Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film is net Happiness meets Lost in Translation met een Sixth Sense ending (of misschien een verrassing van Crying Game), en de beste soundtrack die ik waarschijnlijk ooit heb gehoord... als dat allemaal klopt.<br />De eerste 30 seconden vertellen je zo'n beetje dat je in de problemen zit. (Het verbaasde me dat er niemand meteen wegliep tijdens de première in Brooklyn.) Maar daarna gaat de film over in een praatfestijn tussen twee echt beschadigde mensen, Daphne en Buddy.<br />Ze zijn eenzaam, in de war, en tjonge, wat praten ze over seks. Daphne brengt haar interessantste verhalen over escortwerk tot leven, sommige zijn heel grappig (Mr. Chang) sommige verontrustend (de Harlan-scènes met muziek die ons vertellen dat wat we zien nu misschien wel is wat...' En omdat ik een vriendin heb die vroeger escort was, kan ik eraan toevoegen, lijken de meeste dingen heel echt.<br />You Are Alone is gelaagd en over het algemeen briljant. Oké, misschien een paar minuten minder praten, en ik weet niet of we iets over het hoofd hebben gezien.<br />Aan de andere kant moet ik de film nog een keer zien om het einde te weten.<br />Ik vind deze film goed.<br />(De regisseur heeft mensen uit het publiek in Brooklyn gevraagd een recensie te schrijven over IMDb omdat veel mensen ze lezen. Verzoek ingewilligd.)