Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb een paar keer hardop gelachen tijdens deze film, maar als je er een vluchtige blik op werpt, zou je denken dat het iets heel anders was. Ik ben dol op het tempo en de manier waarop het langzaam in je brandt als je deze verbijsterend mooie tableaus voorgeschoteld krijgt. Andersson geeft ons hier iets anders. Laat ons iets zien wat ik sinds zijn laatste film niet meer heb gezien. Hij is qua compositie uitzonderlijk en door zijn methode om de camera te fixeren en de actie voor ons te laten plaatsvinden, opent hij de deur naar de mensheid en kijken we naar een plek die onze eigen levens weerspiegelt, onze eigen kleine levens. Het is krachtig materiaal. Het is de eenvoud waarmee hij de gebeurtenissen laat plaatsvinden die het tegenovergestelde gevoel van complexiteit oproept. Alles voor de camera is allesbehalve eenvoudig. Anderssons aandacht voor detail is buitengewoon. Ik geloof dat de meeste scènes, zo niet alle, sets zijn die volgens zijn ontwerp uit de grond worden gestampt. Ik kan deze film niet genoeg aanbevelen. Voor mij nam hij me mee naar een plek en toen ik eruit kwam, was ik getuige geweest van een gerafelde en mooie wereld, gesteven en gepijnigd, kaal en schitterend. Tegelijkertijd vreemd en vertrouwd. Deze film is briljant en het leven bevestigt. Dat weet ik, omdat ik er glimlachend uit kwam en me geweldig voelde. Het heeft hem zeven jaar gekost om deze film te maken. Als hij deze ene film had gemaakt, zou hij nu nog bij de groten zitten.