Wat is het sentiment van de recensie?

Na een intrigerende start daalt dit kleine drama al snel af naar de rangen van de middelmaat. In het begin van de film ontmoeten twee vrouwen (Heather Graham en Natasha Gregson Wagner) elkaar terwijl ze wachten tot hun vriendjes thuiskomen van hun vakantie. Natasha Gregson Wagner is een knappe actrice, en ze speelt Louise; een leuk meisje wier geliefde vriendje een allround entertainer is; muziek, films, noem maar op, hij doet het. Terwijl ze het andere meisje, Carla (Heather Graham) alles vertelt over haar fantastische vriendje, wordt het al snel duidelijk dat de overeenkomsten tussen hun twee vriendjes te groot zijn... en het is duidelijk dat de twee meisjes iets met dezelfde man hebben. Robert Downey jr. komt op het toneel, de gluiperd die twee vriendinnetjes heeft terwijl de een of andere arme sloeber er eentje moet missen. Downey speelt het soort man dat de dames leuk vinden, maar de mannen weerzinwekkend irritant vinden; hij is in wezen een moederskindje. En dan ook nog van het ergste soort: de hele tijd moeder aan de telefoon, zijn vriendinnetjes voortdurend overladen met ambitieuze (zij het lege) beloftes, enzovoort. Het is genoeg om een normale vent ziek te maken.<br />De film scheurt welbewust superieure driehoeksfilms als Jules et Jim af. Maar deze film werkt niet, vooral omdat het verhaal zo ongelooflijk is. Serieus, als twee vrouwen net hadden ontdekt dat ze met dezelfde man omgingen... dan zouden ze het wel weten. Een andere reden waarom hij instort is dat hij zo opgeblazen is. Er zijn talloze mogelijkheden voor de afloop van de situatie die deze film oplevert, vooral met de claustrofobie van het in een klein appartement plaatsen ervan; maar het enige wat de film doet is opgaan in massa's dialogen; dat wil zeggen slecht geschreven en slecht gebrachte dialogen. De film is ook enorm overgeacteerd; het is gewoon niet te geloven dat mensen in deze film zouden doen wat ze in deze situatie doen. Robert Downey jr. is een van de vele dingen die in de film verspild worden. Met Natural Born Killers bewees hij dat hij briljante, onderhoudende voorstellingen kon geven, en dat is iets waar deze film van kan profiteren. De twee vrouwen zijn niet verspild, want niemand verwachtte toch iets van hen, maar Downey had beslist beter gebruikt kunnen worden. In het algemeen? Zonde van de tijd. Doe geen moeite, ga naar Jules et Jim of Natural Born Killers. Dat is mijn advies.