Wat is het sentiment van de recensie?

Een krachtige film die in de tweede helft van 2007 veel van zijn betekenis heeft herwonnen na de nieuwe wanhopige bewegingen van het Birmese volk tegen hun tirannen. Ik voelde een complexe mengeling van gevoelens over de mensen daar, iets als medelijden en bewondering tegelijk, samen met een beetje woede omdat ik het gevoel heb dat niemand, de landen van de wereld noch zijzelf, iets doet om een eind aan deze schande te maken. Ik denk dat deze gevoelens rechtstreeks uit de film kwamen, en dat ze bedoeld waren toen hij werd gemaakt, dus is het een succesvolle film. Het verlangen naar vrede, de zoektocht naar verlichting, het respect voor het leven leiden soms tot onderwerping. In feite is het de boeddhistische Birmese cultuur die de deuren wijd open heeft gezet voor hun dictators. Maar hoe kun je je kwaad maken over die arme mensen?