Wat is het sentiment van de recensie?

Laten we beginnen met te zeggen dat ik het grootste deel van mijn leven een punkfan ben geweest. Ik heb altijd een soort gebrek aan respect gehad voor de LA-scene aan het begin van de jaren tachtig, die in The Decline of Western Civilization, met uitzondering van X en Black Flag, meer aan New York en een Engelse punker doet denken. Nadat ik een film had gezien die totaal veranderde. De mensen die erin voorkomen zien er dan misschien uit als een stel idiote, doorgedraaide jongeren die denken dat ze met hun levensstijl misschien iets meer kunnen bereiken dan alleen straatcree, maar het is een geweldig vertoon van hedonisme op z'n best, gecombineerd met een paar leuke, harde rock-'n-rollnummers. Een van de beste scènes, en eigenlijk ook de meest inzichtelijke, is het interview met Claude Bessy van Catholic Discipline, of 'Kick-Boy', zoals hij bij lezers van het Slash-magazine bekendstond. Hij komt oorspronkelijk uit Frankrijk en raaskalt over punk als een vieze oude Fransman, en geeft de kijkers aanwijzingen over veel aspecten van de punk, of doe-het-zelfhouding ten opzichte van muziek, politiek en het leven in het algemeen. Darby Crash of the Germs komt meestal over als een volslagen idioot, maar het optreden van de Germs van Manimal is behoorlijk goed, compleet met een jonge Pat Smear. Het optreden van Chavo Pederast met zang (dat een paar jaar voordat Henry Rollins bij de band kwam werd gefilmd) is redelijk, en X en FEAR geven de beste optredens in de film. Kijk uit naar de interviews met de jonge punkers. Je zult een paar van de grappigste dingen horen die je ooit in een documentaire hebt gehoord. Zeer aanbevolen.