Is deze recensie positief of negatief?

De film begint met een scène die gewoonweg niet zou kunnen. Een man wordt wakker en terwijl zijn vrouw in bed blijft, begint hij in zijn slaapkamer aan zijn ochtendgebed, terwijl zijn vrouw vredig slaapt. Er worden ochtendgebeden opgezegd, maar alleen de gebeden die Gitai controversieel vindt. De rest wordt voor het gemak weggelaten. En dan kust hij zijn vrouw goedemorgen terwijl hij in de synagoge is en een tallis draagt! Dit is geen accurate weergave van een joods gebed in welk huis dan ook, laat staan in een chassidische woning. Amos Gittai is er niet in geïnteresseerd om het chassidische leven accuraat te beschrijven. Hij is er in geïnteresseerd om zijn steeds groter wordende lijst van melodramatische en lege films aan te vullen. De mikka (ritueel bad)-scènes zijn verre van accuraat en zijn joodse bruiloft was lachwekkend omdat die niet eens in de buurt komt van de sfeer van een chassidische bruiloft. Ik heb veel problemen met de chassidische manier van leven, maar ik heb geen behoefte aan het commentaar van Amos Gittai op deze kwesties. Hij wil je laten denken dat de chassidim allemaal stompzinnige politici zijn met ernstige aanvallen van depressie. Ik ben het misschien niet eens met de chassidische levensstijl, maar ik geef toe dat het chassidische leven vele lagen heeft. Amos Gitai is verblind door zijn eigen secularistische pseudo-intellectuele koppigheid en is daarom niet in staat een nauwkeurige beschrijving te geven van het chassidische leven. Afgezien van zijn slechte onderzoek en een onevenwichtige beschrijving van het chassidische leven, faalt Gitai ook in andere opzichten. De plot zit vol gaten, de dialogen zijn geladen met stilte, de soundtrack is te repeterend en het acteerwerk, dat soms krachtig is, is te vaak melodramatisch. De film sleept zich maar voort en het einde is het niet waard om voor te blijven hangen. Als je iets wilt leren over het chassidische leven, ga dan naar de gemeenschappen en praat met chassidim. Vertrouw niet op Gittais film!