Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb Gekke Kleine Dingen gezien als onderdeel van het '8 Films To Die For' Horrorfest, en dit was de enige film die me teleurstelde. Te weten: een moeder, haar kleine meisje en haar tienerdochter gaan in een verlaten huis in de bergen van Pennsylvania wonen. Maar elke avond rennen de wraakzuchtige geesten van kinderen die in een kolenmijn zijn vermoord rond en slachten iedereen af die ze tegenkomen.<br />Ik denk dat de regisseur erop rekende dat zijn kijkers zouden walgen van het idee dat kinderen in staat zouden zijn om met een pikhouweel te moorden en mensenvlees te eten (waarvan er overvloedige close-ups zijn, als een aardig eerbetoon aan George Romero), omdat de film anders gewoon niet eng is. Eenvoudig gezegd: er zijn veel te veel shots van de slechte kinderen die naar hun volgende moordplek rennen. Als iemand hem in de schuur wil maken, zal er een shot zijn van de kinderen die bij de schuur aankomen (o, wat een spanning) en dan naar binnen gaan om de moord te plegen.<br />Nu ik erover nadenk, waarom lopen die kinderen opeens zo langzaam als ze hun prooi in het nauw drijven? En niet dat ik hier enige ervaring mee heb, maar ik denk dat een geweerschot een kind veel verder meesleurt dan deze film suggereert...? En het helpt ook niet dat de moeder een van de slechtste ouders is die ik ooit in een film heb gezien. Je hebt een achtjarige dochter in het bos met beren en bergleeuwen! OPHOUDEN, idioot die je bent! Bovendien lijken mama en haar oudste dochter te dicht bij elkaar in leeftijd, zelfs voor een tienerzwangerschap, en er is een vrij ongelooflijke dood waarbij je iemand besluipt die met zijn kont een auto uit de modder probeert te duwen.<br />Ik geef hier een 3 voor omdat hij het heeft geprobeerd. Als spettersfilm is hij niet slecht. Maar voor de zekerheid ga je ergens anders heen.