Is deze recensie positief of negatief?

De buitengewoon aanbiddelijke Suzy Delair speelt een statige artieste die geobsedeerd is door haar succes in het theater. Haar echtgenoot en begeleider, gespeeld door Bernard Blier, is een beheerste, maar jaloerse man. Als hij er op een niet al te prettige manier achter komt dat zijn flitsende vrouw een afspraak heeft met een wellustige oude zakenman met de bedoeling haar carrière te bevorderen, verliest hij alle controle en bedreigt hij de zakenman met moord. Nu moet ik op dat moment ophouden met het beschrijven van de film, omdat hij zich met zijn kronkels, onthullingen, dubbelzinnigheden en spanning op zo'n dun ijs begeeft dat het gevaar loopt in gevaar te komen als je er ook maar iets van zou suggereren. Ik weet niet hoe goed of slecht dat is voor de werkwijze van de Franse politie die uitgaat van de dans- en zanggemeenschap, hoewel het zeker interessant is dat we al die tijd weten wie het niet heeft gedaan. We weten alleen niet wie het wel heeft gedaan.<br />Het verhaal hangt af van de procedure van het volgen van aanwijzingen, waar ideale alibi's falen en voorzichtig verzonnen verzinsels en misleidingen uiteenvallen. Interessant is dat dit een thriller is waarin spanning wordt opgewekt, ondanks de kennis waarover men traditioneel te snel zou denken.<br />De Quay of the Goldsmiths is de minst duistere van de films van Henri-Georges Clouzot. Het is bij lange na niet zo sinister als de schokkende _Les Diaboliques_, niet zo tragisch als het fascinerende _Le Wages of Fear_ of zo eng als _Le Corbeau_. Misschien komt het door de levendigheid van de danszalen en theaters van het Frankrijk van de jaren veertig, die allemaal fungeren als het milieu van deze misdaadthriller.<br />Clouzot begrijpt en keurt zijn personages goed, zelfs de slechteriken, terwijl hij in zijn andere films eerder wraakzuchtig is. Hij heeft misschien begrip voor de intrigerende vrouwen in _Les Diabolique_ of voor de vrachtwagenchauffeurs die zo diep zinken dat ze een gruwelijke dood riskeren om zich van een ellendig leven in _Le Wages of Fear_ te bevrijden, maar er is meer.' Het is niet zo dat de filmmakers het met elkaar eens of oneens zijn, want het zijn personages die duidelijk de directe beslissingen hebben genomen die hun lot bepalen. Alle personages in deze film met meer vaste grond onder de voeten hebben scènes en momenten die ons in hun ban houden, zelfs de harde, kille rechercheur die gespeeld wordt door Louis Jouvet, die zich zorgen maakt over zijn jonge adoptiezoon te midden van alle ellende en wanhoop die er op elk moment van de dag in zijn leven kan gebeuren.<br />Er is humor en ongegeneerde sexyheid, vooral van de kant van Delair, die de druk tot op zekere hoogte neutraliseren. Clouzot oefende in stilte zijn vak uit, geduldig, tot hij zijn onverbiddelijke latere films maakte, waarin hij zijn publiek geen vergeving van de spanning gunde.