Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb net Mar Ardentro gezien en had het gevoel dat ik iets over deze film moest zeggen. Euthanasie is een moeilijk onderwerp op elk gebied en helaas kan het de werkelijke waarde van een film soms verdraaien. Veel mensen zijn vol lof over de uitstekende cast en het is prachtig beeld- en camerawerk. Javier Bardem is een acteur die elke film die hij maakt iets extra's geeft. Het is een beetje dwaas om te zeggen dat hij de echte Sampredo in zich heeft, want ik geloof niet dat een van de recensenten Sampredo persoonlijk heeft gekend. Stilliggen en een zekere charme gebruiken is een acteerkunst die weliswaar goed is uitgevoerd, maar geen 'perfecte' voorstelling is. Bardem doet gewoon wat hij goed doet... en dat is het dan. Het camerawerk is prachtig en roept gevoelens en perspectieven op die de film zelf niet weet over te brengen. Sampredo wordt hier getoond als een man die er zo op gebrand is om te sterven dat hij zijn liefhebbende gezin achterlaat en trouwt met een vrouw die hij alleen maar opzoekt als de ander hem niet wil helpen bij zijn zoektocht naar een waardige dood. Ik ben hier niet om iets te zeggen over het recht op euthanasie. Het probleem is dat je er nauwelijks aan kunt ontkomen als je commentaar levert op dit soort films. Het onderwerp van de film is zo sterk dat je bijna gedwongen bent om de film in dat sterke onderwerp te bespreken. Ik vind dat een zwak punt van de film <0xE2><0x80><0x93> ongewild <0xE2><0x80><0x93> omdat Sampredo een onmannelijk personage is. Iemand die veel slimmer is dan zijn familie zoals geportretteerd in de eenvoudige neef die het dubbele gedicht dat aan hem is gericht niet 'krijgt'. Iemand die een liefhebbende en zorgzame familie zal verlaten omdat hij denkt dat zijn leven onwaardig is. Een scène die in contrast staat met de vrouwelijke advocaat die volgens de film de'verkeerde' keuze in een verre staat van dementie laat eindigen, wat erop wijst dat Sampredo's keuze de juiste was. De vrouw die hem voortdurend opzoekt wordt bijna genegeerd vanwege de mooie advocaat, maar wordt plotseling door Sampredo getrouwd als ze erin toestemt hem te helpen sterven. Deze keuzes maken van Sampredo een berekenend figuur, hoe charmant Bardem hem ook afschildert. De film overtuigt niet helemaal en ik denk eigenlijk dat Amenabar niet van plan was om dit onevenwichtige element aan zijn film toe te voegen. Voor een jonge regisseur is het nog steeds een indrukwekkende film en hij heeft zeker zijn sterke momenten (de discussie tussen de priester en Sampredo bijvoorbeeld). Het camerawerk is indrukwekkend en de film is goed geacteerd. Maar 10 van de 10... nee, de film bereikt die uitmuntendheid niet.