Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Steven Seagal is terug! Hier met zijn derde film die dit jaar is uitgebracht. Natuurlijk, als een eenmalig fan die steeds ontevredener is geworden, kan ik zeggen dat het geen verrassing is dat het een vrij slappe film is. Eerst haalde de film de voorpagina's vanwege kennelijke problemen in de productie die aan Seagal te wijten waren. Hij kwam laat op de set, veranderde het script, de crew enzovoort, en veroorzaakte in het algemeen problemen voor de regisseur, Don E. Faun Leroy (zijn gebrek aan talent is al moeilijk genoeg!). Dit gebeurt ook in hun tweede samenwerking - de aanstaande _Essenary_ die net zo slecht belooft te worden als deze troep. De film is de eerste van Seagals carrière, want het is de eerste waarin hij echt het materiaal uit de voorraad opduikelt. Er zat ook wat in Ticker, maar deze film is het neusje van de zalm. Ze lenen stukjes uit _The Order_ (een film van Van Damme, Seagals grootste rivaal in DTV-films!) Geen Code of Conduct, Onbewezen, en ook een complete actiescène uit de weinig bekende Peter Weller met voertuig _Top of the World_. Interessant genoeg is de autoachtervolging die is gestolen uit Wellers epos, bijna 10 jaar geleden gemaakt en ironisch genoeg waarschijnlijk goedkoper dan deze troep, verreweg de beste actiescène van de film. Ik was al geschokt genoeg toen Dolph Lundgren een korte periode doorbracht in de voorraad actievideo's, waaraan hij gelukkig is ontsnapt. Maar Seagal is momenteel de leider van de DTV-actiemarkt, met Van Damme en Snipes als zijn voornaamste rivalen. Seagal slaagt er nog steeds in films te verkopen en ik zou echt niet weten hoe. De fans zullen wel genoeg krijgen van dit afschuwelijke gedoe en verlangen naar een terugkeer naar het soort van _Above The Law_. Het verhaal is hier volkomen slap. In feite heeft de film zoveel gaten in de plot dat je er niet bij nadenkt. Bijvoorbeeld, aan het eind van een film is er een klein meisje dat Seagal kennelijk in een weeshuis kent en aan wie hij een ketting geeft. Waarom weet ik niet, maar we zien haar in de rest van de film helemaal niet, en horen haar ook niet noemen. Seagal heeft in deze film een vriendin die aan het begin van de film met een helderziende is en die wordt achtervolgd door visioenen die aan het eind van de film nooit worden uitgelegd en niets te betekenen hebben. De film is zo belachelijk aan elkaar geplakt door een reeks betekenisloze klodders dat je er hoofdpijn van krijgt. Dit is verreweg de stomste film die Seagal ooit heeft gemaakt! Seagal zelf is nog even houterig als altijd, maar het siert hem dat hij in deze film, voor zover ik kon zien, geen bijrol krijgt. Seagal heeft echter wel de behoefte om te praten alsof hij een gangsterrapper is, waardoor ik terugverlang naar de tijd dat hij in zijn klassieke vroege films zijn Brooklyn/Italiaans-Amerikaanse accent gebruikte. Hij heeft ook een pijnlijk weinig grappige dubbele act met Treach, die naar ik aanneem een rapper is. Grappig dat producenten denken dat de combinatie van Seagal en een hiphopster lijkt te werken, want zijn team met DMX in Exit Wounds was zijn meest succesvolle film sinds Under Siege. Maar het is duidelijk dat het niet zal werken als niemand van de rapper heeft gehoord. Dit is echter een actiefilm en dus moet de actie zelf worden beoordeeld. Helaas is de actie die niet in de catalogus van NU Image staat alleen maar routine. Er zijn een paar kleine vechtscènes met een paar klassieke Seagal-aikidoscènes, maar als 90% wordt uitgevoerd door zijn stuntdubbel, die in deze film echt een rigoureuze training krijgt, maakt het eigenlijk niet veel indruk. Er zijn ook een paar standaardwapengevechten waar eigenlijk alleen maar een leuke, gewelddadige en bloederige squibbage in zit. Dit alles is een pijnlijk saaie ervaring en weer moet ik dezelfde uitspraak doen: Seagal heeft verloren! Ik blijf nu de oude vraag stellen: 'Waarom kijken mensen nog steeds naar zijn films?' Dat is allemaal goed en wel als vraag, maar de droeve rotzak die ik ben blijft naar zijn films kijken in de ijdele hoop dat hij nog eens iets goeds zal doen. De kans is klein, in tegenstelling tot Seagals steeds groter wordende taille.