Wat is het sentiment van de recensie?

In het begin van de film vertelt Cagney's Johnny Cave-personage aan zijn gomschoenen in het Bureau voor Gewichten en Maatstaven dat gewetenloze winkeliers de Amerikaanse consument in het afgelopen jaar meer geld hebben afhandig gemaakt dan het totaal aan Nationale-Oorlogschulden! Dan gaat hij naar buiten en laat een bijzonder vettige groenteboer voor korte tijd een zak suiker van 20 gram verkopen (o, de verschrikkingen!) en een magere kip waarvan zijn slagersschaal nogal ruimhartig heeft verklaard dat het 20 gram is, waarna de vacht <0xE2><0x80><0x93> of in dit geval de veren <0xE2><0x80><0x93> begint te vliegen. Eh, te vliegen. Onze held wordt een eenzame wolf die ten behoeve van huisvrouwen door heel Amerika de oorlog van de gewichten uitvecht. Per slot van rekening zijn vier cent hier en een kwartje daar bij elkaar optellen en voor we het weten hebben we anarchie! Het nieuws van zijn onverzettelijkheid bereikt al snel zowel de burgemeester als de gouverneur, en Cagney wordt een getekend man. Het klinkt misschien dwaas, maar dat is het niet <0xE2><0x80><0x93> de oneerlijke praktijken van de detailhandel zijn alleen maar een hulpmiddel (of, zoals Hitchcock zou zeggen, de McGuffin) en hoewel onbekend, werkt het hier net zo goed als elke andere verhandeling van een ambtenaar van Financiën of een G-man waarin de strijd wordt gevoerd tegen louche schurken die buiten de belangen van het algemeen welzijn van het land opereren. De productienormen zijn duidelijk Klasse B, maar het is Cagney die van deze film de verrukking maakt die hij is: dit was zijn eerste film zonder Warner Brothers nadat hij in de rechtszaal was vrijgesteld van zijn onredelijke contract, en hij lijkt op zijn gemak en lijkt zich geweldig te vermaken <0xE2><0x80><0x93> de prestatie die hier wordt geleverd is intelligent en knettert van zijn unieke energie en onweerstaanbare charisma. De aanwezigheid van Mae Clarke verleent de algehele productie een onmiskenbaar Warner-karakter. De bijrollen leveren solide prestaties en het verhaal ontwikkelt zich vlot na een hobbelige inleiding die drie of vier spoelen in het verhaal lijkt te beginnen <0xE2><0x80><0x93> maar ga er rustig bij zitten en geniet van de Cagney-demonstratie en de innemende tijdcapsule die het is.