Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Gebaseerd op de autobiografie van 1952 'A Many-Splendoured Thing', 'Love Is a Many-Splendored Thing' (1955) vertelt het verhaal van Han Suyin en concentreert zich op de romance die Han, een Euraziatische arts die in 1949 in Hongkong weduwe was geworden, had met een getrouwde Amerikaanse correspondent die Mark Elliott heette. 'Ik wil nooit meer iets voelen,' zegt Han tegen Mark, kort nadat ze elkaar hebben ontmoet, maar de twee ontwikkelen al snel de onweerstaanbare aantrekkingskracht die ze voor elkaar hebben, en wie kan het ze kwalijk nemen? Mark wordt gespeeld door William Holden op het hoogtepunt van zijn vrijgezellentijd (het hoogtepunt van 'Picnic' zou het jaar daarop zijn) in deze, de eerste van de drie films die Holden in de daaropvolgende zeven jaar in China zou vinden (The World of Suzie Wong uit 1960 en 'Picnic' uit 1962). Satan Never Sleeps' is een van de andere). En dr. Han wordt hier gespeeld door Jennifer Jones, die, hoewel ze geen halfbloed is (in tegenstelling tot die heerlijke Nancy Kwan en de knappe France Nuyen uit die andere exotische Holden-films), er heel geloofwaardig in slaagt om voor een halfbloed door te gaan. Of ze nu gekleed is in een _cheongsam_, een Europese jurk, een operatiehemd of (hubba-hubba!) een badpak, Jones ziet er hier belachelijk mooi uit. Geen wonder dat _East meets West_ in deze film zo dramatisch is! Met zijn twee aantrekkelijke hoofdrolspeelsters, adembenemend Hongkong-landschap, prachtige CinemaScope en kleur, Oscar-winnende kostuums en dat klassieke, Oscar-winnende titellied dat door de film zweeft als een heerlijke wierookgeur, blijkt 'Love Is a Many-Splendored Thing_ een behoorlijk winnend en romantisch brouwsel. Han zelf vond de film blijkbaar niet goed, dus ik kan me alleen maar voorstellen dat ze zich heel wat vrijheden heeft veroorloofd met haar bronmateriaal. Toch heb ik ervan genoten. En als het einde van de film je aan het huilen maakt, denk dan aan Marks wijze woorden: 'De grootste tragedie in het leven is niet bemind te worden.'