Is deze recensie positief of negatief?

De onverwachte draai die regisseur Todd Verow aan zijn sentimentele debuutfilm geeft, heeft een voorspelbaar resultaat: hier is niets nieuws te zien. Aantrekkelijke maar niet overtuigende hoofdrollen <0xE2><0x80><0x93> die twintigers horen toch op de middelbare school te zitten? <0xE2><0x80><0x93> en banaliteiten over verwarde, puberale seksualiteit <0xE2><0x80><0x93> dat lijkt me niet de beste manier om de belofte van Anonymous te verkennen, die al even egocentrisch was, maar ook eerlijk, rauw en, in vergelijking, niet al te sentimenteel. Ik heb geen idee wat ik van deze saaie en weinig inspirerende film moet denken, behalve dat ik hoop dat Verow een andere carrière vindt. Tuurlijk, het is pretentieloos, maar dat is Mike Huckabee ook.<br />Maar geen enkel attribuut is zo afschuwelijk als Jim Dwyers elektronica, die non-stop, van muur tot muur, over de hele lengte van deze film knettert. Als ik dit had gezien en gehoord in een bioscoop, zou ik naar buiten zijn gelopen. Gelukkig kon ik op mijn laptop het geluid uitzetten.