Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Twee mensen die in hetzelfde flatgebouw wonen, ontdekken dat hun partners een verhouding met elkaar hebben. Terwijl ze proberen te reconstrueren hoe het is gebeurd, beginnen ze ook aan een emotionele reis die snakt naar een oplossing.<br /><0x3E><0x3E> Wong Kar Wai, die zijn vorige succes met Happy Together en Chungking Express te danken heeft, vertelt ons een nogal ouderwets en prachtig verhaal over herontwaakte hartstochten, verlangens en onbeantwoorde liefde.<br /><0x3E><0x3E> Misschien is In the Mood for Love niet iedereens smaak. Het komt nogal traag op. 98mins: niet bijzonder lang voor een film, maar het lijkt langer omdat er niet veel gebeurt. Maar dit lome gevoel verbergt een tamelijk strak in elkaar gezette film. Het grootste deel van het verhaal is vernuftig verweven met een reeks vaste rollenspellen, waarin de personages gesimuleerde scenario's naspelen van hun respectievelijke echtgenoten, in een poging erachter te komen hoe de affaire is begonnen. Ik zeg'vernuftig' omdat het het publiek (en de personages) natuurlijk moeilijk valt te zeggen wat 'in-rol' is en wat 'echt'.<br />Als dit allemaal nogal artistiek en zelfingenomen klinkt, dan is dat omdat het dat ook is. Onbeschaamd. En het wordt tot in de perfectie gespeeld door twee van de beste actrices van Hongkong, Maggie Cheung en Leung Chui Wai, met een paar uitstekende rollen van Ping Lam Siu en Rebecca Pan. Het is ook een virtuoze voorstelling van Wong Kar Wai, die het publiek trakteert op een zintuiglijke en sensuele overdaad. De samensmelting van Christopher Doyle (die later zijn weelderige, overrijpe stijl op Hero inzette) en Pin Bing Lee (wiens prachtig ingetogen stijl je kunt zien in Springtime in a Small Town) was een cinematografische geniale prestatie. De film heeft alle brutale schoonheid van Doyle, zonder, eerlijk gezegd, de Athena-posterachtigheid van zijn werk op Hero. De muziek is, zoals altijd bij Wong, prominent aanwezig. Van Nat King Cole die in het Spaans zingt tot de meeslepende snaren van het hoofdthema, het past perfect bij de eclectische schoonheid van de beelden.<br />Al met al een topfilm, of hij nu beoordeeld wordt op plot, acteerwerk, filmografie of soundtrack. Net als, maar toegankelijker dan, Wim Wenders' Wings of Desire, is dit een prachtig, ouderwets verhaal over verloren en herwonnen liefde.<br />En kijk uit voor de hotelkamer van Tony Leung, nummer 2046, die voorafging aan Wongs recente film met dezelfde naam.