Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb deze film twee keer gezien, een paar jaar geleden op de universiteit, en afgelopen weekend nog een keer. Hoewel ik er de eerste keer een absolute hekel aan had, besloot ik hem nog een kans te geven. Terrence Malick is duidelijk een gerespecteerd regisseur, en het lijkt erop dat de lmcb-kijkers de film in elk geval heel hoog hebben zitten. Maar helaas lijkt het erop dat mijn smaak helemaal niet is veranderd.<br />Waar moet ik beginnen? Om te beginnen is het verhaal van Linda Manz afschuwelijk. Haar stem is zo irritant met dat afschuwelijke New Yorkse accent (probeer me er alsjeblieft niet van te overtuigen dat mensen uit Chicago zo praten <0xE2><0x80><0x93> dat doen ze niet). Ze gaf zelf toe dat ze gewoon ging zitten en over willekeurige dingen praatte, wat haar nog niet tot een getalenteerde actrice maakt. 'Ze acteert niet eens! Toen ik op IMDb kwam, verwachtte ik te zien dat ze uit elkaar gescheurd zou worden, want haar optreden is gewoon zo ontzettend lachwekkend, maar de mensen leken het eigenlijk wel leuk te vinden! Ze is gewoon in alle opzichten onaantrekkelijk - ik bleef maar hopen dat Malick haar gewoon zou vermoorden.'<br />De andere acteurs waren prima, maar zeker niet bijzonder. Adams was waarschijnlijk de sterkste van de cast, maar ze had ook de enige fatsoenlijke rol. Behalve de oude man - die was behoorlijk goed.<br />Over acteren gesproken, hoe kon Shepards personage zo belachelijk stom zijn? Hij geloofde in die 'broer en zus'-act omdat... eh, waarom zou hij dat geloven? Bill en Abby namen elke gelegenheid te baat om lichtgeraakt te zijn, alsof ze dat niet deden.' De Boer realiseert zich niet dat hun leven afhing van hun gedrag op een zeer platonische manier. Het was gewoon niet te geloven. En uiteindelijk, na een aanzienlijke tijd, beseft de Boer dat: 'O mijn god, ze zijn samen!' Dan gaat hij met een pistool achter Bill aan, maar in plaats daarvan lijkt hij in Bills hand te struikelen en eindigt hij met een dodelijke steekwond.<br />Nu we het daar toch over hebben, het lot van de personages was net zo stom (en, mag ik wel zeggen, lui). Natuurlijk moet Bill sterven <0xE2><0x80><0x93> zou het saaier kunnen zijn dan in een vijver te worden doodgeschoten door een stel smerissen? Abby gaat verder met haar gelukkige leven, ze stapt in een trein en is heel tevreden over de manier waarop alles is gelopen. En de irritante verteller vindt willekeurig haar nietsnut van een vriend en ze wandelen samen de zonsondergang tegemoet. Maar dat geeft niet, want Malick heeft me toch nooit een reden gegeven om me om de personages te bekommeren.<br />Wat de plot betreft: deze film sleept zich eindeloos voort zonder dat er sprake is van een echte plotwending of ontwikkeling. Ik kan niet geloven dat hij maar vierennegentig minuten duurt <0xE2><0x80><0x93> ik had kunnen zweren dat ik een dikke drie uur op mijn stoel heb gezeten. De plotselinge sprinkhanenramp was alsof de bijbel me in het gezicht werd gesmeten; ik heb geen enkele moeite met metaforen en toespelingen, maar dit ging echt te ver. De boodschap was duidelijk: 'Trouw niet om geld of er zullen slechte dingen met je gebeuren.' Heel origineel.<br />Ik begrijp die 'Dagen van hemel'. De film van Terrence Malick is, net als alle films van Terrence Malick, bedoeld als een kunstwerk. En ik ben het zeker met je eens dat de cinematografie eenvoudigweg verbluffend is, en dat de magische uuropnamen een uniek aura aan de film geven. Maar ik heb meer nodig dan mooie beelden om van een film te kunnen genieten, en deze film deed me dat gewoon niet.