Wat is het sentiment van de recensie?

Een korte recensie zonder spoilers volgt.<br />Ik heb die film gisteren gezien op het filmfestival in Cannes. Mijn eerste reactie is er een van verwondering en geluk. Ik ben zo blij dat er in onze tijd van kaskrakers zulke films worden gemaakt.<br />De nieuwe film van Roy Andersson, 'You, The Living', is niets minder dan een compleet meesterwerk. 'You, The Living' bestaat uit zo'n 50 scènes die zijn opgenomen met een statische camera. Ik zal de inhoud van de scènes hier niet verklappen, want ik heb er een hekel aan als mensen zelfs de kleinste details bederven. Maar ja, de meeste scènes hebben de 1000 mensen in het Claude Debussy-theater volkomen verbijsterd. Toen de film was afgelopen, applaudisseerden we een paar minuten, we hadden geen keus.<br />En hoe staat het met 'You, The Living'?<br />Hm, Andersson is niet bang om de moeilijke vragen op zich te nemen. Geschiedenis, schuld en de holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn belangrijke onderwerpen (en die thema's gaan heel goed samen).<br />De gecreëerde beelden zijn briljant, de diepte overtreft soms 'Liedjes van de tweede verdieping'.<br />Nou, sorry voor deze tirades, loftuitingen. Pas op voor het vliegende huis in het begin, mensen!<br />10/10 sterren - Een meesterwerk (ik geef dit cijfer nooit weg).