Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De echte Best Picture of 1947 gaat ook over het antisemitisme en is beter dan Elia Kazans GENTLEMEN'S AGREEMENT (de uiteindelijke winnaar van de Academy Awards van dat jaar) op vrijwel elk gebied. Edmard Dmytryks bijna volmaakte regie, John Paxtons bondige script en J. Roy Hunts vakkundige expressionistische belichting dragen bij tot een prachtig ensemble. Hoewel Robert Young (die een gemoedelijke, methodische en zeer sympathieke politieman speelt) en Robert Mitchum (die zo nu en dan een geestige opmerking maakt) in naam de sterren van de film zijn, zijn het Oscar-nominaties voor Robert Ryan en Gloria Grahame <0xE2><0x80><0x93> en Paul Kelly, in de kleine maar cruciale rol van Grahames meelijwekkende echtgenoot <0xE2><0x80><0x93> die de film' Ryan bleek zo overtuigend als moorddadige racist dat hij uiteindelijk een tijdje werd getypecast, en hij blonk uit in al even schurkachtige rollen in films als ACT OF VIOLENCE (1948), CAUGHT (1948), THE RACKET (1951), CLASH BY NIGHT (1952), THE NAKED SPUR (1953) en BAD DAY AT BLACK ROCK (1955). De film valt ook op door zijn atypische structuur, namelijk dat Ryans 'flashback', een complete verzinsel, rechttoe rechtaan wordt opgenomen, terwijl de werkelijke waarheid naar voren komt uit de wazige, vervormde herinneringen van de echte hoofdpersoon van de film, die bovendien niet eens wordt gespeeld door een van de sterren van de film! Maar dit taboeonderwerp was destijds onaanvaardbaar voor het Hays-kantoor <0xE2><0x80><0x93> heel wat anders dan de situatie die we nu hebben, nu (op z'n minst) 3 homofiele films in de maak zijn voor de grote Oscars van de afgelopen jaren!<br />De afdruk die is gebruikt voor de dvd-opname van Warners vertoont enkele betreurenswaardige tekenen van slijtage, maar de Audio Commentary van noir-experts James Ursini en Alain Silver is een goede, ook al ben ik het niet eens met hun mening dat Dmytryk een homofiel was. Na zijn HUAC-problemen ging zijn carrière snel achteruit, en dat blijkt uit uitstekende films als THE SNIPER (1952), THE CAINE MUTINY (1954), BROKEN LANCE (1954), THE YOUNG LIONS (1958), WARLOCK (1959) en MIRAGE (1965; ik heb al gezegd dat zijn samenwerking met producent Adrian Scott en scenarist John Paxton <0xE2><0x80><0x93> MURDER, MY SWEET (1944), CORNERED (1945; hopelijk maakt dit deel uit van de volgende film noir-boxset van Warners) en CROSSFIRE <0xE2><0x80><0x93> zijn beste werk is. Hoe dan ook, naar mijn mening is dat laatste niet alleen een van de belangrijkste films uit de jaren veertig, maar ook een van de mooiste noirs die ooit zijn gemaakt, punt.