Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Oké, ik had het gevoel dat een film over de mormonen, over de mormonen, over de mormonen, een ramp zou zijn, maar ik had geen idee hoe pijnlijk het zou zijn. Een klein bekend feit is dat de mormonen altijd bijzonder goede propagandafilms hebben gemaakt. De officiële filmcampagne van de Kerk heeft zeldzame en blijvende edelstenen voortgebracht die de mormonengemeenschap overstijgen, waaronder de prachtige korte film 'Cipher in the Snow', die aan het eind van de jaren zeventig de ronde deed als een educatieve film. En dan is er nog Neil LaButes verontrustend meesterlijke ouvre...<br />Het succes van deze films hing echter grotendeels af van het feit dat ze zich niet richtten op de mormonen of op een specifieke mormonentheologie. In plaats daarvan kiezen ze ervoor om zich op een universeel thema te richten en daar op een fundamenteel menselijk niveau mee om te gaan. 'God's Army' laat elk voorwendsel van universaliteit varen en stort zich halsoverkop in de stijve, kortzichtige wereld van de orthodoxen. Hoewel dit misschien genoeg is om iedereen behalve de meest toegewijde mormoon van zich te vervreemden, is de onbekwaamheid van regisseur Richard Ductcher als filmmaker en zijn jeugdige benadering van het vertellen van verhalen voldoende reden om 'God's Army' naar bijna elke maatstaf oninteressant te vinden.<br />Dutchers eigen ontstellend houterige acteerwerk zet de toon voor zijn leger van de minst interessante mormonen die je waarschijnlijk ooit zult tegenkomen. Natuurlijk worden de armzalige prestaties van de cast er niet beter op door Dutchers pathetische script. Hij mag zich gelukkig prijzen dat hij enkele van de meer controversiële aspecten van de Kerk niet uit de weg is gegaan, maar, zoals te verwachten was, plaatst hij deze controverses in een sympathiek licht. Het zal ook geen verrassing zijn dat de meeste antwoorden op de duistere kant van de Kerk met weinig meer dan geloof worden benaderd. Op een gegeven moment krijgt een Afro-Amerikaanse missionaris een uitbrander van een zwart stel omdat hij tot 1978 lid is geweest van een Kerk die tot dan toe gesegregeerd was (zo'n tien tot twintig jaar nadat bijna elke congregatie in de meest gedegenereerde delen van het diepe Zuiden dat al had gedaan). In plaats daarvan denkt het gekwelde personage na over de moord op Joseph Smith <0xE2><0x80><0x93> een voor de hand liggende en misschien wel buitensporige verwijzing naar lynchen. Voeg daar nog een paar komische melige grappen over melaatsen uit de derde klas aan toe, en je hebt een sterk argument voor de heropleving van de stomme films.<br />Als je weinig over mormonen wist voordat je deze film zag, zou je ze misschien ten koste van alles uit de weg gaan. Als je mormoon bent, biedt deze film absoluut niets om trots op te zijn.