Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De moorden in de Opera zijn niet zozeer echte moorden als wel symbolen van gebeurtenissen uit het verleden en delen van Betty's eigen gespleten persoonlijkheid. In feite is Betty dezelfde persoon (een man) als Suzy Bannion in Suspiria, slechts tien jaar later (Suzy was een jongen van tien die bevriend raakte met een andere jongen van tien met een mildere versie van zijn eigen achtergrond).<br />Het helpt om Betty's luxueuze appartement te zien als een kazernebarak; ze brengt het grootste deel van haar tijd in bed door, naast haar stereo-installatie, lijkt het, en andere delen van haar appartement lijken op de een of andere manier vreemd voor haar, alsof er andere mensen in die andere kamers wonen.<br />'Dario Argento' Er zijn ook standaardfilms waar Opera (en Suspiria) mee syncen. Opera synct bijvoorbeeld met een plaat van Judas Priest die Priest heet... Live (net als Suspiria) en Suspiria synct heel goed met een plaat van Kiss die Kiss Alive II heet. Films als Rosemary's Baby, The Exorcist, The Image en The Vampire Happening zijn sync-films die Argento gebruikt en die over hetzelfde onderwerp gaan als Argento's films. Deze synchronisaties, samen met vele andere, tonen aan dat Betty een man is die sinds zijn geboorte door zijn vader werd gefolterd (zelfs in de baarmoeder volgens een zekere Anne Rice-roman die _Lasher_ heet).<br />Hoe dan ook, grote budgetfilms zijn occulte werken die op occulte wijze spionage-informatie doorseinen, allemaal in gesynchroniseerde symbolische/alchemistische stijl. Meestal is het synchronisatiepunt in een film het begin van de geluidsband, of het is het eerste beeld van de film dat verder gaat dan de inleiding van de film. Soms is het creatiever. In de filmwereld is het een soort intellectueel spel tussen de elite in het vak.<br />Dus Betty reageert niet normaal op de moorden die ze ziet, omdat ze nooit een moord van een echt mens heeft gezien. 'Zijzelf' lijdt gewoon aan zielmoord; ze is getuige van haar eigen'moord'; de vader van deze persoon heeft hem in 1970, toen hij 4 was, bijna in een verlaten mijnschacht in Arizon laten vallen; hij stond op het punt van een houten plank te vallen waarop zijn vader hem in evenwicht hield, maar zijn vader veranderde van gedachten, greep hem vast en trok hem terug; de jongen voelde niets bewust. Herinneringen aan seksuele martelingen gaan voor dit individu verloren door extreme seksuele onderdrukking, en de vage herinneringen die overblijven zijn die aan het grote, vierkante, diepe gat in de woestijn, en aan deze herinnering wordt geen betekenis gehecht vanwege het ontbreken van een bewust trauma (het'verliezen van een trauma', ook een'verborgen trekje', wordt geportretteerd in de film uit 1975 met de titel _The Image_ ). Die worstjes op zolder in Suspiria zijn elk een individuele herinnering aan de eerste drie of zo jaar van een leven (_ _Toys In The Attic_ ).<br /><br />De reden waarom Betty (of Suzy) een vrouwelijk personage is, is omdat de individuele Christina Marsillach een vrouwelijk personage is. 's karakterspiegels gaat over een man die vanaf zijn geboorte is getraind in een soort vrouwelijke rol (al de dvd's van de Simpsons-tekenfilm synchroniseren met Suspiria), waarbij zijn hele natuur is gevormd volgens de 'dameslijn' (de afleveringen van The X-Files synchroniseren met Opera). Dit heeft zelfs zijn lichaam veranderd tot'mooi', zoals dat van een vrouw. Gedrag verandert de genetica. Een recentere film met de titel Death Proof gaat over dezelfde ideeën en hetzelfde individu.<br />Vrijwel het hele leven van deze persoon wordt weerspiegeld in grote budgetfilms, grammofoonplaten en boeken die sinds 1966 zijn gemaakt, en vader vóór 1966 en daarna. Het album van de Scorpions, getiteld Virgin Killer, is een Suspiria-synchroonalbum, waarbij de oorspronkelijke albumhoes fungeert als een symbolisch spiegelbeeld van de val door het dakraam.