Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik denk dat het wil zeggen dat de Bollywood-versie van 'Bride and PRejudice' trouwer bleef aan het bronmateriaal dan deze Hollywood-versie uit 2005. Ik moest ook meer lachen om de Bollywood-versie. (Meneer Kholi? Onbetaalbaar!) Als je het boek hebt gelezen of de BBC-versie uit 1995 hebt gezien (en ze mooi vond), staat je een onaangename verrassing te wachten als je naar de film gaat. Maar mijn vriend, die geen van beide had gezien, vond de film lichtelijk amusant. Maar als je een JAne Austen-purist bent, of zelfs een filmbezoeker die een hekel heeft aan historische onnauwkeurigheden, zal het pijnlijk zijn om dit te moeten aanhoren.<br />Bah, het script. Het script was het grootste probleem. Ik neem aan dat de acteurs dat ook zouden zijn. Het zou niet half zo slecht zijn gegaan als ze een fatsoenlijk script hadden gehad, misschien geschreven door iemand die echt van Austens werk hield.<br />Wat voor karikaturen zijn er gebruikt? Nou, je zult zulke ongelovige zinnen moeten aanhoren als: 'Waag het niet over mij te oordelen, Lizzy!' en: 'Laat me voor één keer in jullie leven met rust!' Niet alleen zijn zulke zinnen ver verwijderd van alles wat uit de welsprekende pen van Jane Austen zou kunnen komen, maar kan iemand echt geloven dat zulke woorden uit de mond komen van een keurige jongedame uit de Regency-tijd? Het gebruik van moderne uitdrukkingen is een van de vele irritante manieren waarop de scenarist het boek afslacht. De schrijver besloot de personages ook zinnen te geven die in het boek door totaal verschillende personages werden gezegd, en dat allemaal zonder aanwijsbare reden. Erger nog, als de scenarist probeert iets dichter bij het boek te blijven, heeft hij de vervelende en onnodige gewoonte om Austens zinnen te herschikken en onhandige synoniemen te gebruiken voor haar toch al perfecte woorden. Het was alsof de scenarist tijdens het schrijven van het script met het boek in zijn ene en een woordenboek in zijn andere hand ging zitten. Houd het bij Austens woorden; zij deed het beter dan jij! Ik neem aan dat dit alles werd gedaan in een'revisionistische' geest en in een poging om deze film te onderscheiden van de iconische BBC-versie uit 1995. Maar voor mij was het ook een karikatuur van de ware geest van Austens meest geliefde werk.<br />De rolbezetting had wel degelijk mogelijkheden, hoewel die al snel werd weggevaagd toen het script in werking trad. Maar Keira, die overdreven giechelt en je scheve tanden laat zien, is lang niet zo charmant en levendig! En ik denk dat meneer McFayden, hoewel ik hem best knap vind, zijn script verkeerd heeft gelezen en in de veronderstelling verkeerde dat hij Heathcliff speelde en niet de geduchte meneer Darcy. Ik vond Brenda Blethyn, Kelly Reilly en de acteur die meneer Collins speelde echt heel leuk. Hun interpretaties waren echt heel verfrissend.<br />O, maar Donald Sutherland! Iemand beschreef zijn optreden als een zwerver die per ongeluk op de set was beland, en ik moet zeggen dat het een passende omschrijving is. En kan iemand me vertellen waarom ze Wickham naar Legolas hebben vernoemd? Hoewel hij niet langer dan twee minuten in de film heeft gezeten, durf ik te wedden, en zonder zijn indrukwekkende boogschutterskwaliteiten om de film op te vrolijken.<br />Als het om kleding ging, zou ik een moord doen voor de jurken van juffrouw Bingley, omdat ze weelderig waren en beter bij de moderne tijd zouden passen. (Een mouwloze avondjurk uit de Regency-tijd? Alsjeblieft! Meer Versace dan Austen, dat is zeker.) En die arme Keira, al het geld ging op aan haar salaris en niet aan haar garderobe! Ik weet zeker dat ze uiteindelijk de schoft te pakken hebben gekregen die die ene haarborstel van de filmdecors heeft gestolen. Helaas hebben ze hem niet snel genoeg te pakken gekregen om de lokken van de actrices te kammen voordat de opnamen begonnen.<br />Kortom, met deze nieuwe Hollywoodversie neem je afscheid van Austens welbespraaktheid, subtiliteit en humor, omdat je precies het tegenovergestelde krijgt.