Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een familiefilm die een paar avonden geleden om 1.00 uur op mijn plaatselijke ITV-station werd uitgezonden. Dit is misschien een vreemde beslissing van de organisatoren, maar THE REAL HOWARD SPITZ is een nogal vreemde film, vreemd in de zin dat hij zijn publiek niet van streek wil maken. Kom op zeg, er is niets wat kinderen leuker vinden dan sadisme en dat is de reden waarom Roald Dahl zo'n populaire schrijver voor kinderen was. Het verklaart ook waarom DOCTOR WHO zo'n succesvolle show over de hele wereld was. In dit scenario snak je gewoon naar pulpschrijvers die iets gemeens met de kinderen doen, maar dat gebeurt niet. Ik ben geen voorstander van kindermishandeling, maar het zou de film een stuk beter hebben gemaakt als Howard Spitz zijn zelfbeheersing had verloren bij de kleintjes. Kun je je voorstellen hoe veel slechter KINDERGARTEN COP zou zijn geweest als de producenten helemaal pc waren geworden? Ik bedoel, als je een film maakt die draait om een schrijver van kinderboeken die een hekel heeft aan kinderen, moet je geen verhaallijn hebben en geen verhaal vertellen?<br />Het probleem ligt voor een groot deel bij regisseur Vadim Jean en je krijgt het gevoel dat hij niet weet hoe hij met het materiaal moet omgaan, wat slecht nieuws is voor de film. Zoals iemand eerder al opmerkte, is de soundtrack lukraak en is Kelsey Grammar erg houterig. Ik denk dat hij probeerde het zo doods mogelijk te spelen net als in die show waar hij beroemd om is maar dat werkt hier niet en er zijn veel scènes met rustige, belachelijke camerahoeken die onbedoeld lijken maar die erg afleiden. Maar uiteindelijk blijft het grootste probleem dat het potentieel verloren gaat omdat niemand het publiek wilde beledigen.