Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze is zo goedkoop als maar kan, want het idee van een massieve en onverwoestbare buitenaardse vogel is al te gek om voor woorden, maar wacht maar tot je een lading van dat mallotige wezen op het scherm ziet verschijnen! Ik zal je zeggen dat ik daar zo hard om moest lachen dat ik een deel van de exposante dialoog miste, en dan nog, de laatste is vaak zo zwaar van het wetenschappelijke jargon en wetten van de fysica en zo (waar ik nooit goed in ben geweest, ondanks mijn liefde voor sciencefictionfilms) dat het er eigenlijk niet toe deed! De vogel werd eerst afgebeeld als een wazige vorm die door de lucht suisde, maar daarna in al zijn duffe glorie getoond. Het is zo ongelooflijk dwaas dat het niet mis zou zijn in een Looney Tunes-strip (getuige de reeks met tussenpozen genomen foto's die beginnen met het wezen in de verte en eindigen met een uiterst close-up van zijn gezicht)!<br />Directeur Sears had veel meer succes gehad met zijn andere film over UFO's, de fraaie _Earthh_ __ _s_ _UFO_ _'s_ _(1956)_, met special effects van een meester, Ray Harryhausen (waarover ik net mijn exemplaar van de laatste heb weggegeven in afwachting van de aankoop van _Columbia's_ (1956). Ook lijkt het me dat sommige van de beelden die de rooftocht van de vogel in New York illustreren, afkomstig zijn van de verwoesting van Washington in die eerdere sf-klassieker! Ook hier worden de hoofdrollen gespeeld door vaste acteurs, namelijk Jeff Morrow (van DIT ISLAND EARTH 1955 na) en Mara Corday (van TARANTULA 1955 na). Net als de eerder genoemde FLYING SUCERS worden deze titels door fans hoog aangeslagen en zijn ze zeer geliefd. Ze zijn dan ook veel beter dan deze betreurenswaardige toevoeging aan de dierencyclus van buitenaardse en buitenaardse monsters die in de hoogtijdagen van de sf en daarna in zwang was (tussen haakjes, in THE FLYING SERPENT 1946 na werden andere vliegende dreigingen getoond, die ik niet heb gezien, en in Q: THE WILDED SERPENT 1982 na heeft Larry Cohen zijn tong in bedwang gehouden met een update van dezelfde film). <br /><br />Helaas kan de reusachtige kist niet eens een fatsoenlijke climax bereiken, en die is zo overhaast dat het een 'afknapper' wordt, om een straaljagerpiloot uit de film te citeren, wiens aanval met raketten op de vogel volkomen ondoeltreffend blijkt (dat wil zeggen, voordat Morrow zich realiseert dat hij door een onzichtbare barrière wordt beschermd en vervolgens een manier moet bedenken om die te doorbreken). Uiteindelijk krijg je, afgezien van de onhandelbare (en eerlijk gezegd saaie) technische terzijdes, het gevoel dat het 'zo slecht is, het is goed' is. Het is tenslotte maar vierenzeventig minuten vliegen en de vogel is in elk geval zo'n onvergetelijke maffe creatie dat je elke keer als hij opduikt een brede glimlach op je gezicht krijgt!