Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Nadat ik deze film op een saaie zaterdagmiddag had bekeken, begreep ik niet goed waarom zoveel mensen hem mooi vonden. Hij was niet 'hartverwarmend' of'slim'; het was gewoon een amalgaam van alle andere 'niet bij elkaar passende mensen die tijdens een vakantie bij elkaar komen en ondanks hun ideologische verschillen iets over elkaar te weten komen'-films die ooit zijn gemaakt.<br />De personages zijn een stereotype bouillabaisse <0xE2><0x80><0x93> We hebben de zwarten, de hispanics, de joden, de Aziaten en de homoseksuelen <0xE2><0x80><0x93> en ze doen nooit iets anders dan wat iedereen van de personages in een film als deze verwacht. 's zei dat er nog een zwarte figuur in de kerk is in plaats van te helpen met het eten (omdat alle zwarten van de kerk houden), de latino's lijken alleen Spaans te kunnen spreken als ze elkaar begroeten of uitroepen slaken, de lesbiennes doen niets anders dan knuffelen en kussen (en een van hen draagt een halsdoek. Omdat alle lesbiennes zich kleden als Ani DiFranco), en de Vietnamese familie heeft een videotheek. In L.A. Stel je voor.<br />O, en de film heet 'Wat te Koken' omdat elke etnische familie een andere versie bereidt van wat ze denken dat een Thanksgiving-diner hoort te zijn! De zwarte moeder wil maïsbrood en macaroni met kaas, de latino's krijgen rollen tortilla's te zien, de Vietnamese familie bakt dikke Er staat een fles Manischewitz op de joodse tafel. Dit wordt allemaal vertoond via de aloude traditie van het'muziekmontage', waarin ze Surfari's 'Wipeout' spelen, waarbij ze snel de instrumenten die in de melodie worden gebruikt verwisselen om de verschillende culturen weer te geven. Is dat niet schattig? Hoe dan ook, als de regisseur eenmaal heeft vastgesteld hoe anders iedereen is, probeert hij de innerlijke menselijkheid te tonen die wij, als alle mensen van elk ras, religie en cultuur met elkaar delen, door onwaarschijnlijke en overdreven dramatische conflicten te verzinnen waar elk gezin mee te maken krijgt. Het zou een aanslag op het plot zijn om te vermelden wat voor conflicten dat zijn, maar je kunt er zeker van zijn dat het inderdaad verrassingen zijn, dat wil zeggen, als je de eerste helft van de film hebt geslapen. Het thema van 'het te schande maken van de familie' komt in de hele film terug.<br />Al met al, als je het type bent dat houdt van die nieuwerwetse films die draaien om de verhalen van onwaarschijnlijke personages die met elkaar verweven zijn, dan zul je deze film toch niet leuk vinden. Als je houdt van uitgebreide montages van eten dat rond een tafel wordt doorgegeven, dan moet je dit in je Netflix-rij zetten. Maar als stereotypen en clichés je aanspreken, zorg er dan voor dat je dit voor Kerstmis vraagt. Of Chanoeka. Of Kwanzaa.