Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het heeft me verscheidene bezichtigingen gekost om deze film volledig te kunnen waarderen. Aanvankelijk werd ik getroffen door de gestileerde decors, maar vond de rest traag en saai. Ik vond dat zo'n sensationeel onderwerp de Ken Russell-behandeling nodig had om veel te sensationeel te worden. Nu vind ik de gedwongen terughoudendheid (door Mishima's weduwe in de productie geplaatst) een voordeel. Een aantal van de meer lugubere aspecten van Mishima's leven worden herhaald en gedramatiseerd door corresponderende thema's uit zijn romans. Ik denk dat het helpt om vertrouwd te zijn met de romans <0xE2><0x80><0x93> dat heeft uiteindelijk voor mij het verschil gemaakt. Ik vind nog steeds dat de film iets strakker en warmer had kunnen zijn, maar hij is echt uniek en verdient serieuze aandacht. Ik vind het prachtig dat de Japanse personages Japans spreken, niet Engels. De score van Philip Glass is fascinerend.