Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De videodoos van 'Joyride' zegt:'sterretje van de tweede generatie supersterren', en je kunt er niets aan doen, maar je wordt er verdrietig van. Toegegeven, Melanie Griffith is overgestapt naar grotere en betere dingen... maar wie maalt er om de rest van de cast? Dus toen dat de zielige aandachttrekker op de doos was, was ik zo dom om de film voor een dollar te kopen in de veronderstelling dat ik in het land zou zijn van 'zo-slecht-ze-zijn-goed-films uit de jaren zeventig'. Eh, niet zo erg. Terwijl zo veel doelloze jeugdfilms uit de jaren zeventig (of eigenlijk gewoon oude films uit de jaren zeventig) zo hun best deden om iets dieps en betekenisvols te zeggen, probeert 'Joyride' het niet eens. Het is gewoon doelloos. Het heeft geen enkele belangstelling. Elk personage is zo slecht bedacht dat het...' Geen wonder dat die acteurs er zo lusteloos uitzien.<br />In een notendop: de film gaat over drie twintigers die naar Alaska gaan om een bedrijf op te zetten, maar in plaats daarvan worden beroofd en dan werk moeten zoeken. Ze worden in elkaar geslagen, eten hondenvoer, stelen auto's, beroven banken. Het is allemaal heel gewoon, maar bovendien wordt het op de meest alledaagse manier uitgevoerd. Er zijn geen verrassingen en de opeenvolging is zo slecht, en de handelingen van de personages zijn zo dubbelzinnig dat je verschillende scènes kunt overslaan zonder dat het je iets uitmaakt.<br />Maar als je een fan bent van Melanie Griffiths borsten <0xE2><0x80><0x93> dan moet je dit zien. Dat is nog steeds niet genoeg om dit boven de laagste score te krijgen die ik kan geven. Beste Lijn: 'Jezus, met jou is alles biologie.'