Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ging naar de bioscoop om de film te zien op grond van het potentieel interessante onderwerp, de goede cast, een regisseur die eerder 'Once Were Warriors' had gemaakt en mijn voorkeur voor noir-achtige films die zich afspeelden in L.A. in de jaren veertig en vijftig. Ik zou kunnen aanvoeren dat ik in deze filmcategorie redelijk gemakkelijk te pruimen ben; ik heb waardering voor de klassieken van het genre, maar ik blijf ook zitten en geniet van een halfslachtige, zij het alternatieve, poging. Maar ik vond deze film volkomen ondraaglijk.<br />Ondanks een goede situatie om het verhaal in te plaatsen, lijkt niemand iets te doen of te zeggen dat ook maar in de verste verte interessant of onderhoudend is in de twee uur plus deze treurige puinhoop. Goede acteurs verknoeien hun tijd met eindeloze dialoogscènes die variëren van banaal tot g<0xC3><0xAA>nant. Het verhaal is slap en duurt ondraaglijk lang, en geen van de gebeurtenissen die erin worden uitgebeeld, wordt goed genoeg gespeeld om het publiek alleen maar dood te vervelen. Er is geen drama, geen sfeer, geen spanning, absoluut geen amusementswaarde, en tegen het eind kon het me gewoon niet meer schelen wat er gebeurde omdat ik niet in iets in de film geloofde.<br />L.A. Confidential kwam een jaar later uit en ongeacht of de ene versie van het verhaal nu waarachtiger is dan de andere, krijgt deze laatste film terecht alle lof voor zijn voortreffelijkheid op elk gebied. Mulholland Falls daarentegen faalt op alle fronten, een feit dat des te tragischer is door de hoeveelheid talent die ermee gemoeid is. Als ze dit ooit in een vliegtuig laten zien, loop ik nog steeds weg.