Is deze recensie positief of negatief?

Gedurende een periode van acht jaar, in de jaren tachtig, waarin Charles Bronson negen films maakte, werd er maar één uitgebracht door een ander bedrijf dan de Cannon Group: 'The Evil That Men Do', een film die TriStar Films kocht van Sir Lew Grades ITC Entertainment. Bronson was al in de fase van zijn samenwerking met regisseur J. Lee Thompson, die uit talloze actiescènes bestond, tot 'Kinjite: Forbidden Subjects' in 1989.<br />De verwachtingen zouden behoorlijk hoog moeten liggen bij Bronson en Thompson, die voor een beter gefinancierde onderneming als ITC werkten, maar 'The Evil That Man Do' is op veel niveaus een grote teleurstelling. Hoewel het nog steeds een lowbudgetfilm uit de jaren tachtig is, heeft 'Evil' een verleidelijk potentieel voor een geweldige film. Iedereen op de productieafdeling koos echter voor een gemakkelijke uitweg en verkocht slecht werk dat niet in Bronsons stempel paste. 'The Evil That Men Do' had een concept en technische middelen die gebruikt hadden kunnen worden om een van de beste films van Bronson en Thompson te maken, maar in plaats daarvan zal worden afgedaan als een van hun slechtste.<br />Deze politieke thriller/actiefilm uit 1984 opent op brute wijze met Clement Molloch (Joseph Maher), een Britse arts, die zijn speciale opleiding voor politieke leiders in Suriname geeft. De grijze, passieve Molloch is een expert op het gebied van foltermethoden die in dienst is van talloze politieke regimes. In de openingsscène zien we hoe Molloch elektrische stroom gebruikt om Jorge Hidalgo (Jorge Humberto Robles), een dissidente journalist, ondraaglijke pijn te doen. Zoals te verwachten was, is het een afschuwelijk tafereel en is het uit de originele videoband geknipt.<br />Hidalgo was niemand anders dan een vriend van Holland (Bronson), een gepensioneerde huurmoordenaar die van het leven op de Kaaimaneilanden geniet. Holland werd jaren eerder door de journalist benaderd om de mensheid van Molloch te verlossen, maar sloeg het aanbod af. Een Mexicaanse professor, Hector Lomelin (José Ferrer) komt kort na Hidalgo's dood op bezoek om Holland over te halen het karwei af te maken, waarbij hij videobanden van getuigenverklaringen van de slachtoffers van de dokter meebrengt. Hoewel hij het aanvankelijk ontkent, stemt Holland uiteindelijk in met het vuile werk, waarbij hij het op Molloch en zijn liefhebbende zus Claire (Antoinette Bower) in Guatemala gemunt heeft. Hij poseert als toerist met Hidalgo's weduwe Rhiana (Theresa Saldana) en haar jonge dochter Sarah (Amanda Nicole Thomas) op sleeptouw. Net als bij het merendeel van Bronsons latere werk, slaat zijn personage de handlangers van Molloch een voor een neer, waarbij hij onderweg een louche Amerikaanse diplomaat (John Glover) en zijn handlanger (Roger Cudney) tegen het lijf loopt. Een brute afsluiting vindt plaats in de krochten van een opalenmijn, waar De Dokter van een aantal van zijn slachtoffers een koekje van eigen deeg krijgt.<br />'The Evil That Men Do' is gebaseerd op een vergeten roman van R. Lance Hill en gaat over de Amerikaanse politiek in Latijns-Amerika in de jaren tachtig. In alle opzichten is _The Evil That Men Do_ een keiharde film, want hij maakt gebruik van sensationalisme en bruut geweld om de zwakke plekken in de plot en de ontwikkeling van de personages te verdoezelen. Voor elke pluspunt die deze film heeft, zijn er drie of vier minpunten, die het gevolg zijn van vakkundig vakmanschap.<br />Hoewel _The Evil That Men Do_ een geweldig concept heeft, is de film nooit meer dan een excuus voor Bronson om uit het buitenland afkomstig tuig uit te roeien. In de stijl van slechte pulpfictie is _The Evil_ gevuld met kartonnen personages die we nooit leren kennen of begrijpen. Ondanks het feit dat Bronson hem een sterke rol toebedeelt, praat Holland nooit over zijn innerlijke gevoelens of legt hij uit wat hem ertoe heeft gebracht een huurmoordenaar te worden. Rhiana, een verschrikkelijk zwakke rol voor Theresa Saldana, heeft een groot deel van haar leven een afkeer van Holland, maar later voelt ze genegenheid voor hem. Waar komt haar liefde vandaan, vooral nadat ze Holland een paar mensen heeft zien vermoorden en een paar scènes daarvoor naar huis wil?<br />De interessantste personages zijn in feite Molloch en zijn zus Claire, omdat er zoveel vragen over hen gesteld kunnen worden. Natuurlijk komen we er nooit achter wat hen zo dicht bij elkaar heeft gebracht, hoe en waar hun martelpraktijken zijn begonnen, wat de precieze rol van Claire in hun zaken is... Deze gaten in de intrige kunnen eindeloos doorgaan, vooral met die verhaallijn van verfnummers die steeds weer nieuwe aanwijzingen lijkt te geven. Als Claires dochter in zo'n gevaarlijke situatie is gebracht, waarom is ze dan niet gewoon door Molloch gegijzeld? Als de lijfwacht van Molloch, Randolph (Raymond St. Jacques) Holland en Rhiana duidelijk in de arena van de hanengevechten heeft gezien, waarom is hij dan zo vriendelijk tegen hen in een nawoord in een bar? Is zijn geheugen zo kort? En wat was eigenlijk het doel, afgezien van goedkoop toneelspel, van het feit dat Holland de chauffeur van Molloch, Cillero (Jorge Luke) van een raamkozijn had gegooid, terwijl de moord in Claires appartement veel discreter had kunnen worden afgehandeld?<br />Het acteerwerk is redelijk en op de een of andere manier geeft Bronson een van zijn beste voorstellingen. De aanwijzingen van J. Lee Thompson schieten tekort, maar zijn misschien gecompromitteerd door beperkte tijd ter plaatse. Als je naar Mexico gaat om te filmen, is de aanwezigheid van ITC duidelijk te zien aan de betere productiewaarden, de betere cinematografie en de betere muziek. De landelijke locaties worden vaak gebruikt om de hete, stoffige sfeer van Latijns-Amerika over te brengen, en filmregisseur Xavier Cruz zorgt voor rijke kleuren en helderheid. De orkestmuziek van Ken Thorne ('Murphy's War') is verfrissend in een tijdperk van synthetische rotzooi. Vreemd genoeg dragen deze positieve dingen alleen maar bij aan de frustratie van een goede film die schreeuwt om uitgebracht te worden. Het montagewerk van Peter Lee Thompson is beter dan gewoonlijk, maar met lachwekkendere continuïteitfouten.<br />'The Evil Than Men Do' was perfect filmmateriaal voor het begin van de jaren tachtig en ik kan het moeilijk aanbevelen voor 21ste-eeuwse actiefans. De dvd van Columbia TriStar Entertainment is een prima presentatie, met een breedbeeld- en standaardformaat en ondertitels in vier talen. Hoewel de videokwaliteit ver boven het gemiddelde is, is 'Kwaad' oorspronkelijk opgenomen in gewoon monogeluid. De theatertrailer is ook beschikbaar en geeft een knisperend gevoel, met vervaagde kleuren en een pluizige geluidskwaliteit.<br /><br />**uit 4**.