Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is geen slechte tv-film. Shtrafbat is een afkorting van Shtrafnoy Batallion, wat Penal Batallion betekent. Zulke battallions werden gevormd vanwege de toenemende vraag naar soldaten, aangezien de Sovjet-Unie tijdens de hele oorlog zware verliezen leed. Deze bataljons bestonden uit veroordeelden en eerloze soldaten die de kans kregen hun naam te zuiveren door zich in de strijd te bewijzen. Ze werden als uitschot beschouwd en werden tijdens de strijd zonder veel spijt of eergevoel door het leger afgedankt. Ze werden vaak op zelfmoordmissies gestuurd en leden zware verliezen. Degenen die weigerden te vechten, werden ter plekke geëxecuteerd. Onnodig te zeggen dat hun leven klote was. <br /><0x3E> Er waren een paar heel aardige optredens van de acteurs, vooral van Joeri Stepanov, die Antip speelde, Aleksandr Bashirov, die Stirah speelde, en Roman Madjanov, die majoor Kharchenko speelde. Maar de serie is niet echt verslavend, deels omdat hij te lang is, hij had veel korter en even effectief kunnen zijn.<br /><0x3E> Hoewel het over oorlog gaat, heeft Shtrafbat heel weinig geweld en vrijwel geen bloedvergieten. Het is uitsluitend aan de acteurs te danken dat het werkt, en het is tenslotte een tv-serie, dus wilden de producenten de kijkers en de sponsors niet afschrikken.<br /><0x3E> Shtrafbat onderzoekt de wreedheid van het Sovjetregime en legt uit waarom zoveel mannen ervoor kozen tegen de nazi's te vechten in plaats van zich bij hen aan te sluiten. Gezien de omstandigheden in de film zou hij liever een fascist dan een communist zijn. Een van de hoofdpersonen legt uit dat de Sovjets zijn boerderij kaal hebben geplukt en dat zijn gezin van de honger is gestorven. Uit woede heeft hij de boerderij in brand gestoken, waardoor hij werd gearresteerd voor het vernielen van eigendommen in Kolhoz en als misdadiger in het strafbataljon terechtkwam. Hij haalde herinneringen op aan hoe zijn moeder haar jongste zoon had vermoord om de rest van het gezin te eten te geven. Beide mannen legden uit dat ze voor hun moederland hadden gevochten in plaats van voor de Sovjets. Het strafbataljon had een marinier (marinier van de infanterie) die een meisje verkrachtte, zijn kameraad in het prozaïsche gevecht doodde, zijn andere kameraad dreigde zijn mond te houden over beide beproevingen, en vervolgens, als het op vechten aankwam, deed alsof hij gewond raakte. Bovendien pleegde het meisje zelfmoord uit schaamte. Ik stel me zo voor dat als er genoeg mariniers naar deze film zouden kijken, ze op straat spandoeken zouden ophangen en een rel zouden schoppen omdat ze een boycot of een officiële verontschuldiging van de producenten eisten.<br />Op zijn zachtst gezegd zou ik deze film aanbevelen aan iedereen die ook maar de geringste belangstelling heeft voor de voormalige Sovjet-Unie of de Tweede Wereldoorlog. Ik geloof niet dat ik 500 minuten van mijn leven heb verspild.