Wat is het sentiment van de recensie?

Ken Loach liet de wereld de trieste kant zien van Swinging London met 'Poor Cow', over de Londense Joy (Carol White) die een dief aan de haak slaat en een zoon bij hem verwekt, om vervolgens te zien hoe de man in de bak belandt. Terwijl zijn vriend (Terence Stamp) haar een beetje helpt, blijkt hij niet veel beter te zijn in wat een loser hij is. Het wordt Joy al snel duidelijk dat ze een serieuze beslissing moet nemen over waar ze in haar leven naartoe wil.<br />Eén ding dat ik vaststelde <0xE2><0x80><0x93> ik weet niet of dit wel of niet klopt <0xE2><0x80><0x93> was het gebruik van ironie in de film. Ze heet Joy, maar ze ervaart geen vreugde in haar leven. Zelfs als dat niet de bedoeling was, is het nog steeds een film die ik aan iedereen aanbeveel. Featuring songs van Donovan (een ervan <0xE2><0x80><0x93> 'Colors' <0xE2><0x80><0x93> verscheen in een andere Terence Stamp-film: 'The Limey' (die, tussen twee haakjes, in 1999 uitkwam, toen ik net zo oud was als mijn ouders toen 'Poor Cow' uitkwam).