Wat is het sentiment van de recensie?

Ik keek naar een voor de televisie gemaakte film over de verwoesting in Waco, Texas. Die was duidelijk sterk gekleurd door de bewering dat David Koresh een moordzuchtige, kinderverkrachtende sekteleider was die vastbesloten was zoveel politiemensen te vermoorden als hij maar wilde en zijn mensen op een met bloed bevlekte trap naar de hemel te brengen.<br />De film was weinig meer dan propaganda voor verdere details van wat we al in de kranten hadden gelezen. Ik word daar steeds zekerder van sinds ik de grote documentaire _Waco: The Rules of Engagment_ heb gezien. Niet dat elke bewering in deze film als de waarheid van God zou moeten worden beschouwd, maar hij vertelt het hele verhaal in plaats van alleen maar te herhalen wat de politie besloot te vertellen. Voor degenen die het zijn vergeten: Koresh was de spirituele leider van de religieuze beweging The Branch Davidians. Aantijgingen van drugsgebruik, ontvoering, illegaal wapenbezit en verkrachting (onder andere, dat weet ik zeker) wekten de argwaan van de plaatselijke politie, en later van de federale politie. Toen ze een huiszoekingsbevel probeerden te krijgen, namen het ATF (Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms) en de clan deel aan een schietpartij waarbij aan beide kanten doden en gewonden vielen.<br />Op dat moment werd de FBI erbij betrokken. De communicatie tussen de twee werd bespoedigd, maar liep uiteindelijk stuk. De FBI bereidde zich voor op een invasie door het gebouw te bestoken met flitsgranaten en gas. Toen het gebouw tot de grond toe afbrandde, waarbij veel mensen om het leven kwamen, onder wie Koresh, weigerde de FBI de verantwoordelijkheid op zich te nemen en zeiden ze dat de 'cultus' binnen het gebouw het zelf in brand moest hebben gestoken. Dit waren beelden van Jim Jones en andere gewelddadige religieuze organisaties.<br />De foto zet veel maskers op om zijn verhaal te vertellen. Hij begint met een overzicht van de hoorzittingen van het Congres, misschien wel de 'waarheid', voor zover die in het dossier te vinden is. Wat opvalt is hoe loyaal de politici bleven, zelfs in een moeilijke en ernstige situatie als deze. De Democraten waren alleen maar bezig met het verdedigen van elke actie die door de politie werd ondernomen. Het waren de Republikeinen die openstonden voor de andere kant. Het is onmogelijk om alle nieuwe informatie en analyses die aan deze documentaire zijn toegevoegd, te beschrijven. Bovendien zou een lijst het openen van de film in zijn geheel overbodig maken. Een voorbeeld daarvan zou het hartverscheurende feit zijn dat er kinderen in het kamp zijn gestorven. De filmmakers zullen waarschijnlijk meer partij kiezen voor de Davidianen in het algemeen, maar aan beide kanten relatief open blijven. In dit geval lijkt het de schuld van de FBI te zijn dat een situatie waarbij onschuldige kinderen betrokken zijn verkeerd is aangepakt. Maar aan de andere kant moeten de ouders ook een deel van de schuld op zich nemen voor het feit dat ze hun kinderen in deze schadelijke situatie hebben achtergelaten terwijl ze hen hadden kunnen overdragen aan een groot aantal plaatselijke autoriteiten. De meest belastende nieuwe informatie komt waarschijnlijk pas laat in de film en heeft te maken met de bewering van de FBI dat ze niet op het gebouw hebben geschoten. Dit wordt aan de interpretatie overgelaten, en ik zal niet meer onthullen dan dat het verontrustend en schokkend is wat er wel en niet verteld kan worden.<br />De federale agenten staan net zomin in een kritisch of corrupt licht als Koresh. De grootste veroordeling lijkt gericht te zijn op de media, die niet bereid zijn beide kanten van een verhaal te vertellen. Dit element lijkt in recente documentaires aan de orde te zijn, naar ik meen tenminste. Het is tijd dat de media zich weer gaan bezighouden met het brengen van nieuws en deze meedogenloze jacht op datgene wat het grootste publiek en de hoogste kijkcijfers zal genereren, staken.<br />Het is moeilijk om een documentaire te verpesten. In de meeste gevallen is het gewoon dat je een camera aanzet en interessante stukjes leven samenvoegt, wat een geweldig verhaal vertelt. Wat weinig mensen kunnen, is zo'n nieuw licht werpen op een onderwerp dat de manier waarop je erover denkt voorgoed verandert. Waco is zo'n soort film.