Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Jammer dat deze film dat niet is. Hoewel 'Nemesis Game' best vermakelijk is, vond ik het moeilijk om mijn ongeloof de hele film lang op te schorten, vooral in de situaties waarin Sara zich begaf. Moeten we dat geloven?<br />1) deze lekkere meid gaat zich in het holst van de nacht ongewapend schuilhouden tussen verlaten gebouwen en donkere metrotunnels, alleen maar om een paar raadsels op te lossen?<br />2) de hoofdpersonen zijn zogenaamd zulke experts dat ze voor de lol raadsels oplossen, maar pas op het eind komen ze achter het hele 'Ik heb nooit gezondigd'-raadsel... en dan... en dan... moet ze dat hele spiegelgedoe doen om eindelijk de stukjes in elkaar te passen? Vern en Sara gaan naar de Chez M om de blondine te ondervragen, maar er is niet één topless grietje in het hele gebouw. Nada. Kom op. Ik weet dat het Canada is, maar ik had meer verwacht van een land dat ons Shannon Tweed heeft gegeven.<br />En wie let er verder nog op dat toen Vern over het web surfte en die raadselsite vond, de cursor een pijltje bleef en niet in een klein handje veranderde (zoals alle handleidingen doen als je op een knopje drukt)?! 'Ik wil dat het internet zo'n prominente rol in je film gaat spelen, dat de kleine dingen in elk geval goed komen.'