Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Soms vraag ik me echt af, als ik naar de commentaren hier kijk, of de meeste mensen een heel andere film hebben gezien dan ik. Ik heb hem gewoon gezien... en ik vond hem mooi. Niet op een bepaalde manier, dat hij me gelukkig maakte, maar op een bepaalde manier dat ik een goede film had gezien!<br />De film heeft wat geduld nodig, ja. En ja, de hoofdpersoon is echt irritant, maar dat is vast met opzet.<br />Misschien maakt het echt verschil of je deze film in een bioscoop of thuis bekijkt. De meeste mensen kijken thuis naar films alsof ze naar liftmuziek luisteren. Deze film past absoluut niet in de achtergrondgeluiden.<br />En nee. Goede regie doet dat niet. Het betekent niet dat je vijf keer per seconde moet lachen of ontploffen. Goede regie betekent dat je je onderwerp volgt en het verhaal en de acteurs bij elkaar houdt. En hoewel dat niet helemaal goed uitpakt, denk ik dat het in elk geval heel goed werkt.<br />Ik vond de foto's en de decors mooi, ook al zijn ze soms wat surrealistisch. De openingsscène is heel bijzonder.<br />Ik vond het ook leuk dat de acteur Guillaume Depardieu n<0xC3><0xAD>ét Pierre speelt. Hij speelt de rol van een Pierre die zelf een rol speelt! Pierre is niet de romantische held die hij zo hard probeert te zijn, hij is een aanmatigende en zelfingenomen idioot, een regelrechte slappeling die op den duur alle mensen die hij beweert te beschermen schade berokkent. Dat zelfs zijn liefde voor de waarheid alleen maar een pose is, wordt prachtig aangetoond door het feit dat hij voortdurend blijft liegen en niet één keer vragen stelt of zichzelf uitlegt.<br /><0x3E> Mensen vragen zich af waar deze of gene persoon vandaan komt en nog meer dingen: geen enkele figuur die meer dan twee scènes wordt gezien blijft onverklaard, er is over de hele film heen genoeg informatie over iedereen verspreid.<br /><0x3E> En zelfs het vreemde gebouw begint zin te krijgen zodra het doelwit dat aan het oefenen is wordt gezien: Denk eraan dat Isabelle uit een oorlogsgebied is gevlucht, en dit is duidelijk een toevluchtsoord voor strijders in een burgeroorlog, hoogstwaarschijnlijk Bosnië (dat nog aan de gang was toen de film werd gemaakt). wat wordt gesuggereerd door het verhaal dat Isabelle aan Pierre vertelt als ze hem voor het eerst ontmoet en door de latere scène waarin Pierre Isabelle het boek laat zien met zijn vader op het omslag, dat is omringd door boeken over Bosnië.