Wat is het sentiment van de recensie?

Een jaar na hun grote hit voor Columbia, 'You'll Never Get Rich', wordt Fred Astaire opnieuw geformeerd met Rita Hayworth. Dat was de film die Hayworth op de kaart zette in Hollywood, maar haar optreden in deze romantische musical geeft nauwelijks aan waarom ze zo plotseling zo populair was. In Buenos Aires eist een tirannieke hoteleigenaar dat zijn vier dochters in volgorde van leeftijd trouwen; je zou denken dat film zich afspeelt in de achttiende eeuw, maar nee, het is het moderne 1942. Astaire is een ex-hopper-gokker die weer gaat dansen om wat geld te verdienen, waarbij ze zich inlaat met een brievenschrijfster die zich voordoet als een bewonderaarster van Hayworths ijskoude society-schoonheid. Ze is zo'n soort mannequin (met haar liedjes lip-synchroniserend als een opwindpop met grote ogen) dat alle romantische vonken snel sputteren. Maar ze dansen heel gezellig samen, en de plaat van Jerome Kern is niet om aan te zien maar ook niet slecht.