Is deze recensie positief of negatief?

Het succes van de oorspronkelijke Franse 'Emmanuelle'-serie (ik heb alleen de eerste gezien, wat niet zo gek was gezien de omstandigheden) leidde tot een stortvloed van imitaties; de Italiaanse tegenhanger, die zelfs het ras van zijn heldin veranderde, was duidelijk minder gepolijst en meer uitbuitend <0xE2><0x80><0x93> steeds meer afdalend in vulgariteit naarmate de serie vorderde. Ongelooflijk genoeg waren er in totaal 16 'Black Emanuelle'-films, waarbij de heldin zelfs de spelling van haar naam liet veranderen om copyrightproblemen te vermijden!! Toch werd Laura Gemser <0xE2><0x80><0x93> het begeerde object <0xE2><0x80><0x93> bijna net zo'n icoon als de oorspronkelijke Emmanuelle, Sylvia Kristel (hoewel ik haar persoonlijk te mager vind). In plaats van met haar echte naam <0xE2><0x80><0x93> en de regisseur werd ook 'Albert Thomas'!<br />Op zichzelf biedt de film weinig belangwekkends: men zou hem eigenlijk het best kunnen benaderen als een reisverslag met een paar behoorlijke opnamen van de Afrikaanse natuur. Wat de seksscènes betreft, ik weet niet hoe volledig de versie die ik heb gezien was, maar hoewel er veel naakt was, was niets ervan erg expliciet <0xE2><0x80><0x93> of zelfs maar prikkelend (de scène die er het dichtst bij kwam, misschien, was die waarin Gemser <0xE2><0x80><0x93> die als fotograaf werkt <0xE2><0x80><0x93> en haar vriendin Karin Schubert midden in de jungle de camera op elkaar richten, uiteraard zonder kleren aan). De film gaat ook over een kunstenaar die zo is opgemaakt dat hij op Salvador Dali lijkt, maar zijn scènes nemen gelukkig niet veel tijd in beslag. De muziek van Nico Fidenco is typisch nietszeggende popmuziek uit de jaren zeventig en eigenlijk niets om over naar huis te schrijven.