Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een epos over hoop, beperkt door budget en beperkte artistieke ambities. Aangezien Terrence Malick dit produceerde, verwachtte ik iets meeslepends en lyrisch. In plaats daarvan krijgen we een typische Noorse coproductie ('Revolutie' met Al Pacino, wie kent hem?), waarin <0xE2><0x80><0x93> heel goed mogelijk <0xE2><0x80><0x93> goede bedoelingen worden verkwanseld door een vreselijk scenario en waarin veel personages tot stereotypen worden gereduceerd. De 'ik-Tarzan-jij-Jane'-Engelse dialoog tussen de niet-Engelstalige hoofdrolspelers is bijzonder amusant, terwijl je je af zou kunnen vragen of Nick Nolte en Tim Roth hun eigen versie hebben geïmiteerd, aangezien ze bijna als echte mensen klinken. Het verhaal zit vol onwaarschijnlijkheden: er wordt van ons verwacht dat we geloven dat Binh een paar woorden Engels spreekt nadat hij zijn hele leven als slaaf heeft doorgebracht (zijn woordenschat, maar helaas niet zijn grammaticale vaardigheid, neemt in het kamp van de Malay-vluchtelingen dramatisch toe, zonder het voordeel van avondlessen). Er is sprake van een overvloed aan toevalligheden; ik vraag me af of er vanaf het derde uur een uur of twee zijn gereconstrueerd: hij vindt zijn moeder vrijwel onmiddellijk in Ho Tsji Minh-stad <0xE2><0x80><0x93> nadat hij zijn dertig jaar jongere halfbroer, die hem nonchalant herkent, tegen het lijf is gelopen! Mam geeft hem een gouden medaillon (of iets dergelijks van grote waarde) als ze uit elkaar gaan, maar daar wordt nooit meer over gesproken. Zijn relatie met 'Me Dead Inside' Ling wordt geacht de verplichte 'liefdesperspectieven' te bieden, maar ze voelt zich net zo kunstmatig als Leonardo en Cameron in 'Gangs of New York'.<br />De reis in de roestbak van een boot geeft een indruk van de ontstellende omstandigheden waarin mensenhandel zich afspeelt. De enige keer dat de film ook maar enigszins opwindend en onvoorspelbaar is, is de schokkerige, met de hand opgenomen film die tijdens woelig weer vanaf de brug wordt geschoten. (Tussen haakjes, een boottocht van Maleisië naar New York via Kaap de Goede Hoop en de Afrikaanse kust, zonder te stoppen voor brandstof of voorraden, is beslist een epische reis.) De Binh slaagt er natuurlijk in zijn blinde vader op te sporen op een afgelegen boerderij in Texas, met dezelfde flair die hij in Ho Chi Minhstad tentoonspreidde. Ik was onder de indruk van het feit dat Nick Nolte op een grote ranch kon rondzwerven, zonder hulp van een hond of een witte stok. Als je wilt weten hoe een verhaal over de ontberingen van de vluchtelingen gestructureerd en met een klein budget gefilmd kan worden, moet je Michael Winterbottoms veel betere 'In This World' eens bekijken.