Is deze recensie positief of negatief?

Het verhaal is simpel. Een boerenjongen, Lem (Farrell) gaat naar de stad om de graanoogst te verkopen, wordt verliefd op een serveerster, Kate (Duncan) en trouwt met haar, brengt haar thuis bij een vijandige vader en een groep maaiers die op vrouwen belust zijn. Er zijn schimmen van ZE WETEN WAT ZE WILLEN en er zijn mensen en dieren. De hofmakerij, die plaatsvindt in twee lange reeksen die zich in het restaurant afspelen, neemt het eerste halfuur in beslag en wordt sloom afgewerkt. Lem is zo zwak dat hij zijn vader toestaat zijn vrouw te mishandelen, die door Mac (Richard Alexander) een van de maaiers wordt voorgesteld met hem mee te gaan. Duncan en Alexander zijn de enige goede dingen in deze saaie kletskous, die de inzichten en de filmische schoonheid mist die we van Murnau verwachten. Farrells personage heeft geen ruggengraat, dus uiteindelijk hopen we dat er een 'echte man' (Mac) komt om Kate van dat alles weg te halen. Met een vertekend beeld van het publiek verliest de film zijn verhaallijn. De bekering van de vader aan het eind van de film is onrealistisch en ongeloofwaardig, wat leidt tot een verzonnen ontknoping. Deze film is alleen voor fans van de sterren en de regisseur <0xE2><0x80><0x93> het grote publiek hoeft zich geen zorgen te maken.