Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Alleen voor Coops minnaars is Clint Eastwoods krachtige, maar onopvallende aanwezigheid een groot voordeel van deze zeer goede documentaire. Het is een biografie van Gary Cooper, voornamelijk gebaseerd op zijn filmografie, maar ook op privé-archieven, waarin hij wordt beschreven als kind, als jongeman, als huisvader, met enkele van zijn vrienden (Picasso, Hemingway, enz.), als oudere man, en ten slotte als een zieke en op sterven na dode man. Na 'het einde' had ik niet het gevoel dat ik de man veel beter kende. Maar ik heb een heel goed moment beleefd toen ik veel van de beste momenten uit zijn films opnieuw heb bekeken; en mijn respect voor de zeer getalenteerde acteur en groot professional werd vertienvoudigd. De film laat heel interessant zien hoe de carrière van Cooper parallel kan lopen aan de ontwikkeling van de Amerikaanse samenleving voor en na de Tweede Wereldoorlog. Twee van de grote momenten zijn de tijd dat Cooper recht moet spreken over het communisme in de filmwereld, en de tijd dat James Stewart (ook een heel groot man) een maand voor zijn dood een Prijs voor Cooper kreeg. Ik ben geen huilebalk, maar... dat scheelde maar een haar! Kijk uit, als je kunt: het is zoveel waard... Dat wil zeggen, als je van Cooper houdt.