Is deze recensie positief of negatief?

Verschrikkelijke verspilling van ruimte. Mijn vriend en ik probeerden de film tot het einde uit te kijken, maar moesten hem ongeveer 30 minuten voor het einde uitzetten. En ik kan de films die ik voor het einde heb uitgezet op één hand tellen.<br />Het script en de regie zijn loodzwaar en bijzonder weinig inspirerend. Het zou me niet verbazen als ze het script in een stapel afgeschreven scripts uit 1983 zouden vinden. Bijvoorbeeld de irritante klootzak die de makelaar via zijn huistelefoon bedreigt. Ik meen het. De politie zou binnen een paar minuten zijn deur intrappen. De scènes en gebeurtenissen spoelen gewoon langs je heen als drollen in een rivier. Het is moeilijk te begrijpen hoe de film werkelijk in elkaar zit. Het verhaal schiet op een schijnbaar willekeurige manier tussen de personages heen en weer en breekt daarmee de zielige pogingen om de personages op te bouwen af. O, en wat een 'personages' zijn het. De hoofdpersoon, gespeeld door Rourke, is verschrikkelijk. Hij had net zo goed een stuk karton uit zichzelf kunnen sturen om in bed te blijven liggen. Na een minuut of zestig van de film had ik geen enkele binding meer met deze personage. Hij is niet sympathiek en ook niet hatelijk. Gewoon een misvormde pop uit een etalage die alle scènes doorploetert. Zijn motivatie is onmogelijk af te leiden uit zijn gemompelde en emotieloze woorden. Is hij gelukkig? Is hij verdrietig? Boos? Geen idee. Alleen maar diezelfde dode ogen die je aanstaren vanuit een misvormd stuk vlees. En het inheems Amerikaanse thema is gewoon afschuwelijk en zinloos.<br />De goede jongens zijn op zijn best onsympathiek. Een saaie witte boorden stereotype en een onnozele neurotische ex-vrouw stereotype. Een archetypische echtgenote met een geweer voor haar gezicht tegenover de slechterik, 'je gaat me toch niet neerschieten', dat is zowel vermoeiend onorigineel als irritant.<br />De rijkeluisfiguur lijkt in het begin interessant, maar vervalt al snel tot een irritante psychofiguur met één kant. Wat in tegenspraak lijkt met de ogenschijnlijke bedoeling om de slechteriken op de een of andere manier sympathiek of in elk geval realistisch gemotiveerd te maken. Het personage van Roasario Dawson begint veelbelovend, maar vervalt al snel in een misselijkmakende en kinderlijke parodie op de meidenscènes van de gangsters uit Jackie Brown. Wil je echt dat ik geloof dat haar personage zich zo aangetrokken voelde tot dat van Rourke? Of erger nog, dat ze gewoon een sloerie is die naar bed gaat met alles wat beweegt? Realistische vrouwelijke personages FTW!<br />Kortom, een complete puinhoop van een film. Hopeloze personages en optredens. Een loodzwaar, afgezaagd script met een ongeïnspireerde regie. En uiteindelijk ontzettend saai. Het is zelfs niet eens zo'n slechte komedie. Lachen om Rourkes afgetobde gezicht wordt al behoorlijk oud als je de eerste 15 opgeblazen minuten van de film hebt gezien.