Wat is het sentiment van de recensie?

Het beste wat ik over 'Quintet' kan zeggen, is dat het lang niet zo slecht is als ik me herinnerde toen ik de film voor het eerst zag.<br />Maar dat wil nog niet zeggen dat het goed is.<br />Deze bizarre sciencefictionthriller is anders dan alle andere films die ik ooit heb gezien, wat hem in elk geval een nieuw tintje geeft. Maar het is een op het randje van de rampspoed van een film, en een van de slechtste die Robert Altman ooit heeft gemaakt. In de speciale dvd-bijlage over de totstandkoming van 'Quintet' wordt duidelijk dat zelfs Altman niet wist wat voor film het moest worden.<br />Het speelt in een verre toekomst, wanneer de wereld in de greep is van een nieuwe ijstijd. De film werd opgenomen op het verlaten terrein van de Expo in Montreal in '67, en ik moet toegeven dat dit de film een paar interessante produktieontwerpelementen geeft, ook al ziet het er grotendeels naar uit dat hij wordt opgenomen in een dichtgevroren winkelcentrum. Paul Newman, die er verdwaasd uitziet en absoluut geen belangstelling heeft voor wat er om hem heen gebeurt, en Brigitte Fossey spelen zwervers die deze futuristische stad binnendringen op zoek naar Newmans broer. Algauw wordt Newman in beslag genomen door een dodelijk spelletje 'Quintet', dat alle verveelde inwoners spelen omdat ze niets beters te doen hebben, en waarvan de regels het publiek nooit duidelijk worden gemaakt. Het enige wat we weten is dat het doel van het spel is om alle anderen met wie je speelt te doden en zelf in leven te blijven. Dat geeft deze nihilistische bewoners hun enige opwinding, want zoals een van hen op een gegeven moment in een psychobabbistische monoloog zegt: alleen als je op het randje van de dood verkeert, kun je van het leven genieten.<br />De film is traag, lelijk en eigenlijk niet prettig om naar te kijken vanwege de onophoudelijke somberheid. Het is bijna alsof Altman met opzet een film wilde maken die niemand zou willen zien. O ja, er lopen wel acteurs rond die teksten inspreken, maar die tekst heeft eigenlijk geen betekenis, en de indrukwekkende lijst van internationale acteurs die Altman voor deze film heeft samengesteld, zegt ook niets. Alleen Bibi Andersson geeft een voorstelling die ook maar in de verste verte op een gedenkwaardige film lijkt. Maar toch slaagt de film erin een sfeer te creëren, ook al is die sfeer er een van pure verschrikking, en het is op een vreemde manier fascinerend om te zien hoe een man zichzelf langzaam uithongert.<br />Na bijna tien fantastische films te hebben gemaakt, kwam Altman met een droge noot. 'Quintet' volgde vlak op de hielen van het gruwelijke 'A Wedding'. en werd al snel gevolgd door het niet slechte maar grotendeels vergeten 'Een Perfect Stel', de volgens iedereen verschrikkelijke 'Gezondheid' (die ik nooit heb gezien omdat hij nergens te zien is) en de rampzalige 'Popeye'. Godzijdank kaatste hij terug.<br /><0x3E> Dank je.