Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film wordt sporadisch uitgezonden, en ik heb hem nooit echt gezien, omdat ik dacht dat het net zo'n film zou zijn als die van Bruce Willis 'Nan America', met het gebruikelijke afgezaagde verhaal over de Amerikaanse vrijheid, enzovoort. Maar dat was niet zo; het was zoveel meer!<br />Natuurlijk is Martin Sheen uitstekend (ik heb hem nog nooit in een film gezien waar ik niet van hield, ook al is het script slecht, want hij is zo getalenteerd). Kathy Bates is de bazige moeder, en ze doet het geweldig. De echte verrassing is Emilio Estevez, die niet altijd in de beste films heeft gespeeld, maar ook deze film heeft geregisseerd. Hij is zo veel beter in deze film, en ik zou willen dat hij meer niet-commerciële, atypische Hollywoodfilms zou maken.<br />De film is realistisch, want we zien Emilio thuiskomen uit Vietnam, tijdens Thanksgiving. Kimberly Williams is heel goed als de zus, die zich 'te schande gemaakt en in verlegenheid gebracht' voelt door de terugkerende soldaat, haar broer; hij voelt zich helemaal vervreemd van de familie, en vooral in deze tijd van de Amerikaanse geschiedenis is dit verhaal heel relevant.<br />Ik heb veel geleerd over posttraumatische stress, en je zult oprecht meeleven met deze personage. Dit is geen gewelddadige, journalistieke vertolking, zoals 'Platoon'. Bijvoorbeeld, het is meer een karakterstudie, waardoor we nog nieuwsgieriger worden en ons nog meer zorgen maken over de gevolgen van oorlog, vooral als je de jonge leeftijd van de soldaten die het slachtoffer zijn in aanmerking neemt. Met het geweld van vandaag de dag is het zelden dat een film je echt verdrietig maakt en een traan laat; dit doet het en verdient erkenning.