Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Neem van mij aan: typisch routinewerk en een luie poging om rechtstreeks naar de video te gaan van Disney.<br />Disney moet verliefd zijn geworden op de familiefilmtraditie die de familiehond is. Veel films hebben zich gewijd aan verhalen die zich uitsluitend richten op de beste vriend van de mens. Disney zelf heeft er een handvol van gemaakt. Ze hebben er ook een handvol van gemaakt die letterlijk honden zijn. Voeg deze aan dat stel toe.<br />Ik heb het origineel al heel lang niet gezien, dus waarschijnlijk ben ik niet de juiste persoon om te beoordelen of dit rechtstreekse vervolg beter is. Iedereen boven de zeven is ook niet de juiste persoon om het te zien. Misschien zullen alleen de jongsten van de jeugd Lady and the Tramp II willen zien, en zelfs zij zullen volwassen worden en zeggen dat het niet het beste soort gezinsvermaak is dat ze ooit hebben gezien. Ik denk dat ik eerlijk moet zijn en kan zeggen dat het een huurbeurt waard is, maar dat is niet veel om over te zeggen.<br />Dit vervolg pikt zo'n beetje de onderdelen op die achterblijven na de oorspronkelijke, vaak genoemde klassieker. Lady en Tramp hebben nu een nest schattige Crocker-spaniëls... en een ondeugende straathond, genaamd Knul, die een tikkeltje afwijkt van de rest. In plaats van de beslotenheid van thuis, wil Knul er met de andere straathonden van de stad vandoor gaan, zonder dat zijn vader het weet. Om de charmes van het origineel te vangen, komt deze film met hetzelfde arme-hond-arme-hond-liefdesverhaal, maar dan omgekeerd. Boef valt voor een van de straathonden die Angel heet (en wie zou dat niet doen met zo'n naam en een stem die klinkt als die van Alyssa Milano?). Deze herhaling van de beroemde spaghettiscène! Afgezien van de 'grappige' factor, is er niets te verwachten van het publiek in deze lome rechtstreekse-video-poging. Blijf bij het origineel.<br />Rating: van de 5.