Wat is het sentiment van de recensie?

Ik vind het verontrustend dat mensen niet zo kritisch zijn op een werk dat kritiek verdient. De vele overeenkomsten, zowel structureel als letterlijk, met 'Amadeus' en de 'Copying Beethoven' kiezen opzettelijk de gemakkelijke weg door het publiek boven de kunst te stellen. En daardoor de wereld een opmerkzaam, intelligent en creatief werk te ontzeggen.<br />Denk nu eens na over het volgende: is het niet mogelijk dat het echte verhaal van de schepping van de negende symfonie eigenlijk zelf een innemend en krachtig verhaal is, en dat hetzelfde geldt voor een dramatische vertelling? Beethoven was volkomen doof door het schrijven van de symfonie <0xE2><0x80><0x93> is dat niet interessanter? Hoe werd de symfonie uitgevoerd? Zou het niet geweldig zijn om dat te weten? Vraag jezelf dus eens af wat voor reden een filmmaker zou kunnen hebben om een vrouw als kopiist te introduceren. Als er een kopiist was, zou het zeker een man zijn. Wat was zijn verhaal? (Probeer alsjeblieft een beetje kritisch te zijn, ook al vind je de uitvinding van een vrouwelijke componist geweldig.)<br />Fantasie zou veel meer dan een vervorming van de werkelijkheid moeten zijn om een schrijversdoel te dienen. Voor degenen die zichzelf erop betrappen dat ze de uitvinding van Anna Holtz vergelijken met de uitvinding van Salieri's bewering dat hij Mozart in 'Amadeus' heeft vermoord, moet je bedenken dat hij dat opbiecht aan een priester in een krankzinnigengesticht (Schaffer gebruikt dit middel in de film met groot enthousiasme). De meeste positieve recensies die ik hier tot nu toe heb gelezen, zijn uitingen van een DESIRE voor het feit dat de film goed is; bijna een opzettelijk geheugenverlies. Je herinnert je de film eerder naar wat je wilt dat hij is dan naar wat hij is.<br />Voor degenen die geloven dat fantasie de middelen rechtvaardigt, bedenk dan dat je niet alleen een inferieure interpretatie van echte gebeurtenissen accepteert, maar dat je ook de waarheid opoffert omwille van een trivialiteit.<br />Ten slotte een korte opmerking over het acteerwerk, die sommigen van jullie misschien zal verbazen. Ed Harris is NIET zo goed als Ludwig van Beethoven. Is dat een schok voor je? Hij ziet er tijdens de hele film ongemakkelijk uit, als een acteur die zich heeft opgedoft, maar niet op de set is en aan de cateringtafel staat. De meeste zinnen die hij uitspreekt worden eerder gezegd dan beantwoord (d.w.z. dat hij niet naar de acteur luistert). Hij is heel duidelijk een acteur die zich voordoet als het personage in plaats van dat hij het personage is.<br />Echt, hoe vaak moet Beethoven zich in zijn graf omdraaien voor we het goed hebben? Stel jezelf de vraag: zou Ludwig het goedkeuren?