Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was toen 19 of 20 jaar oud en woonde in Salt Lake City, Utah, en ik herinner me nog het nieuwe koepeltheater dat de eeuw 21 heette. Stoelen die schommelden en een nieuw geluidssysteem, een groot scherm en een enorme open ruimte tussen het scherm en het volgepakte theater. We voelden alle opwinding van een nieuwe voorvertoning van een film. _Ta da da da da ta da dada dada_... Ik kan de openingsmuziek nog horen, trompetgeschal en het gedreun van cimbalen. Ik hield van de wisselwerking tussen de personages en de gefilmde vergezichten. Ik weet dat Peter Finch en Luv en Sally wat problemen hadden met de lipsink maar hé, dit was een lekker gevoel, ga je beter voelen over de dingen die je filmt! Wat ik betreur is de manier waarop ze het betekenisvolle hart eruit hebben gesneden, de bewerkte versie hebben laten zien en het toen een flop hebben genoemd. Ik heb de bewerkte versie gezien en ik kan zien dat het zijn visie van het visioen dat het in de voorvertoning had verloren heeft. Ja ik huiver een beetje bij Peters poging om de liefde te bedrijven door middel van muziek maar je weet dat ik het zo niet zag toen ik het theater verliet. toen ze ons nakeken toen we weggingen heb ik spijt van elke opmerking die ik gemaakt heb die het origineel veranderd zou kunnen hebben. Ik vond het toen mooi en ik zie het nog steeds als ik naar de muziek op mijn elpee luister. Het grootste deel van mijn familie heeft me een groot deel van de soundtrack horen zingen en ik kan de monologen van de films gebruiken in onze spelletjes 'welke film is dit'. Ik wou dat er een director's cut op dvd beschikbaar was. Die is er wel op vhs, maar het is niet helemaal hetzelfde. Ik zou vooral graag een volledig, serieus commentaar willen horen over de oorsprong, de strijd en de triomfen van de film. Kieskeurige mensen moeten de dingen maar met rust laten. Breng hem terug!