Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Kogels waren dan misschien niet op zijn borst afgeketst, maar als mijn andere jeugdheld, Superman, was de Lone Ranger in alle opzichten het symbolische icoon voor mij. Hij vertegenwoordigde de waarheid, gerechtigheid en de Amerikaanse manier van leven in een klassieke westerse tv-omgeving, leefde volgens het principe dat hij nooit zijn wapen zou gebruiken om te doden, terwijl hij met zijn trouwe Indiase metgezel Tonto het Amerikaanse zuidwesten afstroopte om alle bandieten voor het gerecht te brengen. De komst van de tv bood een post-oorlogsgeneratie de perfecte gelegenheid om het ideaal te vinden in een raadselachtige gemaskerde man die opkwam voor recht en orde, terwijl hij vijf seizoenen lang, met een tussenpoos van bijna acht jaar, ongeëvenaard amusement bood. Vandaag had ik de gelegenheid om voor het eerst de volledige drie delen van de oorsprongsverhalen te bekijken, die beginnen en eindigen zonder de standaard openings- en sluitingssequenties die de continuïteit van het verhaal verstoren. Voor fans van de Ranger is dit de grote vader van alle westerns, die vertelt hoe Texas Ranger John Reid de hinderlaag van de Butch Cavendish Bende overleefde en hoe hij weer gezond werd gemaakt door een indiaanse vriend uit zijn jeugd. Tonto (Jay Silverhiels) noemt zijn metgezel een 'trouwe verkenner' en noemt hem Kemo-sabe. Ik heb verschillende interpretaties van de oorsprong van de term Kemo-sabe gelezen, maar ik ben tevreden met Tonto's verklaring. Te veel erin lezen leidt alleen maar af van het verhaal, net als de Engelse vertaling van 'tonto' uit het Spaans, die ik niet zal onthullen, want het is gewoon beter om het niet te weten.<br />Ik vond het heel knap hoe het oorsprongsverhaal de mystiek van de Lone Ranger creëerde, net als het zesde graf dat de illusie schiep dat alle Rangers in de hinderlaag in de canyon waren omgekomen. Je ziet nooit het gezicht van de man die de Lone Ranger wordt, omdat het altijd is afgewend of versluierd om zijn ware identiteit te verbergen. Zelfs de oorsprong van Silver is briljant behandeld; de stem van de verteller beschrijft de sterlingwaarde van de wilde hengst. Zou dat, zeg, kunnen verwijzen naar sterling... zilver? Daar kreeg ik de grootste kick van.<br />Natuurlijk biedt het kijken naar de afleveringen van de Lone Ranger van vandaag een beeld van hoe weinig verfijnd de serie was buiten het oorspronkelijke verhaal. Sommige zijn bijna g<0xC3><0xAA>nant maf, vooral als het gaat om een confrontatie tussen de Lone Ranger en een stel slechteriken, waarbij hij in het midden schiet om een pistool uit de hand van de eigenaar te slaan. En hoe zit het met dat kleine gebaar dat hij naar Tonto maakt als ze op het punt staan de slechteriken in een hinderlaag te lokken <0xE2><0x80><0x93> het is altijd hetzelfde gebaar, maar Tonto weet altijd wat het in andere omstandigheden betekent. Dan heb je de afleveringen waarin Clayton Moore zijn Ranger-masker afzet om een andere vermomming aan te nemen en een ander personage te spelen in dienst van het verhaal. Hij heeft zich zelfs een keer vermomd als een acteur die president Abraham Lincoln speelt om een schurk te ontmaskeren, met hoge hoed en al!<br />Weinig fans die ik tegenkom, weten dat de acteur John Hart Clayton Moore in het seizoen 1952/1953 verving in een contractgeschil dat Moore met de producenten van de serie had. Als je ooit die aflevering van _Happy Days_ hebt gezien waarin Fonzie zijn jeugdheld verafgoodt, zul je zien dat John Hart in de aftiteling staat. Of ik nu naar een Hart-aflevering kijk of niet, het gaat erom dat je naar de stem luistert; die van Moore is zo opvallend dat hij je meteen verraadt.<br />Als je ooit de kans krijgt om een paar van de laatste seizoenkleurenafleveringen te zien, kun je je geluk niet op. De versies die ik op VHS heb gezien, zijn absoluut schitterend, hoewel ik niet weet of er commerciële afdrukken beschikbaar zijn. De meeste zwart-witafleveringen zijn door een aantal distributeurs in verschillende configuraties opnieuw verpakt, dus het moet geen probleem zijn om die in handen te krijgen. Als je niet naar iets anders kijkt, geeft dit je alle smaak en opwinding die je nodig hebt om de verbeelding te prikkelen van een van de beroemdste helden van het Westen.