Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film had om te beginnen al zo'n goede premisse. Suspense, slashers, een geheim genootschap, en je kwam er pas in het laatste kwart van de film achter wie de slechteriken waren.<br />Maar hij bevatte zo veel stomme clichés uit de ergste oude Amerikaanse slasher/horrorfilms. Nu ben ik dol op slasher/horrorfilms, maar er zijn zoveel oude clichés die al heel lang uit de Amerikaanse filmwereld zijn verdwenen. Bijvoorbeeld het oude cliché: 'Ik hoor geluiden in de kelder en ik ben helemaal alleen thuis en het licht in de kelder doet het niet, dus ik ga naar beneden om te kijken wat er aan de hand is'. <br />Drie voorbeelden van deze clichés ergerden me echt mateloos.<br />1. Als Potente erachter komt dat er misschien een geheim genootschap aan het werk is op de medische faculteit dat levende lichamen aan het opensnijden is, stelt ze vragen en vertelt ze het aan iedereen <0xE2><0x80><0x93> heel openlijk. In feite zegt ze: 'Ik heb je gevonden. Kom me maar vermoorden, want ik vertel iedereen jouw geheim.' En dan vraagt ze zich af waarom haar hele bed onder het bloed zit en ze de afgehakte vinger van haar kamergenote in een handdoek krijgt. Zelfs nadat een man die ze twee weken geleden heeft leren kennen op de ontleedtafel belandt en ze erachter komt dat een geheim genootschap levende mensen van hun ingewanden ontdoet, gaat ze's avonds nog 2-3 keer naar het lab waar alle dode lichamen worden bewaard om het te onderzoeken.<br />3. Haar kamergenote wordt vermoord. Ze wordt achternagezeten door de moordenaar, die ze kent, maar ze meldt hem niet bij de universiteit of de politie, en verlaat de school om naar huis te gaan en haar ouders te bezoeken. Daarna gaat ze terug naar school, kennelijk in de veronderstelling dat de man die haar probeerde te vermoorden het verleden zal laten rusten en niet zal proberen haar te vermoorden, ook al kent ze zijn geheim. Ze had het natuurlijk mis. Voor iemand die verondersteld werd zo slim te zijn (ze studeerde voor arts aan de beste universiteit van Duitsland), gedroeg ze zich als het cliché-sletje in een horrorfilm.<br />Deze dingen maakten een potentieel goede film alleen maar heel frustrerend, en ik wenste dat het einde nog eerder zou komen. Halverwege de film stopte ik met het afspelen van de film en wenste dat zij ook op de ontleedtafel terecht zou komen.