Wat is het sentiment van de recensie?

Amerikaanse oorlogsfans zouden zich dood kunnen vervelen door deze film, maar die verveling komt voort uit onwetendheid. Guerrilla-onderdrukkingsoperaties zijn altijd zo. Zit maar wat te wachten, pak een paar hoeren, zuip je op de basis vol, draai aan het stuur en doe zaken met de zakenman, schop een gevangene in het rond, verdoezel de moord op de straatventer door de groene soldaat. Dan, boem, daar gaan twee brandstoftrucks, en tien minuten lang een gevecht met lichte wapens met één machinegeweer van een hoog kaliber. Dan wacht je tot de hoge omes een manier hebben bedacht om hun bolwerk uit te schakelen, en uiteindelijk vermoord je daarbij een paar burgers. Als de werkelijkheid voor westerse kijkers niet werkt, dan is er nog altijd de realiteit.' s altijd Top Gun of Rambo (Top Gun realistisch? Nee).<br /><br />Het beste aan Afganskiy Izloms realisme was de manier waarop alle vliegtuigen vuurpijlen afschoten als confetti. Dat moesten ze wel, omdat Carter en Reagan de moedjahedien zoveel raketten hadden gegeven. Bovendien was de aanvalsgolf van de Mi-24 uitstekend, een betere aanvalsgolf zelfs dan de Apocalypse. De aanblik van hun raketten die afgingen was een voorbode van 'dood van boven' voor degene op wie ze gericht waren.<br />Het is grappig hoe de Russen binnen een jaar na hun vertrek een eerlijke film over Afghanistan konden maken, maar de Amerikanen hadden er zes jaar voor nodig. Afganskiy Izlom is net zo echt als je het op de NAVO-bezetting toepast. Iemand zal altijd het geweer oppakken en je neerschieten omdat ze meer om het land geven. Het is een film waar westerlingen naar zouden moeten kijken. Helaas geloof ik niet dat iemand ooit Engelse ondertitels heeft gemaakt; ik zou er misschien een paar moeten maken.