Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb die film 3 keer gezien. Voornamelijk omdat ik tijdens het kijken steeds dacht: heb ik iets gemist? Is er een reden waarom deze film is gemaakt? Probeerde hij iets te zeggen en heb ik het net gemist? Nou, na 3 keer kijken heb ik geen antwoord kunnen bedenken.<br />Ik denk dat het ergste wat ik over een film kan zeggen is dat hij me verveelde, en dat ik hem niet heb uitgekeken. Ik geef toe dat er genoeg snoepjes en snelle montage en hippe muziek zijn om mijn aandacht de hele tijd vast te houden, maar is dat alles wat een film moet zijn? Ik ben niet tegen extreem geweld, het is bijna non-stop, maar het lijkt erop dat er een soort inspiratie zou moeten zijn. Iets wat erdoor wordt benadrukt. Het woord _gratuitous_ komt in me op, maar op de een of andere manier is het dan nog erger. In het eerste deel van de film krijgen we allemaal inzicht in de motivaties van de personages. En ja, de 3 principes zijn heel goed in hun rollen. Maar de rollen zijn absoluut ongelooflijk. Dus in het eerste deel leren we de personages kennen, en in het tweede deel gaan de meesten van hen dood en gebruiken ze sadistische vreugde om anderen te doden. Dat lijkt de hele film te zijn. En het eerste deel heeft niets te maken met het tweede. Bijvoorbeeld. Hoe kan een aardige, slimme vent als Zed erin toestemmen om zich bij een stelletje junks en amateurs aan te sluiten om zo'n klus te klaren? Het slaat nergens op. Hij wordt als slim afgeschilderd, maar toch zet hij deze zelfmoordmissie door. Het feit dat hij het overleeft, klopt totaal niet met de rest van het hyperreële geweld en de chaos. Dus waar kijken we hier naar een Hollywoodromance met een happy end of een superreële, supergeweldige bloedbad? Ik herinner me dat ik dezelfde reactie had op twee andere films waar deze regisseur bij betrokken was: _True Romance_ en _Reservior Dogs_.<br />Onnodige troep!