Is deze recensie positief of negatief?

Deze film verdient het zeker om in het genre van de horror geplaatst te worden, maar niet om voor de hand liggende redenen. De horror van 'A Tale of Two Sisters' heeft niets te maken met plotselinge schokken of grote hoeveelheden CGI-darmen en bloed; het is een psychologische horrorfilm die de nieuwsgierigheid van de kijker vanaf het begin prikkelt en een spannend aura van mysterie en vragen om zich heen wekt. Het beste van alles is dat het einde geen duidelijk antwoord geeft en de kijker aanspoort om te analyseren wat hij heeft gezien en zijn eigen mening te vormen over wat er werkelijk is gebeurd.<br />Laat je niet afschrikken door het schijnbaar trage tempo waarin de film begint, en verwacht niet dat je meteen uit je stoel opspringt. Dit is niet de conventionele hack-en-slash-film met orkestrale uithalen die bedoeld zijn om je bang te maken voor niets in het bijzonder. 'A Tale of Two Sisters' bouwt langzaam een sfeer van angst op, een angst voor het onbekende en een angst voor dingen die tot het allerlaatst een verklaring uit de weg gaan. Zelfs als de uiteindelijke conclusie wordt onthuld, is die niet zo zwaarwichtig en voor de hand liggend dat de hele film keurig op zijn plaats valt. De film vereist dat de kijker terugkijkt op wat hij heeft gezien en probeert dit te rijmen met de angstaanjagende onthulling van de laatste scène. Sommige dingen zullen nog openstaan voor interpretatie, en dat is een van de geneugten van het kijken naar een film als deze. De ware angst van 'A Tale of Two Sisters' ligt niet in schokken of opvallende angsten; het is een psychologische, hartverscheurende verschrikking die de conventie tart en een genre uitbreidt tot proporties die tot nu toe niet door de traditionele griezelfilm zijn onderzocht. Het is niet overdreven om te zeggen dat deze film zich zelfs onderscheidt van het zogenaamde 'Aziatische horror'-genre. Sterker nog, het zou een vergissing zijn om 'A Tale of Two Sisters' te vergelijken met films als 'Ringu' en 'The Grudge'. Deze film kan worden begrepen vanuit een verscheidenheid aan gezichtspunten, waarvan sommige geen bevestiging van goedgelovigheid vereisen, terwijl andere het bovennatuurlijke van ganser harte omhelzen. Hoe je deze film ook interpreteert, het is een film die een ruimdenkende benadering vereist en die kijkers beloont, ongeacht hun vooringenomen ideeën over Aziatische cinema of horror in het algemeen.