Is deze recensie positief of negatief?

Je moet het de schrijver-regisseur John Hughes nageven. Met een enorm succes achter de rug in de onaangepaste tienertijd/hogeschooltijd, slaagde hij erin zich op andere terreinen van de komedie te begeven, waarbij hij op de koop toe een grote bondgenoot vond in de komiek-acteur John Candy. Hier wordt de mallotige volwassen Candy een beter mens nadat hij erin heeft toegestemd op de mallotige kinderen van zijn broer te passen; het is een gegarandeerde formule die bedoeld is om zowel de cynische tieners als hun ouders een plezier te doen, en het is geen wonder dat de film een succes was bij het theaterpubliek. Toch vertrouwt Hughes bijna volledig op Candy's charme om het scenario rond te krijgen, en uiteindelijk krijg je misschien genoeg van de herhalingen met de ster in de hoofdrol. De kinderen zijn te slim voor een sitcom, de andere volwassenen zijn vormeloze klonten, en Amy Madigan is te intens, te opgefokt voor de rol van de vriendin van oom Buck. Later werd het een tv-serie, wat passend is, want het materiaal was al door de televisie geperfectioneerd.