Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik leefde mee met het lot van de eerste man, Schmitter, die we in deze episode om het leven zien komen. Hij deed me denken aan de angst die je voelt als je's nachts ergens in je eentje een nachtwaker bent <0xE2><0x80><0x93> het soort werk dat ik ongeveer twintig jaar geleden kort heb gedaan. Natuurlijk liep ik nooit het gevaar dat ik tot op het bot verkoold zou raken, zoals het hoofd van de kolonie (Lynch) graag beschrijft. Het monster in het donker hier, dat leden van een diepe mijnkolonie vermoordt, wekt in de eerste akte een angstaanjagende indruk. We zien het niet echt in de eerste scènes en, zoals velen van ons beseffen, de beste monsters worden soms aan de verbeelding overgelaten. is een van de geuite beschrijvingen, maar het blijkt een grote, hobbelige pepperoni-pizza te zijn, die over de grond stuitert als een siliconen duizendpoot <0xE2><0x80><0x93> een beperking van het budget van de show, helaas. Dit is ook te zien op het nieuwste matte schilderij, beroemd bij Trek-fans, de enige manier om een lang shot van de mijnbouwoperaties over te brengen.<br />Maar het hele thema van deze aflevering gaat over wat er aan de binnenkant is, in ieder geval niet wat er aan de buitenkant te zien is. Zeker, deze Horta, een pas ontdekte, op siliconen gebaseerde levensvorm, ziet er op het eerste gezicht uit als een hersenloos monster. Dankzij Spocks telepathische vermogen (waarschijnlijk het beste gebruik van een Vulcan-geest voor plotdoeleinden), komen we erachter dat het een zeer intelligent, zelfs ontwikkeld wezen is. Ik vond het heel levensecht in zijn scène waarin hij zich verkneukelt over zijn succes, hoewel hij Kirk niet in zijn enthousiasme kan laten delen <0xE2><0x80><0x93> Kirk heeft het te druk met het organiseren van resultaten. Naarmate het verhaal vordert, werpt de episode onverwachte wendingen in het karakter en de motivatie van het publiek op; Spock pleit voor de noodzaak om dit ontdekte leven mogelijk te bewaren, terwijl Kirk zijn gebruikelijke standpunt inneemt om de dood van alle roodhemden te voorkomen (geen halve maatregelen, zoals in 'The Man Trap'). Kirk, die om de een of andere reden zijn mond houdt over het afvuren van een dodelijke vuurstoot, alsof de opwinding van de jacht was weggeëbd en hij tijd had gehad om over Spocks opmerking na te denken (ik geloof dat Shatner tijdens het filmen hoorde dat zijn vader was overleden). Dit is voor het grootste deel van het eerste seizoen ongewoon, maar het loopt goed af. Het conflict komt voort uit de behoeften van het fundamentele kapitalisme, zoals het bereiken van standaardquota, in tegenstelling tot het beschermen van de natuurlijke omgeving en zijn bewoners <0xE2><0x80><0x93> een ruimtetijdversie van het beschermen van uilen tegen de tractors van de moderne vooruitgang. Ondanks de vele moorden en het gevoel dat alles elk moment met één opgewaardeerde faser naar de bliksem kan gaan, slagen Kirk en Spock er op de een of andere manier in een overeenkomst te sluiten die iedereen tevredenstelt. Ik denk dat mensen en silicaten in de 23e eeuw redelijker zijn.