Is deze recensie positief of negatief?

De western uit het midden van de jaren vijftig is bijzonder onderhoudend, en er komt heel wat bij kijken om het verhaal in zesennegentig minuten te vertellen. De meeste kijkers zullen zich snel in dit verhaal laten meeslepen en zullen het een heel plezierige ervaring vinden. Het was meer dan een B-western, maar geen echt epos, het budget was bescheiden en de cast betaalbaar, ondanks een paar grote namen. Glenn Ford was op dat moment de enige publiekstrekker. Edward G. Robinson en Barbara Stanwyck hadden hun beste tijd gehad en waren op zoek naar werk, en Stanwyck was nog maar 10 jaar verwijderd van een nieuwe populariteit in 'The Big Valley'. Brian Keith en Dianne Foster waren nog maar net begonnen.<br />Ford speelt John Parrish, een kleine rancher die besluit zijn ranch te verkopen als de sympathieke sheriff wordt vermoord door de grote rancher. s (Robinson) gehuurde schutter. Parrish is een voormalig officier van de Geconfedereerden die alleen om gezondheidsredenen naar het westen is verhuisd.<br />Robinson speelt Lee Wilkison, die al het grootste deel van het dal in zijn bezit heeft en van plan is de rest te kopen, een belofte die hij zijn vrouw Martha (Stanwyck) heeft gedaan. Lee is invalide geraakt in een landoorlog die hij 12 jaar geleden heeft uitgevochten; zijn broer Cole (Keith) is uit Texas overgekomen om hem te helpen bij het beheer van de enorme lap grond. Lee knijpt een oogje dicht voor de voor de hand liggende relaties tussen Stanwyck en Keith, maar zijn gevoelige dochter Judith (Foster) is begrijpelijkerwijs van streek door wat er in hun huis gebeurt.<br />John Parrish heeft zijn verloofde Caroline (May Winn) beloofd dat hij weer naar het oosten zal verhuizen. Caroline, gemodelleerd naar Grace Kelly's personage in _High Noon_, verbreekt bij het eerste teken van onraad de verloving en verdwijnt gewoon uit de film. Dat laat de weg vrij voor een romance tussen John en Judith.<br />Het geweld begint al vroeg en gaat de hele film door, waarbij Parrish in staat is militaire tactieken toe te passen tegen een vijand die zijn bekwaamheid en vastberadenheid onderschat. Halverwege de film heeft hij een heel originele confrontatie met de grote revolverheld. Ford speelt een van zijn standaardpersonages: de bescheiden man die iedereen ontwapent met een houding van zelfkritiek, die zich niet snel beledigd voelt, maar wreed wordt als hij uiteindelijk wordt uitgedaagd (net als zijn rol in _The Sheepman_ ). <br />Robinson is ook uitstekend als een man die zijn persoonlijke integriteit behoudt, ook al is hij fysiek nog maar een schim van de man die hij vroeger was. En hij krijgt genoeg tekst en schermtijd om zijn personage goed te ontwikkelen.<br />Stanwyck heeft de moeilijkste rol en ze is gewoon niet overtuigend als de klassieke vrouw met de twee gezichten, een schijnbaar loyale echtgenote die plannen smeedt om haar man door zijn broer te laten vervangen. Deels komt dat doordat ze niet genoeg tijd krijgt om iets anders te doen dan oppervlakkig beide kanten van het personage over te brengen. Dat gezegd hebbende, had een getalenteerde actrice zelfs met deze beperkingen veel beter werk kunnen leveren.<br />Dianne Foster is een aangename verrassing. Ze moet de kijkers veel doen denken aan Carroll Baker, zowel fysiek als in acteerstijl. Hoewel ze volgens de conventie van 1950 Judith moet spelen (ze mag stoer zijn, maar moet dan na elke grote confrontatie in hysterisch lachen uitbarsten), laat Foster een aardig scala zien. Ze straalt een groeiende aantrekkingskracht voor Parrish uit, maar doet dat zo subtiel dat de verschillende aanwijzingen pas achteraf op hun plaats vallen.<br />Het echte probleem met 'The Violent Men' is dat het zowel een actiewestern probeert te zijn als een moraliteitsspel. Omdat er zoveel op het scherm moet gebeuren, is veel van de actie overhaast en krijgen veel van de personages slechts een oppervlakkige behandeling. Dit is geen fatale tekortkoming en ook geen reden om de film niet te maken, maar het had een stuk beter kunnen zijn als er nog eens 20 minuten in de film hadden gezeten of als er geen onnodige personages als Caroline in voorkwamen.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.