Wat is het sentiment van de recensie?

Golf na golf van richtingloze misselijkheid <0xE2><0x80><0x93> deze film wil en belooft aanvankelijk grillig en origineel te zijn, maar is in feite voor de hand liggend, solipsistisch en volgepropt met door clichés gedreven dialogen die zich tegen het eind tot een crescendo van ellende en kaas ontwikkelen. Gedurende de film ontmoeten we zogenaamd de muurfiguren, die eigenlijk heel saai zijn en gewoon niet werken en die als mannen in pantserpakken door het afgrijselijke scenario denderen, in jeeps door herenhuizen rijden en kakkerige existentiële vanzelfsprekendheid spuien begeleid door het gejank van Coldplay. De film heeft af en toe grappige scènes, vaak niet grappiger dan een hond die met zijn genitaliën speelt, wat twee keer gebeurde (een indicatie van de slapstick, de rudimentaire humor van de film in het algemeen), maar aan het eind valt de film in een 'oneindige afgrond' van totale puinhopen en het egocentrische gebazel van de regisseur, waardoor ik mijn ogen uit wilde steken.