Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In augustus 1981 was er in de filmwereld een country-achtige opwinding, grote successen als 'Urban Cowboy', 'Every Which Way But Loose' en 'Smokey and the Bandit' waren helemaal in. Om die reden vermoed ik dat de producenten van deze film 'Honky Tonk Freeway' kozen als titel in de hoop dat het de kas van de film zou spekken door mensen uit diezelfde 'Urban Cowboy'-scene aan te trekken. In plaats daarvan werd 'Honky Tonk Freeway' in de bioscopen gebombardeerd en ik vermoed dat dat ten dele komt door een slecht gekozen titel. Datzelfde probleem brengt hem nu op video en dat is jammer, want het is een vrij goede film en in een komische stijl. Wat er ook gebeurt, waarschijnlijk zal iedereen die zich 1981 kan herinneren ervan genieten.<br />Het is jammer dat deze film is gebombardeerd. Maar ik denk dat hij dat toch wel gedaan zou hebben als hij niet was opgezadeld met een slechte titel. Het is een film die zijn tijd vooruit is. Als je deze film nu ziet, zou je kunnen zien dat het duidelijk een vader of _oudoom_ is voor het soort komedie dat tegenwoordig wordt gemaakt. Want in zijn tijd was 'Honky Tonk Freeway' nogal vol toespelingen en een soort openhartigheid over het leven die pas veel later populair werd in de komedie. Hoewel het duidelijk een kind is van 'Airplane', is het volwassener, en hoewel het zeker geen 'Knocked Up' is, wijst het duidelijk in die richting. in die zin dat ze zich rustig houden en nooit denken dat iets wat ze doen iets anders is dan serieus. De grapjes zitten hem in de keuzes die ze maken om de nadruk te leggen en de camerabeelden en de manier waarop het beeld zelf en hun situatie eruit zien.<br />Maar wat meer is, 'Honky Tonk Freeway' is een echte tijdcapsule. Een geweldige blik op de uitzonderlijk vroege jaren tachtig. De mensen in deze film zijn gekleed en handelen als de gewone mensen van 1981. Het was duidelijk bedoeld om de tijd te weerspiegelen en een gevat commentaar te zijn op het alledaagse leven om hen heen.<br />Ik niet. Ik weet niet of je iets aan mijn recensie hebt, maar dit is echt een goede, soms zelfs uitstekende film die de moeite waard is om te huren als je wilt zien hoe veel gezichten die je tegenwoordig kent, eruitzagen toen ze dertig jaar jonger waren. Beverly D'Angelo is zo jong dat het soms moeilijk is om te beseffen dat ze het is. Dat geldt ook voor Beau Bridges en Terri Garr. Terry Garr stond op het punt om de ster van Hollywood te worden toen deze film 'Tootsie' werd, waardoor ze eindelijk een ster werd. Howard Hessmann was in 1981 de ster van de grote tv-serie 'WKRP in Cinncinatti'. Hij speelde de hoofdrol in de film, die van de ondeugende nacht-dj. Daniel Stern stond op het punt te doorbreken als ster als de volwassen verteller van het kindpersonage in de populaire 80's sitcom 'The Wonder Years'. Er zijn ook verschillende gezichten die we tegenwoordig niet meer kennen, het is leuk om Hume Crowyn en Jessica Tandy als een oud getrouwd stel op reis te zien. Jessica Tandy zou tien jaar later eindelijk haar Oscar in ontvangst nemen voor 'Driving Miss Daisy'. Er is ook de grote Geraldine Page in een van haar laatste filmoptredens. Hoewel ze een briljante carrière had gehad, kreeg ze haar Oscar pas vier jaar later, in 'Trip to Bountiful' uit 1985. En dat verdiende ze ook, en ze stierf heel kort na de uitreiking van die prijs.<br />En dan zijn er nog een heleboel andere gezichten in de film, acteurs die geen grote sterren zijn, maar wel heel veel bijrollen hebben gespeeld. Veel van hen komen je bekend voor, ook al weet je niet hoe ze heten.<br />Deze film is een leuke kleine afleidingsmanoeuvre. Een stel mensen met een verscheidenheid aan problemen vertrekt van verschillende locaties, ieder om zijn eigen, los van elkaar staande redenen, die allemaal, op een vaag Altman-achtige manier, in de richting van Florida gaan en zonder dat ze het weten een _rendevoux_ maken in het stadje Ticlaw, Florida, dat toevallig staat te duizelen van het feit dat het omzeild is door de onlangs gebouwde snelweg in de buurt, die geen afslag naar Ticlaw heeft gemaakt waardoor het stadje feitelijk van de kaart is geveegd.<br />En dat is ook waar deze film over gaat, fascinatie voor het hele idee van het snelwegsysteem, dat pas onlangs 'voltooid' was. Het had een generatie gekost om het te bouwen, vanaf het moment dat het rond 1960 door het Congres was goedgekeurd, vele jaren waarin verschillende onderdelen werden gebouwd en vervolgens 'levend werden' en in 1980 was het grootste deel van het systeem eindelijk gebouwd en allemaal met elkaar verbonden, en voor het eerst was de belofte van wat het interstatelijke systeem zou worden omgezet in wat het is. En de mensen waren er verrukt van. Rond 1980 was iedereen zo'n beetje een 'interstatelijke snelwegveteraan'. In die tijd had iedereen al delen ervan gebruikt en wist hij hoe het werkte en dat het anders was dan andere wegen omdat er geen rode lichten of stopborden waren, alleen maar op- en afritten, en dat hij naar plaatsen ging die vroeger minder toegankelijk waren. In 1980 kon iedereen overal comfortabel rijden zonder ergens voor te hoeven stoppen, behalve om te eten en te slapen en een badkamer te hebben. En dat was toen allemaal nieuw.<br />Het einde is anti-klimaat en is dat niet bevredigend hoewel het een spectaculair moment is. Wat het geweldig maakt is dat de reis niet de bestemming is die Honky Tonk Freeway tijdloos maakt ondanks het feit dat het zo'n product van zijn tijd is. Vergeet de titel; laat je in plaats daarvan door het verleden meevoeren.