Is deze recensie positief of negatief?

Ik weet niet of deze film me zo raakt vanwege de gevoelens van vriendschap, liefde, verbondenheid met anderen of de warmte van de transformatie die Babettes kookkunst teweegbrengt, maar als het feestmaal begint en tijdens de rest van de film, krijg ik vaak een brok in mijn keel.<br />Ja, dit is een film die je een goed gevoel geeft, maar zonder een greintje sentimentaliteit of sentimentaliteit. Let erop dat er elementen van de plot worden besproken. Babettes Feest vertelt zijn verhaal met terughoudendheid en zorg, en laat ons voor onszelf de waarden van genade en liefde ontdekken. Het enige wat we hoeven te weten is dat Babette Harsant (Stephane Audran) een Franse vluchtelinge was die onderdak kreeg van twee oudere zusters in een kleine gemeenschap aan de kust van Jutland. De zusters leiden wat er over is van de kudde van hun vader. Hij was een overtuigd predikant die leerde dat verlossing komt door zelfverloochening. De zusters offerden zich op aan plicht en geloof. Degenen die er nog zijn, eren de leerstellingen en geestelijke leiding van de nu lang geleden overleden predikant. Maar naarmate ze ouder zijn geworden, is de kleine gemeenschap twistziek en twistziek geworden. De zusters doen wat ze kunnen. Voor de honderdste verjaardag van de predikant wil Babette het eten klaarmaken voor de kleine groep die de zusters zullen uitnodigen. De zusters gaan met tegenzin akkoord, maar als ze de voorraden zien die Babette heeft besteld, voelen zij en hun gasten zich niet op hun gemak. Ze zijn gewend aan de gebruikelijke kost van de gemeenschap: gedroogde kabeljauw, gekookte vis en een soep van brood, water en een beetje bier. Hoewel Babette in de loop der tijd verbeteringen heeft aangebracht, lijkt wat ze nu zien dicht bij goddeloosheid te komen. Bij het diner zal ook een bezoeker zijn, generaal Lorens Lowenhielm, die jaren geleden zijn ambitie verkoos boven zijn liefde voor een van de zusters.<br />Wat ervaren we? Er is de soberheid van het geloof van de ouder wordende gemeenschap en de stenen, door de wind geteisterde huisjes waarin ze wonen. Er is de warmte bij kaarslicht in de kleine, overvolle eetzaal van de zusters. En dan is er nog de transformerende kracht van Babettes kunstzinnigheid als we haar zien koken, Erik, een jonge jongen die haar helpt, zien opdienen en inschenken, en zien hoe de oude parochianen met behulp van goede wijn en exquise kookkunst geleidelijk hun gemeenschap, hun liefde en hun vriendschap herontdekken. De generaal fungeert als onze onverwachte gids omdat hij de enige is die weet wat voor bijzondere gerechten ze eten. De generaal vertelt een verhaal aan zijn niet-begrijpende tafelgenoten, een verhaal over een beroemde vrouw die de voorbeeldige chef-kok was van het beroemde Café Anglais in Parijs. '... deze vrouw, deze chef-kok, had het vermogen om een diner te transformeren tot een soort liefdesrelatie... Ook hij wordt getransformeerd tot een man die zal accepteren wat hij is geworden en toch altijd de waarde en de liefde zal kennen van wat hij lang geleden verkoos niet te accepteren. Een oud echtpaar dat elkaar kust. Twee oude mannen die zich hun vroegere vriendschappen herinneren. En Babette, die alles wat ze bij een loterij had gewonnen aan dit diner heeft besteed, heeft de kans gekregen de kunstenares te worden die ze ooit in Frankrijk was, een kans die ze met liefde en vriendschap heeft aanvaard.<br />Babette, die nu net zo arm is als toen ze jaren geleden zonder een cent op zak aankwam, zal bij de zussen blijven. De generaal keert met zijn tante in een rijtuig terug naar haar landgoed. En de oudere gasten verlaten het huis van de zusters om terug te keren naar hun eigen huisjes. Ze blijven staan en kijken naar de heldere nachthemel en de sterren boven hun hoofd. Ze houden spontaan elkaars hand vast in een kring en dansen en zingen deze hymne...<br />'De klok slaat en de tijd gaat voorbij. Eeuwigheid is nabij. Laten we deze tijd gebruiken om te proberen de Heer met hart en ziel te dienen. Zodat we ons ware thuis zullen vinden. Zodat we ons ware thuis zullen vinden.'<br />Ze glimlachen naar elkaar. Alles is verzoend.<br />Babettes Feest is een prachtige film, vol ingehouden emotie, onuitgesproken begrip, wijsheid... en natuurlijk een maaltijd die je met een rammelende maag achterlaat als je het theater verlaat. Als je een loterij wint zodat je je de creaties van Babette kunt veroorloven en haar vaardigheid en kunstzinnigheid kunt bezitten, is dit wat ze serveerde:'_Potage a la Tortue_'(vette schildpadsoep), opgediend met _amontillado sherry Blinis Demidoff au caviar_ (pannenkoekjes met boekweitpannenkoekjes met zure room en kaviaar), opgediend met Veuve Clicquot-champagne Cailles en Sarcophage met sauce Perigourdine (botte kwartel gevuld met foie gras en truffel in luchtig deeg met truffelsaus, verrijkt met madera), opgediend met _Clas de Vougeot_, een heerlijke bourgogne-kaas en vers fruit _Baja au Rhum_, met _Glacee fruit_ en verse vijgen <0xE2><0x80><0x93> koffie en een goede cognac.