Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De plot: Michael Linnett Connors heeft alles in de film gedaan, behalve direct, en is op zoek naar zijn eerste grote kans. Hij ontdekt Molly in een toneelstuk en weet meteen dat ze een grote filmster zal worden. Hij tekent een contract met haar, met de bepaling dat hij moet regisseren. De producer stemt toe en hun grote carrières zijn in volle gang. Wat volgt is een herinnering aan het tijdperk van de stomme film en de vroege geluidsfilms, met grote nadruk op komedie. En o ja, er is romantiek, en ook een beetje droefheid. De optredens van Don Ameche en Alice Fay zijn van de bovenste plank. De muziek is ook een pluspunt, met een paar oude bekende deuntjes. Ook in deze gereconstrueerde versie, die in 2008 werd uitgebracht, zitten een heleboel extra dvd's. We moeten benadrukken dat deze film een verhaal in het eerste deel is, niet alleen maar een eerbetoon aan stomme films. In latere jaren zouden er soortgelijke films komen, zoals Singin' in the Rain (1952) & Dick van Dyke <0xE2><0x80><0x93> Carl Reiners The Comic (1969). Maar wat deze film zo bijzonder maakt, is het reconstrueren van stomme films in 1939. We zien delen ervan zoals het bioscooppubliek in die voorbije periode (hoewel er ook een paar geluidseffecten bij zijn) ze in glorieuze glorie zou zien, terwijl de rest van de film in smetteloze kleuren is. Buster Keaton, een van de grootsten uit het stille tijdperk, die op dat moment op een toppunt van zijn kunnen was, wordt voortreffelijk gebruikt in de scènes die in de stomme film zijn herschapen, en hij staat op zijn hoogtepunt! Er wordt gezegd dat hij ook enige invloed had op zijn scènes. Maar de echte reden om naar de film te kijken, als je een fan van de filmgeschiedenis bent, is dat Hollywood Cavalcade, afgezien van al het andere, de erfenis is van Mack Sennett. Je hoeft geen genie te zijn om te beseffen dat deze film een 'positieve' reconstructie is van het leven van Mack Sennett en Mabel Normand. Het personage Michael 'Linnett' Connors is Mack Sennett, die in werkelijkheid Michael Sinnott heette. En Molly, natuurlijk, is Mabel. Sennett had de taartengooiers, de badende schoonheden en de Keystone Cops. Hij werkte met Buster Keaton, Ben Turpin (Cameo), Roscoe 'Fatty' Arbuckle (lichaamsdubbelganger) en werd verliefd op zijn hoofdrolspeelster. En dat niet alleen, Sennett was technisch adviseur voor deze film en komt er ook in voor. Aangezien de meeste filmkijkers tegenwoordig de voorkeur geven aan geluidseffecten, worden degenen die geassocieerd worden met korte onderwerpen en zwijgende personages aan hun lot overgelaten. Aangezien Mack Sennett tot die categorie behoorde, is het maar goed dat er een Hollywood Cavalcade is! Sennett was natuurlijk heel belangrijk voor de ontwikkeling van de komedie in de film. Zijn carrière begon in 1908 als acteur, toen schrijver, regisseur en producent. Hij ging in 1935 met pensioen en had ongeveer vijfhonderd films op zijn naam. Hij had met de besten gewerkt, zoals Charlie Chaplin, Gloria Swanson, Bing Crosby, W.C. Fields, Keaton, Harry Langdon, Arbuckle en zelfs Roy Rogers (in Way Up Thar). Aangezien komedie een buitengewoon moeilijke weg is om in je hele carrière te bewandelen, speelde Mack het slim & deed hij de volgende 25 jaar alleen selectief werk. In 1931 had hij een Academy Award gekregen voor het korte onderwerp, en in 1937 nog een voor levenslang werk. In de jaren veertig was zijn aanwezigheid nog voelbaar, bijvoorbeeld in Here Come the Co-Eds (1945) waarin de oestersoepscène uit Macks Wandering Willies (1926) werd nagespeeld. In 1947 werd in The Road to Hollywood gebruik gemaakt van een paar van Sennetts Crosby-films. 2 jaar later bracht de film Down Memory Lane, waaraan hij meedeed, enige nostalgie met zich mee. Omdat hij er een handje van had altijd met de juiste mensen om te gaan, kwam er later dat jaar een gastrol in de radioshow van de eeuwig populaire Lawrence Welk. 1950 bracht een heruitgave van zijn grootste triomf, Tillie's Punctured Romance (1914) met geluid. In 1952 werd hij geëerd in de tv-serie This Is Your Life, daarna werd zijn autobiografie, The King of Comedy (1954), dat een geweldig stuk is in de Hollywood Cavalcade-serie, gepubliceerd. 1955 bracht een concretere samenwerking met Abbott & Costello, omdat hij een rol had in A&C Meet the Keystone Kops. Ten slotte in 1957 nog een huldeblijk met de compilatiefilm, The Golden Age of Comedy. Dus als je naar _Hollywood Cavalcade_ kijkt, is het de erfenis van een filmpionier. In de film bij het banket strijkt de camera over de gasten aan een lange tafel. Als we bij de zilverharige Mack komen, draait hij alleen zijn hoofd naar de camera, alsof hij wil zeggen: 'Hier ben ik!' Als hij even later opstaat om een toespraak te houden, is hij op zijn zachtst gezegd ingetogen en laat hij de woorden die hem worden gegeven weg, alsof hij in gedachten wil overbrengen: 'Ik weet dat mijn invloed op de komedie nooit zal eindigen, maar de mensen zullen Mack Sennett het individu vergeten. Misschien zal deze film helpen.'