Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb steeds gehoopt dat deze film beter zou worden, maar ach, dit is het ergste soort escapistische film: een suikerspinreep die wegzakt onder het gewicht van zijn eigen logge eigendunk. Het tempo strompelt voort als een legionair die in de Sahara is gestrand. Door het ontbreken van een goede dialoog hebben de aantrekkelijke sterren weinig anders te doen dan er goed uitzien in wit linnen. Irons speelt weer zo'n rijke charmeur die een beetje zon heeft gehad. Kaas is een aardige zangeres, maar niet echt een actrice. Gelukkig roept het script haar niet vaak op om zich afzijdig te houden van de microfoon van de jazzclub. Alle benijdenswaardig ontspannen, knappe, overbodige personages verorberen om beurten het landschap met een air van vermoeide verfijning. De hele oefening komt over als een eindeloos lange advertentie van Ralph Lauren.<br />Als je over de veertig bent en denkt dat francofiliteit de sleutel tot verfijning is, kun je dit stuk karton heel goed voor een stokbrood aanzien. Nou, als je deze film leuk vond, vond je het waarschijnlijk slim dat je Godards loden voorfilm de l'amour waardeerde, en misschien heb je Le Divorce zelfs zonder een spier te vertrekken gezien.