Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is zo'n zogenaamde 'Hollywood Social Commentary'-film die het van twee kanten wil bekijken. En geloof me, in deze film zijn beide kanten clichématig en stereotiep. STOP-LOS is een film van 21st Century John Wayne Films die met anti-oorlogssentimenten te maken heeft, maar duidelijk eindigt met de opmerking: 'Als je een man bent in de maatschappij van vandaag, zorg dan dat je je zaakjes op orde hebt en trek ten strijde met je vrienden.' In veel opzichten was de film een geweldig vervolg op TAXI TO THE DARK SIDE, waarin een militair even krankzinnig als onbeheerst werd afgeschilderd, een quasi freaky feest-/dierenshow vermengd met een Texas Red Neck-wereld van onderdrukte homo-erotische bewijzen van mannelijkheid. In deze film draaide het allemaal om de ene na de andere clichématige scène. En dan gaat de opstandige militaire deserteur Ryan Phillippe op 'road trip' met de vriendin van zijn beste vriend, een kunstmatige verhaallijn die is gemanipuleerd om families van dode militairen te bezoeken, verminkte soldaten in militaire ziekenhuizen, enzovoort, en ten slotte om de vlucht naar Canada of Mexico ter sprake te brengen. Maar uiteindelijk winnen mannelijke eer en vaderlandsliefde het, want frisgewassen en knap als hij is, rijdt hij met zijn vrienden in een bus terug naar Irak en een wereld die hij een paar minuten eerder nog aan iedereen had verzekerd dat hij die nooit meer zou kunnen verdragen. En een Hollywood Blockbuster krijgt uiteindelijk de kans om beide kanten van zijn publiek in de palm van zijn hand te houden. Tenminste, dat wil hij graag geloven. Wat mij betreft, breng me maar terug naar de meer overtuigende realiteit van IN THE GARDEN OF ELAH.