Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Glimlachen om niet te schitteren in de Tweede Wereldoorlog.<br />We hebben heel wat documentaires over de Tweede Wereldoorlog op de televisie uitgezonden. Zonder enige informatie in een encyclopedie of filmboek op te zoeken, lijkt het erop dat dit oude geheugen zich de meeste namen geheel op eigen kracht kan herinneren.<br />Er was CRUSADE IN EUROPE, dat was de titel van de oorlogsherinneringen van een generaal van het leger en later van Dwight D. Eisenhower, de 33e president van de Verenigde Staten van Amerika. Het vertelde het verhaal van het conflict in Europa zoals dat door de opperbevelhebber van de geallieerden werd bekeken.<br />Er was ook een CRUSADE IN THE PACIFIC (onderwerp van de reportage) waar ik me niet veel van herinner. Krantenman/auteur Jim Bishop was de gastheer/navigator van BATTLELINE. De serie was een coproductie van de British Broadcasting Corporation en de American Broadcasting Company. Hij werd voor het eerst uitgezonden in het seizoen 1960-1961 hier in de Verenigde Staten en gaat er prat op dat Richard Burton de woorden van Sir Winston heeft gesproken.<br />Het is de productie uit 1952 van de NBC Television Network over ons onderwerp van dat moment, _The Victory at Sea_, die met kop en schouders boven de rest uitsteekt.<br />Om te beginnen moet de productie een aantal jaren van zorgvuldig en letterlijk doornemen van duizenden uren film hebben gevergd. De filmopnamen waarnaar hier werd verwezen waren de officiële opnamen die waren gemaakt door leden van de strijdkrachten van de Verenigde Staten, onafhankelijke journaalfilms, filmopnamen van onze andere Verenigde Naties, en van opnamen van nazi-Duitsland, fascistisch Italië en keizerlijk Japan.<br />Toen dat eenmaal was gedaan, moesten de verschillende overeenkomstige films worden ingeknipt en bewerkt tot een serie afleveringen van 1/2 uur. Dit werd met grote vaardigheid gedaan, omdat er zoveel scènes veranderden, of het nu abrupt gebeurde of dat het werd ingekort. De aanblik van elke aflevering lijkt even gladjes alsof het een enkel filmproject was. Het schrijven van het Gesproken Woord voor deze schitterendste film van het echte leven was niet minder verbazingwekkend en uniek. De gepolijste en betekenisvolle welsprekendheid verspilt geen woord en overdrijft soms zelfs de beschrijving van de actie, in plaats van die te overdrijven. Het verhaal wordt verteld door de heer Ralph Graves, een getalenteerde acteur van toneel, film, radio en televisie. Hij heeft zeker een zekere mate van onsterfelijkheid verworven door zijn in goud getinte vertolking van de geschreven episodebeschrijvingen.<br />Tenslotte geniet VICTORIE AT SEA de luxe van een originele partituur, zowel als openingsthema als bijkomstige muziek, geschreven door Richard Rodgers van Broadway-beroemdheid. In de ware zin van het woord.<br />De Classical Arrangement werd gespeeld door het NBC Sympphony Orchestra onder leiding van Robert Russell Bennett, en sinds de eerste uitgave, 55 jaar geleden, is het als soundtrack/cassette/compact-cd voortdurend beschikbaar en in omloop geweest! En dat is eigenlijk geen wonder, want het is juist deze muzieknoten die zo betoverend zijn voor de kijker/luisteraar. Ze vormen het glazuur op deze taart.<br /><0xE2><0x80><0x93> Sir Winston Churchll, de oudste generatie, had ook een prachtige en zeer gedenkwaardige originele partituur. Ook die werd gecomponeerd door Mr. Rodgers.<br /><br />We hadden nog een extra 'Ace in the Hole' in ons huis in de persoon van onze Vader, de Laatste Clement J. Ryan (1914-1974). Mijn vader had tijdens de oorlog bij de Amerikaanse marine gediend en was daar in 1943 of 1944 ingelijfd. Onze vader was altijd in de buurt om de situaties die in de serie waren afgebeeld nader uit te leggen en toe te lichten.<br />Hij en onze moeder, de nu 90-jarige Bertha (geboren Fuerst) Ryan, hadden mijn oudere zus Joanne (1942-90) al als pendant.