Wat is het sentiment van de recensie?

Het is lang geleden dat ik in het theater van de kunstacademie ben geweest en ik ben naar _Drigge Froides_ gegaan omdat het zulke goede recensies in de kranten heeft gekregen.<br />Het probleem met deze film is dat hij geen hoofd of staart heeft, maar alleen een gedeelte in de tijd over het leven van de drie hoofdpersonen.<br />Toen hij begon, wist ik al dat het een lange zit zou worden, maar soms kan het beter gaan, in dit geval niet. Er is geen echte karakterontwikkeling of onderlinge band tussen de spelers. Je begint midden in een situatie, plotseling is er een vriendin en dan...' Het is een jongen met wie hij bevriend moet zijn om zijn sportambities te kunnen verwezenlijken, maar de manier waarop ze bij elkaar komen is nogal vreemd, aangezien ze 'gewoon bij elkaar komen', zo lijkt het.<br />En plotseling hebben ze seks met elkaar, tenminste, voor zover je dat kunt zien. Het schuldgevoel of de jaloezie met de andere jongen is nauwelijks merkbaar, en het enige waar ik tijdens de film aan kon denken was: wanneer gaan ze weer seks hebben? En als je erover nadenkt, is het eigenlijk krankzinnig. Omdat het in wezen betekent dat er eigenlijk niets de moeite waard is om naar te kijken, maar dat er drie tieners aan het acteren zijn en dat, voor mij tenminste, het een heel slechte film maakt, blijf er uit de buurt en spaar je geld (mijn 17,50 is verspild), zijn er betere arthousefilms dan deze.<br />Ik geef drie sterren voor de acteerprestaties, elk één.