Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'The Shining' heeft gevatheid, visuele flair en een iconische voorstelling van Jack Nicholson. 'Ausentes' heeft echter niets van dat alles; hoewel het wel leent uit zijn klassieke voorganger; te weten: een man die door een deur hakt en een vrouw die gillend rondrent met een enorm keukenmes in haar hand geklemd. In tegenstelling tot Stanley Kubricks grote psychologische horrorfilm is 'Ausentes' een werk dat resoneert met een uitzonderlijk gebrek aan genialiteit. Het is schitterend, komisch verschrikkelijk; het doet de Spice Girls-film lijken op een kunstwerk van vitaal belang. 'Ausentes' is het verhaal van een gezin dat verhuist naar een omheinde woonwijk. Alles moet goed komen met de wereld. Ze zullen in vrede en rust leven; ze zullen kalm hun gang gaan, weg van die akelige oude straten van de stad. Maar nee. Ariadna Gills personage Julia begint bang te worden van die dingen die's nachts blijven bonken, van lege supermarkten en deuren die vanzelf dichtgaan; en haar man Samuel, gespeeld door Jordi Molla, verandert in een oogwenk van een ontspannen huisvader in een permanent ongeschoren mafkees met een wilde blik in zijn ogen, die Julia een verdovend middel injecteert om haar onder zijn plotselinge knuppel te houden. Molla, die als acteur zeer gerespecteerd wordt, is in dit opzicht absoluut verschrikkelijk. Hij is eerder komisch dan dreigend, hij kan gewoon geen dreigende uitdrukking op zijn gezicht toveren. Hij komt over als een slijmbal uit een kroeg die één drankje te veel op heeft. Is er dan iets wat deze film goed kan maken? Nee. Het script is onbeholpen, de plot is oninteressant en de cast is waardeloos. Volstrekt zonder spanning en vol nu-en-nu-angst is 'Ausentes' een oefening in hoe je een psychologische thriller niet moet maken. Het is belachelijk en overdreven, maar als een van de meest onbedoeld hilarische films van de afgelopen jaren is het een horloge waard.