Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is geen wandelingetje in het park. Ik heb dit gezien toen de film uitkwam en ik heb niet de moed gehad om hem nog eens te bekijken. Je zult nooit meer een film zien die zo verschrikkelijk en deprimerend is. Ik had het gevoel dat ik een flinke aframmeling had gekregen. In wat voor wereld leven we als we kinderen hebben die erger worden behandeld dan vuilnis? Dit is onze wereld, wat we hebben gecreëerd, wat we hebben laten gebeuren. En ik zou aarzelen om te zeggen dat ik-ik-wij hier niet verantwoordelijk voor zijn. Babenco heeft deze film gemaakt om ons wakker te schudden, om ons tot in het diepst van onze ziel te schokken, en dat is hem gelukt. Hoe kunnen we wreed zijn, of toegeeflijk tegenover onszelf, of nalatig tegenover onze kinderen, als we de schrijnende gevolgen van zulk gedrag zien? Hij wijst ons allemaal met een beschuldigende vinger aan omdat we de laagste en minst machtige mensen in onze samenleving dit aandoen. En als je niet elke dag iets doet om het te voorkomen, dan ben je zelf een deel van het probleem. Ik ben geen godsdienstfanaat, maar deze film deed me nadenken over de staat van mijn ziel.