Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet niet waar Dick Steel het over had, maar ik vond deze film een van de opwindendste eposën van Japan tot nu toe. Wat Armageddon of Deep Impact betreft, of wat dat aangaat: De dag na morgen is daarbij in het niet gevallen. Voor zover ik iets van films weet, zijn de meeste catastrofes in films in wezen die van de film over de asteroïdenwind of van Global Warming. Maar deze film volgde een andere koers. Een koers van natuurlijke middelen, waar de aardkorst in zo'n mate begint af te brokkelen dat hij een ander stuk land met zich meeneemt. Wat de wetenschappelijke teams moesten doen, was een manier bedenken om te voorkomen dat de erosie zo ver zou gaan dat heel Japan zou Verdwijnen. In de meeste gevallen zou dit eenvoudigweg tektonische verschuiving op steroïden worden genoemd. Ik vond de personages in alle opzichten nogal aantrekkelijk, van het kind dat haar moeder verloor en haar eigen verscheiden onder onbekende vrienden onder ogen moest zien. Of het reddingsmeisje dat al het mogelijke doet om levens te redden in het aangezicht van een ramp. Of een man die dacht dat hij haar op andere gedachten kon brengen door niet zo'n waaghals te zijn en met hem naar de veiligheid te gaan, om vervolgens zelf de held te worden en zijn vaderland te redden. Vergeet niet dat de rest van de wereld ze gewoon allemaal heeft teruggefloten, alleen om vergeten te worden, door de rest van de wereld de rug toe te keren tegen de Japanse burgers die om hulp riepen. Dit was in alle opzichten een geweldige film. Wat Dick probeert te zeggen is dat deze film niet in Hollywood is gemaakt, dat hij in Japan is gemaakt, dat hij personages had die met andere acteurs van over de hele wereld kunnen wedijveren, dat de effecten prachtig zijn, zoals hij al zei, maar dat het het enige is waar hij op wachtte, en niets anders. Hij mist de visie op wat belangrijk is voor iedereen, en waarom deze film alle elementen van gevoel, grandeur en menselijkheid had. Ik dacht dat deze film van topkwaliteit was en ik heb veel rampenfilms gezien om te weten dat Japan Sinks mogelijk een van de meest originele en goed doordachte projecten is waar ik ooit getuige van ben geweest. Ik hoop echt dat Shinji Higuchi nog zo'n film zal maken. O, en trouwens, ik ben geen Japanner, hoewel ik dat in veel opzichten wel zou willen zijn. Ik ben Canadees, geboren en getogen. En in alle opzichten een filmfanaat. Vooroordelen zijn bitter en niet de moeite waard om als een mening te worden erkend. Dick, je moet er met een open hart en een open geest naar kijken, je moet niet zoeken naar het snoepje in de vorm van de ogen dat een film interessant maakt, je moet zoeken naar wat belangrijker is en dat begrijpen. Het zijn dan misschien geen Amerikanen, maar de Japanners hebben de laatste tijd de markt weten te veroveren voor een aantal van de smerigste films die er tot nu toe zijn gemaakt. En daarom is 25.000.000 dollar precies wat de dokter heeft besteld. Je hebt het goed gehoord, 25.000.000 dollar om deze film te maken. En vertel me nu eens, was het het waard? Of was het het waard omdat er geen Amerikaanse acteurs in spelen?