Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Wat een ramp! Normaal gesproken is het, als je een historische film bekritiseert, altijd leuk om te wijzen op de onnauwkeurigheden die erin doorsijpelen, meestal toegevoegd door de schrijvers om meer 'dramatische' situaties te creëren. Maar 'Imperium: Nerone' is een heel ander soort beest. In deze film moet je je inspannen om ALLES te vinden wat wordt bevestigd door de historische gegevens te midden van het zooitje ongeregeld van onzin en fictie dat wordt gepresenteerd als het leven van de kwajongensachtige kunstenaar-keizer van Rome.<br />En het is jammer, want Nero is een van de meest fascinerende Romeinse keizers. Zijn leven zat vol met genoeg tumultueuze gebeurtenissen en interessante mensen om er een heel goede film van te maken. De producenten van deze rotzooi hebben een andere route gekozen, die alleen maar leidt tot hoofdschudden van de kant van een goed geïnformeerde kijker.<br />Een paar voorbeelden:<br />1. Nero wordt afgebeeld als een jongetje van 6-8 jaar als Caligula zijn vader laat vermoorden wegens verraad, zijn moeder Agrippina verjaagt en de jongen naar het platteland stuurt om daar door slaven te worden grootgebracht. 'Tien jaar later' begint het verhaal vlak voor de moord op Caligula. Feiten: Nero werd ongeveer zes maanden na Caligula's vierjarige heerschappij geboren en was pas drie toen hij werd vermoord. Nero's vader stierf een natuurlijke dood; Agrippina werd korte tijd verbannen wegens slecht gedrag, niet wegens verraad; en Nero werd niet onder slaven opgevoed, maar had de typische opvoeding van een jong lid van de keizerlijke familie.<br />2. Oké, volgens de schrijvers is Nero nu ongeveer 16 wanneer zijn oudoom Claudius keizer wordt (in feite stond hij op het punt 4 te worden); Agrippina beraamt de val van keizerin Messalina en trouwt met Claudius, die Nero adopteert. Dan vertrekt hij om Brittannië te veroveren en wordt kort na zijn zegevierende terugkeer door Agrippina vergiftigd. Nero wordt tot keizer uitgeroepen, hoewel hij misschien nog maar 18 of 19 jaar oud is. Feit: Claudius veroverde Brittannië in 43 na Christus, twee jaar nadat hij aan zijn heerschappij was begonnen. Hij leefde tot zijn dood in 54 na Christus. Volgens de normale chronologie had Nero toen 31 jaar moeten zijn, maar in werkelijkheid werd hij op 16-jarige leeftijd op de troon gezet.<br />De geschiedenis vertelt ons dat daarop de 'Vijf Goede Jaren' volgden, waarin Nero verstandig en goed regeerde onder leiding van de filosoof Seneca en de praetoriaanse commandant Burrus. Dit wordt min of meer weergegeven, alleen is het onjuist om de Romeinse Senaat af te schilderen als de tegenstanders van Nero's goede maatregelen. De senatoriale oppositie tegen Nero begon pas toen hij tekenen van krankzinnigheid begon te vertonen en senatoren begon te vermoorden voor echt of ingebeeld verraad.<br />3. Nero's moeder Agrippina is het dominante type, dat haar oom-echtgenoot vermoordde om haar zoon keizer te maken. Na een tijdje kreeg Nero genoeg van haar bemoeizucht en besloot hij haar te doden. In de film stuurt hij zijn handlanger Tigellinus eropuit om haar dood te steken. Dat was allemaal waar, maar de werkelijkheid was zoveel beter! Agrippina was een overlever en liet zich niet gemakkelijk doden. Nero probeerde haar drie keer te vergiftigen, maar als oude gifmengster was ze daar heel goed in en hij faalde. Daarna probeerde hij haar dood te drukken door het plafond van haar slaapkamer in te storten, maar ook dat mislukte. Vervolgens stuurde hij haar op reis met een schip dat met opzet zo was gebouwd dat het uit elkaar viel en zonk. Toen het zonk, sprong ze in zee en zwom naar de kust. Ten slotte liet hij haar doodsteken. Als dat alles was geweest, zou deze film beslist beter zijn geweest!<br />Andere fouten zijn er in overvloed: Nero's minnares Acte was geen slavin uit zijn jeugd, ze heeft hem nooit verloochend, en er is geen bewijs dat ze christen is geworden. Nero pleegde geen zelfmoord door zijn polsen door te snijden terwijl hij aan een meer zat. Et cetera, et cetera, et cetera.<br />De bronnen voor Nero's leven zijn in de eerste plaats de Romeinse historici Tacitus en Suetonius, die beiden tot de senatoriale klasse behoorden die vijandig tegenover hem en zijn nagedachtenis stond. Maar het bewijsmateriaal wijst erop dat hij heel populair bleef bij het gewone volk, in tegenstelling tot een van de laatste scènes waarin hij door de meute met groenten wordt bekogeld terwijl hij de stad verlaat om zelfmoord te plegen.<br />Waarom hebben de schrijvers en producenten een verhaal dat van zichzelf al interessant is, met een heleboel goede stukken voor welke film dan ook, gebruikt om d<0xC3><0xAD>t stuk zooi van te maken? O, en heb ik je al verteld hoe goedkoop de decors en kostuums waren? Lol.<br />Eén ster, want je kunt het onmogelijk lager inschatten.