Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb zelden zo hard om een film gelachen. Let wel, ik lachte om AT Iron Eagle, niet om AT AT, want dit is waarschijnlijk de stomste film die ik ooit heb gezien (met uitzondering van de sf-monsterlijke CyberTracker). Vergeet ook niet dat dit geen komedie is!<br />Zelfs als je de belachelijke plot over het hoofd ziet (het idee dat een zestienjarige een Amerikaanse luchtmachtbasis kan binnenwandelen, een F-16 kan stelen, naar het Midden-Oosten kan vliegen en ongeveer duizend mensen kan doden zonder dat iemand het merkt), zit de film vol met belachelijke actiescènes die nergens op slaan. Zo gebruikt Doug Masters op verschillende plaatsen in zijn vliegtuig een machinegeweer om een stalen balk, een verkeerstoren en een tent neer te schieten. Al die dingen exploderen in een enorme vuurbal. Waarom? Het vijandelijke vliegtuig explodeert ook op een vreemde manier die doet denken aan een papieren vliegtuigje dat met vuurwerk wordt opgeblazen.<br />Het positieve is dat ik van deze film heb genoten. Toegegeven, niet op de manier die de makers waarschijnlijk voor ogen hadden, maar toch heb ik erom gelachen en later de dvd gekocht. Het wordt nog beter door de indrukwekkende aanwezigheid van David Suchet als de kwaadaardige terroristenleider (misschien herinner je je hem als de besnorde Belgische rechercheur Poirot?). Over het geheel genomen is de film dus een lachertje en een luchthartig alternatief voor serieuzere gevechtsvliegtuigenfilms als Top Gun. Ook al is hij net zo subtiel homo-erotisch (kijk maar naar de mannenomhelzing tussen Doug en Chappy. Er is iets gaande tussen die twee!)