Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film zou de typische Hollywood-'huilebalken' in de schaduw hebben gesteld. De geportretteerde emoties zijn ingetogen en ingehouden op een zeer comfortabele manier. De plot is cliché genoeg met een hoofdrol voor een terminale ziekte (dit is geen spoiler en werd al vrij vroeg in de film duidelijk). De manier waarop de executie plaatsvindt is op de een of andere manier uniek voor de meeste liefdesverhalen die je ooit hebt gezien <0xE2><0x80><0x93> er werd zelfs geen kus uitgewisseld en toch voel je de enorme stroom van liefde tussen de twee hoofdrollen. Aanvankelijk nam ik aan dat deze 'beperking van emoties' iets was wat analoog was aan de typische 'westerse waarden', maar later besloot ik dat niet te doen.<br />Deze film is zo ingehouden dat als je hem vergelijkt met films als 'Cinema Paradiso' In vergelijking daarmee zou CP zich openlijk manipulatief hebben gevoeld. Dus het is zeker niet voor iedereen een eitje.<br />Nadat ik de film heb gezien, heb ik sterk het gevoel dat Hollywood-liefdesfilms (of liefdesfilms in het algemeen, om precies te zijn) romantiek of passie hebben verheerlijkt en het als 'liefde' hebben bestempeld. Ik weet zeker dat we allemaal onze eigen definities hebben en ik zou niet willen zeggen dat deze eigenschappen elkaar uitsluiten. Maar ik durf wel te zeggen dat je je door de film gaat afvragen of er nog een extra dimensie is die je met je geliefde deelt.<br />Het is heel duidelijk dat ik deze film heel erg leuk vind. Gezien het feit dat de film er zo alledaags uitziet, is het paradoxaal genoeg een van de meer 'cinematische' films die ik de laatste tijd heb gezien.