Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het verbaast me echt dat deze film 88 procent van de stemmen kreeg op Rotten Tomatoes en een nominatie voor de Oscar voor beste buitenlandse film bij de Oscars. De 7,3 op IMDb... dat is niet echt een verrassing, gezien de manier waarop de IMDb-gebruikers de laatste tijd stemmen. Ik kan gewoon niet in een film komen waarin de feitelijke feiten over het hoofdpersonage duidelijk zijn verdraaid, en helemaal niet om de film artistiek te maken, maar eerder om hem melodramatisch en minder saai te maken. Wat hem, zo blijkt, in feite heel saai maakt voor iedereen die een serieuze en geloofwaardige interpretatie van het leven van Dzjengis Khan verwacht te zien. De vergezochte en overdreven gedramatiseerde Mongool doet vaak denken aan 300, een film die er niet gelukkiger op kan zijn om belachelijk onnauwkeurig te zijn; maar in tegenstelling tot 300 neemt de Mongool zichzelf serieus. Het is stoïcijnse ernst, vermengd met de voor de hand liggende onnauwkeurigheden, die maken dat het echt de saaiste film is die ik dit jaar heb gezien; misschien wel de meest actie- of biopic-film die ik ooit heb gezien. De personages waren aandoenlijk geschreven. Eerlijk gezegd betwijfel ik of Dzjengis Khan zo saai en passief was als in deze film wordt getoond. Wat ik grappig vind, want als er iets is waarvan ik vind dat het omwille van het theatrale veranderd moet worden, dan is het wel het veranderen van een saaie persoon in een interessante persoon. De romance tussen Dzjengis en Borte is even saai, simpel en dom. Zonder iets te verklappen bevat Mongol ook de stomste scène die ik in lange tijd heb gezien <0xE2><0x80><0x93> terwijl de film eigenlijk al na zo'n 20 minuten had moeten beginnen, springt de film zonder enige uitleg naar voren. Het zag eruit als iets uit een Saturday Night Live-imitatie waarin epische actiefilms met afschuwelijk geijsbeer worden geïmiteerd. (Heb ik al gezegd hoe serieus Mongol zichzelf neemt?) Ondertussen sleept hij zich voort als geen enkele film die ik ooit heb gezien. Zelfs nu zou ik zweren dat hij drie uur duurde. Toen hij ongeveer 45 minuten bezig was, keek ik hoe laat het was, want ik was er vrij zeker van dat hij bijna klaar was. Afgezien van een mooi decor en acteerwerk van Asano (vanzelfsprekend) is Mongol gewoon een ramp. Het heeft me hoe dan ook niet vermaakt of verhelderd. Ik zou deze film nooit een tweede kans geven. En niet om racistisch of vaderlandslievend of wat dan ook te klinken, maar om me elke dag een goedkoop en stompzinnig Amerikaans epos over Mongools te geven. Dan weet ik tenminste wat ik krijg, in tegenstelling tot Mongools, waar de recensies en recensies me deden geloven dat het echt de moeite waard was om te zien.<br />Het treurigste van het feit dat ik Mongools zo haatte, is dat ik vrienden heb die er ongetwijfeld dol op zouden zijn.