Wat is het sentiment van de recensie?

'Shadows' wordt vaak bejubeld als de film die de doorbraak betekende voor de Amerikaanse onafhankelijke film. Of dat nu waar is of niet, het is een ontegenzeggelijk belangrijke film, waarvan de invloed helemaal terug te voeren is tot het huidige Sundance-voer. Dit is een film die controversiële onderwerpen van deze tijd aansnijdt (bijvoorbeeld racisme), en weigert gemakkelijke antwoorden te geven en die op een manipulatieve manier te tonen. Bovendien gaat het over seks op een openhartige manier die Hollywood pas in 'The Graduate' zou bespreken.<br />Toch blijft de vraag: is hij nog net zo krachtig als toen hij voor het eerst werd uitgebracht? Het antwoord is ja. Hoewel veel belangrijke films tegenwoordig moeilijk te bekijken en gedateerd zijn, heeft 'Shadows' nog steeds elk greintje emotionele resonantie als je hem nu bekijkt. Het gaat over racisme als een persoonlijke kwestie en niet als een politieke kwestie, dus het is nog steeds relevant. Bovendien werkt het als een geweldige tijdscapsule, die de beatgeneratie uit de jaren vijftig en de New Yorkse kunstscene vastlegt op een manier die mogelijkerwijs in geen enkele andere film is vertoond.<br />Op technisch niveau is het weliswaar ongelijk verdeeld. Cassavetes had als regisseur nog niet het volle vertrouwen van het publiek verworven, en de krakkemikkige montage weerspiegelt het lage budget van de film. Toch blijft het verhaal van de film krachtig. Bovendien is het acteerwerk, gezien de onervarenheid van de cast en het improvisatietalent, fenomenaal. De acteurs creëren over de hele linie realistische personages, die sympathiek blijven ondanks hun vaak niet al te bewonderenswaardige daden. 'Shadows' is absoluut verplichte kost voor filmliefhebbers.