Wat is het sentiment van de recensie?

De zon scheen niet, het was te nat om te spelen, dus ging ik naar de film, die koude, koude, natte datedag.<br />'The Cat in the Hat' was de naam van de film, en toen hij uit was, was mijn maag misselijk.<br />Mike Myers speelde de Cat, zijn humor was slap, en kinderen hoefden dit niet te zien, de humor was niet slap.<br />de film was als het drinken van melk, van een hondsdolle koe, dus het is leuk om lol te hebben, maar de filmmakers wisten niet hoe.<br />Deze film, kortom, is afschuwelijk. De acteerprestaties waren slecht, de plot was te gekunsteld, en de humor was verrassend grof. Het begint met Conrad en Sally, een regelbreekster en een toekomstige sheriff. Als hun moeder naar haar werk moet, laat ze mevrouw Kwan babysitten. Waarschijnlijk is het enige grappige in de film dat mevrouw Kwan naar een Taiwanese rechtszaal kijkt, een vulgaire C-SPAN. Ze valt al snel in slaap, en daar komt de Kat.<br />De film begint uit de hand te lopen. De Kat komt proberen de kinderen een beetje te vermaken. Hij heeft Ding 1 en Ding 2, die plotseling het huis vernielt. Hij improviseert een tv-reclame en snijdt per ongeluk zijn staart af. En als de Kat voluit Carmen Miranda is, is het niet grappig meer. Waarschijnlijk is zijn enige grappige vermomming die van een hippieactivist. En er is een vis die de kinderen probeert te waarschuwen voor de Kat.<br />Jammer dat hij ons niet heeft gewaarschuwd dat deze film net zo leuk was als zure melk of je staart afhakken.<br />Algauw zijn de kinderen buiten op zoek naar de hond van het gezin, die de sleutel van een krat aan zijn halsband heeft. Als de krat niet snel wordt afgesloten, zal hun huis het thuis zijn van het universum van de Kat. Hier wordt het iets interessanter, maar niet genoeg om de film te redden.<br />De acteerprestaties zijn over het geheel genomen afschuwelijk. Mike Meyers brengt zijn soort oneerbiedige Austin Powers-humor naar de Kat. Hij zegt dingen als: 'Jij vuile hoer.' en zich voor de rest van zijn leven als vrouw voor te doen na een mep tegen zijn testikels terwijl hij zich voordoet als een pinata. Spencer Breslin is geweldig als de lastige Conrad, en Dakota Fanning is schattig als Sally, hoewel alleen zij niet genoeg zijn om deze afgrijselijke Aorta-dissectie te redden die op het punt staat John Ritter te vermoorden (een ongeluk dat op het punt staat te gebeuren). Alec Baldwins gladde, slijmerige Lawrence Quinn is walgelijk, die altijd probeert de kinderen het hof te maken met zijn moeder, die gespeeld wordt door Kelly Preston. En Sean Hayes is meneer Humberfloob, de baas van mama, en ook de stem van de vis. De laatste drie zijn ook nietszeggend.<br />Over het geheel genomen zou ik, als ik een ouder was, mijn kinderen die in de stemming zijn voor een geintje niet nemen, want daar...' Er zijn er meer dan genoeg. Bewaar je 17.00 uur maar voor iets anders. Zoals wijlen de grote Dr. Seuss ooit zei: 'Het is leuk om plezier te hebben.'<br />Het is leuk om plezier te hebben. Maar je moet weten hoe. Echt, Universal, hou op! Theodore draait zich al om in zijn graf.<br />Zoals mijn moeder altijd zegt: 'Nieuwsgierigheid heeft de kat gedood.'