Wat is het sentiment van de recensie?

Als fan van Wm. Faulkner sinds m'n studententijd was ik vooral blij toen ik Intruder in the Dust zag en om andere redenen. M'n grootvader, die ook Clarence Brown heette zoals de regisseur heette, groeide op in de buurt van Oxford en was daar in 1888 geboren. We woonden in juli 1964, amper vijftien jaar na de opnamen van de film, een week lang een familiere<0xC3><0xBC>nie bij in Oxford. Het zag d'r bijna net zo uit als in de film, maar in die tijd was d'r veel beroering over burgerrechten omdat het de plek van Ole Miss was. Ik herinner me dat het die zomer een leuk universiteitsstadje was maar ik was nog maar een 18-jarige tweedejaars student en blank. Op dat moment begon ik de onrechtvaardigheid van segregatie en vooroordelen in te zien, maar ik had nog een lange weg te gaan. Hoe dan ook, de film is de moeite van het bekijken waard, maar de filmmakers moeten wel heel erg hun best hebben gedaan om het daar voor elkaar te krijgen en ik zou dolgraag meer over dat verhaal willen weten.<br />Tegenwoordig is Oxford een groter, moderner universiteitsstadje met alle kwalen die daarbij horen en ik hoop er nog eens terug te komen om te zien hoe het in de laatste meer dan veertig jaar sociaal is veranderd. Juano Hernandez had dat jaar zeker genomineerd moeten worden voor een Oscar, maar Hollywood was nog steeds te bekrompen om dat te laten gebeuren. Er zijn nog meer Faulkner-verhalen gefilmd, dus zoek ze op en vergelijk ze. Een van de beste was een PBS-reportage van _The Barn Burner_ uit 1985, met Tommy Lee Jones in de hoofdrol. Daarin werd de intensiteit van de blanke plattelandsbevolking in het zuiden, waar Faulkner zo vaak over schreef, goed weergegeven.