Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een verbluffende film: een romantische thriller met een ingewikkelde, maar perfect geconstrueerde en vernietigend symmetrische plot, schitterend ondersteund door het gebruik van steeds terugkerende visuele motieven. Alles is prachtig gefilmd: de vrouwen, de appartementen, maar nog verbazingwekkender is de vernietigende combinatie van beelden, bijna elke scène heeft echo's van een andere. Dit is een verhaal dat wordt verteld in licht, in kleur, in vele bijna-parallellen. Elke keer dat ik ernaar kijk, word ik er verrukt door.<br />De acteerprestaties zijn ook geweldig. Romane Bohringer is verbluffend als vrouw die op het punt staat een zenuwinzinking te krijgen: alles aan haar verandert met haar stemming. Vincent Cassel speelt een heel andere rol dan zijn rol in La Haine; maar niet minder voortreffelijk: onbetrouwbaar en tegelijkertijd sympathiek. En Monica Bellucci <0xE2><0x80><0x93> ah!, Monica Bellucci, kortom, ze speelt (is?) de meest volmaakte vrouw ter wereld. Op ongeveer driekwart van de film is er een kleine scène waarin ze niets anders doet dan glimlachen; maar op dat moment zegt dat meer dan uren Hollywood-spul.<br /><br />Je kunt deze film geen recht doen zonder op z'n minst de uitmuntende, opeenvolgende climax te noemen: droevig, schokkend, ironisch en subtiel tegelijk. Maar als je op één moment de genialiteit van dit werk vastlegt, dan is het...' Het is de scène aan het begin van deze fabelachtige ontknoping, waarvan het vooruitzicht ons gedurende het hele verhaal plagerig is voorgeschoteld. Maar als het moment daar is, wordt het zo subtiel, zo kort en zo vaardig afgehandeld, dat je bij nader inzien naar adem snakt. Alleen een regisseur met een onthutsend zelfvertrouwen zou dit cruciale punt durven onderschatten. Maar het vertrouwen is gerechtvaardigd. Er is geen betere film dan dit.