Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik jong was, stond ik elke zaterdagochtend vroeg op, niet om naar tekenfilms te kijken, maar om de plaatselijke zender aan te zetten voor wat het 'Kung Fu Theatre' werd genoemd. Het was niet zo dat die films kunstwerken waren. Het was niet zo dat die films allemaal uit China, Japan, Korea of een ander land in het bijzonder kwamen; als het verhaal te maken had met vechten, of het nu zwaardvechten of vuistgevechten waren, en als het vechten niet veel leek op wat er in een Amerikaanse gymles werd gedaan, dan was dat goed genoeg. Het was niet zo dat ze zelfs maar erg goed waren. Het waren gewoon geweldige actiefilms met ongelooflijk overdramatische muziek, waarin de held zijn wraak oogstte over een heel stel slechteriken, en dan kwamen de aftiteling.<br />'Sword in the Moon' lijkt veel op die films uit mijn jeugd, misschien een beetje een thematische terugval, met een welkome draai doordat de personages zo vertroebeld worden dat het steeds moeilijker wordt om de slechteriken van de goeden te onderscheiden.<br />Yun (Cho Jae Hyun) staat in het hele koninkrijk bekend als 'de menselijke slager'. Hij doodt snel en genadeloos uit naam van de Chun-dynastie, de belangrijkste lijfwacht van een keizer die zijn leven en dat van zijn mannen spaarde in ruil voor zijn diensten. Maar een even genadeloze rebel en zijn lieftallige handlanger verschijnen op het platteland en beginnen keizerlijke ministers te vermoorden, en Yun stemt erin toe die rebellen te vinden en te doden. Zijn taak wordt een persoonlijke ontdekking als hij hoort dat de twee rebellen Choi (een vriend uit zijn verleden) en zijn vroegere geliefde Shi Yeong zijn.<br />Helaas heeft 'Sword' niet veel om zich van andere actiefilms te onderscheiden. Sommige verbluffende films worden vrijwel geheel verspild aan slechte montage, met delen van de film die zo losjes in elkaar zijn gezet dat het moeilijk te geloven is dat wat onvermijdelijk tot de film heeft geleid, de bedoeling was. Hoewel de sfeer en het verhaal geneigd zijn naar een sombere stemming te neigen, wordt de toon bijna opgeofferd aan de niet-aflatende parade van flashbacks, waarbij elk van de hoofdpersonen een gezonde verhaalboog krijgt. Wat een snelle en gemakkelijke actiefilm had moeten zijn, wordt overschaduwd door veel te veel persoonlijke bagage, met als gevolg dat de film eronder lijdt.<br />Ik heb gelezen dat deze film het begin is van Korea's eerste echte uitstapje naar de wereld van actiescènes in kunsthuizen, zoals 'Crouching Tiger, Hidden Dragon'. De volgende keer zou ik de producenten sterk aanraden om het wat meer op'marine' en wat minder op 'kunst' te houden.