Is deze recensie positief of negatief?

Bovendien is de in New South Wales gemaakte, in New South Wales opgenomen, Australische film Brandende man en vuurpijl van begin af aan problematisch voor de producenten vanwege diverse persoonlijkheidsconflicten en een lange opnametijd die voortijdig het toegestane budget opslokt, en hoewel de verhaallijn bij tijd en wijle mooi gedetailleerd is, wordt de film onder de standaardafronding van de productie en door te veel knippen en plakken niet afgemaakt. Tom Skerritt speelt Howard Anderson, een Amerikaanse ondernemer met 'een passie voor bouwen'. die bezig is een toeristenhotel te bouwen in de Blue Mountains, terwijl hij zich er niet van bewust is dat zijn zakenpartner, Julian Fane (Guy Doleman) het onvolledige gebouw heeft verzekerd voor tien miljoen dollar, veel meer dan de werkelijke waarde, en de vernietiging ervan beraamt als gevolg van normale zomerbranden om via fraude een flinke som geld te incasseren. In overeenstemming met dit clandestiene plan regelt Fane dat een brandstichter de brandstichtende daad verricht, een jongeman die toevallig ook de vriend is van Andersons dochter, en die ook in het toekomstige hotel logeert.' Omdat de plaatselijke verzekeringsmaatschappij die het slachtoffer is geworden van het misdrijf voor het grootste deel eigendom is van Fane, hebben de van nature sceptische verzekeraars van het beleid, Lloyd's of London, hoofdonderzoeker George Engels (James Mason) ingeschakeld om de aard van het misdrijf, dat nog sinisterder is gemaakt door de dood, mogelijk een moord, van een onderzoeker van de verzekeringsmaatschappij (Wendy Hughes) die, door aanwijzingen te volgen, blijkbaar dicht bij de oorzaak van de brandstichting was gekomen. De setting voor de film is de week voor Kerstmis, de afsluiting van de zomer aan de andere kant van de aardbol, een dramatische achtergrond, maar de verbanden binnen het verhaal zijn niet op een soepele manier verweven, wat resulteert in de presentatie van gebeurtenissen die voor een kijker nogal moeilijk te volgen zijn, een probleem dat nog wordt verergerd door de onregelmatige montage, de zware belichting en de slechte geluidskwaliteit. Skerritts half-coma- en zeurderige stijl wordt fataal verstoord door deze zwakke geluidsbewerking, maar Mason is zoals altijd heel effectief en geniet van de beste dialoog met Hughes, die als de te vroeg uitgeschreven onderzoeker indrukwekkend is; Doleman wint een Oscar voor zijn rol als de kwaadaardige Julian Fane.