Wat is het sentiment van de recensie?

Het enige wat ik wilde toen ik naar _Teaching Mrs Tingle_ ging, was een leuke, leuke tienerkomedie die me zou amuseren omdat hij draaide. Ondanks een vrij goed eerste halfuur, verzandt de film al snel in een saaie, clichématige puinhoop die ongeveer net zo amusant is als je wimpers uittrekken met een tang. En dan ook nog een roestige tang. 'Scream'-schrijver Kevin Williamson schreef en regisseerde deze film, en hij bewees dat _Scream_ misschien wel een toevalstreffer was. De meeste elementen van deze film zijn al een miljoen keer eerder in andere films vertoond; en hoewel het oké was dat hij elementen uit andere films in _Scream_ stal, vanwege het feit dat het bedoeld is als een eerbetoon aan de slasher, ziet het er hier gewoon naar uit dat hij...' De plot gaat over het slimste meisje van de school, gespeeld door Katie Holmes. Nadat ze betrapt zijn op vreemdgaan met twee van haar vriendinnen, besluiten de drie om de lerares die hen betrapt heeft in haar eigen huis te gijzelen. Maar het is niet zomaar een lerares, het is Mrs Tingle, het gemeenste kreng van de school. Ze vindt het ook niet leuk om liggend aan het bed vastgebonden te worden, terwijl ze spelletjes begint te spelen om haar ontvoerders tegen elkaar op te zetten.<br />De plot lijkt erg op de film uit 1997, _Suicide Kings_, en een hele reeks eerdere films. In feite is het geen slecht idee voor een film, en als Williamson de film met interessante personages had kunnen bevolkten, had het heel goed kunnen werken. Het personage van mevrouw Tingle is het interessantste in de film, maar ze is enorm ééndimensionaal, en net als alle andere personages in de film is ze niet meer dan een karikatuur. Het acteerwerk is grotendeels duivels, met uitzondering van Helen Mirren in de titelrol. Ze is gepast boosaardig in de rol, en hoewel ze niet veel heeft om haar tanden in te zetten, geniet ze er duidelijk van de hoofdrol te spelen. De tienercast is het vermelden niet waard, omdat alleen Katie Holmes opvalt; en dat komt alleen maar door haar sterrenbeeld, niet door haar acteertalent. Williamson heeft bijna elke scène voorzien van saaie, zachte rockmuziek, wat echt irritant zou zijn als de film niet zo verschrikkelijk slecht was. Eerlijk gezegd zijn er in deze film een paar momenten die best goed zijn; maar als je een goed voorbeeld van de tienerkomedie wilt zien, is dit niet de film die je wilt zien.