Is deze recensie positief of negatief?

Oké, nu weet ik waar al die saaie politie- en moordprogramma's vandaan kwamen. Ik geloof echt dat ze terug te voeren zijn op deze film. 'Scene of the Crime' voelt meer als een tv-aflevering, of een aflevering van een serie. Compleet met vaste personages en situaties <0xE2><0x80><0x93> de hotemetoot van de politie die in aanvaring komt met zijn superieuren... de oudere politieman die ondanks zijn slechte ogen geen bureaubaan wil... het roekeloze groentje... de vrouw die hem bedondert, enzovoort.<br />Ik mag veel van de acteurs hier, en ze doen hun werk goed, maar over het geheel genomen vond ik deze film saai, want ik ben geen fan van het genre. Ik keek steeds weg als ze het over de zaak hadden... iets over bookmakers en informanten. En o ja, er was een stripper, gespeeld door de voorheen zo gezonde Gloria DeHaven. Wat ik wil weten is: waarom bleef ze Van Johnson 'Oom Wiggly' noemen? Was oom Wiggly niet een konijn? Een personage uit een kinderboek? Wat heeft dat er in godsnaam mee te maken? Ik geloof dat ik het stoere film noir-jargon gewoon niet snap.<br />In veel van de dialogen hoorde ik 'zo praat niemand' mompelen. Maar ik kon me wel een scène voorstellen waarin de vrouw van de agent (Arlene Dahl), die zich elke keer dat hij naar zijn werk gaat zorgen maakt, beseft dat ze haar man misschien niet tot het middelpunt van haar leven had moeten maken. Ja, ik ken dat gevoel dat je zoveel van iemand houdt, dat je zo afhankelijk van hem of haar bent, dat je voortdurend bang bent voor zijn of haar veiligheid. Dus er zijn momenten van waarheid in deze film, onder de gestileerde dialogen en de sfeer die zo zelfbewust probeert korrelig en echt te zijn, dat het eigenlijk onwerkelijk op me overkomt.<br />Even wat achtergrondinformatie: deze film is gemaakt toen Dore Schary MGM overnam van Louis B. Mayer en een eind begon te maken aan de gezonde musicals die MGM zo geweldig maakten. Dore Schary was vastbesloten om meer'realisme' in de film te brengen. Ik heb eigenlijk een hekel aan Dore Schary. Misschien kunnen we hem de schuld geven van alle pretentieuze, sombere films die tegenwoordig worden gemaakt, die zich wentelen in de lelijke 'waarheden'. Het gaat niet langer om het goede in het leven, maar om het slechte in de mensheid (en, naar mijn mening, om het in stand houden daarvan). We worden niet langer opgetild op de manier waarop dat in de klassieke films gebeurt <0xE2><0x80><0x93> een noodzakelijke afleiding tijdens de Grote Depressie en de Tweede Wereldoorlog.<br />Nou, verdomme, dat soort afleiding hebben we vandaag de dag nog steeds nodig! Er zijn nog steeds genoeg depressies en genoeg oorlogen. En waar keren mensen zich tegenwoordig toe als ze willen ontsnappen? Op de krakkemikkige, hersendodende Reality-tv. Bedankt, Dore!