Wat is het sentiment van de recensie?

Ghost Story heeft een interessante feministische invalshoek voor wraakverhalen, veteranen als acteurs, kleurrijke flashbacks met hippe, jeugdige tegenhangers van de oude mannen, angstaanjagende staccatomuziek die de naderende verschrikkingen aankondigt, het winterse weer in New England en een uitstekende, charismatische actrice in de titelrol. Ghost Story had veel effectiever kunnen zijn in zwart-wit en door een paar van de meer lugubere special effects te elimineren en door een krachtiger scenario te presenteren (we hoeven ons niet af te vragen waarom de twee acolieten in het script twee bouwvakkers in een stacaravan zijn). Het grootste nadeel van de film is Craig Wassan (die bij zijn geboorte absoluut gescheiden is van Bill Maher) die, misschien omdat hij regisseert of gewoon slecht acteert, totaal ineffectief is. De openbaring is echter Alice Krige, met haar bleke, raadselachtige gezicht, dat onder het onbewogen uiterlijk angstaanjagend is. Maar haar Eva Galli is al eng voordat ze haar lot onder ogen ziet; ik bedoel, een jonge vrouw die dingen zegt als 'Ik zou wel een hap van je willen nemen' of 'Dans met me, kleine pad!' is al niet meer in het land der levenden. Spookverhalen zouden veel beter zijn geweest in een rustige, Val Lewton-achtige stijl. De overdreven special effects ondergraven de kille factor volledig.