Wat is het sentiment van de recensie?

De 221 afleveringen van 'The Lone Ranger' werden oorspronkelijk uitgezonden op ABC van 1949 tot 1957, en daarna hebben ze vele jaren in het plaatselijke distributiekanaal gespeeld. Gedurende het grootste deel van de oorspronkelijke uitzendingen was de serie ABC's best bekeken programma.<br />De nieuwe dvd-set van Pop Flix bevat de eerste 16 afleveringen (15 september 1949) en om de een of andere onbekende reden aflevering 22 van het vijfde seizoen, dus in totaal 17 afleveringen (dezelfde 17 die vorig jaar op Mill Creek Entertainment zijn uitgebracht, dus die zijn waarschijnlijk in het publieke domein). Deze sets zijn zo'n beetje een afspiegeling van 'The Legend of the Lone Ranger' De eerste drie afleveringen zijn overbodig omdat alle drie de afleveringen die in 1952 tot de film hebben geleid, erin zijn opgenomen.<br />De eerste afleveringen zijn niet op de radio te horen, omdat er aanzienlijk meer voice-overs zijn gebruikt als inleiding en om belangrijke scènes te introduceren.<br />De serie zelf was pure kinderwestern met duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad en zonder enige romantiek. Het titelpersonage (gespeeld door Clayton Moore) begon als Texas Ranger John Reid. De eerste drie afleveringen bieden de achtergrond voor zijn transformatie tot Lone Ranger, zijn samenwerking met de Indiase Tonto (Jay Silverhiels) en het temmen van zijn paard 'Silver'.<br />Iedere aflevering is doordrongen van een ondubbelzinnige code van positieve moraal. De Lone Ranger is absoluut goed, maar hij neemt de gedaante aan van het kwaad. Een gemaskerde man in het westen werd normaal gesproken gevreesd door de brave burgers en een indiaan gewantrouwd, maar de Lone Ranger wordt gevreesd door degenen die kwaad willen doen. Een hardnekkig thema is dat als de Lone Ranger en Tonto voor het eerst een gewone burger tegenkomen, ze met argwaan worden bejegend en dat de burger aan het eind van de episode overtuigd is van hun waarde. Het karakteristieke einde van de serie was een tweede personage dat de vraag stelde: 'Wie was die gemaskerde man?'<br />Om echt van de serie te kunnen genieten moet je hem accepteren als het simplistische moraliteitsverhaal dat hij had moeten zijn. Je moet het niet serieus nemen en blijven verlangen naar een paar zelfreflexieve, kitscherige parodie-elementen, want dan raak je alleen maar gefrustreerd.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.