Is deze recensie positief of negatief?

Dit evenement vormde een tijdperk van worstelen dat, geloof ik, vandaag de dag niet meer geëvenaard wordt. De kleurrijke personages <0xE2><0x80><0x93> in hun stereotiepe kledij <0xE2><0x80><0x93> verleenden een zekere charme aan de show die sindsdien door de maatschappij verkracht en overbelicht is. Worstelen had in die tijd iets onschuldigs. Een kind kon ernaar kijken zonder naar een aflevering van Jerry Springer te kijken.<br />Terugkijkend (ik was toen vijf), hoewel ik zowel van Warrior als van Hogan hield, denk ik dat ik meer van Warrior hield vanwege zijn mystiek. Hogan was de gebrandmerkte held die een indrukwekkend imago in het publiek opbouwde. De Ultimate Warrior daarentegen was een gemaskerde man van weinig woorden <0xE2><0x80><0x93> een buiten de schijnwerpers staande held voor een ander publiek. Deze rivaliteit was zo opwindend als kind, omdat ik zo tweeslachtig was en het voor elke strijder opnam. Ik had een plaats voor hen allebei. Omdat er ook bloed werd vergoten in deze lange, zware strijd, stond er veel op het spel <0xE2><0x80><0x93> in elk geval voor mij als kind. Op een soortgelijke manier maakte Hogans nederlaag hem menselijker <0xE2><0x80><0x93> ik herinner me dat ik een beetje medelijden met hem had.<br />Al deze emoties die in de soap van de jonge jongens meespeelden, maakten het Wrestlemania VI zo'n geweldig moment om getuige te zijn van dit spel.