Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ja, de film overweldigt je soms als hij van het ene verhaal naar het andere stuitert <0xE2><0x80><0x93> nee, stuitert <0xE2><0x80><0x93> in het meest onconventionele gebruik van thematische elementen en personages. Pas toen ik de film voor de tweede keer zag, begon ik te begrijpen wat P.J. Hogan met deze eigenzinnige, onconventionele film dacht te bereiken. Misschien is de hele film wel een metafoor voor de onvoorwaardelijke liefde waarnaar Grace (Kathy Bates) verlangt en die ze in het latere deel van de film beschrijft. Grace houdt vol dat onvoorwaardelijke liefde niet meer is dan dat, zonder voorwaarden en zonder voorbehoud. Dus keek ik met dat in mijn achterhoofd nog een keer naar 'Onvoorwaardelijke liefde'. Ik lachte veel meer dan de eerste keer, ik raakte meer betrokken bij de personages, ik begon de, soms, absurde wendingen in het verhaal te begrijpen. De uitvoeringen zijn vaak over de top, maar niet meer dan nodig is om in te passen in Hogans bizarre en krankzinnige visie, een visie die me tot tranen, hunkering en uitbarstingen van lachsalvo's bracht. Ja, Hogan vraagt veel van zijn publiek. Maar ik ben van zijn film gaan houden <0xE2><0x80><0x93> onvoorwaardelijk.