Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dode Heren Productions heeft een film gemaakt met een verbazingwekkende productiewaarde, gezien hun budget. Iedereen die ooit een rollenspel heeft gespeeld, en dan vooral een fantasy RPG (in de film spelen ze Dungeons and Dragons) zal deze film geweldig vinden. Briljante acteerprestaties in alle opzichten, vooral met betrekking tot de tweeledige aard van de principes, het spelen van de spelers en hun karakters. Iedereen die ooit een studentenfilm heeft geregisseerd of gespeeld, zal de hoeveelheid werk en liefde waarderen die ze in dit project hebben gestoken. Deze film (en de inleiding) is voor fantasyfilms en rollenspellen wat Blazing Saddles is voor westerns <0xE2><0x80><0x93> een komedie van de hoogste orde. Ik heb maar een paar kleine klachten over de film zelf, die me er geen van alle van weerhouden de dvd te kopen zodra hij verkrijgbaar is (nog maar 6 weken <0xE2><0x80><0x93> ik tel de dagen):<br />1. Als Lodge met Joanna praat over het lidmaatschap van de game-groep, geeft hij haar een exemplaar van het Dungeons and Dragons Players Handbook en zegt: 'Hierin staat alles wat je moet weten.' De camera hangt te lang boven een opname van het boek, en het moment leek echt op een reclamespot.<br />2. De grappen zijn hilarisch, maar ze lijken door de hele film heen ongelijk verdeeld. Het laatste derde deel van de film, na het bijna onafgebroken spervuur van visuele en verbale humor dat eraan voorafging, vertraagt een beetje, alsof het verhaal de grappen inhaalt. Vreemd, maar Blazing Saddles heeft me ook altijd zo getroffen... en ik ben ook dol op die film.<br />Een van de sterke punten van het verhaal is het onopgeloste karakter van het romantische subplot. Wordt Joanna de vriendin van de GM? Gaat ze terug naar Cass? Of zullen de drie een platonische vriendschap onderhouden, verdiept door de kameraadschap van het rollenspel? (Ja, dat klinkt sentimenteel, maar er zijn een paar suikerzoete momenten, vooral wanneer Cass en Lodge het aan het eind 'goedmaken'. Maar de film duurt een week: wat de menselijke relaties betreft kunnen die vragen niet in een week worden beantwoord. Het feit dat de relaties van de personages ongedefinieerd blijven, komt me beter voor dan de meer klassieke keuzes die je in de meeste films ziet, zoals het meisje krijgt haar prins en ze verhuizen naar het kasteel, of de prins zinkt in de Atlantische Oceaan na drie afgezaagde, saaie en voorspelbare uren. De schrijvers lijken echt inzicht te hebben in de psychologie van de personages, en je kunt zien dat de personages ( zowel de gamers als de personages van de speler) in de loop van de film veranderen, maar niet plotseling en niet ongelooflijk.<br />Ik zou graag meer wijsheid van Broeder Stilte horen. 'De man die in het donker opvalt is... fluorescerend.'