Is deze recensie positief of negatief?

Het citaat hierboven zegt zo'n beetje alles over 'Slipstream'. Na het eerste halfuur had ik me uit deze film moeten terugtrekken, maar ik besloot dat ik eerlijk moest zijn en het een kans moest geven. Ik zal er niet meer naar kijken, dus als iemand zo vermetel is om me terug te bellen met het aantal clichéregels in de film, weet ik zeker dat het een record zal vestigen.<br />Een paar verder prima en getalenteerde acteurs zijn met deze sukkel in aanraking gekomen; Mark Hamill speelt een futuristische premiejager en Bill Paxton is zijn prooi. Paxtons personage heeft Hamills gevangene gekaapt, een androïde die zijn naam heeft overgenomen van de dichter Byron (Bob Peck). Tasker (Hamill) schiet Owens (Paxton) neer met een pijltje met een opsporingsapparaatje, zodat hij en zijn metgezel Belitski (Kitty Aldridge) het tweetal in de gaten kunnen houden. De echte vraag is echter waarom hij het apparaatje niet gewoon op Byron afvuurde, waarmee hij de tussenpersoon uitschakelde.<br />Als je geniet van de ene onsamenhangende scène na de andere met langdradige vertolkingen en artistieke schijterij, dan neem ik aan dat je hier iets interessants zult vinden. Maar je kunt me er niet van overtuigen dat de film op welk niveau dan ook zinvol is. Scènes uit een futuristisch Stenen Tijdperk maken plaats voor snobisme uit de hogere kringen, maar het toppunt van slechte smaak wordt bereikt wanneer Paxtons personage na een nachtje feestvieren wordt getoond met zuigzoenen over zijn hele torso. 's een of andere verborgen betekenis hier, je overdrijft echt.'<br />Geduldig wachtend tot het kader met 'Einde' in zicht kwam, helaas, zelfs dat werd ontkend. Als schoonheid in het oog van de toeschouwer ligt, dan geldt dat ook voor begrip; deze film had geen van beide. Toch was er één verdienstelijke bijkomstigheid toen de aftiteling begon <0xE2><0x80><0x93> een indrukwekkend beeld van een half dozijn heteluchtballonnen. Blijkbaar hield de film ze drijvende.