Wat is het sentiment van de recensie?

SPOILERS INCLUDED*************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** De vraag die in mijn hoofd brandt als ik aan de remake van _Psycho_ denk, is: 'Waarom heb je het gedaan, Gus?'<br />Naar mijn idee zijn er maar twee redenen om een remake te maken: 1) Het origineel was een goed verhaal, maar de film was waardeloos. 2) Het origineel was een goede film, maar iemand heeft een nieuwe, nieuwe benadering van het materiaal bedacht. Geen van beide factoren is te vinden in de Gus Van Sant-versie van _Psycho_. Afgezien van het feit dat hij in kleur is, en dat er een scène is waarin een montage van verontrustende beelden is opgenomen die betrekking hebben op de mogelijke innerlijke dialoog van de titelfiguur (die ik overbodig vond), is er niets nieuws in te vinden. Verder vond ik dat de rolbezetting iets te wensen overliet. Anne Heche was best goed als Marion, maar ze miste een zekere kwetsbaarheid die Janet Leigh in het origineel wel had. Ik had niet zoveel sympathie voor haar personage, omdat de keuzes die ze moest maken als vrouw in de huidige maatschappij veel minder beperkt leken dan de keuzes die ze zou hebben gemaakt als alleenstaande vrouw in het begin van de jaren zestig. Vince Vaughn kon een paar keer lachen met zijn vertolking van een ongelooflijk naïeve Norman Bates, maar ik heb het gevoel dat Anthony Perkins' timing en nerveuze, opgejaagde blik veel effectiever griezelig waren. De enige voorstelling waar ik meer van genoot dan van het origineel was het personage van Lila Crane, gespeeld door Jullianne Moore. Ze was zoals gewoonlijk uitstekend en gaf het personage een nieuwe kracht en intelligentie.<br />Om eerlijk te zijn, er is prachtig camerawerk, vooral tijdens de beroemde 'badkamerscène' waarin Van Sant gebruikmaakt van zijn kleurgebruik om de moord in levendige schakeringen van karmozijn te laten zien. En toch had ik gedurende de hele film dat irritante gevoel van déj<0xC3><0xA0> vu. Heb ik dit niet ergens eerder gezien? O, wacht, ik heb dit ergens eerder gezien! Bijna elke scène lijkt shot voor shot van het origineel te zijn gekopieerd. Je krijgt bijna het gevoel dat de regisseur deze film als schoolproject heeft gemaakt. 'Zie je wel, ik kan ook een Hitchcock-film maken!'<br />Als je dat nog niet hebt gedaan, ga dan naar het origineel. Het heeft het al die jaren volgehouden en is stukken beter dan deze middelmaat. Je zult niet teleurgesteld zijn.