Wat is het sentiment van de recensie?

Boogie Nights zit vol verrassingen, niets bereidt je echt voor op de ziel van de film. Ja, de film heeft wel degelijk een ziel, terwijl hij de meest smakeloze onderwerpen aansnijdt, met zowel een wrange glimlach als respect. Met een schitterende cast en een geweldige karakterontwikkeling zijn de voorstellingen op de een of andere manier een combinatie van het beste toneelwerk en improvisatie in een verfilmde stijl.<br />De plot bleek rijker dan ik had verwacht en de onderliggende thema's worden heel diep uitgediept terwijl elke 'B-klasse'-mens door middel van een crisis in het juiste perspectief wordt gezet.<br />De film resoneert de rauwe waarheid van wat we allemaal weten over zelfrespect, ouderlijke liefde en het gebrek daaraan, het gebrek aan aandacht/liefde en de manifestatie ervan in het volwassen leven, de wanhopige behoefte om erbij te horen. Iets voor iedereen hier... bijna gecamoufleerd als kwesties van onaanraakbaren en hun afzonderlijke milieu, maar natuurlijk zijn ze universeel.<br />De film werkt op een aantal niveaus. De ironische lus is dat het geportretteerde milieu alleen bestaat vanwege de voyeur, die toevallig naar de film zit te kijken...<br />Boogie Nights oordeelt niet over het onderwerp en de personages, een zeldzaamheid. Het verdient alle lof die het heeft verworven, en meer.