Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb die film gezien omdat in elke recensie die ik erover las stond dat het een van de engste films van het nieuwe millennium was. Ik begrijp echt niet waar die hele hype om ging. Om te beginnen was de dialoog in die film lachwekkend slecht ('Stel dat er iets vreemds aan de hand is?'... wat?????). Het acteren was ook niet om aan te zien. Het kan zijn omdat de acteurs nauwelijks iets hadden om mee te werken... de personages zijn voor mij zuiver 2-dimensionaal en ze konden me geen moer schelen. Nog iets anders is dat de film ontzettend saai is. Uiterst saai. Natuurlijk, er zijn hier en daar een paar 'kicks', maar voor de lengte van de film van 112 minuten heeft hij die zeker niet gebruikt.' De meeste scènes in de film gaan over dingen die nauwelijks iets met de plot te maken hadden. Wat had dat voor zin?<br />En als klap op de vuurpijl slaat de film nergens op. Ja, ik geloof dat ik de bedoelingen van de geesten begreep, maar hoe dat past in de gebeurtenissen die in de film plaatsvinden, is me een raadsel. Bovendien wordt een groot deel van de film in kleine fragmenten verteld, waardoor het verhaal soms moeilijk te volgen is. En laat ik nu niet beginnen over het einde. Wat is daar precies gebeurd?<br />Ik moet Kurosawa nageven dat hij een paar echt angstaanjagende beelden in de film heeft verwerkt. Er zijn heel enge beelden van geesten en andere verontrustende beelden. Als ze meer over die beelden hadden geschreven en er meer over hadden uitgeweid, zou de film veel sterker zijn geweest. Maar dat deden ze niet, en in plaats daarvan schreven ze meer over het sociale commentaar, dat interessant was, maar ook weer op een extreem saaie manier was geportretteerd. Ja, het is een boodschapfilm. Oké, leuk. Ik zal de boodschap van mijn recensie hier in de open lucht opschrijven: zoek een betere manier om je vrije tijd door te brengen dan door hiernaar te kijken.