Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb deze dvd te leen gekregen van de regisseur van een film met wie ik werk, waarin ik een acteur speel die Prospero speelt. Omdat ik zijn stijl ken, verwachtte ik geen 'klassieke' interpretatie van de tekst.<br />Wat ik heb gevonden is soms treffend, soms suggestief, maar vaak meanderend en saai. Net als bij de meeste experimentele muziek merk ik dat in films als deze de bouwstenen van een krachtige film worden gevormd, ook al hebben ze hun meest nuttige vorm nog niet in een meer samenhangende vorm gevonden. Zo hebben we een Calibaan die eerder een clown is dan een bedreiging, en voor wie zelfs Miranda niet erg bang lijkt (wat vreemd is, aangezien we weten dat hij minstens één keer heeft geprobeerd haar te verkrachten). Een Stefano en Trinculo die eerder irritant dan grappig zijn. Een merkwaardig jonge Prospero die op Amadeus lijkt. En een groot verlies aan karakterontwikkeling en plot door creatieve montage en zeer gestileerde poses.<br />Interessant genoeg heb ik geen problemen met de manier waarop Ferdanand en Miranda worden geportretteerd. Zijn verbijsterde vervoering en haar enigszins bizarre onschuld zijn eigenlijk heel toepasselijk.<br />Ik zeg niet dat dit een slechte film is, maar een experimentele. Een die enorm veel risico's neemt, maar meer bedoeld is voor studenten kunst en film, en niet echt voor iemand die geïnteresseerd is in de Storm op zich.