Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb die kalkoen in het theater gezien, maar ik heb me prima vermaakt. De special effects zijn een schoolvoorstelling niet waard. Een speelgoedbootje dat een vrachtschip vertegenwoordigt, dat zich met speedbootsnelheid over vlakke wateren voortbeweegt, terwijl door de wind voortgedreven mistflarden de andere kant op waaien. De rode en blauwe schijnwerpers geven het geheel een extra dramatisch tintje. Wat Vincent Price als verteller ook had moeten meenemen, het wordt volledig overschaduwd door afschuwelijk productiewerk. Dit een documentaire noemen is net zoiets als Britney Spears een muzikant noemen. Ongeveer twintig minuten later viel me iets heel grappigs op. Misschien was het Price' overdreven dramatische intonatie van de vaak gebruikte zin: 'Ze verdwenen in de Duivelsdriehoek! Toen ik begon te lachen, deden mijn vrienden mee. De volgende keer dat Vinny de cruciale zin uitsprak, riep iemand achterin: 'Goed zo!' Daarna werd er bijna net zo hard gelachen als in een film van de Marx Brothers. Niemand bleef voor de vreselijk serieuze tweede aflevering van 'Chariots of the Gods'.