Wat is het sentiment van de recensie?

Er is een uitdrukking van de experimentele filmmaker Nathaniel Dorsky, die zegt dat sommige films zijn gestructureerd als een camera die is gemonteerd op het hoofd van een hond die door een steeg loopt en onderweg alles besnuffelt.<br />Zo is deze film ook. De structuur is: 'Kurosawa begon als baby, toen werd hij een kind, toen een jongeman, toen een filmregisseur, toen begon hij meesterwerken te maken, toen werd hij oud, het einde.' Het woord'meesterwerk' wordt in deze film vaak gebruikt om de productie van Kurosawa te beschrijven, zonder uit te leggen wat zijn films zo goed/geweldig maakt. Alleen omdat de man die buiten beeld een script leest zegt dat een film een meesterwerk is, moeten we zijn achterwerk kussen en accepteren dat een bepaalde film een van de grote kunstwerken van de twintigste eeuw is? En dan nog iets. De stem van Paul Scofield wordt gebruikt als de stem van Kurosawa, wanneer fragmenten uit de memoires van de regisseur worden voorgelezen. Hij brengt peervormige shakespeareaanse tonen in de tekst... maar waarom hij? Als je een documentaire over Billie Holiday maakte, zou je dan Dame Judi Densch als haar stem gebruiken???