Is deze recensie positief of negatief?

Charles Chaplins 'Shoulder Arms' uit 1918 was zijn langste film tot nu toe, al was het, met iets meer dan 45 minuten lengte, niet echt een speelfilm. Toen de Eerste Wereldoorlog net ten einde liep, deden veel populaire entertainers uit die tijd hun best om hun inheemse troepen te inspireren, en Chaplin was geen uitzondering. En dus trok de beminnelijke Tramp ten strijde! De film begint met de Tramp in opleiding, en de figuur is hilarisch onbekwaam in zelfs de eenvoudigste militaire oefeningen, inclusief marcheren en het slingeren met geweren, tot grote afschuw van zijn drilsergeant. De Slachter bevindt zich vervolgens in de loopgraven, tegenover een geduchtere vijand, hoewel de Duitsers uiteindelijk oneindig veel incompetenter blijken te zijn dan hij. Het opzienbarende moment waarop de Slachter verklaart dat hij in zijn eentje dertien Duitse soldaten gevangen heeft genomen door ze 'om zich heen te verzamelen', heeft me de stuipen op het lijf gejaagd.<br />Er zijn meer dan genoeg andere grote momenten in deze film. Dat Chaplin wakker wordt en zijn slaapbarak onder water aantreft en niet letterlijk zijn eigen voeten kan vinden, is hilarisch, net als het ingenieuze gebruik van een buisje uit een platenspeler om onder water te slapen.<br />Maar de meest memorabele scènes in de film gaan ongetwijfeld over Chaplin die zich vermomd als boom achter de vijandelijke linies verschuilt. De reacties van de stuntelende Duitse soldaten, die zonder het te weten maar een paar meter van een gezworen vijand verwijderd zijn, terwijl ze in hun eentje een voor een worden uitgeschakeld, zijn hoogst amusant, vooral wanneer een van de soldaten een bijl grijpt met de bedoeling een boom om te hakken voor brandhout.