Wat is het sentiment van de recensie?

Mike Judge's Idiocracy is een interessante film, en een die zijn fans ongetwijfeld zullen opsporen en bekijken.<br />Voordat ik aan de recensie begin, wil ik eerst zeggen dat als je de kans krijgt om hem te zien, doe het dan zeker, want het is de moeite waard en het is niet de gemakkelijkste film ter wereld om op te sporen.<br />Laten we beginnen met de premisse: Luke Wilson is soldaat Joe Bauers, een bibliothecaris in het leger die, naar men aanneemt, geen uitzonderlijke eigenschappen of opvallende tekortkomingen heeft, waardoor hij in alle opzichten gemiddeld is. Dit, samen met het feit dat hij geen levende verwanten heeft, maakt hem tot een uitstekende kandidaat voor een experimentele cryogene behandeling. Ook ingevroren bij Joe is een prostituée die Rita heet en die door Upgrayedd, haar gewelddadige pooier, als pooier aan het project is toegevoegd. Helaas wordt het topgeheime project een paar dagen later verlaten en zijn ze vergeten.<br />Als ze in 2505 wakker worden, komen ze tot de ontdekking dat door de afstomping van de samenleving die de trends van de laatste tijd volgen, iedereen op aarde maar een klein beetje intelligenter is dan een chimpansee. De manier waarop 'iedereen' Joe Bauers praat, wordt beschouwd als 'flauw', ongeveer zoals iemand die praat zoals Shakespeare nu bespot zou worden, en een voormalige beroepsworstelaar is de president van de Verenigde Staten (eigenlijk is deze niet eens zo ongehoord). De beste tv-show heet 'Au! Mijn ballen!' <0xE2><0x80><0x93> wat inderdaad vrij goed klinkt, en niet alleen is alles verkeerd gespeld, maar de tekens lijken geen ruimte meer te hebben voor de woorden, zodat ze aan het eind in elkaar zijn gefrommeld.<br /><0xE2><0x80><0x93> Het is een grappig uitgangspunt voor een film, maar dat is nu juist het probleem. Afgezien van het uitgangspunt is er niet zoveel in de film dat echt grappig is. Wat ik daarmee bedoel, is dat de ideeën die in me opkomen nadat ik het uitgangspunt van de film heb gelezen, waarschijnlijk ongeveer net zo grappig zijn als de film zelf. Het is natuurlijk niet vreselijk, maar het had waarschijnlijk grappiger kunnen zijn.<br />- Er zitten een paar winnaars in het script, zoals Starbucks die 'gelukkige eindes' biedt. en mensen die hun blinde vertrouwen stellen in de universeel miskende 'elektrolyten', maar dat zijn er gewoon te weinig en ze zitten er ver tussen, dus tenzij je hysterisch gaat lachen elke keer dat een van de idioten van de toekomst met open mond een van godslasterlijke taal en weinig tot geen logica en/of intelligentie doordrenkte zin uitkraamt, zou het gelach wel eens vrij ver uit elkaar kunnen liggen.<br /><br />Het is niet eerlijk dat iedereen hem met Office Space vergelijkt, want het is een heel andere film, maar als film, ongeacht wat eraan vooraf is gegaan, is _Idiocracy_ een grappig concept waar je waarschijnlijk veel meer om moet lachen in de openingsscène van 15-20 minuten dan in de rest van de film. Ik geef hem 5 van de 10 omdat hij leuk is, maar hij doet niet genoeg om hem boven het midden van de weg uit te laten steken.