Wat is het sentiment van de recensie?

Dit moet een van de meest irritante, arrogante, poserende films zijn die ik ooit heb gezien. Wat een verspilling van budget en acteurs. Angelopoulos heeft een nieuw niveau van pretentieuze arrogantie bereikt. Het is duidelijk dat er vrijwel geen plot is, ook al is dit deel van de Griekse geschiedenis materiaal voor geweldige films. Hij had eenvoudigweg een paar zogenaamd symbolische (in feite chaotische) scènes in zijn hoofd en bouwde er een hele film omheen. De dood is het hoofdthema en wordt tot vervelens toe herhaald, samen met litanieën, processies en dergelijke, wat alleen maar een voertuig voor de film zou moeten zijn, maar helaas is het de film zelf. Een volkomen onsamenhangend resultaat, waardoor je alleen maar om de twee minuten 'huh?' of 'o jee' kunt zeggen. Helemaal geen karakterontwikkeling, nada, nihil. Ik klaag er meestal over dat sommige films tweedimensionale personages hebben, maar o jee, het is hem gelukt om eendimensionale personages te creëren. Dat is irritant voor ons en vernederend voor sommige acteurs. Hij is er zelfs in geslaagd om een van mijn favoriete Griekse acteurs, Giorgos Armenis, houterig te laten lijken.<br />En tot de kern van Angelopoulos' filmproductie: nee, we zijn geen idioten. We willen geen opgekauwd voedsel. Alsjeblieft, laat iemand zeggen dat symboliek bij deze man subtiel moet zijn. Theo, onderschat je je publiek echt zo erg of ben je gewoon incompetent? Persoonlijk denk ik dat hij een Griekse 'ondergrondse' probeerde te maken. Hoe hij het ook probeert, hij kan Kusturica niet bereiken. Alleen maar genade: foto's, kostuums en de muziek.