Wat voor toon heeft de volgende recensie?

TART is de slechtste film die ik dit jaar heb gezien, en dat geldt zowel voor de Affleck/J.Lo-bom GIGLI als voor het bloedstollende huis van Rob Zombie met 1000 CORPS. Ik weet niet of dat een eerlijke vergelijking is, want TART is twee jaar geleden gemaakt en heeft waarschijnlijk een budget dat half zo groot is als dat van zelfs de lowbudget 1000 CORPS. Hoe dan ook, alle drie de films hebben dezelfde tekortkomingen: afschuwelijk script, afschuwelijk acteerwerk, afgrijselijke regie.<br />**** SPOILERS *** (hoewel ik eerlijk gezegd niet denk dat er iets te bederven valt).<br />**** TART gaat over een groep superverwende privéschoolkinderen. De meesten wonen in supergrote appartementen aan Park Avenue in New York, waar ze dankzij de financiën van hun veronachtzaamde ouders in een superduur appartement wonen. De film toont het doelloze leven van een van de studenten (Cat) terwijl ze haar enige echte vriendin (zo frivool als ze was) in de steek laat bij het najagen van het 'goede leven' met de massa. Dat leidt natuurlijk tot seks, drugs en muziek die aanzienlijk erger is dan rock-'n-roll. Alles is overdreven theatraal op de manier waarop echt slechte films dat meestal zijn. Cats eerste seksuele ervaring leidt ertoe dat ze als slet wordt gebrandmerkt en wordt verstoten door haar pas verworven vriendenkring; haar eerste ontmoeting met drugs leidt ertoe dat ze bijna in een afvalkoker wordt gedumpt nadat haar trawanten denken dat ze dood is door een overdosis. 'Geen zwaarwichtige boodschappen,' zei hij sarcastisch.<br />'Dat.' Het verhaal gaat voornamelijk over wat 'het zien voor 100 keer' inhoudt. Andere minder belangrijke, en nog minder interessante, details in het verhaal omvatten een vriend die sieraden en snuisterijen steelt van alle anderen, een wildebras die het leven op het randje leeft (en er uiteindelijk van af valt op een avond in de EAST Hamptons), een antisemitische Britse chick die haar hechte vriendschap met Cat beëindigt zodra ze erachter komt dat Cat een joodse vader heeft, en Cats gespannen relatie met haar alleenstaande moeder die zonder succes probeert om Cat het bevoorrechte leven dat ze heeft te laten waarderen. De dief blijkt een onverbeterlijke sloeber te zijn. Het 'wilde kind' wordt gespeeld als een afgewogen versie van een van de Hilton-zusjes. Het Britse meisje verdwijnt na de breuk uit de film. De moeder-dochterrelatie wordt als volkomen onbelangrijk beschouwd, tot de laatste sentimentele scène van de film, waarin zij en haar zwaar op de proef gestelde moeder zich min of meer met elkaar verzoenen.<br /><0x3E><0x3E> Gaap!<br /><0x3E><0x3E> Einde spoilers!<br /><0x3E><0x3E> Over de cast en de crew... Dominique Swain kwam in 1997 sterk op het toneel met haar rol als de minderjarige verleidster in de zeer populaire LOLITA en AF. Haar optredens waren destijds zo sterk dat ze op een aantal 'kijklijstjes' terechtkwam. Ze was toen zeventien en ik hoop dat het niet de beste rollen van haar carrière zullen zijn. Als ze nog een paar rollen neemt zoals die in TART, zou dat heel goed kunnen.<br />Ik heb Bijou Phillips maar één keer in een andere film gezien (BULLY) en ik durf te zweren dat haar optreden in die film vrijwel identiek was aan dat in deze film. Ik weet niet zeker of ze niet in staat is om verschillende optredens te geven of dat het gewoon toeval is dat haar rollen in die twee films zo sterk op elkaar lijken. Ik vermoed dat het eerste waar is. Ik heb het gevoel dat deze vrouw heel weinig talent heeft voor wat acteren betreft. Hier is zij de actrice die is gestrikt om de verwaterde Hilton-zus te spelen. Dat ze zo'n zwakke voorstelling geeft is verbazingwekkend, gezien het feit dat ze is opgegroeid met, en bevriend is gebleven met, de echte gezusters Hilton. Ze speelt in feite een versie van zichzelf in deze film, en dat doet ze verrekte slecht.<br />Wat betreft de schrijver/regisseur Christina Wayne... Ik weet niets van haar, behalve dat TART haar eerste en enige filmproject tot nu toe was. Met een eerste poging als deze is het geen wonder dat haar carrière in de showbusiness van korte duur was.