Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik begrijp wel wat de bedoeling van de film was. Jammer genoeg maakt hij de zaak niet helemaal af. Het'realiteitsmisdaad'-aspect werkt prima en de opnamen zijn allemaal eersteklas. In feite zijn een heleboel scènes op een nogal humeurige manier ongelooflijk suggestief. Met name het silhouet van de rechercheur die met de in elkaar geslagen vrouw praat, de scène waarin de rechercheurs door het afval gaan en de vader vliegen vastbindt. Af en toe komen er een paar scènes in te veel dialoog terecht. In plaats van de kijker iets te laten zien, behandelt de schrijver de film te veel als een boek. Maar het echte probleem ligt in de montage. Het verhaal loopt niet. Het lukt niet om van de som der delen een geheel te maken. Uiteindelijk ben je in de war over wat er werkelijk gebeurt. Degenen die van dit soort detectivefilms houden, vinden het leuk om mee te doen en de puzzel in elkaar te passen op hetzelfde moment dat de hoofdpersonen dat doen. Met zo'n slechte montage is het moeilijk, zo niet bijna onmogelijk om dat te doen.