Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is de traagste 'film noir'-film die ik ooit heb gezien. Een zeer zwak scenario biedt Jack Palance en Rod Steiger alleen maar de gelegenheid om uitzonderlijk goede tekstregels uit te spreken, die voor een auditie zijn gemaakt. Palance en Steiger bevestigen allebei dat ze inderdaad serieuze acteurs zijn die hun respectievelijke rollen kunnen uitbeelden met kracht, emotie en drama. Het verhaal zelf verloopt ongelooflijk traag, het vindt voornamelijk plaats in een woonkamer. De regisseur heeft de acteurs kennelijk in een kringetje rond laten draaien terwijl ze uitputtend lange tekstregels voordroegen, om te voorkomen dat het trage tempo op zou vallen bij het publiek. De actie begint pas in de laatste tien minuten van de film. 'Ik ben op zoek naar meer diepgang in een misdaaddrama, maar dit is niets voor jou!'