Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Billy Hughes is een zwijgende jonge vrouw die voor de make-up werkt van een goedkope horrorfilm die in Moskou door een Amerikaanse regisseur wordt opgenomen. Op een avond wordt Billy opgesloten in de filmstudio. Later die avond hoort ze dat er iemand in het gebouw zou kunnen zijn en gaat ze kijken. Dat is het moment waarop ze een vrouw tegen het lijf loopt die op brute wijze wordt vermoord terwijl ze wordt gefilmd. Nadat ze aan de klauwen van de moordenaars is ontsnapt, informeert Billy de autoriteiten, maar ze krijgt een rood hoofd als de mannen haar laten zien dat het toneelspel was. Billy weet wat ze heeft gezien en al snel is haar leven weer in rep en roer door ondergrondse figuren die denken dat ze iets belangrijks heeft gezien.<br />'Ik niet.' Ik weet niet hoe deze hartverscheurende slaper aan mij voorbij is gegaan, maar ik dacht dat het een veel oudere film was. Maar er is één ding, het moet wel een van de meest schokkende en intense thrillers zijn die ik in lange tijd heb gezien. Het is gewoon een geweldige spanningsopbouw en bijna alles valt op zijn plaats! De eerste helft van de film is verrassend pakkend met strakke sequenties die je hart in je keel doen kloppen en je bestoken met een atmosfeer die onheilspellende, vervreemdende beelden. Aan de andere kant is dit een grappige, ondeugende zwarte noot. Er komen wel fouten in het verhaal voor, want het verliest wel de felle greep die het zo snel had, en er is een maffe humor (of een betere, komische uitspatting) tussen Fay Ripley en Evan Richard.' De karakters van de personages zijn een succes en een misser omdat ze te krachtig zijn. Op de lange termijn had hij het waarschijnlijk wel zonder ze kunnen stellen. Ondanks een paar angstige momenten belemmerde dit aspect me niet in mijn plezier. Voor mij voelde het zachte einde dat ze besloten te kiezen gewoon niet goed.<br />Het interessante, mysterieuze uitgangspunt was griezelig tot op het bot en bevatte een paar verontrustende eigenschappen. De context was zo veelzijdig en de opwinding zo groot, dat er iets nieuws in zat, en de nerveuze schokken en ondraaglijke spanning zijn verweven tot een reeks plotselinge wendingen in het verhaal. Echt, ze hebben geweldig gebruik gemaakt van het nieuwe idee van deze handicap en om de situatie te belemmeren hebben ze hem opgenomen in een vreemd land waar niet al te veel mensen Engels spraken en dus worden we ook in de verwarring meegesleept. De verfijnde Marina Zudina geeft een aangrijpende beschrijving van het Amerikaanse stomme meisje Billy. De manier waarop ze de grillige emoties door haar ogen en daden kon uitbeelden, gaf de film iets ruws en geloofwaardigs. Regisseur Anthony Waller filmt de film op een tamelijk stijlvolle, goed getimede en vaardige manier, zonder die groezelige blik los te laten die uit de starre omgeving opstijgt en een krachtig, luchtig muziekje dat voortdurend aan je knaagt. De enige echte naam die zijn opwachting maakte, was een kleine cameo van Alec Guinness. De rollen van de spelers waren allemaal goed, vooral die van de Russische moordenaars, Oleg Yankovsky en Igor Volkov, die de spijker op de kop sloegen.<br />Deze fascinerende film, die voornamelijk uit onbekenden bestaat, is veel beter dan de gemiddelde donkere thriller.