Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is de vierde lange speelfilm van Marc Recha. Bij de derde 'les mans buides' <0xE2><0x80><0x93> lege handen <0xE2><0x80><0x93> beloofde ik mezelf dat ik mijn aderen niet meer zou doorsnijden. Maar deze keer is de plot totaal anders <0xE2><0x80><0x93> een soort eerbetoon aan Ramon Barnils (Sabadell 1940 <0xE2><0x80><0x93> Reus 2001) een Catalaanse journalist. De beelden in de trailer zijn verbluffend <0xE2><0x80><0x93> een glanzende rivier die baadt in het zonlicht <0xE2><0x80><0x93> en de belofte dat Marc zelf met zijn tweelingbroer voor de camera zou staan <0xE2><0x80><0x93> geen van beiden beroepsacteurs <0xE2><0x80><0x93> overtuigde me ten slotte, zes weken na de première. Laat jezelf gaan in deze zeer ongebruikelijke road-/river-film. Ik kom bijna niets te weten over Ramon Barnils, behalve zijn meest schrijnende nalatenschap: zijn voortdurende strijd tegen het geheugenverlies dat wij Catalanen verkozen te vergeten. 'La batalla de l'Ebre' <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar _Wikipedia_ voor _The Battle of the Ebro_ <0xE2><0x80><0x93> ging niet één keer, maar twee keer verloren, want na veertig jaar stilte en vijfentwintig jaar halfslachtige democratie heeft niemand veel gedaan om zich de legitieme kant van de Spaanse burgeroorlog en degenen die hem hebben uitgevochten te herinneren. Deze film gaat over eenzame mensen die met weinig gewetenswroeging over wat daar zeventig jaar geleden is gebeurd over dezelfde plaatsen zwerven.