Wat is het sentiment van de recensie?

Misschien is overheidsbureaucraat zijn niet de meest glamoureuze manier om aan de kost te komen, maar het is wel een manier om aan de kost te komen. Maar als je deze film hebt gezien, geloof je misschien dat elke overheidsbureaucraat een luie, opgeblazen, verwaande paperassendief is die alleen maar leeft om zijn volgende lunchpauze bij te wonen. Niet echt een mooi plaatje, maar dit is het plaatje dat het publiek moet verdragen als het kijkt naar iets wat niets meer is dan de zoveelste saaie, lawaaiige, overdreven actiefilm. Precies wat de dokter had voorgeschreven... toch? Hoeveel van die films heeft Hollywood nog gemaakt? Duizend? Tweeduizend? De formule voor het maken van deze films is zo in het stof getrapt dat hij inmiddels volkomen onherkenbaar zou moeten zijn. De locaties veranderen, maar de intriges blijven hetzelfde, en met dezelfde oppervlakkige karakterontwikkeling en het even oppervlakkige acteerwerk van getrainde acteurs wordt van hen verlangd dat ze zich ontwikkelen tot pseudo-karikaturen en dienovereenkomstig handelen. Deze film leek eindeloos door te gaan. 'Wanneer komt er een eind aan deze film?' dacht ik herhaaldelijk bij mezelf. Leonardo DiCaprio was als CIA-agent absoluut ongeloofwaardig, maar wat een van de grootste blunders moet zijn, is dat een te dikke Russell Crowe een CIA-bureaucraat speelt. Let op dat in deze film de CIA-agent ter plaatse'slank en gemeen' is terwijl zijn bureauhengst dik is. Dat heet stereotyperen. Wat dacht de regisseur van de rolverdeling? Waarom niet Jack Nicholson als een te dikke kantoorbediende? Of Nicole Kidman als een slonzige verkoopster in een warenhuis? En het verhaal was zo fantastisch dat geen enkele literaire beperking het geloofwaardig kon maken. Een duidelijk niet-Arabische Amerikaan (meneer DiCaprio) die zich voor een Arabier probeert uit te geven... vloeiend Arabisch spreekt... allerlei haarkloverijen in elkaar flanst die tot mislukken gedoemd zijn... probeert echte Arabieren te slim af te zijn die zich totaal niet laten misleiden door zijn lachwekkende Arabische maskerade... probeert een Palestijnse vrouw het hof te maken terwijl hij midden in een uiterst gevoelige en complexe spionagemissie zit... enzovoort. De volgende keer moet je proberen een echte Arabier voor die rol te strikken. Zelfs de meest naïeve bioscoopbezoeker kan dat niet allemaal geloven. Er zou een ruw evenwicht moeten zijn tussen de hoofdpersoon en de tegenstander. In deze film is de hoofdpersoon zo doorzichtig en incompetent dat het verhaal in een puinhoop verandert. Volgende halte voor deze film: dvd-land en vergetelheid. En nog iets. Laat je door deze film niet ontmoedigen om voor de regering te werken. Het salaris is misschien niet geweldig, maar de secundaire arbeidsvoorwaarden zijn uitstekend, een belangrijk feit dat deze film handig weglaat.