Is deze recensie positief of negatief?

Om onverklaarbare redenen heb ik deze film een paar dagen geleden voor het eerst gezien en vanaf het allereerste begin begrepen waar al die drukte om is. Deze film hield mijn aandacht van het begin tot het eind vast en liet me de hele reeks emoties zien (en misschien heb ik er wel een paar ontdekt waar ik niets van afwist).<br />Dustin Hoffman is absoluut een ster als Ted Kramer. Hij is absoluut overtuigend als een man die met minstens drie verschillende uitdagingen in het leven moet jongleren: de man die de bons heeft gekregen, een workaholic en een liefhebbende vader. Meryl Streep als Joanna Kramer stond minder centraal in de film, simpelweg omdat Joanna een groot deel van de tijd afwezig was, maar als ze op het witte doek verscheen, kon Hoffman zijn lol op. De echte uitblinker was echter (naar mijn mening) de jonge Justin Henry als Billy Kramer. Kinderen zijn altijd het onschuldige slachtoffer van een huwelijkscrisis, en Justin leek volkomen natuurlijk en volkomen geloofwaardig in zijn rol als hij te maken krijgt met de tegenstrijdige emoties rond zijn moeder en zijn aanpassing aan het leven met zijn vader, om vervolgens in verwarring te raken over de vraag waarom hij zijn vader in de steek zou moeten laten terwijl het zijn moeder was die hem in de steek liet. De jonge Justin niet. In deze zeer moeilijke rol lijkt er niets aan te ontbreken.<br />Al met al is dit een uitstekende, Oscar-waardige film, waarvan het enige zwakke punt was dat ik vond dat hij teleurstellend eindigde met een sentimentele en gelukkige afloop, wat totaal onrealistisch was gezien de destructieve strijd om de voogdij die Ted en Joanna hadden moeten leveren. Maar verder is er weinig om over te klagen.<br /><br />9/10 2010.