Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Clichés vermijden is een van de belangrijkste prestaties van deze film. Als je een vage schets van het verhaal hoort over Erasmus, studenten van verschillende nationaliteiten die een flat in Barcelona delen, dan voorspel je een verzameling Eurostereotypen in een kluchtige warboel. Pas du tout! Het is in feite een goed beoordeelde komedie over een jonge Fransman, Xavier, die probeert wijs te worden uit menselijke relaties. Er zijn een paar uitstekend geacteerde bijrollen (de arrogante Franse neuroloog, de onuitstaanbaar onuitstaanbare broer van het Engelse meisje, Xaviers eenzame moeder) en een paar mooie visuele grappen, vooral in de openingsscènes, die de spot drijven met de bureaucratische complexiteit van de aanvraagprocedure. Dus wat leert Xavier over relaties? Niets positiefs. In plaats van een conventioneel happy end is er een helaas onheilspellende finale over de illustere Xavier die niet meer is wat hij geweest is. Niettemin verdient deze zeer plezierige film zijn grote succes. Ik heb hem in Luxemburg gezien met een gemengd Europees publiek, dat zich geweldig amuseerde en aan het eind zelfs applaudisseerde.