Wat is het sentiment van de recensie?

De jaren zeventig openden de deur naar de grootste, meest uiteenlopende periode in de filmgeschiedenis. Sommige films waren geweldig ('The Godfather', 'The Conversation', 'Mean Streets', Chinatown, 'The French Connection', 'Five Easy Pieces', 'Jaws', 'McCabe And Mrs. Miller') Andere waren niet zo geweldig ('The Getaway', 'The Outfit', 'Badge 373', 'Joe', 'The Taking Of Pelham One Two Three', 'Brewster McCloud', 'Castle Keep') En andere waren nauwelijks de toegangsprijs waard. Het is heel goed om te vertellen over de plotselinge en zelden ervaren sensatie van de vrijheid om geld te krijgen om een film te maken en te regisseren. Misschien persoonlijk. Misschien niet. Soms met een paar extra's. Soms midden in een drukke straat, voordat de politie komt opdagen. Lang voordat de directieleden, directieleden, commissies en advocaten deel gingen uitmaken van 'Het Systeem'.<br />De commentaren zijn voortreffelijk. Vooral die van Julie Christie en Dennis Hopper. Hoewel je, als je goed luistert, langzaam zult ontdekken hoeveel grote regisseurs van tegenwoordig (Coppola, Scorsese, Ron Howard, Dennis Hopper, Peter Bogdonovitch) als 'Roger Corman-commando's' worden aangeduid. Lange dagen maken tegen een laag salaris. In minder dan een maand een film opnemen. Alle stappen en trucs van het vak leren door het zelf te doen. Producten afleveren die op tijd en onder het budget waren.<br />Zie 'Decade' voor de boodschap. En voor een lange en gevarieerde lijst van films die in die wonderbaarlijk turbulente jaren zijn gemaakt.<br />Hoewel, ik zou niet klagen als IFC besloot om een andere documentaire te wijden aan die hoogst ondergewaardeerde grootpionier van de film, Roger Corman.