Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Kijk niet naar deze film in de verwachting de geestigheid van Jane Austen te zien, de bondige dialogen of het slimme sociale commentaar. Deze keer is de premisse van Northanger Abbey op een zeer sensuele manier bijgewerkt!<br />In deze versie zijn Catherines erotische dagdromen niet alleen dwaze fantasieën, maar een verbinding met de wereld van de volwassen seksualiteit waar ze bij haar avonturen bij daglicht alleen maar een glimp van opvangt. Overdag is ze erg preuts en zedig, en haar vrijer Henry behandelt haar met de grootst mogelijke hoffelijkheid. Maar naarmate haar eigen seksuele aard ontwaakt, veranderen haar dagdromen om de zoveel tijd subtiel van mild naar heet naar luguber!<br />Aan het begin van het verhaal zijn Catherines visioenen van seks geheel gebaseerd op de gotische romans die ze in bed verslond. Het is zowel hartverwarmend, sexy als uitdagend om te zien hoe haar dromerige beeld van de knappe Henry'verdwijnt' in een lugubere droom waarin ze wordt weggevoerd en verkracht door romantische schurken! Tegelijkertijd is het wrang en ontroerend om's morgens weer in bed te kruipen - Catherine die vredig slaapt ziet er zo onschuldig uit dat je nooit zou raden wat er werkelijk omgaat in dat mooie hoofdje!<br />Later, nadat ze op het kasteel van Henry is uitgenodigd, hoort Catherine een familieruzie en begrijpt de betekenis ervan totaal niet. Ze springt in bed, dekt zich toe met de lakens en ligt angstig te luisteren, haar opvallende blauwe ogen het enige zichtbare teken dat ze wakker is. Maar beetje bij beetje zakken die mooie blauwe ogen dicht en vallen ze dicht terwijl ze weer een verhitte droom vol onschuldig verlangen beleeft. Deze keer droomt Catherine dat ze in de tijd van Elizabeth is en angstig buiten het kasteel staat te wachten op de komst van de 'banditi'. Het is duidelijk dat ze eerder opgewonden dan bang is bij het idee dat ze door bandieten wordt meegenomen. Ze siddert bijna van opwinding en verwachting! Maar dan, nadat ze een stukje heeft gerend om te ontsnappen, zijn we weer terug in de wereld van het daglicht, waar de meid haar een standje geeft omdat ze haar kamer zo'n rotzooi heeft gemaakt voordat ze in een diepe slaap viel. Het gapend in het ochtendlicht staren met zware ogen is op zichzelf al een nogal sensueel symbool van hoe hartstochtelijk haar dromen zijn geweest!<br />Uiteindelijk weet Catherines strenge en fantasieloze minnaar Henry natuurlijk de aard van haar fantasieën te doorgronden en houdt hij haar een strenge preek. Het is interessant dat Catherines onmiddellijke huilbui geen aftocht symboliseert, maar een stap in de richting van volwassen relaties. In de volgende scène verbrandt ze haar gotische romance in tranen en laat ze zich beschaamd en snikkend op het bed vallen. Dit keerpunt wordt eveneens gemarkeerd door Catherine, die in een diepe slaap valt <0xE2><0x80><0x93> behalve dat er deze keer geen dromen zijn waarin hartstocht wordt geloofd. Vermoedelijk is Catherine volwassen genoeg geworden om klaar te zijn voor het echte werk. Hoewel Katherine Schlesinger prachtige blauwe ogen en een levendige uitdrukking heeft, en haar hele optreden charmant is, moet gezegd worden dat deze filmbewerking, afgezien van de verhitte droomsequenties, ondraaglijk saai is. Ik geef hem alleen maar negen sterren omdat de echte romantici er puur op dagdromenniveau van kunnen genieten.<br />Als je een boek zou willen lezen over een oprecht wilskrachtige jonge heldin die in een echte gotische setting echte duisternis en gevaar overwint, dan kan ik je _The pellowous guard_ van Elizabeth Marie Pope ten zeerste aanbevelen.