Is deze recensie positief of negatief?

Het ontwaken van het Zelf van de Mensheid is het thema van '2001: A Space Odyssey', een proces dat zich ontvouwt langs een ruimte-tijdcontinu<0xC3><0xBC>m. We 'zien' ons oerverleden en we 'zien' een kosmische toekomst. De krachten van de intuïtie worden op die manier de deuren van de waarneming op onze lopende collectieve reis.<br />Vanuit dit transcendente perspectief lijkt een conventioneel, egocentrisch plot overbodig. Onze uitzinnige conflicten en zelfingenomen dialogen worden opgeslokt door evolutionaire veranderingen en zijn irrelevant in een kosmos die ons begrip te boven gaat. Het is een harde les voor een ijdele en agressieve soort. Het is dan ook niet verwonderlijk dat sommigen van ons zich opwinden over de traagheid van de film en het minimale verhaal. Voor opmerkzame kijkers is de beloning een inspirerend gevoel van verwondering en ontzag. In deze film, die voornamelijk visueel is, wordt onze intuïtie geleid door geometrische symbolen. Cirkels en bogen vertegenwoordigen de natuur. Rechthoeken vertegenwoordigen de bewuste intelligentie. Sommige mensen denken dat de slanke, zwarte monoliet een Von Neumann-sonde is. Misschien. De monoliet is ongetwijfeld een visuele metafoor voor een buitenaardse intelligentie waarvan de fysieke vorm nooit wordt getoond. Mysterie is dieper dan verklaring.<br />'2001...'is uniek in inhoud en reikwijdte. De cinematografie is van een andere wereld, de speciale en visuele effecten zijn adembenemend en de klassieke muziek is subliem. Ik gebruik zelden het woord'meesterwerk' om een film te beschrijven. Maar Stanley Kubricks '2001: A Space Odyssey' is kunst in de hoogste zin, net als Leonardo da Vinci's 'Mona Lisa' of Vincent van Gogh'. 'The Starry Night'.