Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Na zes jaar schrijven en produceren keert Luc Besson bij Angel-A terug op de regiestoel. Ik ben een enorme fan van Léon en het vooruitzicht van een zwart-wit Franse film van dezelfde vent sprak me wel aan.<br />André is een leugenaar en gokverslaafde, die geld schuldig is aan bijna elke woekeraar in Parijs. Omdat hij zijn schulden niet kan aflossen en er genoeg van heeft om over de rand van de Eiffeltoren te worden gehouden, besluit hij zelfmoord te plegen. Hij doet dat op hetzelfde moment als een mysterieuze vrouw, die hij besluit te redden. Vastbesloten om hem te bedanken, begint ze hem te helpen zijn eigen leven weer op de rails te krijgen.<br />De film begint met wat gelach, dat de hele tijd doorloopt. De beelden zijn heel aardig en passen goed bij de bezienswaardigheden van Parijs. Maar dat is alles. Dat is alles wat de film te bieden heeft. En alleen al deze twee facetten kunnen niets doen om de stortvloed van verschrikkelijke filmscènes die de film ontketent, tegen te houden. Hoewel ik de hoofdfiguur niet erg kan bekritiseren (zijn inconsequenties liggen er dicht tegenaan), is de naam die hij draagt afschuwelijk. Een verschrikkelijke aanwezigheid op het scherm en bitter irritant. De plot is op zichzelf al belachelijk inconsequent, en bij tijd en wijle bizar dwaas, vooral het einde; een einde dat de ontluikende verlossing, teweeggebracht door de scènes die er direct aan voorafgingen, volledig bebloede. Misschien wel de belachelijkste scène die ik ooit heb gezien, die ik zo schandelijk heb mogen aanschouwen, het is stom, toegeeflijk, melodramatisch en aanzienlijk te verschrikkelijk om waar te zijn...' Het algemene uitgangspunt van de film had misschien ooit mogelijkheden kunnen bevatten, maar het wordt wreed afgeslacht door de niet-aflatend afschuwelijke implementatie van zijn ideeën. De film was echt een taak om te bekijken, en een taak die me de hele tijd tegen het scherm deed schreeuwen.<br />Massief en onmetelijk gebrekkig is Angel-A gewoonweg slecht. Hoewel de soms grappige dialoog erin slaagt om af en toe gegrinnik op te roepen, is het tegen het eind duidelijk dat deze film niets meer is dan weerzinwekkend.