Wat is het sentiment van de recensie?

De melodieën vormen het beste aspect van deze televisiefilm, die weliswaar betere productiewaarden heeft dan gemiddeld, maar een zeer oppervlakkige en lichtelijk gewijzigde biografie. Dramatiseert Richards ontdekking van 'We've Only Just Begun' en Karens huwelijksproblemen op bewonderenswaardige wijze (de montage van 'Superstar' was een leuke vondst), maar laat het meningsverschil met Neil Sedaka, de bijdrage van Tony Peluso's gitaarsolo's, et cetera onvermeld. Gibb is lief in haar Karen-personage, maar dat geldt niet voor de jongensachtige en brutalere kanten van de echte Carpenter-persoonlijkheid. Anderson is in topvorm als de creatieve en spontane Richard, en Fletcher valt op als de liefhebbende maar dominante Agnes. Het meest aangrijpende moment van de oorspronkelijke uitzending is het gebruik van 'Goodbye to Love' op de achtergrond van een reclame voor een anorexia-hotline.