Is deze recensie positief of negatief?

Iemand in deze commissies heeft bevestigd dat de hele zaak wordt gedroomd door de beste vriend van de hoofdpersoon, zij het een vriend die hij al zo'n twintig jaar niet meer heeft gezien. Ik wil dit niet direct van de hand wijzen, maar het roept wel een paar zinnige vragen op. Waarom zou een telefoonmonteur <0xE2><0x80><0x93> of een schoenverkoper of slager <0xE2><0x80><0x93> een mythische wereld willen scheppen en die om een vriend heen willen weven die hem al doende bevolkt met een stel al even mythische personages? Met zo'n goede fantasie zou de vriend moeten schrijven, niet dromen. Droom of niet, en de meest voor de hand liggende kandidaat is de regisseur Paolo Sorrentino, heeft een zeer boeiende wereld geschapen waarin Tony Servillo de stilte tot een ware kunstvorm maakt. Men vraagt ons te geloven dat de in de veertig zijnde Titta La Girolomo (Servillo) de maffia een paar jaar voordat wij hem leerden kennen 'op stang heeft gejaagd', en als boetedoening is hij feitelijk een gevangene in een Zwitsers hotelletje, vanwaar hij elke week naar een plaatselijke bank rijdt met een koffer met negen mille in gebruikte biljetten. Afgezien van deze wekelijkse trip is hij vrij om te doen en laten wat hij wil, en wat hij graag doet is roken, kaarten met een man die vals speelt en kaarten met een vrouw die haar man eraan herinnert hoe diep ze in de sociale ladder zijn gezonken, en geen acht slaan op de vriendelijke toenaderingspogingen van Olivia Magnani, die al twee jaar lang probeert een glimlach en/of een 'goedenavond' van hem los te krijgen. Om redenen die hij zelf het beste kent en die in tegenspraak zijn met een man die voor niets of niemand belangstelling heeft, hangt Servillo een zekere tijd per dag met een stethoscoop aan de muur van zijn slaapkamer om de privégesprekken van zijn kaartspelers af te luisteren. Uiteindelijk reageert hij wel op Magnani <0xE2><0x80><0x93> hij moet wel, anders zou het geen film zijn. Het gaat over Destry, die nooit een wapen draagt, of over Sean (Duke Wayne), de'stille man', die weigert zich te laten provoceren en te vechten tot de verplichte scène waarin het wapen wordt omgegord en de vuisten worden gebald <0xE2><0x80><0x93> maar in plaats van zich tevreden te stellen met een beleefd _kom stai oggi_ haalt hij honderdduizend dollar uit de koffer en koopt een auto voor haar. De laatste tegenstrijdigheid doet zich voor wanneer Magnani hem vertelt dat ze hem de volgende dag om vier uur's middags in haar auto zal ophalen en dat ze dan de bergen in zullen rijden om zijn verjaardag te vieren. Ze hebben vastgesteld dat ze hier in de buurt woont, dus waarom iemand haar dan kilometers verderop ziet rijden, een wegversperring van de politie negeert om van de weg af te rijden en de auto omverrijdt, is een raadsel. Afgezien van deze inconsistenties blijft het een mooi stuk film, met een uitstekend begin en een heel goed slot.