Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dus laten we bij het begin beginnen.<br />Engelen en demonen is een veel betere en heel andere film dan de Da Vinci-code.<br />Na de recente stroom stripboekenfilms, remakes en dubieuze heropvoeringen van oude franchises, is het verfrissend om naar een zeer solide en onderhoudende film te kijken die verstoken is van bibberige camera-opnametechnieken, lensflarden, overmatige GCI en bovenmatige actiescènes.<br />In dit opzicht voelt Engelen en demonen bijna ouderwets aan. Het biedt een goed en weloverwogen debat over het eeuwenoude onderwerp van de V-wetenschap, biedt een inzicht in de parallellen tussen de grote huizen van God in Rome (tussen haakjes prachtig gefilmd) en de tempel van de moderne wetenschap die CERN is. Hanks speelt Hanks die doet alsof hij de slimmerik is en hij past veel beter in de rol dan zijn houterige optreden in Da-Vinci. Een hechte cast biedt goede steun, met een speciaal hoogtepunt, de stoïcijnse kardinaal van Armin Mueller-Stahl, maar het belangrijkste pluspunt van de film is het tempo. Gedurende de hele opnametijd was ik volkomen verdiept in het verhaal en de film gaf me nooit echt de tijd om te gaan zitten en de fouten in de logica uit elkaar te halen.<br />Mijn enige serieuze kritiek is dat sommige van de beschreven wetenschap op zijn best twijfelachtig is met betrekking tot de echtheid van de echte wereld. Maar dat is niet de schuld van de filmmakers, het is eerder een constatering van het oude adagium dat je de waarheid nooit in de weg moet laten staan van een goed verhaal.<br />Over het verhaal gesproken, het is een knaller, een mengeling van avontuur en een race tegen de tijd met een flinke dosis intelligentie en een paar leuke wendingen.<br />over het geheel genomen zou ik dit ten zeerste aanbevelen voor fans van beide nationale schatfilms (die dit duidelijk imiteren, maar dan met een veel serieuzere ondertoon) en voor fans van spannende avonturenverhalen in het algemeen.