Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als jarenlange bewonderaar van de film _Moulin Rouge_ uit 2001 en als recentere bewonderaar van Jean Renoirs filmproducties, wist ik dat ik vroeg of laat zijn _French Cancan_ zou gaan zien. De film vertelt een geromantiseerd verhaal over de opening van de nachtclub Moulin Rouge. De impresario Danglard (Jean Gabin) probeert de wasvrouw Nini (Fran<0xC3><0xA7>oise Arnoul) van Montmartre in een _cancan_ -ster te veranderen, zonder de woede op te wekken van zijn onstuimige ma<0xC3><0xAE>tresse, de buikdanseres Lola (Maria Felix). Dit is slechts een van de vele driehoeksverhoudingen in _French Cancan_ <0xE2><0x80><0x93> die Franse showbizzfiguren zijn zo stereotiep dat ze altijd verliefd worden. <br />Renoir regisseert met zijn kenmerkende milde humor en zijn aandacht voor de personages, en hij heeft ook de tekst geschreven van een prachtig walsliedje dat een prominente rol speelt in de film. Gabin is de volmaakte belichaming van de Franse playboyheld op leeftijd. Arnoul is een knappe roodharige die haar mannetje staat in de dansnummers, afgezien van een paar trucs waarbij duidelijk gebruik wordt gemaakt van een dubbelganger.<br />'French Cancan' wordt gepresenteerd als een muzikale komedie, en hoewel er een heleboel nummers op het podium van de nachtclub plaatsvinden, enz., is er maar één personage, Casimir, die midden in een gesprek in gezang uitbarst. De acteur die hem speelt, Philippe Clay, is leuk om naar te kijken: een heel lange, magere jongeman die zingt, danst en zich in bochten wringt. De film eindigt met een lange cancan-sequentie, waarin alle personages leren hun problemen te overwinnen en samen kunst te maken. Het dansen is veel helderder verlicht en veel samenhangender gereconstrueerd dan in 'Moulin Rouge'; als ik al een klacht heb over 'French Cancan', dan is het dat het hele gedoe een beetje te Technicolor is. Zelfs als Nini een gebroken hart ervaart of iemand een melancholiek lied zingt, is de belichting helder en vlak, zonder schaduwen. Ja, het resultaat is een opgewekte en warmhartige muzikale komedie; het is alleen dat ik onwillekeurig denk dat het in het echte leven nooit zo kleurrijk en onschuldig was.