Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik vond de eerste 90 minuten van deze film heel interessant, ook al waren een paar delen ervan belachelijk (d.w.z. het personage van Philip Seymour Hoffman). De laatste 60 minuten waren onsmakelijk en ik begon mijn belangstelling voor de film te verliezen. Het laatste uur leek een eeuwigheid te duren.<br />De film is goed geacteerd en ik begrijp wel waarom Rene Zellweger een Academy Award heeft gewonnen omdat haar personage zo interessant was. De film is ook prachtig gefilmd en het verhaal is emotioneel. Maar ik vond de boodschap slecht: dat is tegenwoordig in Hollywood niet zo verwonderlijk. In dit verhaal laat 'Inman' (Jude Law) het leger van de Confederatie tijdens de Burgeroorlog in de steek. Zijn reden: zijn vriendin mist hem en wil dat hij thuiskomt. Hij wordt ook gedesillusioneerd door de oorlog. (Kun je je voorstellen dat elke soldaat die in een soortgelijk schip zat het leger in de twee wereldoorlogen in de steek heeft gelaten?!)<br />Maar in deze film is dat natuurlijk allemaal volkomen acceptabel. Aan de andere kant, welke liberale filmmaker heeft ooit iets aardigs te zeggen gehad over het Amerikaanse leger? Om hun linkse inslag nog eens te benadrukken, stellen ze een soort burgerwacht op die achter deserteurs aan gaat als koelbloedige, zieke moordenaars. Nou ja, in de filmwereld, zoals we weten: goed wordt afgeschilderd als slecht en slecht is goed... en alleen liberalen zouden deserteurs afschilderen als helden.