Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit klinkt meestal een stuk beter in mijn hoofd (neem me niet kwalijk dat ik zo bazig doe) Ik ben niet bepaald Tarantino's grootste fan (en zal me er niet toe verlagen hem een 'klootzak' te noemen... wat nogal moeilijk is) en ik hou er niet van om een film te bespotten of te bekritiseren voordat ik hem heb gezien. Dus liep ik vandaag met een behoedzame aarzeling naar de bioscoop om 'Inglorious Basterds' te zien.<br />Nu zou het oneerlijk zijn om het een 'oplichting van een oplichting' te noemen. Tarantino vindt het prima om de titel van Enzo Castellari's (niet bepaald spectaculaire) Dirty Dozen-kloon over te nemen, maar het zijn niet de plotpunten (die haalt hij uit alle andere films) 'Inglorious'. Het is zo'n anticlimax, in die zin dat de dialoog afgezaagd is en de uitkomst op een kilometer afstand te zien is. Natuurlijk ontsnapt een van de verborgen Joden (maar later meer over haar). Wij (het publiek, dat duidelijk blij is) worden getrakteerd op de introductie van luitenant Aldo Raine (ha-ha, die naam klinkt bijna als B-filmkoning ALDO RAY... ha-ha Quentin... laat die 'rollen' maar komen) en deze figuur wordt gespeeld door niemand minder dan Brad (DALLAS) Pitt (sorry, DALLAS was zo'n beetje het enige goede waar hij ooit een rol in heeft gespeeld) en met opeengeklemde kaken trakteert meneer Jolie ons op een hondsdolle, lijzige, meesmuilende nazi-moordenaar. Ondertussen vergeet meneer Tarantino dat er ook echte volwassenen aanwezig zijn, dus hij gaat ervan uit dat de tieners nog nooit van de 'Dirty Dozen' hebben gehoord.<br /><br />Raine's 'platvoet' bestaat uit (zo te zien) bloeddorstige joodse soldaten, die allemaal op zoek zijn naar wraak op Adolf Hitler. Tarantino besteedt in al zijn superieure kennis speciale aandacht aan twee van deze mannen, door zijn beste vriend (en mede-huldezaaier) Eli Roth te casten (als de honkbalknuppel die 'Bear Jew' in de lucht zwaait). De andere man heet Hugo Stiglitz (en ik durf te wedden dat meer dan de helft van de qt-fans nog nooit van deze naam had gehoord voor ze deze film zagen). Tot dusverre (in de eerste 15 minuten) blijven toevoegen, en het kan afbreuk doen aan de intrige (of het gebrek daaraan?)<br /><br />Hoe dan ook, om een lang (en buitengewoon saai en lang) verhaal kort te maken, Raine en zijn mannen (de 'Inglorious Basterds') en de enige overlevende uit het eerste hoofdstuk, hebben allebei afzonderlijke intriges om Hitler te doden bij de vertoning van een nazi-propagandafilm, in een Franse bioscoop (eigendom van de voornoemde overlevende, die inmiddels volwassen is geworden).<br />Er volgen nog meer saaie (en zinloze) gesprekken, waarbij Pitt een publiek dat er niets mee te maken heeft in de maling neemt. En elke echte spanning die tot de moord op de dodelijkste tiran aller tijden leidt, wordt weggegooid door de directeuren die erop staan een 1980'er in te zetten. 's David Bowie-liedje uit een film uit de Tweede Wereldoorlog.<br />Mijn problemen (en dat zijn er veel) met deze film zijn het steeds terugkerende probleem dat ik heb met het meeste Tarantino-product... hij weet zelden wanneer hij moet beginnen of stoppen. Ik heb geen 'homage' na 'homage' nodig om de 'grap' (wat die ook mag zijn) te krijgen die ik ken van Inglorious Bastards, Enzo Castellari, Aldo Ray, Hugo Stiglitz (en de ultieme misdaad van de hele film) en de meeslepende score van Ennio Morricone uit REVOLVER. Ik ga naar de bioscoop om de sterren te zien... als het beste wat je kunt krijgen de ijzingwekkende Barad Pitt is, dan neem ik aan dat jij (meneer Tarantino) de hoofdfilm is? Ik wil niet dat het publiek de film regisseert. NIET DAT JE EEN lappendeken kunt maken (altijd en eeuwig) van eindeloze scènes uit eindeloze films. Het wordt hoog tijd dat de fanboys (op IMDb) eens wat 'harde liefde' op je 'idol' loslaten (god mag het weten, als je het niet doet... zouden de studio's dat moeten doen?)<br />De vermoeide oude discussie met de Tarantino-aanbidders is: 'Nou, als je het beter kunt... doe het dan'. Laat me je dit vertellen: als ik een zesenveertigjarige regisseur was, met de (ongelukkige) macht die qt heeft... zou ik JE heel wat meer willen bieden dan een opgewarmd, verward verhaal over betere films uit de Tweede Wereldoorlog dan deze onzin. Ik weet zeker dat hij tot meer in staat is (maar nadat ik hem het voordeel van de twijfel heb gegeven, nog een keer... en dan heb ik het nog niet eens over tweeënhalf uur van mijn leven...) maar misschien is hij dat niet?