Wat voor toon heeft de volgende recensie?

THE SEA INSIDE (2004)** Javier Bardem, Belen Rueda, Lola Duenas, Mabel Rivera, Celso Bugallo, Joan Dalmau, Alberto Jimenez, Tamar Novas, Francesc Garrido, Jose Maria Pou, Alberto Amarilla, Nicolas Fernandez Luna. (Dir: Alejandro Amenabar)<br /><0x3E> Een inspirerend verhaal over een levende dood; Bardem is uitmuntend.<br /><0x3E> Het ware levensverhaal van de Spaanse dwarslaesiepatiënt Ramon Sampedro en zijn verzoek om zijn verlangen naar euthanasie te vervullen met het recht om te sterven wordt misschien niet als een bron van inspiratie beschouwd, maar dat is deze film wel. Sampedro (op voortreffelijke wijze gespeeld door Bardem) was een viriele, energieke jongeman toen hij na een tragisch duikongeluk zijn ledematen niet meer kon gebruiken (in flashbacks op een afschuwelijke manier herbeleefd met een enorme schok voor de zintuigen) en bijna dertig jaar lang verlamd in bed lag terwijl zijn liefhebbende familie voor hem zorgde. Hoewel hij niet meer in staat was zich te bewegen, was zijn geest heel actief en hij bleek een bekwaam uitvinder, dichter, schrijver en kunstenaar te zijn die zijn geest bezig hield tot hij de gedachte niet meer kon verdragen dat hij in zijn onvolgroeide toestand nog langer zou moeten leven. Julia (de etherische Rueda die prachtig bij Bardem past, alsof ze inderdaad zielsverwanten zijn) wordt ingehuurd om Sampedro's laatste wens om een eind aan zijn leven te maken te dwarsbomen en wordt op haar beurt _aide de camp_ als hij zich voor haar begint open te stellen zoals hij nog nooit voor iemand heeft gedaan. Er is niet veel tijd verstreken en Julia begint een onderzoek naar het verleden van haar pupil, waarin ze ontdekt dat zijn familie veel brieven heeft verborgen. Als Julia Ramon hiermee confronteert, wil hij eerst niets met haar bespreken, maar uiteindelijk is hij het met haar eens dat dit zijn zaak kan helpen en wordt het project een boek in wording, een memoire/biografie door middel van vrije poëzie en proza.<br />De film is een hartverscheurend verhaal over de menselijke geest en hoe liefde uiteindelijk zegeviert over hartzeer in vele vormen, waaronder voor Ramon de onwaarschijnlijke liefde die hij deelt met een volslagen vreemde die Rosa (Duenas) heet, een alleenstaande moeder die hem op een dag op tv ziet en haar ertoe aanzet om op de fiets naar zijn afgelegen boerderij in Spanje te gaan om hem te leren kennen en misschien van gedachten te veranderen over het feit dat hij een eind aan zijn leven wil maken. De filmmaakster Amenabar, die samen met Mateo Gil het fascinerende scenario heeft geschreven, laat een beetje fantasie toe in de mix als Ramon zich voorstelt hoe hij als door een wonder zijn bed verlaat en door de landelijke landschappen vliegt naar de uiteindelijke zee, waar hij zo veel jaar geleden heeft geleden onder de wrede wending van het lot die hem dertig jaar lang gevangen heeft gehouden. De film is geen complete afgang met een sluwe geest en af en toe een humoristische toon die het effect van de laatste akte van het verhaal niet vermindert. Ook de opmerkelijke make-up van James en Jo Allen doet wonderen bij het verouderen van de levendige Bardem tot een ouder wordende man, wat hun een Acadamy Award zou moeten opleveren. <br />Bardem en Rueda verdienen een Oscar als twee mensen die zoveel gemeen hebben, en ondanks het feit dat Rueda's Julia getrouwd is met een liefhebbende, toegewijde echtgenoot, is het absoluut onmogelijk dat twee mensen die zo voor elkaar geschapen zijn om te beginnen nooit samen zijn geweest. Dat is slechts een van de wreedheden die waar klinken, maar het is niet per definitie het geval met de film als geheel; het is een must-see en een van de beste van het jaar.