Wat is het sentiment van de recensie?

SPOILERS OP HET HOOFD<br />15 PARK AVENUE: Mijn Nederigheid neemt deze film op.<br /><br />Voor een bioscoopbezoeker met zo'n zeer beperkte smaak als de mijne, zouden kleine films als 15 Park Avenue aanvaardbaar moeten zijn voor mijn gevoel. Met die gedachte, en een licht gevoel van g<0xC3><0xAA>ne dat ik de hele film niet eerder had gezien, keek ik afgelopen zaterdag naar deze film. Er zijn een paar overeenkomsten met andere werken zoals de legendarische Mulholland Drive (David Lynch) van waaruit deze film minstens 3 concepten leent:<br />a) Dat (tenminste) sommige waarheden betrekkelijk zijn b) Dat de eerste scène van Shabana en Konkonam, als de aftiteling begint, griezelig veel lijkt op de autorit die Betty en Rita maken in Mulholland Drive. In beide gevallen is het doel van het onderzoek toevallig een plaats die in beide gevallen waarschijnlijk mythisch is en misschien openlijker symbolisch in Aparna's film c) Dat het voorval dat zich afspeelt rond de gekke bedelares, weer bijzonder sterk doet denken aan de hele 'ontdekking achter Winkies'-film. In 15 p. wordt een zwerver gespeeld, maar terwijl dat enge wezen een belichaming van iets is en dat 'iets', evenals het personage per Se, naadloos in verband staat met andere werken van Lynch (zie zorgvuldig het verwarde lange haar), lijkt het effect van de bedelaarsvrouw in 15 p. een eerbetoon en daarom onbelangrijk in de context van de film en zijn boodschap.<br /><br />De andere films waaruit 15 p. leent is _Blowup_ (vooral de laatste scène is een terugblik op de waarheid v. d. waarheidsgetrouwe pose aan het eind van Antonioni's meesterwerk). Natuurlijk brengt de professor en de schizofrene invalshoek ook de gedachte 'Een Mooie Geest' naar voren. Hoewel, ik moet toegeven dat het hier gaat om hoog voorhoofdfysica, en Shabana, die dat beweert, blijkt per ongeluk de briljante antithese te zijn van de waanvoorstellingen die Konkona's personage door middel van die profetieën heeft. In een schitterende scène in de film worden sommige van deze elementen met elkaar in verband gebracht, en die scène gaat heen en weer tussen de 'echte' wereld van Shabana, waar kwantumfysica en de relativiteitstheorie de eindigheid en samenstelling van het universum rechtvaardigen, en het kunstmatige bouwsel van de'maak-geloof-wereld' van Mithi. De pijn die Shaban voelde toen ze verliefd werd op Joydeep is in harmonie met het onvermogen van Shaban om een speciale band te vormen met óf Kunal (Dhritiman) of Sanjeev (Kanwaljeet). Maar ik loop op de zaken vooruit. De kijkers hebben over het algemeen de neiging om deze film op een van de volgende twee manieren te bekijken: - 1.<br />Er is een bepaald deel van het publiek dat er zo over denkt. Maar die verklaring is niet alleen te vergezocht, maar ook geënsceneerd, want dat zou betekenen dat ze ook heel veel andere personages fantaseerde (d.w.z. al die personages die ze visualiseerde als een visualisatie van Mithi samen met haar).<br />Hypothese 2: 'Er was een echte Mithi en het einde is een metafoor.' Dit POV zegt dat de essentie van de film wordt samengevat in één dialoog in de film, als reactie op een verklaring van Joy (Rahul Bose) dat Mithi op zoek is naar iets wat ze nooit zal vinden, zijn vrouw Laxmi (Shefali Shah) filosofeert dat we allemaal inderdaad op zoek zijn naar die illusoire utopie, het einde van de regenboog waarin de luchtspiegeling van geluk en tevredenheid lijkt te liggen.<br />Er zijn nog andere, kleinere mogelijkheden die door ons welingelichte publiek niet zo goed zijn omarmd als: - sjabana en Konkona zijn alter ego's van een en dezelfde persoon.<br />Hypothese 3: 'Sjabana en Konkona zijn alter ego's van een en dezelfde persoon' Hypothese 4: 'Sjabana is ook De oude, afgetobde, misschien wel krankzinnige, bedelares is de werkelijke hoofdpersoon van het verhaal.'<br />Zijn deze hypothesen het waard om zelfs maar te worden uitgeprobeerd? Nou, jouw gissing is net zo goed als de mijne.<br />'Waarom Park Avenue 15?'<br />In tegenstelling tot de algemene opvatting dat ze aan de Park Avenue in New York dacht, geloof ik dat ze de naam ontleende aan de merknaam van een semi-populaire badzeep. Vergeet niet dat ze Jo Jo's beroep noemde als 'premier minister van Shikakai', wat, zoals je misschien weet, een populair ingrediënt is voor het maken van shampoo. Het voorvoegsel '15' wordt gebruikt zoals het was op 15 december toen Mithi zich verloofde met Joydeep en na zijn vertrek blijft ze voor altijd in een vervorming van de tijd. De film heeft zijn portie tekortkomingen <0xE2><0x80><0x93> het ontbreken van een sterke achtergrondmuziek, die in films als deze het verhaal echt kan aanvullen, een paar slordige dialogen die niet worden onderbroken door een geforceerde dialoog. Inconsistente optredens (Shabana en Dhritimaan zijn uitstekend, al zijn ze IMO) door een paar van de leden van de cast, hoewel veel leden van dit ensemble zijn wegbezuinigd. Shefali Chaya's plotselinge onzekerheid over haar man lijkt een fantasieloos ingebrachte dimensie in de plot. Ik geef het 7/10, omdat het me aan het denken heeft gezet, maar niet hoger dan dat, omdat ik de bronnen van inspiratie gemakkelijk kan doorgronden en omdat ik die bronnen eerder heb ervaren (en voor het grootste deel met volle teugen heb genoten) heb ik al eerder over soortgelijke zinnen nagedacht. Dus de ervaring van post 15 pa zal ongetwijfeld zonder een zekere mate van nieuwigheid zijn. Waar kom ik vandaan? Ik gaf 9,5/10 voor '36 Chowringhee Lane' (hoewel er nog steeds geruchten zijn dat een Satyajit Ray-geest het heeft geregisseerd), 7,5 voor 'Paromiter Ek Din', 7 voor 'Mr. en Mrs. Iyer' en 5 voor 'Paroma'. Op existentieel niveau wist het mijn belangstelling niet te wekken, zelfs niet met een 'Truman Show'.