Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Oké, er zaten een paar gaten in de plot waar je met een zeppelin doorheen kon vliegen, maar hoe goed werd het emotionele gedoe aangepakt? Het zou zo gemakkelijk zijn geweest om af te zakken naar het sentimentele af, maar de schrijver kreeg het voor elkaar. Het beeld van de voormalige vrouwelijke cyberman die huilende geluiden maakt terwijl zij/het haar spiegelbeeld ziet nadat het haar emoties heeft herwonnen, zal me altijd bijblijven. Dat is nu al de tweede keer dat de monsters een zachte kant hebben getoond en vluchtig met hen meevoelen, en de vorige keer was de laatste Dalek uit de eerste serie, maar allejezus, het heeft gewerkt. Voeg daar nog aan toe dat die andere ex-vrouw aan de vooravond van haar huwelijk was 'opgeknapt', en Jackie Tyler die haar man herkende nadat ze 'cyber' was geworden. en je hebt altijd een brok in je keel. Ga zo door!