Wat is het sentiment van de recensie?

Als je James Bond wilt imiteren, is het een briljant idee om een hoofdrolspeler te vinden die zowel op Sean Connery als op Leonard Rossiter lijkt, dus stap Jean Dujardin naar voren, die perfect de Connery-grijns weet te vangen die gemaskeerd wordt door een glimlach, plus de zelfmisleiding van Rossiter die denkt dat hij beminnelijk is. Dujardin speelt het spel als een Clouseau die zijn mannetje staat in karate. Het complot is dat hij op zoek is naar Onze Man in Schokking, die op mysterieuze wijze verdwenen is, en dat omvat onwaarschijnlijkheden als een nazi-cel die in een piramide verborgen zit. Als er al een onaangename kant aan zit, dan is het de hoofdrolspeelster, Berenice Bejo, die de sensualiteit van een niervetpudding heeft en die door Aure Atika wordt overschaduwd, zij het maar net. Het is maar één keer te zien, maar dat is dan ook alles.