Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Soms erkent de Academy de mogelijkheden van sommige films niet, of nomineert ze niet omdat ze controversieel of sterk zijn. Soms worden ze wel genomineerd, maar winnen ze niets (ik hoop dat dat dit jaar niet gebeurt met 'American Beauty'). Dat is precies wat er gebeurde met 'Boogie Nights', de beste film van 1997. De Academy gaf de beste film liever een Oscar voor 'Titanic', een puur commerciële en holle film, en andere prijzen voor de overschatte 'Good Will Hunting' en de irritante 'Full Monty'. De andere films die in de hoofdcategorie werden genomineerd waren 'L.A. Confidential' en 'As Good as it Gets', geweldige films, maar 'Boogie Nights' is nog steeds beter en had in meer categorieën herinnerd moeten worden. Deze verbazingwekkende film vertelt het verhaal van Eddie Adams (Mark Wahlberg, in een verrassend goede rol), een 17-jarige barman die de aandacht trekt van Jack Horner (Burt Reynolds, in een verrassend goede rol), een regisseur van pornofilms. Eddie heeft een speciale 'gave', en die helpt hem om in de wereld van de pornofilms te komen. Hij verandert zijn naam in Dirk Diggler en begint een enorm succes te worden. Maar roem... duurt niet eeuwig. Andere personages hebben ook hun parallelle verhalen <0xE2><0x80><0x93> Amber Waves (Julianne Moore, perfect), Buck (Don Cheadle) en anderen, onder wie Rollergirl (Heather Graham), een actrice die alles accepteert, maar die haar rolschoenen moet dragen. Wat een banale, triviale film had kunnen zijn, wordt een volmaakte, gedenkwaardige film in de handen van Paul Thomas Anderson. Wat 'Boogie Nights' tot zo'n geweldige film maakt, is de uitvoering ervan, toegevoegd aan een slim, goed geschreven scenario, een geweldige soundtrack, enzovoort. Elk personage is zeer goed ontwikkeld en elk van hen heeft zijn of haar eigen belang in de context. Elk gevoel, elke zwakheid, elke angst, elke emotie wordt onderzocht, wat resulteert in een meesterwerk van de moderne Amerikaanse cinema.<br />'Boogie Nights' is een sterke, aangrijpende film die gezien moet worden door iedereen die echt van film houdt. Onder een plot dat op het eerste gezicht banaal lijkt, gaat een prachtig verhaal van hoogtepunten en dieptepunten, dingen die we in ons leven tegenkomen. Het is een verbluffend portret van het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig, precies een tijdperk van hoogtepunten en dieptepunten. Dat maakt deze film zo bijzonder en een waar meesterwerk.<br />10/10.