Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is verreweg de beste zomerkampfilm. In feite zijn er maar weinig andere die ook maar enigszins eerlijk zijn, laat staan dat ze ook maar in de verste verte zo vermakelijk zijn als deze.<br />De film is er gewoon op uit om een beetje plezier te maken. Veel mensen die als kind naar het zomerkamp zijn geweest, zullen zien dat de film hier trouw wordt gepresenteerd zoals hij gewoonlijk werd gepresenteerd, maar met hier en daar een vleugje komedie. Bill Murray, als de hoofdadviseur van het zomerkamp, Tripper, leidt een prachtig ensemble en bevindt zich meestal in het middelpunt van de luidruchtige onzin. Tripper heeft overal geweldige oneliners en zendt zijn grappen meestal uit als pseudo-aankondigingen boven het omroepsysteem van het zomerkamp. <br /><br />Een aantal grote acteurs speelde de deelnemers en begeleiders om een groot aantal leuke en interessante subplots op te bouwen, en al die tijd werden ze besprenkeld met de vele incidenten van de kampvloek. Spaz (Jack Blum) en Fink (Keith Knight) waren twee personages die het bijzonder goed deden. De avonturen (en rampspoed) van deze twee zijn hilarisch. Ze hebben allebei klassieke rollen, en het zijn personages die je leuk vindt en waar je voor voelt. Kijk naar Spaz in de scène van discodansend pandemonium.<br />De meisjes in het verhaal zijn ook realistische personages. Ze zijn niet dom, naïef, bizar, oversekst, zenuwachtig of een van de andere overbelaste, afschuwelijke stereotypen van tieners. Kristine DeBell, Kate Lynch, Cindy Girling en anderen maken deze personages geloofwaardig. De vereiste streken komen in overvloed voor, meestal ten koste van kampdirecteur Morty (Harvey Atkin). De aard van die streken begint met een buitensporig karakter en gaat dan verder. Maar met al die dwaasheid die er gaande is, hebben Tripper en de anderen hun serieuze kanten. Tripper wordt bijvoorbeeld bevriend met een verlegen, eenzame jongen, Rudy (Chris Makepeace), en neemt hem onder zijn hoede.<br />Het verhaal culmineert in een sportwedstrijd tegen een rivaliserend kamp. Het is een geweldige 'wortel voor de underdogs'-finale. Als het erop aankomt, is Trippers motiverende 'Het doet er niet toe'-spelletje geïnspireerd, en een van de beste momenten in de film. En bereid je voor op de wortel: 'Spaz. Spaz! Spaz!!!'