Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Lucio Fulci, die later bekendstond om zijn grafische horrorfilms als The Beyond en Zombie, was jaren eerder een meester van de Italiaanse _giallo_ (in het gezelschap van Argento en Bava) met films als A Lizard In A Woman's Skin en zijn meesterwerk, Don't Torture A Duckling. Deze film heeft alle elementen van het Italiaanse mysterie/thriller-genre dat bekendstaat als de _giallo_, maar trekt de kijkers echt naar zich toe door elke sleutelfiguur met een skelet in zijn/haar eigen kast te hebben. Dit zorgt ervoor dat je evenveel detectivewerk doet als de detectives in de film zelf. De jonge, rijke vrouw die zich zo verveelt dat ze de mogelijke slachtoffers seksueel uitdaagt, de verslaggever die graag knoeit met een plaats delict om een betere foto te krijgen, de vrouw uit de stad met een geestelijk gehandicapte dochter, de plaatselijke heks, de dorpsgek... de lijst gaat maar door, en je moet in gedachten aantekeningen maken als een echt spel om te spelen en op te lossen. Het staat vast dat geen enkele Amerikaanse studio zelfs maar zou hebben overwogen om een film met zo'n sterke inhoud te maken, en dat is precies de reden waarom dit zo'n bevredigende film is (ondanks een paar ongebruikelijke accenten voor de regie) en de mensen die hem gaan zien nog lang na het zien van de film zullen blijven praten over de betekenis ervan. Zoals het gezegde luidt: ze maken ze tegenwoordig niet meer zo, dus zorg dat je een exemplaar krijgt en koester een belangrijke film als deze!