Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De jaren zeventig worden vaak beschouwd als de gouden eeuw van de Britse televisiecomedy, een periode waarin talloze klassieke comedy's en tekenfilms zoals 'Monty Python's Flying Circus' werden uitgezonden. De periode was echter nadrukkelijk geen gouden eeuw van de Britse filmcomedy, en wat goed werkte op de televisie werd zelden succesvol op het grote scherm gebracht. De meest triomfantelijke uitzonderingen op deze regel werden geleverd door de Pythons, maar hun beste films ('Monty Python and the Holy Grail' en 'Life of Brian') verschilden sterk van hun tv-serie.<br />Het grootste probleem bij het aanpassen van comedy's voor de bioscoop is dat er concepten werden bedacht die pasten bij de concepten van de BBC. s. s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s.s. Een van de komische programma's (zij het een dramatisering van een komische roman in plaats van een komische komedie in de normale betekenis van het woord) dat in de bioscoop had kunnen werken, was 'The Fall and Rise of Reginald Perrin', maar de hoop op een film werd de bodem ingeslagen door de tragisch vroege dood van de ster Leonard Rossiter.<br />'Pad's Army' was een van de weinige tv-komedies uit die tijd die tot een behoorlijke film werd gemaakt. (De enige andere die ik kan bedenken was 'Porridge'). Dit kwam mogelijk doordat de film een ongewoon groot aantal goed ontwikkelde personages had en het grootste deel van zijn humor ontleende aan de interacties tussen hen. De oorspronkelijke comedy speelde tussen 1968 en 1977 en ging over de tegenslagen van een peloton van de burgerwacht in het kustplaatsje Walmington-on-Sea. (De burgerwacht, aanvankelijk bekend als de Local Defence Volunteers, was tijdens de Tweede Wereldoorlog een hulpmilitie die voornamelijk bestond uit mannen die te oud waren om nog in het reguliere leger te dienen.) De filmversie is een drama in drie bedrijven. In het eerste bedrijf gaat het over de vorming van het peloton en de rekrutering van de leden. In het tweede bedrijf richten ze een ravage aan tijdens een militaire oefening. In het derde bedrijf slagen ze erin een groep nazi-vliegers gevangen te nemen wier vliegtuig is neergeschoten.<br />De drie hoofdrolspelers in dit drama zijn het peloton. Kapitein Mainwaring, commandant George Mainwaring (Arthur Lowe), en zijn twee ondergeschikten sergeant Arthur Wilson (John Le Mesurier) en korporaal Jack Jones (Clive Dunn). Mainwaring, die in het burgerleven de plaatselijke bankdirecteur is, is een pietluttig mannetje dat door een dikke bril naar de wereld kijkt. Hij is degene die het initiatief neemt om de Home Guard op te richten en die zichzelf tot commandant benoemt. Hij is pompeus, opdringerig, met een overdreven besef van zijn eigen belangrijkheid en van zijn eigen leiderschapskwaliteiten, het soort man dat niet blij is met dwazen. (En in het wereldbeeld van George Mainwaring beslaat de term 'dwaas' het grootste deel van de rest van de mensheid.) Maar hij heeft zijn goede eigenschappen. Hij wordt gedreven door een oprecht vaderlandslievend idealisme en is in staat tot grote fysieke moed, zoals blijkt uit zijn ontmoeting met de Duitsers.<br />Wilson is Mainwarings plaatsvervanger bij de bank. De twee mannen verschillen sterk in karakter, iets wat wordt benadrukt door hun uiterlijk. Wilson is lang en mager, terwijl Mainwaring klein en gezet is. Hij komt over als intelligenter en beter opgeleid dan zijn baas. (Zijn accent doet vermoeden dat hij op een kostschool heeft gezeten.) Toch is hij uiteindelijk tweede viool gaan spelen, zowel in het civiele als in het militaire leven, waarschijnlijk omdat hij het soort passieve persoonlijkheid heeft dat leidt tot pessimisme en defaitisme en een onvermogen om iets volkomen serieus te nemen. Jones is een oud-soldaat die nu de plaatselijke slagerij runt. (Zijn promotie tot korporaal is voornamelijk te danken aan het feit dat hij Mainwaring met worstjes van de zwarte markt heeft kunnen omkopen.) Zijn enthousiasme voor zijn nieuwe rol wordt slechts geëvenaard door zijn onbekwaamheid en zijn vermogen om chaos te veroorzaken. Hoewel hij altijd zegt: 'Niet in paniek raken!' raakt hij bij elke gelegenheid in paniek.<br />Verscheidene andere leden van het peloton komen in beeld. Soldaat Fraser, de stugge Schotse begrafenisondernemer, is een nog grotere pessimist dan Wilson. (Vakterm: 'We zijn verdoemd, man, verdoemd!'). Soldaat Godfrey is een zachtaardige oude man die zich vooral zorgen maakt over de ligging van het dichtstbijzijnde toilet. Soldaat Walker is een scherpe Cockney-spion en soldaat Pike (ook een bankemployé) een verwende mummiejongen. (Pikes moeder is Wilsons ma<0xC3><0xAE>tresse, hoewel Wilson deze relatie geheim probeert te houden voor de afkeurende Mainwaring). Twee belangrijke buitenstaanders zijn de zachtaardige dominee en de ARP-directeur, Mainwarings verafschuwde vijand en zijn gelijke in pompeusheid en bemoeizucht.<br />Er zijn af en toe dubbelzinnige dubbelzinnige opmerkingen ('Blijf met je handen van mijn edele delen af') die suggereren dat Mainwaring verwijst naar de soldaten die die rang hebben, meer dan in het tv-programma, dat verrassend vrij van toespelingen was. (De makers, David Croft en Jimmy Perry, zouden later komische programma's maken als 'Are You Served?' en 'Hi-de-hi', die berucht waren om hun suggestieve humor). De film bewaart echter veel van de mengeling van milde humor, nostalgie en scherpe karakterisering die de tv-serie zo succesvol maakte.