Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hoewel ik alle klachten over deze film al had gelezen voordat ik hem zag, had ik nog steeds belangstelling voor de voorvertoning. Ik weet niet of het kwam omdat ik een bom verwachtte of zo, maar ik vond de film echt leuk. De ik was helemaal niet bang tot de tweede helft van de film, maar zelfs toen was hij helemaal niet zo slecht. Ik denk dat de meeste scènes en vals alarm realistisch waren, zij het een beetje te toevallig, maar het was nodig om het verhaal door te laten gaan. Ik denk dat het huis en de omgeving de perfecte omgeving zijn voor dit soort films, het is mooi en groot, maar dan worden dezelfde aantrekkelijke eigenschappen eng. Ik denk ook dat de lichtregeling bijzonder goed werkte, omdat ze niet alleen bij binnenkomst aansprongen, maar er was geen manier om ze aan te houden, zodat het huis donker bleef buiten het kleine gedeelte waar Jill zich bevond.<br />Over Jill gesproken, ik vond dat haar rol vrij goed gespeeld werd, in het begin was het niet zo geloofwaardig, maar na een paar telefoontjes was het prima. In feite worden de scènes waarin ze bang is perfect gespeeld. En eindelijk heeft iemand de haardpook goed gedaan. Ik kan je niet zeggen hoe vaak ik bij mij thuis een geluid hoor, dan pak ik de pook, en het was aardig van haar om dat ook te doen, ook al vergeet ze het idioot genoeg op het moment dat ze het het hardst nodig heeft.<br />Wat de gaten in de plot betreft, de film is niet perfect, maar bijna alle gaten kunnen worden verklaard, en een deel van het mysterie is hoe hij binnen is gekomen... hoe lang heeft hij haar precies in de gaten gehouden? Hoe is hij naar buiten gekomen om haar vriendin te vermoorden? En wanneer is de tuinman precies gestorven? Al met al heb ik ervan genoten en het verbaasde me hoe snel het ging. Het hield mijn aandacht vast en ik wilde zien hoe het afliep, hoewel het einde heel kort was en een nare smaak in mijn mond achterliet. Mijn enige klacht, afgezien van het einde, was het gebrek aan karakterontwikkeling. Ze hadden er tien minuten met haar en haar vrienden of zo aan kunnen toevoegen om ons meer medelijden met haar situatie te laten hebben, om ons een voorproefje van haar persoonlijkheid te geven en om ons een voorproefje te geven van hoe ze de situatie zal aanpakken (bijvoorbeeld de scène waarin ze overweegt terug te gaan om de kinderen te halen, het lijkt erop dat er aan het begin een scène ontbreekt waarin ze zegt dat ze alleen maar om zichzelf geeft of zoiets).