Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Mockumentaries zijn de laatste tijd zo in trek dat de aanpak elke keer dat hij wordt gebruikt om zijn vitaliteit te behouden, een injectie van nieuw en creatief materiaal nodig heeft. Deze film levert niets anders op dan afgezaagde herhalingen van gelijksoortige verhalen, een doelloos script, zwakke reclamespots, ongeïnspireerd acteerwerk en weinig grappige, zelfgenoegzame humor.<br />De premisse lijkt veelbelovend; de legende van het monster van Loch Ness wordt op zijn kop gezet voor een van die maffe namaakrampen, met een enorme hoeveelheid geschiedenis en legenden die liggen te wachten om gebruikt te worden voor buitensporige satire. Maar de filmmakers verkwisten deze enorme mogelijkheden. We krijgen een of andere idioot die een namaak-Nessie in het water gooit. Jeetje, dat is origineel. In een andere scène bedreigt een onuitstaanbare idioot een andere onuitstaanbare idioot met een pistool. Op het verkeerde been zetten. Een paar overbodige opnamen van een mooi meisje in bikini. Dat heeft Annette veertig jaar geleden gedaan (en veel beter, tussen haakjes). De hele film door lijkt er altijd wel iemand te schreeuwen: ik neem aan dat dat bedoeld is om het publiek wakker te schudden dat inmiddels is ingedommeld.<br />Maar het ergste van alles is het genadeloze salvo van die 'interview-opmerkingen' die de personages maken. Niet alleen bombarderen ze je om de vijf seconden met zo'n flauwe grap, maar blijkbaar hebben de acteurs ook nog geëxperimenteerd; dat is de enige verklaring voor het feit dat de grappen zo humorloos zijn. Als ze bijvoorbeeld zeggen: 'Ik heb nog nooit iemand een boek zien schrijven over niet-bewijzen.' Het was duidelijk dat het script echt was geschreven, en dat de schrijver op heterdaad zou worden beschoten en aan Nessie zou worden gevoerd.<br />Geen wonder dat Nessie gewelddadig werd; ze had deze film duidelijk gezien.