Is deze recensie positief of negatief?

Ik denk dat er twee manieren zijn om een film te maken met kinderen als publiek. Je kunt tegen jezelf zeggen: a) 'Laten we een film maken die de kinderen van nu prachtig zullen vinden!' of b) 'Laten we een film maken die ik als kind prachtig zou hebben gevonden!' De tweede benadering verklaart waarom Steven Spielberg vaak films maakt die geschikt zijn voor een jonger publiek. Belangrijke voorbeelden zijn E.T., The Goonies en Indiana Jones. Die Darn Cat is een voorbeeld van de eerste benadering. Je ziet die platte, ongelooflijke figuren dingen zeggen die grappig zouden moeten zijn, maar dat niet zijn. De plot zelf is genoeg voor een film van tien minuten, maar in plaats daarvan gaat het maar door. Ik ben geen kind meer, ik begrijp niet goed wat er in deze film leuk zou moeten zijn voor kinderen. De onhandige agenten die door een hond worden achtervolgd, de oude dame met een tweetonige vogel of de sarcastische oneliners van Christina Ricci? Eén acteur toonde een vonk van talent met zijn zeer acrobatische humor: Doug E. Doug die de FBI-agent speelde.