Wat is het sentiment van de recensie?

Ik betwijfel of degene die dit scenario heeft geschreven ooit Mansfield Park heeft gelezen... of als dat wel zo is, was het niet erg goed. Geen van de personages is wat ze zouden moeten zijn: Fanny is levendig en zich bewust van haar mishandeling, terwijl Sir Thomas, die haar heel goed heeft behandeld, per ongeluk in de persoonlijkheid van tante Norris lijkt te zijn vervallen. Bovendien is een verhaal in de eerste persoon door Fanny hoogst ongepast voor zowel het verhaal als haar personage. Fanny is geen onderhoudende heldin, en ik zou willen beweren dat dat ook niet de bedoeling is. Bovendien flirt Fanny in de film schaamteloos met Edmund vanaf het allereerste begin, terwijl ze als broer en zus zijn opgevoed! Fanny zou voor elke vorm van geflirt zijn teruggedeinsd, en de roman schildert de relatie Fanny-Edmund af als uiterst ongemakkelijk... zoals het zou moeten zijn. In tegenstelling tot sommige andere romans van Jane Austen (P&P, Emma), is Mansfield Park niet gebaseerd op de kracht van de vrouwelijke hoofdpersoon. Het is een heel ander soort roman dan de andere; het is niet bedoeld als liefdesverhaal. Ik heb deze film gezien omdat ik net Mansfield Park uit heb, en ik ben absoluut geschokt door wat ik zie: Miss Austen rolt zich in haar graf.