Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Wat ik het leukst vond aan deze film was de kans om Joan Woodbury te zien, die me ontzag inboezemde als een van de verschillende schoonheden in de klassieker van Charles Boyer 'Algiers', met een hoofdrol. Ze doet het goed als Rita, een wees die opklimt tot een vrouwelijke misdaadbaas. Haar opklimmen naar de top doet me denken aan de personages van Joan Crawford, bijvoorbeeld Mildred Pierce, die hun ambities verwezenlijken met felle vastberadenheid en wilskracht. Als je op zoek bent naar een klassieker in de film noir, kun je beter ergens anders zoeken. Op verschillende punten is het moeilijk te zeggen waar dit verhaal heen gaat. Eerst kreeg ik de indruk dat het over Rita's leven zou gaan. Rita is van plan wraak te nemen op de vader en zoon die haar met een list zover hebben gekregen dat ze de schuld op zich neemt voor een dronken bestuurder die door de playboyzoon is doodgereden. Maar de tijd om wraak te nemen was uiteindelijk maar een klein punt, en een springplank naar het enigszins verwarrende tweede deel van de film, waarin Rita steeds meer betrokken raakt bij de corruptie in de stad. Hoe dan ook, de film duurt maar 72 minuten, dus een tweede bezichtiging zou elke wazigheid moeten ophelderen. Mijn kopie is van een Platinum-doosje met de titel 'Mobster Movies'. De beeldkwaliteit is goed, maar de soundtrack is waardeloos, want die slaat voortdurend fragmenten van dialogen over. Er zitten acht films in het nie5.50-doosje, waardoor elke film een redelijke 69 cent kost. Kijk maar naar de vader van Anne Archer, John Archer, als Rita's jeugdvriend Bob. Alan Ladd komt niet vaak in beeld. Het is beslist de foto van Joan Woodbury.