Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Mijn moeder, mijn neven en nichten en ik zijn grote fans van Jane Austen. We kennen alle woorden van het meesterwerk Pride and Prejudice uit 1995 en hebben een g<0xC3><0xAA>nant aantal keren naar Emma van Gwyneth Paltrow gekeken. Ik heb alle boeken gelezen en zelfs een paar keer _Sense and Sensibility_ en _Persuasion_ uitgezeten. Dus mijn moeder en ik dachten dat het leuk zou zijn om Northanger Abbey op film te zien.<br />Slecht idee! Dit is zo ongeveer de slechtste film die ik ooit heb gezien. Hij is nog erger dan de versie uit 1998 van _Alice Through the Looking Glass_ of de film uit 1939 met Nancy Drew die ik in de Wal-Mart heb gekocht (mijn vorige'slechte films'). Het eerste wat er mis is, wat je in de openingsscène al opmerkt, is dat de 'heroïne', Catherine, een gruwelijke en bizarre fantasie heeft, geïnspireerd door goedkope romans waar een Jane Austen-heldin nooit aan zou beginnen. Ze heeft de hele roman dromen (dag en nacht) waarin ze wordt meegenomen door een of andere afzichtelijke man met een vettige pruik, over een veld wordt gesleept op weg naar god-weet-wat en plotseling wordt gered door een knappe vent op een wit paard.<br />Het tweede wat een kijker van de film onmiddellijk zal opvallen, is het hoge gejammer en de saxofoonmuziek die de soundtrack zou moeten zijn. Hier geen sierlijke klassieke muziek of Engelse volksdansen! Het is ook duidelijk, bijna op het eerste gezicht, dat de actrice (bij gebrek aan een beter woord) die gekozen is om Catherine te spelen, er helemaal naast zit. Ten eerste is ze nogal onaantrekkelijk, en dat wordt nog erger gemaakt door haar on-Austenachtige gedrag. Haar uiterlijk en bewegingen zijn gewoon geschift! Bovendien zijn ze volkomen aanstellerig en ongelooflijk.<br />Dit trieste gebrek aan acteertalent beïnvloedt zo'n beetje alle acteurs in de film. Zelfs Mr. Tilney, de zogenaamde 'flonkerende jonge aanbidder', is niet fatsoenlijk.<br /><br />Naarmate er meer personages worden geïntroduceerd, wordt een vreemde smaak in kostuums van de kant van de filmmakers duidelijk. Enorme, Marie Antoinette-achtige hoofdtooien botsen met de (voor het merendeel) correct gestylede Empire-japonnen. Een Franse vrouw, kennelijk een vriendin van generaal Tilney, is helemaal in het zwart opgemaakt als een soort oeroude Goth-nachtmerrie; ze heeft een opvallende gelijkenis met Michael Jackson in een zwarte jurk. Haar verschijning wordt nog dwazer door een groot halfmaantje op haar wang. Ik moest me ook verbazen over de historische juistheid van de felrode lippenstift die bijna alle vrouwen droegen.<br />Een andere anomalie die mijn moeder en ik ongeveer tien minuten aan het lachen hield, was de 'badscène'. Het eerste wat ons opviel was dat mannen en vrouwen samen in een groot badhuis baadden <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk niet erg waarschijnlijk in het begin van de negentiende eeuw. Toen zagen we dat alle vrouwen grote porseleinen of plastic borden bij zich leken te hebben, die ze met touwtjes om hun hals droegen. De borden dreven horizontaal op het water en bevatten mysterieuze stukken van... iets. We vermoedden dat het zeep was, daarna aromatische kruiden en ten slotte, toen de mysterieuze substantie tussen de opnamen door begon te verdwijnen, concludeerden we dat het voedsel was. Maar ik ben er nog steeds niet zeker van.<br />En dat is nog niet de helft van wat er mis is met Northanger Abbey. Mijn waarschuwing aan iedereen die overweegt deze film te huren: hou je mond. En als iemand overweegt hem te kopen <0xE2><0x80><0x93> tja, ik weet niet eens wat ik daarop moet zeggen.<br />Je zou denken dat, toen de acteurs en anderen die deze film hebben gemaakt ongeveer 1/4 van de weg hadden afgelegd, ze...' Ze beseften wat een monster ze creëerden en hielden op. Helaas gebeurde dat niet, en Northanger Abbey werd in de wereld losgelaten.