Is deze recensie positief of negatief?

Bridget Fonda is de seksueel bevredigde vrouw van de knappe Hart Bochner. Op een middag komt ze thuis, noemt hem'schatje' en schenkt hem in stilte iets te drinken in, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat hij zit te mokken. Er gaan minuten voorbij waarin ze zich gewillig neerlegt bij zijn norse zwijgen. Plotseling ontsteekt hij in woede, beschuldigt haar van ontrouw zonder dat daar ook maar enige reden voor is, noemt haar het mop, slaat haar hoofd tegen een kast, slaat haar in het rond en smijt haar uiteindelijk van het balkon op de eerste verdieping, waarbij ze haar hand en een paar ribben breekt.<br />Ze wordt wakker in het ziekenhuis, waar ze, zo wordt duidelijk, doof is, hoewel we merken dat ze lippen uitstekend kan lezen. Dat vermijdt alle g<0xC3><0xAA>nante toestanden die gepaard gaan met het werken met een ASL-tolk of het laten snerpen van woorden in een nabootsing van de taal.<br />Goed. Laat me de basiselementen van de plot even uitleggen. Deze mooie en toegewijde gehandicapte vrouw wordt geslagen door haar man, verkeerd begrepen door haar bejaarde moeder, verraden door haar zus, haar bankrekening wordt leeggehaald door onbekende handen, ze wordt bijna verkracht door een dikke man die haar aanspreekt in een bar, men denkt dat ze haar nu vermiste man heeft vermoord en ze wordt achtervolgd door twee agenten (Kiefer Sutherland en Steven Weber), van wie de ene alleen maar geïnteresseerd is in gerechtigheid terwijl de andere een hekel lijkt te hebben aan alle vrouwen en zich geneert voor hun aanwezigheid. Aan het eind van het verhaal staat ze in haar eentje bij een verlaten bushalte met een hand vol geld <0xE2><0x80><0x93> alleen, in tranen, maar dapper.<br />Nu volgt er een quiz. Er is maar één multiplechoicevraag. 'Dit verhaal is geschreven door: (a) een man of (b) een vrouw.' Niet om seksistisch te klinken. Je kunt net zo goed een scenario bedenken over een gedecoreerde militaire held en getrainde strijder die door zijn vijanden gevangen wordt genomen, door zijn organisatie wordt verraden, in elkaar wordt geslagen en gemarteld, ontsnapt om wraak te nemen en eindigt bij de vrouw van wie hij houdt, van wie hij dacht dat hij haar lang geleden had verloren.<br />De richting is functioneel en conventioneel. Als Fonda in een ziekenhuisbed bij bewustzijn komt, zien we vanuit haar gezichtspunt de gezichten van de bezorgde artsen en verpleegkundigen die op haar neerkijken <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, op de camera <0xE2><0x80><0x93> een echo van alle scènes in talloze tweederangsfilms waarin de brancard haastig door de gang wordt gereden en mensen in gesteven witte jassen en met stethoscopen om hun nek boven de camera zweven.<br />Hart Bochner heeft op een interessante manier een aantal slechte mensen gespeeld <0xE2><0x80><0x93> sommige personages zijn dom ('Die Hard') en sommige zijn meer dan gewoon grof ('And The Sea Will Tell'). Zijn viriele knapheid heeft iets boosaardigs. Het zou te gemakkelijk zijn om hem als een held te casten. Een aardige, opzettelijk nietszeggende rol van Steven Weber als de domme politieman - misschien wel de beste van de film.<br />Bridget Fonda is ook interessant. Haar acteerbereik is beperkt, maar dat is hier goed te zien. Wat haar zo interessant maakt, is haar bijna stereotiepe schoonheid. Ze is net een koningin van het eindexamenbal. Heel vrouwelijk. Natuurlijk kan ze het niet helpen dat ze rondschuifelt of haar handen zo gracieus beweegt. En ze kan ook niets aan haar neus doen. Het grootste deel van zijn lengte is volkomen normaal en aantrekkelijk, maar aan het eind zit een bobbel die de natuurlijke kromming van haar neusgaten volgt. Het puntje van die neus zit vol intriges.<br />Wat de film betreft - Pfui.