Is deze recensie positief of negatief?

In tegenstelling tot de commentaren die hieronder staan, werd The Big Trail (1930) niet opgenomen met drie camera's 'zoals de latere Cinerama'. Dat was de finale van Napoleon (1927), een heel andere film! The Big Trail werd tegelijkertijd opgenomen in 35mm- en 70mm-(Grandeur)-versies, en beide versies worden van tijd tot tijd uitgezonden op Fox Movie Channel, dus het is gemakkelijk om de ene met de andere te vergelijken. De Grandeur-versie (uitgezonden in de brievenbus met ongeveer de oorspronkelijke verhouding 2-1) is filmisch indrukwekkender met zijn wijde panorama's, maar lijdt aan hetzelfde probleem dat de vroege CinemaScopes teisterde, een gebrek aan close-ups dat regisseur Raoul Walsh werd opgedrongen vanwege focusproblemen. Taferelen met mensen in plaats van mensenmassa's of close-ups zijn veel effectiever in de standaardversie, omdat de camera dan dichter bij de spelers kan komen, waardoor de kijker het gevoel krijgt dat hij erbij betrokken is. Als je de twee versies tegelijk bekijkt, krijg je een nauwkeurig idee van welke opnamen Walsh heeft gekozen om van dichtbij te filmen, in de standaardversie, maar dat niet kon, in de Grandeur-versie. Er zijn ook een paar scènes die met El Brendel te maken hebben: een balletje-balletjespel met Ian Keith, en wat gedoe met zijn vrouw en een ezel, die wel in de Grandeur-versie voorkomen, maar niet in de standaardversie. The Big Trail is, voor de goede orde, de enige van de drie Grandeur-films van Fox die het oorspronkelijke widescreenformaat heeft overleefd. (De andere twee zijn Fox Movietone Follies uit 1929, compleet verloren gegaan, en Happy Days, dat alleen in het standaardformaat is blijven bestaan.) Andere studio's hebben in die tijd ook geëxperimenteerd met widescreen, maar de enige andere film waarvan we weten dat hij in beide formaten bestaat, is The Bat Whispers, die zowel in 65mm als 35mm is opgenomen en door United Artists is uitgebracht. Andere grote films waren Billy the Kid van MGM (1930) en The Great Meadow (1931), Danger Lights van RKO (1930) en The Lash van WB (1930), die allemaal in hun standaardformaat op Turner Classic Movies te zien zijn. s Kismet (1930) werd ook breed en standaard gedraaid, maar schijnt volledig verdwenen te zijn; het gerucht gaat dat hij verloren is gegaan.<br />Waarom gingen de breedbeeldfilms in 1930 stuk?<br />De bioscopen stortten in (al was dat niet de bedoeling) door de beurskrach van oktober 1929 en de spiraal van de kosten van het installeren van geluidsapparatuur, en waren dus niet opgewassen tegen de bijkomende kosten van nieuwe projectieapparatuur en nieuwe bredere schermen voor slechts een handvol films, gefotografeerd in een verscheidenheid van verschillende systemen die niet eens altijd met elkaar waren te combineren. Pas in 1953 zou Fox, nu Twentieth Century Fox, het opnieuw proberen, en deze keer lukte het, met de introductie van CinemaScope op het breedbeeldscherm.