Wat is het sentiment van de recensie?

LA ANTENA (Esteban Sapir <0xE2><0x80><0x93> Argentinië 2005).<br />'La Antena' is een geheel unieke kijk op de zwijgende film in dit sprookjesachtige verhaal van Esteban Sapir, prachtig in zwart-wit en praktisch zonder dialoog. 'La Antena' is een lust voor het oog en een must voor liefhebbers van de Duitse expressionistische film, met de meeste toespelingen op het werk van Fritz Lang en Friedrich Murnau.<br />'The City without a Voice', 'La Ciudad sin Voz', wordt geregeerd door Mr. Tv. Hij heeft de inwoners stemmen afgenomen en heeft de volledige controle over alle gesproken woorden en beelden, waardoor iedereen gedwongen wordt zijn eigen soort tv-voedsel te eten. Mr. Tv is niet alleen een monopolist, hij is de verpersoonlijking van het kwaad en het totalitarisme, zelfs de swastika verschijnt een aantal keren als symbool. Hij werkt in het geheim aan een hypnoseapparaat om via zijn televisieuitzendingen de gedachten van alle burgers in zijn macht te krijgen. Voor dit doel ontvoert hij de enige die nog over is van De Stem, een mooie zangeres, maar een tv-reparateur is getuige van de ontvoering en vlucht naar een oude tv-antenne in de bergen om de kwaadaardige plannen van Mr. Tv een halt toe te roepen.<br />Het productieontwerp is oogverblindend met prachtige decors en beelden. Hoewel de film voornamelijk is opgenomen met de basistaal van de zwijgende film, heeft Esteban Sapir er ook een aantal nieuwe technieken aan toegevoegd, zoals een combinatie van typografische en animatietechnieken. Iedereen praat met elkaar via tekstballonnen (die meestal vlak bij de mond zweven), en hoe harder ze praten, des te groter zijn de personages. De teksten zelf kunnen worden weggeduwd of vertrapt. In de openingsscène zien we een boek, _La Antena_ genaamd, dat openslaat en een papieren stad laat zien. Er zijn nauwelijks verwijzingen naar Argentinië. Het sneeuwt voortdurend, wat de film een heel on-Arni-niaanse sfeer geeft, terwijl de surrealistische setting doet denken aan een grote stad op het noordelijk halfrond, met slechts een paar liedjes die de Argentijnse achtergrond van de film onthullen. Het tempo ligt hoog en er gebeurt zoveel op het scherm dat het moeilijk is om het surrealistische verhaal van de film bij te houden. Het is niet alleen adembenemend mooi om naar te kijken, we krijgen ook een paar boodschappen over mediamonopolies, corruptie en totalitarisme, maar die zijn luchtig verpakt. Een van de origineelste films die ik in jaren heb gezien. Een genot.<br />De film werd vertoond als de openingsfilm op het IFF Rotterdam 2007.<br /><br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 9/10 <0xE2><0x80><0x93> 2007.