Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Kate Gulden, gespeeld door een van de meest genomineerde actrices van het laatste decennium van deze eeuw, en ook een van de meest getalenteerde actrices Meryl Streep (Out of Africa). Ze is fantastisch in elke rol die ze speelt. De afgestudeerde van Yale is de trots en vreugde van de Amerikaanse cinema.<br />Kates gezondheid gaat achteruit en haar man, George, rol goed ontwikkeld door een briljant acteur en ook Oscarwinnaar, William Hurt (Smoke, Kiss of the Spider Woman) heeft het moeilijk met de achteruitgang van zijn enige ware ding, en zoekt de hulp van zijn dochter. De arme dochter, Ellen Gulden, Renée Zellweger (Jerry Maguire) wordt veel te veel van haar verwacht. Het verhaal geeft een heel realistisch beeld van de ziekte van een ouder. In deze film moet de enige dochter haar leven in de wacht zetten om voor de behoeften van anderen te zorgen. Er is er altijd wel een in elk gezin die voor dat soort verantwoordelijkheid staat. Aan het begin van de film is Ellen boos, maar naarmate de tijd verstrijkt, begint ze begrip te krijgen voor de levenslange toewijding van haar moeders aan haar gezin. Ze vraagt zelfs aan haar moeder: Hoe doe je dat van hem, elke dag, in en uit, zonder dat iemand het merkt? Dat is wat vrouwen doen, veel van wat ik onzichtbaar werk noem. Bovendien maken we schoon, repareren we, repareren we, rekken we uit, vieren we feest, zijn we de beste vriendinnen, zijn we vertrouwelingen, de ma<0xC3><0xAE>tresse, toeschouwers, disciplinairen, gevoeligen. Sommigen van ons hebben, net als de twee vrouwen in deze film, de perfecte opleiding, zijn de psychologische steunpilaar voor het hele gezin en doen ook al dat onzichtbare werk! Dat is Kate Ellen, en veel vrouwen in onze samenleving. Velen van ons hebben die fase van ons leven al doorgemaakt toen onze ouders ouder werden en stierven. Ik heb het meegemaakt. Ze werden gewoon te jong. Ik heb mijn ouders bedankt, maar ik heb ze nooit zo goed begrepen als toen ik hun rol moest spelen en in hun schoenen moest lopen. Deze film weerspiegelt de realiteit van het leven. Misschien is het triest, maar zo is het leven nu eenmaal, soms. George, een professor aan Harvard, is een gecompliceerd mens, die schijnt te denken dat zijn werk belangrijker is dan ieder ander, en die een zeer'meester/bediende'-mentaliteit heeft ten opzichte van de vrouwen in zijn leven. Hij is niet sterk genoeg om het aan te kunnen. Als je goed acteerwerk en de realiteit van het leven wilt zien, moet je deze film niet missen. Favoriete scènes: Het restaurant dat op Kate afkomt, met violen en al. Het maken van een tafel van gebroken porselein. Dat vind ik zo symbolisch! We zijn allemaal gebroken vaten! Favoriete citaten: George: 'Alleen als je heuvelopwaarts gaat, besef je dat je echt heuvelafwaarts gaat.' George: 'Je hebt een Harvard-opleiding, maar waar is je hart?'<br /><br />