Wat is het sentiment van de recensie?

Als je deze film voor het eerst ziet met Mary of the Fourth Form, dan is het misschien mogelijk dat de nevel van nostalgie je barmhartige kant aanmoedigt. Zo niet, dan heeft hij geen schijn van kans. De heupbewegingen van die jonge dingen zijn complete onzin, mensen hebben misschien af en toe een woord gebruikt dat je hier hoort, maar geen enorme hoeveelheden in de ene zin na de andere. Het is niet zozeer dat Dracula in 1972 dateert als wel dat het aan stukken wordt geblazen, vanaf het moment dat iemand van onder de dertig zijn mond opendoet is het onmogelijk de film serieus te nemen en wat betreft het feit dat het een lach is, is het niet eens een glimlach. Het is een goed idee om Dracula in de moderne tijd te plaatsen, en het is een veel beter script dan Don Houghton kan schrijven. De Theems en Chelsea Male zijn geen partij voor marionetten, modelkastelen en doodsbange figuranten, maar je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat het met een beter script heel anders zou zijn gegaan.