Wat is het sentiment van de recensie?

Net als bijna iedereen ben ik bekend met de muziek van Ray Charles. Die 'Georgia ON My Mind' en 'The Mess-Around' en een paar van de andere fantastische nummers die in deze film voorkomen niet heeft gehoord. Maar over het leven van Ray Charles was ik helaas onwetend tot ik dit zag. Ik moet zeggen dat Jamie Foxx Ray Charles op een briljante manier tot leven bracht. Zijn optreden was indrukwekkend, tot en met de maniertjes en de stembuigingen. De film bood ook een ongecensureerd verslag van een aantal beproevingen en beproevingen waar Charles in de loop van zijn leven mee te maken kreeg, en van een paar demonen uit het verleden die hem tot ver in zijn volwassenheid achtervolgden. De krachtigste scène in de film was misschien wel de heroïneontwenningsscène, die pijnlijk realistisch was. De film toont Charles' groeiende bewustzijn van en betrokkenheid bij de burgerrechtenbeweging, culminerend in zijn weigering om voor een gesegregeerd publiek in Georgia op te treden, wat leidde tot een verbod op zijn optreden in de staat. Zijn drugsverslaving en zijn buitenechtelijke relaties zijn ook goed gedocumenteerd. De film draait om een smeekbede van zijn moeder toen hij nog een kind was: laat je door niets of niemand tot een invalide maken. Het punt is dat drugs dat juist wel deden, en om de nagedachtenis van zijn moeder te eren, moest hij ze verslaan. Er staat niet veel in over zijn latere leven en carrière nadat hij zijn heroïneverslaving achter zich had gelaten, maar tot op dat moment is het heel krachtig materiaal.