Wat is het sentiment van de recensie?

Het begint met een paar walgelijke seksgrappen, maar al snel ontvouwt de film zijn ware aard: hij wil een 'doodswens'-kloon zijn. Ik zeg 'wil' omdat het script met de minuut lachwekkender wordt, zodat het uiteindelijk op een absurde 'doodswens'-grap lijkt! Van een liefdesscène in een kamer die om onverklaarbare redenen vol kaarsen staat, tot 'helden' die zich verkleden als commando's en met hun machinegeweren zwaaien omdat ze niet de aandacht op zichzelf willen vestigen (!), tot slechteriken die door de stad rijden in een zwarte bestelbus die nog lang niet als hun voertuig is erkend, heeft deze film te veel belachelijke punten om in een lijst te passen. Je kunt de meeste personages niet uit elkaar houden; je weet natuurlijk wie Borgnine en Roundtree en zelfs James Van Patten zijn, maar alle andere rollen zouden door verschillende acteurs in verschillende scènes gespeeld kunnen zijn, en je zou het verschil niet weten.