Wat is het sentiment van de recensie?

Ik moet Barney elke dag mijn hoofd laten boren; tja... ik denk dat er redenen voor zijn. Ten eerste ben ik ervan overtuigd dat onze kinderen niet dom zijn, het zijn gewoon kinderen, maar ze weten (mijn 1,5 jaar oude zoon 'kiest' wat hij wil zien) wat leuk of walgelijk is. Heb je het nieuws gezien? Denk je dat je kinderen de werkelijkheid moeten kennen zoals die is? Misschien... of misschien niet; wij (de volwassenen) hebben de verantwoordelijkheid over wat we voor onze kinderen willen en wat we ze willen leren. Een film over drugsdealers? Nieuws over slachtingen in het Midden-Oosten? Natuurlijk moeten de kinderen weten dat er een Echt Leven is, maar... het zijn kinderen; laten we ze wat genade schenken. Wat wil je voor ze? Als je kinderen wilt die getraind moeten worden op wapens of op de beste manier om een buurman te doden, ga je gang, leg ze Lethal Weapon, Kill Bill of welke mangastrip dan ook op, vertel ze dat de Kerstman een verdorvene is die rechtstreeks door de schoorsteen naar binnen komt om hen te schenden. Ik wil illusies voor mijn zoon (Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat Barney and Friends de beste is; in feite heeft de serie veel gebreken, ik heb andere commentaren gelezen en ik ben het met de meeste eens). Misschien wordt het geluk wel gemaakt van dromen, of illusies. Ik wil hem in elk geval leren om te groeien zonder angst maar wel voorzichtig, zodat hij leert denken en geloven dat niet alles draait om seriemoordenaars of kapers, die zij zijn.' Dat hij in elk geval een beetje gelukkig kan zijn met zijn eigen dromen. Dus ouders, onderschat je kinderen niet; ze weten wat ze willen.