Is deze recensie positief of negatief?

Ongetwijfeld een van de beste afleveringen aller tijden, Balance of Terror, bestaat uit 45 minuten goed uitgevoerde spanning, met intelligente parallellen in de echte wereld (de titel verwijst naar een situatie die sterk lijkt op wat zich tijdens de Koude Oorlog afspeelde tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie), treffende karakteriseringen en de introductie van Star Treks op één na belangrijkste vijandige buitenaardse ras na de Klingons: de Romulanen.<br />Na een noodoproep van een buitenpost van de Federatie ligt de Enterprise gevaarlijk dicht bij de Neutraliteitszone, die, als hij werd overgestoken, tot een openlijk conflict met de Romulanen zou leiden, hoewel niemand hen ooit in levenden lijve heeft gezien. Al gauw verschijnt er een Romulaans schip met een nieuw wapen en een camouflage-uitrusting die het bijna onmogelijk maakt het te verslaan. Tegenover de dreiging van ophanden zijnde vernietiging moet Kirk een gevecht van man tegen man aangaan met de Romulaanse commandant (Mark Lenard) om de overleving van zijn bemanning te verzekeren. Helaas wordt die taak nog moeilijker als een van de mannen Spock ervan beschuldigt met de vijand samen te spannen vanwege de fysieke gelijkenis tussen Romulanen en Vulcans, twee rassen die in feite verre verwanten zijn (een feit dat achteraf heel ironisch is, aangezien Lenard daarna Spocks vader Sarek ging spelen, te beginnen met het tweede seizoen). Als het op oorlog aankomt, is Star Trek altijd uiterst kritisch, en dit is een van de beste uren van de serie, met zijn meest aangrijpende en gespannen kijk op het onderwerp. Hoewel de Romulanen niet echt op de Sovjets zijn gebaseerd (de naam is feitelijk afgeleid van Romulus, de stichter van Rome), is het scenario duidelijk geïnspireerd op de zeer levendige angst die Amerikaanse en Russische burgers destijds hadden dat een van beide naties in staat zou zijn de ander met kernwapens te vernietigen (dat angst het voorgeschreven concept van 'een evenwicht van terreur' voortbracht). Maar zelfs zonder de subtekst blijft dit een essentiële episode, die grotendeels te danken is aan de intellectuele strijd tussen de twee tegenstanders, die zich vertaalt in een tweegevecht tussen Shatner en Lenard.