Wat is het sentiment van de recensie?

Bij het dramatiseren van Wildes roman heeft John Osborne gebeurtenissen gecondenseerd, een aantal personages geëlimineerd en Dorians wezenlijke verdorvenheid in het algemeen geïllustreerd. Als je een meer expliciete weergave wilt, kijk dan naar de film uit 1945. Wilde en Robert Louis Stevenson leefden ongeveer in hetzelfde tijdsbestek, maar waren beslist totaal verschillende mannen en schrijvers. Dit verhaal behandelt een thema dat lijkt op Stevensons 'Dr. Jekyll and Mr. Hyde', maar let op dat Wilde ervoor koos zijn verhaal als fantasie te behandelen, terwijl RLS de wetenschappelijke route koos. Beide hoofdpersonen zijn mannen die een goede strijd voeren met het kwaad, waarbij het kwaad uiteindelijk wint.<br />De acteurs in deze BBC-film volgen ook een andere route dan die in de film uit 1945. John Gielgud maakt dezelfde sarcastische en cynische opmerkingen als George Sanders, in zijn rol in feite Wilde zelf uitbeeldend, maar met een subtiel verschil. Je zult vermoeden dat Sanders werkelijk geloofde wat hij zei, maar Gielgud zegt misschien meer wat er van hem verwacht wordt dan wat hij oprecht gelooft. Ook Peter Firth toont de twee kanten van zijn karakter op een beheerste manier, maar we krijgen dan ook niet zoveel van zijn escapades te zien als Hurd Hatfield de kans had te laten zien.<br />Het is een heel goede productie, en de dramatisering weerspiegelt de essentie van het boek, zo niet alle vertakkingen ervan.