Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb die film zelfs in een bioscoop gezien. Op dat moment werkte ik in ploegendienst en ik ging erheen tijdens een matinee op een hete zomerdag, toen ik niet kon slapen. De bioscoop had airconditioning.<br />Het was een vroeg multischermcomplex en op de een of andere manier kwam ik in de verkeerde zaal terecht. Ik was van plan geweest ergens anders in te dommelen. Maar het bleek dat ik niet kon slapen. Kort nadat de verkeerde film begon, werd ik ook nog van mijn stuk gebracht door een groep vrouwelijke schoonmakers die binnenkwamen en de bioscoop als hun gezelligheidsclubje gebruikten. Ik was de enige andere aanwezige, en dat is een maatstaf voor de film.' De schoonmakers zeiden dat ze gewoonlijk verwachtten dat de zaak leeg zou zijn en vroegen me of ik het erg vond dat ze er waren. Ik vond het niet erg.<br />Binnen een halfuur bleek het gesprek tussen de schoonmakers interessanter te zijn dan het amusement waarvoor ik had betaald.<br />Deze film sijpelde uit het scherm met de goedkoopheid van heel oude mayonaise. Het soort dat kleine, donkere, harige plukjes aan de oppervlakte heeft. Ik herinner me vooral dat mijn zintuigen werden belaagd door snerpende muziek die zonder enige waarschuwing en met nog minder betekenis uit de luidsprekers schalde. De schoonmakers zorgden voor een verwachtingsvol signaal door hun vingers in hun oren te steken. Het ging over een of andere stadsvogel die in de rimboe ging wonen te midden van een stel achterlijke mensen, die ze op het rechte pad bracht maar tegelijkertijd zelf een paar morele lessen leerde. Zoals dat gaat. Een soort 'ontdekkingsreis'. De hele vertoning had iets gewichtigs en zelfvoldaans. Vooral de hoofdrolspeelster had de irritante gewoonte om elke boerenkinkel aan te staren met een soort intens gelukzalig mededogen, alsof ze zelf de patroonheilige van het bos was.<br />En ik geloof dat ze op een gegeven moment een boek schreef.<br />Lang voor het einde was ik gefascineerd geraakt door een van de gedempte en hijgende staarten van de seksuele onbetamelijkheid van de schoonmaker. Je zou denken dat er mensen zijn die een paar uur lang rustig kunnen zitten zonder te hoeven nadenken, dat is mediteren. Het beste wat ik kan zeggen is dat ik hun salade niet zou willen delen.<br />Ik heb deze film nog nooit op televisie gezien, wat me verbaast. Het is precies het soort troep dat's middags wordt uitgezonden om werklozen te straffen omdat ze geen baan hebben.<br />Als je ooit diensten draait, zorg dan dat je in de juiste bioscoop komt. Of hoop op een schoonmaakster.