Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik moet toegeven dat ik bevooroordeeld ben ten aanzien van mijn stem voor deze film, maar ik heb daar goede redenen voor, aangezien ik een deel van de geschiedenis ken die in Hollywood een Hollywood-behandeling heeft gekregen. De roman van Edna Ferber, waarop deze film is gebaseerd, stamt uit een tijd waarin echte namen niet gebruikt mogen worden. In zekere zin is deze film een en al rook en spiegels. Hoewel hij in 1946 is uitgebracht, is hij kort na Casablanca opgenomen. Ingrid Bergman is in deze film op haar stralendst als brunette.<br />Ze speelt een mooie vrouw die haar schoonheid probeert in te zetten om een rijke echtgenoot te krijgen. Vandaag de dag is dat een goudzoeker, maar in dit sociale tijdperk is ze begerenswaardig & het soort vrouw dat maakt dat alle mannen haar willen, & al die oude verwaande societytypes praten over haar & mijden haar, terwijl ze willen dat ze haar waren. Ingrid is op haar best & speelt deze rol goed.<br />Er ontstaat enige sympathie voor Ingrids personage in het New Orleans-gedeelte van deze film als ze erin slaagt een fatsoenlijk graf voor haar geschokte moeder te regelen als onderdeel van de regeling die haar familie heeft getroffen om haar uit New Orleans weg te krijgen. De verwaande familie daar is zo door haar gechoqueerd dat ze bijna alles doen wat ze vraagt om haar de stad uit te krijgen.<br />Gary Cooper is goed in deze film hoewel hij al een beetje ouder lijkt te worden voor de rol van zwierige Texaanse vrijgezel/gokker. Hij speelt het goed, gezien die handicap die hij had die ouder leek dan hij in werkelijkheid was door zijn kettingroken. Flora Robison als Ingrids Maid werd genomineerd voor een Oscar als ondersteunende actrice in deze film. Jerry Austin als Cupido werd in vele opzichten overschat voor zijn rol maar is de enige komische verademing in de film & speelt hem goed. Als de film naar Saratoga verhuist, laat hij duidelijk zien hoe belangrijk Saratoga in die tijd was. Ik vind de scène waarin Bergman naar de bron van de Saratoge wandelt om wat van het 'zoutwater' te drinken dat iedereen toen zo gezond vond. Als ze wat drinkt dwingt ze zichzelf geen vies gezicht te trekken en zegt ze dat het lekker is & dat ze meer moet drinken.<br />De echte geschiedenis is de spoorwegslag die in werkelijkheid plaatsvond op de spoorlijn in Tunnel, New York <0xE2><0x80><0x93> dat is de echte Saratoga Trunk, de titel van de film. Deze slag vond plaats in 1869 tussen agenten van Andrew Carnagie & J.P. Morgan. De spoorlijn was in 1869 de economische sleutel tot het land dat het steenkoolgebied & de oostkust met elkaar verbond. De verwijzingen ernaar zijn door de hele film heen zeer reëel. Er is zelfs een dialoog waarin Carnagie wordt beschreven als een 'Scot' hoewel de verwijzing vaag is & onbekend voor iedereen die de geschiedenis rond de slag niet kent.<br />De spoorlijn & de spoorwegtunnel in Tunnel, New York (zipcode 13848) bestaan nog steeds hoewel de film in Californië is opgenomen. De zin in de film terwijl hij met de trein de tunnel in rijdt klopt, het is nog steeds'machtig mooi land'.