Is deze recensie positief of negatief?

Sinds de jaren dertig van de vorige eeuw worden homo's in Hollywoodfilms behandeld als melaatsen. In het veroordelen van homoseksualiteit heeft de filmindustrie alleen maar weerspiegeld wat de repressieve samenleving van die tijd als een ideologie beschouwde. In het melodrama 'Advise and Consent' van Otto Preminger uit 1962 werd de onkreukbare acteur Don Murray gecast als een homoseksueel congreslid dat liever zelfmoord pleegt dan zijn alternatieve levensstijl op te biechten. Homoseksuele filmsterren hebben sinds 'Advise and Consent' een groot deel van de wereld bestreken. In de film 'In & Out' uit 1997 (1/2 uit het totaal** ), wordt de heteroseksuele acteur Kevin Kline gecast als een homoseksuele leraar die op zijn trouwdag uit de kast komt. Terwijl het conservatieve Hollywood van 1962 in 'Advise and Consent' de homoseksueel uit de film 'Advise and Consent' als homoseksueel afschildert. Het liberale Hollywood van tegenwoordig dicteert dat de lesbische lerares Engels omhelsd moet worden in plaats van gepord.<br />In principe predikt 'In & Out' goed burgerschap in de trant van een politiek correcte komedie. Regisseur Frank Oz en scenarist Scott Rudnick steunen de opvatting dat eerlijkheid het beste beleid is, omdat eerlijkheid altijd voor geluk zorgt. lerares Howard Brackett (Kevin Kline van 'The Big Chill') zal pas gelukkig zijn als hij uit de kast is gekomen, net zoals zijn ooit dikke maar nu broodmagere verloofde Emily (Joan Cusack) pas gelukkig zal zijn als ze van haar dieet af kan komen. Uiteindelijk beweert de film dat de nette maatschappij homo's zal accepteren als homoseksuelen met meer eerlijkheid en openheid over De blijmoedige homojournalist, gespeeld door de oprechte acteur Tom Selleck, dramatiseert dit ruimdenkende commentaar.<br />Rudnicks lichtgewicht script verfraait het ware incident dat zich tijdens de uitreiking van de Oscars voordeed toen Tom Hanks een eerbetoon bracht aan een leraar van een middelbare school. In 'In & Out' wint Cameron Drake (Matt Dillon), een blonde, Brad Pitt-achtige bimbo-achtige acteur, de Oscar omdat hij een fruitige voetsoldaat speelt. Drake dankt zijn mentor Howard Brackett tijdens zijn dankwoord. Niet om het af te maken, maar de openhartige Cameron onthult tegenover een live televisiepubliek dat Howard homo is! Achterdocht, paranoia en afgrijzen steken de kop op als de media neerstrijken in het slaperige stadje Green Leaf, Indiana. Onder die verslaggevers bevindt zich ook Peter Malloy (Tom Selleck van 'High Road to China') en hij wil een week lang een exclusieve reportage over Howard maken. Howard wil echter niets te maken hebben met de heksenjacht, en al helemaal niet met die irritante Peter Malloy. Howard ontkent dat Drake homoseksueel is, en dat geldt ook voor zijn verloofde en zijn moeder. Malloy blijft hangen omdat hij een primeur ruikt. De onthulling heeft de hele Green Leaf op zijn kop gezet. Het hoofd van de middelbare school, Tom Halliwell (Bob Newhart), zit zenuwachtig te draaien onder al die media-aandacht. Halliwell waarschuwt Howard dat als zijn huwelijk niet ophanden was, hij hem een roze papiertje zou moeten geven. Intussen wedt Peter met Howard dat zijn huwelijk met Emily op het laatste moment niet door zal gaan en dat hij er zal zijn om het resultaat voor de camera vast te leggen.<br />Howard neemt zijn toevlucht tot geluidsbanden over macho's. Hij doet zijn best om zichzelf te hervormen. Maar Howards pogingen zijn vergeefs. Hij voelt zich schuldig. En dan is er Peter Malloy, die hem het vuur na aan de schenen legt om zijn homoseksualiteit op te biechten. Ten slotte barst Howard, voor het altaar in het aangezicht van God, los. Natuurlijk is de aanstaande bruid Emily Montgomery gevloerd door Howards homoseksuele bekentenis. Zoals te voorspellen was, ontslaat de school Howard, maar hij komt opdagen voor de diploma-uitreiking. Drake komt ook opdagen en schiet Brackett te hulp. Niet alleen heeft de school Howard zijn baan ontnomen, ze hebben hem ook nog eens zijn baan afgenomen.' Hij heeft ook zijn prijs voor de beste leraar aan iemand anders gegeven. Drake doet een beroep op de directeur en wint de unanieme steun van de gemeenschap.<br />Het grootste gebrek in Rudnicks bedachte script is Howard zelf. Rudnick heeft een personage gecreëerd dat te kuis is om waar te zijn, naar grijze of rechte maatstaven. Howard Brackett doet meer denken aan een heilige dan aan een zondaar. Hij helpt een leerling om toegelaten te worden tot de universiteit, en hij coacht het hardloopteam. Hoe vaak hoor je niet dat een leraar Engels ook nog eens coach wordt? Iedereen op zijn middelbare school is dol op Howard. Hij heeft geen greintje kwaad in zich. Verder vragen Rudnick en Oz ons te geloven dat niemand anders in Green Leaf homo is. Waar zijn Howards homovrienden? Zijn ze te bang om hem te hulp te schieten? Nee, 'In & Out' is niet uitsluitend gericht op homopubliek. Oz, wiens filmcredits onder andere bestaan uit grappige komedies als 'Dirty Rotten Scoundrels' en 'Huisgevangene', en Rudnick, die politiek correct op het slappe koord balanceert. 'In & Out' is geen wervingsfilm voor homo's. De filmmakers tonen geen enkele belangstelling voor de vraag waarom Howard of Peter Malloy de voorkeur gaf aan de homolevensstijl. In plaats daarvan willen Oz en Rudnick alleen maar een dunne premisse vastleggen: is hij wel of niet homo? Ze proberen het zo te draaien dat de reactie van de gemeenschap op het antwoord een rol speelt. Ten slotte, als Howard toegeeft dat hij homo is, wijden de filmmakers de rest van de films aan het laten zien hoe een conservatief, Norman Rockwell-achtig stadje hem ondanks zijn anders-zijn accepteert.<br />De meest schokkende scènes in 'In & Out' zijn waarschijnlijk die waarin verslaggever Malloy van de roddelpers zijn lippen op die van Howard drukt. Het is even hilarisch als onecht als hetero's elkaar kussen in een film over een identiteitscrisis onder homo's. Kline en Selleck drukken hun gezichten tegen elkaar in wat meer lijkt op een frontale botsing dan een kus met de mond. In niets lijkt het op de controversiële Britse film 'Priest' uit 1994, en 'In & Out' ontpopt zich als een onderhoudend, maar moeizaam stuk sociale propaganda met zijn 'oké-zijn-act' boodschap. In het tv-equivalent zou 'In & Out' waarschijnlijk als een nieuwe comedyserie op tv komen. Als je naar 'In & Out' kijkt, gaat het niet zozeer over de kwestie of je homo of hetero bent, maar hoe je een fatsoenlijk mens moet zijn in de laatste dagen van de twintigste eeuw. Wat 'In & Out' tot een redelijke komedie over seksuele intolerantie maakt, is de gelijkwaardige gelegenheid die wordt aangegrepen om te juichen en te joelen over flikkers en stieren.