Wat is het sentiment van de recensie?

Zelfs als ik rekening houd met mijn ongegeneerde liefde voor de eerste twee films in de franchise, en alle bevooroordeelde neigingen die ik mocht hebben ten aanzien van het personage Max van me afschuif, kan ik mezelf er gewoon niet toe brengen om deze karikaturale verspilling van ruimte, die bijna bezoedelt wat eraan voorafging, te bestempelen als gemiddeld.<br />Verdwenen is het ruige, gemene trekje dat het personage Mad Max Rockatansky gevoel gaf, verdwenen is het aangrijpende gevoel van verlatenheid in een apocalyptische wereld, en, belangrijker nog, verdwenen is de passie van regisseur George Miller voor de franchise. Ik weet eigenlijk niet wat ik moet doen met het geld dat ik heb gekregen voor deze derde en gelukkig laatste uitgave. Natuurlijk zijn de stunts inmiddels te verwachten, en natuurlijk slaagt Miller erin een kaal woestijnlandschap te schilderen door puur te putten uit wat hij al eerder heeft gedaan. Toch heeft hij duidelijk geworsteld met nieuwe ideeën voor de actie, want de kroon op het werk van de Road Warrior, de achtervolging van de Petrol Tanker, wordt hier nagebootst, alleen gebruikt hij in plaats daarvan een trein!<br />'<br />' Het is niet meer dan een armzalige serie, die in het midden van de jaren tachtig misschien een ambitieuze ontwikkeling leek, maar als je de drie films nu samen bekijkt, komt Thunderdome over als een regisseur die zijn scherpzinnige aanpak kwijtraakte, terwijl hij tegelijkertijd gevangenzat tussen een mengeling van komedie en fantasie. En de waarheid is dat geen van beide genres zo goed zou hebben gewerkt, in elk geval niet in de context van deze serie. Ik geef de film 3/10, louter en alleen voor een heel goede Thunderdome-vechtscène, terwijl de stuntmannen hier op zijn minst enige lof verdienen. Maar dit is de derde keer dat ik geprobeerd heb deze film leuk te vinden, en hoe gulzig ik ook bestraffend mag zijn, ik zal het nooit meer proberen.