Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul' is een van de beste muziekdocumentaires die ik de laatste tijd heb gezien en is meer dan een film over muziek. Het is ook een muzikale liefdesverklaring aan een fantastische stad, een van de mooiste steden van Europa en de wereld, een van de belangrijkste steden voor de geschiedenis van Europa en voor de islam, de stad die in het toekomstige Europa en het Midden-Oosten misschien een brug zal slaan of opnieuw een betekenis kan krijgen, zoals dat in de geschiedenis al is gebeurd, de afgrond tussen twee werelden.<br />En dan is er nog de muziek. De interessante aanpak van de film met betrekking tot muziek is dat hij begint met moderne muziek, en in het eerste derde deel van de film horen we veel (goede) rock-'n-rapmuziek. En vervolgens voert de soundtrack ons, als een teruggaande beweging in de tijd, naar de wortels, naar Turkse traditionele muziek, naar commerciële liefdesverhalen en naar de exotische instrumenten die de basis vormen van het landschap van de Turkse muziek. In een complex en door conflicten geteisterd land als Turkije vermijdt de film niet sommige van de politieke aspecten, zoals de censuur die in de jaren tachtig is ingevoerd door het militaire bewind of de relevantie van de liederen van de minderheden, met name de Koerdische. Een van de mooiste muzikale momenten wordt geleverd door een Koerdische zanger die met een fantastische stem in een kathedraalvormige hamam (een Turks bad) zingt.<br />Aan het eind van het bekijken en het beluisteren van deze film kun je van de stad en zijn muziek houden. Ik ben nog nooit in Istanbul geweest, maar nu ik deze film heb gezien, weet ik zeker dat ik er binnenkort naartoe wil.