Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Beware My Lovely kwam voort uit een toneelstuk van Mel Dinelli, die kennelijk graag over bange vrouwen schreef. Zijn eerste en beste poging was het scenario voor _The Spiral Staircase_. Een paar jaar eerder had hij ook een thriller van Loretta Young geschreven, _Cause For Alarm_. Het stuk dat Dinelli schreef, had oorspronkelijk de titel _The Man_ en werd tijdens het seizoen 1950 op Broadway 92 keer opgevoerd. Het was Dinelli's enige poging op Broadway en de hoofdrol werd gespeeld door Dorothy Gish en Richard Boone.<br />De rollen die Gish en Boone speelden, werden gespeeld door Ida Lupino en Robert Ryan. Om de een of andere reden dacht RKO het leeftijdsverschil uit de weg te kunnen ruimen. Dinelli zelf herschreef zijn stuk voor het witte doek, dus ik...' Ik vraag me af wat hij daarvan vond. De kwestie van de broosheid werd in elk geval volledig uit het verhaal geschrapt.<br />Dat was niet het enige dat eruit werd geschrapt. De mensen dragen allemaal kleding uit de periode rond de Eerste Wereldoorlog, maar er wordt helemaal niet gerefereerd aan de tijd waarin dit verhaal zich afspeelt. Dat vond ik vreemd, en later, toen de monteur van de telefoonmaatschappij naar het huis van Ida Lupino kwam, zag ik dat zijn pick-up een oldtimer uit dezelfde periode was.<br />De film speelt zich bijna helemaal af in het huis van Ida Lupino, waar ze in Robert Ryan een rondtrekkende vreemdeling heeft ingehuurd als klusjesman. De film is een geweldige aanschouwelijke les in het niet zonder referenties inhuren van vreemden. Het blijkt dat Ryan een schizofreen is die Lupino ongeveer een dag in haar huis opsluit.<br />Beide aanknopingspunten doen het goed, ondanks de veranderingen die zijn aangebracht. Films als _Beware My Lovely_ zijn het materiaal waar een kleine studio als RKO het best in is. Als dit bij MGM of Paramount was gedaan, zouden de glossy uiterlijkheden een goed verhaal teniet hebben gedaan.