Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb net de dvd van deze prijswinnende film bekeken. _One Life Stand_ is een grimmig drama dat door het tempo, de zwart-witopnames en de sfeervolle muziek een heel boeiend en eerlijk beeld schetst. Het is een verhaal over het dilemma van het leven rond macht, seks en controle, geaccentueerd door een paar trieste eenzame levens. De moeder (heel goed gespeeld door Maureen Carr) is gespannen en in zichzelf gekeerd. De vader komt alleen in de zijlijn voor en toch is hij een belangrijk en cruciaal onderdeel van het drama. Geld is verborgen in dozen en schoenen.<br />Het schrijven was uitmuntend en ik vond de sensuele close-ups van details zoals nagels, rode lippen, een kaars, spiegels enz. De manier waarop de camera werd gebruikt, maakte het heel intiem. Het is een aangrijpend verhaal, met een seksuele ondertoon, terwijl de motregen op de donkere straten van Glasgow de wanhoop van de droeve personages nog verhevigt.<br />Er zijn een paar zeer gedenkwaardige beelden, die alleen worden overgebracht door middel van een wandeling, of door een schouderophalen <0xE2><0x80><0x93> zoals Trise die onder de brug wegloopt. En de verbijsterde en gekwetste blik op het gezicht van Trise in het callcenter, dat mensen door middel van tarotkaarten probeert te helpen, terwijl ze luistert naar gesprekken van bellers over haar eigen mishandeling.<br />In het begin zien we John Paul, met grote, onschuldige ogen, die foto's laat maken terwijl hij wil proberen model te staan. Trise, zijn moeder, is misleid en maakt slechte keuzes voor hem, op een manier die hem wegduwt terwijl zij hem probeert te houden. Het modellenwerk van John Paul wordt escortwerk en de baas van Trise biedt haar geld aan, en uiteindelijk maken ze een afspraakje. Er zijn ook momenten van humor en subtiele ironie. Een uitstekende scène is wanneer ze een tamelijk normale maaltijd gebruiken en zich een beetje openstellen, wanneer de vader verschijnt met zijn duistere aanwezigheid en alles overschaduwt. Maar dit, en andere dingen, bieden momenten van hoop. Ik had soms het gevoel dat het tempo van de film een tikkeltje te hoog lag, maar dat is een klein detail in een andere wijze, uitdagende en gedenkwaardige film, en iets heel anders. Hij staat in het begin in contrast met de meeste Amerikaanse films die ofwel volkomen fantasie zijn, of de echte wereld zoals je die ziet door een bezoedelde bril. Deze film schetst het leven met al zijn ruwe kanten en toont onvergetelijke beelden.<br />Dit is geen 'licht amusement', maar een provocerende en echte levensdramatiek.<br />One Life Stand is een werkelijk ontroerende en emotioneel eerlijke film.