Is deze recensie positief of negatief?

'Het leger van de farao's' voldoet niet aan de verwachtingen. In plaats van te kiezen voor clichés en grote sterren, vertrouwt de film volledig op de uitstekende acteerprestaties van een sterke cast, de kracht van een goed geschreven script en een fascinerend en bitter verhaal. Het resultaat is een rauwe en realistische film die snel op gang komt, met een zware emotionele lading. Een van de beste films die ik ooit over de Burgeroorlog heb gezien, en ik denk dat hij dat te danken heeft aan het plezier van een onafhankelijke film te zijn (als je deze film leuk vindt, probeer dan ook de even briljante onafhankelijke film over de Burgeroorlog, 'Wicked Spring').<br />' farao's' De film vertelt eenvoudig het ware verhaal van een klein expeditieteam van mannen van de Unie die naar een boerderij van de Confederatie gaan om proviand in te slaan, maar daar uiteindelijk vast komen te zitten door een ongeluk van een van de mannen. De spanning loopt op en relaties worden aangeknoopt en verbroken. Niets gebeurt zoals Hollywood het zou schrijven; deze film komt voort uit de geest van iemand die echt geeft om kwaliteitsfilm en het vertellen van geschiedenis. Geweldige dialoog en plotbeschrijving bewegen zich door een film die er uiterst professioneel uitziet, maar vaak niet het gevoel geeft dat je naar een film kijkt, maar eerder dat je een verhaal hoort.<br />De film kan bogen op een ongelooflijke prestatie van Chris Cooper die een verbazingwekkende veelzijdigheid aan de dag legt bij het verkennen van zijn rol. Hij transformeert, maar is altijd op het toppunt van geloofwaardigheid en is emotioneel gemakkelijk te benaderen. Patricia Clarkson is even beeldschoon en realistisch in een rol die veel actrices zouden laten schieten. Ze deelt een interessante chemie met Coopers personage, en waar zij de strengste van de personages is, is ze nog net zo gemakkelijk te herkennen. De rest van de cast is heel capabel en vult hun rollen goed in.<br />Het ontwerp en de set zijn fantastisch, en persoonlijk ben ik dol op de cinematografie. Het heeft allemaal de sfeer van een foto uit de Burgeroorlog, met de camera die sterke contrasterende kleuren en schaduwen en een metaalachtige tint laat zien, maar altijd met de naturalistische uitstraling van de rustieke omgeving. Ze schijnen natuurlijke belichting te hebben gebruikt, maar wat ze ook hebben gebruikt, het werkt uitstekend. Alles ziet eruit alsof het thuishoort waar het is, het voelt als iets van de tijd, iets wat ik zeldzaam vind in Amerikaanse periodefilms. De acteurs spelen 19e-eeuwse mensen, niet als 20e-eeuwse mensen in oude kleren.<br />Bovenal is deze film heel persoonlijk. Ik denk dat hij zich die als indie kan veroorloven. De film is bijna vlekkeloos, met een uitstekend script dat moeiteloos de relaties en persoonlijkheden van deze personages creëert en verkent en hen in een situatie laat groeien, hoe slecht die ook is. Het lukt het script om zijn punt duidelijk te maken, en het krijgt het ook.' 'Het is dapper. Het is gebaseerd op personages, een fantastisch script, menselijke emoties en op het kille, harde feit dat de Burgeroorlog niet alleen bestond uit CGI, grote sterren en hoepelrokken.'