Is deze recensie positief of negatief?

'The Spirit of St. Louis' is de film die Billy Wilder wijdt aan een van de beste figuren uit de luchtvaartgeschiedenis, die hij zich herinnert van de eerste non-stop solovlucht over de Atlantische Oceaan in mei 1927, met James Stewart (een beetje te oud voor de rol) in de rol van Charles Lindbergh...<br />Als eerbetoon is het welsprekend genoeg, en hoewel er een paar aardige vrijheden zijn genomen met betrekking tot historische feiten, beschrijft de film de gedetailleerde odyssee voor en na de vlucht naar Parijs op 20-21 mei in de eenpersoons 'Spirit of St. Louis'.<br />Hoewel de lange interne monoloog die tijdens de vlucht wordt gehouden voor het publiek misschien teleurstellend is, helpt het de film in feite om de aandacht stevig op zijn kernpunt gericht te houden... Stewart schetste een waardig portret van een van de grootste avonturiers in de lucht die de wereld ooit heeft gekend, vertrekkend in een sterk gemodificeerde eenmotorige eenmotorige eenzitter, van Long Island, New York, naar Parijs, Frankrijk...<br /><0x3E> Er wordt geen actie afgebeeld op de reis, alleen een paar flashbacks om de eentonigheid van de lange vlucht te doorbreken... Maar er is een uitmuntende vaststelling van de beproeving van een dappere en getalenteerde piloot die besloot alleen te vliegen... Zijn vergelijking is eenvoudig: minder gewicht (één motor, één piloot) zou de brandstofbesparing verhogen en een langer vliegbereik mogelijk maken, maar met zoveel risico... Lindberghs aanspraak op roem deed iets wat velen hadden geprobeerd en hadden laten mislukken... Ook al heeft Wilder het op een kalme, ongehaaste manier op het scherm gebracht, toch komt het over als een biografie van intense zelfbeheersing en macht... Maar het is James Stewarts vertolking (gecontroleerd tot in het kleinste detail) die de hoofdfiguur in de film leven en een sterk, heroïsch karakter geeft...<br /><br />Daaruit ontstaat het besef van een slimme, vastberaden maar waarlijk nederige man die een taak vol overtuiging aanpakt, er zoveel mogelijk plannen voor maakt, zijn beslissingen met moedige beslistheid neemt en dan met maar één gedachte in zijn hoofd wacht tot hij in Parijs is... In zijn pogingen om het gewicht van het vliegtuig te verminderen, liet hij elk voorwerp achter dat hij als te zwaar of onnodig beschouwde... De recordvlucht bleek niet alleen een gevecht met de elementen en een beproeving van de navigatie, maar ook een lange strijd tegen de vermoeidheid... Een druk schema en een actieve geest hielden Lindbergh de hele vorige nacht wakker... Toch slaagde hij erin voldoende bij bewustzijn te blijven om te voorkomen dat de eendekker neerstortte en landde op het vliegveld Le Bourget bij Parijs, 33 uur en 30 minuten nadat hij uit New York was vertrokken...<br /><br />Stewart schetst een kundig portret van een dappere piloot die de legendarische status bereikt, waarbij hij de nadruk legt op het voornemen en de overheersende vastberadenheid om non-stop 5.810 kilometer (3.610 mijl) over de Atlantische Oceaan te vliegen...<br /><br />Gefotografeerd in CinemaScope en WarnerColor en gesteund door Franz Waxman. De film, met zijn prachtige muziek, vat in feite de pioniersgeest van dat tijdperk en de ultieme prestatie van de held samen, sinds hij die dag opstijgt van het natte veld van Roosevelt en aan het eind van de startbaan de telefoondraden losmaakt...