Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik naar _Bon Voyage_ ging, verwachtte ik een goede, vaardige multidrama in de trant van _Grand Hotel_ (1932) en _Les Enfants de Paradis_ (1944). Het was nog beter dan dat. Op een paar uitzonderingen na was geen van de personages helemaal goed of helemaal slecht <0xE2><0x80><0x93> net als in het echte leven. De acteurs waren fantastisch, vooral degenen die Frédéric, Raoul en Camille speelden. De foto's waren verbazingwekkend, omdat ze de periode perfect nabootsten en erin slaagden in/om Bordeaux te worden genomen tijdens een periode van nieuwe openbare werken, maar toch de 'look' van juni 1940 wisten vast te leggen. Kostuums en make-up klopten. Er zit zoveel in deze film dat het de moeite waard is om hem nog eens te bekijken. Hij is opwindend, grappig en, uiteindelijk, ontroerend. Zorg ervoor dat je hem in een bioscoop ziet met een goede kwaliteit projectie. Hij draait op breedbeeld, en in de bioscoop waar ik hem gezien heb (de Clairmont in Montclair) waren de eerste 30 minuten de ondertitels onderaan scherp in beeld, maar de gezichten van de acteurs waren een beetje wazig! Dat werd ten slotte gecorrigeerd, maar het plezier van de film werd er niet door aangetast.