Wat is het sentiment van de recensie?

Eerdere commentatoren hebben de gelijkenis tussen deze film en _The Third Man_, de klassieke film noir van Carol Reed met Orson Welles en Joseph Cotten, opgemerkt. Deze gelijkenis valt de kijker bijna onmiddellijk op. Het is inderdaad een grote eer om vergeleken te worden met Robert Kraskers prijswinnende Academy Award-winnende cinematografie in _The Third Man_.<br />De plot van _Sluipende Identiteit_ is ook vrij nauwkeurig geschetst, maar in tamelijk gewone bewoordingen. Ik vond het uiterst creatief en onderhoudend. Even gewoon als het 'Verraden <0xE2><0x80><0x93> of Gestolen <0xE2><0x80><0x93> Identiteit'-apparaat in zowel theater als bioscoop is, is het slechts een apparaat en niet te verwarren met de plot zelf. Het gevolg is dat de kijker dit apparaat misschien 'duizenden' keren heeft gezien. Soms zit de plot van Gestolen Identiteit vol verrassingen en wendingen die zijn gebaseerd op dit trucje. Het zijn de onverwachte wendingen die deze film veel frisser, origineler en boeiender maken dan een plotbeschrijving zou kunnen doen vermoeden. Gestolen Identiteit leunt niet op het soort spanning dat kenmerkend is voor de meeste films noirs, omdat hier geen echt mysterie aan de orde is. In plaats daarvan leunt hij op constante, kleinere verrassingen. Kortom, het trucje van Vermiste Identiteit komt vrij vaak voor, maar dit trucje niet.<br />Ten slotte, hoewel ik de cast niet kende, vond ik het acteerwerk consistent goed, soms zelfs uitmuntend. Ik had me gemakkelijk kunnen voorstellen dat andere acteurs deze film in een melodrama veranderden, met bombastische, overdreven gebaren en duidelijke gezichtsuitdrukkingen. Het acteerwerk is altijd ingetogener en subtieler. Donald Buka is vooral ingetogen en geloofwaardig, en hij 'ontdoet zich nooit van zijn dekmantel' met een duidelijke gezichtsuitdrukking, zoals we maar al te vaak zien in films die afhankelijk zijn van het in stand houden van trucs om dramatische spanning te behouden.<br />De enige teleurstelling in deze verder prima film was de zeer zwakke ontwikkeling van het subplot van het liefdesverhaal. Zoals het er nu voor staat, lijkt het een bijkomstigheid <0xE2><0x80><0x93> een lichte verrassing, eigenlijk <0xE2><0x80><0x93> die aan het eind is toegevoegd. Of misschien konden de acteurs tijdens hun gezamenlijke beproeving gewoon geen tastbaar niveau van chemie overbrengen dat ik kon waarderen. Dit subplot had duidelijker naar voren moeten komen naarmate het verhaal zich ontvouwde. Al met al vond ik deze film een mooi juweeltje en ik vroeg me af waarom ik hem niet eerder had gezien. Probeer het maar, je zult het wel mooi vinden.