Wat is het sentiment van de recensie?

Drie jonge mensen aan de verkeerde kant van de wet krijgen de kans om hun leven om te gooien en nuttige leden van de maatschappij te worden door undercoveragenten te worden in 'The Mod Squad', een remake van de succesvolle televisieserie uit de jaren zestig, geregisseerd door Scott Silver. Gezien hun niet al te briljante achtergrond, en vanwege wie ze zijn en de mensen die ze kennen, kunnen Julie Barnes (Claire Danes), Pete Cochran (Giovanni Ribisi) en Lincoln Hayes (Omar Epps) naar plaatsen waar andere agenten niet kunnen komen, en dus worden ze door hoofdinspecteur Adam Greer (Dennis Farina) gebruikt om te infiltreren in een louche nachtclub waar ze worden verdacht van prostitutie. Om te beginnen krijgt Julie daar een baantje als serveerster, terwijl Pete en Linc alleen maar wat rondhangen om te zien wat er gebeurt. Julie maakt al snel weer kennis met een oude vriend, Billy Waites (Josh Brolin), die betrokken blijkt te zijn bij drugshandel, wat te maken heeft met de louche zaakjes die zich in de bar afspelen. Voordat het voorbij is, zit de politie er tot over hun oren in, terwijl ze ook nog eens te maken krijgen met een stel foute agenten die ook betrokken zijn bij de drugshandel en dus ook betrokken zijn bij hun onderzoek. Vanaf het begin van de film heb je het gevoel dat je te laat komt, alsof ze ervan uitgaan dat je weet wat...' Het verhaal gaat verder tot aan de oorsprong en werkwijze van het team. Het enige wat je hier te zien krijgt, zijn korte politiefoto's van de drie die je niet meer geven dan een glimp in hun verleden; er staat nergens in hoe dit allemaal in zijn werk is gegaan. Het idee was waarschijnlijk dat het op deze manier sneller in het verhaal zou leiden, de zaak in gang zou zetten. Hoewel dit tot op zekere hoogte waar is, zou een toevoeging van achtergrondinformatie de structuur van het verhaal een beetje interessanter hebben gemaakt; de manier waarop het hier is gedaan, doet de geloofwaardigheid van het hele verhaal teniet. De plot is om te beginnen al marginaal, en de tijd die het zou kosten om het karakter te ontwikkelen, zou de moeite waard zijn geweest. Wat wordt afgeleverd, en dan ook nog zonder enige verbeeldingskracht, is een niet bepaald meeslepend verhaal vol ééndimensionale personages. De opvoeringen zijn bevredigend, maar de acteurs krijgen geen hulp van het script, en kennelijk ook niet van Silver; Danes, Ribisi en Epps komen dicht in de buurt van Julie, Pete en Linc, maar gezien de tijd die hun is gegund, in combinatie met het gebrek aan steun, komen ze nog steeds veel te weinig in de buurt om deze mensen het leven te geven. Farina, een goede acteur die beter verdient dan wat hij hier krijgt, komt niet meer over dan een karikatuur van de onbaatzuchtige smeris.' Ik heb het gevoel dat in deze film alles grondig is doorgenomen; een paar details en nuances zouden de filmwaarde aanzienlijk hebben verhoogd. De bijrollen zijn voorbehouden aan Richard Jenkins (rechercheur Mothershed), Steve Harris (Briggs), Larry Brandenburg (Eckford), Lionel Mark Smith (Lanier) en Sam McMurray (Tricky). Het is jammer dat het acteertalent dat hier in het spel was verspild wordt; er had veel meer denkwerk en planning in de totstandkoming van deze film moeten worden gestoken. Zoals de zaken er nu voor staan, komt hij over als een slecht bedachte en slecht uitgevoerde film. De Denen, Ribisi en Epps zijn net Major League-spelers die voor alle ballen in de plaatselijke zandbak moesten spelen; in plaats van een kans te krijgen op de titel, werden ze allemaal aan de wilgen gehangen. Het is duidelijk dat er hier geen Charlie was om op hen te passen, en na _The Mod Squad_ kunnen ze allemaal alleen maar hopen dat er de volgende keer iets beters langskomt.