Wat is het sentiment van de recensie?

Het echte probleem met dit verhaal is dat er niet veel verhaal in zit. Er is nauwelijks een plot. Weduwe koopt een elektrische oma voor haar kinderen. Een van de kinderen verzet zich tegen de elektrische oma. Dan accepteert hij haar uiteindelijk. Dan worden de kinderen groot en gaat de oma weg. Er gebeurt eigenlijk heel weinig. Het is meer een uitgangspunt dan een verhaal.<br />Bovendien, als je het van zijn sentimentaliteit ontdoet, heb je een verhaal dat al eerder is verteld, en beter nog: de Eenzame. Zelfde basisprincipe: aanvankelijk kan iemand de liefde van een robot niet accepteren, omdat het alleen maar een machine is, maar uiteindelijk geeft hij toe en gaat hij van de robot houden. Het grootste verschil is dat The Lonely veel krachtiger is, omdat zowel de hoofdpersoon als wij, het publiek, met een schok weer terug zijn in de werkelijkheid en we ons moeten herinneren dat de robot uiteindelijk niet meer is dan een mechanisme.<br />Ik vind het verhaal ook zeer gebrekkig in de zin dat de elektrische grootmoeder té perfect is. Ze is niet alleen'menselijk', ze is'supermenselijk'. Ze is'verstandiger' dan een echt mens, ze vertoont geen enkel spoor van mechanischheid, en ze laat uit het niets knikkers verschijnen. Het is eerlijk gezegd een regelrechte aanslag op mijn geloofwaardigheid om te denken dat ze een machine is.