Is deze recensie positief of negatief?

Dit is om vele redenen een cultfilm. Eerst vanwege het fenomenale succes als musical zowel op Broadway als in Londen, daarna als musicalfilm. De film is nauw verwant aan het toneelstuk en een deel van de provocatie van het toneelstuk is twaalf jaar later niet langer provocerend. De verhandeling over de oorlog in Vietnam is niet langer een protestlied tegen de oorlog zelf, maar een sterk lied dat demonstreert hoe de jonge mensen aan het eind van de jaren zestig erin slaagden het politieke establishment ten val te brengen. Milos Forman speelt met sommige situaties aan het eind van de jaren zeventig, zoals de bekrompen rechtspraak, de egocentrische navelstrengachtige rechtschapenheid van de rijken of van de kleintjes die maar één rang van macht meer hebben dan de machtelozen. Hij speelt ook veel met het rassenelement en de seksuele dubbelzinnigheid die hij voortdurend opbouwt. De film blijft aangenaam en bedachtzaam. En natuurlijk is het een geweldige sensatie om aan die jaren terug te denken, toen we het voorrecht hadden, en dat was geen kans, om ze mee te maken. 11 november 1969, toen Nixon opdracht gaf tot een massale viering van de wapenstilstand van 1918, wat het bevel werd voor leraren op alle niveaus om hun leerlingen mee te nemen naar de viering en de mars, waarmee ze de invasie van Cambodja steunden, die in volle gang was. En sommigen durfden buitenlandse landen les te geven in democratie. Ik herinner me ook de lange campagne voor de afzetting van Nixon in 1973-1974, die uiteindelijk leidde tot zijn aftreden en de eedaflegging van Gerald Ford, de eerste vice-president en uiteindelijk president van de Verenigde Staten die niet was gekozen, omdat hij door de Senaat was benoemd tot vice-president nadat Spiro Agnew had moeten aftreden wegens een veroordeling wegens verduistering. Dat doet ons natuurlijk denken aan de dag van vandaag, toen in 2000 een president van de Verenigde Staten niet door het volk werd gekozen, maar door het Hooggerechtshof, of aan een oorlog die vanaf het begin door miljoenen mensen over de hele wereld werd afgewezen, en zelfs al voor het begin, en die tegen beter weten in werd begonnen door de Verenigde Naties en drie permanente leden van de Veiligheidsraad. En sommigen spreken over een nieuwe wereldorde die gebaseerd is op het respect van anderen. De moderne westerse mens schijnt er moeite mee te hebben te begrijpen dat de wereld verandert en al wijd en zijd en wijs is veranderd. De moderne westerse mens lijkt een beetje uit de pas te lopen en heeft speciale avondcursussen nodig om te leren dat democratie wil dat de meerderheid in de wereld de meerderheid is, en dat het Westen ver van die meerderheid verwijderd is, en dat als het sovjetblok had kunnen begrijpen dat de markteconomie geen kapitalisme is, maar dat de markteconomie socialistisch of kapitalistisch kan zijn, de Berlijnse Muur zou zijn gevallen, maar dan andersom, en dat China die les geweldig goed heeft geleerd en aan de voet van de muur staat, en dat ze over de muur moeten klimmen om te leren dat hun socialistische markteconomie naar politieke democratie moet leiden, maar dat ze dat zullen doen, net zoals Vietnam zichzelf heeft kunnen reconstrueren. Na dertig jaar van wrede oorlogsagressie en schade. Met andere woorden: haar is een perfecte voedingsbodem voor gedachten.<br /><br />Dr. Jacques Coulardeau, University Paris Dauphine, Paris 1 Pantheon Sorbonne & University Versailles Saint Quentin en Yvelines