Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het dvd-hoes van de film beschrijft hem als 'opbeurend en humoristisch'. Dat zijn niet de woorden die ik zou hebben gekozen <0xE2><0x80><0x93> bij lange na niet. Ik zou een woord hebben gekozen als 'droefgeestig', soms zelfs 'deprimerend'. Wat niet wil zeggen dat het een slechte film is. Het is eigenlijk een vrij goede film, met goede rollen van de hoofdpersonen, met genoeg onzekerheid over wat er aan het eind gaat gebeuren waar je naar blijft kijken. De onzekerheid komt door de structuur van de film <0xE2><0x80><0x93> hij lijkt te draaien om Ellens herinneringen aan de langzame dood van haar moeder aan kanker, terwijl ze door de officier van justitie wordt geïnterviewd. Dus we weten vanaf het begin dat er aan het eind iets verdachts gebeurde <0xE2><0x80><0x93> de vragen zijn 'wat?' en 'wie?'<br />Renee Zellweger was heel goed als Ellen <0xE2><0x80><0x93> de enigszins wrokkige dochter die haar leven en haar baan in New York moet opgeven om naar huis te gaan en voor haar zieke moeder te zorgen. Ellen ontwikkelt zich via de film <0xE2><0x80><0x93> meer dan welke andere personage ook <0xE2><0x80><0x93> terwijl ze leert omgaan met zowel de sterke als de zwakke kanten van haar ouders. Haar relatie met haar vader (William Hurt) is heel interessant. Mijn eerste indruk was dat ze heel hecht waren, maar na een tijdje worden de wrijvingen in de relatie zichtbaar. Gekwetstheid was effectief als de afstandelijke echtgenoot <0xE2><0x80><0x93> afstandelijk, niet op een onverschillige manier, maar in de zin dat hij niet kan omgaan met wat er met zijn vrouw gebeurt en daar op verschillende manieren aan probeert te ontsnappen. Tot slot was Meryl Streep als de door kanker getroffen Kate heel overtuigend in de rol van Kate, die probeert de rest van haar leven op de meest bevredigende manier door te brengen en vervolgens om te gaan met de woede die ze voelt vanwege haar toenemende aftakeling. In zekere zin deed het kijken naar een gezin dat met dit soort crisis omgaat me een beetje denken aan 'De gewone mensen', hoewel deze film veel minder emotioneel intens was. (Met alle respect voor degene die de synopsis op het dvd-jasje heeft geschreven) maar op zijn eigen manier heel goed.