Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een hilarische ruwe versie. Het acteerwerk en de plot zijn niet zo indrukwekkend, maar de dialogen blijven maar komen. Dit krijgt veel bijval, omdat het op het eerste gezicht een, nou ja, een slechte film lijkt, maar hij is zo geschift dat je er onwillekeurig om moet lachen. De spastische, opbeurende dialogen en grillige personages houden het op de been... Ik was vooral dol op Sharon, de Canuck uit Shrooms, hè? Maar degene die de show echt de das omdeed was Richards kleine broertje Andrew (Ira Heiden), zijn hoge gejammer was op de een of andere manier vertederend. De hele film schommelde.