Is deze recensie positief of negatief?

Er bestaat een hele theorie over gruwelen die sommige mensen nauw volgen, namelijk dat de monsters en het geweld niet in beeld moeten worden gebracht. Park Chan-Wook gooit dat concept volledig overboord en laat rechtstreeks zien wat hij wil - en wat hij wil laten zien is zo'n beetje alles wat hij kan bedenken. Hij laat het over aan de acteurs en dialogen om subtiliteit te creëren, en vanuit een stilistisch perspectief lijkt Park bereid om zo'n beetje alles te doen om zijn standpunt over te brengen. Het gaat niet om een specifiek gestructureerde stijl, maar het gaat erom dat je het hele verhaal van de relatie van een stel vertelt, van de maagdelijke afstandelijkheid tot en met volledige afhankelijkheid tot en met totale zelfvernietiging <0xE2><0x80><0x93> en je gebruikt vampirisme als de schakel en priesterlijkheid als het drama. Zo eenvoudig en tegelijkertijd zo complex is het.<br />Je moet het hem nageven. Te veel mensen zijn bereid om een moderne vampierfilm te vergelijken met Twilight, waarbij Twilight bijna altijd de minste van de twee is, maar hier zijn de verhalen in feite vergelijkbaar, maar dit verhaal is rauwer en eerlijker. Niets van dit alles komt's nachts door het raam naar binnen om onzin uit te kramen, maar alles, van de smerigste, wanhopigste en maagdelijkste seksscène tot en met het uiteindelijke misbruik van de echtelijke sponde als de twee hoofdpersonen om de macht over elkaar beginnen te wedijveren. Het is hetzelfde liedje: man en meisje ontmoeten elkaar, het meisje ontdekt dat de man een vampier is, besluit zich toch bij hem te voegen, maar zonder lang en gelukkig te leven, alleen maar een korte, beperkte tijd, terwijl ze gedwongen worden elkaar steeds dichter bij elkaar te houden en de mogelijkheden uitgeput raken. De motivaties van een man die wanhopig naar macht en aandacht snakt zijn bijzonder interessant, maar worden verijdeld door de man die gewoon zo goed mogelijk onder de omstandigheden een goed leven wil leiden, maar een hypocriet is die niet kan toegeven dat hij zijn vampirisme alleen maar gebruikt als een excuus om tegen zijn morele opvoeding in te handelen.<br />De film is niet volmaakt en hij heeft de neiging zich uit te strekken (er is geen sprake van drie aktes, vijf aktes of enige vorm van acteren, alleen maar de ene na de andere scène waarin het karakter wordt opgebouwd en de romantische sfeer wordt verstoord), maar wat er zo geweldig aan is, is dat Park Chan-Wook bereid is alles openhartig en eerlijk te laten zien terwijl hij geniet van de gruwelen van spanning en bloed. Hij zorgt ook voor een vakkundig gekozen soundtrack die de emotionele noten op een behoorlijk effectieve manier weet te raken.<br />- PolarisDiB.