Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was geschokt toen ik al die prachtige opmerkingen over deze film las, want ik vond hem afschuwelijk. Ik hield het vol tot het eind, maar het was pijnlijk, vooral om naar die stem van het kind te moeten luisteren. Zoals Socact-1 opmerkte, had het meisje weliswaar beweerd uit Chicago te komen, maar ze had geen Chicago-accent <0xE2><0x80><0x93> het klonk meer alsof ze probeerde een NY-accent te imiteren <0xE2><0x80><0x93> maar ook daarin faalde ze. Ik was zo in de war dat ik op de clou wachtte. Waarom hadden ze van alle geweldige acteurs die dat kind hadden kunnen spelen uitgerekend deze gekozen? En waarom dwongen ze haar zo te praten? Het was niet eens alleen het accent, het was het script, de monoloog die voor haar was geschreven. De reden dat ik deze film heb uitgekozen, was dat de plot me aansprak: dit tijdperk in de geschiedenis, het soort mensen dat arm en ongeschoold is, de setting... en de driehoeksverhouding. Wat mij betreft had het veel beter kunnen en moeten zijn. Ik was zo ontzettend opgelucht toen ik las dat minstens één ander persoon er net zo over dacht als ik over deze film.