Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Met de dialoog in de nagesynchroniseerde versie van deze film denk ik niet dat Shakespeare in groot gevaar verkeert. Dit is het verhaal van een oude Azteekse mummie die zijn rechten is ontnomen. Zijn spullen zijn hem afgenomen en dat zit hem echt dwars. Hij lijkt te weten wie dit doet, ook al is hij een draaiende, raaskallende entiteit. Ik hield van de twee saaie mannen die het verhaal vertellen hoe de mummie is gevonden en de dokter die vastbesloten is het wezen te vernietigen. Er zijn zoveel scènes op dit belachelijke kerkhof, vol goedkope kruisen en andere rommel. Er is een mausoleum waar de mummie wordt bewaard. Ik begin de idiotie ervan te reproduceren, met inbegrip van een slangenkuil waarin de brave dokter wordt gegooid (er is een deur naast, zodat hij eruit kan kruipen) naar de robot, een massa metalen blikken met een man erin. De dialoog is afschuwelijk. Er zijn lange pauzes tussen de toespraken alsof iemand achter de coulissen ze hun tekst voert. Ik vind de scène waarin de twee kleine kinderen hun moeder ervan beschuldigen dat ze's avonds uitgaat (ze raakt in een zombietoestand of zoiets). Maar als je op zoek bent naar een film waar je om kunt lachen en die je nooit serieus neemt, moet je dit zien. Neem eerst een paar biertjes. Als een rechtstreekse lijn vanuit het graf van de mummie.' Kijk maar, je ogen zullen bloeden en je adem zal stinken.' Wat kan ik nog meer zeggen?