Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik werd in deze serie gezogen zoals de zee me in haar greep zou krijgen. Hoewel het langzaam begon, merkte ik dat het realisme van het schip, de verscheidenheid aan personages en de levendige dialoog me aan het kijken hield. De hoofdpersoon was voorbestemd om te worden uitgedaagd, te groeien en te veranderen op deze reis en ik wilde erbij zijn. Ik werd niet teleurgesteld. De serie bracht je van humor naar tragedie en alles daartussenin, vaak in dezelfde scène, in dezelfde ademtocht. Er was een overvloed aan emotionele overlays, interactie en expressie <0xE2><0x80><0x93> meedogenloos en fascinerend om te observeren. De bewegingen van het schip voegden een bijna fantasierijke component toe aan de vele scènes, waardoor de personages het ene moment misselijk werden en het volgende moment vrolijk werden.<br />Edmund Talbot is een complexe persoonlijkheid, zoals we die niet vaak tegenkomen. We weten misschien waar de kapitein staat of waar meneer Prettiman staat, maar dat zijn oudere mannen, vastgeroest in hun manier van doen. Talbot was jong en arrogant, hij leerde nog, stelde zichzelf op de proef en werd op de proef gesteld. Hij had moeite om met anderen overweg te kunnen en maakte fouten zoals een echt mens zou doen, maar hij had een hart dat aangeraakt kon worden, dat groeide met elke moeilijke ervaring. Ik waardeer de uitstekende karakterisering; die zie je maar zelden in films en op televisie.