Wat is het sentiment van de recensie?

Deze serie zou de titel _When Bad Writing Happens to Good Actors_ moeten krijgen, aangezien de meeste spelers op andere locaties een immens talent hebben gedemonstreerd, zoals André Braugher in _Homicide: Life on the Street_ en David Morse in _St. Elsewhere_. Ik hoop dat het gejaagde tempo van de serie wordt bijgesteld naarmate de serie zich ontwikkelt, samen met de voor de hand liggende clichés en dialogen die zo absurd zijn dat ik me afvroeg hoe stom de schrijvers zich het publiek in de kern ervan voorstelden. Het is bijna alsof de schrijvers het gevoel hebben dat ze moeten spellen dat de hoofdpersoon een soort wraakengel is, veroordeeld om zichzelf te verlossen van zijn zonden, zowel de vergeeflijke als de sterfelijke, door zich met zijn taxi te vergrijpen aan vele affaires. Het kijken naar de première vereiste veel opschorting van ongeloof, omdat Mike Olshanskeys affaires zich zo snel ontvouwden en hij zich gedwongen voelde zich te mengen in het leven van volslagen vreemden. Dat hij over die'superagentkwaliteiten' beschikt, dat hij alles is voor alle mensen, wapenexpert, meester in de vechtkunst, psycholoog, vader-biechtvader, slotenmaker enzovoort, tot in het oneindige. Pure opschepperige fantasie. Wat is dat toch met die recente tv-programma's die in Philidelphia zijn gemaakt, dat ze allemaal doordrenkt lijken te zijn van een nare ex-vrouw en een zeer respectloos, brutaal kind? Overdreven. Ik wilde dit programma graag leuk vinden, echt waar, want het had het voordeel dat het een premisse had die een beetje anders was dan die van veel van de klonen die dit seizoen in de komedies optreden, en sommige van mijn favoriete acteurs komen erin voor. Maar ik ben bang dat dit gewoon weer zo'n mogelijk goed idee is dat door onvoorzichtige uitvoering wordt verpest.