Is deze recensie positief of negatief?

Oorspronkelijk bedoeld als onderdeel van een groots epos, _Het jaar 1905_, waarin de revolutie van 1905 wordt beschreven, is _Poemakin_ het verhaal van de muiterij van de bemanning van de _Poemakin_ in de haven van Odessa. De film begint met de bemanning die protesteert tegen het door de maden aangevreten vlees en de kapitein die opdracht geeft tot de executie van de dissidenten. Er vindt een opstand plaats waarbij de revolutionaire leider wordt gedood. Dit bemanningslid wordt naar de kust gebracht om daar in staat van beschuldiging te worden gesteld. Wanneer de burgers zich verzamelen op een enorme trap die uitkijkt over de haven, verschijnen er tsaristische troepen die de menigte uiteendrijven. Er wordt een marine-eskader op uitgestuurd om de Potemkin te heroveren, maar op het moment dat de schepen binnen bereik komen, laten hun bemanningen de muiters door. Eisensteins niet-historisch accurate einde heeft een open einde, wat erop wijst dat dit het zaad was van de latere bolsjewistische revolutie die in Rusland tot bloei zou komen. De film bestaat uit vijf delen: Men and Madges, Drama on the Quarterdeck, An Appeal from the Dead, The Odessa Steps en Meeting the Squadron.<br />Eisenstein was een revolutionair kunstenaar, maar op het geniale niveau. Omdat hij geen historisch drama wilde maken, gebruikte Eisenstein visuele textuur om de film een filmjournaallook te geven, zodat de kijker het gevoel krijgt dat hij een spannend en politiek revolutionair verhaal afluistert. Deze techniek wordt toegepast in _The Battle of Algiers_ van Pontecorvo.<br />In tegenstelling tot Pontecorvo vertrouwde Eisenstein op het typen, of de casting van niet-professionele acteurs die een opvallend uiterlijk hadden. De buitengewone gezichten van de spelers zijn wat je je herinnert van _Poema_. Deze techniek wordt later gebruikt door Frank Capra in _Mr. Deeds Goes to Town_ en _Meet John Doe_. Maar in _Poema_ wordt geen enkel individu als held of heldin gecast. Het verhaal wordt verteld door middel van een reeks scènes die worden gecombineerd in een speciaal effect dat bekendstaat als montage: het bewerken en selecteren van korte fragmenten om het gewenste effect op de kijker te bereiken. D.W. Griffith gebruikte de montage ook, maar niemand beheerste die zo goed als Eisenstein. Het artistieke filmen van de slapende bemanning in hun hangmatten wordt geaccentueerd door het sierlijke zwaaien van de tafels die aan kettingen in de kombuis hangen. De confrontatie tussen de bemanning en hun officieren daarentegen is geladen met elektriciteit en de gebalde vuisten van de massa demonstreren hun woede met onrechtvaardigheid.<br />Eisenstein introduceerde de techniek om een actie te laten zien en die opnieuw te herhalen, maar vanuit een iets andere hoek om de intensiteit ervan te demonstreren. Het breken van een bord met de woorden 'Geef Ons Deze Dag Ons Dagelijks Brood' betekent het begin van het einde. Deze techniek wordt gebruikt in het laatste jaar in Marienbad. Ook hangt de scheepsarts zijn pince-nez aan het want te bungelen als hij overboord wordt gegooid. Deze glazen gebruikte de officier om het van maden vergeven vlees te inspecteren en door te geven. Deze volgorde verbindt de straf aan de verdorvenheid van het tsaristische tijdperk.<br />De meest bekende scène in de film, en misschien wel in de hele filmgeschiedenis, is de Odessa Steps. De brede treden zijn gevuld met honderden figuranten. Snel en dramatisch geweld wordt altijd gesuggereerd en niet expliciet, maar de visuele beelden van de dood van enkelen zullen de kijker altijd bijblijven.<br />De hoekige opnamen van marcherende laarzen en benen die de treden afdalen, worden slim geaccentueerd met lange, dreigende schaduwen van een zon boven aan de treden. Het tempo van de reeks varieert opzettelijk tussen de marcherende soldaten en een paar burgers die moed verzamelen om hen te smeken te stoppen. Een close-up van het gezicht van een vrouw, verstijfd van afgrijzen nadat ze door het zwaard van een soldaat is geraakt, is de directe antecedentenverklaring van de bankbediende in Bonnie in Clyde en geeft een blijvende indruk van de verschrikkingen van het tsaristische regime.<br />De dood van een jonge moeder leidt tot een kinderwagen die de trap af dendert in een reeks die is gekopieerd door Hitchcock in Foreign Correspondent, door Terry Gilliam in Brazilië en door Brian DePalma in The Untouchables. Deze opeenvolging van gebeurtenissen wordt herhaaldelijk vanuit verschillende invalshoeken getoond om zo een gebeurtenis uit te beelden die waarschijnlijk maar vijf seconden heeft geduurd.<br />Potemkin is een film die de revolutionaire geest vereeuwigt, die verheerlijkt voor degenen die zich er al bij hebben aangesloten, en die propagandeert voor degenen die nog niet zijn bekeerd. Hij kookt van vuur en buldert van de zinloze onrechtvaardigheden van het decadente tsaristische regime. De grootste impact heeft hij gehad op filmstudenten die technieken die een paar generaties geleden in Rusland zijn uitgevonden, hebben geleend en slechts een klein beetje verbeterd.