Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit deel van de Vollemaan-franchise verandert de verhaallijn een beetje en brengt een paar nieuwe elementen in. Ten eerste wordt er een nieuwe poppenspeler aangesteld. Ten tweede worden de poppen in dit vervolg goed. Ten slotte brengt Het ook een paar scifi/fantasie-elementen in.<br />Een nieuwe bewoner van het beruchte hotel aan de baai, zijn vriendin, haar paranormale vriendin en dat paranormale vriendje, stuiten op de poppenkast van Andre Toulon. Ze komen ook iets te weten over een demon uit een andere dimensie die Toulon verantwoordelijk houdt voor het stelen van het geheim om de niet-levenden te bezielen. Dus stuurt Sutekh (de demon) de totems, een stel laffe wezentjes die eruitzien als oorloze gremlins. Dan is het aan de poppenkastgroep om de interdimensionale dreiging af te wenden die...' Probeert daar nieuwe vrienden te vermoorden.<br />Zoals de meeste lowbudgetfilms zit deze film vol met continuïteitsproblemen. Hoe zijn de marionetten weer in de kofferbak gestopt? Hoe komt het dat niemand zich de laatste reeks moorden in het hotel herinnert? Wie heeft het hotel gekocht? Waarom zou een aannemer bij een gebouw met een geschiedenis van massamoorden dat doen? Dit alles en nog veel meer vragen zullen niet worden beantwoord... nooit.<br />De echte verrassing van deze film is het acteerwerk. Het is eigenlijk best goed. De acteurs spelen het met een enthousiasme dat ongewoon is, vooral voor een stel Vollemaan-zonder-namen. Teresa Hill was vooral indrukwekkend als de verlegen, nerveuze, paranormale Lauren. Chandra West (Susie) was ook een aangename verrassing. Gordon Hill was een redelijke hoofdpersoon. Maar Cameron was veel te irritant om te kunnen verteren. De Noorse god zij dank dat hij voor de helft sterft.<br />De marionetten zijn zoals gewoonlijk geanimeerd. Met een paar verbeteringen. De emoties (vooral die van nar) zijn veel menselijker door de geluiden die ze hebben gekregen. Het gesis van Lemmet, het gegrom van Pinhead en het gegrinnik van Zesschieter zijn allemaal verbeterd en klinken veel beter. De stop-motionanimatie is op zijn best gemiddeld, vooral de totems. Ze lijken alleen niet zo vloeiend te bewegen als de vorige aflevering van de serie. En het Sutekh-kostuum is absoluut ontzagwekkend. Hoe kunnen we nu bang zijn voor een wezen dat er zo grappig uitziet? Het verhaal lijkt een beetje te jong voor de serie. Ik denk dat Charlie Band zich wilde richten op een jongere doelgroep. Het geweld dat in deze film wordt afgezwakt, lijkt ook dezelfde taal te spreken. Fans van het Kwaad zullen teleurgesteld zijn.<br />Ik denk dat het bovenstaande het grootste probleem is van deze film. Hij heeft niet het geweld voor bloedhoeren. De taal is een beetje netter. Toch is hij te gewelddadig en hard voor de kleintjes. Daarom krijgt de film lage kijkcijfers. Ik moet zeggen dat de meeste recensies eerlijk zijn.