Wat is het sentiment van de recensie?

Ik zat half te doezelen terwijl ik naar een late selectie korte films keek, maar toen ik de eerste beelden van 'I Shout Love' zag, schoot ik overeind en kon mijn ogen niet van de volledige, korte, perfecte lengte afwenden. Met een ongelooflijk zelfverzekerde manier van lopen en optredens houdt deze film zijn grappige/droevige/inzichtelijke toon al die tijd vast. De aftiteling aan het eind ging zo snel en in zo'n klein lettertype dat ik online moest gaan om de persoon te vinden die verantwoordelijk was voor dit meesterwerk. Wat een aangename verrassing was het om de naam van Sarah Polley te zien, een belangrijke actrice die te zelden te zien is.<br />Kristen Thomsen (Tessa) en Matthew Ferguson (Bobby) leveren rijke, ontroerende optredens in als een stel dat op het punt staat uit elkaar te gaan. Terwijl ze zich door een herhaling van Tessa's favoriete momenten uit hun tijd samen heen werken, onthullen beide acteurs de dimensies van hun personages en hun relatie op een manier die hun talent <0xE2><0x80><0x93> en de vaardigheden van de regisseur/schrijver <0xE2><0x80><0x93> alleen maar eer aandoet. De film creëert een ontroerend verhaal met uitbundige lachsalvo's en ingehouden verdriet.<br />'I Shout Love' is zonder enige twijfel een van de grootste en gedenkwaardigste korte films die ik ooit verwacht te zien. Hij heeft geestigheid, hart en verbijsterende originaliteit. Het is belangrijk.