Wat is het sentiment van de recensie?

Naar mijn mening moet een goede documentaire <0xE2><0x80><0x93> vooral een die over controversiële politieke kwesties gaat <0xE2><0x80><0x93> informatief en zo onbevooroordeeld mogelijk zijn. Het gaat erom de waarheid te onthullen. Dat betekent, in het bijzonder, dat de geïnterviewden deskundigen op dit gebied en vertegenwoordigers van alle partijen hebben. Deze film is in dit opzicht een mislukking. De meeste interviews die in deze film zijn opgenomen, bestaan uit'mensen van de straat' die een uiteenzetting geven over de kwestie van de vrede in het Heilige Land. De muur zelf, het vermeende onderwerp van de film, wordt helemaal niet serieus genomen. Voor de meeste interviews wacht de geïnterviewde gewoon tot hij wordt aangesproken en stelt hij algemene vragen als: 'Wat vindt u van de muur?' Ze spreekt geen willekeurige mensen aan in de buurt van de muur en vraagt hun niet hoe ze er rechtstreeks door zijn beïnvloed. Afgezien van één geïnterviewde, de Israëlische generaal die de leiding heeft over de bouw van de muur, hebben we geen 'experts' over het onderwerp die ons de context van de muur kunnen geven (bijvoorbeeld hoe en wanneer het project is begonnen, of het succesvol is geweest, welke groeperingen voor en tegen het project zijn, enz.).<br />Buiten de interviews bestaat een groot deel van de film uit verlengde opnamen van nietszeggende taferelen, zoals rechtstreekse opnamen van de muur, de bouw van de muur en mensen die uit een bus stappen. Die opnamen nemen naar mijn mening veel te veel tijd in beslag. Het is leuk om te zien hoe de muur eruitziet, maar de 20-30 minuten durende rechtstreekse opnamen van de muur (en alleen de muur) zijn overdreven. Het is duidelijk dat deze opnamen (begeleid door Arabische muziek die iets van rouw uitstraalt) uitsluitend zijn gemaakt om de kijkers gevoelens van walging voor de muur op te dringen.