Wat is het sentiment van de recensie?

In weer een van die afschuwelijke griezelfilms waar ik me zo masochistisch toe aangetrokken voel, zitten we met een stel vrienden vast in een spookhuis, waar ze langzaam een voor een worden vermoord door een horde zombies die geel bloed spuiten en heel ernstige tandproblemen hebben. De eerste drie kwartier zijn echter alleen maar gelul, en aangezien de jonge toneelspelers zich niet uit een papieren zak kunnen bewegen en de banaalste dialogen te horen krijgen die ooit zonder emotie worden voorgedragen, is dit bijzonder pijnlijk om aan te horen. Als je erin slaagt wakker te blijven door die onzin, wordt het er niet beter op... met een overdaad aan slechte make-up en truttige, goedkope (niet-zo-bijzondere) effecten. Wat de conclusie betreft... nou, wat dan?' Wedden dat de oude man die hen waarschuwde om niet naar dat spookhuis te gaan, komt opdagen en de laatste twee overlevenden (een jongen en een meisje, natuurlijk) met zijn mystieke krachten de dag redt? Alsjeblieft... het leven is te kort voor dit soort films. Geef de tijd die je anders zou hebben besteed aan het kijken naar deze onzin om de gemeenschap te helpen, werk een paar keer in een gaarkeuken of zo. Je zult het gevoel hebben dat je echt iets productiefs met je leven hebt gedaan, en je zult geen geld in de zakken van studio's hebben gestopt die onverbeterlijke rotzooi als dit produceren.<br />Helaas is het voor mij al te laat. Nu dan, waar heb ik dat exemplaar van 'Pumpkinhead' gelaten?