Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb deze film bij een kleine screening gezien. Ook al had hij een laag budget, de creatieve leiding en intelligentie van de cast maakten er een juweeltje van een film van. Het is 8 april 1994, alle personages zijn midden twintig en streven een of andere artistieke ambitie na (acteren, muziek, film, schrijven) als ze horen van de zelfmoord van Nirvana-zanger Kurt Cobain. Ze krijgen al snel inspiratie om van San Francisco naar Seattle te reizen en de Cobain-wake bij te wonen. Hier begint de film pas echt en wordt er een reeks grappige en emotionele scènes opgevoerd. Hoogtepunten zijn: een bezoek aan het graf van Jimi Hendirx, Kurt Cobains ouderlijk huis en een kampvuur dat meezingt. Een eerlijk, origineel stuk werk.