Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De commissie die verantwoordelijk is voor deze film heeft iets voor elkaar gekregen wat ik nooit voor mogelijk had gehouden: ze hebben een aantal zeer getalenteerde acteurs aangetrokken (Davis, Hardin en Taylor) en ervoor gezorgd dat je hen nooit, maar dan ook nooit in een afgesloten ruimte tegen het lijf zult lopen. De gevoelens die ten grondslag liggen aan het script zijn zo jezus en zo idioot dat het onmogelijk is te begrijpen of je voor te stellen welk publiek deze film aantrekkelijk zou vinden, laat staan grappig.<br />Slechts één scène is visueel knap: Marcia Gay Hardin die, een en al gewriemel en ritme, een bar binnenstapt, slaagt erin om in tien seconden meer stijl en energie uit te stralen dan de hele rest van de film bij elkaar en vermenigvuldigd tot de tiende macht. Wat de andere leden van de cast betreft, die zullen dit waarschijnlijk niet op hun cv willen zetten.