Wat is het sentiment van de recensie?

Een gebrek aan karakterontwikkeling is fataal voor deze film. Valeria Golino's personage Grazia begint als een bipolaire persoonlijkheid, maar ontaardt al snel in een karikatuur en lijkt onecht. De andere personages zijn mager, waarschijnlijk de schuld van de schrijver en niet van de acteurs. De enige uitzondering is Filippo Pucillo als de jongste zoon Filippo: zijn energie en bravoure zijn grappig en overtuigend.<br />Ik neem aan dat de kleinzielige wreedheid van de kinderen geacht wordt bij te dragen aan een sombere sfeer en de nadruk te leggen op de alomtegenwoordige oergeesten in de stad, maar voor mij is de nodeloze wreedheid overbodig en draagt bij aan de algehele verveling van de film. Sommige scènes waren amusant, maar niet noodzakelijkerwijs zo bedoeld, bijvoorbeeld als de mishandelde honden dik en gezond blijken te zijn en er uitzien alsof ze klaar zijn om te worden losgelaten. De mooie cast en setting zorgen voor een aantrekkelijke trailer, maar kunnen niet de hele film bevatten.