Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De Wreker begint met de gedenkwaardige scène van een aap in een kooi die een kleine speelgoedrobot aan stukken scheurt als onderdeel van een wetenschappelijk experiment. Dit willekeurige geweld verkocht het voor mij en ik kan tot mijn genoegen zeggen dat de rest van de Wreker voor een waar feestmaal aan kaas zorgde.<br />De Wreker gaat over een wetenschapper (David McIlwraith) die in zijn laboratorium bijna om het leven komt bij een explosie waarvan de gehavende resten in een experimenteel harnas worden gestopt. Om de een of andere ondoorgrondelijke reden wordt hij uitgerust met een Razernij-respons-activator, een apparaat dat in zijn hersenen is ingebouwd en dat hem moordlustig zal maken als hij in aanraking komt met andere mensen. Ze geven een of andere stompzinnige verklaring voor het feit dat het een noodzakelijk verdedigingsmechanisme is, maar ik zie niet in waarom je zo'n apparaat zou moeten installeren als je geen verwoestende cyborg moordmachine wilt hebben. Het is vooral belachelijk als wordt aangegeven dat het pak dat Carl draagt in feite een experimenteel ruimtepak is. Wat voor noodzaak zou er in vredesnaam voor een astronaut zijn om tijdens een missie in dat ongelooflijke gevaarte te veranderen? Hij breekt, zoals te verwachten was, uit het lab en gaat de strijd aan met de onbetrouwbare wetenschappers die hem in het pak hebben gestopt, samen met de ninjasluipmoordenaar Hunter, gespeeld door Pam Grier (Nee, echt).<br />De Wreker zelf ziet er behoorlijk maf uit. Het is in wezen een gast in een gehavend pak van goudfolie. Hij heeft ook een eeuwig verbijsterde blik in zijn ogen, die geen angst of zelfs maar mededogen oproept. Ik denk dat je hem dat niet kwalijk kunt nemen, de meeste mensen die naar de film kijken zullen diezelfde blik op hun gezicht hebben.<br />Het acteerwerk is van het echt slechte, gekunstelde: 'Ik weet niet zeker wat de emoties of gedachten van het personage zijn op dit punt, dus neem ik een punt en spuit mijn dialoog op een willekeurige toon terwijl ik probeer niet naar de manier van acteren van de camera te kijken. De acteur die de funky zwarte wetenschapper speelt, heeft zelfs moeite met dit laatste deel.<br />Het is na deze eerste toevallige dood dat de Wreker achter de wetenschappers aan gaat. Vreemd genoeg is het die hele Woederespons Activator...' Ik weet dat het bij straatbendes in de jaren tachtig de gewoonte was om de hoofdrolspelers van de films willekeurig aan te vallen, maar een van hen moet toch hebben beseft dat het geen goed idee zou zijn om de kolossale cyborgman aan te vallen, ook al lijkt hij op de achterlijke neef van C3PO. Nu lijken ze niet eens zo verbaasd om een gemangelde goudkleurige cyborg door de straat te zien lopen, alsof ze dat dagelijks meemaken. De enige andere keer dat deze woederesponsactivator in de film opduikt, is wanneer de oude Carl zijn vrouw niet kan omhelzen. Wanneer Hunter dit tegen hem probeert te gebruiken door haar tegen hem aan te gooien zodat hij gedwongen is haar te doden, merkt hij terloops op dat hij zichzelf heeft herprogrammeerd (vanzelfsprekend buiten beeld), dus dat gebeurt niet. Ze hadden dat hele gedoe met de woederesponsactivator kunnen weglaten en gewoon een eerlijk wraakverhaal kunnen vertellen, en dan zou het voor de film niet zo'n groot verschil hebben gemaakt.<br />Er vindt een amusante scène plaats in het riool terwijl Grier en haar kornuiten de Wreker opsporen. Vanwege zijn gepantserde huid zijn ze allemaal gewapend met wapens die'verdampt zuur' afvuren. Om de een of andere bizarre reden wordt het beeld waarop deze wapens afgaan, vertegenwoordigd door cartoonachtige rode strepen die op hun doelwit af suizen, ala Geestenjagers. De Wreker vecht terug door een gaspijp uit de muur te rukken en al Griers handlangers te verbranden in een enorme steekvlam die naar buiten komt. De vuurbal die daarop volgt is zo groot en krachtig dat hij uit het riool komt, uit een mansgat, en het busje opblaast waar een paar wetenschappers in zitten. Vreemd genoeg ontsnapt Grier door zich in het drie centimeter diepe water te storten, hoewel ze het dichtst bij de Wreker was. Dit is een van de vele onechte, vurige explosies in de film, waaronder de dood van een excentrieke zwarte wetenschapper als de vindicator zijn busje van een klif stuurt. (Dit is nadat ze de Wreker gevangen hebben genomen door hem in een reusachtige klomp gello te vangen <0xE2><0x80><0x93> nee, serieus.)<br /><0x3E> Er is ook een verontrustende, lange en uit de toon vallende scène waarin Carls verraderlijke, te dikke vriend, die eruitziet als Ned Beatty, zijn verliefdheid op Carls vrouw verraadt en haar probeert te verkrachten. Het gaat ongeveer 5-10 minuten door en zit vol verontrustende opnamen van de man die over het gezicht van de vrouw kwijlt, boven op haar ronddraait en probeert haar jurk uit te trekken. Het is op zijn zachtst gezegd smerig en lijkt totaal niet te passen bij de rest van de film, die een beetje cartoonachtig is en met zijn geweld meer dan levensgroot is.<br /><br />Het slot van de film gaat over de Wreker die in gevecht is met een heel stel andere kerels in gevechtspakken. Om de een of andere reden zijn al die andere kerels minder gehaaid dan Carl, en sommigen van hen worden eenvoudig door hun vrouw om zeep geholpen door een uitpuilende buis uit hun zij te laten rukken. Gelukkig voor Carl mist het pak dat hij draagt deze cruciale ontwerpfout. Het enige echt gedenkwaardige deel aan het eind is de dood van Grier. Ik heb het een slechterik nog nooit in een film zien doen: midden in haar confrontatie met de Wreker besluit ze dat ze echt geen schijn van kans tegen hem heeft en schiet ze zichzelf met zijn pistool door het hoofd.