Is deze recensie positief of negatief?

Je hoeft geen Notre Dame-fan te zijn om hiervan te genieten, want dat ben ik niet... maar als voetbalfan in het algemeen was dit leuk om te zien. Het maakt me bijna een Vechtende Ierse fan. Als je niet mee kunt gaan in de emotie in deze film, voetbalfan of niet, dan kun je maar beter je hartslag in de gaten houden, want dit is een emotionele film met een paar heel ontroerende scènes.<br />Als sportfan was ik dol op de klassieke beelden van de eerste universiteitswedstrijden. Ze hadden in die tijd een paar behoorlijk wilde stukken met veel invallers. Die werden afgewisseld met beelden van Pat O'Brien als hoofdcoach Knute Rockne langs de zijlijn en sommige spelers, zoals George Gipp (Ronald Reagan). <br />Reagan wordt in deze film behoorlijk betaald, maar zijn rol is niet zo groot. O'Brien is de enige acteur die een grote rol heeft. De rest <0xE2><0x80><0x93> allemaal aardige personages <0xE2><0x80><0x93> bestaat uit Gale Page als Rocknes vrouw 'Bonnie'; Donald Crisp als 'Father John Callahan' van de Notre Dame; Albert Bassermann als professor in de scheikunde 'Father Nieuwland' en Reagan als Gipp, misschien wel de meest getalenteerde en beroemdste speler van de Notre Dame ooit.<br />Deze film brengt het persoonlijke verhaal mooi in evenwicht met het voetbal. Geen van beide invalshoeken is overdreven. De personages hier zijn allemaal mensen waar je van kunt houden, aangezien er geen schurken zijn. Bij mijn laatste blik was het interessant om Johnny Sheffield <0xE2><0x80><0x93> Tarzan <0xE2><0x80><0x93> te ontdekken. 's zoon - die op zevenjarige leeftijd Rockne speelt en George Reeves, de Superman van de tv, als een van de spelers ziet.<br />Om de een of andere reden worden er in Hollywood maar heel weinig voetbalfilms gemaakt, en maar heel weinig goede. Dit is er een van.