Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik gebruik 'Princess Raccoon' (om de film zijn niet helemaal correcte Engelse titel te geven) als lakmoesproef voor het gevoel voor humor van mijn vrienden. Ofwel ze blijven er koud en verbijsterd onder <0xE2><0x80><0x93> zoals duidelijk het geval was bij verscheidene andere commentatoren op deze site <0xE2><0x80><0x93> ofwel het resulteert in dubbel gelach, een onbetwistbaar brede grijns en af en toe een kreet van bewondering.<br />Het gelach komt voort uit de volmaakte mengeling van parodieën in hedendaagse stijl. Tot de doelwitten behoort een boeket van klassieke Japanse en westerse toneelvormen, van Kabuki tot de late Shakespeariaans en Spaanse renaissancechristelijke fantasie; de armzalige leegte van de moderne Amerikaanse en Europese musical, getuige een reeks willekeurige tap- en rap-dansnummers en een paar heel grappige banale teksten, allemaal gechoreografeerd met liefdevol 'amateur'. Ik heb niet meer zo hard gelachen om dit soort films sinds Ken Russells buitensporige muzikale deconstructie in 'The Boyfriend'.<br />Het gegrinnik komt voort uit de slimme tekstuele subversie van de Japanse legende, verteld in een traditionele 5-act structuur die doet denken aan de toneelstukken van de 17e-eeuwse meester Chikamatsu. Net als in zijn werk is het verhaal vooruitgesneld in een mengeling van liederen, voordracht, hoogdravende poëzie en lage komedie <0xE2><0x80><0x93> hier het koken van de incompetente ninja Struisvogel door boeren in de illusie dat hij een tanuki-wasbeer in menselijke gedaante is. Dit alles hangt op de een of andere manier met elkaar samen en het is zelfs nog opmerkelijker dat het de emoties van de toeschouwer weet te prikkelen door de wirwar van culturele verwijzingen.<br />In werkelijkheid draagt 'Prinses Raccoon' zijn pan-culturele kledij met een verleidelijke lichtheid, en daar komen de kreten van verbazing om de hoek kijken. Visueel is de film <0xE2><0x80><0x93> opnieuw, net als Russells meesterwerk <0xE2><0x80><0x93> een traktatie, een bonte kleurenpracht met op de achtergrond gedigitaliseerde klassieke Japanse beelden van schermen en prenten, over-de-topkostuums en toneeldecors, vermengd met adembenemende live-actiescènes op zomerse velden en aan zee. Je zult ervan houden of er een hekel aan hebben, maar het heeft geen zin om krijt te bekritiseren omdat het kaas is; en 'Prinses Raccoon' In de eerste plaats is het niet alleen een boosaardige, maar ook een liefhebbende afkeuring van onze hedendaagse culturele leegte, zowel in het oosten als in het westen. Bravo!