Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Voordat ik over het einde van deze film vertel, zal ik het over de plot hebben. Een of andere kerel die Gerald heet verbreekt zijn verloving met Kitty en rent naar Craven Castle in Schotland. Na een paar maanden wagen Kitty en haar tante zich naar Scottland. Bij aankomst op Craven Castle merkt Kitty dat Gerald ouder is geworden en gemener is geworden. Gerald heeft bepaalde regels voor het kasteel (de regels zijn al 200 jaar hetzelfde). Gerald wil niet dat ze blijven, maar Kitty staat erop te blijven door uitvluchten te verzinnen. Op een avond vangt haar tante een glimp op van het monster dat door de hal rent. Het maakt haar zo bang dat ze flauwvalt en (nog een uitvlucht) ze moeten langer blijven. Kitty begint zich steeds meer zorgen te maken over Gerald als ze probeert de doolhof in te gaan, maar Gerald betrapt haar en doet nog gemener tegen haar. Kitty laat dan versterking komen, ze belt hun dokter die eigenlijk hun vriend en zijn maat is. Om het er niet verdacht uit te laten zien nodigen ze dan een paar andere vrienden uit (die niet echt iets doen). Bla, bla, bla, en Kitty en haar tante komen in de doolhof terecht waar de meeste spanning van het verhaal te vinden is. Ze raken op de een of andere manier van elkaar gescheiden en ze proberen elkaar te vinden. Maar de tante struikelt over het wezen... dit is het moment waarop we allemaal hebben gewacht, wat houdt het wezen in de schaduwen op de loer?... het is een reusachtige FROG! OMG wat is er beter dan dat! Nadat hij de tante heeft gezien, gaat de kikker letterlijk door het lint en rent hij weg, oeps ik bedoel hij huppelt de trap op naar de top van het kasteel. Dan springt de kikker uit een open raam. Dan nemen we een shot vanaf de grond en zien we de kikker op ons afkomen (o ja, deze film was in 3-D). Maar weet je wat nou zo grappig is? De kikker die uit het raam valt is eigenlijk een speeltje, want hij is 1/10 van de grootte van de kikker voordat hij de sprong maakt. Dan wordt onthuld dat dit allemaal aan de evolutie te wijten was, bla, bla, en Kitty en Gerald trouwen. Het laatste beeld van dit meesterwerk is dat van het graf van de kikker in de doolhof, de enige plek waar hij ooit echt gelukkig is geweest.