Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In het dierenverhaal uit het begin van de jaren tachtig gaat het over een lang geleden verlaten goudmijn die door een paar onverschrokken goudzoekers wordt onderzocht. Natuurlijk vinden ze daar geen goud, maar wel een heel hongerig monster dat glibberend op zoek naar prooi voortschuifelt.<br />Hoewel ik eerlijk moet bekennen dat ik het in het begin saai vond (ik geef persoonlijk de voorkeur aan de thematiek van 'The Boogens'), begon ik er gaandeweg aan te wennen. Nu zijn de personages niet zo interessant, en de acteurs ook niet. Morgan, gespeeld door Keith Hurt, komt nog het dichtst in de buurt van een interessant personage. Hoe dan ook, de vrouwelijke hoofdrolspeelster Terri Berland ziet er heel goed uit en Rolf Theison maakt van zijn dominante etter een gemakkelijke persoon om te haten. De schrijver, gespeeld door de man met de effecten, Mark Sawicki, wordt snel kaal.<br />Het begint op een voorspelbare, comfortabele manier, met een nachtelijke scène waarin twee slachtoffers beweren dat ze de boel op gang hebben gekregen tot een acceptabel begin. Het monster zelf is intrigerend vanwege zijn ontwerp (zoals je je kunt voorstellen, wordt het stukje bij beetje onthuld tot laat in het spel) en omdat het het product is van stop-motionanimatie, toen dit proces niet erg vaak werd gebruikt. Regisseur Melanie Anne Phillips (regisseur onder het pseudoniem David Michael Hillman) en de crew verdienen enige lof voor hun creatie van een sfeer. Ze slagen erin de film claustrofobisch en somber te laten lijken, en hun gebruik van licht werkt goed. De film bouwt inderdaad in intensiteit op naar een vrij goede afloop. Laat ik volstaan met te zeggen dat ze het met hun lage budget zo goed mogelijk proberen te doen.<br />Een obscuur artikeltje dat de moeite waard is om in te duiken voor keiharde horrorfans.<br /><br />7/10.