Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een vakantie op een boot, een getrouwd stel, een boze ober en een schipbreuk zijn de reden dat deze films beginnen.<br />Ik hou van tieten. Geen twijfel mogelijk. Maar als de hoofdfiguur zich verzoent met degene die op dat moment de meeste tieten heeft, voornamelijk door seks met ze te hebben en de rol van het constante slachtoffer te spelen, stijgt mijn woede gewoon naar een heel nieuw niveau. Neem twee mannen (een echtgenoot en een andere man), zet daar een vrouw tussen die bruist van de energie, zet een onbewoond eiland op het spel, trek al haar morele bezwaren af, geef de mannen een heleboel morele bezwaren en meng dat door een grote kom met argumenten, vis en een zippo-aansteker en je hebt zo'n rariteitsfilm als deze.<br />De acteerprestaties zijn, zou ik zeggen, goed. Er zitten wat missers in, maar voor zover ik heb kunnen zien, zijn het er niet veel. Het voornaamste vrouwelijke personage maakt me misselijk. Dat komt door haar gebrek aan morele waarden. De man met de meeste vis krijgt haar aandacht. Ook al is een van hen haar man, ze ziet er geen probleem in om ontrouw te zijn aan (Manuel) de andere man omdat 'ik het moet doen om te overleven'. Hoe kun je het hebben van seks met een andere man voor de vis rechtvaardigen als je man 30 voet bij je vandaan is? En hij er niet eens baat bij heeft? Het vrouwelijke personage heeft absoluut geen problemen met het rechtvaardigen van wat ze doet. Als ze geen goedkeuring krijgt voor wat ze doet, is ze een slachtoffer.<br />Ik raad iedereen aan om deze film te zien. Dit is het soort film dat zo ongeveer alles wat je dit jaar ziet tot een aangename filmervaring maakt.