Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb 'I Sell The Dead' van Glenn McQuaid gezien bij de Noord-Amerikaanse première op het Toronto After Dark Film Festival. Omdat dit de tweede film was die wereldwijd werd vertoond, wist ik niet goed wat ik van deze film moest verwachten, vooral omdat ik de korte film niet had gezien die tot deze grote bewerking op het witte doek heeft geleid.<br />Ik zal beginnen met een iets uitgebreidere samenvatting van de plot, zonder spoilers weg te geven.<br />Deze film gaat over Arthur Blake, hoe hij een grafrover werd en de interessante en bovennatuurlijke ontdekkingen die zowel hij als zijn mentor deden.<br />De kostuums en het decor van deze film waren uitstekend. Ik was verbaasd toen ik hoorde dat de hele film in en rond New York was opgenomen. De kostuums waren heel nauwkeurig op de tijd afgestemd, waardoor je als kijker echt meeging in de gedachtegang van de tijd. Deze film werkt net zo goed als een periodiek werk als een griezelfilm.<br />De interactie tussen de twee hoofdpersonen was heel vloeiend. Ze speelden elkaar moeiteloos naar de kroon. De dialoog tussen de twee was heel goed geschreven, en Glenn voegde er zelfs in gespannen situaties zijn komische noot aan toe.<br />Het verhaal is heel meeslepend en het balletje rolt van het begin af aan. Ik zou het vergelijken met een visuele pagina-omslag, waarbij je je altijd afvraagt wat er nu precies gaat gebeuren. De personages zelf zijn allemaal heel levendig en uniek en voegen verschillende emotionele lagen toe aan de film zelf. Al met al kan ik deze film aanbevelen voor iedereen die in de stemming is voor wat duistere humor, met hier en daar een vleugje horror.<br /><br />9/10.