Is deze recensie positief of negatief?

Ik weet niet precies wat het is, maar er schijnt een vloek te rusten op films over de ongrijpbare Bigfoot. Er is nog nooit een film geweest die het onderwerp op een intelligente manier benadert, en ook geen film die echt spanning opwekt. Zowel 'Legend of Boggy Creek' (1972) als de eerste film met de titel 'Sasquatch' (1978) zijn kleine cultklassiekers geworden, maar geen van beide was erg gedenkwaardig. Beide films waren gericht op een gezinsvriendelijk publiek, waardoor ze niet echt probeerden om iemand bang te maken. 'Harry & The Hendersons' (1987) was de eerste grote, gebudgetteerde film die gebruikmaakte van Bigfoot, met een fantastisch ontwerp van Rick Baker. Maar ook deze film richtte zich op een jonger publiek, maar deze keer als komedie (net als 'Bigfoot' in 1995). Ik heb lang gewacht op iemand die het onderwerp als een thriller zou aanpakken, misschien in de trant van 'Jaws' of 'Predator'. Toen ik dit zag in mijn plaatselijke videotheek, dacht ik dat mijn droom was uitgekomen. Tjonge, wat had ik het mis! Lance Henriksen speelt een miljardair die een expeditie naar het vredelievende noordwesten leidt in de hoop zijn dochter te vinden terwijl ze aan boord was van een klein vliegtuig dat in de bergen is neergestort. Het uitgangspunt is interessant en het klinkt veelbelovend. De waarheid is dat het nooit echt spannend wordt. Ik heb nooit belangstelling gehad voor een van de personages, omdat ze allemaal erg tweedimensionaal en nogal saai waren. Zelfs de altijd betrouwbare Henriksen schijnt zijn optreden in te spreken. Elke keer dat hij op het scherm verschijnt, ziet hij eruit alsof hij zich doodverveelt. En dat is maar goed ook, want het eerste uur van de film is er niet veel te doen. En wat het wezen betreft, waar moet ik beginnen? Ik dacht dat we op zijn minst een cool uitziend monster in het bos zouden krijgen, maar in plaats daarvan krijgen we deze kale (ja, ik zei 'kaal') man met een pikzwarte huid en hier en daar een plukje haar. Stel je een kruising voor tussen 'Het moeraswezen' en Chaka uit 'Land van de verloren zielen' en je krijgt een idee. Niks vergeleken met de kunstwerken op de hoes, dat verzeker ik je. Slordige montage en onzorgvuldige montage dragen ook bij aan de verwarring, omdat de helft van de tijd alles in een verkeerde volgorde leek te zitten, terwijl de andere helft van de film voortdurend werd gebruikt door die lange, langzame uitvalsverschijnselen (die nergens op sloegen en ook geen enkel doel dienden). Ze stalen zelfs de hele infrarood-camera van het wezen in 'Predator', dat er gewoon te dwaas en te misplaatst uitzag om effectief te zijn. Misschien bewijst dit allemaal dat Hollywood gewoon moet ophouden met het maken van Bigfoot-films, omdat ze er nog geen een hebben gemaakt die werkt. Tot nu toe is elke film even eng geweest als een aflevering van 'In Search of' 3/10.