Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is een moeilijke taak om deze film te beschrijven. Aan de ene kant is het een over-de-top vampierspookfeest, compleet met spinnenwebben, griezelige muziek, een hypnotiserend medaillon en natuurlijk een doodskist met een krakend deksel.<br />Aan de andere kant is dit een van de idiootste scenario's die ik ooit van Edward D. Wood jr. heb gezien. Geproduceerd door dezelfde mensen die ons 'The Bloody Vampire', 'Invasion of the Vampires' en de voorganger van deze film, 'The Vampire' met de bescheiden titel 'The Vampire' hebben gegeven. Deze film komt dicht in de buurt van het gebrek aan logica dat de andere films kenmerkt.<br />Zoals ik al zei, is deze film een vervolg op 'The Vampire', die ik niet heb gezien. Maar dat geeft niet... het is heel gemakkelijk voor te stellen wat er is gebeurd. Salazar is in de war wanneer de goedbedoelende, maar misleide dokter Marion het met staken doorstoken lichaam van zijn vampiervijand, graaf Karol de Lavud, terugbrengt (ik neem aan dat er ergens een regel is dat alle vampiers een soort graven moeten zijn). Dokter Marion klaagt dat alle belangrijke artsen in de loop van de geschiedenis hun toevlucht hebben moeten nemen tot een soort grafroof om hun medische studie te bespoedigen, en hij hoopt het lijk van de vampier te gebruiken om verschijnselen te bestuderen als het ontbreken van een normale weerspiegeling van de vampier (op dat moment houdt hij de vampier een spiegel voor en in plaats van een weerspiegeling zien we het skelet van de vampier. '<br />Enrique is er niet blij mee en lijkt vastbesloten om de gebeurtenissen van de eerste film af te doen als pure fantasie en bijgeloof. 'Deze man was geen vampier... Ik geef toe dat hij graag een beetje bloed dronk, maar dat is alles!' zegt hij. Ook de kwetsbare Martha, een parttime verpleegster en parttime showgirl (!) die toevallig het voorwerp van Enriques genegenheid is, is verwarrend. Martha is in de eerste film ternauwernood aan de klauwen van De Lavud ontsnapt, en het lijkt erop dat Enrique veel tijd heeft besteed aan 'het genezen van haar geest' en haar heeft laten denken dat alles wat ze ervoer niet echt was. Als je het script voor deze film zou schrijven, zou je een manier moeten vinden om iemand te vinden die zo stom is om de staak uit de vampier te trekken, nietwaar? Nou, wat dacht je van de hebzuchtige oplichter die Marion heeft geholpen de doodskist te stelen? Nadat hij een glimp heeft opgevangen van het lichaam van De Lavud, heeft hij zijn zinnen gezet op de duur uitziende broche die de graaf draagt, en hij komt terug om die te stelen als de dokters niet kijken. Maar verdomme... hij kan de broche niet weghalen vanwege de staak, dus... je raadt het al. De Lavud is weer op vrije voeten, deze keer met de louche oplichter als zijn menselijke handlanger. Uiteraard zit de vampier weer achter Martha aan, en ondertussen weten de artsen niet meer wat ze moeten geloven. Eerst zijn ze vastbesloten om te bewijzen dat er niet zoiets als een echte vampier bestaat, maar aan het eind van de film proberen ze de politie zover te krijgen dat ze een opsporingsbericht laten uitgaan voor 'een man die dood is, maar nog wel in leven!'<br />De rest van de plot kun je je waarschijnlijk wel voorstellen, maar de filmmakers geven er een paar leuke wendingen aan. Een van de decors van de film is een spookachtig wassenbeeldenmuseum (zijn er nog andere in dit soort films?), compleet met een volledig uitgeruste martelkamer... De film heeft een zeer scherp gevoel voor stijl, en niet alleen in de campy spinnenwebben. Eén enge scène is die waarin De Lavud een slachtoffer achternazit door een schijnbaar eindeloze reeks straten en steegjes, hem volgt langs vage gebouwen zonder deuren, terwijl hij de scène belicht als een Duitse expressionistische nachtmerrie ('Het kabinet van dr. Caligari' schijnt een invloed te zijn).<br />Maar de rest van de film is kinderlijk, vooral in de climax. De special effects zijn nogal primitief, zelfs voor het jaar waarin de film is gemaakt, en de climax met De Lavud in vleermuisgedaante is al lachwekkend genoeg... Maar de regisseur vindt het nodig om ons te laten geloven dat Martha zou flauwvallen en boven op een guillotine in elkaar zou zakken, en wel op zo'n manier dat haar hoofd op de perfecte plek lag om door het mes afgehakt te worden, dat op het punt staat om te vallen omdat het touw dat de guillotine in bedwang moet houden op dat moment opeens begint te rafelen! Wat een ongelukkige samenloop van omstandigheden! Om het nog erger te maken, snijdt hij het rafelende touw weg bij scènes waarin Enrique de zwaaiende rubberen knuppel probeert te ontwijken, in feite staat hij stil en zwaait met zijn armen. Het is beslist een Ed Wood-moment, vooral als Martha uit zichzelf weer bij lijkt te komen en versuft overeind komt op het moment dat het mes neerknalt. Wauw! Wat een opluchting! Wat betreft de geschiftheid heeft 'The Vampire's Coffin' niet de krankzinnigheid van 'The Bloody Vampire' of 'Invasion of the Vampires', maar fans van dit soort oude horrorfilms zullen de sfeervolle fotografie waarderen, en het feit dat de regisseur erin slaagt een paar echte huiveringen uit dit materiaal te wringen moet ergens 'telden' zijn (haha).