Wat is het sentiment van de recensie?

Ik vraag me af of ik een hele muzikale komedie uit Rusland, Oost-Duitsland of andere landen, die tientallen jaren lang bijna altijd propagandistische films, antifascistische films, anti-oorlogsfilms (zoals deze documentaire aangeeft) uitzond, zou kunnen verdragen als een afspiegeling van de donkere, slopende tijd onder Stalin en het leven achter het IJzeren Gordijn. Het is fascinerend om dan de andere kant van de medaille te zien, het soort clowns en rebellen met muziek aan hun zijde die proberen de massa te behagen en te behagen in de socialistische levenswandel. Eén film leek me zelfs nogal indrukwekkend, _Fluitje van een cent_ geheten door de pionier van de kleine groep muzikale filmmakers, Grigori Aleksandrov. Ik durf te wedden dat het een van de enige films was die uit zichzelf in een wilde, manische, laat-me-lachen-modus kwam. Maar als je als filmmaker een publiek zoekt, kun je maar beter met een 'boodschap' komen.<br />Door interviews, af en toe een quasi-dramatisering (van Rusland/Duitsland/etc.) aan de censuurtafel, en clips krijg je een volledig beeld van hoe het was <0xE2><0x80><0x93> zowel achter de schermen als op het witte doek <0xE2><0x80><0x93> om de massa's alleen maar te vermaken. Sommige van de films (nou ja, de meeste, want in de genoemde landen zijn er blijkbaar maar veertien gemaakt in meer dan veertig jaar) veranderden behoorlijk wat, maar met welk doel eigenlijk? Je wordt ook meegesleept in de cultuur van dit alles, hoe die sterk verschilt van de Amerikaanse 'als het werkt, maak ze dan nu'-houding. Maar tegelijkertijd werden er, misschien uit deze onderdrukking, een paar interessante, grappige en (naar wat ik zag) uptempo films gemaakt. Ze zouden vrij typerend kunnen zijn voor wat de massa te zien kreeg, onder Stalins liefdevolle maar veeleisende omstandigheden, zoals het leven met tractoren. Het verhaal wordt nog sappiger als we te zien krijgen hoe het in de jaren zestig was, de laatste golf van musicalkomedies, toen rock-'n-roll en popsongs eindelijk hun ether bereikten.<br />Kortom, wat goeds... maar alleen als je geïnteresseerd bent, eigenlijk. Ik kreeg de film te zien tijdens een college over documentaires, en de helft van de klas viel in slaap. Dus wees aan de ene kant gewaarschuwd, maar aan de andere kant, als je ernaar op zoek gaat, kan het je een heel bevredigende reis door de Europese filmgeschiedenis bezorgen.