Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Bij het lezen van een paar andere recensies over deze film moest ik denken aan zowel de goede als de minder goede aspecten ervan. Maar over het geheel genomen moet ik zeggen dat het een van de betere films is die ik de laatste tijd uit verschillende genres en landen heb gezien. Meer dan wat ook heeft deze film veel van de kenmerkende valkuilen van recentere internationale cinema ontweken, zoals het maken van mooie foto's van landschappen, het zijn van 'hip', 'leuk' of het imiteren van Amerikaanse films als pulpfictie. De film is in veel opzichten uniek. Om te beginnen is het een film over relaties waarin seks geen rol speelt (ongebruikelijk, vooral voor buitenlandse films). Het is ook een film over twee mannen.' Het verhaal is eenvoudig, maar zit vol met ingewikkelde details die door ieder mens gemakkelijk te begrijpen zijn en universeel relevant zijn. Ik vond de film niet duister of deprimerend (alles lijkt zo als je de hele tijd naar happy endings in Hollywood kijkt), maar eerder een ware weerspiegeling van menselijke emoties. In de scène waarin Mahmut beseft dat zijn neef weg is, zie je zowel zijn gevoel van opluchting, dat de neef weg is, als spijt, dat hij hem wegduwt. Wie heeft niet zo'n ambivalentie gevoeld <0xE2><0x80><0x93> bij het verlies van een vriend of geliefde, of in een andere situatie? Het komt zelden voor dat dit soort echte menselijke emoties op film op een niet-clichéachtige manier worden weergegeven. Wat de cultuur betreft, of dit nu een Turkse film is of niet, heb ik het gevoel dat het de heel moeilijke balans aangeeft tussen een 'Turkse' film <0xE2><0x80><0x93> over werkelijkheden die meer van toepassing zijn op die plek (de grotere strijd om het te maken in een Turkse stad tegenover een Europese; het grotere contrast tussen land en stad), en een universeel, menselijk verhaal dat niet noodzakelijkerwijs in Turkije hoefde te worden gesitueerd. In deze tijd, waarin mensen over de hele wereld cultuur consumeren en er een fetisj van maken, probeert deze film ons niet te verleiden als 'Turken', noch probeert hij het uit te dragen als een 'harde werkelijkheid' of 'zo is Turkije/Istanboel'. En toch zijn de culturele elementen aanwezig. Ik denk dat de vergelijking met'verloren in vertaling' die iemand heeft gemaakt heel goed is. Iedereen, in elk geval in de Verenigde Staten, was lyrisch over die film. Ik persoonlijk vond hem op zijn best middelmatig. Hij werd door iemand goed verwoord als een vaag verhaal dat zogenaamd te maken had met 'desoriëntatie' die mensen die in het buitenland wonen of reizen overkomt. Zelfs als de film humoristisch bedoeld was, waren de personages en hun motivaties of crises nooit duidelijk (zelfs voor een 'lichtere' film of komedie is dat noodzakelijk). En ik werd getrakteerd op een typisch 'oriëntaals' verhaal over de vervreemde Amerikáán in het buitenland. Om terug te gaan naar 'Distant', over het idee dat dit slecht acteerwerk is, of te langzaam, of geen plot, het spijt me, maar mensen die dat zeggen weten niets van film maken en misschien niets van menselijk zijn, neem me niet kwalijk. Je hoeft geen liefhebber van films of culturele connaisseur te zijn om deze film te waarderen. Deze film zal twee uur van je tijd goed besteed zijn!