Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het ergste aan deze film is dat het niet zo vreselijk hoefde te zijn.<br />Ze hadden een aardig budget, zoals veel films; ze maakten het er glad en mooi uit, en het beste van alles was dat ze het 21ste-eeuwse, lesbische, gewiekste publiek hadden dat een lesbische positieve film zou omarmen... en toch deden de schrijver en de regisseur hun uiterste best om elke remake van een film over lesbische kwellingen en verwarring op kostscholen (je weet wel, de school waar alle lesbiennes samenkomen en sterven) te overtreffen.<br />Dit is een thema dat keer op keer is behandeld en opnieuw in de film, maar iets waar de kijkers <0xE2><0x80><0x93> als je dit stemforum als aanwijzing gebruikt <0xE2><0x80><0x93> geen genoeg van lijken te kunnen krijgen. De hoofdpersonen zeggen het allemaal: het gestoorde, in de steek gelaten, geniale, rebelse lesbische meisje (nou ja, ze hebben een supermooie femme als Piper Perabo genomen en geprobeerd haar in elkaar te slaan, maar dat heeft niet veel geholpen) verleidt een rijkeluiskind dat voorbestemd is om haar te verraden.<br />Het personage dat hen bij elke stap in de gaten houdt is personage 3, een domme, goedbedoelende, wijd opengesperde, brave vrouwelijke waarnemer. Ik zeg 'bij elke stap' omdat ze haar gedachten met het publiek deelt via de stijfste, onnozelste monologen. '<br />Haar tekst lijkt geschreven te zijn door een vijftienjarige, hoewel ze o zo erg hun best doen om te klinken alsof een vijftienjarige echt, eh, je weet wel, nou ja... zou praten. 'Hen horen (de liefde bedrijven) met hun geluiden was, eh, je weet wel, zoiets als, eh... oké!' zegt ze over haar 2 lichtzinnige kamergenoten, die naast haar in bed liggen te rollebollen.<br />Later vraagt ze Graham Greene <0xE2><0x80><0x93> de doorgewinterde indiaanse acteur die totaal geen indruk maakt als tuinman (!) 'Is het verkeerd om je druk te maken over wat mensen denken?'<br />Sorry, maar is ze een tiener of is ze zeven? <br />Toegegeven, Piper Perabo (als Polly de gemartelde pot) en de anderen leveren prima werk voor de verschrikkelijke rollen die ze moeten spelen. Perabo heeft een aardig energieniveau en voelt zich duidelijk erg op haar gemak voor de camera. Ze zou het goed doen in een fatsoenlijk project, dus dit is in geen enkel opzicht een kritiek op het acteren.<br />Maar dit verhaal is SCHULDIG in het in stand houden van elk stereotype over lesbiennes dat tot één personage is samengebald. Ze konden niet stoppen met haar (Polly) als een boze, waanzinnig hartstochtelijke, heimelijke genie die wiskundeproblemen voor de sprakeloos gebleven lerares oploste. O, maar dat is nadat ze ruzie heeft gemaakt met de lerares die haar durft te beschuldigen van 'gegaap'.<br />'Dat is een woord dat ZE (mannen) gebruiken tegen U (vrouwen)!' zegt ze, en ze stampt de klas uit.<br />Is dit alles wat de schrijver kon bedenken? Of misschien moeten we vragen: waarom stoppen we daar?<br />Poole en co. gingen verder en maakten van Polly een poëtisch duister kind dat met wilde haviken communiceert door hun naam in het bos te schreeuwen.<br />De Xena-sfeer!<br />Dan hebben we haar brief aan haar biologische moeder... (de meeste lesbiennes zijn wezen die naar liefde hunkeren, voor het geval je in het donker zat).<br />Dan hebben we twee leraren (eentje gespannen, eentje een maf type met losse stropdassen) die overal rondhangen (de school ziet er vreselijk groot uit voor maar 2 leraren)... en donkere kinderen/verleidstertjes/vogelmeisjes gespannen aankijken. Hmmmm. Ik vraag me af of er iets, nou ja... eh, grappigs gebeurt tussen die twee lesbiennes???????<br />Er is gewoon geen excuus voor zoiets onfatsoenlijks. Een gebroken hart komt voor, maar de schrijver en de regisseur weten toch zeker wel dat lesbiennes in een veel beschaafder tijd bestaan dan deze trut?<br />Ik kan het einde niet onthullen uit respect voor degenen die zichzelf dwingen om tot het eind te blijven zitten, maar als je niet lacht, kan ik alleen maar raden dat je huilt. En niet om de juiste reden. En dan heb ik het niet over de slappe komedie.