Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb zo'n beetje elk belangrijk boek over het Manhattan Project gelezen. De meeste mensen weten wat het was, maar weinig mensen begrijpen de breedte en diepte van het project. De reikwijdte was onmetelijk groot <0xE2><0x80><0x93> in de Amerikaanse geschiedenis misschien alleen overtroffen door het ruimtevaartprogramma van de jaren zestig.<br />Er waren <0xE2><0x80><0x93> letterlijk <0xE2><0x80><0x93> miljoenen mensen betrokken bij allerlei facetten van het leven op talloze locaties (de meeste clandestien) door het hele land, allemaal betrokken bij een specifiek en verschillend aspect van het project waarover ze niet konden praten met degene die in het hokje naast hen zat, laat staan met hun familie. De logistiek is overweldigend, vooral gezien de overwegingen van oorlogscommunicatie, beveiliging en vervoer in de jaren veertig. De vader van mijn collega was een timmerman die voor een van de bedrijven werkte die een contract hadden met de federale overheid voor het Manhattan Project. Hij had de taak om toezicht te houden op een ploeg van ongeveer 30 andere timmerlieden, die verantwoordelijk waren voor de fabricage van formulieren voor het gieten van beton voor de enorme researchinstallaties in Hanford, Washington. Dat is 'alles' wat hij deed, zes dagen per week, bijna twee jaar lang. Deze timmerlieden hadden net zo goed voedsel, onderdak, sanitaire voorzieningen, ziekenhuizen en materialen nodig als Oppenheimer en zijn mensen op de top van de piramide. Denk je eens in! Dat gezegd hebbende, is het gewoon onmogelijk om het onderwerp recht te doen in een film van twee uur. Ter verdediging van Joffe zou ik echter willen aanvoeren dat ze een onmogelijke taak hadden, vooral omdat hij ervoor had gekozen een divers scenario te schrijven met meerdere intriges, verschillende invalshoeken en verschillende personages. Wat dacht hij precies, en hoe kon hij zo arrogant zijn om te denken dat dit zou werken? Dat is Hollywood, denk ik.<br />Dikke man en kleine jongen heeft zoveel tekortkomingen dat er een boek voor nodig zou zijn om ze allemaal op te sommen. Afschuwelijke casting. Afschuwelijk (en politiek gemotiveerd) schrijven. Slechte wetenschap. De beschrijvingen van Groves en Oppie zijn bijzonder onnauwkeurig en ronduit irritant. Ondanks de al te duidelijke opzet van het scenario is het nog steeds ongelooflijk saai en slordig. <br />Deze tekortkomingen zijn elders op IMDb vermeld, maar ik was vooral getroffen door het feit dat de wetenschappers zoveel vrije tijd hadden: softbal, paardrijden, feestjes, semi-officiële diners, ballet, enz., om nog maar te zwijgen van romantiek, en natuurlijk het rondsturen van politieke petities. Volgens FM&LB hadden we de oorlog misschien voor D-Day kunnen winnen als deze geweldige breinen hun luie reet hadden afgedroogd en een tijdje in het lab hadden doorgebracht in plaats van Laura Dern te verleiden.<br />Een laatste klacht <0xE2><0x80><0x93> FM&LB vermeldt dat 'Fat Man' en 'Little Boy' de codenamen voor de twee atoombommen waren, maar er staat niet bij dat die namen een min of meer goedaardige steek onder water waren voor Groves ('Fat Man', vanwege zijn formaat) en Oppenheimer ('Fat Man', vanwege zijn formaat). 'Little Boy', vanwege zijn tengere postuur). Nog een reden waarom Paul Newman niet in deze film had moeten spelen.