Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Chris Morris' tv-serie Brass Eye had altijd veel klachten opgeleverd, zowel van het publiek als van de mensen die eraan deelnamen. Maar niets wat hij heeft gedaan heeft meer controverse veroorzaakt dan dit. De Brass Eye Special van 2001. Voordat de enorm overschatte Jerry Springer Opera kwam, had de Brass Eye Special het record voor de meeste klachten die binnenkwamen over elk tv-programma dat ooit was uitgezonden.<br />De enorme hoeveelheid klachten die het grote publiek over de Brass Eye Special indiende was ongelooflijk! Veel klachten werden geuit door mensen die het programma niet eens hadden gezien! Het onderwerp dat het programma behandelde trok vele hoofden, maar de boodschap werd door velen verkeerd geïnterpreteerd. De boodschap ging zelfs verloren bij sommigen die van het programma genoten. Dit was geen programma dat de spot dreef met het onderwerp pedofilie. Het ging puur over de media en de presentatie van het onderwerp. Morris, is en zal altijd een media satiricus zijn. Het idee dat het programma 'leuk doet' over pedofielen en kinderen die misbruikt zijn, is volslagen belachelijk! Morris probeert nooit iets dergelijks te doen. Hij vestigt alleen onze aandacht op de overweldigende en vaak domme mediahype rondom het onderwerp.<br />Met veel van zijn bekende 'Brass Eye'-technieken. Morris laat met zijn personages, zoals Ted Maul en anderen, zien hoezeer de media knoeien met elk detail over een onderwerp dat ze zelf hebben gecreëerd en opgebouwd, en het resultaat is net zo grappig, zo niet grappiger, dan alles wat Morris daarvoor heeft gedaan. Met behulp van zijn beproefde formule slaagt Morris erin een aantal lichtgelovige beroemdheden ervan te overtuigen dat ze aan een serieuze documentaire werken. In werkelijkheid zijn ze precies wat ze zijn. Debielen.<br />Al met al moet de Brass Eye Special worden gezien om te worden geloofd. En met één openingszin slaagt Morris erin de hele mediasituatie zoals die in 2001 was samen te vatten: 'Welkom bij Paedo-Gedden!'