Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Persoonlijk heb ik een zwak voor horrorfilms die zich afspelen in ziekenhuizen en gestichten, dus ik had een goed gevoel toen ik deze 'Don't Look in the Basement' zag, ook al is de reputatie twijfelachtig. Nou, ik bleek gelijk te hebben! Dit is geweldig, goedkoop vermaak met een paar efficiënte schokken en verrukkelijk absurde personages. Je moet natuurlijk verder kijken dan de waarde van de slechte producties en de volkomen onlogische plot, maar als je daarin slaagt (en als je een fan bent van dit soort horror, is dat een essentiële eigenschap), word je beloond met een buitensporige 'video-onzin' waarin bloed en krankzinnigheid de voornaamste elementen vormen. Ze wordt verondersteld aan haar nieuwe baan te beginnen. Ze komt erachter dat de dokter die haar in dienst heeft genomen door een patiënt is vermoord en dat de vervanger van de hoofdarts, Masters, de nieuweling met tegenzin aanneemt. Het leven in het gesticht is nogal eigenaardig, met patiënten die vrij rondrennen en alle deuren die niet op slot zijn. Na een hele reeks bizarre gebeurtenissen ontdekt Charlotte de afschuwelijke geheimen die het instituut verbergt... De opening van 10 minuten (pre-credits) is geweldig en dat geldt ook voor de volledig gestoorde climax. Alles daartussen is min of meer zonder verrassing of spanning, maar je wacht geduldig omdat je gewoon het gevoel hebt dat de finale een dolle pret zal zijn. De patiënten van het gesticht zijn volgens het boekje krankzinnig, maar toch hou ik van ze. Een paar van mijn favorieten zijn de voormalige rechter (die nog steeds uitsluitend in juridische termen praat), de achterdochtige legersergeant en de waanzinnige oude dame. 'Don't Look in the Basement' is geweldig geestig, vooral aanbevolen aan liefhebbers van de rotzooi van 70 <0xCC><0x81>s <0xE2><0x80><0x93> films, zieke puppy's en ander tuig. De gekken hebben het gesticht overgenomen, ja!