Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik begin me af te vragen of al die PG-13-horrorfilms niet gewoon veredelde screentests zijn voor jong en opkomend talent. Zoek een eerste scenarioschrijver, een onervaren regisseur, een paar tv-acteurs die op zoek zijn naar hun doorbraak op het witte doek en kijk wat ze kunnen. 'When a Stranger Calls' is iets beter dan de meeste van dergelijke recente producties, maar het is nog steeds volledig volgens het boekje; het zit vol gaten in de plot en clichés uit het genre.<br />Het verhaal is ongelooflijk simplistisch. De korte tijd van 87 minuten is gevuld met onbeduidende vrienden en een zinloze overspelige vriend. De moordenaar heeft zelfs niet de symbolische motivatie van Jason of Michael of zelfs de moordenaar van de oorspronkelijke film, en daarom is hij nooit echt angstaanjagend. De politie gedraagt zich op zo'n ongelooflijk ineffectieve en luie manier dat het aan professioneel wangedrag grenst. Simon West brengt dezelfde aantrekkelijke banaliteit in de gebeurtenissen die hij bij Lara Croft in de hand heeft gehad, maar zijn stijl van regisseren is bepaald nietszeggend en vertoont geen tekenen van echt talent of visie. De voorstellingen zijn routine, donkere gangen vervangen echte verschrikkingen en de angsten zijn van de vermoeide kat-in-de-kast-soort.<br />Maar de filmografie en het productieontwerp zijn bovengemiddeld voor dit soort films. Het huis is prachtig ontworpen, een en al donker hout en glasachtige weerspiegelingen, en er zijn een paar momenten die visueel interessant zijn.<br />Hoewel het geen greintje dramatische originaliteit heeft, werkt het als een redelijk bevredigend 'donker huis'. Het is een thriller die langer de aandacht vasthoudt dan de meeste van zijn soortgenoten.