Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zag de film op de Noord-Amerikaanse première (14 juli 2004) op het Fantasia Festival. Ik was een beetje teleurgesteld, want ik had een meer epische film verwacht, een ensemblefilm in de trant van Musa de Krijger. In plaats daarvan bestond de film uit een veel kleiner aantal personages. Toch was de film solide, bedachtzaam en visueel intrigerend. Er waren enigszins schokkende toonverschuivingen van de dominante, bedachtzame en realistische toon van verwarde loyaliteiten, intriges en bloed, naar de lichtere, flamboyantere, martial arts-sequenties. Het leek bijna alsof de filmmakers niet konden beslissen of de film een martial arts-'flick' of een historisch epos moest worden. Het verhaal raakt de kwestie van de behoefte aan loyaliteit versus de behoefte om je aan nieuwe situaties aan te passen. Is het echt je leven en dat van je vrienden waard om trouw te zijn aan je meester, of komt er een tijd dat je je moet onderwerpen aan de winden van verandering? Is er misschien meer moed voor nodig om de oude manier te verruilen voor de nieuwe? Hoe neem je een beslissing? Deze vragen komen in deze film aan de orde, en ironisch genoeg wordt er gesuggereerd dat het gegeven antwoord misschien wel het verkeerde is!