Is deze recensie positief of negatief?

Deze film is zonder twijfel een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de cinema. Als we deze film zien, kunnen we slechts achteraf vaststellen dat de wereldcinema in de jaren vijftig van de vorige eeuw zo'n zuiver humanistische dramaturgie bezat, zo'n sterk en toereikend gebruik van geluidsmontage en zo'n bijna religieuze bewondering voor ethische keuzes in het menselijk leven. Cinema was toen niet alleen maar een vorm van kunst. Het was veel hoger dan het gewone leven en het gaf veel mensen hoop op een leven na de tragische oorlog. Men zegt dat zelfs Picasso ontroerd was en uitriep dat zo'n kunstwerk maar één keer in de honderd jaar kan verschijnen! Het publiek was in die tijd ook anders. Ik las dat een jong stel, nadat ze Kurosawa's Ikiru(Live) in zijn eerste vertoning hadden gezien, zachtjes tegen elkaar zei: "Ikiru (Live) is een kunstwerk." Het is een goede film, vind je niet?' Ik denk dat de moderne film, hoewel hij technisch is ontwikkeld en een nieuw vertelperspectief heeft ontwikkeld, het belangrijkste - het vertrouwen van het publiek - heeft verloren. Cienma was ooit in feite de populairste kunstvorm en schonk, in tegenstelling tot moderne schone kunsten en hedendaagse muziek, miljoenen mensen hoop en idealen. In dit opzicht moet 'Letjat zhuravli' tot het pantheon van de klassieken van alle tijden behoren, zoals 'City light', 'Ikiru' en 'La Strada'.