Wat is het sentiment van de recensie?

Conrack (20th Century-Fox, 1974) was een low-key, oprechte, alledaagse film die in 1970 was uitgebracht en die het publiek een heel ander soort film bood (die veel algemener was dan die 'Gansta'-films); het was een nuchtere dosis realisme die een eenzame tegenhanger bood aan die'schiet-me-op'-films.<br />Een van de hoofdrolspelers, een eenzame, nederige en gedweeë leraar, was een van de hoofdpersonen die slechte detectives waren, supervliegen en megs/macks/pimps (keuze uit de terminologie). De academicus over wie we het hebben, is de hoofdfiguur, Pat Conroy; hij is de enige eenzame leraar die is aangenomen om de verantwoordelijkheid op zich te nemen van een soort oude school op een eiland voor de kust van South Carolina.<br />'Conrack' (Jon Voight), de naam die de jongelui hem geven, omdat ze vinden dat de omstandigheden op de school verschrikkelijk achterlijk zijn. Behalve de fysieke eigenschappen van dit 'Little Red Schoolhouse' was er geen enkel systematisch en steeds verder ontwikkeld onderwijssysteem.<br />O ja, tussen twee haakjes, hebben we al gezegd dat verdere complicaties van een succesvol onderwijsinitiatief zich manifesteren in twee onweerlegbare feiten? Dat was omdat Pat Conroy zowel een buitenstaander was als blank; bijna de hele bevolking van deze buiten de kust gelegen streek was zwart en erg arm.<br />Onder deze onaanvaardbare en betreurenswaardige omstandigheden werden deze onaanvaardbare en betreurenswaardige omstandigheden nog eens versterkt door de vertegenwoordigers van het plaatselijke schoolbestuur: de directeur van de school, mevrouw Scott (Madge Sinclair) en de directeur, meneer Skeffington (Meneer Hume Cronyn). Uit deze twee gevallen kunnen we opmaken dat de leraar, aangezien hij de laagste in rang op de totempaal is, in de meeste opzichten niet bij machte is enige betekenisvolle, langdurige verbeteringen tot stand te brengen.<br />Maar zeg niet tegen een 'Jonge Turk', zoals Pat Conroy, dat hij dat niet kan. Jammer genoeg wil de koppige leraar niet toegeven en het gezag van zijn superieuren erkennen. Terwijl hij, volgens de wet en zonder dat hij het weet, het werk van zijn superieuren verricht, gehoorzaamt hij niet aan Skeffingtons uitdrukkelijke bevel en verbod om met Halloween met zijn klas naar het vasteland van South Carolina te gaan voor een of andere Vermakelijke Vertoning; hij gaat zelfs zo brutaal om met hen mee te gaan naar het huis van Skeffington.<br />Daarna zien we een blij zingende Western Union-koerier die van het vasteland van Carolina naar het eiland oversteekt, waar hij het telegram aflevert aan Conroy dat het nieuws bevatte dat hij is ontslagen uit zijn functie bij die school en dat district. Pat, die er de man niet naar is om zomaar te accepteren dat hij is ontslagen, dient een aanklacht in tegen meneer Skeffington, de directrice van mevrouw Scott en het schoolbestuur, omdat ze zijn ontslag onwettig vinden. Terwijl de rechter zowel de'misdrijf' als de wet onder de loep neemt, vraagt hij Skeffington of er minder zware straffen zijn die in de plaats zouden kunnen komen van het feit dat Conroy van het schoolsysteem is gescheiden; waarop hij een negatief antwoord krijgt. De rechter wijst de aanklacht af met een dreun van zijn hamer terwijl hij zegt: 'Het is heel eenvoudig!'<br />Het verhaal komt tot een bitterzoete conclusie als de 'Conrack'-studenten hem naar de boot naar het vasteland zien gaan, terwijl een grammofoonplaat ons BEETHOVEN verschaft. S5th SYMPHONY_ ; dat een belangrijke rol had gespeeld in de educatieve agenda van Conroy, en ook in ons verhaal.<br /><br />Naar de vage mening van deze schrijver was het verhaal (we geloven dat het in elk geval half autobiografisch was, want zelfs de hoofdpersoon kreeg de naam van de schrijver) veel meer dan een verhaal over een plaatselijk gebeuren. Voor zowel mijn vriend Schultz als voor mezelf: dit is een soort weergave van een microkosmos die de algeheel betreurenswaardige omstandigheden weergeeft die in het hele land in de staatsscholen heersen. (Alleen maar een mening)<br />Voor deze film was het slechts een van de vele films over de winkels van het gewone volk, die hun leven van'stille wanhoop' leidden. in de grote achterlanden van het land, buiten de D.C. Beltway en de stedelijke centra van onderneming en communicatie, zowel aan de Atlantische als aan de kust van de Stille Oceaan.<br />In zijn eigen bescheidenheid is dit een mooie film, die weldra in de filmkluis van 20th Century Fox zou worden opgenomen door grote werken als NORMA RAE en BREAKING AWAY (beiden uit de TCF van 1979).<br />Zie het als je er nog niet bent. Aanbevolen door zowel Schulz als zijn vriend.<br />************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************