Is deze recensie positief of negatief?

Vervelende, afschuwelijke Italiaanse euro-troep over een wetenschapper die het grootste deel van zijn tijd doorbrengt met bier zuipen (daardoor is hij toch Amerikaans, hè? Onze wetenschappers brengen het grootste deel van hun academische leven dronken door, jazeker. Daar komen alle echt geweldige theorieën vandaan), die iets bestudeert (dolfijnenroep, vismigratiepatronen, wie weet). Hij hoort een vreemd geluid door zijn koptelefoon, wat bewijst dat zijn radio een zender op Jamaica oppikt. Tegelijkertijd probeert een meisje met een van de ergste, meest gebleekte manen van slecht 80-plus haar, waar ik tot mijn genoegen getuige van ben, de dolfijnen in het Seaquarium waar ze werkt te kalmeren, omdat ze...' Het begin van de film was een heel slechte verhaallijn over twee irritante, zeer Italiaanse mensen die hun boot laten zinken door iets onzichtbaars onder water. De zeurderige vrouw wordt nooit meer gezien (dat is het beste deel van het verhaal), en het lijk van de mannen wordt zonder benen gevonden. De domme, alcoholische wetenschapper (die een onverklaarbaar Engels-Amerikaans-Italiaans accent heeft) en het meisje met het strohaar beginnen te theoretiseren dat er een soort reuzenmonster onder water voor de kust van Italië... eh... Florida op de loer ligt.<br />Ze vragen de hulp van een elektricien om een onderwatermicrofoon op te zetten, zodat het monster karaoke kan zingen. Deze vent heeft een beeldschone vriendin, en het enige nadeel is dat ze Peter 'Pey-tah' noemt, maar om de een of andere reden voelt hij zich seksueel aangetrokken tot het anatomische skelet met het kroeshaar, een situatie die je met de ogen doet knipperen.<br />Het navertellen is afschuwelijk, de redacteur een slome duikelaar, en de verhaallijn is over het algemeen niet meer dan een geeuw. Er staat iets in over hoe een of ander bizar wetenschappelijk bedrijf op genetische wijze dit monsterlijke haai-inktvis-barracuda-gedoe tot stand heeft gebracht om een of andere reden die nergens op slaat, en een heel onplezierige vent met vettig haar die overal vrouwen vermoordt, alweer zonder aanwijsbare reden. Een domme sheriff en zijn dikke hulpsheriff zijn ook van de partij, samen met een vrouwelijke wetenschapper (van wie we weten dat ze slim is omdat ze een enorme bril draagt). Op een gegeven moment neemt de vrouwelijke wetenschapper het reusachtige, verschrikkelijke monster (ja, inderdaad, de reusachtige octopus van Ed Wood was geloofwaardiger) met slechts een klein handbijltje onder handen, en ze wint de wedstrijd. Hoera voor magere vrouwtjes, die kennelijk de beste monsterjagers zijn!<br />De oplossing voor het probleem van het reuzending is om de helft van de Everglades op te blazen, zodat er kilometers in alle richtingen een dode zone overblijft. Naar de hel met de ecologie en het milieu, hè? We moeten dit reuzenmonster doden! Aan het eind rijden de elektricien en zijn bezemsteelliefje op haar Vespa de zonsondergang tegemoet, wat oké is omdat zij over de dood van haar collega's heen is en hij...' Hij is niet erg van streek omdat zijn vriendin is neergestoken door die gestoorde vent met het vette haar. Hoera voor de ware liefde! Wacht eens even, zit hier geen luchtje aan?