Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het is 1969. Phoebe (Camilla Belle) is een elfjarig meisje dat opgroeit met een geïdealiseerd beeld van haar negentienjarige zusje Faith (Cameron Diaz). Faith is de doener, de waarheidszoeker, de hersteller van alle onrecht in de wereld. Op een dag krijgen Phoebe en haar moeder Gail (Blythe Danner) te horen dat Faith dood is. Faith heeft zelfmoord gepleegd. Phoebe en Gail zijn overweldigd door dit nieuws en Gail rouwt, hoewel het haar verdriet doet. Phoebe kan het niet loslaten. Ze besluit naar Europa te gaan om erachter te komen wat er is gebeurd.<br />Het is nu 1977. Phoebe (Jordana Brewster) is 18 en besluit naar Europa te gaan omdat haar moeder daar bezwaar tegen heeft. Toen Faith nog leefde, was ze onafscheidelijk van een man die ze 'Wolf' (Christopher Eccleston) noemde. Hoewel Wolf beweerde dat hij niets wist over Faiths laatste dagen, wist Phoebe hem over te halen haar alles te vertellen. Binnen een paar dagen besefte Wolf dat hij het verleden ook niet had losgelaten en hij voegde zich bij Phoebe op haar pelgrimstocht naar Portugal.<br />Uiteindelijk is Wolf in staat te vertellen over Faiths drugsgebruik en zijn eigen schuldgevoel omdat hij de zelfmoord niet had voorkomen. Hoewel Phoebe boos is, beseft ze uiteindelijk hoe menselijk en breekbaar Faith in werkelijkheid was.<br />Ik vond deze film goed. Ik ben oud genoeg om me de bankovervallen van het Rode Leger te herinneren en ik was tien in 1969. Dit verhaal was bekend terrein voor me. Ik kan me nog herinneren dat jongemannen probeerden te beslissen of ze naar Canada moesten gaan of niet, om de dienstplicht te ontlopen.<br />Het verhaal is simpel, maar is in die periode waarschijnlijk meerdere malen in het echte leven voorgevallen. Camilla Belle was een plezierige en leuke vrouw om naar te kijken, zoals ze de jonge, aanbiddende zus speelde die opgewonden was over wat er om haar heen gebeurde. Jordana Brewster gleed gemakkelijk in de rol van de oudere Phoebe. Blythe Danner was de altijd behulpzame moeder, een rol die ze helaas maar al te goed kent van de Amerikaanse tv. Ik had haar graag gezien met sterker materiaal om mee te werken. Hoewel haar vertolking van een activiste uit de jaren zestig af en toe uit een nieuwsuitzending leek te komen, was het Christopher Ecclestons Wolf die de meeste indruk maakte. Als we aan het begin van de film kennismaken met het personage, kunnen we zien dat hij een wereldwijze man is. Hij is een geduldige en vriendelijke man, vervuld van woede over het onrecht in de wereld. Uiteindelijk beseft hij dat de richting die hij en Faith inslaan verkeerd is en begint hij te 'groeien' en besluit hij op zijn eigen manier tegen het onrecht te vechten. Faith weigert zich bij hem aan te sluiten en dat leidt uiteindelijk tot haar dood. Ecclestons Wolf is het meest werkelijke van alle personages.<br />Ik kan deze film aanbevelen. Het was een plezierige en vermakelijke film. 'The Invisible Circus' heeft de waardering van TV-MA, maar er komt weinig gevloek, seks of geweld in voor. Het onderwerp van de film is de reden voor de waardering.