Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het mag dan niet zijn meest hilarische film zijn, maar 'Moose' is een van de meest bevredigende kluchten van Charley Chase, twintig minuten slimme komediegrappen, fraai gechoreografeerde fysieke komedie en amusante kwinkslagen (die natuurlijk zijn ingestudeerd), allemaal gebaseerd op een maffe en volslagen onwaarschijnlijke premisse. We krijgen aan het begin te horen dat dit 'een verhaal is over alledaagse mensen <0xE2><0x80><0x93> een vrouw met een gezicht dat een klok tot stilstand zou brengen <0xE2><0x80><0x93> en haar man met een gezicht dat hem weer zou laten lopen'. Algauw ontmoeten we Charley Moose met zijn vooruitstekende tanden en zijn vrouw Vivien, die een enorme neus heeft. Ten eerste dat Charley zijn overbeet zou laten corrigeren op de dag dat zijn vrouw haar neus zou laten repareren, ten tweede dat beide echtgenoten hun cosmetische operaties geheim zouden houden voor de ander, en ten derde dat Charley en Vivien elkaar niet zouden herkennen als ze elkaar later in het openbaar zouden tegenkomen. Dat klinkt nogal vergezocht, vind je niet? Meerdere vergezochte mogelijkheden, lijkt me. We bevinden ons duidelijk in de wereld van de klucht en moeten ons maar zien te redden met de malle wendingen in de plot, dus zolang je je kunt ontspannen en je geloofwaardigheid kunt vergeten, zul je van deze korte versie genieten. Als de verschillende complicaties van het verhaal zijn vastgesteld, begint het verhaal op zijn gemak, maar het wordt spannend als Charley en Vivien elkaar hebben 'ontmoet' en een afspraak hebben gemaakt om samen naar een feestje bij Charleys tandarts te gaan. Ze haasten zich allebei opgewonden naar huis, gaan afzonderlijk naar binnen en zijn zich aanvankelijk niet bewust van elkaars aanwezigheid. (Meneer en mevrouw Moose lijken trouwens behoorlijk rijk te zijn, want ze wonen in een villa zo groot als een luxe hotel.) Er volgt een prachtig getimede scène die enigszins doet denken aan Buster Keatons THE NAVIGATOR, waarin man en vrouw door het huis rennen zonder elkaar ooit echt te ontmoeten. En als ze eenmaal op het feest zijn, gaat de komedie pas echt in de hoogste versnelling als Charley gedwongen wordt om te dansen met de slungelige muurbloem Gale Henry. Henry, zelf een achtenswaardige actrice die in veel korte komedies van voor 1914 heeft gespeeld, is hilarisch als de danspartner die veel energie maar weinig gratie aan haar dans geeft. Er is ook een elegante filmische invalshoek tijdens deze scène, waarin de camera omlaag zoomt om ons alleen de schoenen van Charley, Gale, Vivien en Viviens danspartner te laten zien, maar we kunnen precies volgen wat er tussen die twee principes gebeurt door naar hun voeten te kijken.<br />'Helaas voor Charley en Vivien, het feest zij.' Er wordt een inval gedaan in het huis van Charley Chase, en vanaf dat moment vermenigvuldigen zich de complicaties als ze aan het politienet weten te ontsnappen en naar huis terugkeren. Als Charley zich realiseert dat zijn pas bezoedelde vrouw probeerde met een andere man de koffer in te duiken, besluit hij haar een lesje te leren... terwijl hij voor het gemak natuurlijk vergeet dat hij hetzelfde probeerde te doen. De laatste paar minuten van deze film bieden een paar van Chase' grappigste fysieke komedies, afgemaakt met een goede kijkerknevel voor de clou. De kijker verlaat de bioscoop met een warme gloed, en zal zeker genieten van de amusantste komedies die geproduceerd worden door de productieve, jammerlijk onderschatte Charley Chase.