Is deze recensie positief of negatief?

Wat was dit, een film van de Zucker-broers? Ik heb niets tegen een beetje humor in mijn Holmes (ik ben een grote fan van Billy Wilders 'The Private Life of SH'), maar deze versie van 'The Sign of Four' voelt als een Grand-Guignol-achtige aflevering van 'Murder, She Wrote' (vanaf de openingstitels, die van het slechtst denkbare soort zijn: een montage van scènes uit de film) onder regie van Mel Brooks. Ian Richardson is een goede acteur, en hij ziet er ook goed uit (hij lijkt sprekend op die tekeningen van The Strand! Maar zijn interpretatie van het personage is helemaal verkeerd en veel te humoristisch, van de dwaze glimlach die hij regelmatig laat zien (ik dacht dat de drug die Holmes gebruikte cocaïne was, niet wiet) tot zijn komische stijfheid in de carnavalsnummers. Om nog maar te zwijgen over het feit dat hij, als hij zich vermomt als oude man, zo over de top is dat we hem, ondanks de fijne make-up, onmiddellijk herkennen. David Healy is een onopvallende maar, gezien de omstandigheden, acceptabele Watson, en is niet al te veel een hansworst... in elk geval niet meer dan de rest van de personages. Cherie Lunghi (Excalibur) speelt Mary Morstan op een overdreven ingebeelde manier die regelrecht uit een vaudeville uit de jaren dertig afkomstig lijkt. Er zijn een paar zinloze toevoegingen (zoals het geven van vampiertanden aan Tonga, zijn voorliefde voor rauw vlees en een kermiskuil als woonplaats, waardoor hij een verschoppeling wordt van het eiland van dr. Moreau), en zelfs het genoegen om het mysterie samen met Holmes te ontdekken wordt ons ontzegd, aangezien we van alles op de hoogte zijn voordat Holmes erachter komt. En dit staat vol met afgezaagde clichés: niet alleen krijgen we het beruchte gezegde 'Elementair, mijn beste Watson' (dat, zoals elke sherlockiaan zal weten, Conan Doyle nooit heeft geschreven), maar we worden ook blootgesteld aan zulke schaamteloze gemeenplaatsen als dat er Hindi-muziek uit het niets klinkt als Holmes een blanke man in Hindi-kleren ziet. In de jaren tachtig van de vorige eeuw probeerden twee rivaliserende tv-maatschappijen een langlopende serie Sherlock Holmes-bewerkingen te maken, en produceerden de eerste t.v.-films als potentiële piloten. Een van de twee speelde Ian Richardson, de andere Jeremy Brett. Gelukkig was de film die door meerdere afleveringen heen kwam de beste!<br />3/10. Travestie.