Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zat op het puntje van mijn stoel. Oké, er zitten een paar gaten in de plot, maar de pure spanning, de manier waarop de regisseur de premisse blijft uitdagen, is gewoon fascinerend.<br />José Coronado en Adriana Ozores zijn twee van de beste Spaanse acteurs (zie _La vida mancha_ en _Héctor_ ) en hier lijken ze een gelukkig stel uit de betere kringen. Maar in werkelijkheid is het hele leven van Coronado een leugen. Hij is geen econoom, heeft nooit gestudeerd en werkt niet in de Spaanse centrale bank, zoals iedereen denkt. We krijgen een paar inzichten over hoe hij de schijn ophield of erin slaagde dat te doen, en hoewel het niet erg plausibel is, is het toch op de een of andere manier geloofwaardig.<br />De innerlijke werking van de zwendel wordt met tussenpozen getoond, maar hij is geloofwaardig omdat Coronado een bron van zelfverzekerdheid en assertiviteit is. Hij gelooft niet alleen in de zwendel, hij gelooft ook in de premisse van de film, en daarom heeft hij die ook.<br />Zeker, het bewijst dat een vrouw bijna 10 jaar lang niet weet hoe de financiën van een huwelijk in elkaar zitten, maar nogmaals, omdat hij zogenaamd een briljant econoom is.<br />Er is op nationalistische toon gezegd dat de film niet 'algemeen Spaans' is. Alsof dat een lakmoesproef was voor een goede film. Inderdaad, geen castagnetten of vreemde taxichauffeurs in deze film, gewoon een spannende thriller. Je wilt vast weten hoe dit verhaal afloopt als je eenmaal begint te kijken.