Is deze recensie positief of negatief?

Cooley High was eigenlijk een drama met hier en daar een komische noot. Het was een afspiegeling van het leven op de middelbare school in die tijd. Ik heb van 1976 tot 1979 op Coolidge High in Washington, D.C. gezeten en veel van wat er op Cooley High gebeurde, was een dagelijkse gebeurtenis op Coolidge. Na de film begon iedereen Coolidge zelfs 'Cooley High' te noemen. High worden, dobbelen, achter meisjes aan zitten, feestjes in het souterrain en vechtpartijen, dat was voor velen in D.C. in die tijd het leven op de middelbare school. Ik kan Motown niet vergeten, want de muziek van Motown begon en eindigde menig dag in de jaren zeventig. De hits bleven maar komen. Maar Cooley High geeft een menselijk tintje aan de gekte, want toen het er echt op aankwam, hielden mijn klasgenoten en ik veel van elkaar. En net als bij de personages in Cooley High was er ook een leven na de middelbare school, maar er ging niets boven elke ochtend wakker worden en elke dag ten volle beleven, van het eerste uur tot het zevende uur. Dertig jaar later vieren we die goede tijden. Cooley High is beslist een periode die mettertijd alleen maar beter wordt, want of je het nu leuk vindt of niet, het enige wat er nog over is van die tijd zijn herinneringen, goede en slechte.