Is deze recensie positief of negatief?

De plot van _De melkvrouw_ is een simpel verhaal over onbeantwoorde liefde dat ondanks het verstrijken van de jaren nog steeds sterk is. Minako Obha (Yuko Tanaka) is nu vijftig jaar oud en woont alleen. Ze heeft twee baantjes: het ene als caissière in een supermarkt, het andere als melkdame die haar dagelijkse ronde maakt door de heuvels van Nagasaki. Een van haar stops is bij het huis van Kaita Takanashi (Ittoku Kishibe), een overheidsfunctionaris die voor zijn terminaal zieke vrouw Yoko zorgt. Minako en Kaita zagen elkaar vroeger als schoolkinderen, maar na de dood van Minako's moeder en Kaita's vader, die samen een affaire leken te hebben, werd hun relatie verbroken. Maar liggend in haar ziekbed weet Yoko dat de gevoelens van haar man voor de melkdame niet helemaal verdwenen zijn en ter wille van Kaita na haar dood probeert ze een manier te vinden om hen weer bij elkaar te brengen.<br />Hoewel het verhaal misschien simpel is, zijn de emoties en de middelen waarmee die worden uitgedrukt in feite waar het hart en de schoonheid van de film liggen. De film neemt de tijd om de eenvoudige dagelijkse handelingen van elk van de personages te laten zien, waarbij hun handelingen worden vastgelegd door een oude vrouw die hun verhaal voor een boek schrijft terwijl ze voor haar eigen man zorgt die tekenen van dementie vertoont. Al doende schetst de film de sociale omstandigheden van mensen uit verschillende lagen van de bevolking, hoe ze dagelijks met elkaar omgaan, hoe relaties ontstaan en hoe heden en verleden met elkaar in botsing kunnen komen. De regisseur doet dit schitterend met een sterke structuur en visuele stijl. Pas later in de film begint het verhaal een conventioneler en onvermijdelijk melodramatisch pad te volgen, alsof het inderdaad wordt geconstrueerd om te passen in de verhaalstructuur van het boek dat wordt geschreven. Het wordt allemaal geaccentueerd door de emotionele diepten die de film aanroert, die het best tot hun recht komen in de uitzonderlijke prestatie van Yuko Tanaka.