Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het script en de dialogen zijn een lachertje, en dat in combinatie met een regisseur die geen flauw benul heeft van het leven in Saoedi-Arabië. Het is geen verrassing, echt een Saudische film, de regisseur is een Palestijns-Canadees, de schrijver is een Libanees, de hoofdrolspeelster is een Jordaanse, en de opnamen hebben plaatsgevonden in Dubai, en al die elementen maken de film verre van representatief voor de Saoedische samenleving. Ja, er zitten een paar Saudische clichés in, de dingen die we dagelijks in cartoons in de kranten zien, maar dat is dan ook alles. De film had de gelegenheid om echte problemen met de Saoedische samenleving aan te tonen, of ons tenminste iets nieuws en oprechts te geven over de jeugdproblemen en -problemen in Saoedi-Arabië, maar in plaats daarvan werd er van alles gekopieerd en geplakt, en het resultaat was een puinhoop. Zelfs het zogenaamd liefdesverhaal in de film bestaat niet, of we hebben het in elk geval niet gezien. De enige zonnige kant van dit totale debacle is een paar goede acteurs in de bijrollen. De veteraan Khaled Sami was grappig in een slecht geschreven rol als grootvader, die duidelijk verkeerd is gecast, want hij ziet er jonger uit dan de acteur die zijn zoon speelt. En ook de acteur die de fanatieke broer speelt.' De rol van Turki Al-Yusuf, de hoofdrolspeler, was goed, hij was zelfs de beste acteur in de film. De rest van de cast, die al lang beroeps waren, deed het goed, maar de hoofdrolspeler, Hisham Abdulrahman, was gewoon slecht. Hij zag er in alle situaties uit als een schattige kleine bobby. Hij kon zijn tekst niet eens op de juiste manier zeggen. Hij heeft charisma waardoor hij de titel van Star Academy heeft gewonnen, een heel beroemde realityshow, en hij is goed in interviews en tv-programma's, maar hij was gewoon de zwakste schakel van deze film. De hoofdrolspeelster vond ik niet zo erg, maar zelfs zij gedroeg zich in sommige scènes slecht en overdreef haar sensualiteit op een onnodige manier. De film was een enorme hit. De Saudi's dromden met duizenden naar het naburige Bahrein en Dubai om de film te zien als die daar werd vertoond, en de film maakte de toon van geld, daarna werd hij in de vorm van een betaalfilm vertoond, daarna in de vorm van een tv-uitzending, en dat alles binnen een tijdsbestek van een paar weken. Dat was om Saudi's gretigheid op amusement van eigen bodem aan te wakkeren, maar helaas: de film was noch van eigen bodem, noch vermakelijk.