Wat is het sentiment van de recensie?

Als vampierverhalen een kolfje naar je hand zijn, dan zou dit goth-feest, gebaseerd op de vampierkronieken van Anne Rice, een bevredigende ervaring moeten zijn. Een waarlijk consortium van ondoden in een hedendaagse omgeving, 'Koningin der Verdoemden', geregisseerd door Michael Rymer, is een verhaal van schaduwen en duisternis, en van de ongelukkige zielen die daar tot in de eeuwigheid verblijven.<br />De vampier Lestat (Stuart Townsend), verveeld door een wereld die hem niet langer opwindt, slaapt al vele jaren; maar plotseling veranderen de geluiden van die wereld die hij uit zijn langdurige sluimering hoort, en omdat hij het prettig vindt wat hij hoort, waagt hij het erop om op onderzoek uit te gaan. Wat hij vindt, is een wereld vol nieuwe geluiden, een nieuw soort muziek <0xE2><0x80><0x93> dwingend en doordringend <0xE2><0x80><0x93> geluiden die de zintuigen aanvallen en hem het gevoel geven dat hij leeft en welkom is. En hij weet dat zijn tijd eindelijk gekomen is, dat het voor hem en zijn soortgenoten tijd is om naar buiten te treden en de wereld op hun voorwaarden tegemoet te treden. Tegen die tijd wordt hij de voorman van een band <0xE2><0x80><0x93> een zanger en artiest die anders is dan alle andere die de wereld ooit heeft gekend. Hij stelt zich voor als een vampier en verzamelt al snel een aanhang die zich tot ver buiten Londen uitstrekt (waar het allemaal begint) en zal hem uiteindelijk meenemen naar Death Valley, Californië, waar hij van plan is een concert te geven dat alles wat iemand ooit heeft gezien of meegemaakt te boven gaat.<br />Lestat is zonder twijfel machtig, maar er zijn mensen van zijn soort die het niet op prijs stellen dat hij hen heeft ontmaskerd, onder wie Marius (Vincent Perez), een vampier die zelf ook machtig is - de vampier die Lestat zoveel jaren geleden heeft omgevormd - en ze komen bij elkaar, komen bij elkaar en maken plannen om Lestat bij het concert te ontmoeten. En ze gaan niet voor de muziek. Maar er is ook nog iets anders. Op een gegeven moment heeft Lestat per ongeluk de'moeder' van hen allen gewekt, de machtigste van alle vampiers, Akasha (Aaliyah), die op het punt staat haar aanwezigheid kenbaar te maken aan iedereen, en vooral aan degene die ze heeft gekozen om aan haar zijde te regeren als haar koning: Lestat. En tijdens het concert zal Akasha, daar kun je zeker van zijn, zonder mankeren aanwezig zijn.<br />Vergis je niet, dit is het verhaal van Lestat en Rymer vertelt het te midden van een omgeving die rijk is aan sfeer en met enkele verrukkelijke momenten, hoewel zijn film minder pittig is dan 'Interview With the Vampire' of 'Bram Stokers Dracula'.' Hij zet er flink de pas in, en er zijn een paar scènes die echt spannend zijn, maar over het algemeen is de film niet zo doordrenkt van dreiging als hij zou kunnen zijn, of zo veel als je zou kunnen verwachten. In de laatste telling wint de hoeveelheid verbrand vlees zelfs van de werkelijke bloedvergieten, hoewel er meer dan een smaak van geronnen bloed is, en meer dan een redelijke hoeveelheid lippen en monden druipen van het rode spul. Er is ook een goede F/X in de buurt, vooral in de scènes die de snelheid van de vampiers accentueren, terwijl ze zich sneller bewegen en door de lucht schieten dan het blote oog kan waarnemen. Het is een fatsoenlijke rol van Rymer, maar hij had er meer tanden in kunnen zetten als hij de vervreemding had aangedikt waar Lestat op zinspeelde. Zoals de zaken er nu voor staan, krijg je een indruk van zijn afstandelijkheid, maar niet genoeg om er volledig bij betrokken te raken.<br />'In _Interview with the Vampire_'heeft Tom Cruise wat charismatische kracht aan de rol van Lestat toegevoegd, maar Townsend is nog effectiever, met een blik en een houding die Lestat volmaakt weergeven. Hij speelt hem met een gevoel van aanvaarding en bij nadere beschouwing kun je zelfs een zweem van spijt en verlangen ontdekken. Het is een goede voorstelling en een die zijn karakter overtuigend verkoopt. Als Marius doet Vincent Perez het ook goed - hij is in feite een van de sterke punten van de film - hoewel zijn personage een beetje dubbelzinnig is; dat heeft echter meer te maken met de manier waarop hij is geschreven dan met de acteerprestaties van Perez, die heel goed zijn.<br />Opmerkelijke bijrollen zijn er ook nog voor Marguerite Moreau als Jesse, een jonge vrouw die te nieuwsgierig is voor haar eigen bestwil; en voor de beeldschone Lena Olin als Maharet, Jesses tante, die uiteindelijk een cruciale rol speelt in de afloop van het drama waarin Lestat en Akasha een rol spelen.<br />En als Akasha is Aaliyah een absoluut adembenemende verschijning. Wat valt er nog meer over haar te zeggen, behalve dat ze een begaafde artieste is, met een enorm talent en schoonheid. En helaas heeft ze ons veel te vroeg verlaten.<br />De bijrollen worden gespeeld door Paul McGann (David), Christian Manon (Mael), Claudia Black (Pandora), Bruce Spence (Khayman), Matthew Newton (Armand), Tiriel Mora (Roger) en Megan Dorman (Maudy). Met een veel sterker verhaal dan de gebruikelijke aanbiedingen van dit genre zullen vooral de fans van Anne Rice blij zijn met _Koningin van de Verdoemden_, een film die mooi is gemaakt en gebracht door regisseur Rymer en zijn innemende cast. In plaats van zich alleen maar bezig te houden met het bieden van een paar goedkope sensaties, is Rymer erin geslaagd om een echte horrorfilm te maken die er absoluut bovenuit steekt, en die misschien je honger naar meer van hetzelfde wel aanwakkert. En dat is de magie van de film. Ik geef deze een 7,5.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />