitteren als een ster in de geschiedenis van Toman...<br />De scène waarin hij en vier andere personages roomtaartjes met munten eten om te bepalen wie zijn leven zal offeren om de dictator te vermoorden, is een bittere hilariteit vol grote angst... Ondanks al zijn teleurstellende tekortkomingen is 'De grote dictator' toch een belangrijke film, omdat de ironische toon van de film iets toevoegt dat Chaplin noch iemand anders hem had kunnen geven: de ironie van de geschiedenis... De noodzaak om Hynkel te vermoorden is een voorbode van de moordaanslag op Hitler door zijn generaals... De kracht van de oorspronkelijke satire wordt alleen overtroffen door de imitatie van de kunst van de geschiedenis...<br /><br />Met een schitterende opeenvolging als die van het eenden schieten, die ertoe leidt dat de dictator wordt aangezien voor de nederige joodse kapper en vice versa, is 'De grote dictator' Chaplins eerste gesproken film... Deze keer 'Charles' en niet 'Charlie'. wil meer zeggen door zijn film en niet door een amusante komedie, de laatste waarin hij zijn beroemde 'Zwerfster' gebruikt.