Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Frank Tashlins 'Censored' is een o zo Persoonlijke Snafu-grapje dat het belang van de Censor wil onderstrepen bij het voorkomen dat militaire geheimen uitlekken. Snafu probeert zijn vriendin te laten weten dat hij in de Stille Zuidzee wordt gestationeerd, maar de Censor verijdelt elke poging die hij onderneemt om de brief te versturen. Deze vroege scènes zijn de beste, waarin de onzichtbare Censor de brief met lange mechanische armen, netten en zelfs een speciaal ingeschakelde adelaar uit de lucht plukt! De tweede helft van de tekenfilm, waarin Snafu erin slaagt de brief te versturen met hulp van Technisch Elfje, Eerste Klas (die hem zelfs een lesje leert), is minder grappig en eindigt met een teleurstellende finale met alleen maar dromen. Het belangrijkste punt van belang in dit deel van de tekenfilm is de verschijning van Snafu's uiterst schaars geklede vriendin, die zelfs met ontblote borsten te zien is, zij het altijd met strategisch geplaatste ledematen! Met het oog op het leger werden de korte broeken van Snafu vaak gekenmerkt door een extravagante wellust, maar deze scènes, hoe ingekort ook, zijn verreweg de meest erotische die ik tot nu toe in een van deze broeken ben tegengekomen. Ondanks dit alles geef ik de voorkeur aan de Snafu-broeken die een beetje verder gaan en meestal resulteren in de dood van het hoofdpersonage. Voor grote voorbeelden moet je bij Tashlin's 'The Goldbrick' of Chuck Jones's 'Spionnen' zijn. 'Censored' is in vergelijking daarmee vrij zwak.