Is deze recensie positief of negatief?

MENSELIJKE SPOILERS<br /><br />In deze zogenaamde satire richtte Chaplin zijn aandacht op het kwaad van het Duitse fascisme. Hij speelde de tweelingrol van de Tomaniaanse dictator Adenoid Hynkel en een van zijn onderdanen, een onopzettelijke held uit de Eerste Wereldoorlog en joodse kapper. Door gebeurtenissen die geïnspireerd zijn door zowel Adolf Hitler als de Marx Brothers, onderhandelt Hynkel over contracten en verklaart hij de oorlog aan het naburige Osterlich, terwijl hij tijd vrijmaakt voor talloze, merkwaardig platte decorstukken. De veelgeprezen wals van de dictator met een opblaasbare bol is in feite volkomen zwaarwichtig, onderontwikkeld en niet grappig.<br />Chaplin zou zeker geprezen moeten worden voor het feit dat hij Hitler op de korrel heeft genomen en dat hij zich zo krachtig uitspreekt over celluloid <0xE2><0x80><0x93> zijn veelgeroemde laatste toespraak is in feite het opvallende, gedenkwaardige hoogtepunt van het stuk <0xE2><0x80><0x93> maar de film is gewoonweg niet goed.' Het is scherp of grappig genoeg om de vele lovende recensies te verdienen, of om herhaaldelijk te worden bekeken. De beste grappen komen niet voort uit Hynkels vermoeiende pose en hebben te maken met een poging van De Barbier om een grote rondtollende bom te ontwijken (een scène die doet denken aan de schietpartij in de Gold Rush) en later, met een pan op zijn hoofd, om per ongeluk de plank van het dak van zijn winkel af te lopen.<br />Vergeleken met de zwijgende klassiekers van de regisseur is De Grote dictator traag, wild inconsequent en al met al enigszins onbevredigend, terwijl de saaie perioden tussen de lachbuien vaak lang en moeilijk te verdragen zijn. Het lijdt geen twijfel dat Chaplin een genie was, maar zelfs genieën maken teleurstellende films en De Grote dictator behoort zeker tot die categorie.