Wat is het sentiment van de recensie?

Forever Strong is een film die we al heel wat keren hebben gezien, maar dan in verschillende genres. Hoe je het ook wendt of keert, ik vond het echt een geweldige film. Sean Faris laat het soort potentieel zien dat acteurs meestal tot een grote ster maakt. Deze film is blijkbaar maar in een beperkte oplage uitgebracht, want ik was me er niet eens van bewust, maar ik zag hem in de videotheek en besloot er een gokje mee te wagen nadat ik me herinnerde dat ik Seans optreden in _Never Back Down_ geweldig had gevonden. Ik heb uiteindelijk een geweldige beslissing genomen, ik ben niet zo'n rugbyfan, maar de film gaat niet alleen over rugby, het gaat erom dat je een standpunt inneemt.' Er is veel meer dan de simpele plot doet vermoeden. In het begin kan het ons geen moer schelen wat er met Rick gebeurt, hij heeft een grote bek, is vol van zichzelf en volkomen arrogant, we hebben het gevoel dat hij zijn lot als onruststoker volledig heeft bezegeld. Onderweg zien we de veranderingen in zijn karakter, hij begint om te gaan met betere mensen, hij begint zichzelf te verbeteren, we komen erachter hoeveel negatieve invloed zijn vader op zijn leven heeft gehad, het is gewoon een grote zwenking en de film heeft Rick van een arrogante lul in een goed mens veranderd. De rugbyactie zelf is helemaal niet zo slecht, in tegenstelling tot de dingen die ik op de middelbare school speelde en zag, was dit eigenlijk heel leuk om naar te kijken en prachtig gechoreografeerd. Een geweldige jonge cast, gecombineerd met een of andere ervaring als oudgediende, hielp deze film enorm, het was gewoon fantastisch om te voorkomen dat dit, wat had kunnen uitgroeien tot een ontroerend en effectief drama, zou uitlopen op een schrijnend en effectief drama. Ik hield ook van het tegenstrijdige contrast tussen The Coach, Garry Cole, Rick, Sean Faris, het was een heel interessante verhaallijn, en ik vond het heerlijk om hem Rick te zien helpen, zoals het tegelijkertijd emotioneel en hartverwarmend was. Ik ben echt blij dat ik heb ontdekt dat het me aan het denken heeft gezet over mijn leven en vaak heb ik zoiets nodig.<br />Sean Faris als Rick Penning is een uitmuntende acteur. Hij deed me erg denken aan een jonge Tom Cruise, brutaal maar heel charismatisch en getalenteerd. Het was een zware rol om van een brutale tiener om te vormen tot een goedhartige jongeman, maar Sean heeft hem met pure perfectie gespeeld. Hij heeft duidelijk zijn hart en ziel in deze film gestoken, dus Sean verdient alle lof voor al zijn inspanningen in deze geweldige film. Ik heb hem altijd sympathiek gevonden, hij heeft altijd een soort uitstraling die bij zijn films past. Neal McDonough is fantastisch als de egoïstische, maar onder druk staande vader van Rick. Voor het grootste deel van de film laat het script je geloven dat hij niets meer is dan een egoïstische, verbitterde man die wil dat Rick precies zo is als hij, maar uiteindelijk krijg je de ware Rick te zien, ik had een beetje met hem te doen. Julie Warner is een goede karakterspeelster en ze speelt de goedhartige, maar onwetende moeder goed. Penn Badgley moet een echte eikel spelen, en tjonge, wat doet hij dat goed. Bij talloze gelegenheden wilde ik hem een klap verkopen, dus ik moet zeggen dat het een geweldige voorstelling is. Arielle Kebbel is de rol van de verliefde vrouw die niet veel voorstelt, ze deed het goed. Nathan West speelt een ietwat mysterieuze figuur, hij deed het heel goed. Sean Astin wordt als een van de belangrijkste spelers van de film genoemd, maar hij doet nauwelijks iets, hij deed het goed met wat hij moest doen.<br />Het komt erop neer dat Forever Strong een geweldige, goed voelende film is, je blijft er beslist bij stilstaan dat je leven veel beter was dan je dacht. Laat je deze film niet ontglippen, je zult er geen spijt van krijgen.<br /><br />8 1/2/10/10.