Wat is het sentiment van de recensie?

De schuld ligt bij Guy Ritchie. Het succes aan het eind van de jaren negentig van Ritchies clichématige Lock Stock en Two Smoking Barrels leidde tot een reeks meelijwekkende gangsterfilms, waarvan het genre zich nooit meer helemaal herstelde. Rise of the Footsoldier <0xE2><0x80><0x93> het ware verhaal van de ruige Carlton Leach uit Essex <0xE2><0x80><0x93> zal die trend helaas niet kunnen omkeren. Ondanks een redelijke hoofdrol van Hartnett, valt de film ten prooi aan al te bekende East End-stereotypen. Ze zijn ofwel druk bezig iemand de hersens in te slaan, of ze neuken met een schaars geklede blondine.<br />Van een geduchte voetbalhooligan in de jaren tachtig tot een sleutelfiguur in de criminele onderwereld in de jaren negentig, laat Footsoldier Leach opklimmen door de rangen van de knokploegen. Leach verruilt de terrassen voor nachtclubs en wordt uitsmijter waar hij' Hij krijgt carte blanche om iedereen in elkaar te slaan. Hij maakt kennis met de beruchte bendeleiders Pat Tate (Fairbrass) en Tony Tucker (Stone) en begint te beseffen dat bendeoorlogen niet zijn wat ze lijken te zijn.<br />Er is iets leuks aan het deconstrueren van Julian Gilbey's lachwekkende yuppentaal, omdat elke zin lijkt te beginnen met een 'Ik ga godverdomme dood' of 'Jij gaat godverdomme dood' of, af en toe, 'En toen ging ik godverdomme dood', meestal afgesloten met een verplicht 'kaaaaant!' De richting riekt ook naar sadisme, vooral de overduidelijke vreugde die Gilbey voelt als hij gewelddadige scènes in close-up en, in het geval van de bloedige confrontatie met het geweer in het gezicht, in drievoud filmt.<br />Directeur Gilbey. Het feit dat Leach halverwege de film op irritante wijze aan de kant wordt gezet ten gunste van de gebeurtenissen die culmineren in de beruchte schietpartij op Tate en Tucker, is ook niet de reden dat de film op de klippen loopt. Het is Gilbeys misselijkmakende hang naar gewelddadigheid die de film kapotmaakt; of het nu een baksteen in het gezicht is of een bijl in het hoofd tijdens een gewelddadige aanval op een trein, het wordt allemaal onnodig lang gemaakt. Foot Soldier is niet zozeer een vuistslag in het gezicht als wel het gevoel dat je bent aangerand, en belangrijker nog, het berooft je van twee uur van je leven die je nooit meer terugkrijgt.