Wat is het sentiment van de recensie?

Kevin Kline speelt een briljante komische rol in de comedy IN & OUT uit 1997. Kline speelt Howard Brackett, een geschiedenisleraar uit een klein stadje die dit jaar opgewonden naar de uitreiking van de Oscars zit te kijken omdat een van zijn vroegere leerlingen (Matt Dillon) genomineerd is. Hij wordt genomineerd voor zijn rol in een film waarin hij een homosoldaat speelt, en als hij wint bedankt hij Howard met zijn toespraak omdat die hem heeft geïnspireerd, want Howard is homo. En nu zit Howard op de vloer omdat hij geen idee heeft waarom die vent dat op de internationale televisie zou zeggen. Howard is zelfs verloofd met Joan Cusack, tijdens een door een Oscar genomineerde voorstelling, dus hij heeft geen idee waar Dillon is. Cameron Drake heeft het idee dat hij homo is en merkt dat hij zich tegenover iedereen op school moet verdedigen, maar hij is geschokt dat niemand erg geschokt lijkt te zijn door wat Cameron tijdens de Oscaruitreiking zei. Howard heeft een verjaardagsfeestje waar hij verjaardagscadeaus krijgt, zoals de soundtrack van _YENTL_, en uiteindelijk moet hij zijn gasten uitleggen waarom Barbra Streisand _FUNNY LADY_ moest maken. Zijn ouders (Wilford Brimley en Debbie Reynolds) zijn geschokt, maar beloven hun zoon te steunen, ook al is hij homo. Hij krijgt ook bezoek van een verslaggever van buiten de stad (Tom Selleck) die een artikel over hem wil schrijven omdat hij ook homoseksueel is. Het moment waarop Selleck Kline een dikke zoen op zijn mond geeft, is een klassieker. Maar door al die kleine dingen trekt Howard zijn seksualiteit in twijfel en vraagt hij zich af of hij echt homoseksueel is... tot grote ergernis en frustratie van zijn verloofde, Cusack, die meer dan verward is. De scène waarin ze in haar trouwjurk een bar uit komt en midden op straat staat te schreeuwen over het gebrek aan heteroseksuele heteroseksuele mannen in de wereld is een klassieker. Maar wat ik zo leuk aan deze film vind, is dat Kline volledig opgaat in de rol en niet bang is om zich als een homo te gedragen. Er is een fantastische scène, waarschijnlijk de beroemdste uit de film, waarin hij een plaat koopt over hoe je een macho moet zijn, en de man op de plaat heeft het erover dat echte mannen niet dansen en er klinkt een discodeuntje op (ik red het wel als mijn geheugen me niet in de steek laat) en de verteller op de plaat zegt: wat je ook doet, niet dansen, maar Howard kan er niets aan doen en uiteindelijk schudt hij zijn danspasjes door de hele zaal. Het is hysterisch grappig en Kline speelt het met oprechtheid en enthousiasme. De film is niet pro- of anti-homo... het is...' Het is gewoon een handige en amusante karakterstudie over een man die erachter probeert te komen wie hij precies is. Geweldige film.