Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het is een vergissing om een film uit dit tijdperk een horrorfilm te noemen. De meeste vroege Duitse films met bovennatuurlijke thema's zijn niet zozeer horrorfilms als wel duistere fantasieën, ontleend aan het werk van vroege Duitse romantici als E.T.A. Hoffman en anderen. In Fritz Langs 'Der Mude Tod' (ook uit 1921) wordt een jongeman door de verpersoonlijking van de Dood van zijn geliefde weggenomen, maar in Langs film kan het lot van de personages niet worden verzacht door gedrag. Geen van de jonge geliefden verdient het te sterven, maar door omstandigheden zijn ze voorbestemd om alleen in de dood te worden herenigd.<br />Maar in Victor Seastroms 'Korkarlen' is berouw altijd een optie. Het lot kan worden veranderd <0xE2><0x80><0x93> en de dood uitgesteld <0xE2><0x80><0x93> door de keuzes van de personages. Hoewel de scènes van het Spookrijtuig dat zielen verzamelt werkelijk griezelig zijn, worden deze afschuwelijke beelden van de Dood als de grote gelijkmaker gecompromitteerd door het aanbod van de Dood om het ware monster van dit verhaal te verlossen: David Holm, een wrede dronkaard die, vanwege een perverse haat tegen de mensheid, tuberculose en emotionele ellende verspreidt onder iedereen met wie hij in contact komt.<br />Op een nieuwjaarsdag wordt Eve Holm in een gevecht met een drinkebroer geveld. Als de eerste persoon die op slag van middernacht sterft, moet Holm de chauffeur van het Spookrijtuig worden en zielen verzamelen in het nieuwe jaar. De Phantom Carriage, bestuurd door een oude kennis die Holm op het pad naar de ondergang had gezet, komt voor zijn ziel en neemt hem mee op een reis van zelfontdekking. Onderweg ziet Holm de verschrikkingen die hij zijn familie en de mensen die hem probeerden te helpen, heeft aangedaan.<br />Misschien is mijn teleurstelling over het einde van de film een kritiek op de roman van Selma Lagerl<0xC3><0xB6>f, waarop de film is gebaseerd. Maar ik had liever gezien dat David Holm niet aan zijn lot kon ontsnappen, en dat zijn berouw te laat kwam om te voorkomen dat zijn vrouw zijn twee kinderen en zichzelf vergiftigde, en dat Holm voor de gevolgen van zijn zonden moest boeten door hun zielen te verzamelen. Het zou een passende straf zijn geweest, en een gruwel die groter was dan getuige te zijn van het misbruik dat hij anderen aandeed. In de film is de boodschap echter niet de onveranderlijke aard van het lot, maar de verlossing. De koetsier van het rijtuig laat Holms geest naar zijn lichaam terugkeren, en hij redt zijn gezin op het nippertje. Zijn berouw riekt naar Scrooges berouw in 'A Christmas Carol'. Als je je niet stoort aan de afgezaagde en sentimentele afloop, valt er in de beelden van de film nog veel te bewonderen. De special effects zijn, gemeten naar de maatstaven van die tijd, verbazingwekkend en blijven overeind, wat nog wonderbaarlijker is als je bedenkt dat deze dubbele opnamen zijn gemaakt met een handcamera. Ook de gerestaureerde film op Tartans nieuwe dvd ziet er fantastisch uit.