Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film is een felbegeerd lid van mijn filmbibliotheek. Hoewel het geen doorsneefilm is, is het naar mijn mening een zeer effectieve film noir waarin Eric Roberts als acteur totaal onderschat wordt. (Ik zou hem een veel betere acteur vinden dan zijn zus Julia, die wordt overschat, maar dat is een andere recensie...) Roberts speelt de pechvogel van een ex-journalist met de perfecte combinatie van journalistieke precisie en afgestompt idealisme: twee ingrediënten die deel uitmaken van elke effectieve film noir. Roberts' eerste-persoonsvertelling verhoogt de kwaliteit van de film en laat ons raden naar het werkelijke motief achter de misdaad. In Palm Springs gaat alles langzaam, als metafoor voor het thema van onderdrukking: Asch (Roberts) wordt onder druk gezet door zijn verleden; de politie wordt onder druk gezet door de rijke inwoners van Palm Springs, die hen als bedienden behandelen; de rijken worden onder druk gezet door verveling (kijk maar naar Johnny Depps klassieke vertolking van het rijkeluiszoontje dat alleen maar bemind wil worden...); het isolement van de personages is alomtegenwoordig en wordt nog eens versterkt door de hitte en het isolement van de woestijn.<br />Als je op zoek bent naar een modernere versie van film noir, is er een publiek voor deze film. Hoewel er elementen in de film zitten die wat strakker hadden kunnen zijn, raad ik je aan om een kopie van deze film te kopen en hem tussen The Big Sleep en Chinatown in je filmbibliotheek te zetten. (De film is gebaseerd op het boek van Arthur Lyons, CASTLES BURNING, en als je Roberts in deze film wilt zien, moet je misschien een kopie van The Ambulance kopen, waarin hij zijn grappiger, luchtiger kant laat zien.) BEST LINE IN THE FILM: 'Voorzichtig? Voorzichtig waarvoor? Ik had het moeten vragen. Alleen dwazen negeren de vreemde waarschuwingen van vrouwen in caravanparken.'