Is deze recensie positief of negatief?

Deze speciale uitzending van _Bloody Eyes_ werd overspoeld met klachten (daarover later meer) toen die in 2001 werd uitgezonden na een nationaal debat over een mogelijke 'Sarah Payne-wet', na de ontvoering en moord op het schoolmeisje Sarah Payne. In feite werd het programma uitgesteld, terwijl Phil Collins juridisch advies inriep nadat hij erachter was gekomen dat hij door de showmaster Chris Morris in de maling was genomen en een campagne was begonnen met de titel _Nonce-sense_.<br />Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat deze uitzending waarschijnlijk meer herinnerd wordt om de controverse dan om de inhoud, die van zeer slechte smaak getuigt, maar ik moet bekennen dat ik hardop lachte. Chris Morris speelt de presentator die het publiek vertelt dat er een beruchte pedofiel de ruimte in is geschoten en vervolgens opbiecht dat er per ongeluk een kind van acht in de capsule is geplaatst, samen met de pedofiel. Waarop het kind angstig begint te gillen.<br />Andere hoogtepunten van de show zijn dr. Fox die een wetenschappelijke lezing geeft dat pedofielen een identiek zenuwstelsel hebben als krabben ('Niemand weet dit, maar het is een wetenschappelijk feit'). Barbara Follet van het Labour-parlement geeft een openbare waarschuwing over de uitrusting die pedofielen bij het surfen aan hun geslachtsdelen hangen en Kate Thornton waarschuwt de kijkers dat pedofielen via internet gas kunnen afgeven waardoor jonge kinderen vatbaar worden voor seksuele roofdieren, waaronder een slachtoffer 'dat ooit een verlegen, onschuldig kind was en dat nu de seksualiteit heeft van een zestigjarige kolonel'. De foto's bevatten ook een foto van Barbie omringd door huwelijkshulpmiddelen en een compositiefoto met een jongenshoofd, een hondenlijf en een stijve penis die alleen van John Holmes kon zijn geweest. Hé, ik had toch niet gezegd dat dit programma smaakvol was?<br />Het is onmogelijk om over PAEDO-GEDDON te praten zonder de hypocriete ruzies die eromheen ontstaan, waarin politici, kinderbeschermingsorganisaties en politiemannen zich haasten om het programma te veroordelen omdat het de draak steekt met een heel serieus onderwerp. Het programma was smakeloos, ondanks het feit dat ik er de hele tijd om moest lachen, maar het is ook een bijtende satire. Misschien zouden de critici eens goed in de spiegel moeten kijken, waar een liberale elite veroordeelde pedofielen door de straten van Groot-Brittannië laat lopen, voordat ze kritiek leveren op een tv-programma dat de spanningen verergert.