Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Cameron Mitchell speelt een acteur die verkering heeft met een jonge actrice die verkering had met het hoofd van een filmstudio (ze is te jong voor hen allebei!). Als hij op een feestje een sigaret opsteekt, gooit de baas van de studio een hoog alcoholpercentage in zijn gezicht, en hij vliegt in brand. In het ziekenhuis zit zijn gezicht helemaal in het verband en hij steekt nog steeds een sigaret op! Hij wordt de inwonend beeldhouwer van het Movieland Wax Museum and Palace, waar hij ook sigaretten opsteekt!<br />Mitchell komt min of meer bij, nadat hij heel slecht verbrande make-up heeft aangebracht aan de ene kant van zijn gezicht, die eruitziet als grijze zeepokken en plakband, en een ooglapje. Als Mitchell niet rookt, vermoordt hij mensen. Nou ja, hij doodt mensen alleen maar af en toe, want hij injecteert ze liever met iets waardoor ze in een soort wasachtige coma raken. Als hij ze niet regelmatig toedient (en hij lijkt het zich nooit te herinneren), beginnen ze weer een beetje te bewegen, hoewel ze in een soort hypnotische zombietoestand verkeren. Maar niet al zijn sculpturen zijn mensen. Hij heeft duidelijk talent als beeldhouwer.<br />Het einde, dat uit een veel slechtere prent leek te komen dan de rest van de film, is echt absurd. Ze leken niet te weten wat ze moesten doen en keerden terug naar de titel om een idee te krijgen. Afgezien van de merkwaardig korrelige laatste beelden is de rest van de film in redelijk goede staat, afgezien van het geluid in sommige scènes dat klinkt alsof het door een opgeblazen luidspreker werd afgespeeld. Beslist niet een van de betere wassen beelden uit een museum.