Is deze recensie positief of negatief?

Van alle films die ik had kunnen kiezen, moest het deze zijn. De laatste keer dat ik in New York was, ging ik naar een Times Square-winkel en uit de honderden dvd's die ze daar hadden, koos ik Joel M. Reeds Bloodsucking Freaks (1976) en dit, op een dubbele dvd die ook Seeds of Sin (1968) bevatte, of ik er spijt van had? Lees door om erachter te komen. De film begint op een eiland (bij het huis van Milligan op Staten Island) waar twee geliefden lopen met een enorme parasol die van papier lijkt te zijn gemaakt, op een gegeven moment geeft hij haar de top van een onkruid als cadeau. Uit het niets duikt Colin (Hal Borske) op, een achterlijke bultenaar, die hen allebei zonder enige reden vermoordt. Na de openingstitels, die vergezeld gaan van de ergste hoofdpijn die ik ooit heb gehoord en die muziek in me opwekt waar ik in elk geval aan gewend ben geraakt, aangezien die voortdurend in de film wordt gebruikt, worden we voorgesteld aan drie echtparen. De echtgenotes zijn allemaal zussen, Vicky (Ann Linden) en Ricard (Fib LaBlaque), Veronica (Eileen Hayes) en Bill (Don Williams) plus Elizabeth (Carol Vogel) en Donald (Richard Ramos). Ze ontvangen elk een brief van een advocaat, H. Dobbs (Neil Flanagan), waarin hij om een ontmoeting vraagt zodat hij het testament van wijlen hun vader kan Dobbs deelt hun mee dat ze drie dagen in hun ouderlijk huis 'Crenshaw House' moeten doorbrengen en het moeten vullen met'seksuele harmonie en echtelijke liefde' die het nooit heeft gekend vanwege de gespannen relatie tussen hun vader en moeder. Hij deelt de echtparen mee dat het testament hoogst ongebruikelijk maar wel wettig is. Na drie dagen zal de erfenis worden geregeld. De echtparen krijgen ook te horen over de bedienden, Martha (Veronica Radburn), Hattie (Maggie Rodgers) en de achterlijke Colin, die de echtparen verwelkomt door voor hun ogen stukken uit een konijn te snijden en te bijten. Later die avond wordt wat er over is van het dode konijn in een van de echtparenbedden aangetroffen met een briefje waarop staat: 'De rest van het dode konijn is gevonden in een van de bedden van de echtparen. 'Gezegend zijn de zachtmoedigen, want zij zullen erven.' Dit is het begin van een reeks gebeurtenissen die eindigt in een gruwelijke moord en duistere familiegeheimen aan het licht brengt.<br />Dit is een absoluut afgrijselijke film, in alle opzichten. Laten we een paar van de tekortkomingen doornemen. De muziek is afschuwelijk en bezorgt je hoofdpijn. Het geluid is zo slecht dat je nauwelijks kunt horen wat de personages zeggen en bepaalde scènes hebben geen geluidseffecten, en op bepaalde punten kun je Milligan bevelen horen schreeuwen naar zijn acteurs, o, en er is ook een constant gesis te horen op de soundtrack. Het acteerwerk, waarschijnlijk een van de slechtste die ik ooit heb gezien. Helemaal geen speciale effecten, Colin steekt iemand in de openingsscène een oog uit, het is zo groot als een tennisbal, het gedeelte waarin iemand wordt vastgebonden en zijn maag met een zaag wordt opengesneden ziet er echt afschuwelijk uit, net als de verschillende handen en benen die eraf worden gehakt. Fotografie, Milligan heeft er absoluut geen idee van hoe hij een scène moet vastleggen of filmen, hij snijdt regelmatig de bovenkant, de onderkant of de zijkanten van hoofden en gezichten van mensen van het scherm en zijn camera schokt en schudt heen en weer alsof hij wordt bediend door iemand die er voortdurend over struikelt. Er is ook minstens één scène die zo slecht is uitgedacht en gefilmd dat een lid van de crew wordt gezien. De film is vaak zo donker dat je niet kunt zien...' Ik zie ook niet wat er gebeurt. Hij zit te editen, weer een van de ergste dingen waar ik ooit bij betrokken ben geweest, en het lijkt wel of hij scènes wegsnijdt voordat ze af zijn, alsof hij personages wegsnijdt terwijl ze midden in een zin zitten. Het script, als er al een was, dat zowel aan Milligan als aan Hal Sherwood is toegeschreven (Er waren twee mensen voor nodig om dit te schrijven!?) ligt overal en is ongelooflijk stom. Er is één ongelooflijk slechte scène waarin de moordenaar een slachtoffer volgt naar de kelder, de moordenaar loopt vlak achter hem, op een gegeven moment draait het potentiële slachtoffer zich om. Wat doet de moordenaar om te voorkomen dat hij wordt gezien? Ze duiken vanuit zijn richting naar beneden, de moordenaars zijn zo dichtbij dat ze de man orale seks kunnen geven, maar dat doet hij niet. Ze vallen hem niet op, waar hij bij staat. Je moet deze scène zien om het te geloven, ik kan nog steeds niet geloven wat ik heb gezien. Bizarle subplots gebeuren gewoon en verdwijnen dan helemaal, bekijk de scène waarin Richard geld moet lenen van zijn broer Walter (producer en co-schrijver Hal Sherwood), die een homoseksuele priester blijkt te zijn die voor zijn huwelijk een incestueuze relatie met zijn broer heeft gehad! Een vreemde scène die er zonder enige reden is. Martha, de huishoudster, reageert op de eerste moord, ze maakt zich meer zorgen over het feit dat haar rooster voor het avondeten erdoor wordt verstoord! Er is ook een heleboel krankzinnige dialoog, Patty en Martha hebben het over Colin, Patty zegt: 'Had ik dat maar gedaan'. 'Je moet hem niet zo hard slaan!' antwoordt Martha meelevend. 'Je moet Patty slaan, je moet haar slaan!' Ze zegt het met een uitgestreken gezicht. En ga me nu niet vertellen hoe lelijk het behang er in het hele huis uitziet! Het enige goede wat ik kan bedenken is dat de kostuums er redelijk uitzien, voor de periode waarin ze bedoeld zijn. Ik zou waarschijnlijk de hele dag kunnen doorgaan over hoe amateuristisch dit is, maar ik denk dat je het wel snapt. Een die je moet vermijden, tenzij je een echte masochist bent! Maar ik had er geen seconde spijt van dat ik het kocht of bekeek!