Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Fuckland is een interessante film. Persoonlijk ben ik dol op de Dogma-beweging. Ik wou dat hij het langer had volgehouden. Hij lijkt al dood te zijn. Veel critici hebben hun uiterste best gedaan om hem af te keuren. Ik weet niet waarom. Het is de interessantste beweging in de filmwereld sinds de Franse New Wave. Behalve Fuckland heb ik de eerste drie van de serie gezien: Festen, Idioterne en Mifune. Ze waren allemaal geweldig, en Festen was een meesterwerk, naar mijn mening. Fuckland kan die anderen niet aan. Ik was gewoon gefascineerd door het filmen. Het is gespeeld alsof het een echte documentaire is, met een echte persoon die zo geobsedeerd was door zijn camera dat hij weigerde hem weg te doen. Op een paar punten in de film wordt duidelijk dat het een complete fictie is, maar die illusie is verbazingwekkend lang in stand gehouden. Ik wou dat de filmmakers met iets interessanters op de proppen waren gekomen om op het scherm te zetten. Het gaat in wezen over een vent, Fabian, die een Argentijn is die de Faulklandeilanden bezoekt. Argentijnen mochten pas de laatste paar maanden de eilanden op, en Fabian is van plan de vrouwen te bevruchten met Argentijnse kinderen. Hij krijgt een blik op een van hen, en het grootste deel van de film wordt besteed aan haar verleiding. De twee acteurs zijn heel natuurlijk. Camilla Heany laat alleen een beetje doorschemeren dat ze een actrice is. Fabian Stratas lijkt volkomen echt. De politieke kant van de film is een beetje verwarrend voor me, omdat ik maar een vaag idee heb van de situatie rond het eiland en de recente geschiedenis. Ik was drie, geloof ik, toen de Faulklands werden binnengevallen. Het laatste deel van de film werkt helemaal niet. Ik snap niet waar de filmmakers naartoe wilden. Maar toch, _Fuckland_ is een interessant Dogma-experiment. Het overtreedt wel een paar Dogma-regels, met name de regel van geen extra-diagetische muziek. Die komt veel voor.