Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Abe Zwick vervolmaakte de eenmalige film op een schitterende manier. Hij maakte nooit meer een film, maar creëerde in deze film een briljant portret van homoseksuele zelfhaat, dat zowel bijtend als aangrijpend is. Hij beheerst het scherm en toont het afbrokkelende wrakhout van een man die bezwijkt onder de spanning van een steeds zinlozer leven.<br />Paul (Zwick) is een bejaarde koningin die Stanley (Wayne Crawford) op de een of andere manier heeft weten over te halen om zijn ster te volgen. Hij is een kruimeldief die kortgeleden een ziedende haat heeft ontwikkeld. Hij is gedwongen de stad uit te gaan en naar een buitenwijk in Miami te verhuizen. Als vermomming kleedt hij zich als een uitgedroogde oude blauwkous met evenveel ziedende seksuele kwellingen als de kerkdame. Hij zegt tegen Stanley dat hij tegen zijn vrienden moet zeggen dat hij bij zijn 'tante Martha' woont. Paul zelf heeft geen vrienden, brengt veel te veel tijd alleen in huis door en heeft te maken met Stanleys losbandige levensstijl. Het zou genoeg zijn om iedere man over de streep te laten gaan en tot een getransformeerde moordlustige maniak te maken.<br />Zwick portretteert Paul opnieuw als een tragische figuur die geen enkel begrip meer heeft voor de manier waarop hij met andere mensen om moet gaan. Niettemin schuilt er een zekere poëzie in zijn verdriet, dat in de loop van de film langzaam opvlamt. Hij is tragisch, maar ook elegant. Dit is uiteindelijk een heel trieste film. Het heeft zeker veel hilarische momenten, maar er zit zo'n onderstroom van hopeloosheid en wanhoop in, dat de humor bitterzoet is. Deze film is de moeite waard om naar te kijken voor het optreden van Abe Zwick. Hij had zijn carrière echt op Martha kunnen bouwen. Ze is echt een stuk, als je haar eenmaal leert kennen. Als je maar zorgt dat je je haar knipt en ophoudt met dat geklier. Daar heeft ze echt een hekel aan!