Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Twintig jaar nadat ik dit heb gezien, merk ik dat ik nog steeds dingen uit deze film citeer als 'Kijk tussen de twee reuzenmeloenen', of 'Pabst Blue Ribbon Theme'. Aan de andere kant kan ik nu, twintig jaar later, de 'vleesmachine' begrijpen, omdat er nog steeds veel van dit soort stereotypen zijn die ze voor deze film gebruikten. Dat zijn voor mij tekenen van een goede film. Ik zou kunnen zeggen dat deze film de tijd op de proef stelt, wat ik eigenlijk niet kan zeggen van veel films uit de jaren tachtig. Ik ga verder dat deze film nog steeds op de lijst van favoriete films van veel mensen uit de jaren tachtig staat. Als je van spelletjes houdt en ervan droomt om'spelmeester' te worden, of als je zit te lanterfanten bij die 80-plusfilms om je jeugd te herbeleven, dan moet je dit zien. Het is soms ook sarcastisch en grappig. Maar één ding is zeker met deze film: als iemand je uitnodigt voor een 'Groot Aller Nachten'-feest, dan bedoelen ze niet een X-feestje of een tripje naar de lsd, maar: bereid je voor op een beetje Midnight Madness! O, je zult het wel zien. Iedereen zal staan te popelen om te spelen!