Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik schijn in dit geval in de minderheid te zijn, maar ik vond One True Thing sentimenteel, gekunsteld en in het algemeen onaangenaam. Niet dat het acteren zo slecht was, maar de personages leken weinig meer dan archetypen (de slechte vader, o, maar wacht, misschien is hij niet onherstelbaar slecht; misschien kan er aan het eind een oplossing komen...). Toegegeven, de vrouw met wie ik was, was dol op de film, dus misschien vind je hem wel leuk. Maar ik niet.