Is deze recensie positief of negatief?

Aan het eind van mijn recensie van Cache schreef ik dat ik geïntrigeerd was door Haneke als filmmaakster. Dat was de reden dat ik de dvd van La Pianiste heb gekocht, die ik een halfuur geleden heb bekeken.<br />Het is allemaal verwoord, hier op IMDb en in veel externe recensies <0xE2><0x80><0x93> de gruwelijk verwrongen pathologie die een individu als Hupperts Erika zou'scheppen', die na al die jaren nog steeds haar best doet om het haar moeder naar de zin te maken, ten koste van alles en iedereen in haar leven, te beginnen met zichzelf. Ze verdrong alles wat haar zou bevrijden van haar zelfopgelegde slavernij, inclusief, uiteraard, haar seksualiteit, die letterlijk is ingestort, tot op het punt van waanzin, tot ze niet eens meer kan bevatten hoe een oprechte, liefhebbende impuls zou aanvoelen.<br />Dit is een levendig portret van een ernstige emotionele invalide, iemand die nooit de kracht heeft gevonden om uit de situatie van haar kindertijd te komen en een functionerende volwassene te worden. Ik denk dat dit onderwerp op ons allemaal betrekking heeft <0xE2><0x80><0x93> we streven allemaal naar autonomie, maar er zijn behoeften, zoveel tegenstrijdige behoeften, waarvan de meeste niet eens op het bewuste niveau liggen. Het draait ook briljant om het contrast tussen waar je seksueel over fantaseert en de werkelijkheid van die fantasieën, en de gevolgen als je ervoor kiest je seksuele fantasieën met een ander mens te delen. Hupperts personage krijgt in de loop van de film waar ze om vraagt, en het is niet bepaald de ontvoogdende ervaring die ze zich had voorgesteld.<br />Wat betreft de veelbesproken scène in de badkamer: ik waardeer het zeer dat deze scène alle mogelijke erotische lading (voor de kijker, bedoel ik) eruit heeft gezogen vanwege de vorige scène, waarin ze het glas in de zak van het meisje stopte. Tegen de tijd dat ze in de badkamer haar laten-we-eens-zien-of-dit-een-man-is-scenario opvoert, weten we al dat ze...' Het is een gevaarlijk gestoorde vrouw en dus is het geen goede beurt, haar kleine machtsspelletje met onze arme nietsvermoedende duvelstoejager.<br />Een andere ongelooflijke prestatie van deze film is dat ik, ongeveer halverwege, helemaal vergat dat het geen Engelse film was en dat ik subtitels las. Dat is nog nooit eerder gebeurd, in geen enkele buitenlandse film, en ik heb er heel wat gezien.<br />In deze film is het einde, net als bij Cache, niet helemaal verpakt in een keurig strikje, maar in tegenstelling tot Cache krijgen we in elk geval een gevoel van definitiefheid, ondanks het feit dat we niet eens zeker weten of Hupperts personage leeft of dood is. Na de ervaring met La Pianiste ben ik, dat behoeft geen betoog, meer dan een tikkeltje geïntrigeerd.