Wat is het sentiment van de recensie?

Closet Land is een akelige film met voortreffelijke acteurs. Er gebeurt niets (of minder) in de film behalve het eindeloze misbruik van een aantrekkelijke vrouw die door een sadistische politiefunctionaris gevangen wordt gehouden. De setting is minimalistisch. Dit zou je als zachte sm-porno kunnen beschouwen, omdat het drama verstoken is van referentiepunten zoals tijd, plaats en politieke context. Aangezien wat er gebeurt zich afspeelt in een fantasie-futuristische omgeving, wordt het misbruik puur persoonlijk. De pornografische aspecten zijn gerechtvaardigd omdat ze een waarschuwing zijn voor het kwaad van een totalitaire regering, maar omdat er geen echte context is voor de marteling van deze jonge vrouw, komen we verward thuis, maar hebben we niets geleerd.<br />Wat heeft het voor zin? Dat er martelingen bestaan in de wereld? Dat het slecht is om gevangenen te mishandelen? Dat dictaturen onschuldige mensen mishandelen? Dat weten we al. In het Achterkamertje zijn echo's te horen van werken als Darkness At Noon en Ionesco's Rhinoceros, maar beide werken zijn gemaakt door bekwame kunstenaars wier werk een historische context en diepe betekenis had. Dit werk is amateuristisch en de dialogen puberaal.