Wat is het sentiment van de recensie?

Seymour Cassel geeft een geweldige voorstelling, een tour de force. Zijn acteerprestaties als aangespoelde strandjutter zullen altijd een plaats in mijn hart hebben. De film draait om een nerd die net naar het strand is gekomen in de hoop de dromen van zijn overleden broer te eren. Wat hij krijgt zijn slappe surfgrappen. Jongens die vals spelen, jongens die vechten en jongens die dronken worden als ze op vrijdagavond met de hele stad LA naar surfdocumentaires gaan kijken. Duke neemt de nerd mee naar binnen en probeert hem te leren dat volleybal net zoiets is als een vrouw aanraken. De volgende keer dat mijn vrouw iets terugzegt, zal ik doen alsof ik de bal in de lucht steek.<br />Terug naar Seymour Cassel. Het einde van de film wordt een goed drama, aangezien de eerste helft van de film eigenlijk geen zin had. Duke speelt een geweldige volleybalwedstrijd, de beste die hij in meer dan tien jaar heeft gespeeld. De manier waarop de scène wordt opgenomen is prachtig. Je kunt voelen hoe hartverwarmend deze man is voor het spel en de liefde voor het strand. Die vijf minuten worden een van mijn favorieten aller tijden. 3/10 _Bad to Fair_, de rest van de film was slap.