Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik was met stomheid geslagen door deze film. Naderhand wilde ik een hele tijd geen enkele film meer zien <0xE2><0x80><0x93> elke andere film zou in vergelijking daarmee zo onbevredigend zijn.<br />Voor velen is het misschien wel de ergste van Antonioni <0xE2><0x80><0x93> heel traag, zonder een innemende conventionele verhaallijn, microscopisch onderzoek van menselijke emoties en interacties <0xE2><0x80><0x93> en de ergste van Wenders <0xE2><0x80><0x93> breedsprakig, verward transcendentisme. De film bestaat uit korte, duidelijke episodes die met elkaar verbonden zijn door Wenders' typische, meanderende heldenstroom van bewustzijn, zodat hij niet de tijdelijke vergetelheid van de escapistische film oplevert.<br />Maar voor fans is het ergste het beste en de onsamenhangende verhaallijn schetst een enkel poëtisch beeld dat zich over de hele film uitstrekt. Wenders en Antonioni creëren een dialoog tussen hun segmenten die de kern van de zaak zoekt.<br /><br />