Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De Keizer en de Moordenaar_, 161 minuten, is lang, maar de tijd zit vol met een verhaal dat er nauwelijks in past. Goudkleurige paleisscènes en stoffige gele panorama's van Chinese landschappen vormen de achtergrond van een waargebeurd verhaal over China's verenigende koning, circa 300 voor Christus. Een ingewikkelde intrige met talloze kronkels en wendingen wordt door de acteurs met uitstekende beelden uitgebeeld. Koning Qins simpele wens om een verenigd keizerrijk voor zijn gewone volk te scheppen wordt vervuld, maar niet zonder verraad, complotten en tegencomplotten en o ja, lichamen. Een heleboel lichamen. Dit epische verhaal over het begin van China is voor westerlingen een geweldige manier om een glimp op te vangen van een weinig bekende Aziatische geschiedenis. Tot de nalatenschap behoren de duizenden levensgrote terracottabeelden die nog steeds worden opgegraven. Als historisch persoon maakt deze film duidelijk dat keizer Qin samen met George Washington, Napoleon Bonaparte, Alexander de Grote, Dzjengis Khan en Julius Caesar moet worden beschouwd als enkele van de grootste veroveraars/staatslieden ter wereld. Ik raad u ten zeerste aan om _De keizer en de moordenaar_ te zien, vooral op het witte doek.