Wat voor toon heeft de volgende recensie?

MENSELIJKE SPOILERS<br />****************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** Nu al geïsoleerd en wanhopig (de beide personages behoren tot de weinige bewoners van een woonproject die niet zijn gevlucht voor een mysterieuze, bijna apocalyptische epidemie). Het gat dat de twee appartementen met elkaar verbindt, fungeert eerst als het zoveelste in een lange reeks van vernederingen, maar begint al snel een betekenis van bijna mythische proporties aan te nemen.<br />Tsais gevoel voor humor en gevoel voor cinematografische geschiedenis worden met iets meer openlijkheid getoond dan gewoonlijk <0xE2><0x80><0x93> zoals de incidentele dagdromen van de vrouw die rond haar bovenbuurvrouw draaien, worden gevisualiseerd als muzieknummers (geïnspireerd op de muziek van Grace Chang) die van het scherm spatten in korte stukjes sensuele, surrealistische romantiek en humor <0xE2><0x80><0x93> die sterk doen denken aan de grootbeeldfilms van Heaven. En ondanks alle verveling en vervreemding die hier tentoongespreid worden, is Tsai's spietsen van de spanningen van de late jaren negentig, van voor de eeuwwisseling, grappig, absurd, en geeft het deze film een zeer aantrekkelijk cachet. De laatste scène is buitengewoon.<br />Ondertussen ondermijnt Tsai <0xE2><0x80><0x93> op een typische manier <0xE2><0x80><0x93> de meeste van de gebruikelijke verwachtingen of vooroordelen die westerlingen over de Aziatische cinema hebben met een nonchalante, terloops onthulde directheid en richt hij zich zowel op de absurdistische tendensen van de menselijke geest als op de meest absolute van alle alledaagsheden. Er is een volkomen nonchalante ontmystificatie van bijna alles wat met zijn personages te maken heeft, waarbij hij de achtergrond of de meeste culturele kenmerken (die het isolement van de personages juist versterken) uit de weg gaat, wat THE HOLE <0xE2><0x80><0x93> en zijn andere films <0xE2><0x80><0x93> nogal desoriënterend, maar ook altijd fascinerend en verhelderend maakt.