Is deze recensie positief of negatief?

Natalie Wood speelt Courtney Patterson, een aan polio lijdende songwriter die probeert te voorkomen dat ze het slachtoffer wordt van haar eerste liefdesaffaire, waarbij haar partner advocaat Marcus Simon een rol speelt, die lauwtjes wordt gespeeld door Wood' echte echtgenoot, Robert Wagner. De film wordt zwaar gekortwiekt, maar in het overgrote deel van de resterende scènes is te zien dat de regisseur, die toestaat dat Wagner consequent slaapwandelt, een solide en genuanceerd optreden van Wood, die ook nog eens een uitstekende sopraan heeft, tenietdoet. Het script is een beetje afgezaagd, maar de hardnekkige aard van Wagners dramatische tekortkoming is jammer genoeg in de hele film aanwezig, aangezien hij de vrije hand krijgt om zijn onsamenhangende blik op Wood te richten, wat voor een actrice ontmoedigend moet zijn. De voortgang van hun relatie wordt grillig gepresenteerd, en dit, in combinatie met een rommelige montage, zorgt ervoor dat de kijker niet helemaal zeker is van wat er zich afspeelt, en de motivatie wordt in het boek bijna volledig genegeerd. Hoewel de film nauwelijks opvalt, straalt de cinematografie tijdens een korte scène waarin Wood op een patio wordt gezet en, na het geluid van een dichtslaande deur, in het midden blijft terwijl het oog van de camera zich gestaag terugtrekt om haar hulpeloosheid en broosheid te demonstreren. Met meer gecontroleerde regie zouden de acteurs, zelfs de slappe Wagner, in staat zijn hun acteerwerk te sturen in de richting van een onderhoudende relatie; maar zoals het werd vrijgegeven, is er voor het grootste deel sprake van een immens gebrek aan betrokkenheid.