Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Milo is een over het hoofd geziene & onderschatte horrorfilm uit het eind van de jaren negentig, maar het gevoel en de sfeer zijn meer die van een horrorfilm uit de jaren tachtig. Het schijnt dat een stel kleine meisjes wordt meegenomen om 'dingen te zien' in de praktijk van Milo's vader, een gynaecoloog, en als beloning voor het zien van wat er in potten zit (ja, een gynaecoloog plus nog iets anders...) speelt een meisje 'dokter' met Milo. Hmm, zijn eerste patiënt en hij is haar kwijtgeraakt. Nu is Milo een eng klein joch dat altijd een gele regenjas draagt, regen of zonneschijn, en hij praat raar... maar dat is niet het enige wat vreemd aan hem is. Terug naar het heden, waar deze meisjes volwassen zijn en...' Een van hen heeft een bruiloft gepland, maar de tragedie slaat toe en laat een meisje achter dat van buiten de stad komt en moet kiezen of ze haar vriendin als lerares op een school wil vervangen, wat ze doet. En dan gebeuren er weer vreemde dingen. Waar dit kleine kind in een regenjas natuurlijk bij betrokken is. Dit is niet overdreven gewelddadig of dramatisch, maar het heeft iets griezeligs dat je niet vaak ziet in moderne horrorfilms, en het is de moeite waard om te zien. Je vraagt je af waarom het tegenwoordig zo moeilijk is om een goede horrorfilm te vinden, maar dit is er een die misdadig over het hoofd wordt gezien en absoluut de moeite waard is als je hem bekijkt.