Wat is het sentiment van de recensie?

In het begin, met de voorzichtige, afgelegen locatie en het snerpende metalen geluid, dacht ik aan de openingsscène van 'Once upon a Time in the West'. Als het in de stad begint, begint het te voelen als 'Kitchen Stories' of 'Drifting Clouds', misschien zelfs wel 'Grimm'.<br />Dan blijkt dat dit meer lijkt op 'Joe Versus the Volcano' in thema (niet in stijl). En de film voert van begin tot eind dezelfde, ingehouden stijl op. Laat je betoveren door de staalblauwe, grijze toon van de suites, de jurken, de kleur van de muren, het meubilair, beddenlakens, spiegels, auto's, muziek, achtergrondgeluiden en zelfs de gezichtsuitdrukkingen van de mensen. Tegen het eind is er een opname van een heel andere toonsoort <0xE2><0x80><0x93> warm oranjegeel met zachte muziek en gespetter van de oceaan, kinderen en gelach.<br />Maar misschien is de observatie te lang voor me, ik zou veel liever de alternatieve kant zien of wat er met het personage gebeurt na de laatste opname. Nog steeds prachtig gedaan.