Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ondanks aanbevelingen weerstond ik de verleiding om naar 15 Park Avenue te kijken, omdat de film een cliché was over extreme emotionele drama's en overdreven acteerwerk.<br />Zo nu en dan komen er films als 15 Park Avenue langs die je omverblazen.<br />De film grijpt je aandacht al vrij snel en daarna is er geen moment om uit te rusten. Aparna Sen heeft het publiek prachtig bij elke regel van de film weten te houden. De onberispelijke ontwikkeling van de karakters, de 'perfecte' hoeveelheid emoties en een raadselachtig einde dat bij dat alles past...<br />Ik heb opnieuw respect gekregen voor Konkana Sen Sharma, die overtuigend de schizofrene Mithi speelt. Ze overtreft opnieuw verwachtingen na Pagina-3 en Mr. & Mrs. Iyer. De rol van Anjali is zeer goed ontwikkeld en Shabana doet het personage alle eer aan. Rahul Bose, Shefali Chaya en Waheeda Rehman voegen een ongelooflijke sfeer aan de film toe.<br />Ik definieer 'douchemomenten' als scènes uit een film waar je onder de douche eindeloos over nadenkt, tot je vrouw/vriendin/mama op de deur bonst. 15pa levert veel 'douchemomenten' op, vooral het gesprek tussen Anjali en haar moeder, waarbij de moeder voorzichtig is als ze met Anjali over haar gedachten praat. Het brengt Anjali's persoonlijkheid meteen naar het publiek.<br />Het einde is een zeer gewaagde uitspraak van de regisseur; waarschijnlijk te verwesterd voor het Indiase publiek, maar het geeft de elementen om de film van een 'goed' naar een 'geweldig' niveau te tillen.