Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Geïllustreerde psychologische thriller, met een bijzonder goede hoofdrol van een sombere Donald Sutherland, en krachtige ondersteunende rollen van Donald Pleasence en David Hemming. Het materiaal besluit het allemaal wat somber te houden en verplaatst zich van de onderzoeksperiode naar de achtergrond van het slachtoffer. De zelden voorkomende en nogal norse aard van het onderzoek trok me aan, maar de flashbacks naar de kant van het slachtoffer die haar laatste dagen laat zien, waren niet zo boeiend en werden een beetje saai en eentonig. Hoewel het script zeer gedetailleerd is en ons tot op zekere hoogte aan het lijntje houdt, had de laatste en verrassende onthulling veel schokkender moeten zijn en de slordige uitvoering ervan maakt het er niet beter op. De muziek van de film heeft een emotionele scherpte die gewoon blijft hangen, en de vaardige manier waarop regisseur Claude Chabrol (voor het merendeel goed) acteert, heeft een sterke stilistische en strakke manier, die het beste haalt uit de stemmingswisselingen en de flexibele cast. De jonge acteurs Lisa Langlois en Aude Landry doen het ook ongelooflijk goed.