Is deze recensie positief of negatief?

Nou, na de hype die rond de film was ontstaan en nadat Surya de film had bestempeld als PAT-BREAKING, ging ik naar de bioscoop in de verwachting dat er iets groots te gebeuren stond. Tjonge, wat was ik teleurgesteld.<br />Ten eerste zijn de personages in de film zo bizar! Welke vrouw zou doen wat Kundhavi (Jyothika) deed? Een idiote, o-o-o-o-vrouw? En wat had het voor zin om met haar kind (Baby Shreya) in de regen te staan nadat zij en haar man ruzie hadden gehad? Wat was trouwens het doel van die scène? Om een vulgaire opname van 'Maaja Maaja' te beginnen? Niet alleen was het nummer esthetisch gezien niet ingeblikt, het was gewoon niet nodig in het scenario. Helemaal niet nodig! Ten tweede had de eerste helft van de film praktisch geen verhaal. De hele eerste helft was een VREEMDE STILTE. Elke scène in de eerste helft van de film had geen enkele betekenis voor het echte verhaal van de film. En ook: hoe kon het dat Aishwarya (Bhoomika Chawla) zo plotseling zo radicaal veranderde? En hoe konden Gautham (Surya) en Kundhavi na zes jaar samen een gelukkig leven leiden, ook al waren ze ZO ongelukkig over hun huwelijk? En als Gautham van Aishwarya hield, zoals hij beweerde, waarom trouwde hij dan met Kundhavi, zelfs als het de doodswens van zijn oom was? WAAROM? Dat is de vraag die je blijft stellen terwijl je naar de film kijkt! En hoe eerlijk is het einde voor Aishwarya? Zij was tenslotte Gauthams eerste vrouw. Krishna, de regisseur van de film, beweerde dat hij twee jaar aan het script van deze film had gewerkt, maar zijn script zit vol fouten en het publiek raakt er helemaal door geïrriteerd! Ten derde zijn Krishna's fantasieloze beschrijvingen van het ontzagwekkende van Rahman alleen maar teleurstellend. Verrassend genoeg is Anthony's montage (meestal uitmuntend) van het nummer 'New York Nagaram' gewoon waardeloos! Het hele nummer leek wel een diashow van Microsoft Power Point! Het 'Munbe Vaa' Rangoli-koor was verspild aan het laten zien van Gautham PLAYING FOOTBALL! Wie wil die gozer nou zien voetballen tijdens zo'n prachtig koor?!? Bovendien had de hele film maar twee nummers nodig. Munbe Vaa en Kummi Adi. De rest van de nummers, inclusief 'Machakari', 'Maaja Maaja', 'New York' en 'Jillunu Oru Kaadhal'. Rahmans geweldige inspanningen zijn gewoon verspild aan een stomme film die wordt geregisseerd door een amateurregisseur! Fans van Rahman vragen je waarom Rahman steeds naar Bollywood verhuist. Als je ziet hoe zijn liedjes in Kollywood worden geïmiteerd, waarom zou hij dan hier willen blijven? Wat nog irritanter is, is dat toen Krishna besloot om Machakari in de film te betrekken, het nummer werd ingekort met de helft die echt, echt irritant is.<br />Surya ziet er knap uit in zijn nieuwe kleren, behalve die tijdens de studentenscènes en de kostuums tijdens een optreden van die-en-die. Zijn gezichtsuitdrukkingen tijdens alle liedjes waarin hij optreedt, passen niet bij de manier waarop de zanger de liedjes zingt. Speelde Jyothika eigenlijk wel mee in de film? Het enige wat ze deed was huilen! Zou je dat huilen acteren kunnen noemen? Een van haar slechtste optredens ooit! Bovendien staat haar nieuwe kapsel haar niet. Ze zag er veel beter uit in _Vettaiyaadu Vilaiyaadu_. Haar kostuums tijdens het 'New York Nagaram'-liedje zijn een ander verhaal. _Bhoomika Chawla_ is gewoon beeldschoon tijdens de film en doet haar rol eer aan. Vadivelu's komedie is ONRUSTIG. Als je naar hem kijkt, zou je hem het liefst een klap in zijn gezicht geven. Het is Santhanam die de show steelt tijdens de komische scènes. En waarom heeft Sukanya er in godsnaam in toegestemd om zo'n piepkleine rol te spelen die iedereen had kunnen spelen? En waarom is ze zo zwaar opgemaakt terwijl ze een gave huid heeft? Muziek van A.R. Rahman is gewoon te gek. 'Machakari', 'Munbe Vaa', 'New York' en 'Jillunu Oru Kaadhal' verdienen een speciale vermelding. De cinematografie van R.D. Rajasekhar is oké en niet zo goed als zijn vorige films, maar het decor tijdens het 'Kummi Adi'-liedje verdient een speciale vermelding. Anthony's montage is echt heel teleurstellend. De film is zo verrekte langdradig en hij zou wel eens te lang kunnen zijn.<br />Krishna's regie is gewoon waardeloos. Dialogen (A.C. Durai en Krishna) zijn gewoon te banaal om te verteren, vooral het gedeelte waarin Bhoomika haar liefde voor Surya uitspreekt. Het scenario en het script (Krishna) zijn kletskoek. De film beweegt zich in het meest oninteressante tempo ooit. En Krishna's script is gewoon volgepropt met onverklaarde subplots. En in godsnaam, waarom was er zoveel reclame in de film? Pepsi, Maggi, Suzuki, noem maar op. Had de producent van de film (K.E. Gnanavel) een tekort aan budget of was hij gewoon wanhopig? Over het geheel genomen is Jillunu Oru Kaadhal een klerelijer. Met zo'n titel zou je een hartverwarmend en verkoelend liefdesverhaal verwachten, maar wat je krijgt is een pijnlijk verknoeid liefdesverhaal. Echt heel erg teleurstellend.