Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb naar Pola X gekeken omdat Scott Walker de filmmuziek heeft gecomponeerd en ik zijn muziek erg mooi vind. Eerlijk gezegd had ik een wat pretentieuze en mogelijk onsamenhangende Franse film verwacht. Ik had het mis. Het visioen van de film wist mijn aandacht al snel volledig in beslag te nemen <0xE2><0x80><0x93> te beginnen met de openingsscène, waarin zwart-witbeelden te zien zijn van militaire vliegtuigen die bommen naar graven gooien bij het geluid van muziek en Scott Walkers prachtige, jammerende stem. De film verkent de identiteitscrisis van Pierre (Guillaume Depardieu <0xE2><0x80><0x93> een briljante keuze voor de rol) en zijn daaruit voortvloeiende (zelfvernietiging). Het ene deel gaat over zijn zorgeloze leven in een prachtig huis op het Franse platteland en het andere over zijn totale desintegratie nadat hij alles in de steek laat en naar Parijs verhuist om in ellende samen te leven met zijn zogenaamde halfzus. Beide delen bevatten verbazingwekkende, verbluffende foto's <0xE2><0x80><0x93> de eerste heel kleurrijk en helder, de tweede uiterst somber en bijna apocalyptisch <0xE2><0x80><0x93> wat samen een waar esthetisch feestmaal vormt.