Wat voor toon heeft de volgende recensie?

1969 was het jaar. New York City was de plaats. Putney Swoope was de tweede Robert Downey-film die enige erkenning kreeg. De eerste was Chaffed Elbows (1966). Putney Swoope kreeg een veel bredere release. Pound (1970) en Greasers Palace (1972) waren nog profaaner en ergerlijker. Die 2 films waren zo vals dat ze de filmcarrière van de prins zelfs een paar jaar vertraagden.<br />Het onderwerp is Putney Swoope. En het is een krankzinnige klucht/satire die gezien moet worden om te worden geloofd. Ik ga de plot hier niet doornemen. Welke plot? Mensen die op zoek zijn naar een plot zullen zich op het hoofd krabben. Hou op met krabben! Deze film gaat niet over PLOT! Je zou dit kunnen vergelijken met een film van Mel Brooks, maar dan zonder het Hollywood-sketchje dat Mel er altijd in gooide. Ik zie hier ook iets van Monty Python in. Tussen twee haakjes: deze film werd opgenomen voordat Monty op de BBC te zien was!!!<br />Het valt me op dat de grappen en grollen die hilarisch zijn zich niet goed laten overbrengen door mondelinge overlevering. Je moet ze zien binnen de context van de film. Er zitten een paar zwakke plekken in de film, maar zelfs die zwakke plekken zijn uniek. Bij voorbeeld: acteurs herhalen vaak keer op keer dezelfde zin; en op de een of andere manier werkt het. Hoeveel Smakelijkheden heeft Mario? Putney Says the Borman Six Girl Has got Soul! De foto's van B/W zijn uitstekend. De sound/score is zelfs nog beter! De montage is maar zozo. Het acteerwerk is bovengemiddeld. Het script is onbetaalbaar. De grappen zijn zo on-PC als je maar kunt krijgen: Mr. Bad News zegt: 'Sonny Williams is net in een motel betrapt met een 13-jarig meisje', Putney zegt: 'Nou ja, hij is tenminste niet bijgelovig.' Opgewonden conservatieven, pas op. De anti-establishmentgedachte van deze film zal je regelrecht de kamer uit jagen. Niets is heilig.<br />Er zijn veel dingen in deze film die op vandaag betrekking hebben: NIET ROKEN!!! Omgekeerd racisme; met Afro-Amerikanen die Kaukasiërs als afval behandelen. De manipulatie van Mass Media over de massa's; Madison Avenue, Deroit, Hollywood die met opzet iets aan de man brengen waarvan elke 8-jarige kan zien dat het waardeloos is; Internet, ik heb het over 'de drums'; Interraciale dating; ik kan nog wel even doorgaan...<br />Ik moet ook vermelden dat er ongeveer 8 min. zijn van deze film die is opgenomen in 16 mm Color. Dit zijn de reclamespots die zijn opgenomen door het bureau van Putney. De spots werken de eerste keer vrij goed. Maar ze worden vervelend als je er te vaak naar kijkt. De echte magie zit hem in de B/W-delen van de film. Het zijn de niet-scenariolijnen die je bijblijven: 'Huur een huursloep', 'Ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je... 'Heb je je pil geslikt?' <0xE2><0x80><0x93> 'Alles wat ik te zeggen heb, zou overbodig zijn'. En nog een heleboel andere dingen. Ik vind het stuk met de opgezette witvis op de muur ook echt goed: 'De jachtopziener wilde dat ik hem teruggooide... Ik heb me zo verzet dat ik heb besloten hem op te laten zetten!'<br />Onder de acteurs bevinden zich Buddy Buttler als Putney's lijfwacht. Hij had een veel grotere ster moeten zijn. Antonio Fargas als de Arabier. Hij werd wel een ster op de tv en in de film. Arnold Johnson heeft de juiste uitstraling als Putney Swoope. Robert Downey gebruikte in plaats daarvan zijn eigen stem, omdat Arnold zich sommige van zijn zinnen niet kon herinneren. Downey besefte ook dat hij later alle extra dialogen/grappen zou kunnen invullen als hij zijn Lead-acteur een titel gaf.<br />De film heeft inderdaad een paar tekortkomingen. De korte speeltijd is er één. Ik wou dat het begin met de leden van de Witte Raad wat uitgebreider was geweest. Stan Gotlieb en Allen Garfield zijn uitmuntend. De slotscènes hadden bij elkaar gevoegd moeten worden alsof hij gewoon niet meer grappen kon bedenken. Al met al is dit een van de Beste lowbudget onafhankelijke films van deze tijd. Een tijd waarin maar heel weinig indy's buiten New York, Chicago, San Francisco en L.A. speelden. Iedereen die van satire en komedie houdt zou dit minstens twee keer moeten zien. Het was tijd.