Wat voor toon heeft de volgende recensie?

DeCoteau moet wel een van de ergste'regisseurs' zijn die vandaag de dag in welk genre dan ook werken, en dat heeft niets te maken met zijn films die meestal over homo-erotiek gaan en waarin de mannen rondrennen in hun bij elkaar passende boxershorts. Vergeet niet... iedereen in strak zwart ondergoed is satanisch en slecht en wil je bloed/ziel eruit zuigen... wat een diepe symboliek hier). Ik heb alleen Het Zusterschap gezien om hem zijn verdiende loon te geven, ik probeer elke horrorfilm te zien die ik kan zien, en in deze film speelde Barbara (van bovenaf gezien, re-animator) Crampton (ik was al eerder meegezogen in de wereld van DeCoteau dankzij Linnea Quigley, Adrienne Barbeau en verscheidene andere actrices die ik goed vind).<br /><br />Ik zal je eens wat vertellen over Het Zusterschap... Zoals de andere recensent al opmerkte, gaat de veronderstelde plot over lesbische vampiers op een universiteitscampus. Maar nog nooit is een parade van sexy jonge meiden ('actrices' als je wilt) die gekleed in beha's, slipjes en bikini's rondrennen zo saai geweest. De film heeft geen plot, geen bloed, geen naaktheid, en de dialoog is belachelijk en lijkt al doende te zijn verzonnen. Delen zijn in slow motion opgenomen en worden vele malen herhaald om de speeltijd op te voeren. Ongeveer tien minuten van deze film bestaan uit personages die alleen maar over de campus lopen (o, wat een opwinding!) en die er meer uitzien als een hotelresort dan welke universiteit dan ook waar ik ooit ben geweest. En de acteerprestaties zijn absoluut het ergst. Het enige waar deze meisjes goed in zijn, is naar voren leunen en vooroverbuigen om hun lichaam te laten zien. De cast was zo verstoken van talent dat ik geschokt zou zijn als een van hen in de toekomst een figurantenrol in Passions zou krijgen. Idem dito voor de mannen. Ja, DeCoteau heeft in deze film nog meer knappe mannen in ondergoed geperst... Mannen die in een brochure van een K-Mart zouden moeten staan in plaats van te proberen te acteren. Moeten deze mensen echt auditie doen of komen ze gewoon naar Daves kantoor om hun kleren uit te trekken? Ik denk dat het antwoord duidelijk is.<br />Ik ben bereid elke film een kans te geven als 1) het lukt. 2. Het zit tjokvol bloed, naaktheid, allerlei rotzooi en/of het is onbedoeld hilarisch. De films van David DeCoteau leveren daar NIET EEN van en dat doen ze nog wel op een meer dan gebruikelijke productiewaarde voor direct-to-videofilms. Wat een verspilling! Dus wat is de aantrekkingskracht, vooral met de komst van porno van het soft- en hardcore soort dat gemakkelijk toegankelijk is voor iedereen met een computer? Daar kan ik gewoon geen antwoord op geven.<br />DeCoteau is een homoseksuele horrorregisseur en zou zijn middelen kunnen gebruiken om een unieke draai aan het genre te geven. In plaats daarvan produceert hij geestdodend gezever zonder ook maar een greintje talent of intelligentie. Als je er goed over nadenkt, is het ironisch dat zijn films alles behalve pro-homo zijn. Ze geven homoseksualiteit juist een sjofel, geheimzinnig en sinister aanzien. De overduidelijk homoseksuele personages in zijn films proberen altijd de onschuldige, seksueel verwarde aanwijzingen te corrumperen, te verleiden en/of uit de weg te ruimen. Er is hier geen sprake van schaduwkanten om het interessant te maken. De hoofdpersonen zijn naïef en bewijzen zelden dat ze sterk, assertief of zelfverzekerd zijn in wie ze zijn. Ik zou dit intrigeren kunnen begrijpen als Jerry Falwell, Fred Phelps of dr. Laura direct-to-video-horrorfilms zou gaan maken, maar van een homoseksuele regisseur kun je alleen maar zeggen dat hij bijna geen aandacht besteedt aan deze vlezige kaasfeesten.