Wat is het sentiment van de recensie?

'One True Thing' is een heel rustige film, die in de herfst van 1998 begon en goede recensies kreeg, maar weinig kassuccessen. De film vertelt het verhaal van Ellen (Renee Zellweger), een workaholic die gedwongen is weer thuis te gaan wonen om voor haar terminaal zieke moeder (Meryl Streep) te zorgen, zodat haar afstandelijke vader (William Hurt) zijn academische faculteit kan leiden. Deze termen zijn slechts algemeen. De kracht van 'One True Thing' ligt in de manier waarop de acteurs hun personages boven het clichégebied van Hollywood verheffen.<br />Streep is Kate, de perfecte huisvrouw, wier vermogen om met haar charme een kamer op te vrolijken duidelijk wordt in de openingsscènes van een gekostumeerd feest ter ere van Hurts verjaardag. Maar Ellen heeft nooit een hechte band met haar moeder gehad, en sinds ze aan Harvard is afgestudeerd, heeft ze een zekere verloedering over zich <0xE2><0x80><0x93> Ellen denkt bijna dat haar moeder een simplistische luchtfietser is. Maar aan de andere kant bewondert ze haar vader <0xE2><0x80><0x93> die een speciale passie deelt: schrijven. Ellen schrijft voor een agressieve New Yorkse firma, en haar hart breekt bijna als haar laatste stuk wordt afgewezen door Hurt, die een heel eenzame figuur lijkt te zijn.<br />Om ter zake te komen: naarmate Kate zieker wordt, verandert Ellens perspectief en komt ze dichter bij haar moeder en verder van haar vader. Hurt blijft smoesjes verzinnen om er niet te zijn als de familie hem het hardst nodig heeft, en Ellen neemt aan dat hij een verhouding heeft. Intussen heeft ze haar bureau op haar werk opgegeven om met de 'cultgroep' van haar moeder, de Minnies, te gaan knutselen, en ook om erachter te komen dat haar moeder niet zo zwak is als ze eerst dacht.<br />Zonder al te veel prijs te geven, is 'One True Thing' een meesterwerk in karakterstudie. Streep geeft weer een prachtige voorstelling, deze keer op een subtiel niveau dat langzaam begint maar eindigt met een briljante toespraak over de huwelijksgeloften. Streep heeft haar elfde Oscarnominatie voor deze voorstelling verdiend. Hurt is ook overtuigend als de vader die een geheim met zich meedraagt dat pas op het einde wordt onthuld. Maar het is Renee Zellweger die deze film steelt. Vergeet 'Chicago', 'Cold Mountain', 'Bridget Jones' Diary'. of wat je haar ook maar hebt zien doen en deze film hebt zien huren. Ze is er opmerkelijk goed in. Zellweger slaagt erin de bittere wrok van haar personage over het feit dat ze haar ouders niet kan begrijpen binnen de perken te houden en een realistische weergave te geven van een jonge vrouw die haar best doet om haar lippen op elkaar te houden terwijl ze vanbinnen schreeuwt.