Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ongeveer vier maanden voordat de film werd uitgebracht, werd ik uitgenodigd voor een vroege vertoning. Ik moest de film zien en later een pakketje invullen over mijn gedachten. Het was het moeilijkste wat je op aarde kon doen. De voorstelling kroop voorbij en je begon al snel te wensen dat je dood was. Het punt is dat er twee soorten mormonenfilms zijn. De goede met een echt goed verhaal en de waardeloze die gewoon waardeloos zijn. Heiligen en Soldaten, dat is nog eens een goede film. Maar met die zogenaamde komedies doen de schrijvers en de acteurs gewoon te veel hun best. In wezen proberen ze grappig te zijn als ze dat niet zijn. Geen wonder dat er zo'n klein publiek voor deze films is; ze zitten vol 'inside jokes' die om te beginnen al niet grappig zijn, en ze proberen gewoon de draak te steken met de gewone dingen. Het is het verhaal dat de film maakt, en de verhalen voor deze films zijn gewoon zwak. Ik wed dat je kunt raden hoe mijn pakketje eruitzag toen ik opdracht kreeg het na de film te vullen. ;)