Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Tot de laatste aftiteling was het duidelijk dat deze film in 1989 was gemaakt, omdat alle elementen van de productie op die van 1960 leken <0xE2><0x80><0x93> het acteerwerk, de karakters, de sets en de rekwisieten hadden allemaal een esthetische uitstraling uit een andere tijd.<br />De film opent met het moment vlak voor het afwerpen van de atoombom op Hiroshima en hoe dit tragische incident een gezin beïnvloedt: een jonge vrouw, Yasuko, die bij haar oom en tante woont. Zelfs in zwart-wit, met special effects die naar moderne maatstaven nogal primitief zijn, maar niettemin aangrijpend en effectief, zijn de beelden van de onmiddellijke nasleep van de bom behoorlijk afschrikwekkend. Familieleden worden voor elkaar onherkenbaar, anderen lijken op zombies als ze in shock door de straten dwalen.<br />De titel verwijst naar regen die kort na de bom viel, vermengd met radioactieve as, en waarin Yasuko gevangen wordt genomen. Geruchten dat Yasuko ten tijde van de bomaanslag in Hiroshima was, beïnvloeden haar huwelijksvooruitzichten, en later komt men erachter dat de zwarte regen inderdaad ziekten veroorzaakt. De film gaat niet alleen over de fysieke effecten van de bom op de Japanners, maar ook over de sociale en psychologische schade die werd aangericht.<br />Ik vond de film meelevend en een fascinerende reis naar een unieke cultuur. Hoewel de film in de eerste plaats gaat over de pijn die één gezin voelt, is de milde politieke boodschap van de film vandaag de dag relevant en waarschijnlijk voor altijd <0xE2><0x80><0x93> oorlogen hebben afschuwelijke gevolgen en moeten niet worden gevoerd tenzij het absoluut noodzakelijk is. Men zegt dat de geschiedenis zich herhaalt en dat de huidige leiders van de 'Coalitie van de Wiling' niets hebben geleerd. Hoewel er sinds 1945 geen atoomoorlog meer is uitgebroken, is dat wel het geval met andere dodelijke gevolgen. Deze film is fascinerend om te zien.