Wat is het sentiment van de recensie?

Ik moet toegeven dat ik hier in het nadeel ben; als ik van andere recensenten meer over een film te weten kom dan als ik er zelf naar heb gekeken, dan is dat een probleem. Hoewel de plot van 'The Man Who Knew Too Much' over het algemeen rechttoe rechtaan lijkt, laat de film te veel cryptische elementen toe om wat een bevredigend mysterie had kunnen zijn in de weg te staan. Tegen de tijd dat we bij de scène komen waarin een heksachtig uitziende vrouw de geheimhouding van 'de eerste graad van de zeven plooistralen' vaststelt, wist ik niet of ik moest lachen of terugspoelen om te zien of ik iets had gemist. Lawrence (Leslie Banks) van het handvat van een scheerkwast was een listig geschreven boodschap, die leidde naar een tandarts genaamd Barbor en uiteindelijk naar de Albert Hall, een plaats, niet een persoon, zoals aangegeven door 'A. Hall'. Maar ondanks alle intriges is het nooit duidelijk geworden waarom het doelwit van de moordaanslag werd geëlimineerd. Goed, Louis Bernard werd vermoord omdat hij op de hoogte was van een complot om een diplomaat genaamd Ropa te vermoorden, maar waarom was Ropa een doelwit? Nu ik erover nadenk, waarom was het briefje zelfs maar geschreven en veilig opgeborgen in de scheerkwast? Moest Bernard er zo nu en dan naar verwijzen om zichzelf eraan te herinneren wat er ging gebeuren?<br />'Met de onsamenhangende scènes.' 'The Man Who Knew Too Much' is moeilijk te volgen en een beetje desoriënterend, maar ik moet Alfred Hitchcock nageven dat hij deze vroege poging heeft ondernomen. Voor het perspectief zal ik een paar van zijn andere werken uit hetzelfde tijdperk moeten bekijken, hoewel deze film zeker niet kan tippen aan zijn latere werken als 'Psycho' of 'North by Northwest'.