Wat is het sentiment van de recensie?

Owen houdt van zijn mama... alleen zou hij nog meer van haar houden als ze onder de groene zoden lag in deze donkere, luidruchtige komedie die zowel de sterren als de regisseur Danny DeVito is, met bewonderenswaardige hulp van Billy Crystal en Anne Ramsey in de titelrol.<br />'Gooi Mama Uit De Trein' is een geweldige komedie, ook al is het geen geweldige film. De scènes zijn te oppervlakkig en het einde voelt minder organisch dan vastgespijkerd. Maar het grootste deel van de rit is het een bloedstollende rit, waarbij Crystal en DeVito gebruik maken van hun geweldige acteertalent terwijl ze hun eigen stripverhaal schrijven dat de essentie van een worstelende schrijver weergeeft (DeVito is enthousiast maar heeft geen talent; Crystal is geblokkeerd en verbitterd).<br /><br />' Professor Donner gelooft dat zijn ex-vrouw zijn boek (met de onfortuinlijke titel 'Hete Vuur') heeft gestolen en dat ze niet meer kan schrijven dan de eerste regel van zijn volgende boek, wat niet meevalt. Hij geeft een cursus creatief schrijven aan middelmatige studenten, onder wie een vrouw van middelbare leeftijd die Tom Clancy-achtige fictie schrijft, maar niet weet wat de onderzeebootkapitein allemaal zegt; en een verkoper van bekledingsstoffen die zijn levensverhaal wil schrijven. Mr. Pinski is waarschijnlijk het grappigste personage voor een lach-per-minuten-op-het-scherm, een rare snuiter met een halsdoek om die literatuur ziet als een excuus om zijn opus te schrijven: '100 Meisjes Die Ik Leuk Zou Vinden Aan Pork'.<br />Dan is er nog DeVito's Owen Lift, die zichzelf de'sterrenleerling' van professor Donner noemt, ook al wil de leraar dat niet. Owen is een ietwat ongebruikelijk personage om in een film te spelen, een man van achter in de dertig die samenwoont met zijn bazige moeder, Anne Ramsey, die hem 'lul' en andere vertederende dingen noemt. In elke andere film zou ons gevraagd worden om medelijden te hebben met Owen, maar 'Gooi Mama Uit De Trein' stapelt de wreedheden van het leven voor de lol op dit zielige hoopje mens en verwacht van ons dat we meespelen. Dat is een van de belangrijkste redenen waarom deze film waarschijnlijk veel mensen het leven kost.<br />Voor degenen onder ons die de humor van deze figuur inzien, zich zelfs met hem identificeren, en de rest van wat we hier zien als een lolletje beschouwen, is het dat wel.' Het is niet zo moeilijk om mee te gaan in het grotere spel dat deze komedie speelt. Hij vraagt ons geamuseerd toe te kijken terwijl Owen de hulp van professor Donner inroept bij een plan om zijn moeder te vermoorden. In feite gaat hij eerst naar Hawaï om Donners gehate ex te vermoorden en zegt dan tegen de professor dat het zijn beurt is om mevrouw Lift te vermoorden, 'het uitwisselen van moorden', zoals te zien is in Hitchcocks 'Strangers On A Train'.<br /><br />Als regisseur vult DeVito de optredens van zijn acteurs niet alleen aan met scènes waarin de nadruk ligt op dialogen, maar hij doet ook een paar gewaagde visuele uitspraken, waarbij hij stukjes amusante onwerkelijkheid aanbrengt om het publiek alert te houden (en om te voorkomen dat het de dingen te serieus neemt). Ook schrijver Stu Silver doet zijn best, en hij zorgt ervoor dat iedereen blijft lachen om zijn citaten. 'Je hebt hier ratten zo groot als Oldsmobiles.' 'Ze is geen vrouw... Ze is de Terminator.' 'Eén moord en ik ben Jack the Ripper.' Dat zijn allemaal woorden van Crystal, maar een paar van de grappigste regels, die alleen in de context werken maar absoluut dodelijk zijn, zijn van De Vito en Ramsey. Volgens de IMDb heeft Silver hierna nooit meer een scenario geschreven, en dat is jammer, want hij had er echt talent voor.<br />De beste scène in deze film, waarin Crystal en Ramsey elkaar ontmoeten, werd in zijn geheel gebruikt als een theaterpresentatie voor de 'toekomstige attractie', de enige keer dat ik een film op die manier heb zien promoten. Owen stelt de professor aan zijn moeder voor als 'nicht Patty', en als mama zegt dat hij geen nicht Patty heeft, raakt Owen in paniek. 'Je hebt tegen me gelogen,' schreeuwt hij en slaat met een pan tegen het voorhoofd van de professor.<br />Natuurlijk zou de professor in werkelijkheid niet iets geestigs vanaf de vloer kreunen, maar 'Gooi Mama Uit De Trein' werkt goed op zulke momenten, als hij zijn Looney Tunes-vibe ten volle weet uit te dragen. De Vito is natuurlijk niet uit films verdwenen, maar het is een raadsel waarom hij de regisseursbelofte van deze film niet nakomt. Misschien komt dat doordat, net als 'Gooi Mama Uit De Trein', zijn visie niet in de smaak valt bij iedereen. Dat is het.' Jammer voor diegenen onder ons die dit keer op keer kunnen zien en het leuk vinden.