Wat is het sentiment van de recensie?

Ik ben het met een andere recensent eens: dit is zo'n onthutsende film dat het moeilijk zal zijn om hem binnenkort nog eens te bekijken, hoewel hij alleen al vanwege de kwaliteit het kijken waard is. De complexiteit van de personages, de ongelooflijke cinematografie en de uitmuntende regie maken deze film de emotionele prijs van het kijken waard.<br />Er is één scène, waarin de twee partizanen zich door de sneeuw voortslepen om aan een patrouille te ontsnappen, en dat is misschien, puur lichamelijk, de meest verbazingwekkende voorstelling die ik ooit heb gezien. In feite is dit, hoewel niet episch <0xE2><0x80><0x93> het verhaal loopt door <0xE2><0x80><0x93> een film van memorabele scènes. Er zijn de rantsoenen die worden uitgedeeld onder de partizanen, de sneeuwscènes, de verwoeste boerderij, de ontmoetingen in de huizen, de ondervragingen, de 'kelderscène', de 'opstijging'. Allemaal springen ze eruit als juwelen in een halsketting.<br />Voor mij is de religiositeit niet openlijk. Eerlijk gezegd denk ik niet dat het in een Sovjetfilm zou zijn toegestaan. Ik zie dit als een existentiële parabel over de waarde van het leven. Dit is een verhaal waarin de held <0xE2><0x80><0x93> en hij is een ware held <0xE2><0x80><0x93> de schurk wordt, en de zwakkere de sterkere. Is dit een mystiek proces of wordt het door de omstandigheden gedicteerd? Er is een transfiguratie, maar komt die van binnenuit of van buitenaf? Je moet de film zien om de kwesties te begrijpen, want ze kunnen niet worden besproken zonder te veel van het verhaal te verraden. Ik kan niet genoeg zeggen over het acteerwerk. Het is...' Het is moeilijk voor me om te kiezen welke van de hoofdrollen het meest aangrijpend is. Ik ben niet bekend met Sovjetfilms uit de jaren zeventig en ik ken geen van de acteurs, maar ze zijn allemaal fantastisch. Ik zie ook hoe de regisseur Larisa Shepitko gebruikmaakt van kinderen. Ze doen me denken aan de engeltjes van Giotto.<br />Er is een beetje gerommel op het eind. Er is kennelijk een eerdere relatie tussen de soldaat Sotnikov en de ondervrager Portnov, maar die blijft hangen. En de laatste scène is een beetje dubbelzinnig. Maar vergeleken met de totale ervaring zijn dat maar kibbelarijtjes. Dit is een film die je je leven lang zal bijblijven.