Is deze recensie positief of negatief?

Zelden een film gezien die zo sterk afwijkt van het oorspronkelijke uitgangspunt en toch (min of meer) acceptabel blijft... Bloedlijn is een nogal korte (en in dit geval goede) escapade die zich concentreert op de mysterieuze Hellraiser-doos. Wie wilde dat hij gemaakt werd en hoe hij de hele bloedlijn van de man die hem uiteindelijk maakte, betoverde. We worden voorgesteld aan 3 generaties van de familie Merchant (alle drie gespeeld door Bruce Ramsey); een in het achttiende-eeuwse Parijs, een in het heden en de laatste in een toekomstig sterrenstelsel ver, ver weg. De meningen over deze verhaallijn kunnen heel verschillend zijn... óf je vindt het heel idioot en vergezocht, óf het is origineel en gewaagd. De aanvankelijke sfeer en het decor van Clive Barker zijn volledig verdwenen, maar de morbide omgeving en de verschillende scènes zijn nog steeds heel eng en verontrustend. Hellraiser: _Bloedlijn_ bevat heel wat exquise slachtpartijen en de charismatische aanwezigheid van Pinhead (Doug Bradley) is nog steeds een extra gruwel. Pinhead wordt dit keer vergezeld door een puppy die nog steeds weet hoe hij moet doden - jammer genoeg praat hij te veel en zijn venijnige toespraken beginnen al snel saai te worden. De beste aspecten van deze productie zijn de pas geïntroduceerde berceuses en het occulte Parijse portret. Grote afknappers zijn het zwakke script, de afwezigheid van de typische macabere humor en het ontbreken van verwijzingen naar Barkers eerste meesterwerk. Bloedlijn is op zichzelf niet bijzonder gedenkwaardig, maar het is wel de laatste kijkbare Hellraiser-film. Na dit vervolg ging het helemaal bergafwaarts met de serie. Tot nu toe zijn er nog 2 vervolgen verschenen (er zijn er nog 2 in voorbereiding) en geen van beide is de moeite van het bekijken waard.