Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De plotlijn is een vertoning van de onderbuik van de Amerikaanse politiek. Hoewel het thema alledaags lijkt,'maakt' de film zich door de onconventionele manier waarop het verhaal wordt verteld.<br />De personages worden met overtuiging gespeeld. Je voelt de onschuld van de hoofdpersoon, en zijn onschuld gaat verloren. De politicus is de prins van de dubbelzinnigheden, een echte slang.<br />Het camerawerk is indrukwekkend. Het bevestigt de nuances van het acteren en de dialogen. Idem dito voor de muziek.<br />Het verhaal gebruikt een parabelstijl waarin de boodschap is gevuld met dubbelzinnigheden. Een heel slimme strategie van de schrijver/regisseur. De spanning in de verhaallijn wordt doorgetrokken tot de laatste scènes.<br />De film was als een goed detectiveboek. Je wist dat het slecht was, je wist niet precies wat het kon zijn <0xE2><0x80><0x93> je had je vermoedens <0xE2><0x80><0x93> en als het kwaad werd onthuld, liet je je adem ontsnappen, je had niet gemerkt dat je je inhield. Bedroefd schudde je je hoofd.<br />Een goed geschreven en goed verteld verhaal. 3 hoeraatjes voor een jonge schrijver/regisseur.