Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Nadat we de dvd-uitgave van de Blues Brothers hadden gezien, en hun vermelding van 'Wired' in Belushi's bio, snakten mijn vriend en ik naar meer informatie over John Belushi. Ik had van 'Wired' gehoord, maar wist er niet al te veel van, en ik vond de film helemaal achter in de plaatselijke verhuurwinkel. Ik heb begrepen dat Dan Akroyd echt kwaad was over deze film en ik dacht dat dat kwam omdat ze niet in een goed daglicht werden gesteld. Maar dat had er niets mee te maken.<br />De film begint goed, tot ze Johns lichaam het mortuarium binnenrijden. Als hij wakker wordt op de autopsietafel en besluit ervandoor te gaan, begint de volslagen smakeloosheid van deze film. John wordt onderworpen aan een blik op zijn leven en alle beroering die hij heeft veroorzaakt met 'Angel', een Portoricaanse taxichauffeur met een verdorven gevoel voor humor - hij wordt onderworpen aan kritiek en probeert hem over te halen de grens over te steken.<br />De twee acteurs die John en Dan spelen, lijken in de verste verte niet op de echte acteurs (laat staan op de andere verwante personen, d.w.z. Lorne Michaels, d.w.z.) en maken het moeilijk om echt te proberen me op hen te concentreren en op hoe ze in het echte leven waren... maar dat is het topje van de ijsberg.<br />Ik geloof dat dit een 'artistieke' film had moeten zijn - John die voortdurend wordt gekweld door drugs (d.w. De scène waarin John (letterlijk) gedwongen wordt zijn autopsie te ondergaan en pijn lijdt terwijl ze zijn hart verwijderen om het te wegen, waarbij ze zeggen dat het abnormaal groot was door drugsgebruik, overgewicht, ja, we snappen het zonder die groteske weergave.<br />Er zijn maar heel weinig andere acteurs in de film die we kennen (waar is Carrie Fisher bijvoorbeeld? Ze waren ongelooflijk close). En het zou geweldig zijn geweest om Jim Belushi te laten zien, het ziet er ZEER goedkoop uit, (we hadden het gevoel dat het eruitzag alsof de beelden uit het begin van de jaren tachtig of het eind van de jaren zeventig kwamen), het voelde aan alsof het in ongeveer een week was opgenomen en alles bij elkaar was het niet de kant die John op wilde. Ik had het gevoel dat ik iets meer over hem wist door naar afleveringen van Saturday Night Live te kijken.<br />Een laatste opmerking: Bob Woodward komt narcistisch over door zichzelf in de film te plaatsen en met John te discussiëren over het schrijven van zijn levensverhaal. Voor iemand die verondersteld werd heel intellectueel te zijn met betrekking tot de arrestatie van Nixon, kon zijn kennis van zaken die van elke schrijver in de National Enquirer evenaren en daarom verloor ik vanaf dat moment mijn belangstelling voor zijn werk.<br />Als je meer over John wilt zien, zijn films wilt zien, fragmenten wilt zien van Dan Akroyd die over hem praat, of als je hoopt dat iemand de smaak heeft om nog een film over John te maken in de trant van 'Man on the Moon', wat uiteindelijk is wat we verwachtten. Ik denk dat dit een'morele' film was - je weet wel, geen drugs, maar ik denk dat de makers van deze film dat wel deden.' Ik begrijp niet dat een aantal mensen (zoals Carrie Fisher) om die reden helemaal is gestopt met drugs.