Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Je zou de Monkees echt moeten onthouden en een duidelijk beeld moeten hebben van waar en hoe ze in de tweede helft van de jaren zestig pasten om deze film volledig te kunnen waarderen.<br />Er is geen plot als zodanig. In de grond is het een krankzinnige, verwarde pastiche van verschillende, los van elkaar staande episodes. Maar als je eenmaal op de golflengte zit, is het op zijn eigen bijzondere manier interessant en onderhoudend. Kortom, het was een klassiek, slim bedacht en goed uitgewerkt voorbeeld van experimentele cinema uit de laatste jaren zestig. Er zitten een paar goede liedjes in, een paar superhippe filmbeelden en een heleboel andere waardevolle ideeën in termen van filmtechniek.<br />Om verschillende redenen geef ik het 7 van de 10. Ten eerste was er veel moed voor nodig om zo'n onorthodoxe film te maken in de commerciële mainstream, waar zowel de sterren als de producenten destijds stevig in het zadel zaten. Als een film een flop wordt bij de kassa, kan dat voor alle betrokkenen desastreus uitpakken. Ten tweede was het voor het grootste deel een creatief succes. En ten slotte is het, zoals gezegd, ontegenzeglijk een klassieker van het genre en als zodanig van historisch belang.<br />Jammer genoeg kwam 'Head' te laat in de carrière van de Monkes. Maar ook daar zouden ze het niet eerder hebben mogen maken, omdat het in wezen een zeer scherpe en cynische satire op hun eigen imago was. Het was duidelijk dat de leden van de groep maar al te goed wisten dat de hele santenkraam van de Monkees zo'n beetje op zijn retour was toen ze aan dit project begonnen. In zekere zin zou het hun zwanenzang worden en ze waren vastbesloten het er allemaal uit te laten. Ze waren het beu om als pionnen te worden behandeld in het zware bedrijfsspel waarin ze de afgelopen paar jaar waren gemanipuleerd en uitgebuit. Kortom, ze 'wilden eruit' en ze zouden een paar dingen zeggen voor ze vertrokken.<br />Maar de geschiedenis heeft de band gezuiverd. Laat de critici maar naar de hel lopen. The Monkees lieten een paar van de beste, meest gepolijste en succesvolle popplaten van de afgelopen tien jaar achter zich. Ja, ze hadden hulp genoeg. Maar aan het eind van de dag stonden ze voor de microfoons in de studio, ze stonden voor de film- en tv-camera's en ze deden de concerten. Ze waren leuk en een beetje gek. Maar in tegenstelling tot sommige van hun tijdgenoten waren ze nooit bedreigend. Je kon je bejaarde tante veilig aan een Monkey voorstellen.<br />'Head' is waarschijnlijk een beetje te veel geleend van 'Hard Day's Night' van de Beatles, maar het is toch de moeite waard om het nog eens te bekijken voor degenen die er destijds bij waren of voor jongere retrofielen die het belang ervan kunnen inzien.<br />Geniet ervan!