Wat voor toon heeft de volgende recensie?

O ja, dit is beslist een sterke kandidaat om de twijfelachtige prijs in de wacht te slepen van 'de slechtste slasher die ooit is gemaakt'. 'The Prey' heeft alles wat je normaal gesproken wilt vermijden in een horrorfilm: een routinematige, afgeleide plot die je al duizend keer eerder hebt gezien (en beter), onuitstaanbare personages en verschrikkelijke prestaties, een volkomen gebrek aan bloed en spanning, wazige foto's en niet-originele locaties, en <0xE2><0x80><0x93> het allerirritantste <0xE2><0x80><0x93> de grootste hoeveelheid zinloze rekwisieten die je ooit in je leven bent tegengekomen (en dat is geen overdrijving, maar een garantie!). Afgezien van de schijnbaar eindeloze hoeveelheid stockbeelden van National Geographic, waar ik later op in zal gaan, is deze film schaamteloos genoeg om een compleet banjo-intermezzo op te nemen (! ) en twee gelegenheden waarbij personages lukraak moppen vertellen die in de verste verte niet grappig zijn! De opzet is zo rudimentair als het maar kan, met in de intro beelden van een verwoestende bosbrand met commentaar van een menselijke voice-over. Bijna veertig jaar later, als een bejaard echtpaar dat in datzelfde gebied aan het kamperen is met een bijl wordt bestookt door iets dat zwaar buiten het scherm ademt. Dat zou genoeg informatie moeten zijn om te concluderen dat iemand de brand al die jaren geleden heeft overleefd en sindsdien is blijven rondsluipen. Dan komen er drie onverdraaglijke, ik-weet-niet-hoeveel-echtparen in beeld die op weg zijn naar de gevarenzone met uitsluitend seks in hun hoofd, zich er natuurlijk niet van bewust dat ze een gemakkelijk doelwit zijn voor de sluipende en hijgende moordenaar. Het is een onherstelbare, saaie film. Hij is blijkbaar al in 1978 opgenomen, maar tot 1984 wilde niemand hem distribueren, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Voor het geval je alle relevante informatie eruit zou willen filteren, zou dit maar een korte film zijn met een looptijd van 30 minuten; misschien zelfs minder. Er is een onvoorstelbaar grote hoeveelheid natuur- en wildbeelden, soms van dieren die volgens mij niet eens in dat soort gebied leven, en ze lijken eindeloos door te gaan. Het enige wat er eigenlijk aan ontbreekt, is de typische National Geographic-reportage met educatieve informatie over de gewoonten van de dieren. Dieren in hun eigen natuurlijke biotoop zijn ontegenzeglijk mooi om naar te kijken, maar niet in een zogenaamd smerige en smakeloze 80's slasherfilm, godbetert. Het laatste kwartier is eindelijk de moeite waard, met een paar krachtige moordscènes en fijne make-upeffecten op het monster (dat Lurch blijkt te zijn uit 'The Addams Family'-films), maar nog steeds is de scène met de aasgieren te stompzinnig en het laatste shot is gewoon lachwekkend achterlijk. Zoals ik al zei, 'The Prey' is zonder meer mijn persoonlijke lijst van slechtste 80's slashers, naast 'Appointment with Fear', 'Berserker', 'Deadly Games', 'Don't Go in the Woods', 'Hollow Gate', 'The Stay Awake' en 'Avondklok'.