Is deze recensie positief of negatief?

Goldie Hawn, in 1969, was vooral bekend van haar rol in tv-comedy's <0xE2><0x80><0x93> met name ROWAN AND MARTIN'S LAUGH IN, waarin ze de giechelige jonge blondine was. Ze maakte ook films vóór CACTUS FLOWER, waarvan de meest opvallende een Walt Disney-film was, THE EEN EN ALLEENE GENUINE, ORIGINELE FAMILIE-BAND. Maar CACTUS FLOWER pikte haar personage op uit LAUGH-IN, en dankzij een goed scenario van I.A.L. Diamond <0xE2><0x80><0x93> Billy Wilders tweede partner <0xE2><0x80><0x93> op basis van een toneelstuk van Abe Burrows, was ze in staat het televisiepersonage zo te ontwikkelen dat er een echte Als gevolg daarvan won mevrouw Hawn in 1969 een Oscar voor de beste ondersteunende actrice, en haar carrière leidde naar toekomstige successen als PRIV<0xC3><0x89>-BENJAMIN en DE EERSTE WILDE CLUB. Hoewel andere sterren van LAUGH-IN het goed deden op de televisie (Henry Gibson heeft een steeds terugkerende rol als rechter in BOSTON LEGAL) kon alleen Goldie een carrière als filmster opbouwen.<br /><br />Bij LAUGH-IN toonde Goldie's persoonlijkheid een naïviteit die g<0xC3><0xAA>nant zou zijn. Af en toe besefte ze dat en lachte ze hard om het te verbergen, maar soms zag ze haar fout gewoon niet (voorbeeld: Goldie wordt voorgesteld aan de variété-presentator Gary Moore uit de jaren vijftig Ze geeft hem een hand en zegt (tot zijn grote verbazing): 'Ik heb altijd al de heer John Gary Moore willen ontmoeten!' Maar als Toni Simmons is het heel anders. Ze is wanhopig verliefd op dokter Julian Winston (Walter Matthau), een succesvolle tandarts, die nooit met haar kan trouwen. Julian heeft haar verteld dat zijn vrouw (met wie hij twee zoons en een dochter heeft) nooit van hem zal scheiden. Dus aan het begin van de film probeert Toni zelfmoord te plegen door het gas van haar fornuis. Maar ze wordt gered door haar buurman, Igor Sullivan (Rick Lenz), een worstelende dramaturg, die haar appartement binnendringt en het gas uitdraait. '<br />Toni heeft zich erbij neergelegd dat ze zal blijven leven, maar ze heeft een zelfmoordbriefje naar Julian gestuurd. Igor probeert hem duidelijk te maken dat hij het briefje moet negeren, maar Julians receptioniste/verpleegster/assistente Stephanie Dickinson (Ingrid Bergman) wil Julians werkschema niet in de war sturen door hem de telefoon te geven als Igor belt. In plaats daarvan vindt Julian de brief en rent naar Toni's appartement, waar hij haar levend aantreft. Als Igor haar verhaal bevestigt dat ze heeft geprobeerd zelfmoord te plegen, beseft Julian hoe diep haar liefde voor hem is en besluit hij dat hij met zo'n vrouw moet trouwen. Helaas heeft Toni Julians leugens geslikt en gelooft ze in zijn vrouw en kinderen. Julian heeft namelijk geen vrouw en kinderen. Aangezien Toni er heilig van overtuigd is dat ze dat wel kan...' Julian kan niet trouwen met een man die tegen haar zou liegen.<br />Julian lost het probleem op door Stephanie te laten doen alsof ze mevrouw Winston is. Stephanie is er eerst op tegen, maar op haar eerste vrije zaterdag confronteert ze Toni in de platenzaak waar Toni werkt. Ze praten en Toni merkt alle fijne eigenschappen van Stephanies karakter en persoonlijkheid op (en aangezien Stephanie haar twee neefjes bij zich heeft, denkt Toni dat het Julians kinderen zijn). Toni zegt tegen Julian dat ze moeten kijken wie de man is met wie Stephanie zogenaamd gaat trouwen. En dan begint de leugen zich op te stapelen voor Julian, Stephanie en Toni. Algauw krijgt Stephanie een minnaar in de vorm van Julians vriend en uitbuiterige patiënt Harvey Greenfield (Jack Weston). Greenfield is zo'n viespeuk (Stephanie heeft zo'n hekel aan hem) dat Toni vindt dat hij Stephanie niet waard is.<br />En zo gaat het verder, met één complicatie (voornamelijk veroorzaakt door de goedbedoelde, verkeerd ingelichte Toni) en daarna nog een tot het einde. Het script staat vol met eersteklas situaties en een-liners (voorbeeld: Julian beloont Stephanie omdat ze liegt over hun huwelijk, koopt twee elpees in Toni's winkel). Hij heeft Toni een nertsstola gegeven, maar ze besluit die samen met Julians kaartje naar Stephanie te sturen. Stephanie is heel blij met de nerts, maar ze zegt geen woord over het cadeau dat ze heeft gekregen. Toen ze Matthau uitvoerig bedankte, zei hij dat hij dacht dat ze Horowitz wel aardig zou vinden, waarmee hij Vladomir Horowitz bedoelde. Maar Stephanie denkt dat Horowitz de naam van de bonthandelaar is.<br />Bergman moet van de filmscènes hebben genoten, want verschillende scènes laten die aardse uitstraling zien die haar handelsmerk was in de latere films uit de jaren veertig. Maar er was ook de gelijkenis met haar hit uit 1958, INDISCREET, haar grote succes in de komedie. Cary Grant loog daar om ervoor te zorgen dat het paar zich zou concentreren op de romantiek van hun verhouding zonder over een huwelijk na te hoeven denken. Als ze Bergman haar leugen vertelt, besluit ze om zelf ook een leugen te vertellen om Grant ervan te overtuigen dat ze hem heeft bedrogen. In plaats van de passieve minnares te zijn die gelooft dat Matthau de waarheid spreekt, probeert Bergman Matthau uit de problemen te halen met leugentjes om bestwil, maar het ene leidt tot het andere, waardoor het leven van iedereen ingewikkelder wordt. Bergman wordt gezien als een aardige vrouw die deel gaat uitmaken van het probleem, ook al probeert ze deel uit te maken van de oplossing.<br />Alle aanwijzingen werken goed, vooral Bergman, in het begin een en al zakelijke grondigheid, maar geleidelijk krijgt ze haar seksualiteit terug. Matthau is verrukkelijk als man die ontdekt dat een leugentje om bestwil een belemmering is die je niet zomaar opzij kunt zetten. De bijrollen, met name Weston als de scharrelende en seksueel glibberige Harvey, en Vito Scotti als de VN-ambassadeur die werkelijk geil is op Bergman. Het was een slimme komedie en een heel goede manier voor Goldie Hawn om haar filmcarrière vooruit te helpen.