Wat is het sentiment van de recensie?

Voor een film die het grootste deel van 2004 in zijn geboorteland Zuid-Korea te zien was, was het een enorme teleurstelling. Het bewijst dat Hollywood niet de enige plek is waar mensen overdreven emotionele, melodramatische films kunnen maken. De film duurde meer dan 130 minuten, maar er gebeurde niet veel en alles wat er gebeurde was zo'n beetje wat je zou verwachten, zo doorzichtig was de plot. Toegegeven, als je zelf Koreaanse was, zou je er misschien meer in geïnteresseerd raken, maar voor mij deed het niet veel. Laat ik volstaan met te zeggen dat de plot, zoals dat meestal het geval is bij Koreaanse films, draait om de relatie tussen de noordelijke en zuidelijke delen van het schiereiland. Zuid-Korea besluit een elite moordcommando van ter dood veroordeelde gevangenen te rekruteren en op te leiden om Kim Il-sung te vermoorden.<br />Als de personages goed zijn, kan een saaie plot me niet veel schelen, maar helaas is dat deze keer ook niet het geval. Het zijn stereotypen en het acteerwerk is voor het grootste deel middelmatig en te vaak net iets te overdreven, zoals meestal in Koreaanse films. Er wordt te veel tijd besteed aan de talloze montages en de personages blijven op afstand, ééndimensionale kartonsneden. Ze hadden meer tijd moeten besteden aan het vormen van de personages en ons minder moeten laten zien hoe hard en wreed de training en de soldaten zijn. <br />Eén ding waar het ons wel aan herinnert, is dat het minste van twee onrechtvaardigheden nog altijd onrecht is.