Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is echt een geweldige en prachtige film. Het onderliggende thema van deze film is het onschuldige kind (Heather Graham als Joline) dat worstelt om haar naïeve wensen uit te spreken over hoe de wereld in elkaar zou moeten zitten terwijl ze voortdurend door de echte wereld wordt verslagen. Het is echter geen ongelukkige film <0xE2><0x80><0x93> precies het tegenovergestelde. Het is een grappige film met een trieste kant, maar alleen al bij de gedachte aan de film voel ik me zo gelukkig. Tegen het begin van de film staat de mooie, kwetsbare Joline oog in oog met een drugsverslaafde die in de auto van haar vriendin probeert in te breken. Ze overlegt met hem, overtuigt hem ervan dat hij hulp moet zoeken en geeft hem om te beginnen nicotine30. Aan het eind van de film komt hij terug om haar terug te betalen, legt uit dat hij van de drugs af is, dat het goed met hem gaat, en bedankt haar. Ik hoor de cynici kreunen. Natuurlijk zou dat nooit echt gebeuren. Deze film speelt zich niet af in de echte wereld. Hij speelt zich af in de wereld waarin we zouden willen wonen. Het trieste is dat we beseffen dat we daar niet wonen. Het gelukkige is dat er mensen zijn die dat wel zouden willen.