Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

SPOILERS** Eigenlijk gebaseerd op de roman 'The Brick Foxhole', over een homoseksuele soldaat die vanwege zijn seksuele geaardheid door een GI met verlof wordt vermoord. De film 'Crossfire' gaat over een fel antisemitische GI die zich vanwege zijn eigen mislukkingen en frustraties afreageert op die van de joodse gemeenschap. Door wie hij zich duidelijk bedreigd voelt.<br />Als hij zich heeft volgetankt bij een plaatselijke gin-fabriek in D.C. krijgt de Amerikaanse soldaat Montgomrey, Robert Ryan, Joseph Samuel, Sam Leven, in het oog en begint een beetje overdreven maar toch sarcastisch met hem bevriend te raken. Het lijkt erop dat Montgomery een beetje kwaad is op Samuel omdat hij met zijn beste vriend en GI-maatje Arthur Mitchell, George Cooper, praat. Samuel weet ook door te dringen, wat de Neanderthaler Montgomery niet kan, tot de gevoelige jonge GI die van kunst houdt, hij is een kunstenaar en schilder van buiten, van de oorlog, de Tweede Wereldoorlog, de oorlog die net voorbij is. Naast de wankele vrede, als het dat is met de dageraad van de atoombom, die nu volgt in deze zeer gevaarlijke en onstabiele wereld. Wat Montgomery meer dan al het andere aan Samuels tot razernij brengt, is dat hij duidelijk joods is. Dat meer dan al het andere voor de racist Montgomery reden genoeg is om Samuels te willen vermoorden.<br />Samules die Mitchell uitnodigt om zich bij hem en zijn vriendin Miss te voegen. Lewis, Marlow Dwyer, is naar zijn appartement gegaan om een paar borrels te drinken en het zeer diepgaande en stimulerende gesprek voort te zetten dat ze aan de bar waren begonnen. Dit heeft een, naar het schijnt, zeer jaloerse en gekwetste en afwijzende indruk op Montgomery gemaakt en ook op zijn, eveneens dronken maar enigszins onwetend, in wat Montgomery's plannen voor Samuels zijn: vriend en mede-GI Floyd Bowers, Steve Brodie, gaat later die avond onuitgenodigd naar het huis van Samuels.<br />Toen het feest al afgelopen was en Mitchell en mevrouw Lewis weg waren, zijn de twee zeer dronken GI's zonder plichtplegingen het huis binnengevallen. Het feit dat Samuels, in Montgomery's zieke en anti-semitische geest, Mitchell van hem had gestolen, had hem tot een withete razernij gebracht. Montgomery en Bowers breken in in Samuels huis en plunderen zijn goed gestapelde drankkast, terwijl Montgomery, tegen Samuels krachtige bezwaren in, een paar slokken neemt van Samuels zeer uitgebreide en verfijnde wijnen en sterkedrank die heel anders zijn dan de aangelengde en goedkope drank die de lompe Montgomery gewend is naar binnen te gieten. Dit alles leidt al gauw tot een gewelddadige en brute aanval op Samuels door de boze psychotische en dronken Montgomery, terwijl Bowers bewusteloos op de bank ligt van alle drank die hij heeft gedronken, en die de arme en onschuldige man doodslaat.<br />De film 'Crossfire' gaat dan over in een lange en saaie film, aangezien het vanaf het begin duidelijk is wie Samuels' opdrachtgever is. Het is een onderzoek naar de reden waarom Samuels, een gewonde en gedecoreerde veteraan uit de Tweede Wereldoorlog, die het purperen hart kreeg in de slag bij Okinawa, werd vermoord terwijl Montgomery deed alsof hij echt geïnteresseerd was, jazeker, in het vinden van Samuels' moordenaar, die in werkelijkheid hijzelf is. Deze zogenaamde vrijwillige actie van Montgomery's kant om de verdenking op zichzelf te werpen dat hij misschien de man is die hem heeft vermoord.<br />Montgomery is zo belachelijk en zelfs, voor iemand die zichzelf zelfvoldaan beschouwt als heel slim, zo dom in zichzelf, dat hij voortdurend zijn grote bek opentrekt en antisemitische en racistische grafschriften en roddels over de vermoorde Samuels uitspuugt! Dat wekt alleen maar de verdenking op zichzelf en op niemand anders. Ik denk dat die vent het gewoon niet kon.' Het kan er niets aan doen.<br /><br />Het is niet genoeg dat Montgomery Samuels heeft vermoord, die in zijn zieke geest een van 'hen' was. Hij vermoordt zelfs zijn vriend de doodsbange Bowers, omdat hij betrokken is bij de moord op Samuels, Bowers! Die in Montgomery's racistische manier van denken een van 'ons' is! Alleen maar omdat hij bang was dat Bowers met de politie zou praten om zijn eigen hachje te redden en op die manier de aandacht op Montgomey te vestigen in de moord op Samuels.<br />Zo lang heeft de rechercheur die aan de zaak werkt, kapitein Finlay, Robert Young, niet nodig om Montgomery's overduidelijke leugens en bedrog te doorzien en hem er vervolgens in te luizen door een andere GI 'vriend' te nemen. van zijn Leroy (William Phipps), die het mikpunt was van al zijn domme en racistische hillbilly-grappen, de arrogante gluiperd in de val laten lopen. Daarmee komt Montgomery terug op de plaats van zijn misdaad, waar hij Bowers heeft vermoord, waar een val voor hem is opgezet. Dat was alles wat kapitein Finlay nodig had om Montgomery in paniek te brengen, toen Montgomery zag dat het spel uit was, en er recht op af te stormen, recht in de baan van het kruisvuur van een hinderlaag van de politie.<br />Hij was nu een beetje oud, maar heel hard, toen hij in 1947 werd vrijgegeven. In bijna elke film over het kwaad van het racisme in de Verenigde Staten en in Europa uit het post-WWII-tijdperk werd over de gruwelen van het antisemitisme gesproken. Zelfs na de Tweede Wereldoorlog en na wat er met de joden in die film was gebeurd. Toen had de film de volle en eerlijke publiciteit moeten krijgen die hij verdiende.