Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is gewoon weer zo'n slechte film van Chuck Norris. Norris speelt een agent die een gestoorde seriemoordenaar van vrouwen op het spoor is. Hij heeft die vent drie jaar geleden achter de tralies gezet, maar op de een of andere manier komt die vent door de tralies van het gekkenhuis waarin hij zit heen door wat eruitziet als flosdraad. Dan ontsnapt de moordenaar in een schoonmaakbusje, rijdt over een klif van honderdtwintig meter hoogte en overleeft het om wat tijd door te brengen in een theater dat aan het verbouwen is. Irish Jack O'Halloran is het beste in deze film, maar net als in Superman II zegt hij geen woord. Op de een of andere manier moet dat hem dreigender maken. Ron O'Neal van de Super Fly-beroemdheid en Steve James zijn verspild aan de rol van de burgemeester en de rol van Norris. De film bevat ook het idiote subplot van Norris en zijn vriendin die een buitenechtelijk kind krijgen; het lijkt wel een film uit de jaren tachtig. Als het koppelen van Norris''serieuze' rol gepaard gaat met overdreven muzikale aanwijzingen die elke volgende scène op een voorspelbare manier aankondigen, wordt het een hele klus om naar de film te kijken. De opbouw tijdens het zoeken naar de moordenaar in het theater is interessant genoeg, met Norris die door de schaduwen kruipt om de schuilplaats te ontdekken, maar het slotgevecht is teleurstellend nadat het zo veelbelovend is begonnen. Het is weer zo'n teleurstelling van Cannon Films, en hij speelt als een film die voor de televisie is gemaakt.