Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Soms, als ik nog niet eens halverwege een film ben, begin ik me af te vragen wat de makers bezielde om niet elke film te verbranden en in plaats daarvan een film uit te brengen die eigenlijk geen enkele verdienste heeft. En dan bedoel ik ook echt geen enkele. Deze film is niet eens voor kabelporno gemaakt. Sterker nog, Heaven's Tears is doodsaai, en soms een beetje verontrustend in zijn naïviteit. Het meisje, dat, als ik me goed herinner, achttien is, masturbeert terwijl ze aan een oudere nazi denkt die haar met een auto heeft aangereden <0xE2><0x80><0x93> het 'in de gang tegen haar opbotsen als een manier om ons aan elkaar voor te stellen'-syndroom uit sitcoms en Robert Zemekis-films. Dan, bij hun tweede of derde ontmoeting <0xE2><0x80><0x93> let op <0xE2><0x80><0x93> is hij de verlegene, degene die weerstand biedt aan de seksuele avances van het meisje, en toch, het enige wat ze te zeggen heeft is: 'Ik ben oud genoeg. Ik wil het,' en hij neemt haar mee naar bed. Dan, nadat hij met dit meisje dat hij nauwelijks kent heeft geslapen, voelt hij zich voltooid, alsof hij ter plekke met haar in bed zou kunnen sterven en een vol leven zou hebben geleid. Het is net 'Lolita' zonder een greintje sociaal en persoonlijk commentaar.<br />De cinematografie is het saaiste deel van de film. Helemaal geen interessante invalshoeken of originaliteit, zelfs niet voor de seksscènes, die verondersteld worden de hoofdmoot van dit soort films te vormen. De masturbatiescène is niet meer dan een camera die om het bed van het meisje cirkelt (het ziet er heel nep uit, alsof het op een toneel is), en die wordt afgewisseld met haar fantasie over de man die onder een waterval staat te douchen. De 'ik ben klaar'-scène is niet meer dan een close-up van de rechterkant van het meisje (hoofd omlaag naar haar borsten) met de man boven op haar, en het is steeds dezelfde opname, ook al zijn er steeds herhalingen van een vrij verschillende scène van de oudere zus van de nazi, die een soort incestueuze verliefdheid op hem koestert (ze is belachelijk en dwaas, dus het doet er niet toe). Ik denk dat de hele scène vijf tot tien minuten duurt, en het is verhelderend noch opwindend.