Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ramsay wekte de koningen van de komedie (of was het horror, of wat dan ook) na jaren van winterslaap. En ja, ik werd bang. Niet vanwege het horrorelement (natuurlijk ben ik niet zo teergevoelig), maar omdat er voortdurend ratten op mijn voeten dansten in de khatmal-chaap-bioscoop (waar anders gaan zulke films over).<br />Controleer dus de plot. Een man wordt herhaaldelijk neergestoken, gewurgd, in plastic verpakt en in een zwembad gegooid. Maar hij keert toch terug om wraak te nemen. Was de film nu een thriller of een horror? Dat is op zich al spannend genoeg om te ontdekken. En het einde blijkt ook een masker-mysterie te zijn. Herinner je je die kenmerkende Ramsay-agenten nog met van die stomme horrormaskers? Alleen is hier het masker van een mens. Ik neem aan dat er geen bijzonderheden meer nodig zijn om deze film over te slaan.<br />Amarr Upadhyay heeft de neiging overdreven theatraal en theatraal te worden, het verschil tussen film en tv-soaps vergetend. Een goedkoop en schaars geklede Aditi Gowitrikar met haar typische roze lippenstift ziet eruit als... (Uh! je weet wel).<br />De achtergrondmuziek is een regelrechte kopie van Alfred Hitchcocks _Psycho_. Geen enkel onderdeel van de film, of het nu technisch of creatief is, is het vermelden waard. Novelty ontbreekt zowel in verhaal als in uitvoering.<br />'Dhund vertroebelt in ieder geval je zintuigen.'