Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze documentaire is niet alleen een van de beste documentaires die ik ooit heb gezien, maar ook een van de ontroerendste en mooiste films die ik tot nu toe heb gezien. Hij volgt het leven van twee Soedanese jongemannen, Peter en Santino, terwijl ze proberen de Amerikaanse cultuur binnen te dringen. Peter en Santino zijn aanvankelijk vrienden, maar geleidelijk aan raken ze steeds meer uit elkaar. Peter gaat naar Kansas City, en Santino blijft in Houston (een land dat Houston heet). Santino's schoonheid ligt in zijn ogen. Hij neemt mensen op zijn rug, hij onderhoudt een appartement vol andere Soedanezen, betaalt de huur, doet alles voor andere mensen. Hij is een stille lijder. Peter zorgt voor zichzelf, volgt een middelbare school terwijl hij basketbalt en maakt christelijke vrienden. Het lijkt erop dat regisseur Megan Mylan niet wist wat ze zich op de hals haalde met de schoonheid van dit verhaal. Peter en Santino zijn verbazingwekkende personages die je raken. Maar de echte kracht van deze film ligt in het commentaar op de Amerikaanse samenleving. Het is geen oordeel. Het toont de kracht en de zwakheden van onze wereld, en hoe moeilijk die kan zijn voor mensen van buiten. Ik stel voor dat je deze film vindt en naar Amerika kijkt door het leven van deze twee fascinerende en mooie mensen.<br />Mijn cijfer: 10/10.