Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is gisteravond op Sundance vertoond voor een ontvankelijke, zij het zwijgende menigte. Het verhaal is duidelijk de moeite van het vertellen waard, het is krachtig en waar, maar moest de regisseur elke rol een herkenbaar gezicht geven? Ik bedoel, echt, je besteedt je tijd aan het zeggen: 'O, kijk, dat is die vent uit "Armageddon" of "Hé, dat is Easy Rider!" en je verliest het verhaal uit het oog. Misschien is het de enige manier waarop die vent zijn film gemaakt kon krijgen, maar het is een beetje afleidend, zoiets als "The Love Boat", of die oude Torenende Inferno-films, die waren zo'n knoert van een film met sterren! Ik wou dat hij het verhaal gewoon met minder beroemde gezichten had verteld. Bovendien lijkt het camerawerk een beetje lui, alsof er...' Ik had geen idee waar ik de camera het beste kon neerzetten om het verhaal te vertellen. Al met al vond ik het wel oké, maar het had echt goed kunnen zijn.