Is deze recensie positief of negatief?

De achterkant van de dvd van deze film jubelt: 'Chey is de Quentin Tarantino van Christian Films.' Dit is niet zozeer een belediging voor Quentin als wel voor christelijke films. Deze film is slecht geschreven, stijfjes geacteerd en met een doelloze intensiteit geregisseerd. De scènes spelen zich op een verwarrende en onrealistische manier af en worden afgewisseld met leuke time-lapsefoto's. Flashbacks, die vervagen tot grijze, stilstaande beelden om de tijd (niet belangrijk in het verhaal) aan te geven, worden allemaal gemaakt om de film meer filmische geloofwaardigheid te geven. De camera is lukraak gericht, een paar mooie crane shots worden afgewisseld met belachelijke montages die geen enkele betekenis hebben. Door het slechte beeld en de slechte belichting vraagt de kijker zich in veel scènes af wie met wie praat. O, en het geluid is verschrikkelijk. De special effects waren redelijk en gelukkig beperkt. Maar dit is allemaal alleen maar technisch. De film slaagt er niet in op een emotioneel niveau te boeien. De dialoog klinkt zo onecht en de acteurs schijnen hem slechts een ogenblik te hebben gelezen voordat de camera begon te draaien. Het verhaal... de dingen die in een bepaalde volgorde gebeuren, hebben geen motivatie. De personages hebben moeite om zich aan één aspect vast te klampen. En de personages moeten in elke scène een standpunt innemen over het christendom en het geloof. Je hoeft de personages niet in elke scène de naam van Jezus Christus te laten noemen om de film christelijk te laten zijn. Goeie genade! Probeer dit alsjeblieft niet aan je niet-aflatende vrienden te laten zien met andere verwachtingen dan gelach.