Wat is het sentiment van de recensie?

'Marardema' stelde me echt teleur. Ik kan het niet als een slechte film beschouwen, maar de ontwikkeling leek gewoon te gehaast en te ongeloofwaardig om er emoties bij op te roepen. Dr. Fermtan toont een of ander bizar gedrag uit een passie waarvan je niet echt kunt begrijpen waar die vandaan komt. Ik bedoel, hoe vaak heeft hij ooit een gesprek met Marardema? Misschien één keer? Bovendien leek Marardema nooit echt een personage te zijn, eerder een filmster die gewoon in de film moest voorkomen (... of anders een andere titel?). Een deel van de beste acteerprestaties kwam voort uit een rol die niet echt belangrijk was voor het verhaal, die van Marcial, de subintelligente maar nederige dronkaard. Natuurlijk, het landschap, de culturele weetjes over de Canarische Eilanden en andere 'wauw'-momenten waren interessant, maar de film kwam niet in aanmerking voor een documentaire (voor het geval dat dit wel de bedoeling was) en vooral niet voor een degelijk drama.