Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mevrouw Aparna Sen, de makers van Mr & Mrs Iyer, regisseert deze film over de worsteling van een jong meisje om haar slopende aandoening het hoofd te bieden.<br />Meethi (Konkona Sen) is al sinds haar kindertijd een afstandelijk kind en vertoont tekenen van waandenkbeelden, niemand weet waarom. De sluimerende neiging glipt echter uit de hand als de opdracht haar naar het naburige Bihar brengt, waar ze door een paar politieke bullebakken wordt verkracht. Het daaruit voortvloeiende trauma leidt ook tot episodes van manisch-depressieve psychose, naast haar schizofrenie. Ze raakt in de loop der jaren steeds meer de kluts kwijt, wordt steeds slechter en zakt steeds dieper weg in haar privé-'wereld'.<br />De combinatie van een 'onbestendig' kind. Mevrouw Sen geeft ook een uitstekend commentaar op de sociale vervreemding van dergelijke individuen. Sociale ontwenning is een standaardtherapie, samen met alle dodelijke geestverruimende middelen. Maar hoe zit het met de armen en de berooiden, die altijd voor zichzelf moeten zorgen en meestal aan de kant worden gezet?<br />De romantische band tussen dokter Kunal en Anu was onnodig. Ook de scène in de cafetaria, waarin dokter Kunal aan Anu uitlegt hoe echt hun wereld in werkelijkheid is, was overbodig. Anu zou dat allemaal al moeten weten. De Engelse dialoog is soms een beetje onhandig, maar dat wordt gecompenseerd door het acteerwerk. Konkona en Shabana bewijzen dat hun reputatie het helemaal waard is. Waheeda, Rahul en Shefali spelen hun beperkte rol uitstekend.<br />Het is duidelijk dat er veel onderzoek is gedaan naar deze ziekte. Maar het is niet duidelijk of MDP naast schizofrenie bij dezelfde patiënt kan voorkomen. Ook in het begin beveelt dokter Kunal E.C.T. (shocktherapie) aan, waarbij hij het feit omzeilt dat het niet werkt bij schizofrenen, maar alleen bij extreme MDP met suïcidale neigingen en andere vormen van bipolaire stoornis.<br />Het einde van het opmerkelijke verhaal suggereert een onbekende oplossing (misschien geen oplossing). De film had op een aangenamere manier kunnen eindigen, aangezien de geesteszieken overal ter wereld een evenwichtig en vruchtbaar, zij het niet erg bevredigend leven kunnen leiden onder goede medische zorg.<br />Niettemin is het een uitstekende film, gemaakt met een buitengewone gevoeligheid voor het onderwerp. BEDANKT VOOR Ms. Sen! Niemand in India had het beter kunnen doen.