Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vond de set-up geweldig en moest de hele film door lachen. De acteerprestaties waren geweldig, en mijn favoriete onderdeel waren Howards (Kevin Kline) pogingen om een'mannelijke man' te zijn. De verloofde en zijn ouders deden het geweldig als bijrollen. Spoiler Warning: de manier waarop hij de acceptatie van zijn conservatieve familie vertolkte en zijn pogingen om beleefd te blijven waren hartverwarmend en geloofwaardig. Mijn enige probleem met het einde was het feit dat Howard homo was. De film is opgezet als een 'wees wie je wilt zijn', maar de film doet precies het tegenovergestelde. Howards logica achter zijn 'ontdekking' is dat hij dol is op films van Barbra Streisand en van dansen op muziek houdt. Zijn manier van doen en zijn smaak lijken homoseksueel te zijn, en dat beseft hij pas als iemand hem erop wijst. In plaats van dat het hem bevrijdt, zit het hem in de weg. O, hij vindt het leuk om op muziek te dansen, maar hij móét wel homo zijn. Zijn bekentenis tijdens het huwelijk voelde aan als het buigen voor de wensen van de maatschappij. Uiteindelijk wordt de film een homorechtenfilm, wat niet de bedoeling was. Hij wordt bijna saai in vergelijking met de rest. Ik geloof dat de film uiteindelijk beter zou zijn geweest als Howard hetero was geweest. Hij zou de boodschap beter hebben overgebracht.