Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'More' is misschien vooral bekend vanwege de uitstekende soundtrack van Pink Floyd <0xE2><0x80><0x93> in 1969 waren ze nog geen supersterren. In feite maakten ze een album met de filmmuziek, dat kan geen enkele fan over het hoofd zien!<br />Maar dit is ook de eerste film van de Duits-Franse regisseur Barbet Schroeder: het is een cultfilm. Toen de film werd uitgebracht, werd door de censuur overal een aantal scènes met seks en drugs geschrapt. Het is ook een van de eerste films die expliciet het thema van de drugsslavernij behandelen.<br />Een Duitse jongen reist naar Parijs en ontmoet daar een Amerikaans meisje: ze worden verliefd. Samen zoeken ze naar zon en exotisch. Maar de liefde is te duur: ze brengt hem in aanraking met drugs. In de jaren zestig waren de anti-drugscampagnes heel anders dan tegenwoordig, er was niet veel informatie. Integendeel, in veel milieus was het gebruik van drugs een soort spirituele ervaring... Het is dus heel verbazingwekkend om een film uit die periode te zien die een nachtmerrieachtige heroïneervaring beschrijft.<br />De film is eenvoudig, helemaal niet vulgair en opgenomen in een 'cinema-verité'-stijl. De acteurs Mimsy Farmer en Klaus Gr<0xC3><0xBC>nnberg zijn heel overtuigend. 'More' is een document van het einde van de jaren zestig <0xE2><0x80><0x93> en ook een document van het einde van de hippie-illusies.