Is deze recensie positief of negatief?

Na het aangename, sfeervolle origineel en het amusante, dwaze tweede deel, komt dit ongelooflijk saaie, trage en saaie vervolg over als een enorme afknapper. Opnieuw probeert het misdadige meesterbrein achter de misdaad, de Vleermuis (de vadsige Luis Aceves Castaneda) waardevolle sieraden te stelen van de Azteekse mummie Popoca. De Vleermuis bouwt een hilarische, logge robot met een menselijk brein om dit gruwelijke doel te bereiken. De regie was in handen van Rafael Portillo, met een spraakzaam en saai scenario van Alfredo Salazar en Guillermo Calderon, een waardeloze continuïteit (de Vleermuis is bijvoorbeeld aan het eind van de vorige film duidelijk gedood, maar is hier op miraculeuze wijze nog springlevend! ), een tergend traag scenario, een buitensporige hoeveelheid beeldmateriaal van de eerste twee films, een meanderend verhaal, een verlammend gebrek aan actie en vaart, een grotendeels saaie opvoering van de rollen (zonder acteerwerk van een begrijpelijk ongeïnteresseerde cast), en een slecht geënsceneerde climax tussen de mummie en de robot (de film barst uiteindelijk uit elkaar in een stompzinnig gevecht met voornoemde grote klap, maar helaas duurt hij maar twee armzalige minuten en blijkt hij dus veel te weinig en veel te laat om de ernst van de algehele overweldigende verveling te verlichten), en dit verdovende, droge, druipende, slepende snurkgedoe is een complete afgang.