Wat is het sentiment van de recensie?

Dit dolle uitstapje gaat over de gebruikelijke strijd tussen Holmes en Moriaty, maar dit keer in een poging de Britse oorlog tegen de nazi's te redden. Sherlock Holmes (Rathbone) en Watson (Bruce), het speurdersduo dat in Baker Street 223 woont, staan weer tegenover hun oude vijand dr. Moriarty (Lionel Atwill). De film begint in Zwitserland, waar Holmes de nazi's redt door een uitvinder van een bomvizier, dr. Tobel (Post). Terug in Londen geeft Tobel vier delen van het apparaat aan verschillende wetenschappers. Maar dr. Tobel wordt ontvoerd door Moriarty. Sherlock Holmes moet zijn verdwijning en enkele belangrijke zaken oplossen. Holmes, vermomd als matroos, gaat op onderzoek uit om de schuilplaats van de Moriarty's te vinden. De film is gebaseerd op het verhaal van de dansende mannen van Arthur Conan Doyle. Dit is een Rathbone-Bruce poging tot de Tweede Wereldoorlog, samen met _The voice of terror_, waarin we worden gevraagd te geloven dat de geweldige detective in deze eeuw had kunnen leven. Beide verhalen zijn volkomen vaderlandslievend en filmen met vlaggen. Aan het eind wordt zelfs reclame gemaakt voor het kopen van oorlogsobligaties met duidelijke propaganda.<br />De film is een uitstekende Holmes-thriller met een aangrijpende oorlogsomgeving, onbeantwoorde mysteries en ongeremde spanning. In de film komen de vaste personages uit de Holmes-serie voor. Zijn Nemesis Moriarty, Madame Hudson, inspecteur Lestrade (een grappige Dennis Hoey) en natuurlijk de stuntelende Dr. Watson. Holmes lijkt op de televisieacteurs Peter Cushing en Jeremy Brett. Hij is in topvorm als grillige detective, intelligent, broedend en impulsief. Hij is goed tegen Moriarty opgewassen, zijn aartsvijand, een eersteklas schurk: Lionel Atwill. Nigel Bruce speelt Watson met humor, onheil, gein en vrolijkheid. Hij is het perfecte tegenbeeld van Holmes. Hij lijkt heel even een gedistingeerde secondant te zijn van Paul Fix en Whit Bissell. Deze klassieke film krijgt een sfeervolle zwart-witfilm, maar is beschikbaar in een afgrijselijke versie. De muziek is van de hand van Frank Skinner, passend bij de spanning. De film is geregisseerd door R. William O'Neal, de gebruikelijke sagaregisseur in de monsterfilms van Universal.