Wat is het sentiment van de recensie?

Ik zag deze film voor het eerst bij toeval toen ik ongeveer 3 en 1/2 jaar geleden op bezoek was bij mijn oom in Arizona. De vhs-afdruk was een beetje vervaagd, maar ik werd achtervolgd door wat ik had gezien. Was het allemaal logisch? Nou, eerlijk gezegd niet. Maar dit is een film die meer dan één keer bekeken moet worden om alle aspecten ervan te begrijpen. De prachtige, tragische soundtrack achtervolgde me en de bizarre beelden maakten een stille indruk.<br />Nou, toen ik erachter kwam dat Anchor Bay deze curiositeit op dvd had uitgebracht, pakte ik hem meteen. Ik was heel blij met de overdracht, hoewel ik het gevoel had dat de extra's niet helemaal klopten. 'O' besluit zich te prostitueren voor sir Stephen in het gewelddadige Hongkong van de jaren twintig. Haar missie is haar oneindige toewijding en liefde voor haar meester te bewijzen door haar lichaam aan andere mannen te geven. Natuurlijk geniet sir Stephen ervan om naar haar te kijken tijdens haar onplezierige seksuele escapades en vindt hij zelfs een ma<0xC3><0xAE>tresse. Maar de rollen worden omgedraaid als 'O' een soort liefde vindt bij een jonge bewonderaar. Plotseling voelt sir Stephen de dreiging. Ik heb het gevoel dat de diepere betekenis achter de film (met inbegrip van de tragische score en de artistieke richting) deze film echt tot een klassieker maakt. De kijker wordt niet alleen geïntroduceerd in het leven en verleden van de bordeelvrienden van 'O', maar ook in het tumult van Hongkong in de jaren twintig. Net als de politieke setting hebben de prostituees er allemaal behoefte aan ergens bij te horen. Niemand is gelukkig in de film, ook al denken ze van wel. (Maar 'O' voelt zich wel gelukkig met haar jonge bewonderaar.) Een prostituee herinnert zich in tranen hoe haar vader zich als een hond gedroeg als ze dronken was, wat natuurlijk leidde tot een fetisj om haar klanten zich als een hond te laten gedragen. Een andere oudere prostituee is geobsedeerd door haar verleden als actrice. Ze kan die visie niet loslaten. Ze behandelt haar cliënten als medespelers en zweert zelfs dat ze een piano in de rivier hoort.<br />Wat 'O' betreft, ze heeft een flashback waarin haar vader haar in een krijtcirkel achterlaat. Als hij weggaat, voelt ze zich verlaten. Natuurlijk wordt Kinski in diezelfde flashback plotseling haar vader. Ik was heel, heel erg van streek door dat beeld. Ik voelde op dat moment echt iets voor 'O'. Ze glimlacht bijna nooit en deze scène verklaart in feite waarom. Haar angst om in de steek te worden gelaten is zo groot dat ze sir Stephen als haar vader ziet en al zijn obscene eisen inwilligt in de hoop haar liefde te kunnen bewijzen.<br />Een ander merkwaardig aspect van de film is het jonge kind (dat aan het eind van de film ouder wordt) dat zijn fortuin verkoopt in een doos. Het is een heel willekeurig personage, maar op de een of andere manier draagt het bij tot het gevoel van verlies en leegte in de film. Op een gegeven moment gebruikt de regisseur zelfs beschilderde kartonnen figuren om mensen te representeren. Als dat geen symboliek voor jou is! (Lach)<br />Al met al ben ik echt dol op deze film. Ik heb het gevoel dat het een heel diepe en enigszins ontroerende ervaring is. Er zijn erotische scènes, maar de scènes zijn...' Het is niet echt de bedoeling om op te winden. Net als de levens van de personages zijn de seksuele handelingen leeg. Het zijn bewegingen, maar ze missen gevoel en tederheid. (Opnieuw is de enige tedere scène die tussen 'O' en de jongeman.) 'O' denkt dat ze verliefd is en dat het een eer is om zichzelf te verlagen, maar ze merkt uiteindelijk dat ze keuzes heeft. Ook zij kan zichzelf zijn en haar eigen geluk nastreven, maar ze heeft ook de mogelijkheid om in de cirkel te blijven die haar vader heeft getrokken. De regisseur laat echter een heleboel onbeantwoorde vragen achter, sommige dingen hebben geen antwoorden nodig. De kijker zal het oordeel vellen dat voor hen werkt. Ik zou willen dat er een speciale editie van deze dvd zou worden uitgebracht, met commentaar van de regisseur. Ik denk dat het fascinerend zou zijn om zijn mening over de film en de boodschap ervan jaren later te horen. Het is jammer dat de soundtrack nooit is uitgebracht. Deze film heeft een echt hartverscheurende en meeslepende soundtrack. Er is iets met de aanhoudende zang die een rilling over mijn rug doet lopen. Ik kan de eenzaamheid in de film echt voelen door alleen maar naar de muziek te luisteren.