Wat is het sentiment van de recensie?

We hebben een personage dat Evie heet. Evie wil gewoon een goed mens zijn. Ze is aardig, vriendelijk, glimlacht vaak, maar is op een vreemde, wrede manier eerlijk. Evie heeft ook een geheim. Haar idiot-savant-zus heeft originele gedichten voorgedragen, wat de gemeenschap enthousiast maakt over het schrijven van de zus. Helaas is het Evies poëzie. Terwijl hun moeder weer gelukkig begint te worden en de buurjongen belangstelling toont voor Evie, probeert Evie erachter te komen wat ze echt wil.<br />Wat je in gedachten moet houden als je naar deze film kijkt, is wie Evie werkelijk is. Voor zo'n wreed eerlijk iemand die het niet erg vindt om Ivy League-types te vertellen dat ze dat niet doet. Het zou vreemd zijn als ze in staat zou zijn een leugen te vertellen. Voor iemand die zo gelukkig en vrolijk is, is ze nogal emotieloos als het op bepaalde kwesties aankomt. Dat zijn geen karakterfouten, dat is de ontwikkeling van de plot, en ze betekenen veel meer dan ze op het eerste gezicht lijken.<br />Dit is voornamelijk een soort melodrama: een personage liegt, de persoonlijkheid van de andere personages drijft hen door het drama van relaties die op het spel staan. Maar wat het schrijven betreft is het heel fris en stoutmoedig. Het acteerwerk helpt het schrijven heel goed (misschien had de idiot-savant-zus beter gespeeld kunnen worden) en het is een waar genoegen om naar te kijken. Het is geen slechte film, en Evies wereld is gehuld in kleur en licht, wat voor prachtige beelden zorgt, maar hij is niet erg consistent. Het is niet zozeer een tekortkoming als wel een gevolg van een lage productiewaarde, maar binnen diezelfde waarde is er sprake van een goed verhaal en echte aandacht voor de personages. Dus hoewel het geen perfecte film is, is het zeker een plezierige.<br />-PolarisDiB.