Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Absoluut verbazingwekkend! Humor, snelle muziek en een anti-oorlogsboodschap maken deze film waarschijnlijk tot de beste die ik ooit heb gezien.<br />Ten eerste vind ik het geweldig hoe slim deze film is, vooral in het Vietnam-gedeelte van de plot. Het is interessant hoe ze de legerfunctionarissen die de oproep doen belachelijk maken. Volg dat met de ernstige situatie van de echte oorlog en dan de conclusie (die me ziedend van woede maakt over de oorlog); en toch is er absoluut geen geweld op het scherm. Wauw.<br />En de muziek is ook echt cool. Maar wat heel uniek is in deze musical (in tegenstelling tot Evita of de Tovenaar van Oz, bijvoorbeeld) is dat de teksten het verhaal niet vertellen. Dat geldt ook voor de stemming (evenals voor de beelden en de dialoog tussen de liedjes): 'Donna' is een opgewekt liedje dat de nadruk legt op de vrolijke stemming, terwijl 'Flesh Failures' een krachtige, intense beat heeft, in mineur.<br />Het valt me ook op dat de LSD-scène niet erg flatteus is. Nu ga ik beslist geen drugs gebruiken (niet dat ik dat ooit van plan ben geweest).<br />Al met al is dit een fantastische film. De enige negatieve opmerking die ik zou kunnen maken is dat het soms moeilijk is om de dialoog te horen. Maar wat maakt het uit? 10/10 sterren!