Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Opnieuw verbaast het me dat Thomas Gibson niet eerder in zijn carrière tot de kop van de meute is doorgedrongen. In deze film demonstreert Gibson opnieuw zijn vermogen om een personage te doorgronden, ongeacht sekse, sociale status of nationaliteit. Gibson speelt een zeer overtuigende homoseksuele man uit het eind van de twintigste eeuw. Teder, maar niet verwijfd, bang voor de basisprincipes van de liefde, raakt Gibsons personage een verscheidenheid aan emoties. Ook Cameron Bancrofts optreden is lof waard. Zijn behoefte om de heteroseksuele veroveraar te zijn, in tegenstelling tot de 'homoseksuele veroveringen' van zijn beste vriend, zorgt voor dynamica in de relatie die in veel opzichten onverwacht is. De chemie tussen Bancroft en Gibson is duidelijk te zien in de eerste scène waarin ze samen verschijnen. Van homofiele relaties tot heteroseksuele relaties tot de verkenning van de lesbische liefde; deze film doorkruist het brede spectrum van de seksualiteit, met in de kern het verhaal van een seriemoordenaar. Het enige wat ik jammer vind, is dat het 6 jaar heeft geduurd voor ik deze film ontdekte! Ik verheug me erop hem nog eens te zien en kan hem ten zeerste aanbevelen aan elke fan van Bancroft, Gibson of regisseur Denys Arcand.