Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Faith Akin heeft me voor de zoveelste keer de diepte van mijn passie voor deze stad genaamd Istanbul doen beseffen. Faith Akin, die wordt aangesproken als een stad van culturele mozaïeken, heeft bijgedragen aan dat aanspreken door middel van de mozaïeken van muziek die in de film worden gespeeld. Bovendien is de climax van de film, naar mijn mening, de scène waarin Muzeyyen Senar (een Turkse muziekdiva) op haar 86ste net zo goed zingt als in haar jongere jaren en het rakiglas door de lucht laat rollen zonder er ook maar één druppel uit te schenken, wat een traditionele handeling is in de rakicultuur. Ze is gewoon fantastisch. Sezen Aksu (een Turkse popzangeres) met haar mystieke en betekenisvolle blik aan het eind van haar nummer dat de film zijn Turkse titel geeft, maakt van de scène niet minder dan een climax. En ten slotte kan het prachtige landschap van Istanbul je nostalgisch maken als je weg bent. Pas op!