Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dallas-sterren Gary Cooper, Ruth Roman, Steve Cochran, Barbara Payton & Raymond Massey. De regie is in handen van Stuart Heisler, de foto's zijn van Ernest Haller & de pentekeningen zijn van John Twist. Dallas is geproduceerd door Warner Brothers en de film is in Technicolor opgenomen op de ranches van Iverson & Warner in Californië. Het is een film met een scherpe tong, een terugkeer naar de westerns van weleer die zonder pretenties of diepgaande betekenissen bestaan.<br />De plot gaat over Coopers verrader uit de Burgeroorlog, Blayde 'Reb' Hollister, die zijn eigen dood in scène zet om zijn reputatie te zuiveren en zichzelf te bevrijden van de broers die zijn gezin hebben afgeslacht. Het verhaal wordt gaandeweg opgevrolijkt door allerlei leuke en opwindende afleidingsmanoeuvres. Er zijn rolverschuivingen, dandyachtige modes, achtervolgingen te paard, schietpartijen, een liefdesdriehoek, krachtige dialogen en handige kleine wendingen om te voorkomen dat het verhaal puur op getallen wordt geschilderd.<br />Cooper lijkt zich ook te amuseren, wat het goede gevoel dat het verhaal te bieden heeft nog versterkt. Het is waar dat er eigenlijk niets meer van hem wordt gevraagd dan dat hij een laconieke kerel met een missie is. Maar als hem om actietaken wordt gevraagd, levert hij de goederen af die zijn fans tijdens zijn succesvolle carrière zijn gaan verwachten. De schurken houden vooral Steve Cochran bezig. De twee dames van het stuk zien er prachtig uit en passen goed bij het machismo, terwijl de hoge productiewaarde Haller in staat stelt de ogen echt te bewerken met de weelderige technicolor en het camerawerk rond de locaties.<br />Het heeft idealen om een A-lijst van Oater doet Dallas te worden, iets wat het niet helemaal kan bereiken. Maar het is niet omdat het niet geprobeerd is, en het eindresultaat is puur amusement, dat in feite genoten zou moeten worden op een koude winterse dag waarop de kijker me moet oppikken.