Wat is het sentiment van de recensie?

Ponyo At The Cliff, in prachtige waterkleuren, is beslist een bezienswaardigheid, ik herinner me vaag de trailer, heks ik vond het niet zo indrukwekkend, ik was verbaasd hoe mooi en gedetailleerd het was. Deze film overspoelde me gewoon met zijn zuiverheid.<br />In het midden staat een jonge jongen die in contact komt met een zeewezen, en hun relatie speelt door de film heen. Miyazaki is een meester in het creëren van gedenkwaardige beelden en het laten zien van jonge mensen die op een geloofwaardige manier met elkaar in contact komen met hun kleine eigenaardigheden intact.<br />Er zijn een paar delen die me niet lekker zaten. Het zou een understatement zijn om te zeggen dat de muziek tijdens een bepaalde scène 'leek'. Ride Of The Valkyrians, het is jammer, want zo'n kostbare film als deze kan zich geen vrijheden veroorloven en het heeft een voor de rest echt geweldige scène geen goed gedaan. De antagonist en zijn achtergrondverhaal hebben me ook nooit geïnteresseerd, maar ik denk dat het meer als achtergrond diende dan iets anders.<br />Hoe dan ook, een geweldige film. Het scenario van de boottocht met al zijn beelden en zeedieren sprong eruit, vind ik. Zuiver en magisch. En ja, handgemaakte kunst is intiemer dan computeranimatie, ik ben nu echt helemaal weg van Prinsen en de Kikker.