Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een fascinerende documentaire over een man en een vrouw en hun huwelijk, verteld door de ogen van hun zoon. We denken allemaal graag dat onze ouders een gelukkig leven hebben gehad, dat hun huwelijk vol vervulling, liefde en gelukkige herinneringen was. Helaas weten velen van ons dat dit niet het geval is geweest bij hun eigen familie en die van hun ouders. Deze prachtige kleine documentaire wordt verteld door de cameralens en vanuit het emotionele perspectief van de zoon van een gezin dat net de dood van hun moeder heeft meegemaakt. De zoon, die een documentairemaker is, heeft zijn oudere familie jarenlang gefilmd, voor het 'nageslacht', zoals hij het noemt. Drie maanden na de dood van zijn moeder hertrouwt zijn vader met zijn secretaresse, die al zo lang zijn secretaresse is. Het plotselinge van deze gebeurtenis overrompelt de familie en zet de zoon aan om in het verleden van zijn vader en moeder te graven. Wat hij ontdekt, is een fascinerende blik in het leven van twee tamelijk gewone mensen die, zoals zovelen van hun generatie, vroeg trouwden om de verkeerde redenen en vast kwamen te zitten in een gezinsleven, waar ze 'het maar moesten zien te rooien'. Een vrouw die zich soms bitter eenzaam en onbemind voelde en een man die zich begroef in zijn werk. Zij en de intellectueel in haar hart, hij een veel simpeler individu dat het grootste deel van zijn genoegens schijnt te vinden in de stille eenzaamheid van het werk. Ze passen duidelijk niet bij elkaar, dat is wel duidelijk. Toch houden ze het vol, maar waarvoor? Nou, dat is een deel van het mysterie, ze tonen duidelijk genegenheid voor elkaar, zo niet veel liefde. Je zult hier geen echt schokkende onthullingen vinden, afgezien van ontrouw aan beide kanten, wat dit voor een groot deel zo'n juweeltje maakt. Je hebt echt het gevoel dat dit je eigen ouders zouden kunnen zijn als de omstandigheden anders waren en dat maakt het leven van je eigen ouders inderdaad de moeite waard.