Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zoals zovelen zag ik The Water Babies voor het eerst als kind/jonge tiener aan het eind van de jaren zeventig/het begin van de jaren tachtig. Sindsdien is het me bijgebleven met zijn pakkende melodieën, gedenkwaardige beelden, nauwelijks geslaagde animatie en een verhaal vol hart, kilheid en uiteindelijk goed, dat het kwaad overwint. Onlangs ging ik zitten en zag ik het na minstens twintig jaar opnieuw, en deze keer viel me de opvallende gelijkenis met The Wizard of Oz op. Nee, dit zijn geen overduidelijke gelijkenissen, maar laat me uitpraten. In deze film hebben we een jongen en zijn hond <0xE2><0x80><0x93> ze hebben persoonlijke problemen 'thuis', rennen weg van iets en in de scène vlak nadat ze zijn weggerend, waardoor hun uiterlijk verandert. In _Dit boek_ raken de jongen en de hond geanimeerd. In _De Tovenaar van Oz_ zijn Dorothy en Toto in kleur. In _Dit boek_ krijgen de jongen en de hond te horen dat ze de Waterbaby's moeten zoeken om antwoorden te krijgen en dan uiteindelijk de Kracken om hen te leiden en hij is in staat Tom naar huis te laten gaan als hij laat zien dat hij moed heeft enzovoort... In _De Tovenaar van Oz_ moet Dorothy ook een gezaghebbende figuur vinden die haar op de proef stelt voordat hij haar naar huis laat gaan. In _De Waterbaby's_ ontmoet Tom drie figuren die hem zullen helpen op zijn reis naar de Waterbaby's <0xE2><0x80><0x93> Dorothy heeft ook drie helpers. Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, Hi, David Tomlinson, en de vocale talenten van John Pertwee en Lance Percival voegen veel toe aan het geheel. Ik moet bekennen dat de animatie zelfs voor zijn tijd niet al te best is, maar voldoende voor de uitdaging. De drie animatiefiguren die Tom helpen om thuis te komen zijn allemaal aardig. Ik heb altijd moeite om mijn favoriet te kiezen tussen de Franse zwaardvis en de John Inman/Mr. Humphries als zeepaardje. De scène waarin we deze schorre, maniakale lach uit een schipbreuk horen alleen om een zeepaardje met een enorme gestippelde strik te zien dobberen, maakt me altijd aan het lachen! The Water Babies is heel leuk. Natuurlijk is het meer een kinderfilm. De meeste lof voor het succes van de film moet naar de regisseur Lionel Jeffries gaan. Jeffries is een geweldige komische acteur en zijn gevoel voor humor is voortdurend duidelijk zichtbaar.