Wat is het sentiment van de recensie?

Waar moet ik beginnen? Het is een van de meest frustrerende films die ik ooit heb gezien, omdat het allemaal heel logisch klinkt, maar het komt ook heel stom over. Een film over een spookachtig bed? De eerste 2 minuten van de film laten een zwart-wit flashback zien van een raar uitziende dikke gast die de meesteres speelt van een Fabienne uit Pulp Fiction en haar wurgt met zijn stropdas. Zo moet het bed een rol spelen in het verhaal. Maar toch, als je een opening wilt om mensen geïnteresseerd te houden of ze eerder weg te sturen, dan is wurging de manier. In de loop van de tijd verhuist een getrouwd stel naar een appartement met een vriendelijke huisbaas en beginnen ze hun spullen uit te pakken, tot nu toe gaat alles normaal. Dan, op een avond, terwijl ze aan het huppelen zijn op een eenpersoonsmatras, beseffen ze dat ze een bedframe nodig hebben. Dan begint de zaak in het honderd te lopen, waarom hebben ze verdomme geen bedframe gekocht of meegenomen? We komen erachter dat de deur naar de zolder waar de eerste 2 minuten zich afspeelde niet opengaat, maar als het stel eenmaal beseft dat ze een bedframe nodig hebben, gaat de deur op magische wijze open. Ze gaan naar de zolder en ontdekken het oude bedframe en besluiten het mee naar beneden te nemen en hun liefdesdagen worden gered... De rest van de film draait om hen beiden die achtervolgd worden door het bedframe. De vrouw is kunstenares dus begint ze de gruwelijke beelden te tekenen waarvan ze droomt en de man is fotograaf dus begint hij zijn modellen te laten optreden alsof ze gemarteld of vastgebonden zijn. (Een van hen heeft grijs haar en lijkt meer dan 50 jaar oud, kut). De vrouw wordt steeds banger en ze ontdekt dat het huis waarin ze woont ooit een toevluchtsoord was voor seriemoorden en moorden die het einde van de film betekenen. Ze ontdekken dat de vriendelijke huisbaas vermoord is (wat nergens op slaat, want geesten hebben een menselijke gedaante nodig om te kunnen doden) en besluiten ervandoor te gaan. Terwijl ze hun spullen inpakken, gaat de echtgenoot als een idioot naar de zolder, waar hij wordt bezeten door die gestoorde dikke gast en de vrouw slaat hem de schedel in voordat de politie komt en haar meeneemt naar een psychiatrische inrichting waar ze een of andere gast vermoordt die haar probeert te versieren.<br />Nou, als je dit tot nu toe hebt gelezen, moet je één ding denken...... WAAROM HEBBEN ZE NIET ALLEEN DE BADKAMER UIT HET HUIS GEHOORD??? Serieus, ze hebben nooit gezegd dat het echt spookte in het huis, alleen het bed... Waarom hebben ze dat verrekte ding dan niet weggegooid en zijn ze verdergegaan met hun leven? Daarom is de film zo frustrerend, want het is eigenlijk een goede plot en de acteurs volgen die ook, maar er zitten meer gaten in dan in Sonny Corleone bij een tolhuisje. Het stel heeft inderdaad geprobeerd de stad te verlaten, zoals in elke andere film gebeurt die het 'o, laten we het hier maar eens proberen, schat'-plan uitvoert, dus dat werkt ook zo. Maar toch zeiden mijn vriend en ik die de film hebben gezien om de vijf minuten: waarom hebben ze het bed er niet gewoon uit gegooid? Vooral toen ze erachter kwamen dat het er spookte, zou het een goed moment zijn geweest om het in brand te steken of zoiets. Al met al is het een film die je bijna voor je ogen ziet, met veel bedscènes en een geloofwaardige plot (tot op zekere hoogte), maar de oplossing is zo eenvoudig dat je je aan het eind van de film op je hoofd zit te krabben en je afvraagt hoe stom het getrouwde stel kan zijn. Het hoogtepunt van de film is wanneer de man tegen het vijftigjarige model zegt dat ze haar benen moet spreiden en zijn assistent tegen hem zegt dat hij haar niet zo kan neerschieten.<br /><br />4 van de 10 (een goedkope pornofilm waar The Man Show dol op zou zijn)