Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een slechte film, want de centrale boodschap is erg verward en de plot lijkt het resultaat te zijn van het door elkaar gooien van verschillende scripts. Dientengevolge slaat het vaak helemaal nergens op en is het zeker geen film waar mevrouw Dunne en meneer Huston trots op zouden moeten zijn. Maar de film is de moeite van het bekijken waard als je een fan bent van pre-code-films, want hij bevat een verbluffend louche plot die sterk de indruk wekt dat aardige meisjes wel degelijk uit de band springen <0xE2><0x80><0x93> zelfs als ze niet getrouwd zijn en zelfs als hun partner dat wel is!<br />De film begint met mevrouw Dunne als maatschappelijk werkster die troepen assisteert op weg naar Europa voor de Eerste Wereldoorlog. Al doende ontmoet ze een vrijer (Bruce Cabot) die haar er uiteindelijk van overtuigt dat ze met hem naar bed moet gaan. Ze raakt zwanger en hij gaat vervolgens door naar de volgende nietsvermoedende vrouw. Maar Miss Dunne wil hem NIET terug, omdat ze beseft dat hij het niet waard is, maar later sterft haar baby bij de geboorte. Terwijl al deze zeer controversiële plotelementen worden gebruikt, wordt er altijd op gezinspeeld <0xE2><0x80><0x93> bijna alsof ze wilden dat de volwassenen in het publiek het wisten, maar hoopten dat als ze het op de juiste manier verwoordden of filmden, de kinderen in het publiek geen idee zouden hebben (per slot van rekening werden films niet beoordeeld en kinderen zouden op dat moment elke film kunnen bezoeken). Verrassend genoeg eindigt deze hele plot rond een doodgeboren kind en Cabot ongeveer 1/4 deel van de film en wordt er nooit meer over gesproken of op gezinspeeld. Het was alsof ze een deel van een film filmden en er dan mee ophielden <0xE2><0x80><0x93> en hem doorstuurden naar weer een andere film. In deze tweede fase van de film begint mevrouw Dunne onverwachts te werken in een vrouwengevangenis (hoewel we haar daar eigenlijk nooit echt iets zien doen). Wat we wel te zien krijgen zijn talloze afschuwelijke scènes van zware mishandeling en marteling die waarschijnlijk bedoeld waren om te prikkelen. En als gevolg van al dit geweld begint mevrouw Dunne aan een kruistocht om de gevangenis op te ruimen en wordt ze een hervormster en beroemd schrijfster. Maar dan duikt er uit het niets een ander soort film op, en de heropvoeding van de vrouwen in de gevangenis schiet erbij in. Dunne ontmoet een rechter (Walter Huston) die getrouwd is, maar die wanhopig naar haar verlangt. Dunne wordt in de hele film afgeschilderd als een heel braaf meisje, ook al heeft ze ongetrouwd seks gehad met Cabot (ze is er min of meer ingeluisd). Maar nu begint de ongetrouwde Irene, een onvermoeibare hervormster en brave dame, met een getrouwde man naar bed te gaan. Hij vertelt haar dat hij en zijn vrouw van elkaar vervreemd zijn en alleen in naam getrouwd zijn, maar ze komt nooit op het idee om te onderzoeken of dat waar is, en met zijn verzekering vliegen de kleren van haar lijf en zitten ze in de baby om zaken te doen! Maar terwijl zij zwanger is van zijn liefdesbaby, wordt hij aangeklaagd omdat hij een corrupte rechter is. Hij verzekert haar dat hij onschuldig is, maar hij wordt veroordeeld en het klinkt inderdaad alsof hij een schurk is <0xE2><0x80><0x93> hij gebruikt vertrouwelijke informatie van mensen die voor hem zijn verschenen om een fortuin te vergaren. Dan, in de laatste momenten van de film, probeert mevrouw Dunne tevergeefs hem vrij te krijgen en zweert ze dat ze met het kind zal wachten tot Huston wordt vrijgelaten. Dan is de film afgelopen. '<br />'Dus in feite hebben we drie afzonderlijke films EN een bizar idee uit het begin van de jaren dertig over hoe een aardig meisje zich zou moeten gedragen. Ik heb begrepen dat ze een vastberaden werkende vrouw zou moeten zijn die in haar persoonlijke relaties onmiddellijk een idioot wordt! Dit doet echt alle positieve dingen van Dunnes personage teniet en het is echt moeilijk voor te stellen dat iemand de film leuk zal vinden. Een sterke pleitbezorgster voor vrouwenrechten zou gemakkelijk beledigd kunnen zijn over hoe zwak en behoeftig ze was en gelovige mensen zouden haar kunnen zien als volkomen amoreel of op zijn minst moreel verdacht! Met een fatsoenlijke herschreven versie zou dit een goede film kunnen zijn geweest of op zijn minst interessant als wellustige en wellustige film, maar dat kan niet.' Het besloot wat het wilde zijn en was gewoon de zoveelste saaie Pre-Code-film.