Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Patty Chayevsky was een van de succesvolste scenarioschrijvers en toneelschrijvers van de twintigste eeuw. In deze film uit 1971 volgde hij Sinclair Lewis en A.J. Cronin (in respectievelijk ARROWSMITH en THE CITADEL) bij een kritisch onderzoek naar de wereld van de geneeskunde, hoewel zijn doel zich concentreert op een speciaal toneel: een modern ziekenhuis in Manhattan. Chayevsky's standpunt is heel direct: zijn ziekenhuizen plaatsen waar mensen naartoe gaan om beter te worden, of zijn het instellingen waar mensen vaak sterven als gevolg van incompetentie?<br /><br />Als iemand die onlangs te vaak in een ziekenhuis is geweest (en binnenkort weer terug zal moeten gaan) vind ik THE HOSPITAL een zeer toepasselijke en lonende satire. Block, een van de hoofden van het Manhattan Surgical Center, een groot academisch ziekenhuis. Hij is net aan zijn dag begonnen als hem wordt verteld dat een van de co-assistenten in het tweede jaar's nachts is overleden als gevolg van een kennelijke vergissing. Het schijnt dat hij verdoofd en gedrogeerd was terwijl hij op een bed lag te slapen (hij had een rendez-vous met een verpleegster), en iemand had geknoeid met een infuus waar water met glucose in had moeten zitten (later blijkt dat hij een overdosis insuline in het infuus had gekregen). Al snel komt Scott erachter dat als hij zich omdraait, een ander lid van het personeel sterft aan een hartaanval of een mislukte operatie. De sleutel tot dit alles lijkt een patiënt te zijn die tien dagen geleden voor een regelmatige controle naar het ziekenhuis kwam en sindsdien een nier is kwijtgeraakt, bijna zijn andere nier ook, en die nu in coma is (Barnard Hughes).<br />Hughes' dochter (Diana Rigg) wil de comateuze vader meenemen naar zijn huis in een Apache Indian Reservation in Mexico. Scott is niet helemaal tegen het idee <0xE2><0x80><0x93> per slot van rekening is Hughes bijna aan ziekenhuisfouten bezweken. Bovendien heeft Scott een midlifecrisis vanwege de ineenstorting van zijn huwelijk en zijn gezin, en zijn groeiende twijfels over wat het beroep dat hij heeft gekozen werkelijk oplevert. Het gaat niet alleen om een zaak als die van Hughes. Het ziekenhuis verkeert in een voortdurende staat van chaos, waarin het gewone personeel (Scott, Stephen Elliot, Nancy Marchand, Stockard Channing) overwerkt en overbelast is, en in oorlog is met het zakelijke personeel (getypeerd door Frances Steenhagen in een heel kille voorstelling). De plaatselijke gemeenschap is vijandig vanwege de uitbreidingsplannen van het ziekenhuis, maar als ze bij Elliot komen om zaken te 'bespreken', blijken ze net zo verdeeld te zijn als zijzelf (militante Zwarte Panters versus plaatselijke geestelijken versus geboortebeperking voor vrouwen en pro-abortuskliniektypes). Rigg (die in de loop van de film verliefd wordt op Scott) raakt er steeds meer van overtuigd dat het verstandig is om de waanzin van de stad de rug toe te keren, en Scott speelt ook met het idee. In deze film was Scott op zijn best als acteur, met anatomie van een moord, de Harristelaar, dr. Strangegeliefde en Patton onder zijn riem voordat het ziekenhuis werd gemaakt. Zijn angst kwam aan het licht toen hij en Rigg elkaar leerden kennen (zij voorkomt dat hij zelfmoord pleegt vanwege zijn wanhoop). Hij weet niet of iets wat in het ziekenhuis is gedaan de moeite waard is, en schreeuwt de woorden in de 'Verklaring' uit het raam. Hoewel hij zich later een beetje ontspant over hoe goed zijn lessen zijn geweest voor de artsen die bij hem studeerden, is Scott nooit helemaal zeker van dit alles <0xE2><0x80><0x93> hij accepteert echter wel volledig zijn eigen verantwoordelijkheidsgevoel dat anderen gewoon weggooien. Ook Rigg was op het hoogtepunt van haar internationale roem (zij het niet van haar acteertalent) <0xE2><0x80><0x93> haar rol als mevrouw Peel in THE AVENGERS was een paar jaar oud, maar ze werd in die tijd erkend als een toonaangevend toneeltalent en ook als een van de meest sexy vrouwelijke acteurs uit die tijd.<br />De bijrollen zijn ook goed. Naast de ijzingwekkende Steenhagen (die medische informatie van comateuze patiënten op de Spoedeisende Hulp eist) is er Hughes als religieuze maniak die wint, en Elliot als het hoofd van het ziekenhuis dat er schoon genoeg van heeft. En dan is er nog mijn favoriete karikatuur: Richard Dysart als dokter Elwell. Elwell is een slager die een echt thuis voor zichzelf heeft gevonden in het bestuur van de effectenbeurs, waar hij zich heeft laten inschrijven voor belastingvoordelen. Iedereen die zich zijn prestaties als ethisch type herinnert, zoals het hoofd van het advocatenkantoor in L.A.LAW of als vriend en arts van Melvin Douglas in BEING there, ziet in de inhalige dokter Elwell een ander facet van de talenten van deze onderschatte acteur.