Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Visconti's meesterwerk! Ik geef toe dat ik veel van zijn werk niet ken, maar ik kan me niet voorstellen dat zijn andere werk deze fabelachtige film zou overtreffen. Gisteravond heb ik _Dood in Venetië_ gezien na een afwezigheid van ongeveer 25 jaar en ik was volkomen geboeid door alles wat ik zag. Deze geboeidheid was een pastiche die uit vele elementen bestond: de buitengewone opnamen die Visconti heeft gemaakt, voornamelijk zijn liefde voor lange, lome opnamen van mensen die eten, zwemmen, wandelen en een belangrijk karakter uitbeelden terwijl ze door deze massa mensen lopen; de briljante interpretatie door de filmers van Visconti's keuze van de opnamen; het acteren volgens de principes zonder al te veel dialogen en de scènes alleen al door de gezichtsuitdrukkingen complex laten overkomen. Het is waar: jonge mensen die deze film voor het eerst zien, moeten zich ervan bewust zijn dat ze naar een unieke film kijken, een film die in 2006 niet gemaakt had kunnen worden. Een film waarvan de tijd ligt in die korte periode in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, toen de artistieke vrijheid werd gegeven aan filmregisseurs en filmbonzen die secundaire rollen kregen. Zoals veel commentatoren van IMDb hebben geschreven, is deze film naar hun mening lang, saai (te weinig actie) en pretentieus. Ik neem aan dat deze commentaren, naar de maatstaven van Hollywood-pap, verdienstelijk zijn. Jammer genoeg minimaliseren ze op tragische wijze de verbazingwekkende schoonheid en diepte van dit werk en Alsjeblieft, als je de Dood in Venetië niet hebt gezien, huur dan een exemplaar en verdiep je in een film en een verhaal uit een andere tijd. Je zult beloond worden.