Wat is het sentiment van de recensie?

Terwijl ze op zoek is naar water, stuit een jonge helderziende vrouw, Jessica Burns (Carolyn Kearney), op iets heel anders. Ze ontdekt een kist die al eeuwen begraven ligt op de boerderij van haar tante. In plaats van de schat waar haar tante op hoopt, bevat de kist het hoofd van Gideon Drew, een duivelaanbidder die door sir Francis Drake is onthoofd. Telepathisch beheerst door de knecht die de kist heeft geopend, gaat Drews hoofd op zoek naar de rest van zijn lichaam, dat ook begraven ligt op de boerderij van Jessica's tante. Hoewel Jessica zeker weet dat ze de aanwezigheid van het kwaad voelt, kan ze Drews plannen dan tegenhouden en op tijd zijn om te voorkomen dat hij weer heel wordt? Ik dacht dat ik de meeste horrorfilms van Universal van voor 1960 vrij goed kende, maar dit is een Universal-film uit de jaren vijftig die zeker weinig aandacht krijgt. Hoewel _The Thing That Couldn't Die_ niet wat je noemt een 'goede' film is, zijn er wel een paar dingen die erop wijzen. Ten eerste heeft de film een paar interessante ideeën en is hij eigenlijk nogal ambitieus. De regisseur Will Cowan is, of het nu toeval is of opzet, in staat om de film van tijd tot tijd een leuke sfeer te geven. En de special effects waarbij het hoofd betrokken is, zijn zeker eng. Maar het hele project wordt tenietgedaan door het acteerwerk. Ik ben geschokt als ik hoor dat een van de zogenaamde 'acteurs Je zou denken dat dit voor de meeste betrokkenen een film was die 'af' was. Kearney is de ergste misdadiger. Ze is afschuwelijk. Bovendien was The Thing That Couldn't Die misschien wel een beetje te ambitieus voor zijn eigen bestwil. Gezien het budget en andere beperkingen kon de film onmogelijk aan zijn verhevener ideeën voldoen. Ten slotte eindigt de film nogal abrupt. Net nu het interessant begint te worden, The End. Waar gaat dat over?