Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Cates is smakeloos en niet overtuigend, Kline overdrijft zoals altijd, net als Lithgow, die een Engels accent probeert te imiteren (althans, ik neem aan dat hij dat probeert), en de toon wankelt ongemakkelijk tussen kluchtig en sentimenteel. Zoals bij de meeste favoriete projecten om een beroemd stel in de schijnwerpers te zetten, is het een opluchting als dit waardeloze stuk tot een geforceerde en schokkende conclusie komt.