Is deze recensie positief of negatief?

SPOILERS** <0xE2><0x80><0x93> Goed gemaakte en interessante film over de vervreemde jeugd van Amerika in de jaren vijftig. In die tijd vergaten veel ouders die zich lieten meeslepen door het grote geld en de weelde van het leven, dat hun kinderen, vooral tieners, veel meer nodig hadden dan een auto en een flinke toelage om het gevoel te hebben dat ze bij het gezin hoorden. Ze hadden ook liefde en aandacht nodig voor hun opgroeiende problemen, en dat is wat de 16-jarige Hal Ditmar, James MacArthur nooit heeft gekregen van zijn succesvolle vader, de filmproducent Tom Ditmar, James Daly.<br /><br />Hal heeft nooit echt contact gehad met zijn vader Hal en hij raakt steeds meer vervreemd van zowel zijn zorgzame moeder Helen Ditmar, Kim Hunter, als van de maatschappij. Nadat zijn vader Hal een uitbrander heeft gegeven omdat hij zijn auto wil lenen, een recent model luxueuze vierdeurs, rijden hij en zijn vriend Jerry, Jeffery Silver, in Hals aftandse brik uit 1930 met kapotte carrosserie naar de plaatselijke bioscoop om de nieuwste western te zien.<br />Als hij zin heeft om uit te halen naar de wereld, gedraagt Hal zich als een eersteklas klootzak die zijn stinkende voeten bijna in de gezichten van een stel steekt, Eddie Ryder & Jean Corbett, die voor hem zitten en Jerry die de film probeert te zien. Dit leidt er niet alleen toe dat Hal en zijn vriend Jerry het theater uit worden geschopt, maar ook dat hij de theaterdirecteur, Whit Bissell, een pak slaag geeft. Het bleek dat Hal in elk geval bereid was het theater te verlaten zonder zelfs maar zijn geld terug te krijgen, maar toen Grebbs hem probeerde te grijpen, draaide Hal zich met een ruk om en gaf hij hem een dreun op zijn smoel.<br />Hal zit nu echt in de problemen. Hij is aangeklaagd wegens geweldpleging en heeft op het plaatselijke politiebureau zijn 'James Dean-act' opgevoerd, waarbij hij doet alsof hij te cool of gewoon te stom is om te beseffen wat hij heeft gedaan; hij heeft meneer Grebbs bijna zijn tanden uit zijn mond geslagen. Op dat moment vertelt sergeant Shipley, James Gergory, aan Hal dat zijn vader hem komt ophalen, en dan komt hij eindelijk tot bezinning en beseft hij wat hij heeft gedaan. In de rest van de film probeert Hal zijn leven te beteren, maar dat lukt hem niet omdat zijn vader zo'n lage dunk van hem heeft. Hij smeekt zijn vader te begrijpen dat wat hij heeft gedaan, door meneer Grebbs een pak slaag te geven, uit zelfverdediging was. Hals vader gedraagt zich alsof hij erbij is geweest, in het theater, en het hele voorval met zijn zoon heeft gezien, waarbij Hal zich als een straatrover gedroeg in plaats van als een jongeman die zonder aanleiding werd vastgegrepen en geduwd.<br />Zonder zich te verontschuldigen voor wat Hal heeft gedaan door meneer Grebbs een pak slaag te geven, was hij zelfs bereid zijn hooligangedrag toe te geven, maar hij wilde zowel meneer Grebbs als meneer Grebbs. Grebbs en zijn vader zouden hem tenminste met een greintje consideratie behandelen; Gebbs met het feit dat hij Hal en meneer Ditmas had geprovoceerd door niet eens de moeite te nemen hem aan te horen! Hij voelde zich een gezochte misdadiger zonder iemand, behalve zijn moeder, om hem echt te helpen. Hal raakte langzaam zijn zelfbeheersing kwijt, maar later stemden zowel sergeant Shipley als meneer Grabbs ermee in de aanklacht wegens mishandeling in te trekken. Je zou denken dat Hal zijn lesje nu wel geleerd had, maar de echte les, meer dan een jaar achter de tralies, waar Hal zo wanhopig naar op zoek was, was een les die zijn vader totaal negeerde! Hij was er toen zijn zoon hem het hardst nodig had en daarin had meneer Ditmar met vlag en wimpel gefaald. In feite komt alles in de film pas goed op z'n pootjes terecht als meneer Grebbs een pak slaag krijgt en een flink blauw oog oploopt, opnieuw door Hal, die teruggaat naar het theater van Grebbs en hem probeert over te halen zijn vader te bellen om hem te vertellen dat Hal zich alleen maar verdedigde toen hij hem de eerste keer, en niet de tweede keer, een pak slaag gaf. Uiteindelijk heeft Hal een echte les geleerd door met mensen om te gaan en zijn problemen niet de problemen van andere mensen te laten worden. Ditmar leerde de meest waardevolle les van allemaal: hoe hij zijn gefrustreerde en vervreemde zoon moest begrijpen en hoe hij zich als een vader tegenover hem moest gedragen in plaats van als een combinatie van gevangenisbewaker en suikeroom. Zoals in het liedje 'All you needs s Love' om alles weer op het juiste spoor te krijgen, en het was zowel liefde als begrip voor zijn zoon Hal dat meneer Ditmar, tot het einde van de film, het meest ontbrak.