Is deze recensie positief of negatief?

Na de Begrafenis was absoluut fantastisch, en verreweg de beste aflevering van het seizoen. Ik was teleurgesteld over _Kaarten op tafel_, dat zo goed begon maar het laatste halfuur aanzienlijk inzakte, en ik wist niet wat ik van _Geschreven na de zondvloed_ moest denken, hoewel ik me wel herinner dat ik aan het eind in de war was. Na de Begrafenis is, zoals ik al zei, een van mijn favoriete Poirot-episodes, samen met _Vijf kleine varkens, Droeve cipressen_ en _De ABC-moorden_. Ik was bang dat ze het verhaal zouden verpesten, maar in plaats daarvan is het heel trouw aan het boek. Ik vind het niet erg om van boek te veranderen en probeer films en tv-bewerkingen niet met hun bronnen te vergelijken, behalve als het boek een meesterwerk is en de bewerking het geen recht doet. Daarom had ik een hekel aan Marples als _Nemesis_ en _Sleeping Murder_, en waren _De moord op Roger Ackroyd_ en _Kaarten op tafel_ de enige boeken die echt tegenvielen. Al het andere varieert van goed tot uitmuntend, zelfs _De afspraak met de dood_, ondanks de vele afwijkingen van het boek, waarvan ik moet toegeven dat het geen favoriet is, was verrassend goed, dankzij de fantastische productiewaarden, schitterende ensemble-uitvoeringen en uitmuntende muziek. Terug naar Na de Begrafenis. De kwaliteit van de productie is fantastisch. Het voelt echt als een film aan, en de verbluffende fotografie en de schitterende decors en kostuums maken het tot een lust voor het oog. De muziek was heel ontroerend en zelfs spookachtig, en de hele cast geeft schitterende voorstellingen. David Suchet is als altijd onberispelijk, net als Poirot, en Geraldine James en Anna Calder Marshall zijn net zo fantastisch. Maar voor mij was de uitblinker Monica Dolan als mevrouw Gilchrist. Zij speelt samen met Donald Sumpter en Polly Walker de beste ondersteunende actrice/actrice in een Poirot-episode, zo goed was haar voorstelling. Al met al moet je dit zien, het is verreweg het beste Poirot-verhaal en ook een van de betrouwbaarste.