Is deze recensie positief of negatief?

Zo beschrijft Burt Reynolds deze film, die toevallig zijn beste ooit is. Hij speelt Tom Sharky, een rechercheur van de zedenpolitie die een internationale maffiabaas (Vittorio Gassman) op het spoor is, en de man die hij financiert om de volgende gouverneur van Georgia te worden (Earl Holliman). In de roman van William Diehl is het verhaal ingewikkelder, omdat de man zich kandidaat stelt voor het presidentschap. Dit is een heel lange film, die meer aanvoelt als drie uur in plaats van twee. De opnamen in het centrum van Atlanta en het hotel Peachtree Plaza brengen de sfeer precies goed voor het verhaal. Reynolds lacht niet veel in deze film, vergeleken met zijn komedies. Het gaat hier heel serieus toe, vooral in het begin van de film, omdat hij wordt gedegradeerd vanwege een arrestatie wegens drugsbezit die verkeerd afloopt. Maar af en toe lijkt de film meer op een voyeuristisch drama dan op een misdaadfilm waarin Burt probeert in de buurt te komen van de vrouw van de maffiabaas. Pas tegen het eind van de film wordt het geweld opgevoerd dat tot de knaller van de climax leidt. Net als de geweldige jazzmuziek in DIRTY HARRY van Lalo Schifrin, biedt Sharky's Machine een uitstekende stadsjazz-soundtrack met veel gaststerren, onder wie Chet Baker, Julie London, Flora Purim & Buddy De Franco, The Manhattan Transfer, Doc Severinson, Sarah Vaughan en Joe Williams. Deze film is een van de beste misdaadfilms aller tijden geworden. Kijk maar.<br />Score 8 van de 10 Stars.