Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De enige reden waarom deze film geen 1 (afschuwelijke) stem krijgt, is dat zowel de rol van Ida Lupino als die van Robert Ryan uitmuntend is. Ida Lupino, die zoals gewoonlijk beeldschoon is, raakt steeds meer van streek als ze allerlei manieren probeert te bedenken om zich van een gek te ontdoen. Robert Ryan is angstaanjagend als de dreigende vreemdeling wiens personage, alleen geleid door zijn gestoorde geest, van de ene minuut op de andere verandert. Schijnbaar eenvoudig en gedwee, wordt hij plotseling slim en dreigend. Het personage van mevrouw Lupino liep meer gevaar door het huis waarin ze woonde en haar eigen stommiteit dan door wie dan ook die langskwam. Het lukte haar niet om uit haar eigen huis weg te komen: er zaten geen ramen in. De deur ging open, de voor- en achterdeur op slot en aan de binnenkant met een sleutel ontgrendeld. Je had geen slechtere brandtrap kunnen ontwerpen. Ze nam niet de moeite om zelfs maar één extra sleutel te laten maken. Evenmin kon ze bedenken hoe ze hulp van de buren in de buurt kon inroepen of uit haar eigen kelder kon komen terwijl ze in en uit het zicht van haar overweldiger was opgesloten. Ik weet niet in welke oorlog haar man is omgekomen, maar als het de Tweede Wereldoorlog was, zijn de meubels in haar huis, de stijl van de kleren, vooral die van de kinderen en de auto van de telefoonmaatschappij duidelijk anachronistisch. Ik raad u aan deze film te kijken om te zien wat voor curiositeiten u kunt vinden.