Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is zonder enige twijfel een van mijn favoriete horrorfilms ooit! Ik kan echt niet geloven dat hij niet veel populairder werd toen hij werd uitgebracht, vooral toen de voornaamste concurrenten in die tijd de gebruikelijke Wes Craven-afleveringen en imitatie-horrorfilms waren. Mute Witness heeft alle stijl, spanning en razendsnelle plotwendingen van een Hitchcock/DePalma-film, gekoppeld aan een scherpzinnige zwarte komedie en een geweldige plot. Het belooft nooit meer te worden dan een goede film met popcorn en hotdogs, maar het is moeilijk om niet gewoon te genieten van de film voor wat hij is.<br />De plot concentreert zich op Billie Hughes, een doof meisje dat op de set werkt van een horrorfilm die in een Russische fabriek wordt gemaakt. Door een reeks van gebeurtenissen komt ze tot de ontdekking dat ze per ongeluk opgesloten zit, en ze stuit op de opnames van een snuffmovie.<br />Een van de beste dingen aan de film is het ontbreken van geschreeuw dat in elke horrorfilm die ooit is gemaakt lijkt binnen te dringen. Aangezien de hoofdpersoon stom is, kan ze geen geluid maken <0xE2><0x80><0x93> iets wat in sommige fasen van de film een zegen is, en in andere een vloek.<br />De regisseur lijkt zijn Hitchcock heel goed bestudeerd te hebben. Zelfs de openingsscène is een tongue-in-cheek-knikje naar zowel Hitchcocks 'Psycho' als naar vrij algemene slasher-scènes. Het acteren kan soms wat hakkelig zijn, maar de hele film houdt stand. Niet alleen zijn er een paar uitstekende scènes die je op het puntje van je stoel doen zitten, maar er zijn ook een paar keurige vraagjes over hoe de film zal eindigen.<br />Al met al een enorm over het hoofd geziene, goed gestroomlijnde en actierijke psychothriller die ik zou aanbevelen voor iedere doorgewinterde kijker die op zoek is naar iets dat een beetje anders is dan de gebruikelijke Freddy/Jason/Scream/Michael Myers/Damien-retoriek.