Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Op basis van een waargebeurd verhaal beschrijft John Boorman de strijd van een Amerikaanse arts, wier man en zoon werden vermoord en die voortdurend werd geplaagd door haar verlies. Een vakantie naar Birma met haar zus leek een goed idee om er even tussenuit te zijn, maar toen haar paspoort in Rangoon werd gestolen, kon ze het land niet met haar zus verlaten en moest ze wachten tot ze de papieren van de Amerikaanse ambassade kon krijgen. Om een dag in te halen voordat ze kon vertrekken, ging ze met een gids het platteland op. 'Ik probeerde iets in die stenen beelden te vinden, maar er kwam niets in me op. Ik was zelf van steen.' Plotseling brak de hel los en zat ze gevangen in een politieke opstand. Net toen het ernaar uitzag dat ze was ontsnapt en veilig in een trein was gestapt, zag ze dat haar gids werd geslagen en doodgeschoten. In een fractie van een seconde besloot ze uit de rijdende trein te springen en te proberen hem te redden, zonder aan zichzelf te denken. Haar leven was voortdurend in gevaar.<br />Dit is een vrouw die spontane, onbaatzuchtige liefdadigheid betoonde, die haar leven riskeerde om een ander te redden. Patricia Arquette is mooi, en niet alleen om naar te kijken; ze heeft een mooi hart. Dit is een onvergetelijk verhaal.<br />'Ons wordt geleerd dat lijden de enige belofte is die het leven altijd houdt.'