Wat is het sentiment van de recensie?

Nou, waar moet ik beginnen met het beschrijven van dit celluloiddebacle? Jullie weten al dat het grote vette NADA een plot heeft, dus laten we er even op wijzen dat dit zo PC is dat het aanstootgevend is. Moeilijk te geloven dat Frank Oz, dezelfde man die ons aan het lachen maakte met relletjes als Little Shop of Horrors en Bowfinger, deze niet-leuke puinhoop heeft gemaakt.<br />Dus deze man weet niet dat hij homo is tot deze acteur hem erop wijst. Oké, oké. Als iemand ooit zegt dat ik homo ben, dan weet ik de waarheid, ook al hou ik op dit moment meer van meisjes dan George Luca van een dollar.<br />En hoe moet ik de ware aard van mijn seksualiteit leren kennen? Nou, als ik van klassieke literatuur, dansen en Barbra Streisand hou, dan ben ik homo. Als ik me haastig kleed als een blinde (waarbij de helft van mijn hemd uit mijn broek hangt), ben ik hetero. O, zeker.<br />En dit is het grote cliché van de clichés: hoe je er ook uitziet, er is altijd een heel aantrekkelijke Hollywood-acteur die dol is op elk beetje vet onder je huid, of een topmodel dat dol is op je lage IQ, je lelijke kont en je naar buiten wijzende oren. Als al die homobars al niet genoeg waren om me kwaad te maken, dan was dit dat wel. In de echte wereld ziet de wereld eruit als een stuk materie, mensen, en ik weet het zeker.<br />Ik zie het al aankomen: nu ga je zeggen: 'Relax! Het is een komedie! Neem het niet zo serieus!' Als komedie je ook maar iets 'carte blanche' geeft. Ik denk dat de wereld een ernstig probleem heeft. Zou het niet veel beter (en grappiger) zijn om een film te maken die die oude, vermoeiende clichés ontkracht in plaats van ze steeds maar weer te vergroten?<br />Dus een van de vreselijkste films die ik ooit heb gezien. 1 van de 10. Als het geven van deze score iets te maken heeft met mijn seksuele geaardheid, laat het me dan weten. Ik ben geïnteresseerd.