Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Giorgino is een lange, folterende reis van het slechte naar het goede in het leven van de hoofdpersoon naar wie de film is genoemd. De jonge, gedemobiliseerde, door gas vergiftigde luitenant uit de Eerste Wereldoorlog met een zeer zwakke gezondheid, die daarvoor arts in een weeshuis voor kinderen met mentale deprivatie was, gaat op zoek naar hun nieuwe verblijfplaats en vindt veel meer dan hij ooit van plan was, en van een heel andere aard. Een depressieve sfeer van uiterste wanhoop, waarin de krankzinnigen veel minder afschuwelijk zijn dan de gezonde, waarin de waanzin een soort poëzie is, zal je van de allereerste beelden van deze film tot de laatste hypnotiseren. En al die schoonheid: de schoonheid van de winter en de bergen, de schoonheid van besneeuwde landschappen en wilde bossen, ik weet niet eens hoe al het verdriet en de droefheid van de laatste dagen van de oorlog zo mooi kon worden gemaakt.