Wat is het sentiment van de recensie?

Deze amusante, soms schrijnende blik op het Hollywood-detectivegenre van de sterren van de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw, Robert Sacci als niet met name genoemde ex-politieman die met pensioen gaat, zijn spaargeld gebruikt om plastische chirurgie te betalen om zijn imago te transformeren in dat van zijn idool, Humphrey Bogart, en zich vervolgens voordoet als privédetective onder de naam 'Sam Marlowe'. Robert Sacchi is trouwens een van de weinige Bogart-imitators die precies goed lispelt; sterker nog, de lichaams- en gezichtstaal zijn precies goed. Een tijdlang is 'Sam's enige cliënt zijn hospita, die wil dat hij haar ondermaatse vriendje vindt, en zijn enige gesprekspartner is zijn secretaresse, die gewoon 'Dutchess' wordt genoemd (Misty Rowe), die in zijn eigen woorden 'Sam Marlowe' is. Dan ontmoet hij Elsa (Olivia Hussey), de onopvallende, lieve, maagdelijke dochter van een gepensioneerde rekwisiteur die zonder aanwijsbare reden is vermoord. Tijdens het onderzoek naar de moord komt Sam haar tegen: de Gene Tierney-achtige dochter (Michelle Phillips) van Anastas, een hebzuchtige, obsceen rijke Griekse scheepsmagnaat (Victor Buono, die een gewaardeerde Sidney Greenstreet inlevert), zijn ongelukkige, lankmoedige tweede vrouw (Yvonne deCarlo, die een verscheidenheid aan opgekropte emoties weet te spelen zonder een woord te zeggen), zijn twee slijmerige trawanten (Herbert Lom, die Peter Lorre bespeelt, en Jay Robinson, die een redelijk accurate Lionel Atwill bespeelt), en Anastas' dochter. De boosaardige, amorele potentaat uit het Midden-Oosten (Franco Nero) met zijn glamour en verbazingwekkend loyale ma<0xC3><0xAE>tresse (Sybil Danning), die er allemaal alles voor over zouden hebben om de 'Ogen van Alexander' te bemachtigen, twee enorme, perfect bij elkaar passende stersaffieren. Als Elsa wordt vermoord, wordt Marlowes belangstelling voor het oplossen van de zaak persoonlijk en gaat hij door een labyrint van bezienswaardigheden van Los Angeles, waaronder de Hollywood Bowl, de scatologische en esoterische attracties van Hollywood Boulevard en Santa Catalina Island, op zoek naar de stenen, vastbesloten om ze eerder te pakken te krijgen dan de twee rijke concurrenten. Voeg daar de cameo's van Mike Mazurki en diverse anderen aan toe, de traditionele domme-maar-sympathieke bondgenoot van het politiekorps, en een overvloed aan fraai getekende karakters die voor praktisch alle spelers een bepaalde dimensie hebben, en ondanks een onfortuinlijk titelliedje heb je, naar mijn mening, een uiterst plezierige filmervaring.