Is deze recensie positief of negatief?

Ik dacht dat dit een heel gewaagde weergave was van het oude hocus pocus-'Tarzan'-idee dat zo populair was geworden door Hollywood, Weismuller enzovoort.<br />Ja, er zijn een heleboel rare dingen. Maar ja, het idee is raar. Het is bijna niet te geloven dat een mensenbaby door chimpansees tot volwassenheid kan worden gebracht. Ik kom in de verleiding om te zeggen dat het helemaal niet te geloven is, maar dat het concept nooit is uitgeprobeerd. En er is zeker een beetje te veel antropomorfisme om je op je gemak te voelen. Hoewel ik onder de omstandigheden kan begrijpen dat dat heel moeilijk te vermijden zou zijn. We hebben nu ook een veel groter inzicht in de kwesties van de acculturatie, en we weten dat een mens die vanaf zijn geboorte zonder menselijke gedragsstimulansen is grootgebracht, die uiteindelijk nooit zal leren als hij volwassen is.<br />Maar toch, als je dat zootje kunt doorzien, valt er een heleboel te bewonderen dat zowel fantasierijk als gedurfd is. Lambert speelt het beestachtige met een geweldig aplomb. Ik kom in de verleiding om te zeggen dat het de overtuigendste en sympathiekste rol is die ik hem ooit heb zien spelen. Er zijn ook een heleboel andere uitstekende voorstellingen. Niet in de laatste plaats die van sir Ralph Richardson en Ian Holm.<br />Wat vooral verontrustend is <0xE2><0x80><0x93> en terecht <0xE2><0x80><0x93> is de aapachtige waarneming van mensen. We krijgen onszelf bijna te zien vanuit het gezichtspunt van de arme, domme, hulpeloze bruten over wie we zo stelselmatig heersen. En het laat goed zien hoe de zogenaamde 'beschaving' en'moraal' waarmee we ons vermommen en ons gedrag rechtvaardigen, niet meer is dan een uiting van eigen egoïsme en arrogantie. Het mag soms een beetje overdreven lijken, vooral in die afschuwelijke ontleedzalen van het museum, maar wat we zien is niet alleen een waarheid over de Victorianen; het is een waarheid over de manier waarop we tegenwoordig zijn. Het is er een die gezegd moet worden, en die niet vaak genoeg gezegd kan worden. als een symptoom van de beschaving <0xE2><0x80><0x93> alsof het bezit van gezichtsbeharing een primitieve toestand is die je moet versmaden <0xE2><0x80><0x93> is een uitstekend voorbeeld. Primitieve bebaarde lezers merken het op.<br />Het verhaal is deprimerend. Uiteindelijk is het een tragedie. Want hoewel hij terugkeert naar de jungle en de bevrijding van de morele tirannie die werkelijk menselijke 'beschaafdheid' is, weten we dat hij verdoemd is. Voor het derde millennium 50 jaar oud is, zullen wilde apen tot uitroeiing worden gedreven als vlees in de wildernis, en hun milieu, dat is ontwikkeld voor landbouw en exploitatie van mineralen, zal een onverzadigbare menselijke overdaad bevredigen.<br />Uiteindelijk is het een verhaal over onszelf. Het pad naar uitroeiing dat andere apen bewandelen, moet uiteindelijk door mensen worden gevolgd. Uitstekend aanbevolen vanwege de ethische inslag, ondanks de onechte momenten.