Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Gezien de acteursrollen die hij in de jaren veertig speelde (Casper Gutman, Signior Ferrari, Mr. Peters, Jerome K. Arbutny, ex-superintendent Grodman, graaf Fosco, Titus Semple) verbaast het veel van zijn fans dat Sidney Greenstreet oorspronkelijk naam maakte in komedies in West End en Broadway. Hij was meestal zo'n absolute schurk of serieuze acteur voor het publiek dat zijn komische talenten werden genegeerd. In feite maakte hij vier komische optredens (waarvan één een parodie op zijn schurkachtige vertolking van zijn schurkachtige partner Peter Lorre in een cameo). Zijn beste volledige filmoptreden in een komedie was waarschijnlijk dat van tijdschriftjournalist Alexander Yardley in 'Christmas In Connecticut' (hoewel zijn autocratische, halfgekke soapmagnaat in 'The Hucksters' zijn autocratische, halfgekke soapmagnaat was). Het is een goede tweede. Ondanks wat problemen met het scenario is het een goede film, die meestal in het kerstseizoen weer opleeft.<br />Elizabeth Lane (Barbara Stanwyck) schrijft een column in het tijdschrift _American Housekeeping_ voor Yardley, waarin ze tips en kookrecepten geeft. Ze is de 1945-versie van Martha Steward, alleen is mevrouw Steward kok en huiseigenaar en kan ze zweren dat ze alles wat ze aanbeveelt zelf heeft uitgeprobeerd. Stanwyck kan dat niet. Haar kookrecepten zijn die van haar vriend Felix (S.Z. Sakall), chef-kok en restaurateur. Het huis dat ze beschrijft als haar thuis (een modelboerderij in Connecticut) is van haar onofficiële vriendje, architect John Sloan (Reginald Gardiner). Gardiner zou het echt niet erg vinden om met Stanwyck te trouwen, maar ze is er nog niet helemaal klaar voor om een definitieve verbintenis met hem aan te gaan.<br />Als de film begint, wordt een Amerikaan schipbreuk geleden door de nazi's. Het gaat om Jefferson Jones (Dennis Morgan), een zeeman. Hij brengt twee weken op een vlot door voordat hij wordt gered. Omdat hij de publiciteitswaarde van de film inziet, besluit Greenstreet Morgans wens in vervulling te laten gaan en een echte ouderwetse kerst te vieren in Connecticut. Hij zegt in feite tegen Stanwyck dat ze Morgan en hem tijdens de feestdagen op haar boerderij zal vermaken. Stanwyck is niet in staat uit te leggen dat het beeld dat de zuilen van haarzelf (compleet met het feit dat ze in staat is de kleppen open te klappen en een kind groot te brengen dat ze zogenaamd met haar man heeft gehad) haar voorschotelen, een leugen is <0xE2><0x80><0x93> als ze dat wel doet, zal ze worden ontslagen, evenals haar directe baas Dudley Beecham (Robert Shayne). In een moment van neerslachtigheid accepteert ze Gardiners huwelijksaanzoek, waarna Gardiner tot de ontdekking komt dat zijn huis in Connecticut is verworden tot het 'echte' huis van Stanwyck en hemzelf en 'hun kind'.<br />Natuurlijk merken Stanwyck en Morgan niet alleen dat ze Greenstreets bemoeizuchtige nieuwsgierigheid kunnen afwenden, maar ook dat ze verliefd aan het worden zijn (tot grote ergernis van Gardiner <0xE2><0x80><0x93> hij verwacht werkelijk dat Stanwyck nog steeds met hem zal trouwen). De ene complicatie na de andere doet zich voor, terwijl leugens op leugens stapelen en de baby's van de buren de baby's van de buren opvolgen, voordat Greenstreet zich begint af te vragen of hij niet iets over het hoofd ziet. Maar het is een komedie, dus alles loopt goed af. Zelfs Greenstreet is aan het eind geamuseerd door de hele gekte <0xE2><0x80><0x93> zijn gevierde, hartelijke gegrinnik is voor de verandering een afspiegeling van dat van de kerstman. Dit is geen klassieke komedie, zeker geen geweldige, maar amusant genoeg om het seizoen in december de moeite waard te maken.