Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik hoorde voor het eerst van deze film toen ik een voorvertoning zag van een andere film. Ik was geïntrigeerd, maar hij was nog niet in de bioscoop te zien.<br />Het is geen gemakkelijke film om meerdere keren naar te kijken. Er wordt veel geweld gebruikt tegen ongewapende burgers. Er zijn hier lessen te leren. Een van de zinnen van Patricia Arquette komt hierop neer: 'Voor Amerikanen, als het niet op tv gebeurde, dan gebeurde het gewoon niet.' Daar zit een hoop waarheid in.<br />Een andere is dat ze op een gegeven moment denkt dat soldaten, alleen omdat ze aankondigt dat ze een Amerikaanse burger is, voor haar opzij zullen gaan. Zo werkt het niet. Het decor is prachtig. De acteerprestaties zijn uitstekend. Vooral THE PROFESSOR is goed. Maar ik geef vooral om deze personages. Francis McDormand en Spaulding Gray zijn prima, maar ze zien er kort uit, dus ze doen er niet veel toe. Patricia heeft lef. In de handen van een mindere acteur had dit heel slecht kunnen aflopen. Aangezien het liefde of haat is in de film, moet je toch het idee hebben dat er in deze eeuw nog steeds militaire dictaturen bestaan in de wereld, en tot een van ons gewond raakt, negeren we hun onderdrukking.<br />Aung San Suu Kyi is de vrouwelijke politieke leider in de film. In het echte leven won ze de Nobelprijs voor de Vrede. De regering-W. Bush, vanaf de dag dat ik dit schrijf, probeert de militaire regering onder druk te zetten om besprekingen met haar aan te gaan en de regering opnieuw te formeren. De regering-Burmize werd zo nauwlettend in de gaten gehouden dat de naam van het land is veranderd in de Republiek Maynamar. De regering van de Verenigde Staten moet de nieuwe naam nog herkennen.<br />Als je geen boodschap in je film hebt, kijk dan niet naar deze. Als je geen bezwaar hebt tegen een beetje vermaak bij je amusement, dan is het een mooie.