Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb de film in het oorspronkelijke Italiaans gezien. Ik moet zeggen dat het acteren en de interpretatie het zwaarst worden bezoedeld door de tv-genereerde trend om met een zwaar gedempte stem te spreken, zonder lippen te bewegen, met een gespannen toon, zoals naar voren kwam in de 'Dat is het echte leven'-producties en 'Laten-we-ons-publiek-met-een-paar-tranen-verheffen'-toneelteksten. Wijlen Massimo Girotti torent boven de andere personages uit vanwege de intensiteit, helderheid van uitdrukking en intellectuele eerlijkheid. De film heeft een paar goede aanwijzingen, maar (zoals in een andere opmerking vóór de mijne) mist hij een focuspunt en kwijlt hij weg in vele plotnetjes van minder of meer belang, een andere trend die is meegesleept door de tv-producties en die de Italianen maar al te goed kennen. Een paar stijlvolle druppels kunnen aan het publiek worden overgelaten, zoals de reclamespot voor de patisserie (Charme en esthetiek van het koken plus sensuele ladingen snoep, zie Chocolat, Babette's lunch, Vatel etc.) Hammam en de elfjes zijn beslist waarheidsgetrouwer, Ozpetek schijnt in het begin van de jaren 2000 de melodie van Italië te hebben geleerd en neuriet mee... Maar ik zal hem een laatste kans geven...