Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De verhaallijn van de liefde van een man voor een onschuldige baby die hij aantreft met een misvormd gezicht en aan de andere kant van de wereld een oppervlakkig, egocentrisch 'dalmeisje' dat een geboortedatum met haar deelt en uiteindelijk een groot verschil maakt in het leven van beide. Wat een geweldige en waardige verhaallijn. Maar in dit verhaal is het schrijven en/of regisseren en/of redigeren van het scherm zo slecht dat het de meeste vreugde uit het verhaal haalt. Het personage van Linda Hamilton gaat van begrip voor moeder naar boosaardige heks en weer terug, sneller dan een kogel, en met welk doel? Conflict, conflict, conflict, bij de geringste aanleiding. Katie (The California Girl) en haar vriendje, Katie' Mijn moeder en iedereen, inclusief de arme vrouw bij de incheckbalie op het vliegveld, Lins pleegvader, de aardigste, attentste man die er bestaat, en zijn vrouw en biologische zoon, die voortdurend met elkaar in conflict zijn. Ik wilde echt genieten van een hartverwarmend verhaal, maar het enige wat me deed glimlachen was toen alle haat en strijd voorbij waren. Er waren te veel onverklaarde of onlogische gebeurtenissen, waarvan er veel niet bijdroegen aan het verhaal. Mijn vrouw en ik keken elkaar steeds aan en vroegen ons af hoe zo'n goede cast en wat een geweldig verhaal zou moeten zijn, zo vreselijk kon worden verprutst.