Is deze recensie positief of negatief?

Voordat het WWF een tekenfilm werd met Hulk Hoagan aan het hoofd, leken de uitzendingen van de WWF-tv uit het begin van de jaren tachtig op het wilde, wilde westen met allerlei soorten rancune en gewelddadige daden uitgevoerd door enkelen van de worstelaars die tegenwoordig de meest geliefde sterren van het WWF zijn. Sommige van die schijnbaar heel echte momenten vallen op. Een maniakale Sgt. Slaughter sloeg toen kampioen Bob Backlund met een rijzweep nadat Backlund hem had laten zien tijdens een fitnesstest. Backlund zat onder de striemen! Met die Slaughter erbij leek de IJzeren Shiek wel een kinderdagverblijf! Slaughter daagde ook iedereen uit die zijn gevreesde cobragreep kon breken. Dit leidde tot een legendarische en bloederige wedstrijd met commentator Pat Patterson. Hall of Fame-lid Blackjack Mulligan met Freddie Blassie kwam de WWF binnen met een klauwgreep die op televisie werd gecensureerd. Hij beweerde dat hij de echte reus was met 6'7' en daagde Andre uit lang voor Big John Studd in 1984. Adrian Adonis gebruikte zijn onheilspellende naam 'Good Night, Irene' om de concurrentie uit te schakelen. Hij was een onheilspellende figuur, een New Yorker in zwart leer, gekleed in zwart leer. George 'the Animal' Steele was ook bepaald geen publiekslieveling. Zelfs Jimmy Snuka bood een angstaanjagende aanblik toen hij zijn tegenstanders begon te verminken tot Ray 'the Crippler' Stevens met een pikhouweel op de betonnen vloer neerkwam en een bloederige massa achterliet. Al deze ontmoetingen vonden plaats tien jaar voordat er ooit over hardworstelen werd gesproken.