Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vond het grootste deel van de dialoog goed, ik vond de cast goed, ik vond dat ze goed acteerden. Ik genoot vooral van Ellen DeGeneres' perfecte, uitgestreken optreden.<br />Wat me niet aanstond was: (1) de langdurige affaire met de jongere man (te lang, te schijnbaar niet bij Helen passend), (2) de schijnbaar eindeloze filmclichés, voornamelijk visueel, maar ook eindeloos herhaald bij het herlezen van de liefdesbrief zelf (de inhoud zou een mysterie moeten zijn), (3) een jonge feministe en, ironisch genoeg, een vuurwerkscène (geen wonder dat dit me deed denken aan die afschuwelijke How to Make a American Quilt-film), (4) de stuntelende 'hebbes'-agent die overal 'drugs' ruikt (ook geen cliché!), en (5) een misselijkmakend geromantiseerde omgeving in een klein stadje. Ik had liever gehad dat de film meer overredend de bron van Helens verbittering had onderzocht (of zelfs had verheerlijkt), dat er veel meer van DeGeneres' karakter in was verwerkt, dat de diverse tussen generaties ingeplante kunstgrepen waren geëlimineerd of verminderd, en dat er iets minder kritiek op het leven in een kleine stad was geuit.<br />Als de film eerst als toneelstuk was ontwikkeld, zouden die kritieken misschien zijn geuit voordat het materiaal voor deze film was gebruikt, die helaas bepaald middelmatig is.