Is deze recensie positief of negatief?

Ja, deze film is ook een remake. Ja, deze film kan als een meidenfilm worden beschouwd. En ja, deze film is niet perfect. The Women is echter een slimme moderne update van het sociale gedrag van alle vrouwen, met een indrukwekkende cast van topactrices, onder wie Meg Ryan, Debra Messing, Annette Benning en Bette Midler.<br />De film draait om vier hoofdpersonen: Mary (Ryan), haar beste vriendin, hoofdredacteur Sylvie (Benning), Alex (Jada Pinkett-Smith) en Edie (Debra Messing) en het buitenaardse vrouwelijke wezen dat verantwoordelijk is voor het grootste deel van het drama van de film, genaamd Crystal (Eva Mendez). Mary probeert om te gaan met haar overspelige echtgenoot (die ze in de film niet te zien krijgt) door het advies van zowel haar vriendinnen als haar moeder (Candice Bergen) op te volgen. Afgezien van Mary is er nog Sylvie, die verscheurd wordt tussen haar sociale leven en haar werk. Ze moet beslissingen nemen die haar morele en ethische waarden op de proef stellen. Dan is er de schrijfster Alex, die lesbisch is, veel pit heeft, maar goed met woorden overweg kan. En ten slotte is er Edie met vier meisjes en nog een baby op komst, die van kinderen houdt en een hart van goud heeft, met een verborgen geheim dat aan het eind aan het licht komt.<br />Samen leven de vrouwen voor wraak, vertrouwen ze op elkaar en geven ze elkaar levenslessen. Maar het zijn de cameo's van Bette Midler, Candice Bergen, Cloris Leachman, Carrie Fisher en Debi Mazar die het wrede en gebruikelijke gedrag van vrouwen laten zien. Ze is taai, heeft een scherpe tong en ervaring, en toch heeft ze het gevoel dat ze had kunnen worden wat haar dochter later wordt. Daar heb je Fisher, die laat zien hoe je iemand kunt chanteren en de grenzen van egoïsme, moraal en verraad aftast. Mazar, het roddelmeisje, dat geen genade toont voor wat ze zegt en tegen wie ze het zegt. Leachman, die Ryans brutale huishoudster speelt, die haar plaats kent, wanneer en waar ze nodig is, en hoe ze een goede oneliner kan laten horen. Ten slotte is er M<0xC3><0xBC>ller, die Leah Miller speelt, een gekke, eclectische, maar wijze Hollywood-agent. Zij is de enige figuur die Ryans Mary een openbaring geeft over wie ze werkelijk is door te ontdekken 'wat ik wil'. Ondanks Midlers scène, waarin ze acteerprestaties en gedenkwaardige citaten steelt, werd ze te weinig gebruikt. Maar terug naar de film, waar de vrouwen het publiek laten zien wat het betekent om in de 21e eeuw te leven zonder precies te weten wat je wilt tot de tijd komt dat je die vraag zelf beantwoordt. Het gaat over het feminisme, wat het betekent om vrouw te zijn (krachtig, meedogenloos, stoer, ordinair, slim, sluw, verlegen, trots, beschaamd, zelfbewust, zorgeloos, mooi, sterk, onafhankelijk); en ook over wat vrouwen willen, waarom vrouwen zijn zoals ze zijn. Het is grappig, modern en zeker geen meesterwerk. Maar het komt erop neer dat het het geld en de tijd waard is om te zien hoe veteraan en jongere actrices ons alles over vrouwen leren.