Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een van de meest anti-traditionele oorlogsfilms die ik ooit heb gezien. In plaats van de typische films die glorie en misschien supermenselijke personages (zoals John Wayne) benadrukken, is deze film precies het tegenovergestelde <0xE2><0x80><0x93> die benadrukt de ontmenselijking die ook in de oorlog voorkomt. Het verhaal gaat over de Japanners die gestrand zijn in de Filippijnen nadat de Verenigde Staten eind 1944 <0xE2><0x80><0x93> begin 1945 terugkeerden. Tegen de tijd dat de film begint, zijn de Japanners duidelijk verslagen, maar vanwege de krankzinnige logica van Bushido kunnen ze zichzelf niet toestaan over overgave na te denken. Op een van de vele aangrijpende momenten krijgt de hoofdrolspeler aan het begin van de film te horen dat hij zich moet melden in het ziekenhuis omdat hij niet in staat is te vechten vanwege zijn tbc. Het probleem is dat het ziekenhuis hem niet wil aannemen, dus zegt zijn commandant tegen hem dat hij weer naar het ziekenhuis moet gaan <0xE2><0x80><0x93> en als ze hem niet willen aannemen, moet hij zichzelf opblazen met een granaat! Nou, dat gebeurt alleen in de eerste vijf minuten van de film <0xE2><0x80><0x93> er gebeuren veel ergere dingen met deze soldaat en de paar achterblijvers, omdat ze zich niet overgeven. Bovendien is er in de film een geval waarin een soldaat probeert zich over te geven, maar wordt neergeschoten. Dat gebeurde veel later in de oorlog, omdat de Japanse soldaten die zich overgaven zo vaak boobytraps gebruikten om zichzelf op te blazen als ze in de buurt kwamen. Bovendien toont de film de levendigste weergave van hongersnood en de daarmee gepaard gaande waanzin die ik ooit heb gezien. Bovendien gaan kannibalisme, lafheid en verraad allemaal samen met deze zeer korrelige, realistische en deprimerend realistische film. Je had gewoon geen betere film van dit type kunnen maken. Afschuwelijk maar geweldig.