Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Hoewel Frank Oz' film _In and Out_, over een homoseksuele leraar die door een ex-leerling op de nationale televisie is ontmaskerd, gezuiverd en ontsmet is om de grotere en meer winstgevende kijkers te trekken die _The Bird Cage_ hebben gezien, is hij gezuiverd en ontsmet om aan te sluiten bij de grotere en meer winstgevende kijkers die _The Bird Cage_ hebben gezien. Hoewel het publiek zichzelf waarschijnlijk op de rug klopt omdat het tolerant en ruimdenkend genoeg is om de film te zien, draait de film om Howard Brackett van Kevin Kline, een zwaar gestereotypeerde homo. De film beweert dat een neiging om te dansen op discomuziek, te genieten van films met Barbra Streisand en zich goed te kleden, wijst op een seksuele geaardheid. Net als _Queer Eye_. Oké, _In and Out_ is alleen maar een komedie, maar zelfs komedies sturen boodschappen die pijn kunnen doen.<br />Jammer genoeg ligt het hart van de humor van de film in een wat meelijwekkend personage. Howard is van middelbare leeftijd, in zichzelf gekeerd, en heeft duidelijk nooit een seksleven gehad. Een verloving van drie jaar met een lerares op de school waar hij werkt wordt beschreven als een reeks zonsondergangen, lange gesprekken en het kijken naar _Funny Lady_. Gelukkig speelt Joan Cusack de verloofde van Howard, Emily Montgomery, en ze steelt de hele show. De meeste grappige momenten in de film zijn van haar, hoewel Kline in _Funny Lady_ de hoofdrol heeft. De pogingen van Howard om zich te verzetten tegen het dansen tijdens een instructietape over machogedrag zijn hilarisch. Hij is een begaafde fysieke artiest, maar de film geeft hem slechts een paar minuten om te schitteren. Matt Dillon valt ook op als de student die acteur wordt, en het fragment van zijn met een Oscar bekroonde film over een homosoldaat is hysterisch. Maar ondanks het homothema van de film is er geen jongens-onder-elkaar-romantiek en slechts één kus van man tot man, en die kus is ongeveer even erotisch als die tussen Michael en Fredo Corleone in _Godfather II_.<br />Hoewel _In and Out_ goed bedoeld is, gaat het niet in op de onrechtvaardigheden en vooroordelen die eruit naar voren komen. Howard wordt ondanks zijn uitstekende prestaties en kwalificaties ontslagen als docent, maar er wordt weinig verontwaardiging geuit. De meeste personages zijn meer van streek door de geannuleerde bruiloft dan door Howards zelfverwezenlijking, die zich in een oogwenk lijkt te voltrekken, en door zijn abrupte en onrechtvaardige afwijzing. Het is geen verrassing dat Howards ouders, vertederend geportretteerd door Debbie Reynolds en Wilford Brimley, en zijn leerlingen hem steunen. Maar de suikerzoete finale is voor het publiek net zo g<0xC3><0xAA>nant als voor Howard Brackett in de film. De film zou verfrissender zijn geweest als hij had gedraaid om een homo die zich kleedde als een slons, een fanatieke footballfan was, in een stationcar reed, naar countrymuziek luisterde en leefde op fastfood. Ondanks een paar goede optredens en grappige situaties is 'In and Out' een beetje een lachertje. De maatschappelijke geschiedenis heeft de neiging stereotypen in stand te houden, en of die nu positief of negatief zijn, stereotypen moeten worden weggegooid in de vuilnisbak van de maatschappelijke geschiedenis.