Is deze recensie positief of negatief?

De 15 Park Avenue van Aparna Sen is een film over de aard van de werkelijkheid.<br />Een jong meisje met waanvoorstellingen, geneigd zich dingen te verbeelden en stemmen te horen, mogelijk uit pure verveling, wordt door haar goed opgeleide vader en door haar op controle beluste oudere stiefzus voor schizofreen versleten. Behandeld als een invalide, beklaagd en bejegend als een invalide (ook al uit liefde en genegenheid), heeft ze een schim van een kans om zich tot een normaal mens te ontwikkelen. Als een jongen haar ten huwelijk vraagt, proberen haar vader en haar stiefzus hem er hartstochtelijk van te overtuigen dat hij zo'n stap niet moet doen. Een traumatische ervaring, voornamelijk veroorzaakt door haar beschermde bestaan, brengt haar uiteindelijk over de streep waar geen weg terug meer is, en ze leeft nu fulltime in een eigen waanwereld. De familie en de maatschappij om haar heen zijn intolerant ten opzichte van haar waandenkbeelden en willen ze onderdrukken met medicijnen, elektrische schokken, wat dan ook, ook al hebben ze allemaal een of andere vorm van waandenkbeelden.<br />Haar moeder ziet de ironie er niet van in dat ze zich door een geestverschijning van die waandenkbeelden laat behandelen. Haar stiefzusje is professor in de natuurkunde en geeft onder andere les in kwantummechanica, een vak waarin een stroom deskundigen parallelle multi-universa en veel meer dimensies in de ruimte accepteert dan we zien. Een vriendin vertelt vol bewondering over een ervaring met een heilig persoon die beweerde hallucinerende stemmen te horen. Ver weg heeft George W. Bush echte of valse waandenkbeelden over Saddam.' De film is gebaseerd op het boek _Aparna Sen_, en gaat over massavernietigingswapens, en het is toegestaan om Irak binnen te vallen.<br />Zoals sommige kijkers al hebben opgemerkt, schrok Aparna Sen ervoor terug om de moeder van alle waandenkbeelden aan te vallen <0xE2><0x80><0x93> de belangrijkste religies, wat jammer is.<br />Met andere woorden, de aanvaarde werkelijkheid is waar een meerderheid of een invloedrijke minderheid in gelooft. Dat is al vanaf het begin het geval en veel machtiger mensen dan Mithali in de film, onder wie Bruno en Galileo, hebben als gevolg daarvan geleden.<br />De controversiële en moeilijke afloop van de film was nodig om aan te tonen dat het een film is over de aard van de werkelijkheid, en niet de casestudy van een schizofreen meisje. Alle spelers hebben geweldige voorstellingen gegeven, maar Shabana Azmi en Konkona Sen Sharma hebben uitgeblonken. Aparna Sen heeft een voortreffelijke filosofische film geproduceerd.