Is deze recensie positief of negatief?

Ik wilde dit zien, de show van binnenuit bekijken. Het vertelde meer over Robin Williams, en daarna over Mork & Mindy. Toch vond ik het geweldig. We kregen het te zien, Robin die altijd 'aan' was, wat er ook gebeurde. De voorstelling van Diamontopolous was geweldig.<br />De introducties van de hoofdrolspelers leken zo echt voor me. Roebuck als Garry Marshall was geweldig. Hij was zo charmant in dit stuk, wat me door al Williams' energie heen hielp. De kleine scènes achter de schermen van zijn andere shows (Happy Days, en Laverne & Shirley) waren verhelderend. Ik vond de Harvey van Richmond-Peck ook een mooie steen in de vijver. <br />Deze film vertelde het aloude, oude verhaal van de mensen in Hollywood, met alle ups en downs van het sterrendom. Het hield me aan mijn tv gekluisterd, en ik leerde van Robin te houden, nou ja, verdomme, bijna iedereen lijkt de supermensen te zijn die ik soms denk dat Hollywood is. Kun je nagaan.<br />Ik vraag me wel eens af waarom de mensen van het netwerk altijd voor de gek worden gehouden. We hebben de baas van ABC nooit gezien. Alleen maar gehoord, net als Charlie van Charlie Angels (ik vraag me af of die film zo heette?). Het lijkt zo triest dat een programma op nummer 1 zo kapotgemaakt kan worden door hun eigen netwerk.<br />Ik denk dat dit verhaal verteld kan worden over ieders leven, zoals ze de ladder van elke baan beklimmen. Film- en tv-sterren worden door zoveel mensen liefgehad of gehaat dat je als je opgroeit, alleen maar terug wilt gaan naar hun verleden, je je eigen verleden wilt herinneren. Ik weet nog dat ik naar het programma keek en me altijd afvroeg wat er in hun privéleven gebeurde.<br />Mork en Mindy zullen altijd een deel van me blijven, en ik heb een deel van hen gezien. Het is misschien niet allemaal waar, het is ook niet allemaal een leugen, maar uiteindelijk heeft het me een prachtig, droevig, gelukkig verhaal verteld.