Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De paniek verspreidt zich van Broadway tot Bombay en The Giant Claw is misschien wel het grootste vliegende monster uit de filmgeschiedenis. Het wordt door een doodsbange getuige uit Quebec beschreven als 'La Carcagne is de duivel in de storm met het gezicht van de wolf en het lichaam van de vrouw met de vleugels, groter dan ik kan zien', en dat zegt niet veel voor Canadese vrouwen, want als we het eindelijk scherp in beeld krijgen, is het een kruising tussen een uit zijn krachten gegroeide buizerd, een havik en Gonzo de Grote. 'Er is geen andere verklaring mogelijk.' Gelukkig voor de mensheid vindt Jeff Morrow, testpiloot en 'hoofdkok en afwashulp in een eenmansvogelwaarnemingsvereniging', een wapen uit om het ondoordringbare schild te doorbreken, zodat ze het met alles kunnen raken behalve de gootsteen... maar maak je geen zorgen: de generaal van Morris Ankrum verzekert hem: 'We hebben nog genoeg gootsteenspoelers over, jongen.' Het is lang niet zo leuk als een film met een reusachtige vliegende kalkoen zou moeten zijn, maar het beest zelf is om alle verkeerde redenen zo'n gedenkwaardige creatie dat het moeilijk is om er een hekel aan te hebben, zelfs als je er om alle verkeerde redenen een hekel aan hebt. En een tien voor de cast, die met een uitgestreken gezicht de ene na de andere edelsteen van de tirade afleverde: 'Echt, Pete, ik zal mijn schoonmoeder nooit meer een oude kraai noemen!', 'Het enige probleem is dat de laatste keer dat ik met een legerpredikant heb gesproken er geen telefoonlijn was naar de enige plaats waar we de hulp kunnen krijgen die we nodig hebben', en de onsterfelijke: 'Daar is het, het VN-gebouw wordt aangevallen!'