Wat voor toon heeft de volgende recensie?

THE RED CIRCLE (Jean-Pierre Melville <0xE2><0x80><0x93> Frankrijk/Italië 1970).<br />Dit zou wel eens de coolste film kunnen zijn die ooit is gemaakt, in de meest letterlijke zin van het woord. De mannen hier verliezen geen moment hun zelfbeheersing en laten nooit <0xE2><0x80><0x93> niet één keer <0xE2><0x80><0x93> hun emoties zien. Geen dramatische uitbarstingen in deze film. Iedereen is voortdurend cool. Het is een abstracte droomwereld, waar de mannen leven volgens hun eigen code, een gangstercode waarin de waarden van de buitenwereld opvallend afwezig zijn. In deze meesterlijk gefilmde overvalssaga pakt Melville de Amerikaanse misdaadthriller aan in zijn onmiskenbaar donkere en troosteloze stijl, maar op grootse wijze gemaakt met een fors budget van tien miljoen dollar en met vier van de grootste Franse sterren uit die tijd. Alain Delon als de meesterdief, Yves Montand als een alcoholische ex-politieman, de Italiaanse ster Gian-Maria Volonté als een ontsnapte misdadiger en André Bourvil in een atypische rol als de cynische korpschef.<br />Melville beschreef LE CERCLE ROUGE als zijn voorlaatste film en het is inderdaad een meesterlijk gestileerde policier. Hij beweerde ook dat hij een film noir in kleur wilde maken en daarin is hij in veel opzichten geslaagd. De twee belangrijkste invloeden voor deze film waren John Hustons overvalfilm THE ASPHALT JUNGLE uit 1950 en Jules Dassins RIFIFI (1955). Maar in tegenstelling tot deze films, waarin we veel te weten komen over de achtergrond van de individuele bendeleden, met al hun onbeduidende behoeften en zorgen die hen motiveren, waarin duidelijk wordt dat het niet alleen meedogenloze onderwereldfiguren zijn, maar gewone individuen die zich bezighouden met alledaagse zorgen en menselijke inspanningen, vertelt Melville ons bijna niets over zijn misdadigers. Waarom zat Corey (Alain Delon) in de gevangenis? Waarom werd zijn compagnon Vogel (Jean-Marie Volonté) <0xC3><0xBC>berhaupt gearresteerd? Of waarom de ex-politieschutter Jansen (Yves Montand) het korps verliet, was het zijn alcoholisme? We komen nooit achter de motieven achter hun daden en komen er nooit achter wat deze mannen drijft. Vrouwen zijn nog minder in beeld dan in zijn eerdere films, met de 'emotionele'. Een soort emotionele schemerzone, en hoewel de omgeving niet zo abstract is als in zijn eerdere LE SAMOURAI (1967), schetst Melville nog steeds een heel griezelige wereld. Melvilles favoriete acteur, Alain Delon, is perfect en overtreft zichzelf bijna in koelheid, zo voorstelbaar als die is.<br /><0x3E><0x3E> Opzettelijk geijsbeerd en met een lengte van meer dan 140 minuten neemt Melville de tijd om het verhaal te vertellen, maar het trage tempo en de lengte lijken een perfecte manier om de troosteloze wereld te laten zien waarin deze mannen leven. In Melvilles films valt nooit iets uit de toon, en hier is het niet anders; elk klein detail lijkt van cruciaal belang voor het verhaal. Le samoerai is nog steeds mijn favoriete Melville-film, en zelfs vergeleken met de beste films die ooit zijn gemaakt, behoort deze film tot de allerbeste.<br /><br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 10/10.