Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het enige dat meer gaten vertoont dan de premisse van deze film is het script. Flatliners is de ideale vertoning van Joel Schumachers glorieuze, flamboyante, schaamteloze gebrek aan talent. De plot is volkomen onlogisch maar super nep-intellectueel en alles is op de meest clichématige, oververhitte manier tot op een haartje nauwkeurig geënsceneerd. Ik vind het prachtig dat de autopsiezaal van de medische faculteit een spelonkachtig, gewelfd marmeren mausoleum is met een laag, rood licht en enorme Rembrandt-schilderijen aan de muren. Ik vind het prachtig dat Keifer Sutherland in een legerjeep met canvas rugleuning rijdt. Niemand in Joel Schumachers films leeft op een onexcentrieke manier. Het is altijd een alternatief universum waar iedereen jong en pijnlijk hip is, maar hip strikt en obsessief volgens een nonchalante miljardair van middelbare leeftijd. Het deel waarin Baldwin broeder Schumacher sterft en weer tot leven komt en vervolgens wordt achtervolgd door alle vrouwen met wie hij naar bed is geweest en die 'Ik bel je wel' en 'Ik heb gewoon wat ruimte nodig' zeggen, is het grappigste wat er in het hele universum te vinden is!!!! In wat voor wereld leven we dat Joel Schumacher voortdurend wordt lastiggevallen door mensen die geld naar hem gooien? Door 'Flatliners' wilde ik het hele oeuvre van de man alleen nog maar bekijken om de kwaliteit van het gezeik dat erin zit.