Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film was een complete ramp voor me. Er is één ding dat een film moet hebben om de moeite waard te zijn, en dat is de psychologische geloofwaardigheid van de hoofdpersonen... helaas is dat hier niet het geval. De hoofdpersonen gedragen zich het grootste deel van de tijd irrationeel, en zelfs als ze een reden voor dat gedrag hebben, wordt die ons niet onthuld door de regisseur. Het personage van Sophie Marceau is bijzonder irritant, ze maakt overal in de film foto's van, terwijl je iets rationelers zou kunnen verwachten (bijvoorbeeld een ontmoeting met haar moeder in het ziekenhuis)... en waarom is ze eigenlijk met die vent getrouwd? (Nee, dit is geen spoiler.) De plot lijkt soms wel gejat uit een soapserie, en hoewel de acteurs het goed doen, zijn ze niet echt overtuigend. Het is niet slecht om te presteren, maar veel helpt het niet. Al met al kon ik geen manier vinden om met deze film in contact te komen. Niet dat ik na het eerste uur al te veel probeerde. Ik ben nog nooit tijdens een film de bioscoop uit gelopen, maar tot nu toe was dit de meest intieme keer in mijn leven.