Wat is het sentiment van de recensie?

Nou, ik heb de andere commentaren gelezen. Vond het niet erg goed klinken, maar besloot het toch op te nemen. Misschien niet zo slim om alle slechte recensies te lezen voordat je deze film gaat kijken, want natuurlijk zou ik al die rare dingen opmerken. Buitensporig gebruik van zwart-wit, een paar vreemde camerastandpunten en het door elkaar halen van gesprekken met dezelfde mensen op verschillende tijdstippen! Maar ik merkte alles wat ik bij mezelf dacht: Nou, dit zou waarschijnlijk heel saai zijn als het allemaal chronologisch zou gaan. De gesprekken zijn niet zo opwindend, maar wel een beetje verplicht. En het constante zwart na de korte scènes geeft je echt het gevoel dat het verhaal snel wordt verteld, ook het interessante gedeelte. De saaie stukken sla je over. Aan het eind van de film wordt het ook een beetje spannend. Zullen ze het overleven?<br />Dus ik vond deze film echt leuk? Nee, niet echt. De regisseur had een paar interessante ideeën over hoe hij kon voorkomen dat het publiek zich ging vervelen terwijl hij de personages probeerde te introduceren. Maar hij overdrijft. Het wordt irritant, en soms verwarrend. Dit was blijkbaar pas de tweede film die hij regisseerde, dus misschien leert hij het wel en maakt hij in de toekomst echt goede films. Ik zit (in de toekomst) dit te lezen en vraag me af of de tweede film van de nu beroemde regisseurs een horloge waard is. Nou, als hij in de toekomst goed is, natuurlijk, kijk dan naar deze onzin en vraag je af hoe hij ooit een derde heeft kunnen maken. Anders is deze film niet echt de moeite waard, tenzij je erg geïnteresseerd bent in het maken van films en een manier wilt zien om de verplichte saaie inleidende scènes te verkorten tot iets om naar te kijken.