Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

The Railway Children is misschien wel mijn favoriete film aller tijden, alleen al vanwege het briljante acteerwerk, de warme, menselijke interactie tussen de 3 kinderen en de mensen die ze tegenkomen op het mooie Engelse platteland, vlak bij het spoor. Jenny Augutter is vooral geloofwaardig in haar rol van 'Bobbie', de oudere zus van haar zus Phyllis en broer Peter. De avonturen die ze ontdekken en de relaties die in hun nieuwe huis en omgeving ontstaan, zijn heel echt en fascinerend. Het landschap is prachtig, de treinen maken deel uit van de Britse geschiedenis en de soundtrack is heel ontroerend. Deze hartverwarmende film brengt altijd tranen in mijn ogen, elke keer weer, en ik krijg er heimwee van. Ik vraag me vaak af of ik in die tijd geboren had moeten worden, want ik denk dat ik me daar prima zou hebben aangepast als mensen elkaar met zoveel ridderlijkheid en fatsoen hadden behandeld.<br />Kortom, ik beschouw deze film als een meesterwerk en een must-see voor iedereen die zichzelf als een 'gevoelig en zorgzaam type' beschouwt. Edith Nesbit heeft dit verhaal rond het begin van de twintigste eeuw geschreven en wat is het een prachtig verhaal. Tegenwoordig hebben steeds meer kinderen er behoefte aan om dit te lezen of de film te zien in plaats van gewelddadige videospelletjes te spelen. Als we meer van dit soort films hadden, zou de wereld er een stuk beter uitzien.