Is deze recensie positief of negatief?

Ja... Ik heb de autobiografie van David Lee Roth gelezen, 'Crazy From the Heat' (wat overigens een verbazingwekkende lectuur is), en DLR zegt dat dit zijn favoriete zwartesploitatiefilm was als kind. Hij zegt zelfs dat hij zich altijd had voorgesteld dat hij een zwarte jongen in Zuid-Californië was. Meneer Roth wordt geciteerd: '<br />'We hebben alle zwartesploitatiefilms gezien, en die films hadden een enorme invloed op me. Trouble Man, Superfly, Foxy Brown, Shaft, Cleopatra Jones, Blacula, Rudy Ray Moore die zijn Dolemite-vibe deed <0xE2><0x80><0x93> die heb ik allemaal gezien...'<br />Hij gaat verder: '<br />Dolemite <0xE2><0x80><0x93> Rudy Ray Moore <0xE2><0x80><0x93> was een van de originelen. Hij was een blauwe komiek die blauwe humor deed. Zoals Redd Foxx op Dus hij was de meest volmaakte figuur om een nieuwe geheim agent te spelen. Zijn antwoord was niet 'Bonds. James Bond'. Zijn antwoord was 'Dolemite, motherf*****!' We zouden op die zin in al zijn films wachten. 'Get Whitey' zou minstens één keer in elke film opduiken, en daar zouden we ook op wachten. Ze hadden de auto's. Ze hadden de schoenen. Ze hadden de wapens. De Haircuts. De Slang. En de oplichters. En we wisten allemaal dat al die gelukzalige besluiten aan het eind van de film witte stieren waren. Hij probeert hongerige kinderen te eten te geven, maar in werkelijkheid is hij een pooier... een stier. Dat was bedoeld om het aanvaardbaar te maken voor onze vaders en moeders, zodat ze ons naar de film zouden laten gaan.' '<br />Gesproken als een waar genie. Dus toen ik in het boek van meneer Roth over Dolemite las, heb ik meteen een dvd gekocht en die vind ik echt geweldig. Ja, het is super lowbudget, en ja... ik heb een hekel aan rap... maar als fan van Tarantino-films zie ik veel overeenkomsten, vooral een paar van de fusion/funk ala-jaco-pastoriusmuziek uit de jaren zeventig in de film. Ik vind ook de scène waarin de twee agenten hem 'pakken' voor coke geweldig en dan snuift een van hen er een heleboel van alsof hij het al duizend keer eerder heeft gedaan en zegt zoiets als: 'Ah, ja... dat is de echte mccoy!'... en dan praat hij verder en heeft nog een beetje coke op zijn lip. CLASSIC! Een deel van het geweld is een beetje overdreven, maar schokkend, wat ik als een positieve eigenschap zou beschouwen. Niet zo voorspelbaar als ik had gedacht. Ik ga 'De menselijke tornado' heel gauw oppakken. 10 van de 10.