Wat is het sentiment van de recensie?

Ik ga naar mijn plaatselijke videotheek en zie een paar nieuwe aanwinsten op de afdeling 'film noir'. Ik zie een kopie van een film die ik nog nooit heb gezien en die Naakt ALIBI heet. Hij is van zo'n postorderbedrijf dat (voornamelijk) 'dupé' uitziende kopieën van moeilijk te vinden titels aanbiedt. De beschrijving op de doos klinkt goed. De film heeft acteurs die ik leuk vind (Sterling Hayden, Gloria Grahame en Gene Barry). Dus ik neem hem mee naar huis en kijk ernaar. Ongeveer tien minuten na het kijken van deze film begon ik me te bedenken. Ongeveer halverwege deze film begon ik er een hekel aan te krijgen. Tegen de tijd dat de film was afgelopen, had ik er niet alleen een hekel aan, ik verachtte hem ook. De film begint met agenten die Al Willis ondervragen op verdenking van roofoverval. Afgezien van het feit dat hij dronken is, heeft de politie niets tegen hem. Als hij een agent onder druk zet en eist dat hij naar huis mag, slaan de agenten hem in elkaar. Rechercheur Conroy arriveert, laat de agenten de afranseling afmaken en kondigt dan aan dat Willis vrijuit gaat. Willis zweert dat hij wraak zal nemen. Later wordt een van de agenten doodgeschoten. Omdat er geen bewijs is dat Willis 'bedroefd' is over de afranseling, maakt Conroy van Willis zijn enige verdachte, ondanks het feit dat zijn baas een paar gangsters als verdachten noemt. Conroy arresteert hem, maar wegens gebrek aan bewijs wordt Willis vrijgelaten. De volgende dag worden nog twee agenten gedood door een bom. Deze keer gaat Conroy naar de bakkerij die Willis bezit en probeert een bekentenis uit hem te slaan. Conroy weet het niet, maar een plaatselijke journalist wiens krant Conroys politieafdeling van wreedheid heeft beschuldigd, maakt een foto van Conroy die Willis probeert te wurgen en Conroy wordt ontslagen. Maar Conroy zet zijn achtervolging voort en Willis vlucht naar Mexico, waar Willis een ma<0xC3><0xAE>tresse heeft. Conroy slaagt erin zijn ma<0xC3><0xAE>tresse (die door Willis nogal ruw wordt behandeld) ervan te overtuigen hem te helpen bewijzen dat Willis een moordenaar is. Wat deze film mist, is een overtuigend script. Het script ziet eruit alsof er slechts een ruwe schets is geschreven en met filmen is begonnen voordat het script af was. Er gebeuren dingen, personages veranderen van persoonlijkheid, plotwendingen vinden plaats om geen andere reden dan dat het script erom vraagt. Afgezien van het feit dat Willis af en toe graag het glas heft, is er in het eerste deel van de film niets wat ons doet denken dat hij een gestoorde moordenaar is die zijn vrouw bedriegt. Hij behandelt zijn vrouw, zijn kind en zijn werknemers goed. In het begin van de film krijg je de indruk dat Conroy degene is die een ongeleid projectiel is. Hij lijkt het terloops goed te vinden dat de politie wreedheden begaat. Conroy is er, zonder enige reden, van het begin af aan van overtuigd dat Willis een crimineel verleden heeft. Hij schijnt te werken volgens het motto van de oude communistische Bulgaarse geheime politie: 'Iedereen is wel ergens schuldig aan, we zijn er alleen nog niet achter.' Later toont Conroy vriendelijkheid jegens de ma<0xC3><0xAE>tresse en het zoontje van Al, en nu wordt er van ons verwacht dat we hem aardig vinden. Sorry! De eerste indruk die ik van Conroy kreeg, is me te lang bijgebleven. En hij is ook een stomme smeris. Pas nadat hij is ontslagen en naar Mexico is gegaan, heeft hij een antecedentenonderzoek naar Willis gedaan en ontdekt dat er een aanhoudingsbevel voor hem is uitgevaardigd in Maryland. Waarom heeft hij daar niet eerder aan gedacht? De cast is goed. Gene Barry doet het goed als je bedenkt hoe slecht zijn rol van Al Willis was ingestudeerd. Ik ben een groot liefhebber van misdaadthrillers uit de jaren veertig en vijftig, maar ik vond deze film niet alleen niet goed, ik kreeg er ook een vieze smaak van in mijn mond (wat bij veel moderne films gebeurt, maar bij oudere films zelden).