Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is in muzikaal opzicht een buitengewone film. Ik vond het vreselijk dat Rodrigues in 1999 is overleden, voordat ik de kans had haar live te zien. Te weten dat ze in 1991 een schitterend Lincoln-concert heeft gegeven & dat ik er misschien bij was, maar er niet bij was is onuitsprekelijk pijnlijk.<br />Ik heb net mijn eerste Amalia-opname gekocht. Hoewel de muzikale opname fantastisch is, is het geweldig om in deze film haar gezicht & de enorme expressie & passie te kunnen zien terwijl ze deze liederen van verschrikkelijke droefheid zingt. Zoiets als het gezicht van Maria terwijl ze Jezus in haar armen wiegt in de Piet<0xC3><0xA0>. Toen ik haar op de film zag, moest ik denken aan een vergelijkbaar, uitzonderlijk concert van Mercedes Sosa halverwege de jaren negentig in Lincoln Ctr. Terwijl ik naar het zingen van Mercedes zat te luisteren, had ik het gevoel dat ik in de nabijheid was van een geweldige spirituele & muzikale kracht die een ontzagwekkende oerkracht bevatte. Sommige muzikale gedeelten van 'De kunst van Amalia' zijn ontroerend, zoals Caetano Veloso die een eerbetoon aan Amalia brengt & een van haar liederen solo zingt voor een volgepakte concertzaal. De muzikale gedeelten gaan ook over de ongelooflijke internationale verscheidenheid van haar muzikale repertoire & de banden die ze met haar fans over de hele wereld heeft gesmeed. Er is één fragment waarin ze beweert dat ze in elke stad in Italië heeft gespeeld die een podium heeft!<br />In een ander fragment vertelt Amalia over haar mondkanker & hoe ze naar New York kwam om zelfmoord te plegen in een hotel. Maar door naar filmvideo's van Fred Astaire te kijken wist ze zichzelf er geleidelijk aan van te overtuigen dat het leven de moeite waard was & af te zien van zelfmoord. Verbazingwekkend! Later in de film geeft ze heel dapper & rechtstreeks aan de interviewer toe dat hoewel ze de wereld muzikaal had veroverd, haar persoonlijke leven er een van pure droefheid was geweest. Ze geeft toe dat ze nooit gelukkig is geweest. een zangeres die gepokt en gemazeld is in de fado-traditie (die ze vertaalt als'slechte lotsbestemming' of'slechte pech'). Ook verlang ik ernaar meer te horen over haar persoonlijke leven: wat zat daarin dat haar zo verdrietig maakte? Wat waren haar teleurstellingen?<br />'De kunst van Amalia' is op andere belangrijke gebieden een beetje teleurstellend. Mijn bedenkingen: om 20-30 volledige songs in de film te laten zien en alleen een Engelse vertaling te geven voor de allerlaatste, lijkt me zonde (tenzij de film alleen bedoeld was voor een Portugees sprekend publiek, wat ik me niet kan voorstellen). Om de diepe pijn op haar gezicht te zien terwijl ze zingt & de tekst niet te begrijpen is een afknapper. Wat de andere minpunten betreft: er is bijna geen biografische informatie over Amalia's familieachtergrond. Er is een 20-sec. fragment waarin ze zingt met haar moeder (het is absoluut geweldig). Er is een korte verwijzing naar haar ouders die op het platteland van Lissabon zijn gaan wonen. Ik had graag filmopnamen gezien van het dorp waar ze vandaan kwam. De interviews zijn bijna uitsluitend met Amalia zelf (en een paar goede vrienden). Ze is een goed, maar niet geweldig proefpersoon. Er zijn geen proefpersonen die experts zijn op het gebied van fado of Portugese cultuur en samenleving, dus we krijgen geen diep inzicht in haar muzikale wortels.<br />Kortom, dit is een prachtige film die iedereen die in Amalia geïnteresseerd is moet zien. Maar het is geen perfect of definitief werkstuk.