Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De grote namen in de film probeerden hun steentje bij te dragen aan de oorlogsinspanningen, en Charlie Chaplin was geen uitzondering. Deze patriottische en propagandistische film is een deel van zijn bijdrage, hoewel de oorlog tegen de tijd dat hij werd uitgebracht al bijna voorbij was. De zwerver trekt ten strijde, verricht met humor heldendaden en schopt de Kaiser in zijn kont. Het is een heel grappige film, hoewel ik hem bij lange na niet een van zijn beste vind. Hij is gemaakt met 'A Dog's Life' als zijn betere productie voor First National, voordat hij zijn vroege meesterwerk 'The Kid' maakte. Het zijn zijn eerste drie-secondenfilms, die langere, ingewikkelder grappen bevatten dan hij normaal gesproken in zijn twee-reel-shorts in Mutual had kunnen orkestreren. Het kan moeilijk zijn om een pro-oorlogsboodschap in evenwicht te houden met slapstickachtige capriolen en burleske scènes op het witte doek, maar dat zou je niet zeggen als je naar 'Shoulder Arms' kijkt. Het is in veel opzichten ook te verkiezen boven een'serieuzer', dramatisch werk met een vergelijkbare boodschap, zoals Griffiths 'Hearts of the World'. Chaplin was inmiddels een ware virtuoos van de filmkomedie geworden; hij laat het er moeiteloos uitzien. Hij wist inmiddels heel goed dat een film met minder grappen <0xE2><0x80><0x93> met meer uitweidingen, meer verfijning en zorgvuldige timing <0xE2><0x80><0x93> beter kon zijn dan elke willekeurige klucht van het Keystone-type met een stuk of tien domme valpartijen per minuut. De scène waarin Chaplin zich vermomt als boom is een goed voorbeeld. Zelfs in tijden van oorlog kan Chaplin miljoenen mensen opbeuren.