Wat is het sentiment van de recensie?

Goh, ik begin er al aardig achter te komen dat je soms een andere kijk op een film krijgt als je hem als jongeman hebt gezien en dan weer twintig jaar later - voornamelijk omdat je in twintig jaar meer leert. Ik had bijvoorbeeld geen idee wie George Cukor was - wat een geweldige regisseur hij was en hoeveel daarvan deze film heeft gemaakt. Het enige wat ik kan zeggen is... dat ik deze film echt goed vond omdat hij een gebied raakte dat parallel liep aan mijn leven: levenslange vriendschap tussen twee vrouwen. Kan dat ooit bestaan? Nou, in bepaalde doses wel... en deze film ging over op... 'hoe'. Ik was nog jong en had nog niet veel levenservaring toen ik dit voor het eerst zag, dus concentreerde ik me meer op het 'rijk' en 'beroemd' van de twee. Op dat moment had ik er geen idee van dat er een verschil was en wat er zou gebeuren met twee vrouwen die ontdekten dat er een verschil was... en hoe dat hun vriendschap zou beïnvloeden. Via hun mannen, hun carrière, de decennia die hen definieerden. En één ding bleef sterker dan al het andere... hun vriendschap en het feit dat ze elkaar beter kenden dan wie dan ook.<br />Toen werd ik ouder, ging een beetje naar de film... en keek die film nog een keer met mijn beste vriendin van de middelbare school. en we zijn nog steeds de beste vrienden... maar deze film is geen cinematografische meesterwerk... hij kan af en toe als een beetje kitscherig worden gezien... op sommige punten een beetje te veel van het goede (een beetje op het niveau van 'Dynasty' en 'Dallas' voor mij) en eerlijk gezegd kan ik me wel vinden in de 'teddybeer'-scène want we delen een beer die heel wat meer betekent dan een pluchen speelgoedbeest tijdens onze beproevingen en beproevingen met mannen/carrières et cetera... dus het is niet zo overdreven als het lijkt...! Zoals velen al hebben gezegd, is het geweldig om Meg Ryan en Matt Latanzzi en Dack Rambo en David Selby te zien in dit stuk uit 1981. dit is een leuke 'chick'-film!