Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is niet alleen moeilijk om afzonderlijk commentaar te geven op de drie delen van Kieslowski's trilogie, het lijkt ook duidelijk dat de filmmaker ons het tegenovergestelde wil laten doen: bekijk ze in volgorde, Blauw, Wit en Rood, en beschouw ze samen als één compleet werk. Het zijn inderdaad afzonderlijke verhalen met afzonderlijke thema's: vrijheid, gelijkheid, broederschap, en elk van hen is ontwikkeld met unieke toepassingen van intrige en kunstzinnigheid. Ze zijn alle drie de moeite waard om onafhankelijk van elkaar te bekijken, maar ik denk dat je ze het best als één werk kunt zien. Ik zou de trilogie gezamenlijk een 9 geven; afzonderlijk plaats ik ze in mijn top tien van de jaren 1993 en 1994. De kleur rood is het meest memorabel in de derde film, als achtergrond bij een reclame op billboards, waarbij het geportretteerde model het middelpunt vormt van de drie hoofdpersonen van de film. De andere twee personages krijgen een dubbele schok van een verschillende mate van herkenning als ze voor het eerst de advertentie zien, die groter dan levensgroot naast een druk kruispunt in de stad is opgehangen. Deze advertentie is geen belangrijk onderdeel van de plot van deze film, maar het beeld ervan is opvallend en is een van de redenen waarom ik Red een film heb genoemd die de geest verruimt. Dit is de derde van de drie kleurentrilogie van Kieslowski, gebaseerd op het blauw-wit-rood van de Franse vlag en de drie delen van zijn motto: nLiberty, Equality, Fraternity.' De films blijven in hoofdzaak gericht op deze thema's en houden zich aan de basisniveaus van één, twee of drie hoofdpersonen, maar bij elke film escaleert de complexiteit van de plot naarmate de drie principes van fundamenteel persoonlijk (blauw) naar relationeel (gemengd, wit) en van maatschappelijke (gemengd, rood) verschuiven. Rood is mijn favoriet van deze films, en ik geef hem een 9. Hij staat op zichzelf als een geweldige film, maar je moet eerst Blue en White zien voor het beste effect.