Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben dol op de andere recensies van deze film. Ze weerspiegelen mijn houding. Ik ben een type voor de jaren zeventig, minus disco en 'Star Wars'- kinderachtigheid. Er was niets geweldigs aan deze film, afgezien van een achtervolgingsscène. Daarom was hij goed, omdat hij hard, elementair en economisch was. Roy Scheider speelde de film, die was gebaseerd op de crew, de 7 Ups, die Gene Hackman in de 'French Connection' steunden. De mensen in de film waren geloofwaardig en doorsnee, die zichzelf verbrandden bij het inschenken van koffie, angst toonden in de achtervolgingsscène en die bijna verloren na een bijna-botsing.<br />Misschien zou het gemakkelijker zijn om je te vertellen wat eraan ontbrak. Er waren geen dure wapens, alleen eenvoudige revolvers en primitieve jachtgeweren. Er was geen stoere bink die zat te filosoferen, ala Tarantino. Er was geen kungfu- of samoerai-onzin en er werd ook niet met trucjes geschoten. Er was geen slimme bink die een ingewikkeld plan uitvoerde op basis van honderden dingen die precies zo verliepen als hij het gepland had, inclusief de reacties van de anderen. De criminelen waren slechteriken, maar ze schoten niet voor de lol op mensen. In feite waren er maar drie doden. Er waren geen busladingen weeskinderen gekidnapt of terroristen die de halve stad bedreigden. Er waren geen high tech-shits, en de misdaden zelf waren ook niet erg ontroerend of ingenieus, het hoogste tech-ding dat ik zag was een ATT-telefoon met touch-toon. Er zaten geen subplots of amusante karakterontwikkelingen in. Ook geen seks of vrouwen, behalve de vrouw van een gangster die een beetje gilde toen de Buddy, onze held, haar bedreigde.<br />Het was een of andere kleine begrafenisondernemer die zijn connecties met de plaatselijke maffia en de politie gebruikte om plaatselijke gangsters te ontvoeren voor wat gemakkelijke betalingen. De begrafenisondernemers. Vito werd gespeeld door Tony Lo Bianco, die zijn werk uitstekend deed, even goed als Roy Schneider, het hoofd van de politie van 7 Ups, die hij op de hoogte hield en uitbuitte. Wat was er ooit met Tony Lo Bianco gebeurd? Hij leek wel een Pacino, knap en getalenteerd. Maar het verhaal had een geweldige achtergrond in New York. Locaties die deprimerend en ontmenselijkend waren zonder dat het een sociologische studie was. Het had een eenvoudige plot waarin een van Buddy's agenten per ongeluk betrokken raakte bij een ontvoeringszaak waarbij een van zijn collega's per ongeluk betrokken was geraakt. Hij was er letterlijk per ongeluk bij betrokken geraakt en vervolgens per ongeluk doodgeschoten. Aangezien Buddy en zijn 7-Ups een hot dogs-eenheid zijn, dachten zowel de Brass Brass als de gangsters dat hij erbij betrokken was, aangezien de ontvoerders zich voordeden als gewone agenten om de gangsters tot medewerking te verleiden. De gangsters gingen er kennelijk van uit dat ze advocaten en rechten hadden om hen tegen de normale politie te beschermen. Zelfs de gangsters waren gewoontjes, oud en lelijk, geen Godfather-prinsen of Soprano-hippie hier.<br />Het is een goede basisfilm met een opvallende achtervolgingsscène tussen twee Pontiacs uit 1970. Zelfs de auto's waren gewoontjes en economisch, zelfs geen GTO of Trans Am, zoals het acteerwerk en het verhaal. Deze film herinnert ons eraan dat minder beter is. Hij zou schrijvers en regisseurs van films moeten laten zien als waarschuwing dat ze ons niet moeten verblinden, amuseren en uiteindelijk beledigen met stunts, gadgets en clown-psychotisch gedrag in overvloed.