Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Er zitten subtiliteiten in deze film die volgens mij veel mensen over het hoofd zien als ze niet uitkijken. Je moet echt volgen wat Leland zegt en zijn personage lezen om het beoogde "waarom" van de film aan het eind te doorgronden. Niets concreets, het is niet definitief, het gaat om wat de individuele kijker ervan maakt. Ik denk dat dat vanaf het begin het plan was, het is niet de bedoeling dat iedereen het op dezelfde manier begrijpt, het is bijna alsof je je eigen persoonlijke relatie met Leland opbouwt om hem misschien een beetje beter te voelen.<br />De verhaallijn is interessant maar de samenvatting kan nooit verklaren wat de film werkelijk is. De film is dramatisch en prikkelend, met een heleboel zware ideeën, maar het tempo van de film is bijna kalmerend, zelfs met de meer intense scènes vol geschreeuw. Ik denk dat het waarschijnlijk Leland is, hij is gewoon kalm en bijna sereen, ondanks al zijn verdriet. De film verpersoonlijkt Leland in zekere zin.<br />Natuurlijk is hij fascinerend en trekt hij je naar je toe als je het toelaat, maar er zijn ook een paar gerecyclede ideeën. Ik bedoel, Leland heeft een heleboel indrukwekkende dialogen, hij is alles behalve doorsnee, maar hij is geen profeet. Alles wat hij zegt is geen openbaring, veel mensen die ik ken hebben dingen genoemd die hij heeft genoemd, zelfs ik heb een paar dingen genoemd die hij heeft genoemd. Leland is het unieke en aantrekkelijke personage dat hij waarschijnlijk vooral is voor de rol van Ryan Gosling.<br />Uiteindelijk is het acteerwerk heel bijzonder, er zijn geen echte slechteriken, er is geen manier om een psychologisch oordeel over Leland te vellen, alleen om hem en het leven een beetje beter te begrijpen.<br />Vergeleken met _Igby Goes Down_, denk ik, geen komedie, maar in zijn algemene kijk op het leven wel vergelijkbaar.