Is deze recensie positief of negatief?

In vervolg op 'My Name is Barbra' uit 1965, en opgenomen in schitterende kleuren, 'Color Me Barbra', komt La Streisand met een mengeling van nostalgie, komische komedie, vrouwelijke romantische angst en verleidelijke ernst voor een krankzinnig uur vol showbiz-schittering. Ze is een opgeknipte femme fatale, een fee en een raadsel. Met haar Egyptische oogmake-up en voortdurend veranderende kapsels is ze ook een kameleon. Haar stem is vol en ontroerend, ook al zijn een paar van haar liedjes dat niet ('One Kiss', 'Yesterdays'). De circusact is niet zo intrigerend als het museumbezoek (waarbij de verwaandheid van Barbra de beelden in de schilderijen wordt, een idee dat beter werkt dan je zou denken). De circusmedley (gebouwd rond liedjes met het woord 'gezicht'! ) is meisjesachtig schattig zonder ooit echt betoverend te worden. Toch is dit een levendige, jazzy special <0xE2><0x80><0x93> niet zo emotioneel verlokkend als 'My Name Is Barbra', maar zeker een geweldige tweedejaarsprestatie.