Is deze recensie positief of negatief?

De dood in Venetië is een film die ik eens in de tien jaar moet zien. Hij is altijd anders, omdat ik altijd in een ander stadium van mijn leven ben.<br />De film gaat over kunst, schoonheid, verlangen, de dood. Sommige scènes zijn pijnlijk traag, andere zijn gewoon irritant om naar te kijken, vooral als je ze al eerder hebt gezien. Toch zou ik geen enkel beeld willen missen. De muziek herhaalt zich, het hoofdthema van het adagietto uit de vijfde van Mahler wordt keer op keer gebruikt. Toch zou ik geen enkele noot willen missen. Als het laatste beeld vervaagt, de laatste noot sterft, ben ik verdoofd en uitgeput.<br />Deze film is een monument voor het filmen. Net als bij de meeste echt goede films moet het publiek op een zaterdagavond uit de buurt blijven. En dit is gewoon de beste film aller tijden.