Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film is een impressionistische, poëtische kijk op de immigrantenervaring, een bespiegelende blik op de beroering en de angst die met emigratie in verband kunnen worden gebracht. Dit zijn aspecten die in films over emigratie naar Amerika in het bijzonder en naar enig ander land in het algemeen niet vaak aan de orde komen, en de film geeft levendig en overtuigend een beeld van de nervositeit en het enthousiasme, zij het dan van onwetendheid, die arme, ongeletterde Siciliaanse immigranten hebben in afwachting van hun emigratie naar de Verenigde Staten.<br />Ze hebben enkele fantastische, onrealistische ideeën over de Verenigde Staten die tijdens de reis worden verspreid. Een ervan is dat de rivieren van melk zijn, een beeld dat in de film tot een poëtisch, impressionistisch effect wordt weergegeven. De film bevat geen geluid en de stilte lijkt een weerspiegeling van het onbehagen over de onwetendheid van de plaatselijke bevolking over het leven in Amerika, of zo niet onwetendheid ervan, dan toch een visioen dat significant gekleurd is door bijgeloof en fantasie.<br />Dat gezegd hebbende, schetst de film met schokkend realisme de boottocht naar de Verenigde Staten en het intakeproces dat de aankomst op Ellis Island moest ondergaan. De boottocht wordt voorgesteld als nogal saai, wat ongetwijfeld een groot deel van de tijd was. De verblijven waarin de nieuwe bewoners slapen, worden afgebeeld als buitengewoon vol met bedden die op een afstand van tien of vijftien centimeter van elkaar staan en waar veel licht ontbreekt, wat benedendeks ongetwijfeld het geval was. Opnieuw wordt de film niet aangevuld met ongepaste muziek of overdreven felle verlichting, en het resultaat is een vrij realistische voorstelling van hoe het was voor mensen die naar de Verenigde Staten emigreerden. De dorpelingen mogen dan niet van deze wereld zijn, maar ze zijn heel redelijk, en de omgang met de oudste van de emigranten, Fortunata (Aurora Quattrocchi) en de immigratiebeambte die op bepaalde resultaten staat, is heel bitterzoet omdat ze niet verdund of verzacht wordt ten behoeve van een stroperig slot, en je ziet de versmelting van het realisme van Sicilië met de uitgebreide voorschriften die het leven in de Verenigde Staten beheersen. De immigranten en hun verhaal zijn heel interessant, en de combinatie van het koele realisme en de magische fantasie van de verbeelding van de mensen zorgt voor een overtuigend beeld van de overtuigingen van de Sicilianen, of van welk volk dan ook, dat weinig formele opleiding heeft genoten in de Verenigde Staten. Het acteren is net zo onbeholpen; het is helemaal niet demonstratief of opzichtig, maar lijkt er des te realistischer door. Dat gezegd hebbende, zijn alle hoofdrolspelers, met name Salvatore Mancuso (Vincenzo Amato), uitstekende leiders van de groep. Hoewel hij nooit glimlacht, spreken de daden van zijn personage veel luider en het is duidelijk dat de andere leden van de groep, zijn twee zoons en de bovengenoemde oude Fortunata, de jongens, (gelukkig) veel luider spreken. Amato's karakter is doordrenkt van fatsoen en oprechtheid, en het getuigt van zijn bekwaamheid dat zijn karakter zo bekwaam en zelfverzekerd lijkt, terwijl zijn karakter weinig emotie verraadt.<br />Een van de vreemde kanten van de film is een toevallige ontmoeting met een mysterieuze Engelse vrouw (de voortreffelijke en toepasselijk mysterieuze Charlotte Gainsbourg) die Italiaans spreekt, en gedurende de hele film vragen we ons af waarom ze naar de Verenigde Staten gaat en wat haar connectie is met de overigens unanieme Siciliaanse emigrantengroep. Aan het eind wordt dit eindelijk onthuld, en de onthulling wordt op een realistische manier gedaan en lijkt niet bijzonder melodramatisch of opzichtig. <br />De film wordt geregisseerd door Emmanuel Crialese, die een stevige greep heeft op de realistische, zij het soms bijgelovige wereldvisie die zijn personages bewonen en die hij vakkundig en vol vertrouwen presenteert. Het is in feite fantastisch vertrouwen, gezien de onhandige combinatie van realisme en bijgeloof in de film. Het is een waardig onderzoek naar de ervaringen van immigranten.