Wat is het sentiment van de recensie?

'Bronenosets Potyomkin' is een mijlpaal in de cinematografische geschiedenis. Het is een van de weinige grote films die het waard zijn om een klassieker te worden genoemd. Het was de film die Sergei M. Eisenstein in die tijd tot boegbeeld van de filmindustrie maakte. En vandaag de dag wordt hij nog steeds beschouwd als het prachtige stuk film dat het altijd is geweest.<br />'Potyomkin' is een film die je moet zien als één geheel, niet als iets waar je naar kunt knippen. Kijk niet naar die clips waarin ze alleen de 'Odessa-stappen'-sequentie laten zien en dan overgaan op 'Citizen Kane' of 'The Godfather', zie het allemaal in de glorieuze 75 minuten durende looptijd om het echt te begrijpen en ervan te genieten. Maar je kunt niet verwachten dat elk minuscuul detail volmaakt is, ik bedoel, door het acteren in het stille tijdperk van de jaren twintig lijkt 'Scooby Doo' een meester van ingehouden realisme, sommige scènes lijken misschien onlogisch en sommige van de veldslagen lijken gedateerd, maar het blijft een immens leuke film.<br />De meest gedenkwaardige momenten in de film zijn de muiterij op het slagschip, het lichaam van Vakulinchuk dat van het schip valt, de matroos onder de tent aan het eind van de pier, de moeder die haar dode kind vasthoudt, de kinderwagen op de trap van de Odessa en de leeuw die oprijst om te brullen als er weer een bloedbad ontstaat. Voor elk nieuw paar ogen dat ernaar kijkt, komt 'Het slagschip Potemkin' weer tot leven.