Is deze recensie positief of negatief?

En met die woorden kwam een van de grote filmreclamecampagnes tot een einde. 'Garbo Talks', en die woorden sprak ze uit in haar eerste geluidsfilm, een bewerking van de Eugene O'Neil-rol in Anna Christie.<br />In tegenstelling tot sommige andere spelers en andere studio's, deed MGM er alles aan om het juiste medium voor Greta Garbo te vinden. Veel spelers die goed waren in het universele medium van de stomme film, zouden hun carrière verliezen vanwege hun spraakgebreken. Hun zware accent zou hen in de weg zitten, sommigen kenden geen Engels.<br />Het was geen toeval dat Anna Christie als Greta Garbo werd gekozen. Ten eerste omdat het werd geschreven door een van Amerika's beste acteurs. Het was een van O'Neils bekendste toneelschrijvers, en het was het soort literaire eigendom dat haar zou hebben aangesproken. Ten tweede was de titelrol gespeeld door iemand die Zweeds was, dus kon het accent verklaard worden. Ten slotte waren veel van de kink in de kabels van de vroege comedy's opgelost, ook al maakte Anna Christie nog steeds gebruik van titelkaartjes.<br />Zoals het meeste werk van O'Neil is het weinig actievol, maar wel lang en diepgravend. Het verhaal speelt zich af aan de waterkant van New York, waar Garbo als Anna bij haar vader George Marion is gaan wonen. Marion is jaren geleden, toen Anna nog een baby was en Marion zijn vrouw in de steek had gelaten, van huis weggelopen. Anna heeft moeten doen wat ze kon om in de wereld van de volwassenen te overleven en daar hoort prostitutie bij.<br />Marion is natuurlijk blij haar te zien, hij schopt zelfs Marie Dressler eruit, het oude wijf uit de havenbuurt met wie hij al jaren samenwoont om plaats te maken voor zijn eigen vlees en bloed. Uiteraard hebben zowel Marion als Garbo moeite zich aan elkaar aan te passen, wat niet gemakkelijker wordt als ze onderdak bieden aan een matroos die gespeeld wordt door Charles Bickford en die een oogje heeft op Garbo.<br />Marion speelt zijn rol uit de oorspronkelijke Broadway-productie. De rol van Anna op het toneel werd gespeeld door Pauline Lord. Anna Christie deed in het seizoen 1921-1922 177 voorstellingen op Broadway. Het is een van de best bekende films, en ook een die vaak opnieuw is uitgebracht.<br />Natuurlijk werd Garbo's vertolking, met een perfecte dictie, zelfs met een Zweeds accent, geprezen en was haar toekomst in geluidsfilms verzekerd. Greta Garbo kreeg een Oscarnominatie voor beste actrice en de film kreeg ook nominaties voor Clarence Brown als beste regisseur en voor William Daniels voor cinematografie. Daniels zou vooral veel lof krijgen voor de manier waarop hij de scènes aan de waterkant fotografeerde. En Brown creëerde de sfeer aan de waterkant waar de film zich afspeelt.<br />Het werk van Eugene O'Neil is tijdloos, zodat Anna Christie, zelfs met veel van de attributen van de eerste geluidsfilms, niet zo oud is als veel andere films uit die tijd. Garbo laat ook zien dat ze de subtiliteit beheerst die nodig is om in het geluidsmedium te werken. Anna Christie is in alle opzichten een klassieker.