Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Om Thora Birch te parafraseren: 'Ik vind deze film eigenlijk wel leuk. Het is precies het tegenovergestelde van alles wat ik in een film haat.'<br />Deze obscure film was te onopvallend en te intelligent om een bioscoopuitgave te krijgen; voor enige kans op succes zou een kostbare reclamecampagne nodig zijn geweest. En een verhaal over de opkomst van de jeugd waarin niets spectaculairs gebeurt <0xE2><0x80><0x93> waar in plaats daarvan de aandacht gericht is op karakterontwikkeling, met een beperkt publiek. Wie heeft er ooit gehoord van een volwassen tienerfilm?<br />Maar als je de kans hebt om dit te zien of als je een paar dollar kunt missen voor de dvd, zou je het een stuk slechter kunnen treffen. Het is niets revolutionairs, maar het heeft veel in zich en blijft goed hangen bij herhalingen.<br /><0x3E><0x3E> Jason London (als Todd Boomer uit de hoogste klas van de middelbare school) is de ster en past net zo goed bij dit personage als bij zijn rollen in 'De man op de maan' en 'Verdwaasd en verward'. Hij wordt geholpen door uitzonderlijk werk van zijn tegenspeelsters. Tia Carrère in de titelrol is een openbaring (ze kan acteren) als Todds wiskundeleraar en geliefde. Christopher McDonald als de leraar die zichzelf speelt. Zak Orth en Alexondra Lee als Todds beste vrienden, en Jeffrey Tabor als zijn vader.<br /><0x3E><0x3E> Zoals iemand eerder opmerkte, is dit een 'volwassen' film. Zelfs Todds ouders staan onverschillig tegenover elkaar: zijn vader snakt naar het titelpersonage en zijn moeder (Leslie Lyles) zit de hele tijd letterlijk aan de telefoon terwijl ze op het scherm verschijnt (een apparaat dat bij elke volgende verschijning een groter komedie-element krijgt). De romance met Londen-Carrere heeft onverwachte charme en is veel geloofwaardiger dan alle andere oudere vrouwenverhalen die je waarschijnlijk zult tegenkomen.<br />Maar de echte kracht van de film is de zich ontwikkelende relatie van de drie vrienden. Er is hier geen overdreven melodrama, alleen maar drie onvolwassen mensen die elkaar afwisselend testen en vertrouwen, afhankelijk van alle dynamiek die drie jonge mensen tot dit soort dingen kunnen brengen. Ze slagen er zelfs in een 'geloofwaardige' driepersoonsrelatie op te bouwen, misschien wel de eerste in de geschiedenis van de film.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.