Is deze recensie positief of negatief?

Running Out of Time komt waarschijnlijk het dichtst in de buurt van een perfecte film die je ooit buiten Hongkong te zien zult krijgen. Alle elementen kloppen: een geweldig scenario (van de Franse schrijvers Julien Carbon en Laurent Courtiaud) dat er zelfs in slaagt om het vreemde cliché te ontkrachten, een betrouwbare, fantasierijke regie van Johnnie To, en uitstekende hoofdrollen van Andy Lau en Lau Ching Wan, die laatstgenoemde zijn geweldige komische timing tentoonspreidt zonder ooit de grens te overschrijden van parodie (vooral in zijn geïrriteerde reacties op de peilloze onderhandelingsvaardigheden van zijn meerdere). De bijrollen zijn ook prima, met Yo Yo Mung die een sterke indruk maakt in een kleine rol, en zelfs de vaak theatrale Waise Lee (die er opmerkelijk, en heel toepasselijk, uitziet als een kale Andy Lau) die het effect in toom houdt. Het is het beste om niet te veel te weten over de plot die verdergaat dan de basisopzet als je nog maar een paar weken te leven hebt, Lau die een crimineel spelletje speelt met Wans smeris zonder duidelijk motief en gewoon achteroverleunen en genieten van de rit: het is zeker de rit waard. Er zit ook een van de meest perfecte liefdesverhalen in van de laatste tijd, en er zijn maar drie scènes van (de tweede busrit is een van de meest magische momenten van filmmaken die ik in tijden heb gezien). Er zit ook een mooie score in van Raymond Wong. Het leukste kat-en-muisspelletje in jaren.