Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Seks is komedie, hoewel niet gedreven door een fantastisch fantasierijke plot, concentreert zich tijdens het filmen doeltreffend op de relatie tussen filmregisseur en crew, terwijl de dynamiek van menselijke relaties en meer in het bijzonder de kwesties en problemen die acteurs tegenkomen bij het filmen van seksscènes, met succes worden aangepakt. De regisseur, 'Jeanne', speelt een hoofdrol, want zij is degene die de plot naar voren brengt, in plaats van de verteller, en geeft ons talloze pareltjes van wijsheid om over na te denken. Ze is een sociaal commentator, die haar assistent en anderen vertelt over de problemen die ze vindt met haar nieuwe mannelijke hoofdrol door hem te associëren met een mannelijk stereotype. Hun dubbelzinnige relatie betekent iets over de menselijke natuur en de neiging om wispelturig te zijn. Aan de ene kant lijken de twee elkaar na te staan; als hij niet in zicht is, beweert ze hem te haten. Jeanne richt zich misschien ook op zijn mannelijke trots in een feministische kijk op de dingen.<br />Het taboe op wat obsceen is, wordt opgeheven: de seksscènes worden niet als obsceen beschouwd, maar als prachtig, omdat het de namaak is die obsceen is <0xE2><0x80><0x93> dat is de rechtvaardiging van de regisseur. Dit is echter dubbel ironisch, want de film die wij bekijken is op zichzelf een constructie binnen een constructie.<br />Er zit natuurlijk meer aan deze film vast dan alleen relaties. Het kijken naar deze film is niet alleen maar een kwestie van analyseren om er een soort betekenis uit te halen. Je kunt genieten van de natuurlijke belichting van de film. Dat maakt hem realistisch en geloofwaardig. Soms wordt er met een statische camera een zware compositie opgenomen en soms lijkt de camera te trillen, net als bij een homevideo. Als je op zondagmiddag naar iets leuks wilt kijken dat niet te zwaar is maar je toch aan het denken zet, dan is dit het.