Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Waarom heeft Ramón (Carlos Fuentes) zijn vijf studievrienden meegenomen naar een spookachtig verlaten schoolgebouw dat vroeger dienstdeed als onderkomen voor de rijke zwarte schapen? Dat antwoord zou wel eens kunnen liggen in een dagboek dat hij in zijn bezit heeft dat zogenaamd is geschreven door zijn stervende vader. Waar ze mee in contact komen is in feite een herleefde episode van een andere groep van zes, waarvan er vijf waarschijnlijk het komische lot zullen ondergaan van een sadistische bewaker (Paul Naschy) wat zo'n twintig jaar geleden is gebeurd. Maar terwijl ze een manier zoeken om van deze plek te ontsnappen, wacht hun de verschrikking als dat afschuwelijke moment in de tijd zich herhaalt terwijl de groep wegrent voor hun leven, vaak in paniek als de moordenaar begint te jagen en hen op verschillende bloederige manieren begint te vernietigen. Zullen Ramón en een van zijn vrienden deze gruwelijke nacht overleven of worden ze voor altijd spoken die dezelfde nacht opnieuw beleven, net als die voor hen?<br />De chique Spaanse huurmoordenaar heeft de professionele glans en het krachtige, schokkende geweld dat daarbij past. Een paar geestige opmerkingen tussen de personages. In hun dialogen zijn ook verwijzingen naar Amerikaanse horrorfilms te horen die sommige kijkers misschien zouden kunnen irriteren. Een demente Naschy is echt woest tegen de kinderen terwijl hij hen vol leedvermaak aanvalt. Ik vond de luide muziekkeuze een beetje irritant en de filmmakers gebruiken vaak flashbacks van eerdere gebeurtenissen als geheugensteuntje voor het publiek. Ik denk niet dat die trucjes nodig zijn, maar ik had het gevoel dat de regisseur de kijker op een dieper niveau wilde bereiken, vandaar het gebruik van aanwijzingen en flashbacks. Een kleine afleiding voor de plot van deze film blijft in beweging en de camera volgt het tempo van de personages en hoe ze reageren op de chaotische situatie die hun wordt voorgelegd. Het plezier dat je aan deze film beleeft, kan er uiteindelijk toe leiden dat je de paranormale, bovennatuurlijke aspecten van de plot accepteert. Momenten in de tijd die herbeleefd worden en een moordenaar die schijnbaar vanuit het graf zijn werk voortzet. De draai lijkt een beetje schokkend en abrupt, maar dat is misschien wel (of misschien ook niet) van toepassing op de manier waarop het verhaal zich afspeelt en waarom Ramóns vader wordt getoond te midden van die geesten die die gruwelijke gebeurtenissen van twintig jaar geleden opnieuw beleven. Ik moet zeggen dat deze film waarschijnlijk niet goed zou zijn als hij tot in detail werd bekeken, maar als horrorfilm is het een frisse wind.