Is deze recensie positief of negatief?

Het is een saaie film van de nog niet zo geweldige regisseur Budd Boetticher en de knappe maar nog niet zo sympathieke actrice Nina Foch, en zoals een van de andere recensenten opmerkt, is deze film het summum van een bepaald soort B-film. Hij is alleen niet van het goede soort. En een veelbelovende premisse en een overactieve mistmachine zijn verspilde moeite.<br />Een eenvoudige plot - Nina, een verpleegster die vanwege haar zenuwen met verlof is, heeft een nachtmerrie. Ze ontmoet een knappe man in het vakantieoord waar ze haar zenuwen tot rust probeert te brengen, en beseft dat hij in de droom voorkomt, ook al heeft ze hem nooit eerder ontmoet. Ondertussen blijkt dat onze zwierige man als spion werkt en op het punt staat een geheime missie te ondernemen die niet mag mislukken.<br />Natuurlijk zijn er nazi's. En complotten. En slimme mensen die handelen op een manier die hen hoogstwaarschijnlijk in volkomen onnodige moeilijkheden zal brengen, zodat de looptijd meer dan een uur kan worden verlengd. Aan het eind wordt de film een wedstrijd tussen welke groep spionnen zich het meest dwaas kan gedragen. Als de FBI en de OSS zich net zo hadden gedragen als deze ploeg, hadden we de oorlog in '42 verloren. De film zelf is nogal vlak gefilmd (ondanks de beste inspanningen van de mistmachine) en het acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> zoals dat de laatste tijd in veel van de TCM-films van Columbia Bs te zien is <0xE2><0x80><0x93> is merkwaardig onbeholpen. Hij is minder gestileerd dan wat je zou kunnen aantreffen in een film van Warner Bros die op dezelfde manier gebudgetteerd is, maar ook minder leuk om naar te kijken.<br />Boettichers kracht is natuurlijk een kwestie van feitenstijl die de sterke verhalen en het acteerwerk in zijn Randolph Scott-westerns naar voren laat komen. Misschien is het probleem dat zo'n stijl niet werkt als het script waardeloos is en de acteurs moe zijn van hun vijf films per jaar.