Wat is het sentiment van de recensie?

Nou, ik zou zeggen dat dit een heel plezierige en enigszins ontroerende film is, ondanks de tekortkomingen. Ik geloofde geen moment dat Matthau ook maar iets wist van het beroep van tandarts. Bovendien leek Hawns personage zich aan het begin van de film vrij snel te herstellen van een suïcidale depressie. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de hele zaak nogal belachelijk leek. De film slaagt echter dankzij een goed tempo, humor en de sterren. Matthau was dan wel geen tandarts, maar hij was even amusant als anders. Bergman bracht de film heel gevoelig (vooral tijdens de scène waarin zij en Matthau na het werk iets gaan drinken) en ook met veel humor. Ik geloof dat het haar optreden was dat mijn broer naar deze film deed kijken nadat hij een paar scènes had gehoord. Hawns optreden is opmerkelijk, hoewel een Oscar misschien iets te veel van het goede zou zijn geweest. Het komt erop neer dat je deze film niet te serieus moet nemen, dan zul je ervan genieten.