Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hé, stelletje hufters, stelletje voddenrapers, gemeneriken. Pas maar op, want Slaughter is weer terug! Als je op een avond zin hebt in een gore, funky film, dan is dit precies wat je zoekt. 'Slaughter' is terug en probeert het rustig aan te doen en zich te ontspannen na zijn avonturen in Mexico. Maar als je een bekrompen gangster bent zoals 'Duncan', dan ga je op zoek naar wraak. Waarom weet ik niet. Was 'Hoffo' in de eerste film zijn broer of zo? Wie dan ook. De film begint met de oude'moord vanuit een vliegtuig'-truc. We weten allemaal dat dat de meest effectieve manier is om een vent uit te schakelen tijdens een picknick vol mensen. Onnodig te zeggen dat Slaughter de beproeving overleeft, maar Eric Lassard, sorry, George Gaynes, bedoel ik, heeft niet zoveel geluk. SMACK!! Ook Slaughters beste vriend Pratt wordt vermoord. Dit is het begin van een groots avontuur, gevuld met de hipste, hipste muziek die James Brown zelf te bieden heeft. Inderdaad, 'The Godfather of Soul' heeft zijn handelsmerk op deze slechterik gezet. Naast Jim Brown in de hoofdrol is deze film gevuld met enkele van de grootste namen uit de blaxploitation-scene. Wat te denken van Scatman Crothers, Dick Anthony Williams, Gloria Hendry en Brock Peters? In andere delen zien we niemand minder dan Judith M. Brown en ten slotte, maar zeker niet minder, de fantastische Don Stroud als de kwaadaardige handlanger.