Is deze recensie positief of negatief?

Ik weet nog dat ik voor het eerst over Jack Frost hoorde. Ik zat met mijn gezin in Video Ezy bij Miranda, waar we een maandelijkse videohuurafspraak hadden. Het was in die tijd dat ik de moed verzamelde om naar de horrorafdeling van de winkel te gaan. Ik zocht tussen de verschillende titels en vond uiteindelijk Jack Frost. De cover was voldoende om me ervan te overtuigen dat de film mijn kijkplezier te boven ging. Jaren later verdween de film, om te worden vervangen door het onvermijdelijke, maar onnodige vervolg. Ik waagde me opnieuw naar de horrorafdeling en pakte de zaak op, maar kwam slechts tot één conclusie: de film zou angstaanjagend zijn <0xE2><0x80><0x93> maar niet opzettelijk. Jack Frost 2: Revenge of the Killer Mutant Snowman (een hele titel) volgt het spoor van zijn voorganger. Sheriff Sam is na zijn beproevingen op zoek naar therapie en Jack is nu in de vorm van antivries. Om aan zijn verleden te ontsnappen, gaan Sam en zijn vrouw naar een eilandhotel, waar hij in het gezelschap verkeert van een grote verscheidenheid aan stereotypen uit slasherfilms, zoals rondborstige vrouwelijke modellen, zwaarlijvige sporthelden en Caribisch personeel. Maar Jack wordt uit zijn vloeibare graf bevrijd en is weer terug bij zijn ijzige methodes. Hij gaat naar het eiland en vermoordt iedereen die een gruwelijke dood zou kunnen sterven. Ik kan alleen maar zeggen dat dit een rechtstreekse videofilm is, dus het moet wel slecht zijn. Maar dit is zelfs in de ogen van anderen boven de topfilms verschrikkelijk. Het camerawerk is slecht, met een camera waarmee je een soapserie majestueus zou kunnen maken. De helft van de acteurs ziet eruit alsof ze uit een pornofilm komen en de andere helft alsof ze uit een bejaardentehuis komen, maar in werkelijkheid komen ze uit een gesticht. In de film wordt een uitgebreid gebruik gemaakt van special effects, die de neiging hebben om te worden afgewisseld met nietszeggende poppenkast en CGI die door een kind nog verbeterd kan worden, en de sterfscènes zijn voor het merendeel buiten beeld en laten weinig zien van wat er met de ongelukkige, maar toch verdienende slachtoffers is gebeurd. Maar de film is het gedenkwaardigst, want hij heeft een geweldige openingszin, zoals 'Er is iets dat een beetje kerstvulling nodig heeft' en 'Ik weet dat je officieel dood bent!' Uiteindelijk is het hele doel van een film als deze om een popcornfilm te maken voor die vrijdagavonden van verveling en zelfs dat lukt niet. Om een vervolg te maken op een film die een armzalige slasher was met een concept dat een kind ongelooflijk zou vinden, moet een paar stalen zenuwen hebben gevergd of een totale frontale lobotomie. Om regisseur Michael Cooney te bedanken voor het verspillen van mijn tijd. Om alle anderen te vermijden als arsenicum.