Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film, die bedoeld is als licht amusement, heeft inderdaad in de eerste helft van de film succes, maar bezwijkt vervolgens voor een snel afbrokkelend script dat hem de das omdoet. Harry (Judd Nelson), een 'bekeerde' inbreker, en Daphne (Gina Gershon), een actrice in spe, zijn als etalagepoppen in dienst van een warenhuis waar ze op een avond te laat weggaan en worden opgesloten, waarna ze vanuit hun niet bepaald beschermende glazen observatiepost getuige zijn van een ogenschijnlijke moord die op straat plaatsvindt. De ogenschijnlijke moordenaar, Miles Raymond (Nick Mancuso), een plaatselijke beeldhouwer, keert de volgende dag terug om de etalagepoppen te observeren, aangezien hij beseft dat zij de enige mogelijke getuigen zijn van de gewelddadige gebeurtenis van de vorige avond, en wanneer een van de poserende paartjes'verdwijnt' De pret begint. Daphne en Harry melden hun waarnemingen op een plaatselijk politiebureau, maar als de rechercheur die een misdaadrapport opneemt zich Harry's criminele achtergrond herinnert, wordt hij cynisch. Er zijn een heleboel manieren waarop een film afgezaagd kan worden, en deze slaagt erin de meeste daarvan te gebruiken, waaronder een verplichte slowmotionscène in de slaapkamer van een gepassioneerde vrouw. Een lowbudget-seksfilm in Vancouver, zelfs de procedurele aspecten van de politie worden uit het hoofd geleerd. De altijd capabele Gershon probeert iets van haar rol te maken, maar Mancuso is ongelooflijk theatraal, bizar genoeg, als hij zijn tekst met een duidelijke losse teugel aanvalt. Hoewel de film in onbruik raakt, volgt filmer Glen MacPherson zijn voorbeeld liever niet, want hij richt met zijn camera een aantal schitterend geconstrueerde composities in waarop de kijker zich kan concentreren, zonder zich iets aan te trekken van plotfouten en zinloze dialogen. Een goed geconstrueerde score, die passend is gebaseerd op de handeling, wordt geleverd door Hal Beckett. De genoemde dialoog is aanvankelijk enigszins fris en wordt goed en schertsend gebracht door Nelson en Gershon, maar in een context van gebrekkige continuïteit en logica neemt de voorspelbaarheid het over. De richting geeft blijk van een gebrek aan originele ideeën of standpunten, en na de productie zijn er fouten gemaakt die het werk verder terugzetten dan je zou verwachten bij een eenvoudige thriller.