Is deze recensie positief of negatief?

Het feit dat ik een zelf toegegeven slasherverslaafde ben, betekent dat het heel zelden voorkomt dat ik de kans krijg om veel grotere films met een redelijk budget met een geloofwaardige cast te bekijken. Afgezien van James Mangolds succesvolle kaskraker Identity zijn er geen grote namen in de lijst voorgekomen sinds de Scream-trilogie Wes Cravens naam weer op de kaart van Hollywood heeft gezet. Daarom vond ik Mark Malones _The Last Stop_, een thriller met een overduidelijk slasher-aspect, meteen intrigerend. Met een fatsoenlijke cast, onder wie Adam Beach en Jurgen Prochnow, en een intrigerende soundtrack die zelfs ruimte vindt voor Lynn Andersons _Rose Garden_, moet ik toegeven dat de eerste tekenen van deze claustrofobische film heel positief waren. Voor zover ik weet, zijn er nooit meer dan drie andere met sneeuw bepakte moordenaars geweest, tenzij je natuurlijk van mening bent dat Demon Bezeten in die categorie thuishoort. De eerste schijf en dobbelsteen op het ijs was het kurkdroge Satanszwaard, daarna kwam het kaasfeest van Lisa Loring, de Blizzard of Blood, en zo'n veertien jaar later volgde de aangename Shredder.<br />Tijdens een hevige sneeuwstorm baant staatsagent Jason (Adam Beach) zich een weg door de sneeuw om een afgelegen hut in de Colorado Mountains te bereiken. Zijn taak is de gasten te vertellen dat de weg is afgesloten en dat ze nog minstens één nacht moeten blijven tot de gevaarlijke omstandigheden het mogelijk maken een pad vrij te maken. Het gaat niet goed met het verdachte groepje, dat bestaat uit twee onruststokende broers (Callum Keith Rennie en Peter Flemming), een vrachtwagenchauffeur die echt niet wil blijven rondhangen (William S. Taylor), een geil stelletje (Winston Rekert en Amy Adamson) en Jasons ex-vriendin Nancy (Rose McGowan). De eigenaars van het motel (Jurgen Prochnow en P. Lynn Johnson) zijn ook niet blij met het nieuws, maar ze bieden de gestrande gasten kamers aan en proberen de gespannen situatie te sussen. Het wordt nog erger als Jason een verminkt lijk en een zak vol gestolen geld in de sneeuw achter het café vindt. Net als een hoofdstuk uit een Agatha Christie-mysterie, beginnen de huurders te sterven door toedoen van een gemaskerde aanvaller die van plan lijkt het geld weer op te eisen. Met zo veel louche figuren om uit te kiezen en geen mogelijkheid om de plaats delict te verlaten, moet Jason proberen de maniak tegen te houden voordat hij opnieuw toeslaat.<br /><br />Voor een goed detectiveverhaal heb je op zijn minst een handvol louche verdachten nodig die elk een geloofwaardig motief hebben, een afgelegen locatie waar niemand aan kan ontsnappen en een slimme hoofdpersoon die helpt de aanwijzingen te ontrafelen. Gelukkig voorziet _The Last Stop_ elk van die essentiële ingrediënten in een thriller die zowel briljant als ronduit dom is. De film begint voortreffelijk als de dubieuze persoonlijkheden in een claustrofobische omgeving met elkaar in botsing komen, waardoor de spanning gedurende de hele speeltijd hoog blijft. Malone houdt het niveau van de belangstelling hoog doordat elke figuur zijn eigen redenen heeft om de verdenking op zich te laden, en om eerlijk te zijn is de essentiële wending er een die je niet gemakkelijk kunt raden. Ik merkte zelfs dat ik de film nog een keer bekeek om te zien of ik nog aanwijzingen kon oppikken die ik de eerste keer over het hoofd had gezien. Helaas, wanneer de maniak een overdreven psychopaat blijkt te zijn die grappen maakt als een slechterik uit een stripverhaal, verliest The Last Stop aan geloofwaardigheid. Gelukkig gaat niet alles verloren wanneer een onverwachte en briljant georkestreerde plotwending de finale van de film redt.<br />Er kunnen overeenkomsten worden getrokken met de uitstekende Identiteit, aangezien de twee verhaallijnen bijna inwisselbaar zijn. James Mangolds prestatie moet vooral de beste van de twee zijn vanwege de hoofdrol van John Cusack en de immer betrouwbare Ray Liotta. Dat gezegd hebbende doet Adam Beach het prima in de hoofdrol, terwijl Jurgen Prochnow, Amy Adamson en de briljante Callum Keith Rennie wat geloofwaardige steun geven. Rose McGowan gedraagt zich in deze rol even verwaand als ze waarschijnlijk van dag tot dag in de werkelijkheid doet, en Winston Rekert begon fantastisch voordat hij helemaal overboord ging met de climax van de film. Als je een fanatieke slasher-fan bent en je kijkt hier naar een paar bloederige moorden, dan zul je teleurgesteld worden. De psychopaat met de bivakmuts duikt maar één keer op en de rest van de moorden wordt buiten het scherm gepleegd. Maar zoals ik al eerder zei, Malones regisseurstalent betekent dat de spanning nooit helemaal uit de hand loopt en je kunt de paar fouten vergeven omdat de positieve dingen net zo goed triomfen zijn.<br />The Last Stop is het kijken waard, zowel voor slasher-verslaafden als voor filmfans. Ja, er zijn een paar negatieve punten, maar over het geheel genomen is dit een goed voorbeeld van opkomende talenten in Hollywood. Als je van Identity hield, moet je dit zeker proberen, want dit is een goed voorbeeld van opkomende talenten in Hollywood.