Wat is het sentiment van de recensie?

Gisteren heb ik de film gezien en ik heb er echt van genoten. Hoewel er verscheidene aanwijzingen waren die ik, nadat ik hem voor de tweede keer had gezien, kon begrijpen, was ik niet in staat de Dow-Dawn-zaak tot leven te wekken. Misschien kwam dat door mijn onvoorzichtigheid. Het onderbewustzijn van een vrouw werd met de personalisatie concreet. 'Laat me naar buiten gaan' <0xE2><0x80><0x93> de sleutelzin van de film. 'Laat me naar buiten gaan van diep, diep in je hersenen en we zullen allebei vrij zijn.' Een afzonderlijke film die de grenzen van het menselijk bewustzijn en de hersenen opdringt. Iedereen die de 'Machinist' heeft gezien, zal de overeenkomsten met het aanbreken van de dag beseffen. Een man die niet aan zijn geweten kon ontsnappen (ook een psychologisch en abstract concept) komt het tegen in een menselijk lichaam. En hij zal alleen maar hoeven te accepteren en beseffen dat er geen ontsnapping mogelijk is. Ik wil ook nog iets zeggen over de uitvoeringen van de scènes die's ochtends vroeg beginnen. Ondanks het feit dat ze niet veel ervaring hebben, hebben acteurs en actrices en de regisseur allemaal een redelijke prestatie geleverd die een synergie heeft gecreëerd die de kwaliteit van de film zou vergroten.