Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Pat Conroys autobiografische boek 'The Water Is Wide' blijkt een soort zuidelijke 'Up the Down Staircase' te zijn, maar ondanks de leraren-tegen-de-dwergenformule, weet 'Conrack' het publiek met elke kleine doorbraak en creatieve invalshoek echt te raken. Deze studenten (onontwikkelde zwarte kinderen op een eiland voor de kust van South Carolina) zijn zowaar leergierig, en hun collectieve grote-ogen-onschuldigheid is opmerkelijk lief. De enige echte actrice van het stel (Tina Andrews, een geweldige artieste) speelt de 'harde tante' die Conrack moet breken, en als ze eenmaal voor zijn charmes valt, lijkt het allemaal een fluitje van een cent. Maar het verhaal is niet klaar voor een happy end, en ik was niet voorbereid op de rustige eenvoud van de finale. Het is prachtig gedaan. Het script raakt af en toe uit de koers, maar regisseur Martin Ritt is zo slim om altijd terug te vallen op de solide aanwezigheid van Jon Voight. Scènes zoals die waarin hij rondrijdt in zijn busje en zijn frustraties uit over een luidspreker, stellen niet veel voor, maar de hele film zit vol met scènes die emoties opwekken, en het daadwerkelijke einde is de beloning.