Is deze recensie positief of negatief?

De titel verwijst naar de vernietiging van de overblijfselen van een oogst, zoals rijstschillen, door boeren die ze verbranden en zo brand stichten op de vlakten. Dit is een naargeestig verhaal over de vernietiging van de Japanse soldaat.<br />Het verhaal speelt in de laatste dagen van de Filippijnse veldtocht als soldaat met tbc die terugkeert uit een ziekenhuis omdat ze geen plaats voor hem hebben omdat hij kan lopen. Zijn superieuren willen hem niet in de buurt hebben omdat hij echt te ziek is om te werken of te vechten. Gewelddadig behandeld door zijn officier wordt hij teruggestuurd naar het ziekenhuis met de opdracht om ofwel te worden opgenomen of zelfmoord te plegen. Ze willen hem nog steeds niet hebben en hij...' Algauw vertrok hij om door het door oorlog geteisterde landschap te zwerven, op zoek naar hulp of een plek om te overnachten of zelfs maar iets te eten. Het is een naargeestige reis zonder hoop in het verschiet, en waar hij ook komt, ziet hij alleen maar dood en de onmenselijkheid van de mens.<br />Naast een aangrijpende reis naar het duistere hart van de mens en de oorlog, is dit ook een heel grappige film. Dat wil niet zeggen dat hij niet gruwelijk is, dat is hij soms wel, maar hij is ook duister komisch. Hoe kan het ook anders? Dit is een film waarin waanzin en krankzinnigheid de boventoon voeren, mensen proberen voortdurend tabaksbladeren te bemachtigen voor voedsel, proberen zelfs een iets beter paar schoenen te krijgen, proberen een Japanse soldaat te blijven in het aangezicht van de absurditeit door voortdurend te marcheren maar nooit ergens te komen en je kunt er niets aan doen dat je moet lachen. Om er zeker van te zijn dat alles donkerder wordt als het duidelijk wordt dat kannibalisme misschien, letterlijk en figuurlijk, de enige manier is om te overleven, maar tegelijkertijd heeft de menselijke komedie iets onaangenaam grappigs.<br /><br />Aangekondigd als een geweldige anti-oorlogsfilm maakt de grimmige fotografische stijl de krankzinnigheid van de oorlog duidelijk terwijl hij ons oog verblindt met zijn schoonheid. Hier zien we landschappen vol lijken, met inbegrip van de soldaat en de burger. Het zijn landschappen tussen velden, bossen en bomen die anders heel mooi zouden zijn, en tot op zekere hoogte nog steeds zijn. Het is een schokkende ervaring.<br />Het intrigerende is dat ik heb gelezen dat deze film is gebaseerd op een roman over de verlossende kracht van het christendom. De regisseur heeft alle religieuze verwijzingen naar hoop en verlossing geschrapt en in plaats daarvan laten zien dat het leven stinkt, dat oorlog nog erger stinkt en dat er uiteindelijk geen hoop is.<br />Met mijn verstand bewonder ik de film, met mijn gevoel niet. Een deel van de film bestaat uit een snerpende downbeat die wat we op het scherm zien voor mijn gevoel benadrukt. Het is bijna het vergulden van de lelie omdat de beelden zo sterk zijn dat de muziek je niet echt hoeft te dwingen je op de een of andere manier te voelen.<br />Is het een geweldige film, dat moet je zelf beslissen. Want hij is in elk geval anders dan alle andere oorlogsfilms, bloederig, afschuwelijk en echt op een manier die grote, gebudgetteerde films beweren te zijn, maar nooit zijn. Dit is niet voor mensen die niet tegen bloed en geronnen bloed kunnen, want hij is er in overvloed.<br />Beslist de moeite waard om te bekijken.