Wat is het sentiment van de recensie?

Als je de kans krijgt, ga dan naar deze Russische films (hoe moet ik ze noemen: edelstenen, meesterwerken, verborgen schatten?), oorlogsfilms zoals deze, of _The dawns here are quiet,_ of _Proverka na dorogah_... En kijk meteen daarna weer naar de Amerikaanse oorlogsfilms, of de internationale producties, die met de bondgenoten en de Duitsers, enzovoort. Of, nog erger, kijk naar de Italiaanse oorlogsfilms. Alles uit het westen zal oppervlakkig, gekunsteld, belachelijk lijken in vergelijking met de Russische films. Ik ben zó verbijsterd door de kwaliteit van de voornoemde Russische oorlogsfilms dat ik de woorden niet kan vinden om hun verpletterende superioriteit boven de Angelsaksische oorlogsfilms te prijzen.