Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het is duidelijk dat deze film is gemaakt voor een nieuwere generatie die al dan niet een vermoeden heeft van het werk van Charles Bukowski. De autobiografische Henry Chinaski-figuur in Bukowski's verhalen werd briljant tot in de perfectie geportretteerd door Mickey Rourke in 'Barfly' uit 1987, met Faye Dunaway in de hoofdrol. Iedereen die 'Factotum' heeft gezien, zou 'Barfly' moeten zien om beter te kunnen zien hoe Bukowski zijn personage heeft geschreven. 'Factotum' mist de vettige smoezeligheid van Bukowski's scenario en de onbevreesde hopeloosheid van zijn eenzelvige held. De onbedoelde humor die in de duistere wanhoop van Chinaski's tegenspoed naar boven borrelt, werkt niet voor Dillon zoals die bewonderenswaardig werkte voor de te dikke, smerige, met bloed doordrenkte Rourke. Het personage van Rourke veroorzaakt de pijn en het genot van de vorige avond.' Het slechte gedrag van de hoofdpersoon in 'Factotum' is het gevolg van weer een slopende, akelige dag in het leven van een dronken, misantropische, onbekende schrijver. Dillons personage mist deze kenmerken ten gunste van een arrogante, knappe, betrekkelijk keurige wannabe-schrijver die nauwelijks voor een van Chinaski's verhalen kan doorgaan. Dunaways slonzige heldin Wanda is de perfecte aanvulling op de nietsnut Henry. De vrouwen in 'Factotum' kunnen niet tippen aan Dunaways'verontruste godin' en het gebruik van grovere seksuele onderwerpen in 'Factotum' blijkt meer een grove afleiding te zijn dan een steek onder de gordel tegenover Bukowski's rauwe en onbeschaamde beschrijvingen van disfunctionele relaties. Ik stond er versteld van hoeveel precies dezelfde scènes er in 'Factotum' werden gebruikt. (Marisa Tomei, die al het spul koopt en aan de oude man betaalt, is een exacte kopie van 'Barfly').<br /><br />Als je de beste Bukowski-verhalen op film wilt zien, kijk dan naar 'Barfly' en 'Love is a Dog From Hell' (dat ook de titel 'Crazy Love' draagt).