Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het verhaal stelt niet veel voor. Een jonge vrouw steelt wat geld uit de saaie supermarkt in Vermont waar ze werkt, besluit weg te lopen naar Florida, waar hij ervan droomt om met haar vriendin Julie naar school te gaan, en komt op de snelweg een vreemd stel tegen. Als je je het oudere stel uit 'Rosemary's Baby' herinnert, heb je een idee van hoe die twee zijn. Bill heeft een komisch gezicht en is gepensioneerd. Sandra is een ex-stripteasedanseres die nu een truckstophoer is, al komen we daar niet meteen achter. Ze zijn hartelijk, behulpzaam en vol gezond verstand. Ze adopteren het meisje, Alice, en beloven haar een lift te geven in hun uitgebreide camper, hoewel ze niet'rechtstreeks' naar Florida rijden.<br />Hier had de film honderd procent fout kunnen gaan. Het enige wat de filmmakers hoefden te doen, was het bejaarde echtpaar in de verpersoonlijking van het kwaad veranderen. Ze zouden de maagdelijke Alice (met handboeien aan het bed vastgemaakt of zoiets) meenemen en haar lichaam verkopen aan elke gladjanus die veel geld heeft en van ruige seks houdt. (Het zou Alice heel wat moeite hebben gekost om te ontsnappen, met veel mislukte pogingen, voor de laatste schietpartij.) Maar nee. Het echtpaar is echt heel aardig, en Alice is verre van maagdelijk. Alice hoort Sandra met een klant praten, vraagt hoe het met de zaak gaat en probeert zelf een klant te versieren. Bill voorkomt dat er iets gebeurt en staat erop dat ze het goed doet, als ze het al wil doen. Ze praten haar niet om. Ze leiden haar.<br />Alice verdient een paar honderd dollar, wat een paar honderd dollar meer is dan ze had toen ze het stel leerde kennen. Bill en Sandra bewaren haar geld in de kluis, waar klanten het niet kunnen vinden. Alice begrijpt het niet. Ze vindt hoerenlopen geen prettig werk en ze denkt dat ze nooit betaald zal worden, want elke keer als ze vraagt of ze ergens afgezet wil worden, antwoordt Sandra met: 'Wat? Niet hier, schat. Niet midden in de rimboe.' Nadat ze echter is overgehaald om haar pistool aan Sandra te geven, geeft het stel haar het geld dat ze wil en laat haar vrij liefdevol gaan om haar reis naar Florida voort te zetten.<br />Weet je wat ik het meest tragische moment in de film vond? Het had niets te maken met prostitutie of diefstal. Alice had verwacht dat ze na haar aankomst in Miami bij haar vriendin Julie zou kunnen intrekken. Julie is tenslotte een echte studente. Maar als Alice haar vriendin uit Alabama belt om haar ervan te verzekeren dat ze onderweg is, maar later zal komen, aarzelt Julie en zegt: 'Nou, mijn moeder vindt niet dat je bij ons kunt intrekken. En om je de waarheid te zeggen, mijn kamergenote is...' Er valt een lange stilte voordat Alice ophangt.<br />Er wordt maar één schot gelost (een paar witte rolletjes film) en er wordt niemand geraakt. Er verschijnen maar één paar tranen. Niemand raakt iemand anders. Er explodeert geen auto in een vuurbal. Er zit geen agent achter hen aan over de snelweg.<br />De richting is af en toe onhandig. Te veel kruispunten tussen Sandra die Alice probeert te ontwapenen en Alice' hand met het wiebelende pistool. Er is nauwelijks muziek. Er is korte mannelijke en vrouwelijke naaktheid en het is onhandig, zoals het waarschijnlijk hoort. Ze is niet onaantrekkelijk, maar ook niet onbeschaamd. Ze heeft Aziatisch aandoende ogen, een soort robuuste versie van Molly Parker. De film ziet er goedkoop uit en de kleuren zijn verbleekt. De richting is een rechttoe rechtaan verhaal, met een paar verhelderende flashbacks. Niets is verspild. En het is duidelijk allemaal opgenomen in de buurt van Danbury, Connecticut. De stad blijft in mijn geheugen hangen omdat ik er na een van de overstromingen doorheen ben gereden en me herinner dat de auto's tot aan de portierhendels onder de aangekoekte modder zaten.<br />Ik weet niet precies _What Alice Found_. (Ik ben zelfs bang dat het antwoord op het raadsel 'ze heeft zichzelf gevonden' is.) Het acteerwerk is helemaal niet slecht. Judith Ivey is nog beter. Het is beslist de moeite waard om naar te kijken, een rustige, ordelijke film die het publiek als volwassenen behandelt.