Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet dat de oorspronkelijke _Psycho_ een klassieker was en dat het herschrijven een vergissing was, dat het in feite een remake was. Ik denk dat dat min of meer is bewezen door de rest van de commentaren hier. Maar er is nog veel meer mis met deze film dan dat alleen.<br />Het eerste probleem is de kleur. De oorspronkelijke film was in zwart-wit opgenomen, maar wat maar weinig mensen beseffen is dat de oorspronkelijke film was opgenomen nadat de kleurenfilm was uitgevonden. De keuze voor zwart-witfilm was deels een kwestie van budget, maar het was ook een stilistische keuze van Hitchcock. Nu wil ik niet zeggen dat de remake in zwart-wit had moeten zijn, maar de kleuren van deze film kloppen niet. De overheersende kleuren in de film zijn oranje en groen, vooral bij Marion, die geen opzichtig personage hoort te zijn. Door de felle kleuren ziet het eruit als een vrolijke film, en als er in deze kleurenschema's afschuwelijke dingen gebeuren, lijkt het meer op een tekenfilm dan op iets anders, en het publiek heeft de neiging om te lachen in plaats van te schreeuwen.<br />Het tweede probleem is de belichting. Dit is een duister, duister verhaal dat geaccentueerd zou moeten worden door gedempt licht, maar deze remake leek daar niet alleen niet in te slagen, maar leek ook in de OPPOSITE-richting te gaan. De meeste scènes zijn heel fel verlicht, zelfs op momenten dat het onlogisch is om dat te doen, omdat het een avond is!<br />Een ander duidelijk probleem is de acteerprestatie van Vince Vaughn. Ja, hij speelt Norman Bate's onbeholpenheid en waanzin heel goed, dat ontken ik niet. Maar er is één element in het personage dat hij verzuimd heeft te laten zien: de zachtheid. Het personage zou een zekere bedrieglijke vriendelijkheid moeten uitstralen, in elk geval in het begin, die dan verdwijnt als we eenmaal de waarheid over hem weten. Afgezien van het feit dat dit een karaktertrek van Norman Bates is, is dit een erkende karaktertrek van ALLE PSYCHOTISTEN!!!!<br />Er zijn een paar goede aspecten aan deze film. Sommige optredens zijn geweldig. Zoals ik al zei, slaagde Vince Vaughn er bijna in om een fatsoenlijke weergave van Norman Bates te maken. Viggo Mortensen en Juliane Moore waren samen geweldig en hun chemie was heel anders dan die van de personages in het origineel, wat een welkome verandering was. Anne Heche was misschien een verschrikking, maar in tegenstelling tot Janet Leigh, die onwaarachtig werd geadverteerd als een van de grootste sterren van de film, werd Anne Heche pas in de aftiteling genoemd. Ik las op het omslag van een exemplaar van _Psycho_ dat Gus van Sant beweerde dat dit geen remake was van de film van Hitchcock, maar een nieuwe bewerking van de oorspronkelijke roman. Ik wou nu dat ik dat boek had gekocht en de opmerking had bewaard, want na het zien van deze film is die opmerking waarschijnlijk het grappigste wat ik ooit heb gezien. Er werd in deze film geen poging gedaan om het feit te verdoezelen dat het een afwijking van het origineel was, en het zou veel geloofwaardiger zijn als Van Sant had geprobeerd ons te vertellen dat hij in werkelijkheid een drie ton wegende aap van de planeet Zafroomulax was. Er zijn zo veel opnamen gekopieerd zonder dat er echt bij werd stilgestaan waarom Hitchcock het oorspronkelijke beeld zo had geconstrueerd. Zoals de scène waarin Sam en Lila met elkaar praten terwijl hun gezichten helemaal in de schaduw zijn. Hitchcock heeft de gezichten van deze acteurs in de schaduw gelaten omdat hij dacht dat het slechte acteurs waren en omdat hij hun gezichten wilde verbergen zodat niemand hun afschuwelijke optredens kon zien, niet vanwege een artistiek of stilistisch doel.<br />Met andere woorden, mijn recensie is ongeveer net zo zinloos als de film zelf omdat hij iets nabootst wat al is gezegd. Net als iedereen hier ben ik van mening dat je je tijd niet moet verspillen aan deze film en het origineel moet kopen.