Wat is het sentiment van de recensie?

Ik vond deze film echt goed... maar de advertenties die ik zag, suggereerden <0xE2><0x80><0x93> en in een gepubliceerde recensie stond letterlijk <0xE2><0x80><0x93> dat deze film 'de voordelen had van een lichte aanraking'. Dat is in mijn ogen erg misleidend.<br />Er is inderdaad veel humor: excentrieke, onsubtiele, soms wat verwrongen humor: het soort humor dat ik over het algemeen heel aantrekkelijk vind. Maar de meeste humor is van het soort dat zich altijd bewust lijkt te zijn van zeer ernstige, zeer gevoelige, zelfs zeer pijnlijke dingen. De film weeft de thema's Verleden en Heden, Waarheid en Waarheid, Herinnering en Activiteit, Leven en Dood samen. De hele film is doordrenkt van de geschiedenis van het Europese antisemitisme in het algemeen, en van de holocaust in het bijzonder. Hoe kunnen humor en horror in dezelfde film worden gecombineerd? De recensie die ik las, suggereerde dat de humor absurd is. Ik denk dat dit helemaal niet het geval is; in elk geval niet in de normale zin van het woord. Ik denk dat deze film in de traditie staat van veel joodse/jiddische literatuur en theater. Ik beweer niet dat ik een expert ben op dit gebied; maar van wat ik heb gezien, wordt in deze culturele context humor zowel gebruikt als middel om de verschrikkelijk tragische ervaringen van deze mensen te verwerken; en ook wordt humor gebruikt als middel om 'het goddelijke te herstellen'. voor mannen en vrouwen die een pad van Geloof kiezen in plaats van een pad van Wanhoop of Absurdisme. Zie 'Strijker op het dak' voor humor die in beide opzichten in deze rijke traditie wordt gebruikt.<br /><br />Elijah Wood (Jonathon) Wood draagt een hoornen bril waardoor hij er echt, nou ja, vreemd uitziet: vergelijk Sin City toen hij dezelfde soort bril droeg met een huiveringwekkend effect. In deze film is het gemakkelijk te zien hoe de bril een metafoor wordt voor zowel zijn Zoektocht als voor zijn Strijd tussen Waarheid en Toeval. Eugene Hutz (Jonge Alex) en Boris Lesking (Ouwe Alex) zijn allebei echt fantastisch. Jonathon en de jonge Alex zijn van dezelfde generatie en toch lijken ze zo heel erg van elkaar te verschillen; en dan ontdekken ze dat ze toch niet zo heel erg van elkaar verschillen. En de manier waarop de Schijnbare Verhalende Stem geleidelijk verandert van die van Jonathon in die van de jonge Alex... terwijl een reis van voorgenomen ontdekkingen voor Jonathon verandert in een ontdekkingsreis voor zowel de jonge Alex als de oude Alex... is voor mij heel erg ontroerend.<br />Er zijn enkele prachtige taferelen en panorama's uit (naar mij is verteld) Praag en omgeving, die de plaats van de Oekraïne van de verhaallijn innemen. Alles voelt heel echt aan en schijnt een heerlijk gevoel van plaats te geven; hoewel ik...' Ik ben zelf nog nooit in de Oekraïne geweest en kan dat niet uit de eerste hand bevestigen.<br />Al met al, als je op zoek bent naar een lichte komedie, zou ik deze film helemaal niet aanbevelen. Aan de andere kant, als je geïnteresseerd bent in een geweldige, verrukkelijke en diep ontroerende film, kijk dan alsjeblieft naar deze geweldige film.