Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is misschien wel de belachelijkste rotzooi die ik ooit heb gezien. Drie verhalen die niets met elkaar te maken hebben, over volkomen stompzinnige en willekeurige dingen, worden af en toe onderbroken door een bus en een saaie monoloog van een domme man over relaties. God mag weten waarom er zo veel mensen bij betrokken zijn geraakt. Hoogtepunten: de groene koelkastman die Jean-Paul Sartre leest, de dinergast van de slonzige man en haar paardenmesthaarproducten, een irrationele, onredelijke vrouw in de derde korte film, die een man van een misdrijf verdenkt alleen omdat hij belangstelling heeft voor haar algemene activiteiten, Blowers.<br />Blijkbaar moet ik nog een paar regels gebruiken, dus kan ik net zo goed nog een paar stomme dingen over de film zeggen. De eerste film gaat over een man die in een pratende auto rondrijdt en de onredelijke eisen van de auto gehoorzaamt, zonder enige aanwijsbare reden. De enige manier waarop je deze film zou kunnen bekijken, is als je blind was en andere slopende gebreken in je persoonlijkheid en je hersenen had. Het is op een ironische manier grappig, maar ook buitengewoon vermoeiend, alsof je gedwongen bent heel lang op een vlekkerig tapijt te kauwen.