Is deze recensie positief of negatief?

Het laatste deel van Kieslowski's trilogie, gebaseerd op de kleuren van de Franse vlag, brengt de regisseur in harmonie met de metafysische en transcendente aard van het filmbeeld. In rood is beeldspraak van het grootste belang, evenals de voor de hand liggende maar slimme kleurcodering. Maar in plaats van zich te houden aan lege esthetische bedenksels gebaseerd op het 'cinema du look', is het rood van Kieslowski een gelaagde, dicht opeengepakte meditatie over de aard van het lot en de liefde. In rood zijn liefde en lot met elkaar verweven maar complexe begrippen, evenzeer gedicteerd door de grillen van de mens als door de onzichtbare parallelle associaties die aan ons lijken voorbij te gaan. Je krijgt het gevoel dat rood in werkelijkheid een allegorie is, een heropvoering van Prospero's toneelstuk. Het is een van de alomtegenwoordige gebaren in De storm, maar het is meer dan zijn verhaal doet vermoeden. Red vraagt om talloze bezichtigingen, en bij elke bezichtiging wordt er iets nieuws ontdekt dat zich vervlecht met de al onberispelijk geconstrueerde structuur.<br />Hoewel Red alleen staat als een meesterwerk van Kieslowski, kan het het best worden gezien als een deel van de trilogie. Elementen van Blauw en Wit worden in Rood beschreven, en dat zullen wetende kijkers leuk vinden.