Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Martha Plimpton heeft een paar prestigieuze films gemaakt, samen met River Phoenix en Harrison Ford, maar ze is nooit in staat geweest om haar beperkte, jongensachtige aantrekkingskracht uit te breiden naar, laten we zeggen, Molly Ringwald. Deze film, die nauwelijks werd uitgebracht, is slechts een verlengstuk van haar pogingen om eind jaren tachtig/eerst jaren negentig een filmpersonage te vinden dat herkenbaar was voor bioscoopbezoekers, en vertegenwoordigt weer een mislukking. Plimpton speelt een gekwelde jonge vrouw die op haar eenentwintigste verjaardag ontdekt dat ze geadopteerd is en <0xE2><0x80><0x93> erger nog <0xE2><0x80><0x93> als baby bij haar ouders op de stoep is achtergelaten! Ze gaat op zoek naar haar biologische vader en moeder, maar de kijker heeft geen idee waarom ze dat zou willen (zou haar nieuwsgierigheid haar zoveel vastberadenheid geven?) Onaantrekkelijk materiaal voor een komedie; het begint verkeerd en komt nooit meer goed. Plimpton geeft een zure, norse voorstelling, maar Hector Elizondo en Mary Kay Place zijn prima als haar adoptieouders.