Is deze recensie positief of negatief?

Dit is kersttijd! Een kerstfeest in termen van wedergeboorte, of dat is tenminste te hopen met betrekking tot de Italiaanse bioscoop. Het is zo'n 30-40 jaar geleden dat de Italiaanse bioscoop nog geen kunststuk van dit formaat produceerde. Dit is een absoluut eigentijdse film die ook op hetzelfde niveau van kwaliteit kan worden beschouwd als de Italiaanse meesterwerken uit het verleden, om maar eens een naam te noemen. En ten slotte is dit ook een grote productie voor de Italiaanse maatstaven van die tijd. In deze film is er een zeldzaam evenwicht van verschillende elementen, die allemaal op verschillende niveaus begrijpelijk en aangenaam zijn. Echte poëzie, echte humor, echte tederheid, echt drama, echte schoonheid. Geen retoriek, geen gemakkelijke, surrealistische verkorte versies, geen typisch toeristisch, Tornatore-achtig gefantaseer, geen overmatig acteerwerk, geen autoreferenties van de regisseur. Er is ook een koel gebruik van twee hartverscheurende Nina Simone-liedjes, waarvan de muziek, naar ik meen, nooit op de juiste manier voor een score is gebruikt. Dus als dit geen echte opleving voor de Italiaanse film zal zijn, dan is het een buitengewone ontwikkeling voor Emanuele Crialese na zijn 'Respiro', een ontegenzeggelijk mooie film. 'Nuovomondo' mag niet worden gemist, het is dat soort'medicijnfilm' die je helpt om te genieten van het filmen, film kijken, helpen om te genieten en het leven te begrijpen. Francesco Cabras.