Wat is het sentiment van de recensie?

Gisteren was een van die dagen dat we besloten naar de film te gaan. We kozen Ik ook van Jou min of meer op goed geluk, maar we wilden graag zien hoe de huidige Nederlandse filmindustrie ervoor stond.<br />De film is gebaseerd op een boek van Ronald Giphart, en ik moet meteen bekennen dat hij niet bepaald een van mijn favorieten is. De film gaat over acteurs die in de onderwereld het bekendst zijn vanwege hun optredens in soapseries en/of talkshows. Minstens één van hen (Kamerling) heeft na zijn vertrek uit de soapwereld nog behoorlijk wat werk verricht. Dus besloten we deze film het voordeel van de twijfel te geven.<br />En wat een vergissing was dat. Deze film faalt op alle fronten. Slechte acteerprestaties (de beste rol is eigenlijk die van cavia, die heel overtuigend doet alsof hij dood is). Een vlak, oninteressant verhaal met onverklaarbare en oninteressante bijkomstigheden (Waarom chic? Waarom het verhaal vertellen aan een meisje uit Oeganda?) Fouten (zwarten hoeven voor zover ik weet geen zonnebrandcrème te gebruiken, en verwarmingssystemen in Nederland produceren geen stoomwolken zoals in New York, ook al ziet dat er op de film geweldig uit, mensen dragen in Noord-Europa op de nieuwe jarenavond geen T-shirts buiten). Er is één grappig moment waar twee hondjes bij betrokken zijn, en dat is het dan.<br />'Dus dat.' Het is wat ik denk, maar wat belangrijker is, het leek erop dat geen van de mensen die na de film de bioscoop verlieten, ervan had genoten. Ik hoorde een van hen zeggen dat hij erg teleurgesteld was, omdat hij het boek zo mooi vond. Ik heb het boek niet gelezen, maar mijn advies zou moeten zijn: lees het boek, zie de film niet.