Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Voor de eerste tien minuten van _Star Witness_ worden we voorgesteld aan een citaat dat typerend is voor de stadse Amerikaanse familie-introductie in een naamloze stad, wat een andere manier is om Warner Brothers' versie van New York te zeggen. Afgezien van de jonge kinderen, onder wie de charmante Dickie Moore en de levendige Sally Blane, is het een nogal saai stel, en hun tafelgesprekken zijn saai en we zouden willen dat het verhaal doorging en de ster, Walter Huston, binnenhaalde. Maar wacht, mensen, wacht. Plotseling breekt er een serieuze gangsterfilm uit, die de familie tegen hun wil meetrekt, en daarna houdt het nooit meer op. Er is spanning, een script met een Oscarnominatie, goed acteerwerk; alles wat je van oude films wilt, is hier te vinden. Ik heb wel mijn twijfels over de prestaties van Chic Sales; hij moet een aangeleerde smaak zijn, maar zijn aanwezigheid blijkt van cruciaal belang voor de plot. In de aftiteling wordt hij getrakteerd op een speciale status, dus moet Warner Bros. wel heel erg in de ban zijn geweest van Sale, maar hoe zijn ouwe-jongens-krentenbroodmentaliteit in die tijd bij het publiek in de smaak viel, is mij een raadsel. Misschien is het verloren gegaan in de tijd, een onkenbare factor die je als bioscoopbezoeker in 1931 moest begrijpen. Bovendien is de climax typisch melodramatisch. Toch is dit op dit moment de beste opname van de studio die ik tot nu toe heb gezien (hoewel, ik heb er nog maar acht gezien, dus misschien is dat een onbeslist oordeel). 8 van de 10.