Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zag deze mooie film kort na mijn afstuderen. Terwijl ik daar blij zat te kijken hoe Alice van onderdrukte maagd een seksuele avonturier werd, begon ik me af te vragen waarom haar seksuele ontmoetingen me zo bekend voorkwamen. Toen herinnerde ik het me weer <0xE2><0x80><0x93> Intro Psych 101 Lezing! Een van de lezingen ging over de psycho-seksuele fasen van de briefing, in wezen de verschuiving in de loop van de tijd over welk deel van het lichaam en de bijbehorende stimulansen onze voornaamste aandacht krijgen, evenals de veranderende nadruk op wat ons genot geeft. Alice' eerste ontmoeting is een bad, met de nadruk op de genitaliën en de billen. Haar volgende ontmoeting is een orale met het geding van de Gekke Hoedenmaker. Ik vergeet de rest van de lezing en de volgorde van Alice' verhaal. Ik weet niet meer hoe goed de ontmoetingen van Kristin DeBell waren, maar ik weet nog wel hoe goed ze bij elkaar pasten. Het is interessant om een film te zien met een paar hersens erachter, in plaats van het cliché: 'Ik kom je pizza afleveren. Laten we neuken.'<br />Ik begrijp niet hoe Kristin DeBells carrière door deze film geruïneerd kan worden, want het was haar eerste film. En Reagans vermoeiende hypocrisie had dit land nog niet ontsierd toen hij werd uitgebracht, maar op een bepaalde manier hadden hij en zijn stroman Meese wel invloed op mevrouw DeBell. Toen Meese zijn antipornografiecommissie opzette (om mensen af te leiden van zijn eigen criminele activiteiten), nam Meese de hulp in van een antipornografieactiviste die Judith Reisner heette. Reisner was geobsedeerd door beelden die ze als kinderporno beschouwde. Ze zag de 'Alice'. Mevrouw DeBell deed de cover voor Playboy en kondigde prompt aan dat ze wetenschappelijk had bewezen dat mevrouw DeBell in feite een fotocollage was van onderdelen van verschillende volwassen vrouwen en het gezicht van een tienjarig meisje.