Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als Disney er maar bij uit de buurt was gebleven. Zie je, ik denk dat deze film potentie heeft. Nou ja, in elk geval de situatie van het hoofdpersonage. Haal dat hele gedoe met Jordan Cahill eruit en je hebt het begin van een fatsoenlijke film! Natuurlijk verlies je dan ook meer dan de helft van de film, maar ach. Zo'n groot verlies is het nou ook weer niet.<br />Dus daar gaat-ie dan: je neemt een doorsnee, bekakte tiener uit een buitenwijk (Danielle Panabaker, die in feite een fatsoenlijke actrice is) wier beste vriendinnen heel wat afkrijsen, voornamelijk over een 'pop-idool' (ik neem aan dat het een rechtstreeks citaat uit de film is; in films gaat het bijna altijd om die ene zin) die Jordan Cahill heet. Alleen wil TPSTG natuurlijk meer uit het leven halen. Het personage van Brenda Song, een verfijnd individu dat precies is wat TPSTG nodig heeft (echt, het kan me niet schelen wat de echte naam van het personage is, ik vind het acroniem leuker). De twee nieuwe vrienden gaan naar Jordan Cahill (de een om te kwijlen, de ander om de spot te drijven met de kwijlers) en ze komen eruit met zijn mobiele telefoon. Er volgt een hoop heibel, maar uiteindelijk komt alles goed.<br />Als Disney, of welke grote filmstudio dan ook, maar niet zo'n lage dunk had van acht- tot veertienjarigen. Dit soort suikerzoete troep, waardoor ik niet zo'n klein beetje meer weet van wie ik meer moet walgen (er schiet me een filmpje te binnen dat 'High School Musical' heet...)