Wat is het sentiment van de recensie?

36. Het ziekenhuis (komische film, 1971) Een reeks noodgevallen heeft het Manhattan Hospital in zijn greep. Patiënten sterven links en rechts als gevolg van overbevolking en onbekwaam personeel. Wanneer een inwonende arts betrokken raakt bij de sterfgevallen, wordt de hoofdpatholoog-anatoom, dr. Bock (George C. Scott) erbij gehaald om een onderzoek in te stellen. Nadat hij te lang als arts heeft gewerkt en zelf een midlifecrisis doormaakt, vindt dr. Bock het moeilijk om door te gaan. Hij besluit zelfmoord te plegen. Maar dan ontmoet hij Barbara (Diana Rigg), een jonge hippie-schoonheid. Wiens scherpe inzichten in het leven helpen de gedeprimeerde Bock.<br />Critique: Zwarte komedie met een 'tour de force'-optreden van de ervaren acteur George C. Scott. De eerste helft van de film ontvouwt zich als een melodrama en geeft een vrij goed beeld van het ziekenhuisleven en de puinhoop die het soms is. Maar dan, als alles lijkt te zijn voorbereid op een dramatische climax, wordt het een slapstick-komedie. Als het script van Paddy Chayefsky zijn dramatische sfeer had behouden, zou ik me afvragen of Scott er met een andere beste acteur, Oscar, vandoor zou zijn gegaan (hij had het al eerder gewonnen, 'in absolutie', het jaar daarvoor). Zijn instorting (zelfmoord)scène is een van de meest hartverscheurende in de geschiedenis van de film.<br />QUOTE: Dr. Bock: '... gisteravond zat ik in mijn hotelkamer de puinhoop van mijn leven te overdenken en over zelfmoord na te denken. 'Ik kan het niet. Je bent een dokter, een genezer, je bent een noodzakelijk iemand, je leven is betekenisvol. En dan... kom ik erachter dat een van mijn dokters door een paar verpleegsters is vermoord... hoe moet ik mijn gevoel van betekenis in het aangezicht van dit alles in stand houden?'