Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zou zeggen dat 'Bruid van Chucky' een terugkeer naar het grote werk is, maar de serie is nooit echt groots geweest. Erg goed was 1, 2 en 3, en ik denk dat deze 4e aflevering gelijkstaat aan of zelfs beter is dan de eerste film. En hij heeft de beste ondertiteling/titel: 'Chucky krijgt geluk.' Dat heeft hij dus, in de rol van Jennifer Tilly, die deze serie grondig heeft verjongd, net als Jeri Ryan voor 'Star Trek: Voyager'. Tilly heeft niet alleen een aanwezigheid gecreëerd, ze heeft er veel aan toegevoegd wat humor, achtergrondverhaal, drama, spanning en een geweldige kleine sidekick/spelfiguur voor Chucky. En hoe leuk ik haar ook vond in de serie, ze kan het niet.' Chucky kreeg alle eer: de rekwisieten (kijk de eerste 1-2 minuten uit voor griezelscènes), het schrijven, de inside jokes (alweer de openingsscène uit _Pinhead_ ) en de Chucky-zinnen waren geweldig ('In feite, als (dit) een film was, zouden er 3-4 vervolgen voor nodig zijn om het recht te doen', onder andere). Gelukkig hebben Chucky en de serie Andy's 'Verberg de ziel'-queeste opgegeven, en hebben ze genoegen genomen met een nieuwe manier om uit zijn lichaam te komen. Hij gaat een team vormen met zijn ex (Tilly) die hij in een 'bruid'-pop verandert en met een paar tieners van Bonnie & Clyde (echt waar, Heigl?) om de hanger terug te krijgen die samen met Chucky's menselijke lijk begraven is. Ze heeft nog nooit een van de vorige 'Child's Play'-films gezien. Het is een grappige, donkere, onschuldige, bloederige film, maar niet overdreven, en ondanks Tilly's letterlijke 20 minuten filmtijd is het altijd geweldig om haar te zien. Je ziet haar tenslotte nauwelijks meer pokeren. (Aantekening: natuurlijk heb ik de Superman-verwijzingen opgepikt van Hackensack, NJ.)