Wat is het sentiment van de recensie?

Via de IMDb-website ben ik achter het bestaan van Favela Rising gekomen. Ik heb een speciale belangstelling voor Afro-Braziliaanse cultuur en films. Favela Rising is een van die juweeltjes die een nieuwe betekenis geven aan de transformatie van een mens. Het is het verhaal van Anderson Sa, een voormalige drugshandelaar uit Rio de Janeiro die na de dood van familieleden en vrienden een soort Christus wordt, Malcolm X en Ghandi in één. Sa vormde Afro-Reggae, een in de grond wortelende culturele beweging die gebruikmaakt van Afro-Braziliaanse hiphop, capoeira (Afro-Braziliaanse Martial Arts)drums en andere kunstvormen om de hopeloze en meestal boze jeugd te transformeren tot levendige, levensvatbare, zorgzame, liefhebbende individuen van de gemeenschap. Ik herinner me dat ik een paar jaar geleden naar een vertoning van City of God (Cidade De Deus) ging en volkomen verdoofd het theater uitliep. De beelden waren grimmig maar verbluffend en je kon je ogen niet van het scherm afhouden. Ik herinner me hoe hopeloos sommige situaties in de Favela's waren en hoe decadent de maatschappij was door de verwaarlozing door de regeringen. Hoe drugshandel een manier van leven was, hoe onverschillig de burgers van de sloppenwijken waren omdat de dood elke dag voorkwam. Net als City of God vertelt Anderson Sa dat de mensen in de favela's ook ongevoelig waren geworden. Hij vertelt over de corruptie bij de politie en hoe de gemeenschappen zo verlamd waren door drugs en bendes dat je niet meer kon...' Als je familieleden in andere Favela's wilde bezoeken, moest je elkaar op een neutrale locatie ontmoeten. In tegenstelling tot de 'Stad van God'-beweging van Anderson Sa biedt de Afro-Reggae-beweging oplossingen voor de woede, de hopeloosheid.<br />Er was een gedeelte in de documentaire waarin Anderson, in de geest van een prediker, een aantal jongeren benaderde en hun vroeg lid te worden van de Afro-Reggae. Deze blasé jongeren waren zo getekend door de dagelijkse strijd om te overleven en door het geweld. Hun rolmodellen waren drugsdealers en dat wilden ze ook worden. Anderson zei toen dat drugsdealers niet lang leven. Er was natuurlijk weerstand, maar vijf maanden later kon hij een aantal jongeren zover krijgen dat ze lid werden van de Afro-Reggae.<br />De beelden van de Favela-opstand zijn meer dan verbazingwekkend. Het is me duidelijk dat Jeff Zimbalist en Matt Mochary niet alleen geweldige verhalenvertellers zijn, maar ook visuele kunstenaars. Dit is een documentaire die je moet zien! Er zitten echt magische en transformerende momenten in deze documentaire. Ik wil ze niet voor je bederven. Ik wil dat je hem zelf ziet. Vertel je vrienden, academici, jeugdadviseurs en familieleden alsjeblieft over deze prachtige film. Hij zal je zorgen baren over de wereld en onze kinderen.<br />Ik zou hem elf sterren geven!