Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is zo'n film met een groot potentieel. Briljante acteurs, een debuut van een heel interessante regisseur en een meeslepende 'Overlever'-achtige plot.<br />Maar het werkt helemaal niet.<br />Om te beginnen is het goede: de filmografie is verbluffend. De schoonheid van de Namibische woestijn toont zich als een genadeloze omgeving, ook in de film. En dan het acteerwerk. Helemaal goed. Jennifer Jason Leigh is nog nooit zo goed geweest. Bruce Davison lijkt zijn personage uit Altmans _Short Cuts_ ook te hebben ontwikkeld.<br />Dan de teleurstellingen: Janet McTeer. Romane Bohringer. En de plot. Waarom kiest Levring in vredesnaam 'Lear' voor hun stuk? Het hele idee dat Shakespeare hun wanhoop en innerlijke verlangens onder woorden laat brengen, werkt niet. Het lijkt een fa<0xC3><0xA7>ade. En het is duidelijk dat de tragedies zich afspelen vanwege de keuze voor 'Lear'. Ze hoeven alleen maar in het script te passen van Levring en Academy Award-winnaar Anders Thomas Jensen.<br />En de seks. Het duurt ongeveer drie dagen, en dan zijn alle personages min of meer seksueel gefrustreerd. Bah! Seks is altijd de gemakkelijkste uitweg als je een crisis in een plot nodig hebt. De rol van Janet McTeer valt volledig uit elkaar, voornamelijk vanwege dat belachelijke idee. De seks maakt dat de plot prompt op de grond valt. In plaats daarvan hadden ze zich op de dialoog kunnen concentreren. Er moet tussen alle personages gepraat zijn, maar we zien ze voornamelijk in kleinere groepjes praten. Hun gepraat is echter net zo dood als 'Lear' en de rest van de film.<br />'The King Is Alive' is nog steeds niet de slechtste Deense Dogme-film van 1995. Maar vergeleken met de meest recente van de eigengemaakte Dogme-films van 1995, 'Italiensk for begyndere' door Lone Scherfig, is dit een slechte. Het is geen goede film. Het is een slechte. Maar hij is mooi.