Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Voor deze film moet je denken aan Last Tango in Paris, want de stemming en de emotie lopen langs dezelfde lijnen en blijven op dezelfde hoogte <0xE2><0x80><0x93> het verschil is dat in deze uitzonderlijke, intense en vurige weergave van liefde te midden van de ruïnes van een Dostojevskiiaans huis een homoseksueel subcultureel milieu te zien is <0xE2><0x80><0x93> misschien zelfs een dat op het punt staat in de tijd te verdwijnen, en niet de even boeiende maar heteroseksuele context van Bertolucci's eigen film.<br />Het laatste derde deel van deze film laat een hartstochtelijke liefde zien die nooit in homofilms is vertoond. Als je het over pornografie of homo-zelfvernietiging hebt, ontgaat de zin en de intelligentie van dit werk. Hoewel de film op het eerste gezicht lijkt te leiden naar de vertrouwde & vaak afgebeelde onderwereld van het homowereldje, gaat hij vooraf aan het ondermijnen van de regels van dit genre door het te overdrijven tot een superrealistische graad. Het resultaat is een hypergeladen emotionele verheviging <0xE2><0x80><0x93> een uitzonderlijke strategie die het drama verheft tot een van de grote universele thema's en gigantische gebaren.<br />Deze film begeeft zich op glad ijs vanwege de briljante optredens van de acteurs, met name een jonge Jean Hugues Anglade en de regie. Een _tour-de-force_ van de cinema. Uitmuntend in ambitie en onophoudelijk neerstortend in de diepten van de menselijke emotie. Als bijdrage aan de homofilm overwint