Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Geprikkeld en humorloos (vooral in het licht van de nogal dubieuze psychologie ervan), maar goedgeluimd en prettig luguber, benadrukt deze beschaafde film de ongewoon hypnotiserende aanwezigheid van Angharad Rees als een jonge vrouw die af en toe door Jack the Ripper wordt bezeten, wat te midden van de edwardiaanse fatsoensnormen een paar nare bloederige effecten teweegbrengt. Het is allemaal vrij standaard voor Hammer, maar het wordt met veel visuele elan gebracht, zelfs als de centrale relatie tussen psychoanalyticus Porter en Angharad het verhaal drijft zonder dat er ooit een bevredigende verklaring wordt gegeven.