Is deze recensie positief of negatief?

Het gebruik van 'astrale projectie' (de zwervende ziel) om buiten het lichaam te bestaan, met als gevolg een verschrikkelijke doodsoorzaak (het vermorzelen van de ingewanden van slachtoffers, wat leidt tot gebroken ruggengraat en gescheurde organen) bij degenen die zo'n gave bezitten, is de dreiging van Etherisch Kwaad, waardoor Karen Black(...als Janus) een andere 'unieke' figuur heeft om mee te rotzooien als vrouw die invloed heeft op een commercieel directeur, Paul Sharpe (Winston Rekert) die zijn tanende huwelijk en saaie carrière beu is. In werkelijkheid is ze stervende en heeft ze zijn lichaam nodig, haar geest is potentieel schadelijk voor zijn vrouw en zoon (...zijn zoon heeft een'speciale vriend' die hem overhaalt, die op een gegeven moment zelfs zichzelf vergiftigt). Een rechercheur, Kauffman (John Novak) die onderzoek doet naar de ongebruikelijke moorden die gepleegd worden door de goedgunstige geest, brengt Paul op de hoogte van de moorden en ontdekt via hem Janus. Al snel beseffen ze allebei dat Janus moet worden tegengehouden, anders zal ze eenvoudig naar een andere menselijke gastheer verhuizen. Wat Paul niet weet, is dat zijn nieuwe secretaresse de minnares van Janus is, dat ze in werkelijkheid allebei oudere intellectuelen waren die een rol speelden in zijn documentaire over astrale projectie die _WANDERENDE ZIEL_ heette.<br />Directeur George Mihalka ( _My Bloody Valentine_ ) creëert beslist een vreemde sfeer met deze film die een nogal bizarre premisse bevat. Het lijkt erop dat Pauls zoon de geest kan zien bewegen in de vorm van een 'blauwe man' die het kind tot ongehoorzaamheid manipuleert. Black wordt, ondanks de sterretjesbehandeling, zelden van dichtbij gefilmd, omdat haar gezicht het soort kwaadaardig kwaad kan produceren dat haar karakter vereist. In plaats daarvan wordt ze vanuit de verte gefilmd, met een vervormde stem, en ze komt nooit helemaal tot rust met de gepaste dreiging die, naar mijn mening, een gemiste kans is. Om de een of andere reden, ondanks het intrigerende (al is het vreemde) idee van astrale projectie dat een geest ertoe brengt mensen van binnenuit te doden, loopt de film gewoon nooit op rolletjes. De soundtrack is erg 'Yanni-achtig' en de belichting (en het geluid) is soms somber en effectief, maar vaak ook nogal duister. Het heen en weer lopen is ook een probleem, terwijl het verhaal zich voortsleept. De cast is nogal slap, vooral Rekert in de hoofdrol, die op z'n best een grillige prestatie levert. Het helpt ook niet dat er maar weinig personages zijn (behalve Pauls vrouw) die ons iets kunnen schelen, en wat echt pijn doet is dat Paul zelf niet bepaald de aardigste persoon ter wereld is. Hij kan heel lastig en humeurig zijn, en zijn onvervulde carrière is een reden voor dat gedrag. Black had een meer prominente rol in de film moeten spelen, maar blijft voornamelijk op de achtergrond, waar Paul en Kauffman het in de dialoog over hebben, maar ze krijgt zelden de kans om ons te amuseren met haar theatrale gedoe, en dat is jammer.