Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De titel van deze recensie vat in het kort mijn gevoelens over deze film samen. Ik kan me niet voorstellen welk publiek voor deze film zou komen, als het niet de fervente liefhebber van slasherfilms uit de jaren tachtig zou zijn, die gewoon alles uit dat tijdperk moet zien. Anders verspil je hier niet eens je tijd aan.<br />Het verhaal lijkt op de meeste andere films van dit type: er gebeurt iets vreselijks met een van de personages in de openingsscène, wat een bloeddorstige moordenaar inspireert tot een moorddadige rooftocht. Ik ben er geweest, ik heb het meegemaakt. Eerlijk gezegd stond geen van deze slashers uit de jaren tachtig bekend om zijn originaliteit, dus ik zie er het nut niet van in om hierom zo lang over de film te zeuren. Maar waar de film tekortschiet, zijn de spanning en de moorden. Ik heb een paar behoorlijk enge slasherfilms uit de jaren tachtig gezien die veel minder budget hadden dan deze. Deze film weet gewoon geen echte spanning te creëren. De regisseur gooit er een paar mooie camerastandpunten in en hier en daar wat semiprofessionele regieaanwijzingen, maar die hebben niets te betekenen als je niet bang bent. Het bloed is ook nogal tam, dus iemand die naar deze films kijkt met de bedoeling een paar coole make-up-effecten uit de jaren tachtig te zien, zal helaas teleurgesteld worden.<br />De film slaagt erin nogal saai voort te kabbelen. Eerlijk gezegd is het belangrijkste ingrediënt voor bijna elke slachter het strakke tempo <0xE2><0x80><0x93> je moet alles snel laten gaan en de stukken van de moordreeks met regelmatige tussenpozen in scène zetten, want laten we eerlijk zijn, we kijken niet naar dit soort stukken voor de geweldige karakterisering en de briljante plot. Maar het tempo, of het nu door het script komt of door de redacteur, is helemaal verkeerd. De moorden zijn met onregelmatige tussenpozen in scène gezet, waardoor we een paar langdradige scènes overhouden (ongetwijfeld bedoeld om 'karakter' te creëren) die je alleen maar vervelen en je laten bidden voor de volgende moord (die, zoals ik al zei, hoe dan ook meestal niet zo goed wordt uitgevoerd).<br />Wat de moordenaar betreft, verwacht niets origineels of zelfs maar in de verste verte angstaanjagends. Hij) draagt een joggingpak, een schermmasker, en zijn (of haar?) voornaamste wapen is een zwaard. Ik durf te wedden dat de schrijver in zijn broek heeft geplast bij de gedachte dat hij een origineel, 'cool' moordwapen heeft bedacht, maar het idee komt gewoon onpraktisch en dwaas over. Er wordt ook niet veel nadruk gelegd op het 'onbekende' karakter van de film, alsof ze vergeten zijn of geen zin hebben om ons op een dwaalspoor te brengen. Ik heb het gevoel dat de mensen die hierachter zitten probeerden iets fatsoenlijks en respectabels te maken, en soms toont het aan dat hun bedoelingen waarschijnlijk iets oprechter waren met betrekking tot het maken van een kwaliteitsfilm dan die van talloze andere namaak-slachtoffers uit die tijd. Maar helaas, de meeste pogingen mislukken. Er is echter wel goed acteerwerk (tenminste, voor dit soort films). Er is een poging om een karakter te schetsen, maar niets van dat alles heeft uiteindelijk enige betekenis, dus... wat een verspilling. Hier lukt het alleen maar om de plot te vertroebelen en de moordscènes het gevoel te geven dat ze niet snel genoeg kunnen komen.<br />Uiteindelijk, als je wilt.' Ik ben echt gek op die slashers uit de jaren tachtig, echt waar, moet je maar eens kijken, al was het alleen maar om te zeggen dat je hem hebt gezien. We hebben allemaal een compleetheid in ons. Maar verwacht niet dat je erdoor wordt weggevaagd of zo. Wat we hier hebben is een heel licht vermakelijke slasherfilm die helemaal geen indruk achterlaat.