Is deze recensie positief of negatief?

Corbucci's zeldzaamste van zijn dertien Spaghettiwesterns (waarvan ik alleen nog weet wat ik doe in het midden van de rel die in 1972 dreigt te ontstaan) is er een die ik pas vrij recentelijk heb ontdekt via Marco Giusti's 'Stracult'-gids; het is een atypisch somber genrewerk in de stijl van het meesterwerk van de regisseur zelf, THE GREAT SILENCE (1968), compleet met troosteloze sneeuwlandschappen.<br /><br />Johnny Hallyday, de Franse Elvis Presley, die ik voor het eerst zag in Jean-Luc Godards DETECTIVE (1985) is een merkwaardige maar zeer effectieve keuze om de eenzame antiheld Hud te spelen (die, net als Clint Eastwoods The Man With No Name uit Sergio Leones beroemde 'Dollars Trilogy', is uitgerust met een stalen harnas als bescherming). In 2004 speelt Sylvie Fennec de rol van de verbluffende dochter Laura Smet op het filmfestival van Venetië, maar ze werd afgeleid door de aanwezigheid van haar hooggeachte regisseur Claude Chabrol! Gastone Moschin is ook een merkwaardige toevoeging aan de cast (die min of meer dezelfde functie heeft als Frank Wolff in THE GROTE STILTE), maar hij weet zich goed te redden en is amusant onhandig in de aanwezigheid van een badende Fran<0xC3><0xA7>oise Fabian; deze laatste speelt dan ook een hebzuchtige nymfomane bankiersweduwe die iedereen verleidt om haar doelen te bereiken. Het is de moeite waard om op te merken dat de film verrassende maar welkome naaktscènes bevat van zowel Fabian als Tavernese! Overigens is de anachronistische toevoeging van een stel langharige jongeren (die zich ook bezighouden met dope-roken en revolutionaire praatjes) een halfbakken poging tot eigentijdse relevantie, maar uiteindelijk draagt het allemaal bij aan de lol (afgezien van het feit dat zelfs de zwarte barmeid een Afro-kapsel heeft!).<br />Ook Mario Adorf vermaakt zich geweldig met de kleine rol van een meer dan levensgrote Mexicaanse bandiet die de bijnaam 'El Diablo' heeft en die een jeugdige biograaf voortdurend aan zijn zijde heeft (een element dat misschien invloed heeft gehad op Clint Eastwoods UNFORGIVEN 1992-film) en die op een gegeven moment de gevangen Moschin uitdaagt tot een duel waarbij de hoofden tegen elkaar worden geslagen! Nu we het daar toch over hebben, de film bevat ook een zeer ongebruikelijk 'doodswapen' <0xE2><0x80><0x93> wanneer Hallyday zich van een tegenstander ontdoet door het kasregister van de kroeg in zijn gezicht te schoppen! Zoals altijd gaan de plezierig namaak- vuistgevechten vergezeld van overdreven geluidseffecten; maar even typerend voor het genre is de weemoedige score van Angelo Francesco Lavagnino, die een zeer belangrijke aanwinst blijkt. In feite past het dubbelzinnige einde volkomen bij de over het algemeen sombere toon die de film aanslaat na Fabians film. De hippies (die eerst Hud verafgoodden) keren zich plotseling tegen hem als hij de stad verwondt en terroriseert (en iedereen op straat en ongekleed dwingt om zich uit te kleden) maar de onverstoorbare schutter weet zich overeind te hijsen om hun uitdaging het hoofd te bieden (zij rennen echter weg bij het vooruitzicht hem onder ogen te moeten komen!) en rijdt dan de stad uit, Fennec achterlatend.<br />Tot slot heb ik dit verkregen via een goede kwaliteit Widescreen-afdruk in het Italiaans, zij het met Franse credits en af en toe een afwijking van ongeveer één minuut in de Franse taal (waar de oorspronkelijke soundtrack kennelijk niet beschikbaar was).