Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is zo ongeveer een van de stomste dingen die ik ooit heb gezien. Het is misschien niet de slechtste film die ooit is gemaakt, maar als je niet al te veel slechte films hebt gezien, zou dit wel eens je top tien van de slechtste films kunnen zijn. Als je bedenkt wat er in 1933 met de oorspronkelijke 'King Kong' is bereikt, moet je je afvragen waarom iemand zich zo diep zou verlagen om dit debacle te creëren. En als je dan nog een stap verder gaat en je beseft dat de kwantumsprong naar 'Star Wars' het jaar daarop een nieuw niveau in sf-amusement heeft bereikt, zal dit aanbod je tegelijkertijd aan het lachen en aan het huilen maken. <br /><0x3E> Laat me u nu eens vragen wat de professor (Peter Cushing) bezielde om een paraplu mee te nemen als eersteklas ondergronds onderzoeksmateriaal voor de tocht naar de kern van de aarde? Goed, het was nuttig om de papegaai/tyrannosaurus (een papegaai?) in het begin op een afstand te houden, maar kom nou. Om de een of andere reden denk ik niet dat Edgar Rice Burrough dit in gedachten had toen hij zijn verhalen over Pellucidar schreef. Hij dacht waarschijnlijk ook niet aan Caroline Munro als prinses Dia, waarschijnlijk de enige verzachtende omstandigheid voor deze hele escapade.<br /><0x3E> Er was tenminste één pseudo-wetenschappelijke verklaring waar ik een kick van kreeg; ik ben altijd op zoek naar een verklaring in dit soort films. Zo moest de hemel in de kern van de aarde in werkelijkheid de onderkant van de aardkorst zijn, wat die etherische roze gloed verklaarde. Maar hoe ik ook mijn best deed, het verhaal kon me niet op de een of andere manier op een idee brengen over Hoojah de Sluwe of Jubal de Lelijke, laat staan over die maffe half mens, half pterodactylusachtige wezens. Om de woorden van de goede professor te parafraseren: 'Je kunt me niet mesmeriseren, ik let op!'