Wat is het sentiment van de recensie?

Het schijnt dat sommige kijkers aannemen dat het enige wat de kijker een hekel aan deze film kan doen krijgen, het dramatische geweld is. In feite is het geweld, zowel verontrustend als karikaturaal, de laatste van de diepe tekortkomingen van 'Oldboy'. De personages zijn eendimensionaal, onderontwikkeld, primitief. De 'intensiteit', een obsessie en een doel op zich voor deze regisseur, wordt met de goedkoopste middelen aangeprezen. Laten we een gedachteloze dosis adrenaline niet verwarren met artistieke waarde. Tegen het eind van de film lijkt het of alle kaarten op zijn, zodat het script bijna onwillekeurig grappig wordt in zijn pogingen om nieuwe niveaus van 'gruwel' te vinden, om een publiek dat al verdoofd is door de overvloed aan domme 'openbaringen' uit soaps, nog meer'schok' te geven. Het was moeilijk voor te stellen dat iemand die zelfs maar vaag bekend was met de meesterwerken uit de laatste vijftig jaar van de Aziatische cinema betoverd zou worden door dit opgeblazen stuk vreten. Stel je voor dat Homer Simpson voor de bioscoop zou staan aarzelen: 'Moet ik naar binnen gaan of moet ik voor hetzelfde geld vijf hoorntjes ijs kopen?' Wees slim, Homer, ga voor het ijs.