Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Mijn Architect is een geweldige film over Nathaniel Kahns zoektocht naar zichzelf via de erfenis van zijn beroemde architect, Louis Kahn, die sinds 1974 dood is. De film bouwt langzaam maar perfect op en wat begint als een schijnbaar verloren identiteitscrisis van iemand van in de veertig ontvouwt zich in een prachtig verhaal met een veel diepere betekenis voor het belang van liefde, verlies, familie en misschien nog wel belangrijker, ons levenswerk.<br />Ik had voor deze film nog nooit van Louis Kahn gehoord, hoewel ik wel vaag op de hoogte was van zijn werk. Door de woorden (goede en slechte) van Louis Kahns collega's krijg je een heel goed idee van wat Nathaniel gevoeld moet hebben toen herinneringen werden opgehaald en verhalen verteld. Soms leek het alsof deze mensen Nathaniel vertelden hoe hij over zijn vader moest denken. Terwijl ik naar elke herinnering luisterde, varieerde mijn eigen mening over deze man van mooi tot afschuwelijk, soms in een fractie van een seconde, zodat je een goed idee krijgt van de achtbaan die Nathaniels emoties moesten hebben genomen.<br />De laatste scène in Bangladesh maakte de film helemaal voor mij. De eerbied waarmee de mensen in Bangladesh over het werk van Louis Kahn spraken, bond alle losse eindjes mooi aan elkaar voor mij en, hopelijk, voor Nathaniel.<br />Ik denk dat Nathaniel Kahn eindelijk vond wat hij zocht.