Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een van de beste en spannendste films van Warner Brothers in de jaren dertig was dit charmante familiedrama over een weduwnaar die met zijn ongetrouwde zus samenwoont en vier dochters grootbrengt. Maar niet vier dochters per dag. Ze zijn allemaal opgeleid door hun vader, die musicus is, en één dochter als zangeres. Ze maken samen prachtige muziek, ook al is het voor de langharige set.<br />Je kunt kijken naar de oneindige verscheidenheid aan rollen die Claude Rains in de loop der jaren heeft gespeeld en je nog steeds verbazen als hij je weer een ander aspect van zijn creatieve persoonlijkheid laat zien. De opportunistische kapitein van de Vichy-vloot in Casablanca is net zo anders als de gek geworden wetenschapper in de Onzichtbare Man, als de geduldige en wijze Job in meneer Skeffington. Allemaal dezelfde man en allemaal zo ongelooflijk anders.<br />Hier brengt hij de vier meisjes groot, met liefde die gepaard gaat met een beetje humeurigheid over hun bereidheid om moderne muziek te accepteren. De Lane Sisters en Gale Page kennen Beethoven dan wel, maar het zijn ook hep-katten en ze kunnen pappie elke keer verslaan. En als Rains een beetje te prikkelbaar wordt, kan tante May Robson hem op zijn nummer zetten.<br />Als de Vier Dochters op dat moment niet getrouwd zijn, weet je dat dat zal veranderen. Alle zussen ontwikkelen romantische interesses in Dick Foran, Frank McHugh, Jeffrey Lynn en John Garfield. Natuurlijk wordt het paarproces een beetje gecompliceerd als een van de zussen een tragische gebeurtenis meemaakt, maar het belooft uiteindelijk goed te komen.<br />Four Daughters is ook bekend als de debuutfilm van John Garfield. Afgezien van een kleine rol in Footlight Parade, jaren eerder, had Garfield geen andere filmrollen. Maar hij was op het New Yorkse toneel geroemd om zijn rol in Golden Boy en Warner Brothers had hem gecontracteerd en de perfecte filmrol voor hem gevonden, die van de cynische muzikant die maar niet een beetje geluk in zijn leven krijgt. Het leverde hem in 1938 een nominatie voor de prijs voor de beste acteur op, maar hij verloor van Walter Brennan voor Kentucky.<br />Deze film was zo populair dat er bijna een kleine huisindustrie voor Jack Warner ontstond. Sequels met leden van de cast als Daughters Courageous, Four Mothers, Four Wives waren al voor de Tweede Wereldoorlog uitverkocht. En Warner Brothers maakte er weer een succes van met Frank Sinatra en Doris Day in de rollen van John Garfield en Priscilla Lane. Nu maakten die twee prachtige muziek.<br />In Four Daughters werd nog steeds een tijdloze vorm gecreëerd en de film is nog steeds zeventig jaar nadat hij voor het eerst werd vertoond.