Wat is het sentiment van de recensie?

Het kostte me een paar jaar om die titel te vinden, een van de belangrijkste onderdelen van mijn jeugd. Bijna elke keer als ik naar de videotheek ging, koos ik Space Raiders uit en keek ik er drie keer naar, elke keer dat mijn moeder hem voor me huurde. Het was, denk ik, mijn Star Wars.<br />Het is dan wel jammer dat het zo'n stinkfilm is. Mijn herinneringen waren zo vaag dat er geen sprake was van nostalgie, dus moest ik het maar voor lief nemen. Een groep ruimtepiraten ontvoert per ongeluk een behoorlijk irritant klein jongetje en probeert hem de rest van de film naar huis te krijgen.<br />Gericht op de onder-tieners. De film heeft onwelkome slapstick, erg slechte kostuums en make-up, gerecyclede special effects, wankele decors en slecht acteerwerk. Maar zelfs met de onbedoelde komedie is het niet leuk om hem als volwassene te zien, waar ik niet alleen de technische tekortkomingen eruit kan pikken, maar me ook kan verbazen over de spectaculaire manier waarop de schrijver en de regisseur erin zijn geslaagd om een eindeloze stroom hersenloze grappige/machtige momenten te verprutsen die in een miljoen andere sciencefictionfilms te zien zijn geweest en die in handen van iedereen die ook maar een greintje competent is succesvol had moeten zijn.<br />Ik stel me voor dat ik het als kind heel krachtig vond <0xE2><0x80><0x93> er zijn een heleboel 'Ik kan dit niet, ik ben nog maar een kind'-'Natuurlijk kun je kind zijn, je moet het gewoon proberen!'-uitwisselingen; het kind drinkt bier, enzovoort. Maar zelfs naar lowbudget-sci-fi-maatstaven uit 1983 is dit een vrij beroerde, met een echt kleffe 'finale'.