Wat is het sentiment van de recensie?

Ik probeer hier iets van waarde te vinden. Het beste wat ik kan bedenken is dat Truffaut een film wilde maken die net zo saai, pijnlijk, kinderachtig, irritant, onlogisch en hersenloos was als de ervaring van verliefdheid. Als dat zijn doel was, dan is hij daarin geslaagd, maar de oplossing van zijn oefening is in feite een saaie bedoening.<br />Er is één scène die schreeuwt om een spoof: Belmondo vergelijkt de gelaatstrekken van Deneuves gezicht met die van een landschap. Het enige wat ik de hele tijd kon denken was 'ijsvlakte', 'ijsschots', 'twee eenzame vissers met legeroverschotten op een bevroren meer in Minnesota'.<br />Het enige andere interessante punt was de wederopstanding van Buffoons theorie van het klimaatdeterminisme. De tropen worden gepresenteerd als het paradijs, en naarmate het kouder wordt, worden de dingen steeds erger, en het calvinistische Franse Zwitserland kan de pot op. Dat was best grappig.