Wat is het sentiment van de recensie?

Het verhaal begint met een soldaat die naar een woestijnstad wordt getransporteerd en gaat dan terug in de tijd om te vertellen hoe hij hier terecht is gekomen. Hij begon als officier in het leger van Napoleon dat in Egypte vocht, maar raakte van zijn eenheid gescheiden. Nadat hij bijna verhongerde en/of stierf van de dorst, stuitte hij op een luipaard die op de een of andere manier zijn boezemvriend werd. Het dier bracht hem voedsel en het duurde niet lang of de soldaat werd bijna helemaal wild, zo sterk was zijn band met het dier. Maar aan alles komt een eind en de man besloot dat het noodzakelijk was dat hij het dier achterliet. Het past altijd perfect bij elkaar, maar wat geeft dat?