Wat is het sentiment van de recensie?

Voor degenen die verwachten dat documentaires objectieve wezens zijn, zal ik jullie een lesje geven in het maken van Amerikaanse films.<br />Documentaires zijn sterk afhankelijk van casting. Je kiest en kiest personages waarvan je denkt dat ze de drama- en amusementswaarde van je film zullen vergroten.<br />Nadat je een ton aan beelden hebt geschoten, voeg je die samen om een film te maken met ups en downs, keerpunten, climaxen, enzovoort. Als je problemen hebt met bestaande beelden, maak je of meer zinnige beelden, of je zoekt naar bestaande beelden, of je bent slim met je verhaal. De aantijging dat de filmmakers opnamen hebben gemaakt van plaatsen die geen deel uitmaken van de film (de favela's naast prachtige stranden) doet niets af aan de waarde van de film als dramatisch stuk en het specifieke beeld is er een dat genoeg resoneert om zijn niet helemaal waarheidsgetrouwe invoeging te rechtvaardigen. Hoe dan ook, je gebruikt de beelden die je kunt gebruiken. Dus ze hadden niet toevallig geweldsbeelden van de politie van die bepaalde buurt. Betekent dit dat ze het er niet bij hebben gehaald en er alleen maar over hebben gepraat of dat ze er misschien een tekenfilm bij hebben gedaan zodat het publiek niet 'beduveld' wordt? Eh, nee.<br />Wat het hoopvolle einde betreft, waarom niet? Ja, de Amerikanen hebben het gered. Ja, Amerikanen zijn optimistische klootzakken. Maar waarom zou het op een mislukking uitlopen? Laat buitenlanders de naargeestige kijk op het leven maar weergeven.<br />Laat ons Amerikanen maar denken dat er in de toekomst misschien een gelukkige afloop opdoemt. Misschien is die er wel.