Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb de roman van Anne Rice waar deze film op gebaseerd is niet gelezen, maar wie weet, misschien is het lezen van het boek goedkoper dan het huren van _QUEEN OF THE DAMNED_ en is het beter voor je gezondheid. Niet dat deze film per se slecht voor je gezondheid is, maar een boek kan heel ontspannend zijn en oefent zeker meer invloed uit op het actieve deel van je hersenen dan deze film. Je kunt het aantal bladzijden van Anne Rice dat ik op één hand heb gelezen, tellen, maar na het zien van deze film en _Interview with a Vampire_ krijg ik het gevoel dat ze echt goede romans schrijft. De plot van beide films wijst op een hele zee van diepgewortelde en met elkaar verweven vampiergeschiedenis.<br />'Maar toch, Stuart Townsend.' De voice-over van Queens verhaal wordt een stuk ergerlijker dan het vampierverhaal van Brad Pitt ooit is geweest, en je kunt merken dat QUEEN OF THE DAMNED <0xE2><0x80><0x93> met zijn beperkte productiebudget <0xE2><0x80><0x93> nauwelijks genoeg vlees op de botten geeft voor de verhaallijn van Anne Rice. Hoewel Interview besloot voor kant en elegantie te gaan, vertrouwt QUEEN op lowbudget special effects die echt hun best doen om serieus te worden genomen. Je kunt zien dat de oorspronkelijke roman potentie had als film en dat het productieteam zijn aandacht op de verkeerde plekken richtte. De kostuums en het rock-'n-rollpodium hadden vervangen kunnen worden door meer bloed en een griezeliger soundtrack.<br />Maar ik geef de eer waar die hoort te liggen. De soundtrack is uitstekend. Korn en Disturbed hadden me te pakken met een misselijkmakende koprol als Butthead.<br />De film begint met een heel coole goth-rock-montage, maar na een minuut of tien gaat de regie er snel op achteruit. Het is alsof de film zo lang duurde dat de regisseur besefte dat er niet genoeg tijd en geld was om een roman van Anne Rice recht te doen. Het resultaat zijn een paar middelmatige vampierscènes en een heleboel goedkope special effects. Jammer genoeg doet _QUEEN OF THE DAMNED_ het genre geen recht, net zomin als zijn John Carpenter-tegenhangers indruk maken. Waar zijn de gele contactlenzen? Waar is de lichtblauwe make-up? Scène na scène schudde ik mijn hoofd terwijl ik herinneringen ophaalde aan de dagen van Salem.' 's Lot and Fright Night, when low budget was done right.<br />Er zijn echter ook goede eigenschappen die deze film van de ondergang kunnen redden. De inspiciënt van Aaliyah, en moge haar ziel voor altijd in vrede rusten. Ze had een beroemd actrice kunnen worden, als haar leven ons niet zo voortijdig was ontnomen, want ze gaf deze film een behoorlijk optreden met veel mooi buikdansen. Heb ik al gezegd dat de soundtrack goed was? Eens kijken, wat kan ik nog meer zeggen? Hij was niet te lang. De roman van Anne Rice had gemakkelijk een film van drie uur kunnen zijn als een ambitieuze regisseur als Francis Ford Coppola hem in handen had gekregen. Er zitten hier en daar een paar wendingen in de plot. Maar al met al was het een legitieme rock-'n-roll-aanvulling op de massa tweederangs vampierfilms. De regisseur van deze film ging verder met het regisseren van een nieuwe Battlestar Galactica miniserie, als je daar iets uit kunt opmaken.<br /><br />JY<br /><br />Jimboduck-dot-com.