Is deze recensie positief of negatief?

Fame werd een jaar voor mijn geboorte in de Verenigde Staten uitgebracht; ik was te jong om me de oorspronkelijke versie van Fame te herinneren <0xE2><0x80><0x93> en toch hoorde en las ik er talloze dingen over. Zoals het feit dat er een tv-serie van werd gemaakt en dat de soundtrack werd gedirigeerd door de hit van Irene Cara, Giogio Moroder, 'Fame'.<br />Fame was aantoonbaar de eerste van zijn soort die de wereld van de uitvoerende kunsten in de vorm van een speelfilm uitbeeldde en presenteerde. De levens, de strijd, de hindernissen die de studenten en sommige leraren moesten nemen, werden onder de ogen van de kijkers gefilmd. De optredens waren geweldig, maar er was één optreden dat me het meest opviel, en dat was dat van Gene Anthony Ray, die de rol van de lastpost speelde maar Leroy toch een kans gaf. Woedend, gefrustreerd en aanvankelijk onbeschoft werd zijn personage later minder boos en gefrustreerd en meer betrokken bij zijn studie <0xE2><0x80><0x93> niet alleen door de praktische kant van het optreden, maar ook door de theorie. Irene Cara was goed als Coco <0xE2><0x80><0x93> de scène waarin ze haar blouse uittrok terwijl een perverse regisseur haar filmde was nogal ongemakkelijk om te zien <0xE2><0x80><0x93> en Paul McCrane voor zijn verbazingwekkende vertolking van een kwetsbare maar gesloten homoseksueel die het leven probeert aan te kunnen en die zich in New York inschrijft op een kunstacademie nadat hij uit het leger is geschopt omdat hij tegen hen heeft gezegd dat hij homo is. Ralph gespeeld door Barry Miller was interessant, maar soms werkte zijn personage op mijn zenuwen.<br />De choreografie was uitstekend, er waren een paar goede dansnummers bij en de 'warme lunch'-scène in de kantine was de moeite waard om naar te kijken. De enige ster die er op de lange termijn echt van zou profiteren, was en is Debbie Allen <0xE2><0x80><0x93> ze werd later producer, regisseur en ster <0xE2><0x80><0x93> hoewel ze voornamelijk achter de schermen werkte in programma's als Everybody Hates Chris en The Fresh Prince of Bel Air. Paul McCrane speelde later samen met Peter Weller in de film Robocop, waarin hij een schurk speelde en E.R. de veroordelende, irritante dokter Romano. De Britse regisseur Alan Parker heeft dit heel goed gefilmd <0xE2><0x80><0x93> hij liet de artiesten tevreden dansen, acteren en zingen, zonder zich met hun stijl te willen bemoeien of hun stijl te willen beïnvloeden.<br />Gedurende de film zien we de verschillende scènes die de leerlingen in hun 4 jaar meemaken <0xE2><0x80><0x93> van hun auditie tot het eerste jaar, helemaal tot aan hun diploma-uitreiking op de High School for the Arts in New York.<br />Fame is een van die films die gericht zijn op een bepaald publiek dat niet noodzakelijkerwijs de algemene filmliefhebbersgemeenschap is <0xE2><0x80><0x93> het is beslist NIET voor iedereen. Ikzelf vond het leuk omdat ik belangstelling heb voor de kunst <0xE2><0x80><0x93> niet in de zin dat ik een artiest ben, want dat ben ik niet <0xE2><0x80><0x93> maar omdat ik vind dat creativiteit en artistieke expressie kunnen worden gestimuleerd door hard werken, toewijding en passie voor wat je met je talenten doet. Dus als je danser, acteur of gewoon creatief bent, ben je misschien wel geïnteresseerd in een film als deze <0xE2><0x80><0x93> maar of de gebeurtenissen in _Fame_ ook maar enigszins lijken op wat het in het echte leven op een school voor uitvoerende kunsten is, is een heel ander verhaal.<br />De remake van deze film uit 2009 is onlangs uitgebracht, en eerlijk gezegd valt hij daarbij vergeleken in het niet. En wat de oorspronkelijke _Fame_ betreft, bijna 30 jaar later, hoewel het een beetje gedateerd is, is het nog steeds een geweldige film.<br />Het is geen regelrechte klassieker maar wel een cultklassieker uit de jaren tachtig, in de lijn van andere danshitfilms uit de jaren tachtig, zoals _Fliploose_ en _Flashdance,_ _Fame_ slaat de spijker op zijn kop. Is het niet toevallig dat al die dansfilms beginnen met de letter 'F'?<br />Deze ruige, ontroerende en intrigerende film is een horloge waard.