Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben het eens met een commentator die zegt dat het echt onmogelijk is om Glen of Glenda objectief te beoordelen. Als je dat wel zou doen, zou de film op zijn merites beoordeeld moeten worden als vrij slecht, gezien de hilarische, ingewikkelde dialogen, het over het algemeen middelmatige acteerwerk van de cast en het gebrek aan productiewaarde. Maar zo'n beoordeling geeft geen beeld van de absoluut fascinerende ervaring van het kijken naar deze film terwijl hij zich ontvouwt. Het is niet het feit dat het onderwerp van de film travestie is en dat het in de jaren vijftig een controversiële levensstijlkeuze was. Het is zelfs niet de smeekbede om tolerantie van mensen die alternatieve levenskeuzes omarmen die me fascineert, behalve als een historisch relikwie. Nee, wat Glen of Glenda na 50 jaar nog steeds tot een fascinerende film maakt, is dat Ed Wood zijn psyche blootlegde op een manier die regisseurs als Hitchcock of Godard, ondanks hun veel betere talenten, nooit hebben gedaan. In Glen of Glenda is Wood niet bang om zijn diepgewortelde tegenstrijdige gevoelens over het feit dat hij een travestiet is te onthullen, ondanks het verzoek om verdraagzaamheid in de film. Sterker nog, de conclusie van de film suggereert dat Ed Wood's Glen-personage zijn vrouwelijke tegenhanger Glen kan'vermoorden' door de gevoelens van liefde en genegenheid die Glen voor zijn vrouwelijke tegenhanger heeft over te brengen op zijn toekomstige vrouw Barbara. De psychiater verzekert Glen en Barbara er zelfs van dat Glenda zal verdwijnen als Glen die psychische overdracht uitvoert. Dus hoewel Wood kon pleiten voor verdraagzaamheid jegens travestieten in het algemeen, was hij er niet zo zeker van dat hij het zelf ook zou willen.<br />Bovendien was Wood niet bang om al het andere dat in zijn hoofd opkwam op het scherm te gooien. Hij deed het met alle stockbeelden die hij te pakken kon krijgen. Als het niet samenviel, wat dan nog? Wat de kijker in het bijzonder in Glen of Glenda zag, was Ed Wood's fantasiewereld in al zijn fundamentele vreemdheid.<br />De enige opmerking die ik aan mijn opmerking hierboven wil toevoegen, is dat mijn tweesterrenbeoordeling uitsluitend gebaseerd is op de objectieve evaluatiecriteria die in de eerste alinea worden genoemd. Het vreemde, mengelmoesachtige effect dat de film heeft, ondanks de technisch gruwelijke kwaliteiten ervan, geloof ik niet.