Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

David Cronenberg is, net als zijn collega David Lynch, een smaak die je moet leren kennen. Een regisseur die met thema's als werkelijkheid, perversie, seks, krankzinnigheid en dood speelt, krijgt altijd de meest extreme reacties van het publiek. Dat bewees hij met films als The Fly, Naked Lunch, Crash en eXitenZ (kapitaal X, hoofdletter Z) en recenter Spider. Je kunt eXistenZ het beste met een heldere geest bekijken. Probeer niet te veel over de plot te lezen, want dan is het voor jou verpest. Wat ik je wel kan vertellen, is dat Cronenberg je meeneemt op een reis door de wereld van videogames, die als metafoor kan dienen voor elk soort escapistisch gedrag. Mensen dromen er altijd van om hun fantasieën waar te maken, maar hoe ver kun je daarin gaan voordat de werkelijkheid vervaagt en de fantasie de overhand krijgt en in een nachtmerrie verandert? Dat zijn de thema's die aan bod komen in eXistenZ, een verkenning van de identiteit, de menselijke psyche, fysieke lichamen die door ziekten worden aangetast en, het allerbelangrijkste, de werkelijkheid zelf.<br />Het verhaal en de regie zijn uitstekend. Cronenberg kent zijn vak en brengt met succes een kunstmatige wereld tot leven, waarbij hij de gebruikelijke valkuilen en clichés die aan dit soort verhalen verbonden zijn, vermijdt. De film laat een paar behoorlijk walgelijke dingen zien, maar is op de bloederige afdeling ongewoon tam in vergelijking met Cronenbergs andere werk. De schokeffecten die hij gebruikt zijn nooit overdreven en de plot is heel intelligent en creatief. Het is niet de meest intellectuele film aller tijden, maar je blijft er wel over nadenken, je vraagt je af en je raakt er behoorlijk van in de war.<br />Het acteerwerk levert ook twee duimen op. Beide hoofdpersonen, Jennifer Jason Leigh en Jude Law, spelen hun rol perfect en geven op een slimme manier de wisselende stemmingen en identiteiten van hun personage weer. De dialoog mag dan soms een beetje oudbakken en klinisch lijken, maar dat is een deel van het effect waar Cronenberg op uit was, om een ontevreden en vreemde sfeer te creëren die je een ongemakkelijk gevoel geeft. Ondersteund door acteurs als Ian Holm, Don McKellar en een bijzonder enge Willem Dafoe tillen de film nog hoger op met hun verontrustend bekende optredens.<br />Deze film heeft even tijd nodig om aan je te wennen, maar als je de donkere toon, bloedstollende beelden en existentiële vervormingen kunt waarderen, zul je ervan genieten.