Wat is het sentiment van de recensie?

Het is zo onecht! De plot lijkt een algemene aanpassing van de gemiddelde blaxploitatiefilm. De gemeenschappelijke thema's van blaxploitatie zoals racisme, onderdrukking en het vechten voor de integriteit van je gemeenschap zijn zo simplistisch/ondiep verwoord. En de grappen zijn niet eens grappig! Dolemite doet dit soort monologen als komische oefeningen die echt pijnlijk zijn. Alle mensen om hem heen brengen dit ingeblikte gelach voort. Zelfs de soundtrack klinkt alsof hij de funk nabootst. Voor een veel betere komedie in een blaxploitatie, probeer 'Coffy' & 'Friday Foster' met Pam Grier. Voor een realistischer blaxploitatie, probeer 'Black Heat'.