Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een ongeregelde groep westerse toeristen in Afrika ondervindt de pech dat hun vliegtuig kapotgaat, zodat ze gedwongen zijn in een bus te stappen en door de Namibische woestijn naar het dichtstbijzijnde beginpunt van de terugreis naar de beschaving te rijden. Zoals te verwachten valt, werkt het kompas van de chauffeur niet, en ze raken ver uit de koers als ze tot stilstand komen in een verlaten spookstad die tijdens de gevechten in de Tweede Wereldoorlog een kazerne was geweest. Ze vinden wat kerosine (zinloos om de tank van hun bus weer te vullen), een opslagruimte vol halfvergiftigde worteltjes in blikken, en een inlandse kluizenaar die er onverschillig naar kijkt. De enige van hen die iets in de melk te brokkelen lijkt te hebben wat survivaltechnieken betreft, gaat hulp halen. Ze moeten de banden van de bus verwijderen en ze verbranden als hij niet binnen vijf dagen terug is. Hopelijk ziet iemand de zwarte rook.<br />Klinkt dit interessant? Jazeker, zelfs al lijkt het sterk op _The Flight of the Phoenix_ of een aantal films in het genre van'verlaten eiland'. Daarom is het verbazingwekkend dat _The King Is Alive_ nummer 4 is (als er nog iemand telt) in de voortdurende _Dogma 95_ -serie, die, als ik me die belachelijke _Dogma 95 Vow of Chastity_ goed herinner, verkondigde dat 'genrefilms' strikt verboden zijn. Nou ja, hoe dan ook, je kunt wel zien dat ze het allemaal kunstzinnig willen doen om het feit te compenseren dat het een genrefilm is. Ja, het duurt niet lang of een van de leden van de groep, een verschrompelde oude toneelspeler, begint de verschillende rollen van _King Lear_ op te schrijven <0xE2><0x80><0x93> uit zijn hoofd! <0xE2><0x80><0x93> op, nou ja, rollen papier. Het idee is dat het spelen van het stuk helpt om de tijd te doden. Wat allemaal ingaat tegen het advies van de gevluchte survivalist om optimistisch te blijven (heeft de oude acteur niet één keer in zijn leven een dinervoorstelling van _Het Odd Couple_ gedaan?), nog afgezien van het feit dat zo'n activiteit een kolossale verspilling van kostbare tijd en energie is. <br />Deze film is zo slecht dat ik echt niet weet hoe ik verder moet. Hij is zo monumentaal stom, zo vol absurde situaties en personages dat rationele kritiek eronder lijdt. Het is misschien een goed moment om volledig te ontzenuwen: ik heb een bijna irrationele hekel aan die zogenaamde Deense 'beweging'. Ik geloof dat mijn gezicht zelfs een beetje rood wordt als Dogma 95 wordt genoemd. Ten eerste, als de naam van uw beweging het woord 'dogma' in de titel heeft, ben ik u al kwijt; ten tweede, in dit specifieke geval, de beweging.' Het vasthouden aan de zelfverloochening van individuele artistieke prestaties is een recept voor huichelachtige hypocrisie als je bedenkt dat de filmmakers hier een van de grootste werken van de grootste levende schrijver aller tijden aan het plunderen zijn. (Maar de Dogma-kliek gelooft ongetwijfeld dat de Werken van Shakespeare in werkelijkheid zijn geschreven door een consortium van elizabethaanse hotemetoten als de graaf van Oxford, Francis Bacon, Walter Raleigh en de koningin zelf.)<br />Verdomme, ik had de hele onderneming misschien nog kunnen vergeven als ze het scenario voor lachwekkende doeleinden had gebruikt (de kostbare Dogma aanvallen <0xE2><0x80><0x93> dat zou subversief zijn!). Maar de film neemt zichzelf heel serieus en vervalt al snel in de clichés van het genre waarin hij onmiskenbaar thuishoort: mensen die zich tegen elkaar keren, de baardgroei van de mannen, de onvermijdelijke dood van een paar van de hoofdrolspelers. Allemaal met een uitgestreken gezicht. 'Is dit het beloofde einde?' Nou ja, niet helemaal: we moeten ook de abominabele overplaatsing van de Dienst Bijzondere Collecties doorstaan. Want dat is ook een Regel in de Regel 95 van de Kuisheid: alleen digitale video's in de hand houden. Een vriendelijk advies aan de Denen: je 'beweging' zit in de problemen als je eindproduct een slechtere visuele kwaliteit heeft dan de gemiddelde eindexamenvideo. Professionalisme hoort thuis in de zak met trucs van een kunstenaar, samen met zijn eigen individualiteit. 'Dat zijn woorden van gelijke strekking, meneer Von Trier: niet elke eikel met een handwapen van kaliber.100 kan een filmmaker zijn. Geef het door. En trouwens: laat de regisseurs van uw Dogma ook maar de eer voor hun film opstrijken, als u toch bezig bent. Het feit dat de schrijver van _The King Is Alive_ de eer krijgt, terwijl de man (of het meisje) die film in feite niet maakt, is een tikkeltje hypocriet.'<br />'Verachtelijk. 1 ster van de 10.'