Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Nadat ik onlangs _Troostkind_ van dezelfde regisseur had gezien, besloot ik deze film op te zoeken en ben ik blij dat ik dat heb gedaan!? Dit is een buitengewoon goede film. Veel, veel beter dan hij waarschijnlijk lijkt, gezien de ingrediënten. Hoe vaak hebben we niet de g<0xC3><0xAA>ne moeten ondergaan van iemand die een middenklassenvader speelt die het aan de stok krijgt met de bloemenkinderen! En toch wordt het hier dankzij een perfect script geloofwaardig gemaakt. Niet ideaal, niet goed of slecht, maar geloofwaardig. Peter Boyle als de arbeidersklasse, hippie en haatzaaier en Dennis Patrick als de stijve man, spelen hun respectievelijke rollen onberispelijk en ik kan me niet herinneren dat ik de twee klassen ooit zo bij elkaar heb zien komen zonder dat het sentimenteel werd. Susan Sarandon is een effectief hippiemeisje, maar in haar eerste film heeft ze niet veel te doen. Dit is een waargebeurd verhaal, en dat moet ook wel, want het speelt zich af in een heel korte periode in het westen en in het bijzonder in de Verenigde Staten, toen de tegencultuur op het punt stond zich wijd open te splijten.