Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is afschuwelijk. Nee, echt, dit is, om maar iets te noemen, het allerergste... het allerergste... Ik aarzel zelfs om het een film te noemen. Het is een visueel wortelkanaal van negentig minuten. De plot is zo goed als nihil: een gestoorde wetenschapper die eruitziet als de frontman van 'The Cars' bevrucht een vrouw in zijn geheime lab, een tuinstoel in wat volgens mij een garage kan zijn, met een injectie van Palmolive. Binnen een paar uur krijgt ze een volwassen monster ter wereld dat vervolgens op hol slaat. Dat is de hele film. De sterfscènes: die zijn slecht opgezet, duren een eeuwigheid, en het acteerwerk... hoe kun je het schreeuwend verpesten? De slachtoffers staan daar terwijl de grommende, hijgende, verstopte freak op hen afkomt en hen drie dagen lang slap begint te wurgen. De sets zijn goedkoop, de belichting voor het grootste deel van de film bestaat uit een enkele zaklantaarn (ja, een grote lantaren), de geluidskwaliteit is slecht, er zijn maar ongeveer 40 woorden dialoog voor de hele film en het acteerwerk wordt royaal beschreven als houterig. Voetstappen worden schaamteloos gerecycled om de film te dempen. En door de special effects zouden alle bbc-sci-fiproducties hun hoofd schudden en uitroepen: 'Ze hebben het niet eens geprobeerd.' Het'monster' is een naamloze figuur in een n3-halloweenmasker van rubber met een paar pleisters erop geplakt. Bij zijn treffen met de enige smeris uit de film vuurt de smeris flitsende, rookloze, onzichtbare kogels af die kennelijk zo langzaam gaan dat het monster ze op vijf passen afstand kan ontwijken. _Niet naar deze film kijken_. Nee, echt, dat is geen uitdaging. _Niet naar deze film kijken_. De regisseur zou moeten worden doodgeschoten. De schrijver zou aan een reusachtige rots moeten worden geketend waar zijn lever elke ochtend door Ed Wood wordt verslonden. Genoeg gehuurd en er zou een vervolg kunnen komen, laat dat niet gebeuren!