Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik weet eigenlijk niet wat het is met Dirty Dancing... er schuilt een soort absolute magie in deze film... ik kan onmogelijk de honderden (ja, honderden) keren beschrijven dat ik hem heb gezien, van begin tot eind... maar elke keer dat ik hem op tv zie, ben ik betoverd en verbijsterd en ga zitten en daar zit ik dan, twee uur lang, en ik geniet van de film alsof ik hem voor het eerst zie. Hoewel Patrick Swayze en Jennifer Grey elkaar tijdens het maken van deze film absoluut haatten, hebben ze een prachtige chemie op de set... het maakt dat de kijker er des te meer van geniet om deze passie en toewijding te zien... en dat kan ik niet.' Onwillekeurig scheurt er aan het eind een stukje los, als Patrick bij de familie Houseman komt en tegen haar vader zegt: 'Niemand zet Baby in een hoek.' (klassiek moment). Voor al die mensen die deze film afgezaagd en sentimenteel vinden, is hij dat misschien in zekere zin ook wel, maar het was het penibele punt in de films van de jaren tachtig, en Patrick Swayze stond meteen op de kaart; zijn optreden was vlekkeloos.<br /><br />Three Cheers for Dirty Dancing!!<br />Ps. De soundtrack is fantastisch, een absoluut meesterwerk.