Wat is het sentiment van de recensie?

Ik zag de film voor het eerst in de jaren zeventig op de televisie en bewonderde de productiekwaliteit, die destijds hoogstaand was. De gerestaureerde video is rijk en kleurrijk, veel intenser dan de bleke 35mm-tv-beelden. Deze film verdient meer aandacht: hij heeft de weg geplaveid voor UFO, Space: 1999 en zelfs voor Star Wars met zijn gedetailleerde miniatuurtjes en slim bedachte gadgets. Natuurlijk, het verhaal van een alternatieve planeet met antimaterie is sinds Star Trek wel honderd keer gerecycled, maar de schoonheid van deze film is zijn zelfbewuste Europese flair voor design: van de Rolls Royce-ruimtemotoren tot de 'Euro Sec'. Het ambitieuze epos van Gerry en Sylvia Anderson wordt een beetje saai als de Amerikaanse astronaut eindelijk beseft dat hij zich op het dopplervlak van de aarde bevindt, en alles gaat letterlijk bergafwaarts na de poëtische, sierlijke opeenvolging van het instappen in een shuttle. Een middelmatig verhaal wordt geholpen door een grootse, lyrische klassieke partituur van wijlen Barry Gray, de John Williams van Groot-Brittannië.