Is deze recensie positief of negatief?

Het is een oorlogsdrama <0xE2><0x80><0x93> de Tweede Wereldoorlog, met Fransen, joden en Duitsers <0xE2><0x80><0x93> maar op de een of andere manier is het ook leuk, heel leuk. Directeur Jean-Paul Rappeneau schreef het script voor zijn goed ontvangen film _Bon Voyage_ (2003). In tegenstelling tot de film _Safe Conduct_ van regisseur Bertrand Tavernier, ook wel bekend als _Laissez-passer_ (2002), _Gloomy Sunday_ van Rolf Schubel (1999), of _Lucie Aubrac_ van Claude Berri (1997), is _Bon Voyage_ net zo vrolijk als de titel klinkt <0xE2><0x80><0x93> _c'est la vie_ (wat dan ook) <0xE2><0x80><0x93> en we hebben het te danken aan de mooie, getalenteerde Isabelle Adjani. Het is haar verrukkelijke vertolking als het middelpunt van aantrekkingskracht (en aandacht) en de oorzaak en het gevolg van dit alles, die de De kern van het verhaal draait om een paar jonge enthousiastelingen: Grégori Derangère als Frédéric en Virginie Ledoyen (uit Fran<0xC3><0xA7>ois Ozons '8 vrouwen') als Camille. De weergaloze Gérard Depardieu, de geestige Yvan Attal (uit 'Mijn vrouw is een actrice') en de veelzijdige Peter Coyote (die hier met Frans, Engels en Duits goochelt) maken deel uit van de sterren van het gezelschap.<br />Er komen veel personages voor in deze film, en hoe alles wordt gegoocheld is een vakkundigheid die geen analyse vereist <0xE2><0x80><0x93> Rappeneau is gewoon een genie. Het verhaal bouwt zich vanzelf op, de ene episode na de andere, of zelfs met elkaar overlappende gebeurtenissen, maar het is nooit verwarrend <0xE2><0x80><0x93> dat is het leuke ervan, op de een of andere manier komt elk detail op het scherm terecht en eten we het allemaal op als een lekker Frans toetje, letterlijk. Er zijn opwinding, trillers, tedere, aarzelende momenten en gespannen, onheilspellende ontsnappingen, die zich allemaal voor onze ogen afspelen.<br />Door de Director's Note op de officiële site van Sony Pictures Classics Bon Voyage te lezen, gaf Rappeneau aan dat dit zijn meest persoonlijke en succesvolle werk ooit is. Het afbeelden van Bordeaux 1940 uit herinneringen aan zijn jeugd ligt hem zeer na aan het hart en hij 'heeft het script bijna 3 jaar lang bewerkt en aangepast'. Deze film is in alle opzichten een werk van liefde, de cast en de crew complementeren de passie van de regisseur en een formidabel script van samenstellers samen met de regisseur en zijn zoon Julien <0xE2><0x80><0x93> aanpassingen door Gilles Marchand, Patrick Modiano en Jér<0xC3><0xB4>me Tonnerre.<br />Muziek door Gabriel Yared (in toonaard variërend van 'The English Patient' tot 'Talented Mr. Ripley'), die een passend thema verschafte dat het tempo en het ritme van de plot gaande hield <0xE2><0x80><0x93> bijna als een non-stop rijdende trein, die de levendige energie van Adjani's Viviane weerspiegelt (zelfs als ze moe is), die haar op de been houdt terwijl ze alles onder ogen ziet wat er op haar weg komt, die met opgeheven hoofd en altijd in stijlvolle kleding voortloopt, die niet omkijkt, laat staan tijd heeft om spijt te hebben. <br />Ah, de prachtig vertaalde, vaardige ondertitels van Ian Burley, die ook ondertitels voor Italiaanse films deed: 'Bread and Tulips' (2000) alias Pane e tulipani, 'The Last Kiss' (2001) alias L'ultimo bacio, en Tom Tykwers 'Heaven' (2002).<br />Als je dit veel te lichte oorlogsdrama te licht vindt, moet je 'Aimée en Jaguar' van Mdex Fbeberboogck (1999, in het Duits, gebaseerd op een waargebeurd verhaal) eens lezen, met briljante vertolkingen van Juliane Kdehler als Aimée en Maria Schrader als Jaguar.