Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Verkent de grenzen van de extreme verveling. Het leven in een klein Canadees stadje in de winter als een experiment in extreme zintuiglijke ontberingen. Er gebeurt absoluut niets zoals je het ziet door de ogen van een nietszeggende, uitgestreken, totaal oninteressante hoofdpersoon. Kijkers van deze film moeten bereid zijn te hallucineren in de stijl van 'Veranderde Staten'.<br />In een baanbrekend onderzoek ontdekte David Snowden dat hij de ziekte van Alzheimer dertig jaar van tevoren kon voorspellen door de autobiografische essays van nonnen die het klooster in gingen te vergelijken. Degenen die uiteindelijk de ziekte kregen, schreven in eenvoudig, direct proza. De essays waren rustig en contemplatief, met weinig optimisme of vreugde.<br />Waarom heb ik dat nou gezegd? Misschien begint mijn geest langzaam te ontrafelen als ik naar deze eindeloze, autobiografische, contemplatieve film kijk die, in eenvoudige directe stijl, het sombere en stoïcijnse leven toont van een kleine gemeenschap die naast reusachtige asbesthopen woont.<br />Deze film werd op het hoogtepunt van de separatistische beweging in Quebec populair omdat deze gemeenschap als permanent gewonde slachtoffers werd afgeschilderd. Tragisch genoeg werd in het begin van de jaren tachtig bij de schrijver-regisseur al snel de ziekte van Alzheimer vastgesteld en hij pleegde blijkbaar zelfmoord.