Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb deze film voor het eerst gezien in het midden van de jaren zestig, toen ik een tiener was, en hij ontroerde me zo, in feite is het de laatste scène waarin Han Suyin van Marks dood hoort en zich dan vol ongeloof naar de heuvel haast, waar je dan Marks stem hoort zeggen: 'Geef me je hand', en dan verdwijnt het beeld van hem, de vlinder met de bijgelovige betekenis, de muziek, de versplinterde emoties van _Love of Han Suyin_, en ik zit daar maar hartverscheurend te snikken. Ik huilde naar buiten toe bitter, mijn moeder en zus keken op en schrokken van mijn reactie. Ik verliet de kamer om alleen te zijn. Gelukkig reageer ik niet meer zo, maar aan het eind moet ik altijd huilen. Ik vind alles aan de film mooi, vooral de muziek, de kostuums van Han Suyin en de locatie. De schoonheid van Jennifer Jones en de knappe William Holden, ze waren allebei op hun best. Ik heb de videobanden en de dvd van deze prachtige film. Ik heb ook twee versies van de Music & Lyrics van Arthur Newman en Sammy Fain. Ik heb ook het boek A Many Splendored Thing van Han Suyin. Ik beveel deze film voor 100% aan.