Wat is het sentiment van de recensie?

Het internet is iets wonderbaarlijks, vind je niet? Ik kijk naar een opgenomen aflevering van een van mijn favoriete documentaires, 'Vietnam: de 1000-dagen-oorlog', van mijn dvr in Florida USA tot mijn laptop in Koeweit; ik schrijf een recensie over deze serie en heb net een andere recensie gelezen van iemand die daadwerkelijk in Vietnam woont! Verbazingwekkend. Ik zou graag willen zeggen dat Minh Nguyen met zijn uitspraak dat Amerika de oorlog in Vietnam heeft gevoerd, één kant kiest. Ik weet dat Amerika de belangrijkste speler in het westen was maar er zijn twee kanten nodig om oorlog te voeren. Hij noemt ze niet omdat het deels zijn schuld is dat hij onwetendheid toont (nou ja, ik denk dat we allemaal weten waarom hij ze niet noemt, ofwel omdat hij niet weet dat hij is opgegroeid in een communistisch systeem met zijn politieke dogma's, of omdat hij bang is om de waarheid te zeggen uit angst om te worden gearresteerd). Bovendien, meneer Nguyen, denk ik dat de stukken over het Noorden als de belangrijkste agressor van de hele oorlog niet in uw land zijn vertoond, dus om Amerika weer te beschuldigen toont onwetendheid. Hoe dan ook, het is interessant om een recensie uit Vietnam te lezen (dat kan natuurlijk ook verzonnen zijn, maar ik neem aan dat dat echt is), het communistisch oosten is tenminste enigszins open. Wat de miniserie betreft: waarom vind ik die zo mooi? Het gaat niet alleen over de Amerikaanse betrokkenheid. Dit was een oorlog die 15 jaar voordat Amerika erbij betrokken raakte, begon en de serie beslaat elk facet van de geschiedenis, dus dat is een pluspunt. De beelden die gebruikt worden zijn van eersteklas kwaliteit, alle Vietnam-oorlogprogramma's die je nu ziet zullen dezelfde beelden gebruiken, dus je mist niets als je naar deze oudere serie kijkt. De datum waarop deze serie is gemaakt is ook een pluspunt. Alle grote spelers worden geïnterviewd, wat je nu niet kunt doen omdat ze dood zijn van ouderdom, het is een belangrijke historische verwijzing. Ten derde, voegt Richard Basehart er een heel opvallende vertelstem aan toe, zijn stem klinkt net zo gedistingeerd als de stem van James Earl Jones en ik vind dat een heel hoge loftuiting. Ik geloof niet dat je ooit een betere oorlogsdocumentaire hebt gezien, het is alsof je de betrekkelijk moderne technologie van 1980 overbrengt naar het jaar 1950 en alle generaals en politici aan beide kanten van de tweede wereldoorlog interviewt, dat doet hij voor de Vietnamoorlog.<br />Oké, ik zie wel een beetje vooroordeel, een subtiel vooroordeel, een subtiel vooroordeel uit de stijl van 1970-1980, een soort vooroordeel als NPR 'All Things Considered', waar het allemaal zo rechttoe rechtaan lijkt, maar als je met je ogen knippert, begin je uiteindelijk je hoofd te schudden. Het werpt heel veel licht op de rol van de media en propaganda in het algemeen, alle nuttige middelen om de uitkomst van een oorlog te beïnvloeden, denkt u ook niet???????<br />Van een veteranenoorlog die 30 jaar later hetzelfde onderging.