Is deze recensie positief of negatief?

Ik huurde deze film, nadat ik Chris Gore iets had horen zeggen in die Attack of the Show-show. Nou, toen ik de dvd draaide en de 3 stadia van de hel zag, nou, toen moest ik hem wel kopen. Alleen al om het schouwspel te zien van een moeder die tegen haar zoon schreeuwt dat hij haar andere zoon in een brandende put moet gooien.<br />Het duurde een uur en achttien minuten voordat ik ECW of CZW verwachtte, maar ik verwachtte minstens een samenvatting van wat het belangrijkste hoogtepunt van deze film leek te zijn. Nou, helaas was er niets van dat alles. Het gedeelte van de 3 stadia van de dood gebeurt vanaf het begin, en vanaf dat moment gaat het bergafwaarts. Er gebeurt eigenlijk niets in deze documentaire. Hij was nogal rauw, kaal en onbevooroordeeld. Dat is niet zo erg, maar er zit een verteller in. Je zou verwachten dat hij een mening heeft over het onderwerp van deze documentaire, maar die heeft hij niet. Wat fijn zou zijn geweest, een boodschap of reden voor deze dokter. Er was niet echt een reden om een verteller te hebben, er had alleen een tekst moeten zijn die een paar van de minder voor de hand liggende scènes uitlegt.<br />Het verklaart ook niet echt het leven van deze worstelaars. Het laat een paar momenten zien van enkele dramatische scènes, die interessant klinken, maar de werkelijkheid is niet zo groot als hij klinkt. Mam die voor het eerst toekijkt hoe haar zoon worstelt met gloeilampen en punaises in een openbaar park, in plaats van haar reactie op het worstelen te zien. Ze laten haar reageren op de camera, in plaats van later een interview te geven of alleen maar getuige te zijn van haar reacties.<br />Op het gebied van het legitamitische document is dit dat niet. Het bronmateriaal was om te beginnen al flinterdun. Er gebeurt niet echt iets diepzinnigs of interessants. Geen afsluiting van een paar van de interessanter verhalen. Geen echt punt of laatste gedachte aan achtertuinworstelen, slecht in elkaar gezet, en het is en blijft in wezen een goedkope, mislukte rip van Beneden de Mat.<br />Op het gebied van het worsteldocument is dit behoorlijk saai. hoe minder schokkend en schokkend je in het begin ziet, hoe minder schokkend en schokkender het in het begin wordt. Als je Japanse worstelwedstrijden hebt gezien, of worstelwedstrijden in de achtertuin, of zelfs worstelprogramma's in de achtertuin, dan zal dit je niet schokken en ontzag inboezemen. Als je worstelwedstrijden wilt zien, moet je niet dezelfde fout maken als ik. Ga in plaats daarvan naar CZW ECW of XPW.<br />Het enige wat ik uit deze documentaire kon opmaken, was hoe stom mensen kunnen zijn. Niet om zichzelf te verminken of gevaarlijke stunts uit te halen, maar omdat ze zo redeneren bij het plegen van deze daden. De achtertuinders lijken stom omdat ze worstelen. De meesten van hen hebben geen baan en hebben waarschijnlijk een paar problemen in hun hoofd, en worstelen is voor hen een soort therapie. Dan lijken de supporters nog idioter. Moeders nemen in feite het hele 'als je ze kunt verslaan, doe je mee'-verhaal voor lief om het feit te verwerken dat hun zoons in feite zichzelf om zeep helpen. Schoolautoriteiten steunen hun leerlingen in hun gevaarlijke stunts omdat het een alternatief is voor het lid worden van bendes en een minder groot deel van de tijd drugs gebruiken, wat een beetje raar is, aangezien dat deel zich afspeelde in een plattelandsstadje, waar mensen net als mensen twintig mijl bij elkaar vandaan wonen. Mensen zijn dom. Dat heb ik uit deze documentaire opgemaakt.<br />Als je de redenering en gedachten wilt zien van iemand die zichzelf geweld aandoet bij het worstelen en in feite wat de achterkant van deze dvd belooft, koop dan UNSCARRED: The Life of Nick Mondo. Het is verbazingwekkender en interessanter dan de Backyard, en veel onderhoudender. O, en het is nog goed ook.