Wat is het sentiment van de recensie?

Een tv-versie van het Hart der Duisternis leek een goede manier om meer inzicht aan het boek toe te voegen, maar dat was een verkeerde veronderstelling. De film maakte het nog erger. Ik was zeer teleurgesteld over bijna alles in de film. Ik hoopte dat de film mogelijk zou helpen om de stukjes van het boek aan elkaar te passen die ik niet begreep, maar dat gebeurde niet. Ik was nog steeds in de war. Het is zo'n film die je het gevoel geeft dat het leuker zou zijn om het gras te zien groeien in plaats van naar de film te kijken. Niet echt iemands ding. Het was een afschuwelijke, saaie en trage film. Om te beginnen moet Nicolas Roeg behoorlijk wanhopig zijn geweest toen hij besloot om van het toch al saaie boek een film te maken. Het is een gegarandeerd verlies. Het is net zoiets als een messengevecht, maar dan zonder het mes op het aanrecht. De mesloze persoon gaat verliezen; en in dit geval was Roeg de mesloze persoon. Het enige wat ik over de film heb gehoord zijn nare dingen, en de film verdient het om die nare dingen te zeggen. Toen ik de film zag, kreeg ik de indruk dat de mensen die de film hadden gemaakt het boek alleen maar vluchtig hadden doorgenomen om de belangrijkste punten te weten te komen. En hoewel de film de hoofdlijn van het boek volgde, liet hij heel wat details weg en veranderde hij ook het einde. Daar ben ik geen fan van. Roeg liet alles weg toen Marlow en zijn bemanning op het Russische zeemanskamp stuitten, en in dat kamp vonden ze het boek. En het was ook niet te zien toen ze in het kamp op een bord stuitten waarop stond: 'Hout voor u. Schiet op. Kom voorzichtig naderbij' (Conrad 110). En aan het eind van het boek sterft Kurtz op de boot, niet in het binnenstation. <br /><0x3E> Integendeel, Nicolas Roeg heeft tijdens het maken van zijn film één goede daad verricht; hij slaagde erin een paar behoorlijk fatsoenlijke acteurs in dienst te nemen om in de film te spelen. Zo kocht hij bijvoorbeeld Tim Roth en John Malkovich, die beiden later een succesvolle carrière zouden hebben. Door dit te doen voegde hij iets toe aan de afschuwelijke film. En hoewel ik zijn boek aan flarden scheur, heb ik toch enig respect voor hem, want er is heel wat moed voor nodig om te proberen The Heart of Darkness op me te nemen. Het is niet bepaald de gemakkelijkste roman om in een film te vertolken. Maar het is een dappere poging! Ten slotte: als iemand om wat voor reden dan ook deze film wil zien, stel ik voor dat hij eerst Hart van Duisternis leest. Op die manier krijg je alle scènes die er in de film zijn weggelaten en raak je niet helemaal de draad kwijt als je ernaar kijkt. Maar ik stel echt voor dat je het boek niet leest en dat je echt niet naar de film kijkt; beide zijn een totale verspilling van je tijd. Geloof me. Ik werd door mijn leraar Engels gedwongen beide te lezen, en nu wou ik dat het boek en de film niet bestonden. Als het boek of de film wordt nageplozen, veel succes!