Wat is het sentiment van de recensie?

Niemand zal THE SQUALL voor een goede film houden, maar het is wel een gedenkwaardige film. Als je eenmaal Myrna Loy hebt gezien in de rol van Nubi, het warmbloedige zigeunermeisje, zul je die ervaring niet snel vergeten. Toen deze film werd gemaakt, werd de exotisch mooie Miss Loy nog steeds gecast als een buitenlandse feeks, vaak Aziatisch en meestal sinister. Ze is hier zeker een lust voor het oog. Het lijkt erop dat haar huid donker was en haar haar gekruld. In de meeste scènes is ze op blote voeten en draagt ze weinig meer dan een rok en een wijde boerenblouse, terwijl ze in één scène niets anders draagt dan een gebloemde handdoek. Ik neem aan dat ik me op Miss Loy concentreer.' In een van de bekende passages kijkt Nubi uit het raam naar de vertrekkende karavaan en wordt poëtisch: 'Altijd de zigeuners, zingen ze. Raar en triest. Als de grote zon ademt van vuur dat brandt, en als de bleke maan kijkt van achter wolken en lucht zo koud als de dood inademt, zingen ze.' Poëtisch, of niet? Minnaars van paars proza zullen hun hart ophalen. Toch vraag ik me onwillekeurig af of Miss Loy zich in haar latere jaren liever niet herinnert dat ze bij dit project betrokken was. Zoals zoveel vroege comedy's was dit een bewerking van een recent Broadway-succes. De toneelversie ging in november 1926 in première in het 48th Street Theatre en liep meer dan een jaar. Het stuk leverde een beroemde episode op met de humorist en toneelcriticus Robert Benchley, die erom bekendstond dat hij een afkeer had van personages die een zwaar dialect of pidgin-Engels spraken. Volgens een veel herhaalde anekdote wurmde meneer Benchley zich ongemakkelijk door het eerste deel van dit stuk. De Spaanse dorpsscène (om de een of andere reden verplaatst naar een dorp in Hongarije voor de film) gaf de acteurs de ruimte om hun accent met wisselend succes te oefenen, maar Benchley' Het geduld van meneer Benchley raakte op toen tijdens een familiediner een deur openvloog en een als zigeunerin geklede actrice de kamer binnenstormde en riep: 'Help! Help! Hij dood me!' Vervolgens wierp ze zich aan de voeten van de vrouw des huizes en riep: 'Mij Nubi! Mij goed meisje! Mij hier blijven!' Op dat moment stond meneer Benchley op en zei tegen zijn metgezel: 'Mij Bobby. Mij slechte jongen. Mij nu gaan,' waarna hij de bioscoop verliet.<br />De filmversie biedt talloze voorbeelden van onbedoelde humor, maar komt nooit in de buurt van Benchleys niveau. Het melodramatische verhaal gaat over de familie Lajos: vader Josef, moeder Maria en zoon Paul, een student aan de nabijgelegen universiteit. We zouden deze welvarende familie als 'boven middenklasse' beschouwen, omdat ze landeigenaren zijn met bedienden en alle gemakken van het leven, maar hun comfortabele bestaan wordt abrupt verstoord als er een zigeunerkaravaan in het dorp arriveert en hun huis wordt bestormd door, jawel, Nubi, het huwbare zigeunermeisje. Tijdens de storm van de titel arriveert ze bij hen aan de deur <0xE2><0x80><0x93> een symbool van stormachtige emoties, neem ik aan. Het meisje is op de vlucht voor een gewelddadige relatie en smeekt om asiel. Nadat de familie Lajos de zaak heeft overwogen, stemt ze erin toe haar te verbergen voor haar boze minnaar, die kort daarna komt opdagen, maar wordt weggestuurd. Nubi wordt bediende in het huishouden. Vriendelijkheid is de motivatie van de familie.' Nubi heeft Pauls beslissing om haar in huis te nemen al snel weten terug te draaien door elke man in de buurt te verleiden, te beginnen met Peter, de bediende van de Lajo's, en zich vervolgens op te werken naar zoon Paul. Nubi maakt een eind aan Pauls relatie met zijn verloofde Irma (gespeeld door Loretta Young, nog steeds een tiener), zorgt ervoor dat hij van school wordt gestuurd en spoort hem vervolgens aan haar sieraden te kopen door het spaargeld van het dienstmeisje Lena (ZaSu Pitts) te stelen. Lena treurt op haar beurt nog steeds om het verlies van haar eigen verloofde Peter, die door Nubi verleid en aan de kant is gezet toen ze haar aandacht op Paul richtte. Uiteindelijk richt Nubi haar aandacht op de pater familias Josef, en ik neem aan dat ze ook achter oom Dani, Maria, de dorpspriester en God mag weten wie nog meer aan zou zijn gegaan als ze langer de tijd had gehad.<br />Het spreekt voor zich dat een scenario als dit zich gemakkelijk leent voor een parodie, maar tijdens de eerste helft straalt _THE SQUALL_ niettemin de onmiskenbare fascinatie van een soapserie uit: we kijken gehypnotiseerd toe hoe de Slechte Meisje haar betovering uitoefent op de mannen en chaos aanricht als een onweerstaanbare natuurkracht (bijna als <0xE2><0x80><0x93> een storm! Ah-haa, nog een metafoor!). In de latere scènes wordt de nadruk gelegd op de disfunctionele dynamiek van de familie Lajos, en na een tijdje worden die mensen echt vervelend. Vooral de zoon gedraagt zich als een regelrechte schoft, maar de ouders erkennen dat nooit en zien hun eigen tekortkomingen onder ogen. Alles, zo wordt ons verteld, is de schuld van Nubi, die waardeloze sloerie.<br />De mannen in de film zijn saai. Afgezien van Miss Loy is de enige actrice die kan acteren ZaSu Pitts, geweldig als altijd. De moeder van de Lajos-familie wordt gespeeld door Alice Joyce, die al heel lang een zwijgzame ster is en zich niet op haar gemak voelde in sprekende rollen, en die kort daarna met pensioen is gegaan. De nieuwe schoonheid van Myrna vormt een mooi contrast met Nubi's donkere allure, maar haar tekstinterpretaties zijn zo onbeholpen dat het wel vertederend is. Nee, er is maar één reden om naar deze film te kijken, en dat is Nubi zelf. Ik kan geen andere actrice bedenken die deze domme rol had kunnen spelen en er ook maar half zo goed in was geslaagd. Maar ik ben geen objectieve toeschouwer. Ik ben wanhopig verliefd op Myrna Loy en kijk naar alles naar haar, zelfs naar THE SQUALL.