Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een goede blauwdruk voor een studie naar de macht van het bedrijfsleven en de kloof tussen het vereiste openbare leven en de behoefte aan privacy. Robert Taylor is door bedrijfshoofd Burl Ives als surrogaatzoon aangewezen om hem als hoofd van het bedrijf te vervangen. Hij stuurt hem naar Engeland om over een overeenkomst te onderhandelen, waar Taylor zowel van zijn stuk wordt gebracht door de ethiek en de moraal van de mannen met wie hij te maken heeft, als verliefd wordt op een vluchteling. Hij komt met lege handen terug, nadat hij zijn plicht heeft gedaan, maar de Engelsen de waarheid over zijn motieven heeft verteld. Hij probeert met de vluchteling te trouwen in plaats van met de baas. En zo begint Ives een poging om de vluchtelinge in diskrediet te brengen als een geschikte echtgenote voor een directeur van een bedrijf. Het had erger kunnen zijn, gemener en minder romantisch <0xE2><0x80><0x93> de hoeveelheid tijd die aan de romance wordt besteed, doet de film afwijken van de punten die hij probeert te maken over bedrijfsethiek.<br />Op de een of andere manier werd het kostuumontwerp genomineerd (onverdiend) voor een Oscar <0xE2><0x80><0x93> het zijn allemaal zakenkostuums en de twee vrouwen in de film zijn conservatief gekleed <0xE2><0x80><0x93> ongetwijfeld weer het werk van de studiopolitiek.<br />Maar het meest afstotelijk is de zwart-witcinema van CinemaScope, die uitstekend is <0xE2><0x80><0x93> deze film verdiende zo mogelijk de Oscar. (Het was de eerste CinemaScope-film van B&W.) <br />Niet zo goed als het had kunnen zijn, maar ook niet slecht.