Wat is het sentiment van de recensie?

Utopia, gemaakt in Frankrijk in 1950, was de laatste film die Laurel en Hardy produceerden. Met de slechte reputatie die het duo heeft voor hun producties van na 1930, verwachtte ik dat deze film vreselijk zou zijn. Hoewel hij, toegegeven, niet voldoet aan de maatstaven van hun 'vintage' komedies, was ik aangenaam verrast. Hij is om naar te kijken, en voor een deel echt grappig! En de plot is zeker van dezelfde maatstaf als je zou verwachten. Sommige grappen zijn afgeleid van hun eerdere werk, maar als je bedenkt dat deze film hun eerste was in vijf jaar na hun laatste in Hollywood geproduceerde film, 'The Bullfighters', worden de scènes zelfverzekerd uitgevoerd zoals je van deze professionals zou verwachten. Sommige scènes stellen niet veel voor, maar de waarde van deze film is dat sommige scènes grappig zijn, en als zodanig absoluut onbetaalbaar. Ik genoot vooral van de bedscène.<br />Ik voelde me verdrietig aan het eind van de film. Onze helden worden achtergelaten op hun eigen onbewoonde eiland. Het is zo'n metafoor voor de echte waarheid. Hollywood en het publiek van die tijd hadden de sterren verbannen naar een onbewoond eiland van herinneringen, en dat zou het laatste beeld worden dat ze in de film zouden spelen. Ollie stierf zeven jaar later en Stan stierf vijftien jaar later. Stan wees een aanbod af om in 1963 te verschijnen in 'It's A Mad Mad Mad Mad Mad World'. Wat was dat jammer <0xE2><0x80><0x93> een kleurenfilm, slechts twee jaar voordat hij overleed. Maar zijn gezondheid was waarschijnlijk niet al te best.<br />Deze jongens zijn waarschijnlijk de grootste komedianten aller tijden, en hoewel de film verre van hun werkelijke potentieel is, is het toch een eer om hen voor de laatste keer in een film te zien verschijnen, en de echo's van hun enorme talent te horen.