Wat is het sentiment van de recensie?

'Strangers on a Train' was een van die filmklassiekers waarvan ik altijd had gehoord, maar die ik op de een of andere manier nooit had gezien. Een paar weken geleden keek ik er eindelijk naar, en zoals altijd bij elke Hitchcock-film deed hij niet alleen niet onder voor de beste Hitchcock-films, hij overtrof zelfs de meeste thrillers van tegenwoordig. Hier zie je de inspiratie voor toekomstige actiefilms <0xE2><0x80><0x93> de climax die eindigt met de uit de hand gelopen draaimolen en de twee elkaar bevechtende schurken deden me denken aan de grote actiescène aan het eind van Jan de Bont's 'Speed'. en bevat geen moderne special effects, maar de instinctieve opwinding is er wel <0xE2><0x80><0x93> Hitchcock was een waar genie.<br /><0x3E> De niet zo subtiele, vrolijke kant van Bruno (Robert Walker in een verbazingwekkende voorstelling) heeft vorm gekregen in vele andere psycho-stalker-figuren in toekomstige films. Beschouw hem als een mannelijke versie van Jennifer Jason Leigh in 'Single White Female'. Hij weet al van Guy voordat hij hem zelfs maar ontmoet in de trein <0xE2><0x80><0x93> we krijgen bijna het gevoel dat hun contact niet toevallig is <0xE2><0x80><0x93> en is al snel helemaal door hem geobsedeerd.<br /><0x3E> Hitchcock hield van de oedipale elementen in zijn films (zie ook 'Psycho' voor meer schaamteloze ondertonen) en daar is veel van te zien. Bruno haat zijn vader en wil dat hij sterft zodat hij bij zijn moeder kan zijn. Zijn verwijfde manier van doen en duidelijke homoseksualiteit moeten in 1951, toen homo's niet op het witte doek mochten worden afgebeeld, gewoon door de censors zijn veronachtzaamd <0xE2><0x80><0x93> en toch krijgt Hitchcock de boodschap goed over als we Bruno in de lounge aan de telefoon zien, gekleed in een zeer niet-mannelijke kamerjas, flirtend met Guy en reagerend op zijn moeder.<br />De diepe lagen van deze film maken het tot een thriller waar je niet telkens naar terug kunt keren <0xE2><0x80><0x93> helaas wordt hij herschreven als een groot budget-Hollywoodproductie, maar na het zien van het origineel kan ik me echt niets voorstellen dat de pure, witte-knieën-spannende opwinding van deze film overtreft.