Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De beste film die ooit is gemaakt (TGGEP, 2005) is een verbazingwekkend opbeurende, aanstekelijke underdogfilm die nooit (echt) verwordt tot sentimenteel of zwaarwichtig. Ja, hij vergt een aantal vrijheden, zoals de meeste Hollywood-films, maar die vrijheden worden vergeven omdat ze werkelijk bijdragen aan het plezier van de film, niet afbreuk doen aan die. In feite zitten er een heleboel waarheidsgetrouwe momenten in. Je kunt van het begin af aan zien dat het een 'Rocky'-film is, maar wat maakt het uit? Hij wordt geregisseerd door niemand minder dan Bill Paxton (ik weet het, hè?!), hij is vakkundig gemaakt en geweldig om naar te kijken! <br />TGGEP vertelt het verhaal van Francis Ouimet (gespeeld met zelfvertrouwen, verwaandheid en klasse door de toekomstige sjiitische Shia LaBeouf), een amateurgolfer uit een Iers-Frans immigrantengezin uit de arbeidersklasse dat in het begin van de twintigste eeuw in Brookline, Massachusetts, woonde. Ouimet kwalificeerde zich voor de Amerikaanse Open van 1913. Onder zijn concurrenten bevindt zich de legendarische Harry Vardon (gespeeld met enorme klasse, waardigheid en felheid door Stephen Dillane). Ironisch genoeg is Vardon de tweede underdog in deze film! De film begint in Schotland in de jaren zeventig van de negentiende eeuw, waar projectontwikkelaars de jongeman vertellen dat ze een golfbaan bij zijn huis aan het aanleggen zijn en dat golf geen spel is voor iemand als hij. Francis ondergaat eenzelfde vooroordeel als een jongen aan het begin van de twintigste eeuw in Brookline. De verhalen komen samen in de Open van 1913.<br />Het ironische is dat Vardon zelfs als volwassene en meerdere grote kampioenen nog steeds een buitenbeentje is in de Britse samenleving, dankzij zijn opvoeding. Francis heeft veel over golf geleerd door Vardons boeken over het onderwerp te lezen en Vardon is zijn idool toen hij opgroeide. Zonder dat Vardon het wist, hebben ze elkaar in 1900 in Boston ontmoet, nadat Vardon, die dat jaar de Open won, op tournee was toen Francis nog maar zeven was.<br />Naast Francis en Vardon zijn ook Vardons vader en zijn broer lid van de Open van 1913. De film toont de verschillende persoonlijkheden van deze mannen.<br />De roodharige Marnie McPhail is innemend sereen en verbluffend als Francis' ondersteunende Ierse moeder en veteraan Elias Koteas een strenge, gereserveerde, zwijgzame rol speelt als zijn Franse vader. De dappere jonge Josh Flitter (als Francis' piepkleine tienjarige caddie Eddie) steelt de film bijna in zijn eentje. <br />Paxton voegt er een heleboel moderne details aan toe, zoals inzoomende special effects om de positie van de spelers op het scorebord te laten zien en CGI voor veel van de golffoto's om de film spannend en in een hoog tempo te laten gaan, zodat de film niet te veel op een periode gaat lijken. Maar de film overtuigt ons nog steeds van een specifieke tijd en plaats.<br />Wat interessant is, is dat dit, in tegenstelling tot Rocky, allemaal gebaseerd is op een waargebeurd verhaal! Dus het einde is op heel veel niveaus bevredigend. Een onderhoudende film over golf die zich afspeelt in het begin van de twintigste eeuw... Wauw!