Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Afgezien van de discotheekscènes die de swingende jaren zestig belichamen (vooral wanneer iedereen danst op instrumentale versies van Monkees-hits), verbaast het me hoe goed deze lichtgewicht klucht het 37 jaar later doet, maar dat komt door de luchtige uitvoering van de op misleiding gebaseerde plot en de scherpe wisselwerking tussen de drie hoofdrollen. Geregisseerd door de geduchte filmdeskundige Gene Saks gaat deze komedie uit 1969 over Julian Winston, een succesvolle tandarts uit Manhattan en een overtuigde vrijgezel, die doet alsof hij getrouwd is om een langdurige relatie met zijn jonge vriendin van een jaar, Toni, te vermijden. Als reactie op Toni's halfslachtige zelfmoordpoging stemt Julian in met een huwelijk, maar Toni staat er eerst op om zijn vrouw te ontmoeten om haar geweten te sussen. En dan komen de onvermijdelijke complicaties met de leugentjes om bestwil, die uitgroeien tot enorme onthullingen, die leiden tot mogelijke koppelingen en ontkoppelingen.<br />Als Julian speelt een ontspannen Walter Matthau op zijn typische sardonische manier de bedrieglijke tandarts, maar hij laat zijn twee vrouwelijke tegenspelers met de film meelopen. In haar grote filmdebuut speelt een elfachtige Goldie Hawn van 24 jaar nog steeds haar giechelende 'Laugh-In'-personage, maar zij levert als Toni onverwachte scherpzinnigheid en diepte. Zij en Matthau hebben samen een geweldige, ongedwongen chemie in hun scènes. De filmlegende Ingrid Bergman, nog steeds sereen koninklijk op haar 54e, speelt Stephanie, aanvankelijk stijf en snel van begrip, maar naarmate het verhaal zich ontwikkelt, ontpopt ze zich tot een geëmancipeerde geest. Ik vind vooral de nonchalante manier waarop ze zich na haar nachtelijke stoeipartij gedraagt erg leuk. Er is mooi ondersteunend werk van Rick Lenz als Toni's bohémienachtige buurman Igor en Jack Weston als Julians slijmerige acteurmaatje Harvey. Billy Wilders oude medespeler I.A.L. Diamond zorgt voor het sprankelende scenario en opent het verhaal dat verdergaat dan de met het toneel verbonden oorsprong van de film voor Saks, die niet de meest filmische regisseur is. Afgezien van een paar trailers zijn er geen belangrijke extra's bij de dvd.