Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zou willen beginnen met te zeggen dat ik alleen maar kan hopen dat de makers van deze film en de zusterfilm The Intruder (met in de hoofdrol de grote onbekende stylist Jopi Burnama) diep in hun hart weten hoeveel plezier ze mij en mijn vrienden in het slaperige stadje Jarrow hebben bezorgd.<br />Vanaf de openingstitels, die een heel klein beetje lijken te slepen ondanks het feit dat er een man op een motorfiets door een raam naar binnen valt, de meedogenloze verwoesting van een stiltelab, de introductie van een van de meest irritante en tegelijkertijd bloedeloze slechteriken uit de geschiedenis van de filmgeschiedenis en het kostuumontwerp, die Jean Paul Gautier lelijk en opzichtig zou vinden. Vergis je niet: dit is echt een unieke ervaring. Het eerste hoogtepunt <0xE2><0x80><0x93> een explosie (wees er maar aan gewend, er komen er nog veel meer!) gevolgd door een close-up van onze mollige heldin en de meest hilarische regel die we ooit hebben gelezen over het woord 'papa'. En dan... de herkenningsmelodie...<br />Ja, dit verdient een eigen alinea. Geschreven door AJ, geschreven door mensen die echt anoniem willen blijven, klinken de nummers die voor de Rocky-films zijn geschreven als Schubert. Dit is een waardeloze heldenmotivatie uit de jaren tachtig, narcisme op z'n best, met uitgelezen teksten als 'Het is alleen jij en ik, het komt tot de draad' en veel gepraat over 'de grens over' ('De grens over'). De grenzen van het bona fida-politiewerk zullen te zijner tijd wel duidelijk worden <0xE2><0x80><0x93> onze held geeft weinig om de grenzen van het bona fida-politiewerk. Om nog maar te zwijgen van de Indonesische Supremes, die de titel van de film verleidelijk kirren. Op dit punt heeft iedereen die officieel wil stoppen met werken geen hartslag meer.<br />Onze held is de Semitische agent Peter Goldson (op briljante wijze beschreven door de Intruder-ster Peter O'Brien), de'stabilisator' van de titel. De benadering van de misdaadbestrijding door de man in een porseleinwinkel en in het bijzonder zijn niet al te onopvallende undercoverwerk laat veel te wensen over, maar hij is zonder twijfel een onderhoudende gids door de achterbuurten van het centrum van Jakarta, met Captain Johnny in zijn kielzog, een plaatselijke gangsterconnectie, en Peter in zijn kielzog. Zoveel hoogtepunten, zo weinig tijd <0xE2><0x80><0x93> de arrogantie van Peters niet al te overtuigend bepleite zaak tegen de grote slechterik Greg Rainmaker (de fans van Intruder zullen die harige slijmbal van een Craig Gavin wel kennen als de monsterlijke John White <0xE2><0x80><0x93> wat een naam, hè? Nee! Nou ja...), de x-tekens op de kaart van de domheid, onze held die vreselijk misbruik maakte van de heldin Tina Probost tijdens een moment van zwakte in haar naam, de laatste die opduikt tijdens een undercoveroperatie, gekleed als een lid van een bijzonder flamboyante dansgroep. En geloof me, dat is nog maar het topje van de ijsberg.<br />' Het was niet eens de tijd om in te gaan op de plot die draait om de jacht op een drugsopsporingssysteem en een ontvoerde professor met een alarmerende maar prijzenswaardige hoeveelheid nationale trots. Of onze held die verschijnt op een begrafenis, gekleed alsof hij een figurant is in een blijspel. Of het volkomen hysterische gebazel tussen kapitein Johnny en Goldson <0xE2><0x80><0x93> twee kerels hebben nooit meer herrie gemaakt van buddy-buddy-klets dan deze clowns. De troffel was misschien te subtiel, denk ik.<br />Ah, het houdt mensen van de straat, en je had nooit gedacht dat scènes van moedwillige vernieling en algehele chaos zo ongelooflijk saai konden zijn, maar de wisselwerking tussen de karakters is verbijsterend, de dialoog werkelijk onbetaalbaar en de incompetentie die wordt getoond op de een of andere manier vertederend. O, en de schoenen, mensen <0xE2><0x80><0x93> kijk uit voor de schoenen!