Is deze recensie positief of negatief?

Een van de beste lessen die ik ooit heb gehad in het kijken naar een film is dat het zo gaat:<br /><0x3E> Ik werkte op het kantoor van Roger Corman, zoals zoveel wanabees daarvoor en daarna, ik was stagiaire en probeerde uit te zoeken hoe het allemaal werkte en hoe ik mezelf onmisbaar kon maken (ha!). Op een middag vroeg Julie Corman, de vrouw van Roger Corman en zelf ook producer, of ik een band wilde inladen. Ik weet niet precies waarom ze die wilde zien. Ik kreeg de indruk dat het een studentenfilm was of een showreel, iets dergelijks, een soort visitekaartje. Wat de reden ook was dat ze het moest zien, de enige vrije videorecorder in de kantoren op dat moment was toevallig in de kamer waar ik aan het werk was, en ik stond het dichtst bij het apparaat. Ik startte de band.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Op het scherm zat iemand aan een bureau met zijn gezicht naar de camera. Achter hem, links op het scherm, was een deur die toegang gaf tot de kamer. Tegen de achtermuur stond een kapstok. Een tweede persoon kwam door die deur binnen en begon te praten. De eerste persoon, de man aan het bureau, draaide zich om om te antwoorden (dit is alles wat je kunt zien, een statische camera, er zijn geen pannetjes of foto's. Er is er maar één van de camera afgesloten). De tweede figuur draaide zich om, hing zijn jas aan de kapstok en begon aan zijn volgende zin. Julie Corman zei: 'Ik heb genoeg gezien,' en liep de kamer uit.<br />Wat ze had gezien in de tien seconden film die ze had bekeken, was dat de regisseur een idioot was. Openen met twee figuren die onmiddellijk hun rug naar de camera draaiden om hun tekst te zeggen? Nee, sorry. De volgende! Zo lang heb je nog. Tien seconden. Als je het in de openingsscène verknalt, ben je er geweest.<br />Ik moest aan dat moment denken toen ik naar de openingsscène van dit stuk ellende keek. Na een eindeloos lange reis door de jungle zien we verscheidene apen die zich blijkbaar in kooien werpen. Een man met een pistool lacht. Er landt een straalvliegtuig en we zien het het hele eind naar de terminal taxiën. God, wat is dit saai! Terug naar het interieur van het vliegveld. Twee mannen ontmoeten elkaar. Aha! Er gebeurt iets! Ze geven elkaar een hand. Terug naar een andere hoek van de twee mannen... en de regisseur gaat over de schreef.<br />... en de regisseur gaat over de schreef.<br />De eerste twee opnamen van de film die ook maar enige ruimtelijke relatie met elkaar hebben en de man heeft het verknald. 'Niet over de streep' is een van die basisregels van de filmgrammatica die voorkomen dat de personages op het scherm van de ene kant naar de andere springen en het publiek in verwarring brengen. Het publiek houdt er niet van in verwarring te zijn. In de war? Verbijsterd? Verbaasd en geïntrigeerd? Het publiek is daar dol op. Verward? Nee. Je laat ze hun gang gaan. Ze lopen weg. 'Niet over de schreef' is een van die dingen die ze je op de filmacademie inpeperen, of zouden moeten inpeperen. Het is elementair. Het is geen onschendbare regel (er zijn geen onschendbare regels) die regisseurs voortdurend overtreden <0xE2><0x80><0x93> maar niet bij de eerste echte opname van de film.<br />Ik dacht: ik heb genoeg gezien. En schakelde uit.