Wat is het sentiment van de recensie?

Ik realiseerde me net waarom de kleuren en decors in 'Sakuran' zo opzichtig en opzichtig waren, en zo pijnlijk om naar te kijken. Het verhaal gaat over een beroemde prostituee die in het Japans een oiran wordt genoemd. Hun kimono's waren altijd opzichtiger en opzichtiger dan andere kimono's, zodat de oiran op zou vallen. Maar de regisseur, Mika Ninagawa, moest ervoor zorgen dat de regisseur nog meer opviel dan de hoofdfiguur, of zelfs het verhaal.<br />Wat Anna Tsuchiya in de film deed, bezorgde me de rillingen. Je kon het geen acteren noemen. Het was niets meer dan een catering voor haar opgefokte, middelbare-school-meisjes-fanbasis. Hé Anna, als je ouder wordt, wens ik je veel succes met die film. Ja, tuurlijk, een oiran als een grof en vulgair, tot geweld geneigd bikermeisje. Hebben we je niet al eens eerder zo'n personage zien spelen in een passender film?<br />Het verhaal was pijnlijk saai en voorspelbaar. Wat is het verhaal van 'Sakuran'? Een irritante kleine trut blijft altijd trouw aan zichzelf, en dat is precies wat ze is: een irritante trut. Ze merkt dat mannen zich om onverklaarbare redenen tot haar aangetrokken voelen en dat ze een onverklaarbaar vermogen heeft om mannen te manipuleren, en ze wordt een succesvolle, eersteklas prostituee, ook al praat en gedraagt ze zich alsof ze lid is van een vrouwelijke motorbende. Die zogenaamde verleidingskunst van haar wordt wel genoemd, maar we zien haar nooit in actie, waarschijnlijk vanwege de onbekwaamheid van het hoofdpersonage, het zogenaamde nepmotormeisje, ik bedoel 'actrice'.<br />Het hoofdpersonage van de film maakt een rijke en machtige man boos op haar omdat ze hem laat wachten terwijl ze een veel lagere klant bedient. Niet erg oiran-achtig, hè? Hoe kon zo'n vrouw ooit een oiran worden? O, omdat de vorige oiran vermoord werd en het huis een hoer nodig had die een hoge prijs kon vragen. Wie zou er een hoge prijs betalen voor een slet die zo goedkoop was? Er gaan geruchten. Hoe kon er geen repercussies zijn voor wat ze de machtige man had aangedaan? Want de scenarioschrijvers zijn sukkels. Ze hebben gewoon een zootje onzin verzonnen.<br />Dan valt een nog rijkere en machtigere man voor haar (waarom?) en ze gooit hem overboord voor een berooide man die over het algemeen kil en afstandelijk tegen haar doet, maar respect heeft voor wie ze werkelijk is (wat nergens op slaat. Hoe kan iemand respect hebben voor iemand die zo waardeloos is?).<br />Over onzin gesproken, het is net alsof de regisseur op zijn hurken is gaan zitten en een enorme, psychedelisch gekleurde scheet heeft gelaten over de esthetiek, cultuur en samenleving van de Edo-periode. Hoe zit het met dingen als sabi, mono no aware, wabi, subtiliteit, elegantie, een rigide hiërarchische samenleving? En dat allemaal ondergescheten door een regisseur die overkomt als een zinloze, nouveau riche parvenu. Het verbazingwekkende is dat zoveel andere Japanners tijdens het kijken van deze film rond de regisseur neerhurkten en dampende lepels vol van deze felgekleurde stinkende troep namen en uitriepen hoe lekker het was.<br />Argentinische tangomuziek met viool en bandoneon als achtergrond voor de Edo-periode, toen Japan volledig geïsoleerd was van de internationale wereld (behalve van de 2,5 hectare van Deshima)? Waarom werd niet gewoon Anna, de stoere biker oiran, op haar mobiele telefoon gebeld en reed de rijke en machtige daimio in zijn rode Ferrari met brullende motor weg? De muziek waar we naar moesten luisteren was schokkend en anachronistisch (hetzelfde als het kunstontwerp). Ik vond het leuk dat er aan het eind maar twee of drie bloempjes aan de kersenboom van het heiligdom zaten. Maar eerder, op het moment dat ze zei dat ze de hutten zou verlaten als de boom bloeide, wisten we allemaal precies wat er zou gebeuren. Wat saai, om het einde zo duidelijk over te seinen. Maar wat heeft het voor zin om die oude boom te laten bloeien? Die rijke, machtige vent heeft de hutten al in kersenbloesems laten bloeien, zoals de bergen van Yoshino in de lente. Dat maakte helemaal geen indruk op haar? Nee, natuurlijk niet. Dat weet ik al van hoeren. De kerels die ze goed behandelen, krijgen een trap tegen hun ballen. Misschien irriteert het de hoeren dat mensen hen idealiseren terwijl ze zelf weten wie ze werkelijk zijn: gewoon goedkoop en waardeloos.<br />Gezien de obsessie van de regisseur met goudvissen had de op één na laatste scène moeten gaan over een goudvissenkom die op een veranda per ongeluk omvalt. Twee vissen tuimelen in een beekje dat hen meevoert tot voorbij de muren van de ontspanningsruimte, wat in tegenspraak is met het feit dat goudvissen in hun kom blijven zitten en niet buiten kunnen overleven (net als de relatie van de bewoner met de ontspanningsruimte). Voor de rest heeft het gepraat over het lot van goudvissen geen betekenis. In de laatste scène stonden de kersenbomen vol in bloei, maar de korte bloeitijd is iets heel bijzonders aan kersenbloesem. Ik kon het niet helpen, maar ik dacht dat de schemering al snel alle zachtroze kleur en warmte uit het tafereel zou wegvagen. De hemel zou snel veranderen van vage schaduwen in een steeds dieper wordende duisternis, en de nacht zou vallen. Het zou koud worden, heel koud. En donker. Dat was niet echt een happy end, hè? Romantische liefde (in de Edo-periode?) kon overleven in het aangezicht van vreselijke armoede en verbanning, ongeveer net zo lang als die kersenbomen bloeiden. Misschien een paar dagen, tenzij het eerder regende. Maar de ongeconsummeerde romantische liefde die we hier zien? Het bestaan in deze periode is onbegrijpelijk.<br />Anna Tsuchiya die in de schoenen van een oiran loopt? Dat kon ze niet. Letterlijk niet. Kijk maar eens naar haar 'promenade' waar ze het juiste schoeisel lijkt te dragen, maar waar ze zich aan de schouder van een of andere vent moet vasthouden om niet op haar kont te vallen.<br />Ik wilde deze film twee sterren geven voor de artistieke invulling, maar toen besefte ik waar het om ging: zieke dominantie van de kant van de regisseur. Die kleuren en decors zijn precies de manier waarop de regisseur schreeuwt: 'Ik ben hier de belangrijkste! Ik! Het draait allemaal om mij!!!'