Is deze recensie positief of negatief?

De incomplete verkorte versie van John Irvings roman streeft moedig naar diepzinnigheid, maar wordt uiteindelijk absurd. Het is een grillige, maffe en bitterzoete reeks schetsen, die probeert uit te leggen hoe een man van zijn geboorte tot zijn volwassenheid groeit en hoe hij omgaat met de ondeugden van wellust en fanatisme die hem omringen. Garp wordt geboren uit een formidabele, ongetrouwde moeder, Jenny Fields, gespeeld door Glenn Close. (De verschillende stadia van Garps jeugd worden gespeeld door drie jonge acteurs, voordat Robin Williams het overneemt als Garp volwassen wordt.) Het verhaal volgt hem tijdens zijn jeugd op een jongenskostschool, waar Jenny de schoolverpleegster is, tijdens zijn middelbareschoolliefdes <0xE2><0x80><0x93> worstelen, schrijven en seks <0xE2><0x80><0x93> tot zijn huwelijk met zijn vriendinnetje van de middelbare school, kinderen, huwelijksproblemen en een carrière als schrijfster. Jenny is intussen een beroemd feministe geworden, die zich voor een onorthodoxe zaak inzet. De plot bevat een overvloed aan komische en tragikomische episodes en buitenissige avonturen. Williams speelt een engelachtige rol. Dit script paste niet bij zijn wildheid en anarchie, en dus is zijn talent verspild. Hij is als een gewonde vogel die onbeheersbaar sputtert. John Lithgows rol als vader lijkt op die van een transseksueel, en ook die is onzinnig. Deze film wist in 1982 redelijk wat aandacht te trekken, dankzij de populariteit van Robin Williams en zijn nieuwe intrede in de filmwereld. Williams had onlangs zijn Mork en Mindy-activiteiten vaarwel gezegd en zich meer op stand-upcomedy en films gericht. Het publiek raakte in de war door deze film, vooral door de willekeurige en onverklaarbare afloop.