Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film heeft knarsetandende sfeer, maar dat geldt helaas ook voor de prent die ik net heb gezien. Raymond Massey speelt een ontspannen Sherlock Holmes, bijna komisch in de eerste scènes in zijn badjas, die hij inruilt voor een arbeidersuniform om het griezelige landhuis van dr. Rylott (Lyn Harding) te onderzoeken. Wat mij niet duidelijk was, was waarom Rylott zijn stiefdochters dood had willen hebben. Als hij, zoals in het geval van Helen (Angela Baddeley), niet had gewild dat ze ervandoor ging om te trouwen, zou hij hetzelfde hebben bereikt door haar uit de weg te laten ruimen.<br />Er zijn ook andere curiositeiten. Nadat hij een vroegtijdige trouwdatum met Helen heeft vastgesteld, wordt er voor de rest van de film niets meer van de verloofde vernomen. De aanwezigheid van een groep zigeuners ten tijde van de dood van Violet Stoner is alleen maar een afleidingsmanoeuvre, en wat een interessant moordwapen had kunnen zijn, een giftige slang, wordt verdund door het feit dat het geen cobra was, ondanks de muzikale weergave van de Indiase bediende.<br />Athole Stewart schetst Holmes' assistent dr. Watson bekwaam, hoewel hij even moet wennen als Nigel Bruce meer je type is. Als Rylott is Lyn Harding dreigend genoeg, een karaktertrek die goed van pas zou komen als Holmes' wraakgodin Moriarty in twee latere films <0xE2><0x80><0x93> 'The Triumph of Sherlock Holmes' in 1935 en 'Murder at the Baskervilles' in 1937.<br />Met herhaalde grilligheid en een onvaste camera, is het'm.' Het is verbazingwekkend dat de verhaallijn niet meer overhoop is gehaald dan hij al is. De integriteit van het verhaal wordt over het algemeen gehandhaafd, zelfs als je een beetje moeite doet om de hiaten op te vullen. Ik denk dat dat mijn grootste probleem met de film zou zijn, aangezien het mentaal overbruggen van sommige sprongsprongen in de film een ware marteling bleek te zijn.