Is deze recensie positief of negatief?

Wesley Snipes is de nieuwste aanwinst voor de video-opnamen. Het script is afschuwelijk geschreven en houdt geen rekening met het lage budget dat het heeft en probeert te slim te zijn voor zijn eigen bestwil. Jammer genoeg is Snipes in de val gelopen dat hij een dubbele ADR-stem heeft en een groot deel van zijn dialogen dubbel vertelt, en dat er af en toe een heel verhaal in de film zit. Het is triest om te zien dat iemand met het talent van Wesley Snipes dit soort rotzooi produceert en een vermoeid en duidelijk verveeld optreden neerzet, terwijl hij nauwelijks de moeite neemt om zijn eigen dialogen te produceren. Het is een soort grapje geworden met Steven Seagal, het feit dat hij dat niet doet. Hij voert zijn eigen dialoog, maar het is niet iets wat ik van Snipes zou verwachten. Misschien komt het door de producent, Andrew Stevens, die eerder met Seagal heeft gewerkt, of door regisseur Po-Chi Leong, die verantwoordelijk is voor Seagals epische, slechte _Out of Reach_.<br />De plot bestaat uit louche overheidsfunctionarissen, terroristen die voetbalteams coachen, diskettes met belastend bewijsmateriaal en een flinke smak geld dat zoek is. O ja, en biologische wapens. Hoe die met elkaar in verband staan weet ik niet, maar wat ik je wel kan vertellen is dat het duivelse script nogal moeilijk te doorgronden is, en net als in veel van deze DTV-films speelt dit graag met één wending te veel. De plot is ook niet erg interessant, als je het uitspeelt.' Het is allemaal een beetje 'eens even rustig gaan zitten en wat plotpunten uitdelen voor de zielige klootzakken die naar deze film zitten te kijken!' Het tempo van de film als zodanig lijdt eronder, want ondanks de saaiheid van de opvoeringen en de verhaallijn, zitten er wel een paar leuke actiescènes in. Als voorbeeld van hoe een DTV-film met succes een verhaallijn met een verknipte aard heeft neergezet, geef ik je Dolph Lundgrens regisseursdebuut, _The Defender_. Die film had zijn portie verknipte wendingen en complexiteit, maar de film heeft een laatste uur van bijna volledige actie, waarin Dolph belegerd wordt door terroristen. De plotpunten worden verteld in de context van de actie, onderweg, terwijl de dood wordt vermeden. De film stopt niet om ons te vertellen wat er gebeurt, hij vertraagt het tempo niet. Als zodanig, hoewel de plot een beetje ingewikkeld was, was het vergeeflijker omdat de actie nooit ophoudt. De Ontsteker stopt zoals te veel van dit soort films, stopt alles om ons een ingewikkelde wandeling te laten maken door wie er slecht is en wie niet, voordat onvermijdelijk die kogel aan het eind van de loop wordt weggeschoten. Deze films hebben vaak moeite met het tempo.<br />Snipes zelf, zoals ik al zei, is hier nogal saai. In het begin speelt hij een rol als undercoveragent bij een paar wapenhandelaars. In het begin leek het alsof hij het naar zijn zin had, maar helaas ziet de rest van de film hem en zijn af en toe opklinkende stem door de rol slaapwandelen. Snipes komt pas tot leven als hij wordt opgeroepen om uit te halen. Maar er is wel wat leuke actie te zien, met een paar snelle en knappe vechtsporten en een paar mooie, rake schotenwisselingen. De film heeft ook een aardige autoachtervolging. Silvia Colloca is de co-ster en ze is niet zo'n goede actrice, maar ze is adembenemend, met een kostuum dat schreeuwt: 'Kijk eens naar mijn decolleté!' De rest van de cast komt en gaat met clichés en oninteressante rollen.<br />Snipes heeft gelukkig vanaf nu betere projecten op stapel staan. Hij heeft nog een team met Mario Van Peebles, die Hard Luck heet, en daarna gaat hij Chasing The Dragon doen, van de regisseur Chris Nahon, die ook Jet Li's Kiss of The Dragon heeft gedaan. Ten slotte gaat Snipes blijkbaar Toussaint doen, een biografisch drama, geregisseerd door Danny Glover. De toekomst ziet er plotseling zonniger uit voor Snipes, maar laten we niet vergeten dat hij buitengewoon goed werd betaald voor zijn DTV-films, zo'n zeven miljoen per film, misschien meer. Het is ook grappig om te bedenken dat van al die DTV-goden Dolph Lundgren de beste films maakt, zichzelf regisseert, met de aangename Defender en de buitengewoon gewelddadige en goed uitgevoerde _The Russian Specialist_, en wat meer is, hij _doet_ het!' 's dat doen op een fractie van de budgetten van die duivelse aanbiedingen van Wesley en Steven Seagal die ze produceren.