Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit liefdesverhaal tussen een Amerikaanse journaliste en een Euraziatische vrouwelijke arts bevat niet veel conflicten, aangezien zij grotendeels verwesterd is (in Londen gestudeerd) en ook geen vuurwerk, aangezien zij zich nogal terughoudend gedraagt. Het kleine beetje belangstelling dat het verhaal weet op te wekken, wordt nog verder ondermijnd door hun houterige dialogen. Ze worden verondersteld twee kosmopolitische intellectuelen te zijn, maar praten alsof de woorden in hun mond worden gelegd door een Hollywood-schrijver die zelf niet veel voorstelt. De film lijdt ook aan een verbazingwekkend gebrek aan realisme <0xE2><0x80><0x93> een volkomen verlaten strand in het drukke, kleine Hongkong, onder de voet gelopen door een miljoen Chinese vluchtelingen? En een vermoedelijk doorgewinterde Amerikaanse journalist van in de veertig die niet weet wat een hysterectomie is? Hollywood-ideeën. Ten slotte 'het liedje'. Nadat ik het naar schatting twintig keer in de film heb gehoord, te beginnen bij de aftiteling, heeft het de neiging iets van zijn emotionele impact te verliezen, helaas.