Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik weet niet zeker wie mij Surveillance aanbeval, maar ik geloof dat ik wel een idee heb: een van de 'dikke mannen bij de film'. De persoon zei dat hij er versteld van stond hoe geweldig het was en dat het een van de smerigste/verontrustendste films was. (Ik parafraseer en doe dat alleen uit mijn hoofd, dus vergeef me als ik verkeerd citeer.) Hoe dan ook, ik besloot ernaar te kijken. Dus neem ik de volle verantwoordelijkheid op me voor mijn eigen misrekening door naar een van de afschuwelijkste, voorspelbaarste en STUPIDIGE films te kijken die ik ooit heb gezien. Vreemd, ik betwijfel of ik ooit een film'stom' heb genoemd, maar dat was het eerste woord dat bij een derde van de film in me opkwam en dat tot het eind in mijn hoofd bleef zitten. <br />Waar moet ik beginnen? Ongelooflijke premissen en reacties, ongelooflijk hersendode personages (ik kan de schuld geven aan het schrijven of de acteurs, of ik geef ze allebei de schuld) en ongelooflijk slecht acteerwerk. Ik geloof Bill Pullman als president van de Verenigde Staten nog liever dan een FBI-agent hier. (Daar is natuurlijk een reden voor, en die zal ik deels toelichten.) En als klap op de vuurpijl: als je die zogenaamde schokkende'verwisseling' niet in de eerste 5 minuten kunt plaatsen, moet je te laat in het theater zijn aangekomen of te laat in de zaal zijn gekomen om het te zien. Maak je geen zorgen, ze vertellen je de'verwisseling' elke vijf minuten daarna.<br />Er loopt een seriemoordenaar rond in de meest deprimerende stad van de county, of wereld. Maar er zit meer achter! Sommige stomme en corrupte smerissen blazen voor hun eigen plezier banden op. Zou er nog meer achter kunnen zitten? O ja, er is een gezin, nou ja, misschien niet, maar er zijn vier mensen, een jongen, een meisje en een volwassen stel. Het meisje zegt dat ze dingen met veel minder overtuiging ziet dan Cole dode mensen in The Sixth Sense. Er moet meer achter zitten dan ik heb gezegd! Dat maakt een film interessant! Evenzoveel subplots toevoegen die misschien/misschien niet ontwikkeld worden is de manier om verder te gaan! Oké, dan ga ik verder. We hebben maffe FBI-agenten die me aan het lachen maakten. Een stel giechelende drugsverslaafden die in het begin geschokt waren omdat hun dealer een overdosis had genomen. Maar dan neemt hij zijn toevlucht tot roofovervallen. Een goh-toet-oude-agent die er waarschijnlijk bij is gehaald voor de komische noot, die altijd strijdt tegen een boze, achterdochtige agent. En ten slotte, (arme, arme) Michael Ironside, die zijn optreden niet gewoon belde, maar het nauwelijks sms'te.<br />Geen van die dingen werkt. Ze worden allemaal verteld in verschillende vormen van aanwezigheid-concentratie of flashbacks, en geloof me, je verliest alle gevoel voor empathie zodra de eerste van de vele subplots begint. Bovendien zijn de reacties van sommige van die figuren het schokkendst van allemaal. Ik denk dat ik voornamelijk de politie bedoel, maar vooral het meisje dat wel of niet haar familie heeft verloren en nauwelijks met haar ogen knippert. En hoe zit het met de titel? Surveillance? O, ik snap het al; het is omdat het in 1/50 subplots is gebruikt, alleen voor filminterviews. Aangezien dat zo willekeurig is, had het net zo goed COP CAR, BULLET of COFFEE kunnen heten. Blijf uit de buurt van deze afschuwelijke rotzooi.