Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film zit vol interessante ideeën. Sommige scènes zijn echt hilarisch. De dialogen zijn geestig en zakelijk. De spanning in de film komt niet zozeer door de plot van het'moordmysterie' als wel door de relatie tussen de personages. De film vertelt twee parallelle verhalen.<br />Het eerste verhaal gaat over de personages van Trintignant en Kassovitz. Trintignant is een bejaarde zwerver met een ietwat belachelijke macho-hardheid, die wordt gevolgd door een naïeve jongeman die door Kassovitz met een brede, goedmoedige glimlach wordt gespeeld. Veel goede momenten in de film komen voort uit het contrast tussen de twee personages, bijvoorbeeld wanneer Trintignant Kassovitz probeert te leren hoe hij intimiderend moet zijn. Het tweede verhaal vertelt hoe een verkoper, gespeeld door Jean Yanne, zijn baan en zijn vrouw opgeeft om de moordenaar van een jonge vriend te vinden. Yanne speelt de rol met een soort agressieve ironie. Ik wou dat ik dit beter kon beschrijven.<br />Na een tijdje begrijpt de kijker hoe beide verhalen met elkaar in verband staan en uiteindelijk komen ze inderdaad op elkaar, met een verrassend maar ook logisch einde.<br />De film is een succesvolle mengeling van de geestige maar oppervlakkige gangsterfilms die de vader van de regisseur (de beroemde Michel Audiard) vroeger schreef, en de 'typische franse film' met veel psychologische diepte en veel zorg in het vertoon van emoties.