Is deze recensie positief of negatief?

Butter Battle is een vermakelijk verhaal over twee fictieve steden en hun wapenwedloop. Het is ook een misplaatste allegorie over de Koude Oorlog en wapenwedloop in het algemeen. Ja, het is een kinderboek, maar net als zovele van Theodor Seuss Geisel-werken slaat het de mensen met zijn moraal om de oren.<br />En wat is die moraal precies? Natuurlijk is het prijzenswaardig om ons aan te moedigen ons meer te concentreren op wat ons verenigt dan op wat ons verdeelt. Het is zelfs goed om internationale samenwerking aan te moedigen. Maar om de verschillen tussen de naties van het Warschaupact en het Nato-rijk gelijk te stellen aan een verschil in gebruik van boter is gewoonweg verkeerd. Om de voor de hand liggende reden te noemen: veel landen van het Warschaupact hadden perioden van tekorten aan boter en brood <0xE2><0x80><0x93> ze zouden de boter met plezier in zijn geheel hebben opgegeten als die voorhanden was geweest. Op een minder letterlijk niveau <0xE2><0x80><0x93> en wat uw politieke voorkeur ook is, het sovjetsocialisme versus de westerse (vooral Anglo-Amerikaanse) democratie is niet alleen maar een kwestie van voorkeur en gebruik.<br />Om het nog duidelijker te maken: kernwapens werden niet ontwikkeld in een Koude Oorlog met de Sovjets, maar in een hete oorlog met de As-mogendheden. Het lijdt geen twijfel dat Duitsland tijdens de oorlog kernwapens ontwikkelde. Hadden de Verenigde Staten van kernwapenonderzoek moeten afzien en hun vertrouwen moeten stellen in hun (minder dan onvermijdelijke) overwinning in de conventionele oorlog? Toen de wapens eenmaal waren ontwikkeld, werden ze gebruikt tegen de vijand die ons in Pearl Harbor aanviel. Wat doet een natie op dit punt als de geest uit de fles is? Bovendien is achteraf gezien 20-20, wat wil zeggen dat er geen enkele manier was om er zeker van te zijn dat er geen nieuwe halfgekke dictator zou opduiken met zijn ogen gericht op het ontwikkelen van kernwapens. De tweede Golfoorlog heeft laten zien hoe ongelooflijk moeilijk het is om geloofwaardige bedreigingen vast te stellen en die te neutraliseren.<br />Hoe dan ook, de tekenfilm is weinig meer dan simplistische propaganda die weinig doet om de nuances van de ethische vragen achter kernwapens te onderzoeken en in plaats daarvan probeert kinderen angst voor wapentechnologie in te prenten.