Wat is het sentiment van de recensie?

De sfeer en de komische dialogen maken deze overschatte klassieker niet goed. Boyer is een Franse dief die zich schuilhoudt in de kashba van Algiers, terwijl de politie probeert te bedenken hoe ze hem daar weg kunnen krijgen. Ondertussen valt hij voor Lamarr en probeert hij een manier te vinden om te ontsnappen. De film begint traag en gaat eigenlijk nergens heen. Hij doet in sommige opzichten denken aan Casablanca, maar mist een groter thema dan de gezochte man die een goede vrouw verleidt. Het is een en al praat-praat-praat, met eindeloze scènes waarin Boyer rondparadeert tussen zijn idiote trawanten en Boyer in de schaduw Lamarr het hof maakt. Persoonlijk had ik geen moment sympathie voor Boyers personage, dus de spanning was volkomen afwezig. <br /><0x3E><0x3E> De karakteracteurs uit de jaren dertig van de vorige eeuw strompelen door de sentimentele plot als Boyers trawanten <0xE2><0x80><0x93> kerels die duidelijk niet thuishoren in Algiers. Sigrid Gurie is de woest-overdreven jaloerse vriendin van Boyer. Zijn onbeschaamde rokkenjagerij in haar bijzijn voorspelt weinig goeds voor de toekomst die hij met Lamarr zou kunnen hebben.<br /><0x3E><0x3E> Vooral slecht is een lange reeks waarin een ondergeschikte Boyer komt vertellen hoe een andere trawant gevangen is genomen. Het klinkt opwindend... jammer dat we