Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik kon gewoon niet geloven dat er zoveel onbeholpenheid in deze productie te zien was. Ik dacht echt dat homo's een betere smaak hadden. Dat weet ik zeker.<br />Het grootste deel van de schuld ligt niet bij de cast, maar laten we die eerst maar eens uit de weg ruimen... De enige met echt talent was Joe Souza (plus dat hij het beste lijf van de hele cast had). Hij had een mooie, heldere theaterstem. Oké, en de stem van Jaymes Hodges was ook zo-zo, maar hij had in elk nummer een lege uitdrukking. De rest kon geen noot in een emmer houden, ook al was de muziek duidelijk achteraf bewerkt. Het moet echt vreselijk zijn geweest om ze live te horen. Ze waren ook allemaal meisjesachtig, behalve misschien drie. Als ik naakte vrouwen op het toneel wilde zien, kon ik naar de tietenbars gaan. Ik weet niet waarom iemand ervoor zou kiezen om de LA-productie te filmen in plaats van New York. Ik denk dat ze in LA meer beschikbaar zangtalent hebben, hoewel je zou denken dat ze in LA betere mannen zouden kunnen vinden. Blijkbaar niet.<br />Maar ik dwaal af... de echte schuld ligt bij de makers en de producers. Deze score was de meest banale, nietszeggende kletskoek die ik ooit heb gehoord. Het klonk alsof een paar theatermadammen al hun muziek-cd's hadden meegenomen, in een blender hadden gegooid en de brij op een pagina hadden gegoten. Helaas weet ik zeker dat er veel zijn die dat niet kunnen.' Ik weet niet wat het verschil is tussen goed toneelschrijven en wat dit dan ook mag zijn. Ik bedoel, serieus, ik heb me kapot gelachen, maar niet om die flauwe grappen. Ik denk dat het morbide'mijn geliefde-is-aan-aids-overleden-liedje' met de titel 'Kris, kijk wat je gemist hebt' het meest hysterische van de hele show was. Geniaal geschreven... Kris/ge missen... wauw... ze rijmen bijna... dat moet een goede citaatregel zijn. En jezus... het eind van dat liedje... 'Oh Kris, Ohh Kris, ohhh Kris...' steeds maar door!!! Mijn andere favoriet was: 'You must be a Pumpy Junkie Boy to be a Humpy Hunkie Boy'... WTF??? De hele show zat vol met de meest willekeurige teksten alleen omdat ze rijmden. Waar hadden die mensen leren zingen? 'It's not so great, I can't do that'... zoals blijkt uit de achterlijke 'Bobby, Bobby, Bobby'-toespeling van COMPANY in een van de nummers. Nog een ergernis: waarom zingen 20-somethings over Robert Mitchum en Tab Hunter? Duidelijk uit de mond van de tekstschrijvers en niet van de acteurs... Opnieuw slechte tekst.<br />Als je van marteling en pijn houdt, en ik weet dat veel van jullie vreemde fetisjisten zijn, ga je gang en kijk ernaar. Maar je bent gewaarschuwd.