Is deze recensie positief of negatief?

Voor het eerst bij het bekijken van films merkte ik dat ik onmiddellijk geen belangstelling had voor dit verhaal. Ik weet niet of het kwam door de manier waarop het was gefilmd of door het verhaal achter de personages, maar het voelde saai, te veel gebruikt en volkomen onorigineel. Binnen het eerste halfuur merkte ik dat ik nogal apathisch was tegenover alle personages en het verhaal. Ik had het gevoel dat ik deze structuur eerder had gezien en Tart bracht niets nieuws om me te verrassen. Nadat ik had gedacht dat het misschien gewoon mijn stemming was, zette ik de film uit en besloot hem de volgende ochtend opnieuw te beginnen, maar hetzelfde gevoel bleef. Het kon me gewoon niet schelen. Dat is geen goed teken. De personages waren saai. Als ik nietszeggend zeg, bedoel ik letterlijk dat je, door ze te zien ontwikkelen, nooit een smaak in je mond zult krijgen. Het verhaal leek gerecycled, bijna op het plagiaat af. Ik zeg niet dat Christina Wayne dit verhaal gestolen heeft, maar ze voegde niets nieuws toe aan het perspectief. De casting was afschuwelijk, de onderliggende symboliek en thema's waren zo verloren gegaan dat geen criticus ze kon vinden (en de personages ook niet), en de verhalen waren vaag en slordig. Je wist niets van iets of iemand, en in plaats van meer nadruk te leggen op de personages, kregen we in plaats daarvan drugs, lichte seks en geld in ons gezicht geduwd. Dit zijn thema's die we sinds het begin van de filmtijd in elke film hebben gezien, maar die op de een of andere manier niet op creatieve wijze door Wayne konden worden vastgelegd.<br />Wat haalde me onmiddellijk uit dit verhaal? Het waren voornamelijk de personages. Ik heb het grootste deel van Brad Renfro's werk gezien, en eerlijk gezegd moet hij zichzelf opnieuw definiëren. Regisseur Larry Clark heeft hem gedefinieerd, en vreemd genoeg kan hij niet uit dat stereotiepe personage stappen. Binnen de eerste twintig minuten van Renfro's filmtijd verveelde ik me. Ik wist precies wat hij probeerde te verbeelden en waarom. Het was spectaculair noch indrukwekkend, alleen maar herhaling. Hij moest wat opwinding of spanning in zijn rol brengen, in plaats van alleen maar de willekeurige societyfiguur te spelen. Zonder een sterk personage komt de laatste climax van deze film als een afknapper. Renfro heeft in deze film niet het beste van zijn kunnen laten zien. Nu ik het er toch over heb: ik geloof niet dat Dominique Swain, afgezien van Lolita, echt als actrice uit de bus is gekomen, en verdergaan met rollen als Cat Storm helpt ook niet. Bijou Phillips was de enige actrice van wie ik heb gezien dat ze echt probeerde iets opmerkelijks op het witte doek te brengen, wat helaas te wijten was aan het afgrijselijke acteerwerk van alle anderen, ze was verloren. Ze raaskalde hier en daar, en tijdens het tweede bedrijf was ze echt bijna vergeten. Melanie Griffith was een zinloze rol en het grootste deel van deze film...' Het budget van de film ging waarschijnlijk naar de twee scènes waarin ze meespeelde. Misschien ging de rest naar de toevallige gast uit The Kids in the Hall, die zich wanhopig ver uit de buurt van dit project moet plaatsen.<br />Mijn grootste probleem, afgezien van het acteren, was het tempo van de film. Niets, en dat kan ik moeilijk onder woorden brengen, maar er kwam niets van terecht. In de loop van de film gebeurden er zo veel subverhalen dat er geen echte substantie werd gevormd. De berovingen, de 'angst en ellende' van de tieners, de rijke beau monde die leert hoe afschuwelijk het echte leven is, de toevallige Kids in de Hall-gast, en zelfs het einde voelde alleen maar gehaast en afschuwelijk gereconstrueerd. Met dit armzalige vakmanschap heeft het hele verhaal nooit een echte vorm gekregen. Familiestructuren zijn nooit gedefinieerd, personages hebben nooit enige emotie gekregen, en het enige wat we overhouden zijn stukjes en beetjes van eerlijke kliekjes. Wayne heeft de taak die voor ons lag niet afgemaakt.<br />Hoewel ik het vreselijk vind om de hele last op de regisseur af te schuiven, heb ik met deze film weinig keus. Met een afschuwelijke titel die precies het tegenovergestelde schreeuwde van waar deze film over ging, en met een amateuristische visie op het verhaal, was de cast zo'n beetje in staat om in elke scène elke emotie te laten zien, waardoor we met walgelijk acteerwerk en slechte ontwikkelingen zaten, en met een vaag verhaal dat het moeilijk maakt om iets 'goeds' achter Tart te plaatsen. Dit was een film waar ik nog nooit van had gehoord, en nu ik hem heb gezien, begrijp ik waarom. Het enige wat Wayne met deze film heeft gedaan, is lukraak fragmenten uit andere films halen die beter in staat waren alle elementen te definiëren, en die allemaal door elkaar gooien om de film Tart te maken. Ik vind het moeilijk om dit te zeggen, maar Wayne heeft deze film geruïneerd. Hoewel ik niet geloof dat er veel uit het verhaal te halen viel, werden alle resterende elementen van opwinding weggezogen toen Wayne het roer overnam. Hoewel je meestal een deel van het verhaal, misschien sterk acteerwerk, of zelfs de muziek kunt geloven, kun je in Tart helemaal niets geloven. Van het begin tot het eind had ik het gevoel dat ik door klonterige havermout zwom. Geen consistentie, geen kracht.<br />Over het geheel genomen is deze film tijdverspilling. Als je op zoek bent naar een paar diepe symbolische elementen of misschien een grap over onze maatschappij, zul je die in deze film niet vinden. Hoewel ik weet dat Wayne dat probeerde te laten zien, lijkt het eindproduct op een Etch-a-Sketch. Het was een g<0xC3><0xAA>nante film om naar te zitten kijken en niemand aan te moedigen hem op te pakken. Wayne sloeg alle lessen van haar opleiding aan Columbia University in de wind en vernietigde twee uur van mijn leven. Vermijd ten koste van alles!<br />***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************