Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Burt Reynolds' reactie op het feit dat Clint Eastwood met zijn orang-oetang-komedies zijn redneck-komediegebied binnendrong, was dat hij zijn eigen Dirty Harry in Chicago-stijl-thriller wilde maken, Sharky's Machine. Oorspronkelijk bedoeld voor John Boorman, maar uiteindelijk geregisseerd door de ster zelf, is het een regelrechte reclamespot met Reynolds als een narcotica-agent die wordt opgepakt door de zedenpolitie (letterlijk <0xE2><0x80><0x93> ze zitten in de kelder) die een mysterieuze misdaadbaas wil pakken die Earl Holliman steunt als de volgende gouverneur. De rest kun je wel raden, maar hoewel Reynolds soms de neiging heeft het verhaal uit het oog te verliezen, heeft hij een goed oog voor individuele scènes en krijgt hij bijna een rol van de Rachel-afdeling als de eersteklas hoer voor wie hij valt. Het romantische subplot is ongewoon goed ontwikkeld, er zijn een paar goede actiescènes en een paar leuke details, zoals dat Vittorio Gassman's evenbeeld van de slechterik een spiegelbeeld is van de held of Reynolds en een moordenaar die allebei vanuit aangrenzende appartementen in hetzelfde gebouw een getuige in de gaten houden. Een van de betere films van de ster uit zijn glorietijd, het is geen klassieker maar wel een meer dan efficiënte zaterdagavondspecial.