Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb One Life Stand gezien toen hij werd vertoond op het Edinburgh International Film Festival van 2000 en ik was er helemaal weg van. Deze zwart-witfilm, gemaakt met een microbudget, is een echte Europese film en slaagt daar briljant in, ondanks de beperkingen van DV. De film werkt omdat hij in de traditie van de indie staat: hij gaat over complexe kwesties, maar is tegelijkertijd ontroerend en opbeurend door een vleugje ingehouden humor. One Life Stand loopt niet het risico in de val te lopen van andere Britse realistenfilms, waarin gewone werkende mensen worden neergezet als hopeloze slachtoffers of als komische stereotypen. De acteerprestaties zijn goed, vooral die van Maureen Carr als de moeder, Trise. Ik heb begrepen dat de film onlangs op dvd is uitgebracht en ik zou hem zeker aanbevelen. De score op deze site is misleidend, en daarom heb ik hem een hoge score gegeven, want de filmmaker, May Miles Thomas, heeft er duidelijk met hart en ziel aan gewerkt en verdient beter dan 2,8 voor haar verbazingwekkende prestatie.