Wat is het sentiment van de recensie?

Ik begrijp niet waarom velen hier zo'n hekel aan hebben.<br />Deze film verbindt veel van de elkaar overlappende decors van de historische en bijbelse epos uit de jaren vijftig met elkaar door middel van decorstukken, rekwisieten en kostuums die lijken op de kostuums die je in andere films ziet. Maar hier probeert het verhaal de hele menselijke geschiedenis te omvatten, met een kaderverhaal over het menselijk ras dat terechtstaat, met een schuldigverklaring die betekent dat er over de hele wereld atoombommen zullen ontploffen. De aanklager is de duivel, die met duivelse vrolijkheid door Vincent Price wordt gespeeld. Oké, het is een beetje flauwekul om de verdediger 'De geest van alle mensen' te noemen, maar ik denk dat dat een van de dingen is die deze film een gevoel van historische charme geven. The Spririt of Man wordt trouwens heel goed gespeeld door Ronald Coleman, in zijn laatste film. Het is ook de laatste film waarin Groucho, Harpo en Chico Marx allemaal voorkomen, maar niet samen. Groucho speelt Peiter Minuet, die Manhattan koopt van de Indianen, in een scène die puur voor de campy humor wordt gespeeld. Chico is helemaal niet grappig als een monnik die denkt dat de wereld plat is, en Harpo, zo wordt ons verteld, is bedoeld als Isaac Newton, die de zwaartekracht ontdekt. Maar de meeste andere optredens zijn goed.<br />Andere rare dingen zijn dat het proces zogenaamd in de ruimte plaatsvindt, die wordt afgebeeld als een gebied van wolken en blauwheid. Er is iets dat 'De Grote Klok van het Heelal' wordt genoemd. dat, wanneer het middernacht slaat, het einde van de wereld zou kunnen inluiden.<br />Maar in de kern gaat de film over de problemen van massavernietigingswapens en de eeuwige vraag of de mens in wezen goed of in wezen slecht is; en hij stelt hem, naar mijn mening, op een interessante manier. Ook zou iedereen die de aanblik van kostuumdrama's uit de jaren vijftig leuk vindt, de aanblik van deze film leuk moeten vinden.