Is deze recensie positief of negatief?

Danton was een held en een van de grondleggers van de Franse Revolutie van 1789. Deze film wordt vijf jaar later opgenomen en de revolutie is veranderd in iets lelijks. Hoewel de revolutie aanvankelijk vrijheid beloofde, is het kleine comité dat het land bestuurt op dat moment buitengewoon repressief en een dictatuur. Danton en zijn vrienden waren boos omdat het land in 1794 niet beter af was dan voor ze hun koning uit de weg ruimden, dus beginnen ze kritiek op de regering te leveren. De film begint als de drukker die kritische pamfletten over de regering maakt, wordt verslagen en zijn bedrijf wordt vernietigd. Daar gaan 'vrijheid, gelijkheid en broederschap'! Dus als gevolg van het feit dat ze op deze manier het zwijgen wordt opgelegd, beginnen Danton en consorten in het openbaar kritiek te leveren op de regering. Uiteindelijk overtreffen Robespierre (de leider van de commissie) en zijn maatjes de aanklachten, houden een showproces en zorgen ervoor dat de afwijkende meningen verdwijnen. Sommigen hebben opgemerkt dat de Poolse regisseur, Wajda, ook van plan was dit als kritiek op zijn eigen land te zien - dat destijds door de Sovjet-Unie werd gedomineerd en bovendien erg repressief was. Dat is logisch als je ziet hoe de film zich ontvouwt - vooral als de regering alle afwijkende meningen 'in naam van het volk' vernietigt.<br />Het acteerwerk is prima, het verhaal boeiend en ik heb geen grote kritiek op de film. Maar ik zou echt willen dat het einde anders was geweest. Vooral omdat behalve de geschiedenisliefhebbers en de Fransen waarschijnlijk niemand weet dat deze terechtstelling heeft bijgedragen aan het einde van de regering. Na deze zuivering van Danton in april 1794 werd Robespierre zelf in juli 1794 terechtgesteld, omdat het land er genoeg van had. Bovendien wisten de Fransen die het hadden overleefd dat ook zij vroeg of laat onder de guillotine zouden komen als dit zieke systeem in stand bleef. Een soort epiloog zou mooi zijn geweest, zoals het laten zien van de soldaten die Robespierre kwamen halen. Hij reageerde door eerst te proberen zichzelf te doden, maar hij slaagde er alleen in een deel van zijn gezicht weg te blazen. Hij leefde nog en werd kort daarna geguillotineerd. Dat zou een mooie epiloog zijn geweest en zou in ongeveer vijf minuten gedaan kunnen worden. Maar het is vreemd om geen verband te leggen tussen de dood van Danton en de val van de regering.