Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Tot ongeveer 1970 was Lucille Ball een geweldige komediant. Ze was zo'n perfecte clown dat ik alleen maar wou dat meer mensen haar met Bob Hope in 'The Facts of Life' hadden gezien, want ze kon ook droog en uitgestreken kijken.<br />Ja, Lucille Ball was geweldig... tot 'Mame'.<br />Proberen om Lucille Ball in 'Mame' te zien is fysiek onmogelijk, omdat er zoveel vaseline op de al gefilterde lenzen zit dat je Windex nodig zou hebben om Lucille Ball in sommige scènes te zien. Dus zelfs als je Lucille Ball in 'Mame' ziet, kun je Lucille Ball in 'Mame' niet echt zien. Wat een zegen is.<br />Dat is zo ongeveer het aardigste wat ik over 'Mame' kan zeggen. de film van de musical van de film van het toneelstuk (dit zou zo door kunnen gaan, maar het begon met een heel grappig boek dat 'Tante Mame' heette). Als je dit een slechte tik geeft, is dat net zoiets als een spons slaan. Dus het maakt niet uit dat de muziek meer krakerig is dan gezongen. De meeste liedjes waren trouwens niet veel bijzonders. In de eerste drie zit geen enkel verschil. 'It's Today', 'Open a New Window' en 'We Need a Little Christmas' zijn allemaal hetzelfde liedje. Celene Dion zou er een album mee moeten maken, ze zijn zo groot en saai. nodig heeft een zelfverzekerde, prachtige stem (Edyie Gorme won er in 1967 een Grammy voor) die die arme Lucille Ball niet had toen ze deze film maakte. (Goed, Elaine Stritch kan ook geen melodie in een emmer dragen, maar Stritch kan tenminste een liedje overbrengen.)<br /><br />Als je nog steeds het gevoel hebt dat je leven niet compleet zal zijn tenzij je de filmmusical 'Mame' ziet, valt het je op dat er gedanst wordt, maar telkens wanneer Lucy/Mame iets anders begint te doen dan een beverig geschuifel, schakelt de camera uit en komt terug op het moment dat het nummer is afgelopen en de ster met de dansers poseert. Ook dat is maar goed. Jane Connell mocht de rol van de meelijwekkende Agnes Gooch weer op zich nemen nadat Lucille Ball Madeline Kahn had ontslagen om ervoor te zorgen dat geen enkele komische originaliteit de ster zou overtreffen. Connell is een toneelspeelster die, net als Carol Channing en Ethyl Merman, haar optredens voor films niet aankan, dus zij speelt samen met Lucille Ball in een g<0xC3><0xAA>nante rol, zij het om andere redenen.<br />De weelderige japonnen zijn gemaakt door Theadora Van Runkle (Van Wrinkle?) en ze geven de kleur die ontbreekt in alle rollen, op één na.<br />Bea Arthur als de actrice Vera Charles, Mames beste vriendin, negeert iedereen en doet haar eigen lolletje. Had ze maar meer scènes gespeeld. Ze is ook te oud voor haar rol, maar ze heeft hem in elk geval niet verminkt.