Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb onlangs deze film op The Sundance Channel gezien en hij hield me van het begin af aan bezig. Maar het lijkt een eeuwigheid te duren voordat hij zichzelf heeft gevonden en uiteindelijk voelde ik me een beetje bedrogen. In een notendop: Noble Willingham (van Walker, beroemd als Texas Ranger) speelt een botenverkoper die wordt lastiggevallen door een man die beweert dat hij zijn zoon is. Volgens de mysterieuze beller heeft Willingham een duister, smerig geheimpje dat de zoon aangaat en hij (de zoon) geniet ervan hem daaraan te herinneren. Ik zal voor niemand iets bederven, maar drie dingen weerhielden me ervan deze film erg goed te vinden. Ten eerste bevat de film meer smerige taal dan Goodfellas, Scarface, Casino en Glengarry Glen Ross bij elkaar. Negenennegentig procent ervan komt uit de mond van Willingham zelf. Het kostte me niet veel tijd om uitgeput te raken door het voortdurende gebruik van vierletterwoorden. Ten tweede kon ik gewoon niet geloven dat iemand de telefoon zo vaak zou opnemen, vooral niet als je weet dat er een gestoorde beller aan de andere kant van de lijn is. Waar Willingham zich ook bevindt in de film, of het nu op zijn werk is, thuis, in een restaurant, enzovoort, de telefoon gaat altijd en hij neemt altijd op, spuwt venijn naar de 'zoon' en hangt dan weer op ALLEEN OM TE ANTWOORDEN ALS DE TELEFOON TERUGKOMT IN EEN PAAR SECONDEN! Hoeveel van ons zouden dat doen? Nu realiseer ik me dat we waarschijnlijk geen film hebben als hij niet blijft antwoorden, maar ik kon mijn ongeloof daarover niet langer onderdrukken. Ten derde, en dit is de minst belangrijke kritiek, waarom is de regisseur er zo op tegen om ons de 'Corndogman' (oftewel de beller/zoon) te laten zien? Meestal is hij gewoon een boerenstem aan de andere kant van de lijn. Daar had ik mee kunnen leven als er andere dingen op hun plaats waren gevallen, maar aangezien dat niet is gebeurd, is het gewoon een van de vele. Ik moet toegeven dat de film een enigszins origineel idee is en dat hij me vanaf het begin in spanning heeft gehouden, maar meer ook niet. Zie het, al is het maar één keer. Maar als je net zo bent als ik, zul je een paar nachten 'Driemaal K Marinier!' in je slaap zeggen als je klaar bent met kijken.