Wat is het sentiment van de recensie?

Rossini beschreef het werk van de rivaliserende componist Wagner ooit als 'een paar prachtige momenten... en een paar vreselijke kwartieren'. Inuyasha, zo lijkt het, kan ook zo worden omschreven. Het heeft veel grote episodes, maar daartussen zitten talloze kleinere episodes. De hele serie bestaat uit ongeveer 175 episodes, waarvan ik zou zeggen dat er minstens 125 zijn om de tijd te vullen of een soort subplot te vormen (ik heb niet de moeite genomen ze te tellen, maar het zou me niet verbazen als dat aantal zelfs hoger was).<br />Sommige van die kleinere episodes zijn eigenlijk best leuk, hoewel veel ervan heel dom of saai zijn. Niettemin beginnen de voortdurende uitweidingen na de eerste paar seizoenen te vervelen, omdat het plot zich uiteindelijk voor het grootste deel van de serie met een slakkengang ontwikkelt. Ook de ontwikkeling van het personage gaat aanzienlijk langzamer, en tegen de tijd dat de volgende seizoenen aanbreken, is de rolverdeling niet meer te veranderen, wat leidt tot steeds flauwere grappen (vooral die over de monnik, wiens ironische karaktertrekken beginnen als licht humoristisch, maar vervelend worden als de grappen die met hem geassocieerd worden herhaaldelijk voorkomen).<br />Maar dat wil niet zeggen dat Inuyasha een slechte serie is. Het is gewoon geen geweldige serie zoals bijvoorbeeld Neon Genesis Evangelion bijvoorbeeld wordt beschouwd. Als iets om aan het eind van een zware dag naar te kijken, is het leuk, maar je moet het niet verwarren met hoogstaande kunst.