Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb alleen het eerste deel gezien en kwam tot de conclusie dat ik niets zou missen als ik niet naar de tweede aflevering zou kijken. De film was oké, maar afgezien daarvan was de plot net zo burgerlijk en alledaags als elk ander oorlogsverhaal. De acteurs en actrices spelen hun personages zonder enige passie, en de opvulling is echt slecht (Heiner Lauterbach met zijn witte haar en Kai Wiesinger respectievelijk, alsof wat geverfd wit haar hun meer waardigheid en gezond verstand zou kunnen geven). Ik bedoel, als je meer dan twee of drie films over de Tweede Wereldoorlog hebt gezien (zoals de meesten van ons) dan weet je wat ik bedoel. Je zou alleen maar de moeite nemen om een derde of vierde film te zien als die nieuwe inzichten of nieuwe wendingen in de plot belooft. Maar Roland Suso Richter lijkt daar bang voor te zijn, je kunt zijn angst bijna ruiken om niet te voldoen aan de bourgeois en jejune verwachtingen van het conservatieve ZDF-tv-kanaal terwijl je naar deze film kijkt. Er zijn miljoenen euro's uitgegeven om saaie en fantasieloze Duitse films te maken. Die miljoenen euro's hadden besteed kunnen worden aan drie of vier onafhankelijke films, maar nee, laten we een regisseur die een film maakt waarin de mensen te horen krijgen dat oorlog met rationele middelen verklaard kan worden, zijn gang laten gaan. 'Ik zal je vertellen hoe oorlog eruitziet! Of geef me een miljoen euro en ik maak een betere film dan deze troep!' En nog iets: hoe komt het dat Duitse films alleen voor de Oscars genomineerd worden als ze over de Tweede Wereldoorlog of de Holocaust gaan? Waarschijnlijk omdat dat het enige is waar het Duitse filmen goed in is. En dat moet ons aan het denken zetten, nietwaar?