Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film is zeker goed geconstrueerd, hij begint en eindigt in het donker, met Lili Smith/Schmidt, Julie Andrews, aanvankelijk de zingende 'engel', later de beruchte spion.<br />Het is prachtig! Ik heb de film ongeveer 15 jaar geleden gezien en heb hem onlangs weer gezien. Hoewel hij in de jaren zeventig door critici werd afgedaan als overdreven, 'cinema vulgaris', en omdat hij (onder andere) een gebrek aan structuur heeft, heeft de tijd bewezen dat ze het mis hadden. Blake Edwards heeft in elk geval een film geproduceerd die bijna van lyrische kwaliteit is.<br />De film zweeft en wervelt (luchtfotografie; Julie Andrews in beweging) en boeit. Je moet gewoon in de veronderstelling blijven dat Julie Andrews een spion is wier missie is misgegaan. Als je de lauwe chemie tussen Julie Andrews en Rock Hudson buiten beschouwing laat, moet je ervan uitgaan dat dit geliefden zijn <0xE2><0x80><0x93> die in alle onschuld voor elkaar vallen. En uiteindelijk is liefde veel belangrijker dan het winnen van oorlogen. En het bewaren van de onschuld ook.<br />Er is veel ingehouden acteerwerk, en de film bereikt zeker emotionele diepten die je in komedies vaak niet ziet.<br />Er zijn prachtige komische elementen (de Franse bullebakken in _Victor/Victoria_ ), interessante diplomatieke terzijdes (die me doen denken aan _The Tamarind Seed_, die ik ongeveer 18 jaar geleden heb gezien) en een algemeen gevoel van welwillendheid.<br />Als je alle ongeloof laat varen, zal deze film je meenemen. En de stripteasenummers, zoals het 'Jenny'-nummer in Star! werken.<br />Deze film is, net als een goede champagne, goed gerijpt. Paramount moet hem zo snel mogelijk op dvd uitbrengen. Hetzelfde geldt voor het overzetten van de laserdisk van Star! op dvd. Dit zijn allebei interessante stukken van Julie Andrews' nauwgezette en vervolgens ondergewaardeerde werk.