Is deze recensie positief of negatief?

Ik genoot van deze film, omdat ik me er iets bij kan voorstellen.<br />Op een bepaald moment in mijn leven probeerde ik films te maken en had ik veel van dezelfde problemen die Mark Borchardt had toen hij zijn film probeerde te maken. En ik maakte ook een lange periode door van een in zichzelf gekeerde ontwikkeling, waarin ik weigerde te groeien. Maar toen, op wonderbaarlijke wijze, trouwde ik en kreeg ik kinderen. Ik besefte dat ik als zwoegende filmmaker naar alle waarschijnlijkheid mijn gezin niet zou kunnen voeden. Dus ik kreeg een fatsoenlijke baan en deed wat ik dacht dat ik moest doen om dat te laten gebeuren. Dat is wat een volwassene met een volwassen verantwoordelijkheidsgevoel doet.<br />Mark heeft...' Tot nu toe heeft hij die realiteit onder ogen gezien, en in die zin is hij een achterlijke puber. Om die reden heeft hij iets hopeloos. Net als Don Quichot lijkt hij zo onbeholpen en in de war dat hij niet beseft hoe slecht hij er eigenlijk aan toe is. De kijker voelt zich superieur en heeft medelijden met hem en zijn vriendenkring. Mark heeft kinderen, een ex-vrouw en rekeningen die betaald moeten worden, maar de film laat zien dat het hem in wezen alleen maar om zijn 'artistieke visie' te doen is.<br />Desondanks komt Mark in de film over als een sympathiek persoon, omringd door een heel interessante familie en een groep vrienden. Helaas ontbreekt het Mark aan veel dingen die nodig zijn om succesvol te zijn, zowel in het leven als in zijn carrière: volwassenheid, verantwoordelijkheid, opleiding, kennis, levenservaring, prioriteiten stellen, financiële invloed, enzovoort. Toch ploetert hij voort, net als Ed Wood, kennelijk zonder ook maar enige aanwijzing.<br />Ik denk dat we ons aangemoedigd moeten voelen door de houding van 'zeg nooit nee' van dit nobele individu, dat tegen alle verwachtingen in vecht. En man, wat zijn de verwachtingen hoog! Kiefer Sutherland, Colin Hanks, Tori Spelling en Angelina Jolie zijn allemaal nakomelingen van grote film- of tv-mensen; ongetwijfeld zullen ze op een dag allemaal willen regisseren, als ze dat al niet doen. Hoeveel ruimte is er voor een onafhankelijk iemand als Mark? Het is net alsof je iemand zichzelf met een plank op zijn hoofd ziet slaan, steeds weer opnieuw. Nu ik erover nadenk, komt dat aardig in de buurt van wat er met een van Marks acteurs gebeurt, met de deur van het keukenkastje, in een van de grappigste scènes die ik ooit in een film heb gezien.<br />Ondanks al mijn twijfels en schijnbare kritiek, heb ik echt van deze film genoten en ik zou hem van harte aan iedereen aanbevelen. Oom Bill is geweldig. Ik heb een vriend die zowel Mike als Mark heeft ontmoet en hij vertelde me dat deze mannen in het echte leven precies zo zijn als ze in de film lijken.