Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'N-io e Napoleone', die vanmorgen voor de pers werd gedraaid op het filmfestival in Roma, is een heerlijke film. Om te beginnen kan hij rekenen op geweldige productiewaarden, zoals maar heel weinig Italiaanse films tegenwoordig kunnen, met prachtige decors en kostuums. De cast is ook geweldig. Regisseur Virz noemt de jonge hoofdrolspeler Elio Germano voortdurend 'een jonge De Niro'. Nu gaat hij natuurlijk een beetje te ver, maar de jongen kan zeker goed acteren. Ik vond zijn optreden geweldig en hij deed het geweldig met zijn (tuscan) accent. Daniel Auteuil is een geweldige acteur en deed het heel goed als Bonaparte. Het is echt geweldig om hem in het Italiaans te zien acteren, ik hoop hem heel snel weer in Italië te zien werken. De bijrollen waren ook goed <0xE2><0x80><0x93> mensen als Valerio Mastrandrea of Sabrina Impacciatore lijken misschien een onwaarschijnlijke keuze, maar ze speelden allemaal goed. Zelfs Massimo Ceccherini, die vooral bekendstond om zijn optreden in zijn eigen debiele films en vulgaire tv-series, paste goed en was zelfs grappig. Het dieptepunt van de cast was de 'Diva' Monica Bellucci. Oké, ze was iets beter dan gewoonlijk, maar ze slaagde erin om er zelfs in de rol van barones Emilia volkomen onnatuurlijk uit te zien (en te klinken) en gebruikte daarbij, met een flinke dosis zelf ironische humor, haar eigen _umbro_ accent. Het script, van veteraan Furio Scarpelli en Virz zelf, is slim, met veel lachsalvo's en ook een paar heel emotionele momenten. Natuurlijk was ik verbaasd over het einde. De boodschap is een beetje dubbelzinnig: de hele film zegt dat politieke idealen je tot blinde haat kunnen brengen, maar als je dichterbij komt, kom je erachter dat het voorwerp van je haat uiteindelijk een klein mensje is, net als iedereen, soms grappig, soms verdrietig, soms zielig, zodat het plotseling moeilijk is om hem te haten; en dan, in de laatste paar minuten, staat dat het uiteindelijk toch beter zou zijn geweest om hem in het begin door zijn hoofd te schieten. Persoonlijk heb ik een hekel aan dat idee. _Io e Napoleone_ is nog steeds een aardige film, de beste die tot nu toe op het Festival is vertoond (de andere was _Fun and the Hoax_). Mijn score is 8/10.