Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De derde aflevering van de 'Stepford'-franchise, maar blijkbaar zijn de drie voor de televisie gemaakte obscure vervolgfilms ongelooflijk obscuur en moeilijk op te sporen, terwijl het origineel uit 1970 en de kaskraker-remake met Nicole Kidman algemeen bekend en erg populair zijn. Ik heb noch de Revenge of the Stepford Wives uit het begin van de jaren tachtig gezien, noch de midden jaren negentig uitgebrachte Stepford Husbands, maar deze 'The Stepford Children' is een heel charmante en hoogst onderhoudende kleine film. Het is in wezen precies dezelfde film als het origineel; duidelijk minder mysterieus maar veel smakelozer en ongelooflijk 80's tot in de derde graad. Het belangrijkste verschil hier, zoals de titel al aangeeft, is dat niet alleen de geëmancipeerde vrouwen, maar ook de rebelse tieners in de stad de typische en zeer effectieve 'Stepford-behandeling' ondergaan, met een vergunning van de plaatselijke vereniging van mannen. Om de een of andere reden probeert het scenario het Stepford-mysterie tot het eind van de film vol te houden, ook al is het niet waarschijnlijk dat iemand naar dit vervolg zal kijken voordat hij het origineel heeft gezien, en waarschijnlijk is ook iedereen op de hoogte van de ontknoping. De familie Harding staat al gepakt en gezakt klaar om van de griezelige stad New York naar de kleine en vredige gemeenschap van Stepford te verhuizen. Vader Steven is vooral opgewonden over hun nieuwe leven omdat hij al in Stepford heeft gewoond en altijd al terug had willen gaan sinds zijn eerste vrouw, van wie zijn nieuwe vrouw Laura en zijn puberkinderen Mary en David heel weinig weten, onder mysterieuze omstandigheden zijn overleden. Het stadje is bijna te perfect, met pittoreske buren en modelleerlingen, en vooral de moderne tieners hebben enorme moeite om zich aan te passen. Hun pogingen om het stadje te moderniseren en de plaatselijke jeugd van Stanford op sleeptouw te nemen, leiden tot confrontaties met de vooraanstaande inwoners, vooral met de leden van de mannenvereniging, en zetten de familierelaties onder grote druk. David ontmoet en wordt verliefd op de laatste 'normale' jongen en wordt verliefd op hem. Het eerste uur van 'The Stanford Children' is traag en nogal tam, maar de finale is goedkoop en goedkoop zoals de cover belooft, en zoals een thriller uit het eind van de jaren tachtig eigenlijk hoort te zijn. De modus operandi achter de geheimen van Stanford wordt tot in detail geïllustreerd, en ik denk dat horrorfans en liefhebbers van de oorspronkelijke film dat wel zullen waarderen. Ik in elk geval wel. De plot is nog steeds niet erg logisch en het script zit vol irrationele aspecten, maar het is wel zo.' Niettemin is het een innemende formule en ongetwijfeld een die een sfeer van spanning en angst oproept. De acteerprestaties zijn ver boven het gemiddelde. Vooral de arrogante en onhebbelijke leden van de Vereniging van Mannen die geloofwaardige figuren uitbeelden, en zelfs de tieneracteurs Tammy Lauren en Randall Batinkoff leveren indrukwekkende prestaties. Zonder enige aarzeling aanbevolen!