Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik de poster van deze film voor het eerst zag, deed ik hem af als weer zo'n lowbudgetfilm voor de jeugd. Na een paar dagen, toen hij eindelijk in de bioscopen kwam, zei een van mijn vrienden tegen me dat het een goede was.<br /><br />Een jaar later, de eerste keer dat ik de advertentie zag dat, Anand, op televisie zou komen en het moment kwam eindelijk toen ik naar een andere zender zapte en even stopte met kijken en uiteindelijk keek ik de hele film.<br />En nu, 3 jaar later, zou ik de film minstens 7-8 keer hebben bekeken en ik kijk eigenlijk niet meer naar films! <br />Deze film is geweldig omdat hij probeert anders te zijn, in de tijd dat alle Telugu-films bestonden uit 6 liedjes en 4 gevechten.<br />Het is een eenvoudige film, een beetje traag maar met een heel pakkend scenario, er zijn geen losse eindjes in de film, heel beproefde dialogen, wat eigenlijk heel moeilijk te vinden is.<br />Muziek is zowel klassiek als kalmerend, geweldige uitvoeringen van Radha Krishnan, sommige grote kirtanas komen ook in de bgmuziek voor, via de film.<br />Cinematografie verdient een vermelding. Het regisseren is niet gelikt maar voldoende voor een romantische film als deze.<br />Maar wat je in deze film echt opwindt zijn twee dingen <0xE2><0x80><0x93> 1. de manier waarop elke scène met het grootste respect is behandeld door, de nu beroemde, Shekar Kammula.<br />2. De prachtige teksten van Veturi.<br />En nog iets wat een speciale vermelding verdient, Kamalini, een deel van haar succes dat toegeschreven wordt aan Sunitha, omdat ze zo'n prachtige stem heeft, echt waar, die stem doet wonderen voor me.<br />De andere acteurs zijn net zo goed, Raja in het titelpersonage en het kleine meisje, en hoe ze schreeuwt als ze een nieuwe hond krijgt.<br />Uiteindelijk kan ik je vertellen dat deze film binnenkort weer een klassieker zal worden, samen met die oude klassieker-romantische stukken van Kammula, Godavari.