Is deze recensie positief of negatief?

'Vlees' is moeilijk te beschrijven met een goede samenvatting, want, nou ja, er is eigenlijk geen plot. De film toont zo'n beetje de dag in het leven van een ritselaar die Joe heet (Joe Dallesandro, die in de ondergewaardeerde Louis Malle-film 'Black Moon' speelt) terwijl hij zijn rondes maakt, slaapt en rondloopt om geld te verdienen om de abortus van de minnaar van zijn vrouw te betalen.<br />Niet veel, en aangezien de film een behoorlijk lange negenentachtig minuten duurt, zou je denken dat 'Vlees' een langzaam bewegend en saai uur zou zijn. Dat denk je verkeerd. De film bestaat uit improvisaties, geen scenario, en de invalshoeken van de film zijn ook vrij direct, maar onder elk kader schuilt een soort waarheid die de film zijn waanzinnig vermakelijke levendigheid geeft. Alles is logisch en dient een doel in wat er op deze ene dag met Joe gebeurt. Hij ontmoet een vaste klant die duidelijk liegt als hij zegt dat hij Joe weer wil zien, een fotograaf die zo veel praat dat Joe er doodziek van wordt, twee travestieten die uit roddelbladen voorlezen terwijl Joe het hoofd krijgt van een verslaafde met een muizige stem die later mompelt dat ze een borstverkleining wil, een oude vriend van Joe die hem verhalen over verkrachtingen door mannen voorleest, en dan een laatste scène met zijn vrouw en haar minnaar die griezelig genoeg de scène aan het begin van de film (een van de beste openingsscènes van een film die ik in lange tijd heb gezien) herhaalt en volledig vertelt waar de film in zijn algemeenheid filosofisch over is.<br /> Het is verbluffend hoe de boodschappen en stijl van de film bijna tijdloos aanvoelen, ook al is hij gesitueerd in het New York van de jaren zestig, in de echte tijd, op de echte plaats, en wordt hij gefilmd als een voor de hand liggende, onafhankelijke film uit dat tijdperk. Het is zeker geen film die vandaag de dag gemaakt zou kunnen worden, wat bijdraagt aan zijn verrukkelijke mystiek.<br />Uitgeput door onverwachte sprongsprongen; en bij gebrek aan een score om de beelden aan te vullen, is 'Flesh' ongeveer zo rauw, korrelig als een film over mannelijke prostitutie in de jaren zestig maar kan zijn.