Is deze recensie positief of negatief?

De lieve, jonge verpleegster Charlotte Beale (een charmante vertolking van de betoverende, roodharige nymfomane Rosie Holotik) gaat werken in een afgelegen plattelandsgesticht onder leiding van dokter Geraldine S. Masters (de voortreffelijke Annabelle Weenick). Onder de bonte verzameling kleurrijk verknipte patiënten bevinden zich de onverzadigbare, agressieve nymfomane Allyson King (de zinnelijke Betty Chandler), de maffe rechter Oliver W. Cameron (een verrukkelijk dikke Gene Ross), de paranoïde Vietnam-veteraan sergeant Jaffee (mooi gespeeld door Hugh Feagin), de vriendelijke reus Sam (de beminnelijke William Bill McGhee) en de geschifte oude heks mevrouw Callingham (de uiterst irritante Rhea MacAdams). Voornoemde patiënten worden door dokter Masters gevaarlijk aangemoedigd om hun fantasieën uit te voeren, wat natuurlijk leidt tot een golf van brute moorden. Brownrigg, werkend vanuit een slim en passend overspannen script van Tim Pope, weet een verstikkende en broeierige sfeer van ziedende waanzin en benauwende claustrofobie te creëren en in stand te houden. De spookachtige score van Robert Farrar, het groezelige decorontwerp, een paar wilde, gruwelijke moorden, Bruce B. Alcotts smoezelige, sobere cinematografie, een overvloed aan heerlijk robuuste, theatrale scènes uit een film zonder naam (met name Ross is een oogverblindende vertoning) en de werkelijk schokkende, verrassende uitkomst van het bloedbad, dragen nog eens extra bij aan de al met al aanstekelijk slonzige pret van dit uit de kluiten gewassen, goedkoop geproduceerde, regionale gruwelfilm uit de jaren zeventig.