Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Net als bij de meeste musicals uit die tijd moet je de werkelijkheid bij de deur controleren. Broadwaymelodie van 1938 is in de verste verte niet geloofwaardig en ook niet plausibel, maar op een vreemde manier wel grappig. Deze film is eigenlijk alleen maar een excuus om de talenten van de sterren uit te buiten. Sommige scènes gebeuren gewoon alsof ze in een recensie staan en niet in een door plot gedreven film.<br />Judy Garland straalt en het is jammer dat ze zo weinig te doen heeft, tenzij er nog veel over is op de vloer van de snijkamer.<br />Een van de meest zinloze gebeurtenissen is de manier waarop Eleanor Powell een hoofdrol krijgt in een Broadway-show en Robert Taylor zegt dat het van zonsopgang tot zonsondergang werk, werk, werk zal zijn. Er gaan een paar scènes voorbij en er is geen werk, geen repetities... NIETS. Ze heeft geld nodig om een paard te winnen op een veiling. Ze heeft geen geld. Krijgt ze niet betaald terwijl ze repeteert? Taylor moet geld lenen om te helpen. Hij wordt verondersteld een grote producent te zijn. Hij heeft geen geld??? Hoe dan ook, dat zijn maar twee elementen in dit vreemde verhaal.<br />De musicalnummers zijn heel mooi, wat voorkomt dat het een totale mislukking wordt. Broadwaymelodie van 1940 is veel beter dan Broadwaymelodie van 1936.