Wat is het sentiment van de recensie?

Ik dacht dat het een fantastischer verhaal zou zijn. Maar het onderwerp is nogal platvloers vergeleken met het verhaal over de Doodswagen dat ik verwachtte. In feite is er veel meer van een sociaal drama. Zoals gewoonlijk in de 'Europese auteursfilms'.<br />Acteurs zijn interessant, niet overacterend zoals in de gemiddelde stomme film. Beelden zijn niet zo goed dat ze in je hoofd blijven hangen als in Bergmans Smultronst-rol.<br />Dat is waar - de vergelijking tussen de twee films is hier het voornaamste punt. Smultronst-rol begint met een visioen van een Doodswagen waarin Sjernstr<0xC3><0xB6>ms personage zijn eigen lichaam kan zien. Er zijn klokken zonder wijzers. Hij wordt gedwongen terug te kijken op wat hij verkeerd heeft gedaan. Er is een visioen van zijn gelukkige gezinnetje op het platteland. In _Kdenrkarlen Sjrennstr<0xC3><0xB6>m_ bedriegt zijn vrouw hem niet voor zijn ogen, maar ze wil met de kleine kinderen vluchten omdat het met hem nooit beter zou worden. Uiteindelijk is de bekentenis van Edit een soort levend oordeel.<br />Nou, ik zou er nog aan willen toevoegen dat Sjrennstr<0xC3><0xB6>m de deur met een bijl vernietigt omdat zijn vrouw hem op slot heeft gedaan, en dat zijn plannen om met de kinderen weg te gaan me aan _The Shining_ deden denken. Wat veel meer een fantasieverhaal was, met de Dood in de buurt.