Wat is het sentiment van de recensie?

Het enige interessante aan deze film is het onderwerp. Een blik werpen op de 'familie' van Manson vanuit het gezichtspunt van de familieleden zelf is een geweldig idee. Maar proberen iets te begrijpen van het ondoorgrondelijke is iets wat je eigenlijk alleen kunt bereiken in een meesterwerk <0xE2><0x80><0x93> en dat is dit niet.<br />Waarschijnlijk omdat er zoveel informatie in een scenario moest worden gestopt, werd deze film gemaakt in een namaakdocumentairestijl, met heropvoeringen. Het probleem is dat het schrijven en regisseren het onmogelijk maken om de dingen vast te leggen die een film interessant maken, zoals personage, verhaal, thema enzovoort.<br />Erger nog, daar heb je het.' Er wordt een ongelooflijk zwak subplot in gegooid dat volgt op een kleine bende hedendaagse Mansonieten die achter een verslaggever aan gaan die bezig is met een verhaal over de verjaardag van de moorden. Het is dom en zinloos, en een complete tijdverspilling.<br />Al met al is deze film één grote verspilde kans. Het enige zonnestraaltje is de rol van Marc Pitman, die de rol van Tex speelt, die in het echte leven het grootste deel van de moorden heeft gepleegd. Terwijl de vrouwelijke personages overkomen als giechelige leeghoofden in de flashbacks uit de jaren zestig, slaagt Pitman erin echt gevoel over te brengen.<br />Kortom, doe geen moeite voor deze film.