Is deze recensie positief of negatief?

Jammer genoeg voel ik me een beetje teleurgesteld na mijn veel en veel verwachte bezoek aan 'Just Before Dawn'. Jeff Lieberman is een geweldige filmmaker en hij kan ongetwijfeld geweldige dingen doen met een klein budget, maar toch had ik verwacht een veel sadistischer en gruwelijker slachter uit het begin van de jaren tachtig te zien. Maar eigenlijk begin ik te denken dat Lieberman hier niet de schuld van is, maar wij bloedhonden wel! Het is meer dan duidelijk dat Lieberman van plan was om zijn visie op de achterlijke slachter te laten lijken op 'Deliverance' en absoluut NIET op 'Friday the 13th', dat een jaar eerder het subgenre enorm populair heeft gemaakt. Het komt vooral door de demente maniakken met hun machetes, maar ook door de werkelijk onheilspellende en geïsoleerde bossen van Oregon waar deze film is opgenomen. Voor het geval de film traag en saai lijkt, komt dat alleen doordat Lieberman de tijd neemt om de donkere bossen en de griezelige bergen als extra personages in zijn film op te nemen. We zien de moordenaars bijna nooit in levenden lijve, maar er lijkt altijd wel iemand vanachter de bomen of onder de bergmeren vandaan te komen. Met dit in gedachten wordt _Just Before Dawn_ een bewonderenswaardige gruwelfilm, en in feite een stuk beter dan zijn hedendaagse, met bloed doordrenkte collega's. Te midden van een bijna eindeloze reeks bloederige en misselijkmakende messentrekkers weet Lieberman de nadruk weer terug te brengen op spanning en karakterontwikkeling. De plot draait om vijf vrienden van in de twintig die op kampeervakantie zijn in de bossen van Oregon, waar een van hen een stukje land bezit. De bossen zijn verlaten en de kampeerders negeren uiteraard het advies van boswachter Roy (George Kennedy!) om terug te keren naar de beschaafde wereld. Niet lang daarna komen ze op wrede wijze in aanraking met een ingewortelde familie waarvan de tweelingzoons moordneigingen hebben. Alle vijf de hoofdpersonen zijn verrassend sympathiek en overtuigend! Geen irritante stereotypen waarvoor je toch geen sympathie voelt, zoals sletterige meisjes of football-jockeys. Als gevolg van deze 'natuurlijke' karakterontwikkeling zijn de vijf hoofdpersonen verrassend sympathiek en overtuigend. Het sublieme camerawerk voorziet de film van een bij tijd en wijle ondraaglijk spanningsniveau, en Brad Fiedels huiveringwekkende elektronische score draagt alleen maar bij aan dit effect. 'Just Before Dawn' is een fraai staaltje van vroege 80's gruwel, zolang je maar niet wilt dat er bloed uit je tv-toestel druipt.