Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik weet niet goed wat ik van deze film moet denken, vooral niet na het zien van een geweldige film als La Notte. Helaas heb ik die in het Duits gezien tijdens een filmfestival van Antonioni in het Filmmuseum in Frankfurt, dus ik heb de geweldige stem van Malkovich niet te horen gekregen. Hij wordt geacht vier verhalen aan elkaar te knopen over stellen in Italië. Maar hoe goed hij als acteur ook is, Malkovich kan de belachelijkste van de vier verhalen die hier worden beschreven niet redden: een vrouw die naar hem toe komt in een café aan de waterkant in de buurt van een winkel die van haar is en eruit flapt dat ze haar vader in de buurt heeft vermoord. Dan gaan ze samen naar huis, vrijen, en hij vertrekt. Het lijkt erop dat Antonioni de subtiliteit kwijt is die hij in eerdere films (zoals _The Passenger_ ) aan de dag legde als hij met seks te maken had, en die heeft vervangen door schaamteloze naaktheid.<br />Hoe onzinnig de verhaallijn ook is, de film heeft twee dingen die het kijkbaar maken: oog- en oorsnoepjes. De acteurs en actrices zijn allemaal beeldschone mensen, en de cinematografie is fantastisch <0xE2><0x80><0x93> scènes in oude Italiaanse steden die contrasteren met een stukje in een hoog appartementengebouw dat uitkijkt over een stad (een herinnering aan La Notte).<br />Maar het oorsnoepje is wat de film echt de moeite waard maakt. U2 en Brian Eno werkten samen aan 'Your Blue Room' en 'Beach Sequence', die allebei de sfeer perfect weergaven in de film. De liedjes zijn verkrijgbaar op 'Passengers: Original Soundtracks 1'.