Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als Amerikaanse gescheiden vrouw met meer geld dan hersens koopt ze een vervallen villa in Toscane. (Veel meer geld; terwijl ze over de prijs moet onderhandelen, slaagt ze er vervolgens in luxueuze buffetten voor haar werklui te koken en eindeloos door Italië te zwerven zonder baan of schijnbare middelen van bestaan.) Onafzienbare verveling en de onvermijdelijke Italiaanse minnaar volgen; dit is een meidenfilm in de meest denigrerende zin van het woord. Lane gedraagt zich de hele tijd als een ongeschoolde, onnozele tiener die geen flauw benul heeft van wat ze doet <0xE2><0x80><0x93> wat op dynamische wijze botst met haar ernstig vervagende uiterlijk <0xE2><0x80><0x93> en stort zich daarbij in een verscheidenheid van (voornamelijk Italiaanse) kartonnen stereotypen, potten, diva's, seniele contessa's en gigolo's. Opgezwollen van onnodige scènes, waarvan de meest belachelijke een onhandig ingestudeerde en zinloze herhaling van de fonteinscène in 'La Dolce Vita' was. (Een soortgelijke verwaandheid kwam aan bod in een effectieve en toepasselijke verhalende context in 'Only You', Norman Jewisons veel betere ode aan Italië en romantiek.) 'Tuscan Sun' is misschien wel de meest lege film van de afgelopen tien jaar, ondanks de weliswaar goed belichte panorama's van Italië. Bonus-negatief voor de niet ter zake doende minnaar die op het laatste moment is binnengeparadeerd om het vereiste Hollywood-einde te bieden aan het publiek van de door Oprah gehersenspoelde huisvrouwen. Vermijd het ten koste van alles, tenzij je Oprah en Dr. Phil natuurlijk beschouwt als het toppunt van intelligente dialoog.