Wat voor toon heeft de volgende recensie?

O, God, waarom? Ik ben verbijsterd over de pure onbekwaamheid van deze verrukkelijke kletspraat... alsof dat allemaal ergens op slaat. Nou, net als die film uit de onderste sport van de armoedelijst van de jaren veertig van Hollywood, slaat niets in deze deur veel ergens op... behalve de geilheid van Dr. Markoff (debiel?) die onbeheerst naar de een of andere slome dochter van een pianist smacht die grote meloenen heeft en een vlassig kapsel. Het is gewoon verschrikkelijk... en heeft zelfs een gorilla en een grote hond voor zinloze extra afleiding. Meer Elephantine dan Elephant man en dat is maar 62 minuten!... De monstermaker is het soort filmkinderen dat in 2005 vol ongeloof zit te jammeren en zich afvraagt wat hun grootouders in hun jeugd hebben gezien waardoor ze de beminnelijke filmklunzen zijn geworden die ze nu zijn. Ik denk dat je er gewoon bij moest zijn. In 1944 of wanneer dan ook werd dit idiote gezwets vertoond aan ontvankelijke dertienjarigen in schitterende fluwelen filmpaleizen op een regenachtige dag. Op de een of andere manier. Het was zonder enige reden gemaakt, door filmbonzen die in de oorlogsjaren de boel belazerden, door ontsnapte Duitse vluchtelingen die wisten wie ze een film moesten laten maken sinds ze uit Europa waren vertrokken toen de nazi's de UFA-studio's binnenvielen. het monster in deze film, alsof de gekke geleerde in werkelijkheid een nachtmerrie van de nazi's is.