Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Kwaadaardige Kleine Dingen heeft een uitstekende samenvatting: leeg huis naast verlaten mijn in bos met tragisch verleden; gezin verhuist naar huis en er beginnen vreemde dingen te gebeuren; kleine enge kinderen komen hier en daar tevoorschijn en doen enge-kleine-kinderen-dingen. Maar daar houden de slimheid en de potentiële lol op. Deze groep kinderen is vele tientallen jaren geleden in de mijn opgesloten en verschijnt nu in het bos (arme make-up) met wapens op zoek naar vlees om te eten. O, ik snap het, dit is een spook-zombiefilm. Hmm... hoewel ik het kan waarderen als iemand iets nieuws probeert met dit genre, is dit gewoon niet gelukt. Wat was de motivatie van de kinderen om te proberen vlees te verslinden? Waarom hadden ze wapens nodig? Verbeeldde iemand anders zich dat de filmmakers allemaal om de dagelijkse opnamen heen stonden te giechelen omdat ze het gevoel hadden dat dit een coole, enge film zou worden? Ik merkte dat ik na een halfuur de vertrouwde berusting voelde dat ik mijn tijd had verdaan aan weer zo'n modern shitfestijn. Hoewel het acteerwerk goed was, en de setting en de film ook, leek het script te lijden aan een gebrek aan kennis over het bovennatuurlijke horrorgenre. Een stel kinderen dat door het winkelcentrum loopt, is enger dan dit zootje slecht vermomde knaagdieren. De film is niet eng, en hoewel ik het verhaal wel kan waarderen en er misschien zelfs wel van heb genoten als ik hem had gelezen in plaats van gekeken, moet ik toch zeggen dat Wicked Little Things beter bekendstaat als Wicked Little Turd.