Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit was een interessante aanpassing van William Shakespeares laatste solostuk, maar naar mijn bescheiden mening een verschrikkelijke. Jarman probeert om te beginnen de persoonlijkheden van de personages te veranderen. Hij laat Miranda krankzinnig lijken nadat ze zo lang op het eiland heeft gezeten, maar Prospero is niet anders <0xE2><0x80><0x93> een mengeling van waanzin en zelfmedelijden van zijn kant. Ik kon me niet voorstellen dat Shakespeare zijn personages zou zien zoals Jarman ze portretteert.<br />Het uiterlijk van Caliban is misschien het enige wat hij goed heeft, maar aan de andere kant had ik de indruk dat Caliban een gekweld, misvormd monster was, maar hij blijkt een waanzinnige, onsamenhangende noorderling te zijn die voortdurend kakelt, en niet zoals ik me hem had voorgesteld. Ferdinand verschijnt heel even, naakt in de tijd en in stilte.<br />In feite heb ik tot het moment dat ik stopte met kijken naar deze verschrikkelijke aanpassing, zoveel regels uit het stuk geschrapt. Ik denk zelfs dat Jarman probeerde Shakespeare te herschrijven en zijn eigen scènes er de meeste tijd in opnam. Er is zoveel tekst uitgeknipt in het eerste deel dat het geen toneelstuk van Shakespeare meer is, maar een lading melodramatische, belachelijke onzin uit de jaren zeventig.<br />Een poging om dit stuk uiteindelijk realistischer te interpreteren, maar dit stuk is nooit realistisch geweest en het was niet zoals de tekst het laat zijn.