Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film had een heel uniek effect op me: het maakte een eind aan mijn besef dat deze film echt klote is! Hij is vermomd als een 'thinker's film' in de stijl van Memento en dat soort juwelen, maar aan het eind, en zelfs na een paar minuten, kom je tot het besef dat dit niets anders is dan volslagen pretentieuze flauwekul. Waarschijnlijk geschreven door een of andere collagestudent met vrienden die medelijden met hem hebben om hem te vertellen dat zijn werk klote is. Het hele idee is zo dat ik niet eens weet of het heeft geprobeerd het bovennatuurlijke te ontkrachten, of dat ze ons willen laten geloven dat iemand je geest (een heel zwakke, btw) vult met stomme 'raadsels'. Wat? Hoe, wat, waarom, WAAROM? Is net zoiets als zeggen dat je een taart bakt, gewoon wat ingrediënten op een hoop gooit en water toevoegt en vergeet dat je hem hebt gebakken? Ik denk dat die kerels dat zijn vergeten, dat ze het niet hebben uitgelegd, maar het mechanisme van WAAROM gebeurde dit? Dat moet je doen als je een verhaal vertelt dat een abnormaal effect begint te krijgen op normale, alledaagse handelingen (het oplossen van raadsels). Het acteren was afschuwelijk, met dat meisje dat er altijd schattig probeerde uit te zien voor de camera, en die vent uit Highlanders, de serie, die zich gedroeg als een of andere heavy metal-platenwinkel (ja, ze zijn allemaal echt, al zijn ze s-o-b's). De 'dreigende' sfeer, met de 'o-zo-slimme' raadsels (kom in de 60-serie van Batman en Robin, met een gastoptreden van The Riddle) en de gekken die beweren 'de kennis' te hebben achter die grijns op hun gezicht, was gewoon afschuwelijk, GEWELDIG.<br />'Ik...' Gewoonlijk ben ik erg enthousiast over goedkope films, en neig ik naar de underdog door hem meer lof te geven dan hij verdient, in plaats van zijn beperkingen, weet je, maar dit is gewoon een lelijk excuus voor een film die je anderhalf uur lang in de stemming houdt, en aan het eind zul je je erover beklagen dat je erin getrapt bent.