Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De basis voor dit dynamische docudrama is het ware verhaal van een van de meest buitengewone kaartspelers aller tijden.<br />STUEY is een strakke, samenhangende biopic van een echte poker Ace, wiens leven een enkele reis is over de Highway naar de hel, met weinig omwegen.<br />Dit dramatische element staat ver af van andere films over poker. Het vertegenwoordigt een zeldzame en serieuze poging om een waarachtig verhaal over de ultieme gokdwang op het witte doek te brengen. De volledige obsessie die elke nabijheid van spiritualiteit uitwist en elke kans op verlossing tenietdoet. Dit is de minst waarschijnlijke film die een directielid van het Vegas Casino zou aanbevelen. En het is de enige poker-dvd die je waarschijnlijk op de planken van Gokkers Zonder Naam zult vinden. Er zijn scènes in deze film die door pokerfans vast en zeker worden beschouwd als een van de beste gokscènes aller tijden. Stu die de hand van zijn tegenstander leest en, in het bijzonder, een blufscène in Texas.<br />Voorspelbaar zien we al in het begin van de film hoe een jonge Stu door een stel buurtboeven uit zijn zak wordt gebonjourd. Poker is voor eenlingen die op wraak uit zijn. Het is een spel van geduld dat bullebakken ontberen. 'Je kunt me niet bullebakken!' kan heel goed een onderliggend gevoel zijn van de straffende kracht die een kampioenpokeraar op zijn tegenstanders loslaat.<br />Conservatieven zullen deze film beschouwen als een waarschuwend verhaal over een ziel die in zonde verloren is gegaan. Ze zullen misschien Mark Twain oproepen:'_You can't bulley me!_ ' De beste manier om met dobbelstenen te gooien is ze weg te gooien.' De jonge, progressieve massa zal onvermijdelijk een meer simplistische en sympathieke kijk op de dingen hebben. Ze hebben dan misschien nog nooit van Twains citaat gehoord, maar ze zullen zich zeker een opmerking herinneren van Stu's verbijsterde vriend, die van de veelbelovende Stuey hoort dat hij bij een nachtspelletje een auto heeft gewonnen van een plaatselijke figuur. 'Je zegt tegen ze dat ze naar de hel kunnen lopen en ze verheugen zich op de reis.'<br />Het mozaïek van Las Vegas-gezichten dat we in STUEY zien, zal nog lang in de herinnering voortleven. Frank Sinatra, de meest gulle fooi? Vergeet het maar! Niemand geeft zo'n buitensporige fooi als een hotshot gokker. En voor bezoekers van Vegas die misschien niet weten wat het betekent om een tip te geven over de kwaliteit van hun verblijf, moet je eens kijken naar de scène waarin Stu in een hotel in Vegas incheckt!<br />'Dit is wat ik moest doen, dit is waar ik moest zijn. Filmsterren in Hollywood, politici in Washington en gokkers in Vegas.'