Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een klassieke film die de benarde toestand dramatiseert van een man die zich niet kan aanpassen aan de veranderingen die zich in de maatschappij voltrekken en die zich steeds meer vervreemd voelt, wat leidt tot geweld. Joe is een arbeider, en hij is ontevreden en boos, en het enige wat hij nodig heeft is een voorwendsel om uit te halen, en daar gaat het verhaal over. Als hij alleen is, is Joe stil; samen met iemand anders wordt hij dodelijk. En wat het karakter van Joe nog huiveringwekkender maakt, is dat hij zijn geweld volledig rationaliseert, zodat het voor hem niet alleen niet slecht is, maar zelfs noodzakelijk. Want Joe projecteert zijn eigen gewelddadige neigingen op degenen die hij als 'de vijand' beschouwt. en beschouwt zichzelf daarom als in oorlog, en in deze film wordt de 'generatiekloof' als een oorlog geportretteerd. Maar het is alleen een oorlog in Joe's hoofd, omdat 'de vijand' in dit geval in zijn verbeelding bestaat. Niemand wil tegen Joe vechten, maar Joe heeft het gevoel dat hij zichzelf moet verdedigen. Hoewel deze film in 1970 werd uitgebracht, is de boodschap nu even relevant als toen, omdat de samenleving grote veranderingen blijft ondergaan die leiden tot het soort intense vervreemding dat de film in feite dramatiseert.