Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben verbaasd over het aantal mensen dat deze passage als hun favoriete 'Chan' heeft beoordeeld (hebben ze nooit '... in de Opera' of '... op Schateiland' gezien? <0xE2><0x80><0x93> het laatste ironisch geschreven door John Larkin, die hier de bal heeft laten vallen). Deze plot is een wrak en overladen met zinloze personages. Ten eerste moeten de kijkers zich de smerige details herinneren van de moordpartij van Steve McBirney (gespeeld door de eerbiedwaardige boef en HUAC-schreeuwer Marc Lawrence) in 1929. Laten we niet vergeten dat hij aan een aanklacht wegens moord met voorbedachten rade in het gerechtsgebouw is ontsnapt met een eenzame politieagent op zijn hielen. Er is ook een slachtoffer dat 11 jaar geleden uit een rivier is gevist en waar niemand zich ooit zorgen over lijkt te maken. is de opschorting van ongeloof die vereist is wanneer alle personages schijnbaar gevangenzitten in het wassenbeeldenmuseum (hoewel inspecteur O'Matthews erin slaagt zijn vette, natte kont door een raam naar binnen te steken). Waarom speelt Joan Valerie (als Creams assistente) een rol in deze film? Ze kan niet eens fatsoenlijk met een tang omgaan - ik besef dat Chan er ook last van heeft, maar hé, hij is hier 66 jaar oud - (en heeft minder dan 10 regels -) en de motivatie van haar personage is te zwak om ooit adequaat'verklaard' te kunnen worden (neem me niet kwalijk, als ik aan een tirade bezig ben, schrijf ik als Ricky Ricardo). De Mary Bolton (Marguerite Chapman)-figuur wordt beschreven als een gretige imbeciel met grote ogen, die kennelijk alleen bestond voor de geestdodende romantische belangstelling van de geslepen advocaat Tom Agnew (gespeeld door de fretachtige Ted Osborne). Waarom is Willie Fern een personage? Waarom kon McBirney's handlanger de schakelaar niet om 20.20 uur omzetten? (Geen spoiler, oké?). Je vraagt je af hoe hij het voor elkaar krijgt om zich met het IQ van een pluisbol aan te kleden of waarom hij niet jaren geleden voor een bus was gesprongen. Toler zelf krijgt iets meer acteertalent toebedeeld dan gewoonlijk (een plus) en de echte eer komt toe aan ontwerper Thomas Little en filmmaker Virgil Miller die een echt spookachtige sfeer hebben gecreëerd... maar deze passage heeft minder logica dan een film van de Ritz Brothers. Ik snap nog steeds niet hoe een tandenstoker als blaasroer kan worden gebruikt.