Is deze recensie positief of negatief?

Deze film is grappig als je de man bent die ongeveer drie rijen achter me zat (en elke clou herhaalde, lachte als er geen grappen op het scherm stonden en een knarsend 'haaaa' liet horen bij elke scène die met een computer of mobiele telefoon te maken had).<br />Voor alle anderen is het een gemeen, verknipt 'grapje'. De film volgt strikt de formule van de latere 'Scary Movie'-films, evenals 'Epic Movie' en 'Meet the Spartans', zij het zonder de stortvloed van harteloze popcultuurverwijzingen die de laatste twee zo irritant maakte. Toch maakt het aan de kaak stellen van intellectuele en vredestichtende figuren over de hele wereld duidelijk dat de film zijn publiek kent: mensen die jaloers zijn op hersenkracht. Stephen Hawking is bijzonder en voortdurend onaangenaam tegen hem, door hem te introduceren als een op seks beluste junkie en zijn handicap te gebruiken als middel voor slapstick.<br />De plot is gebaseerd op 'Spider-Man', met 'Batman Begins' en 'X-Men', alleen maar om een fysieke komedie af te leveren. Een groot deel van de film is slapstick, maar niet op een stimulerende of interessante manier. De grootste grap is een scheetgrap, en in het begin schijnen de scriptschrijvers te geloven dat het feit dat de hoofdpersoon in opvallende stapels nepdierenpoep wordt gegooid, automatisch een verder ongeïnspireerde herhaling van de scène uit 'Spider-Man' met de spinnenbeet tot leven brengt. Misschien is de enige positieve eigenschap van deze film de energie die erin zit, die in andere recente parodieën opvallend afwezig was. De filmmakers doen alsof ze iets nieuws doen, en het publiek kan de invloed voelen van de manier waarop de acteurs over het scherm stuiteren. Een extreem korte duur (ongeveer een uur en vijftien minuten) en de energie van de presentatie maken Superhero Movie draaglijk in plaats van afschrikwekkend.