Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is misschien een beetje onnauwkeurig om Stalingrad als een oorlogsfilm te beschrijven. Zeker, hij concentreert zich op de langste en bloedigste slag in de wereldgeschiedenis, in het uitgebreidste theater van de kostbaarste oorlog in termen van levens, geld en materieel die ooit heeft plaatsgevonden. Ja, hij bevat actiescènes die bittere veldslagen en verschrikkelijke verwoesting uitbeelden. De diepzinnige verhalen en harde beelden maken hem echter meer dan een oorlogsfilm, zelfs meer dan een anti-oorlogsfilm. In plaats daarvan is Stalingrad een film over een absolute en onmiskenbare hel. De film is beladen met visuele beschrijvingen van de ergste soort oorlog, een oorlog die intens persoonlijk en dichtbij is, waarin men dagen bezig is met het innemen van één straat, om die vervolgens bij een verrassingsaanval opnieuw in te nemen. De vroege vorm van de moderne stedelijke oorlogvoering, die de Duitsers de Rattenkrieg (Rat Warfare) zijn gaan noemen, wordt in wrede en onbuigzame termen weergegeven. De personages voeren oorlog in riooltunnels, op rangeerterreinen en van gebouw naar gebouw in het helse bommenlandschap van het verwoeste Stalingrad, om vervolgens te worden verslagen door de meedogenloze Russische winter. Zoals veel andere films uit zowel Duitsland als de rest van de wereld gaat het ook in deze film om de kwestie van het nazisme en de smaad die de Duitsers in die periode is aangedaan. De hoofdpersonen zijn een groep soldaten die door de oorlogswinden worden meegevoerd en alleen maar proberen met zichzelf en zoveel mogelijk van hun kameraden in leven te blijven. De hoofdpersonen vechten niet tegen de Sovjets uit ideologische haat jegens het nationaal-socialisme en het Sovjetcommunisme, niet om een of andere grootse droom van Grossdeutschland of raciale superioriteit. Ze vechten alleen omdat de vijand hen zal doden als ze het niet doen, en als de vijand het niet doet, dan zullen hun eigen officieren het zeker doen omdat ze weigeren te vechten. Dit beeld voegt nog een laag toe aan de verstikkende omhulling van gevangen hopeloosheid die de film doordrenkt.<br /><0x3E> Stalingrad, als een soort gegronde metgezel van Das Boot, plaatst de epische strijd van de Tweede Wereldoorlog in een persoonlijk licht en vanuit het onverwachte perspectief van de gewone Duitse soldaat als een soort held die door omstandigheden en een wrede regering tot een tragische held is gemaakt die zijn offer zou verdraaien.