Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als deze film het goed doet, dan doet hij het echt goed. En als het fout gaat... Ik zou zeggen dat een volledige 3/4 van de film geweldig is. Ik kan zelfs het slechte stuk isoleren. Het gaat om alles wat met de romance te maken heeft. Alles wat je erover moet weten wordt in de eerste vijf minuten gezegd, maar het duurt ongeveer 30 minuten. Ik zou je aanraden dat gedeelte over te slaan als je kunt. Het doet niets anders dan zijn verbanning verklaren. Het had een onbelangrijke plotpuntje moeten zijn dat snel opzij werd geschoven. Gelukkig is de periode van ongeveer 0-30 en 1:00-2:19 (Het einde) uitstekend.<br />Er zijn een aantal uitstekende optredens in deze film, en een even groot aantal vreselijke. Net als al het andere in de film is het acteren ofwel perfect ofwel verschrikkelijk. Peter Ustinov als de slijmerige eenogige slaaf Kaptah is perfect. Het is een van zijn beste optredens, daar boven, met zijn rol in Spartacus. Victor Mature als de ambitieuze Horemheb is ook perfect. Opnieuw een van zijn beste rollen. Jean Simmons is verspild als Merit, het volmaakte meisje dat verliefd is op onze held John Carradine speelt een mooie bijrol als filosofische grafrover; en Michael Wilding is uitstekend als Akhnaton, de idealistische farao die vrede en monotheïsme naar Egypte probeert te brengen, maar ziet dat het uiteenvalt omdat hij niet wil vechten. En nu het slechte nieuws. Edmund Purdom als Sinuhe is jammerlijk misplaatst. Dit is dubbel jammer, want hij is de hoofdfiguur. De hele film draait om hem. Hij doet het eigenlijk best goed als de gedesillusioneerde banneling en de wijze oude man. Dat komt door zijn zeer beperkte woordenschat. Hij lijkt geen enkele passie in zijn woorden te kunnen leggen. Dat is vooral duidelijk tijdens de liefdesscènes, die meer dan onhandig zijn. De laatste helft van de film speelt hij als oude man, een rol die hij best goed speelt. Hij heeft de perfecte stem voor het personage. Hoe minder er over Bella Darvi wordt gezegd als Nefer, de verraderlijke Babylonische vrouw, hoe beter.<br />De kostuums en decors zijn schitterend. Dit is de enige film die ik ken van die pogingen om het leven in Egypte af te beelden, die niet overschaduwd wordt door joden of Romeinen. De film speelt zich af in de 14e eeuw voor Christus, zelfs nog voor Exodus. De enige monotheïsten zijn de farao Achnaton en zijn volgelingen. Er is hetzelfde sterke element van religieuze ijver dat je in de meeste heldendichten aantreft, maar het wordt anders gedaan en het komt pas helemaal aan het eind ter sprake. Een interessante noot: door Achnaton gevolgd te laten worden door Horemheb als farao, slaat de film de beroemdste farao van allemaal over: Toetanchamon. Het lijkt een beetje vreemd om dat te doen terwijl het gebruik van die naam het bewustzijn van de film zou kunnen vergroten. Dit is een epische film uit de jaren vijftig. Als je daar niet van houdt, verwacht dan niet dat deze film anders is. Hij is anders, maar het is nog steeds een epos. Ik waardeer deze film, en ik waardeer wat hij heeft gedaan en wat hij heeft geprobeerd te doen. Dit is een film die beter in de herinnering moet blijven dan hij is.