Wat is het sentiment van de recensie?

Het middelpunt van Lackawanna Blues is het personage Rachel 'Nanny' Crosby, die een pension runt en een jonge jongen, Ruben, de verteller van de film, onvermoeibaar steunt. Gebaseerd op de ervaringen van schrijver-acteur Ruben Santiago-Hudson herschept de film liefdevol het pension in het noorden van de staat New York en roept het culturele klimaat op van een wereld in verandering in de jaren zestig.<br />De eerste helft van de film is vrijwel non-stop muziek. De tweede helft gaat meer in op de verschillende personages in het pension. Nanny's vermogen om 'fragmenten op te nemen en weer tot één geheel te maken' heeft invloed op iedereen in haar omgeving. Een bijzonder levendige scène is die waarin ze een gewelddadige echtgenoot confronteert en hem op ferme toon zegt: 'Als je dat kind ooit nog aanraakt, gaan we dansen!' Zoals vertolkt door actrice S. Epatha Merkerson, is die zin zo staalhard en zo vol vastberadenheid dat de echtgenoot met het opvliegende karakter als aan de grond genageld staat.<br />Van begin tot eind is Merkerson een indrukwekkende verschijning. Haar personage verbindt de uiteenlopende levens van de grenzen in haar huis. Dit was een ontroerende, hartgrondige film met een geweldige cast. Zoals gespeeld door Merkerson, straalt het personage Nanny eenvoudigweg liefde uit. Dit is een filmervaring die ik me nog lang zal herinneren.