Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Ghost Son' is Lamberto Bava's beste film en tegelijkertijd ook zijn slechtste. Ik neem aan dat die uitspraak enige toelichting behoeft. Het is zijn beste omdat hij goed gefocust, ambitieus, toegankelijk en heel stijlvol is, maar zijn slechtste omdat het een saaie, onoriginele film is en ontegenzeggelijk een enorme afknapper voor alle echte fans van Bava's werk in het verleden. Laten we eerlijk zijn: veel fans, ikzelf incluis, zouden niet geïnteresseerd zijn geweest in deze film als je afging op de plot, de beroemde namen en zelfs de saai klinkende titel. De enige motivatie was Lamberto Bava, die ons in het verleden grote hoeveelheden ingewikkelde Gialli- en lachfilms heeft gebracht. '... en hoewel dat laatste beslist geen goede film is, voldoet hij in elk geval aan de verwachtingen van zijn fans, met buitensporige hoeveelheden smeerlapperij, bloed en sadisme. ''Ghost Son'' is een zwakke en onverdraaglijk zachte horrorfilm, zelfs in termen van de gebruikelijke spookverhalen. De nadruk ligt te veel op sentimentaliteit, en dat heeft een slechte invloed op het toch al beperkte aantal afgrijselijke & griezelige atmosfeermomenten. De basisgedachte zou een of twee potentieel goede ideeën kunnen bevatten, maar de film is over het algemeen saai en veel te clichématig. Mark overlijdt aan een auto-ongeluk, maar de ontroostbare Stacey blijft op de ranch, waar ze voortdurend in contact staat met Marks geest. Ze raakt zelfs zwanger van hem, maar kort na de geboorte van baby Martin beginnen zich mysterieuze gebeurtenissen af te spelen. Het lijkt erop dat Marks rusteloze en egoïstische geest de baby heeft 'bezeten' en hem gebruikt om Stacy aan te moedigen zelfmoord te plegen. Met al die aandacht voor de relatie van het stel, zijn veel van de gebeurtenissen en onderhandelingssituaties onderontwikkeld en/of niet verklaard, zoals de hele achtergrond van het jonge dienstmeisje Thandi. Er is te weinig actie en de enige echte angstmomenten zijn te duidelijk ontleend aan klassieke films als'_The Graduate_ '. The Exorcist' en 'Rosemary's Baby' (groene smurrie uitkotsen, meubels verschuiven). Puur in termen van afschuwelijk amusement is 'Ghost Son' een pijnlijk fiasco, maar het moet gezegd, het is een prachtig en betoverend ogend fiasco. De film is buitengewoon elegant en veel camerastandpunten zijn werkelijk inventief en suggestief. De stemmingswisselingen weten soms zelfs een onheilspellende sfeer te creëren, ook al gebeurt er niets van enige betekenis op het scherm. Er zijn verscheidene prachtige beelden van de Zuid-Afrikaanse natuur te bewonderen, maar als dat je interesseert, denk ik dat je beter naar National Geographic kunt kijken. Hier valt niet veel aan te bevelen. Fans van door de atmosfeer aangedreven spookverhalen hebben veel betere opties om uit te kiezen en de fanatieksten onder de Bava-fanaten wordt geadviseerd 'Demonen', 'Macabre' of 'Zwaard in het Donker' te kijken.