Is deze recensie positief of negatief?

Christine Lahti (Sandy Dunlap) en Mary Tyler Moore (Holly Davis) werkten goed met soapseries, Ted Danson deed zijn best met een ondankbare rol van Chip Davis. Het uitgangspunt hiervan was dat de vriendschap tussen de twee dames, de een een schijnbaar gelukkig getrouwde vrouw en de ander een carrièrevrouw die zich bewust is van haar biologische klok die tikt. Ik vond de relatie die Ted Dansons personage had met de alleenstaande vrouw die door Christine Lahti werd gespeeld nogal vulgair. Hij gedroeg zich op een pedante manier, maar toch liet hij twee 'weduwen' huilend bij hem achter. Ik vond het weerzinwekkend dat toen Sandy hem vertelde dat ze het wilde uitmaken nadat ze zijn vrouw had ontmoet, hij haar belde om te zeggen dat hij haar miste (belde hij zijn vrouw? Daar was niets van te merken). Hij gedroeg zich als een schoft. Het zou misschien een interessantere film zijn geweest als hij niet was vermoord. Misschien zouden beide dames het dan in de gaten hebben gekregen en hem hebben gedumpt. De vriendschap tussen de twee dames beviel me wel, maar die werd bedorven door wat ze gemeen hadden: het gebrek van een echtgenoot.