Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Laten we alles in de eerste alinea doornemen. 'The Messengers', de nieuwste film van de Pang Brothers (Danny en Oxide), als horrorfilm, is bijzonder slecht. En net als een film in het algemeen is het een grote teleurstelling. Het is niets anders dan een opgewarmde 'Sixth Sense', en zolang die film nog beschikbaar is, is er op aarde geen reden om geld uit te geven om die kalkoen te zien.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> De filmindustrie wordt steeds afhankelijker van grote schokken zonder dat het iets oplevert (bijvoorbeeld iets wat op de persoon op het scherm afspringt, een kreet uit het publiek ontlokt, maar een kat of kraai of zoiets blijkt te zijn). Little maakt er een echt angstaanjagende ervaring van, zoals 'The Sixth Sense' of 'Signs', of een van de klassieke horrorfilms uit de jaren veertig, vijftig en zestig.<br />'The Messengers' is gebaseerd op dezelfde oude, afgezaagde clichés als deze nieuwere, veel inferieure films, en is daarom oud, afgezaagd en <0xE2><0x80><0x93> tot mijn verbazing <0xE2><0x80><0x93> een van de saaiste films die ik in lange tijd heb gezien.<br />De plot heeft weer een stom gezin, onder leiding van vader Roy (Dylan McDermott, 'The Practice'). ), moeder Denise (Penelope Ann Miller, 'Awakenings', 'Kindergarten Cop', tv-serie 'Desperate Housewives'), grote zus Jess (Kristen Stewart, 'Zathura: A Space Adventure') en peuter Ben (Evan Turner), die vanuit Chicago naar Noord-Dakota verhuist.<br />De reden voor de verhuizing is hier nooit helemaal duidelijk, maar het heeft iets te maken met het onvermogen van de vader om werk te vinden en Jess' dronken escapades. We weten dat er onmiddellijk problemen zullen ontstaan, want ze verhuizen naar een groot, gotisch huis in een uithoek van het land; een huis dat eruitziet als het zomerhuis van de Munster. O, en de eerste vijf minuten van de film is er iets heel ergs gebeurd. <br />Jess heeft een hekel aan het huis (hé, wie kan het haar kwalijk nemen), maar optimistische pop hoopt een kans te maken bij het kweken van zonnebloemen (ondanks de ongewoon grote hoeveelheid kraaien die er rondfladderen). Maar als hij Burwell ontmoet (John Corbet, 'Het kweken van Helen', die eruitziet als Kevin Costner in de filmversie van 'My Name Is Earl'), een rondtrekkende zwerver en expert op het gebied van het kweken van zonnebloemen, gaat het de goede kant op.<br />Maar dan beginnen er vreemde dingen te gebeuren: Jess wordt geterroriseerd door een gewelddadige, onzichtbare kracht in het huis (natuurlijk kan alleen de tweejarige Ben hem zien, dus ze wordt bestempeld als een vlo) en de kraaien blijven rondhangen. De ene scène na de andere van mensen die tegen het jongetje zeggen dat hij hun moet vertellen wat hij ziet, zorgde er uiteindelijk voor dat ik tegen het scherm wilde schreeuwen: 'Hij kan het je niet vertellen! Hij is verdomme twee jaar oud!' Ja, als de enige hoofdpersoon die al deze dingen kan oplossen een stomme peuter is, dan is hij echt slim.<br />'Hoe dan ook, we...' En dan blijft er nog genoeg over om over de geestelijke gezondheid van Jess na te denken; wanneer en of Ben ooit de paranormale visioenen die hij ziet op de juiste manier zal beschrijven; of papa het zonnebloemgedoe tot een goed einde zal brengen; of de zwerver op de hoogvlakte een goede of slechte man is; wat de bedoeling is van de George Plimpton-achtige makelaar; hoe een hooivork die in de rug wordt gestoken alleen maar een vleeswond kan zijn; wat de rol van de moeder in de familie is; en waar al die kraaien vandaan komen.<br />En dat alles terwijl hij wachtte en zich afvroeg of er iets - wat dan ook - zou gebeuren. De conclusie is ook echt slap, en roept opnieuw de vraag op hoe een geest die geen fysiek lichaam heeft een levend mens kwaad kan doen. Heel saai, zinloos en het ergste van alles, niet in het minst angstaanjagend.<br />O, en er zijn een heleboel kraaien in deze film.