Wat is het sentiment van de recensie?

Dit moet wel een van de schitterendste dingen zijn die ik ooit op film heb gezien. Ik weet niet of het net zo serieus is als het lijkt te zijn, maar dat doet er ook niet toe. Deze film is extreem, absoluut wild en surrealistisch. De verpakking en de marketing maken het alleen maar mooier omdat je weet dat een moeder haar kind vaak moet herprogrammeren om onze werkelijkheid te accepteren nadat hij dit in de videotheek heeft bekeken in de verwachting iets heel anders te zien. Kijk bijvoorbeeld naar de wegenkaart! En waar anders in Amerika kun je een jongen van tien zien vloeken en dan zijn oog uitgerukt zien worden door de perverseling die de rivaal is van Pulp Fictions Zed? En die scène met de voedselinspecteur is de beste! De hoeveelheid bekende en vaag erkende acteurs in deze film is een van de beste dingen eraan: binnenkort, veel eerder dan je denkt, zul je ook tegen jezelf zeggen: 'Is dat Meatloaf? Is dat Drew Barrymore? Is dat de holideckdokter uit Star Trek: Voyager? Is dat Flea? Is dat de houtzagerijeigenaar uit Twin Peaks die eekhoorns vult met uitlaatgassen? En is dat niet die vent uit de nieuwe Rob Zombie-film? Hij lijkt ontzettend veel op Shrek." Ik denk dat mijn favoriete scène helemaal aan het eind is, met Phil in een volledig gipsverband. Ik bedoel, alsjeblieft, waarom worden er niet meer van dit soort films in vliegtuigen vertoond? Deze regisseur heeft nauwelijks iets op zijn naam dat hoger is dan Terug naar Salem's Lot, maar hij toont in deze creatie het ware struikelende genie van een man-kind! Als je een intellectueel bent die op zoek is naar iets om je avond mee door te brengen, dan raad ik je deze film ten zeerste aan. Het verhaal is te belachelijk voor woorden, maar stel je voor dat het uit zijn context wordt gehaald: een jongen die met een agressieve Meatloaf worstelt, die zo zijn best lijkt te doen om zijn woede te koelen op het feit dat hij niet bij Guns N Roses wordt toegelaten, kijkt over zijn schouder en ziet de dokter van Voyager de bar binnenkomen. Kun je je voorstellen wat een of andere halfgare kanaalsurfer die de afgelopen zes jaar actief is geweest daarvan zou denken? Stel je nu eens voor dat je om te beginnen ook maar iets om Meatloaf of Voyager zou geven! Of stel je voor dat je een Flea-fan bent. Fans van de Rocky Horror Picture Show, let wel, deze film bevat belangrijke muziek, maar de soundtrack is meer plasticine dan Mad Max 3. Wat betekent dat voor jou? Dit is de achterlijke, omgekeerde mongoloïde nicht-zus-moeder-puppy van The Rocky Horror Picture Show. Wat dacht je van het moment dat Gus' mouw weer over zijn arm vliegt in een staaltje van meesterschap in het vak? Toen ik deze film zag, was dat op aanraden van mijn nicht, die de helft ervan had gezien in een vlaag van halfbewuste jeugd in de eerste helft van de jaren negentig en die sindsdien wordt achtervolgd door vage herinneringen eraan. Zelf had ik drie dagen niet geslapen. Ik moest erom lachen! Natuurlijk is het ook een angstfilm. De muziek moedigt de spanning niet aan, maar uiteindelijk komt het op het punt dat hij...' 'Er is volledig vastgesteld dat de Amerikaanse Commissie voor de Censuur deze film duidelijk volledig heeft gemist en dat er absoluut van alles in kan gebeuren, en dat dat waarschijnlijk ook zal gebeuren wanneer Gus een hoek omgaat of het beeld zo sterk verandert dat de camerahoeken veranderen. Ik betrapte mezelf erop dat ik geobsedeerd was door de mogelijkheid dat die kaarten elk moment zijn raam uit kunnen vliegen. Kijk deze film. Geweldig!'