Is deze recensie positief of negatief?

Ik geloof niet dat ik de enige ben als ik zeg dat 2005 niet bepaald goed is geweest voor het horrorgenre. Terwijl 'Vervloekt', 'Verstoppertje', 'De Ring Twee' en 'De Amityville Horror' allemaal glimpen van interesse en potentie boden, zijn er meer missers dan hits geweest. Voor bewijs, zie: 'Witte Herrie', 'Boogeyman', 'Het Jasje', 'Mindhunters' en 'Alleen in het Donker'. Stel je mijn verbazing voor toen 'House of Wax', strak geschreven door broer en zus Chad en Carey Hayes, een... nou ja, een verrassing bleek te zijn.<br />Carly Jones (Elisha Cuthbert) is een jonge vrouw die op reis is met haar lastige broer Nick (Chad Michael Murray) en haar vriend Wade (Jared Padalecki). Ze zijn, samen met Paige (Paris Hilton), Blake (Robert Ri) 1987) en Dalton (Jon Abrahams), in de hoop kaartjes te scoren voor de laatste footballwedstrijd van het seizoen. Onderweg krijgen ze autopech en zijn ze gedwongen een troosteloze stad binnen te gaan waar niets is wat het lijkt te zijn.<br />Toen ik dit hoorde, een remake van de klassieke Vincent Price B-film, rolde ik met mijn ogen. Ik wilde er niet eens aan denken welke ramp de eerstejaarsregisseur Jaume Serra voor zijn publiek had bekokstoofd. In een tijd waarin de meeste belangrijke horrorfilms een teleurstelling zijn, met slecht geschreven tekst, statische regie en amateurtoneel, beschouw ik mezelf als een geluksvogel dat Serra en de gebroeders Hayes het op zich hadden genomen om een goed, ouderwets spookfestijn te maken. In tegenstelling tot de teleurstellingen die ik al eerder heb genoemd, heeft deze film geen trucjes in huis en gebruikt hij elke filmtruc uit het boek om iedereen precies te geven waar hij of zij voor kwam.<br />Ik ben blij dat de familie Hayes de tijd en moeite heeft genomen om sympathieke en geloofwaardige personages te creëren, waardoor de gebeurtenissen des te urgenter worden. Het geeft de jonge acteurs die hen spelen ook iets om zich aan vast te klampen. Net als in 'The Girl Next Door' bewijst Elisha Cuthbert aan het publiek wat een goede actrice ze in werkelijkheid is. In de remake van 'The Texas Chainsaw Massacre' in 2003 bracht Jessica Biel tegenstanders tot zwijgen door een rauwe en emotionele voorstelling te geven, die de kijker meteen bij de les hield. Hier doet Cuthbert hetzelfde. Chad Michael Murray ('Een Assepoesterverhaal') in een van zijn eerste, meer volwassen rollen is geen lanterfanter als Nick. Murray straalt charisma en een harde kant uit, plus nog wat indrukwekkende atletische kwaliteiten. Murray en Cuthbert passen perfect bij elkaar en hebben een tastbare, familiale chemie.<br />Meer dan wat ook hebben de pers en het Amerikaanse publiek zich te goed gedaan aan Paris Hiltons grote acteerdebuut. Zoals ik al verwachtte, brengt Hilton zichzelf niet in verlegenheid. In feite is ze net zo goed als ieder ander in de film (doe ermee wat je wilt). Net als Cuthbert en Murray heeft Hilton de uitstraling van een filmster. Ze is sexy en speels. Ik kan geen reden bedenken waarom ze de slechtste rol van de film heeft gekregen.' De film krijgt een slechte ontvangst, behalve dan dat ze haar alleen maar pesten. Jared Padalecki (Gilmore Girls van de tv) slaagt er memorabel in zijn rol te overtreffen. Robert Richard (Nicht Skeeter van de tv) en Jon Abrahams (ontmoet de ouders) hebben niet veel om mee te werken, maar ze krijgen het voor elkaar. Met slechts één scène maakt Damon Herriman ('Sky') een onvergetelijke indruk, en zijn aanwezigheid hangt boven de rest van de film. Ten slotte is Brian Van Holt ('Basic') geweldig en bedreigend in een dubbele rol.<br />Opnieuw moeten de scenarioschrijvers de eer opstrijken voor het vermijden van clichés waar mogelijk. Ondanks de algemene opinie is 'House of Wax' voor een groot deel van zijn looptijd nogal onvoorspelbaar. Neem dit bijvoorbeeld: het lijkt alsof de moordenaar uitgeschakeld is en Carly zich bukt om iets uit zijn zak te halen. Wat verwacht je dat er zal gebeuren? Kijk naar de film en je zult begrijpen wat ik bedoel. Het is ook verfrissend om een horrorfilm te zien waarin de personages ook maar een greintje gezond verstand tonen.<br />In tegenstelling tot de meeste horrorfilms leidt het opwindende werk van John Ottman nooit af. Maar net als bij de andere producties van Dark Castle zijn de visuele aspecten van 'Wax' prijzen waard en tillen ze de film boven zijn genrekenmerken uit. De talenten van filmregisseur Stephen F. Windon, productieontwerper Graham Walker, art director Nicholas McCallum en redacteur Joel Negron benadrukken de demonische beelden. Over beeldvorming gesproken, ik denk dat de bloedhonden dolblij zullen zijn met de vele make-up-effecten en trucs die hier in het verschiet liggen. Elke sterfscène is meer maagverkrampend dan de vorige. Gezien zijn verleden in muziekvideo's en reclames is het duidelijk dat Jaume Serra een goed oog voor stijl heeft. Zijn 'in je gezicht'-benadering is een grote aanwinst voor het succes van deze film. Net wanneer je denkt dat de camera weg zal draaien, doet hij dat niet. Hij is ook een bijzonder goed gebouw met dikke lagen angst en sfeer. Een uitmuntend shot is onze kennismaking met de moordenaar, terwijl hij langzaam uit een valluik tevoorschijn komt. Als ik in de minderheid ben, geef ik dat meestal toe (Hou je kop, oké? Ik vond 'House of 1000 Corps' goed!). In dit geval ben ik ervan overtuigd dat de criticasters het bij het verkeerde eind hebben. Ik weet niet waarom mensen zo moeilijk doen over deze film, aangezien hij veel beter is dan recente genrefilms. Misschien zijn ze bang om toe te geven dat een horrorfilm met Paris Hilton in de hoofdrol misschien wel de moeite waard is om naar te kijken... Wie weet? Dit is een horrorfilm, en een prijzenswaardige stijlvolle en effectieve horrorfilm bovendien. Ik ben al mijn hele leven een horrorfan, dus het enige wat ik kan zeggen is dat ik met volle teugen heb genoten van 'House of Wax', in al zijn lugubere en sadistische glorie. Ik beschouw het zonder meer als een geweldige prestatie in de moderne horror, en (samen met 'Sin City') als de eerste volledig bevredigende release in 2005.