Is deze recensie positief of negatief?

'De gewone crimineel' is min of meer gebaseerd op de wapenfeiten van Martin Cahill, die al het onderwerp was van John Boormans film 'The General' uit 1998. Cahill had een ruige jeugd in een achterbuurt en ging van kleine criminaliteit over op gewapende roofovervallen. Hij rechtvaardigde zijn criminele carrière door bij elke gelegenheid op zijn armoedige achtergrond te wijzen. Dat is een veelvoorkomend excuus voor criminelen dat handig voorbijgaat aan de duizenden achterbuurtbewoners die geen postkantoren beroven of wapens verkopen om de eindjes aan elkaar te knopen. Cahill zette de politie en de plaatselijke autoriteiten voor gek, om nog maar te zwijgen van de IRA, die hem een soort 'held'-status bezorgde en hem veel vijanden bezorgde. Hij was echter in wezen een amorele, egoïstische dief.<br />Mijn voornaamste probleem met 'ODC' is dat de hoofdpersoon wordt afgeschilderd als een sympathieke Ierse schurk. Kevin Spacey is er goed in om Michael Lynch af te schilderen met een mengeling van gladde charme en stille dreiging, maar het personage is te amoreel en egoïstisch om als een soort held te worden gezien, zelfs niet als een antiheld.<br />De film is goed gefilmd en goed gespeeld door een goede cast, maar het script laat te wensen over. Schrijver Gerard Stembridge kan niet tot een besluit komen; schrijft hij een Iers 'Lock Stock' of een grovere versie van Martin Cahills carrière als dief? Dat is het.' Dat is het probleem als een schrijver zijn hoofdpersoon op een bestaand persoon baseert.<br />Het is ook jammer dat 'ODC' volgde op de vertoning van John Boormans 'The General', een veel accuratere weergave van het verhaal van Martin Cahill. Cahill was een sluwe dief die de waarde van goede publiciteit kende, dus het is niet verwonderlijk dat zijn heldendaden in de film terechtkwamen.<br />Wat wel verwonderlijk is, is dat een studio bereid was om Cahills verhaal over te nemen en het in Hollywood-stijl af te ronden. Kevin Spacey's charismatische tweelingbroer, de bigamist Michael Lynch, rijdt in 'ODC' op zijn motor de anonimiteit in. In de echte wereld werd Martin Cahill geëxecuteerd door de IRA, alleen maar om te bewijzen dat niemand een verouderde, sektarische en corrupte paramilitaire organisatie ongestraft voor gek kan zetten.<br />De echte Cahill zou nooit zijn weggelopen van zijn beruchtheid, omdat het zijn imago van 'Man van het Volk' versterkte. Dat Michael Lynch alles opgeeft om de dood te ontlopen in 'ODC' is het laffe einde van een slappe, oppervlakkige film.