Wat is het sentiment van de recensie?

Misschien hebben wij Australiërs gewoon een totaal ander gevoel voor humor en is mijn leugen het enige probleem. Ik heb een database van alle dvd's die ik bezit (inclusief de dvd's die ik als cadeau heb gekregen <0xE2><0x80><0x93> en dit was er een van) en als ik dus een nieuwe dvd aanklik, zoek ik altijd op IMDb naar info over genre, duurtijd, regisseur, hoofdrollen et cetera. Toen ik deze aanklikte, zag ik dat het een komedie was en dus besloot ik hem te bekijken op een moment dat ik iets luchtigs en iets grappigs wilde zien. Nou, dat was het geen van beide! Er werd absoluut niet om gelachen en er was een buitensporige hoeveelheid onnodige godslastering (zijn er echt radiopresentatoren die het soort vuiligheid mogen uitzenden dat Steve Jones uitbraakt? Stel dat een fatsoenlijk kind toevallig op zijn zender afstemt?).<br />In plaats van lekker te lachen (of zelfs maar een beetje te giechelen) vond ik het hele gedoe door en door deprimerend. Ik heb er 3 van de 10 van gemaakt, maar eerlijk gezegd weet ik niet waar die 3 voor zijn! Ik neem aan dat de basisprincipes van licht en geluid niet al te slecht waren!<br />We hebben een ogenschijnlijk blut geraakte loser (Giovanni Ribisi) die nog steeds in een redelijke auto lijkt te kunnen rijden (wie betaalt de benzine?) en in wat een mooi appartement zou kunnen zijn woont (wie betaalt zijn huur? Als hij de kans kreeg om een soort betekenisvolle relatie op te bouwen met een aardig meisje, verknalde hij zelfs dat! Misschien was zij (Lynn Collins) wel degene die de 3 punten voor deze film verdiende! Het feit dat ze als stripper werkt in plaats van als kapster is een van de weinige aspecten van deze film die ergens op slaan ('Ik verdien in één nacht door dit te doen evenveel als in twee weken als kapster').<br />Als je niet depressief en tot op het bot verveeld wilt raken, vergeet het dan maar!