Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit was een oneerbiedige komedie uit de jaren zeventig, die de draak stak met de psychiatrie en met Beverly Hills. Dat vond ik niet erg, maar ik had wel meer bezwaar tegen die oneerbiedigheid met betrekking tot het huwelijk en het geloof: twee onderwerpen die wereldse filmmakers (dus iedereen in Hollywood en elders) maar niet uit hun hoofd kunnen zetten.<br /><br />Walter Matthau speelt een smoezelig personage, 'Donald Becker', die rondloopt met de boord van een geestelijke om, wat me tegen de borst stuit, maar wanneer heeft Hollywood zich ooit druk gemaakt over christenen die ze voor het hoofd stoten?<br />Hoe dan ook, ondanks die onzin heeft de film zijn onderhoudende momenten en zelfs iets charmants. Dan Aykroyd is goed in het betalen van een gestoorde en Donna Dixon ('Laura Rollins') is een schoonheid. Het spijt me dat ze geen grotere rol had.