Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb langzaam maar zeker de films verzameld die beschikbaar zijn op dvd van zowel Catherine Deneuve als Fran<0xC3><0xA7>ois Truffaut. Zowel de actrice als de regisseur hebben in hun tijd een paar stinkers gemaakt <0xE2><0x80><0x93> gelukkig hoort Mississipi Mermaid daar niet bij.<br />Naast 'The Soft Skin', die toevallig naar Deneuves zus (Fran<0xC3><0xA7>oise Dorleac) staart, zou dit mijn favoriete Truffaut-film moeten zijn.<br />Naast het regisseren schreef Truffaut ook het scenario. Iets wat me altijd opvalt aan Truffaut is zijn bijna kinderlijke onschuld als hij een verhaal presenteert <0xE2><0x80><0x93> je zou het bijna naïviteit kunnen noemen.<br />Aan het eind van de film is er een scène waarin Belmondo terugkeert naar het appartement in Lyon met de overblijfselen van de buit. Hij belt aan en Deneuve doet open in een negligé. In de tijd die Belmondo nodig heeft om vanaf de straat bij hun kamer te komen, trekt Deneuve haar jurk aan, trekt haar beste kousen en schoenen aan, gaat op bed liggen en doet alsof ze slaapt. Het is een tafereel dat bijna uit het hoofd van een kind zou kunnen komen - maar zo is Truffaut nu eenmaal.<br />Het kijken naar Catherine Deneuve in haar films van het eind van de jaren zestig is inderdaad een zintuiglijk genoegen. Ze is zo buitengewoon mooi dat het bijna pijnlijk voor ons is om naar haar te kijken. Tussen haakjes, voor die fans zijn er een paar topless scènes van haar in deze film - inderdaad een zondig genoegen.<br />Ik ben het niet eens met eerdere posters. Ik zie helemaal niets 'Hitchcockiaans' aan de film. Wat betreft de 'look' <0xE2><0x80><0x93> ik ben dol op de look van de oudere films die in de jaren zestig werden gebruikt. Het geeft films uit die periode beslist een unieke uitstraling.<br />Hoog aanbevolen voor zowel Deneuve als Truffaut-fans...