Is deze recensie positief of negatief?

Deze goedkope remake van de fantastische Five Star Final heeft te lijden onder de slechte acteerprestaties. Humphrey Bogart speelt de manager van een louche radiozender die wanhopig probeert de dalende kijkcijfers op te krikken. De eigenaar besluit een serie zedenpreken te laten schrijven over een beroemde moordzaak van twintig jaar geleden. Dus huren ze de nepprediker (Harry Hayden) in om de moordenares op te sporen, die is vrijgesproken en onder een valse naam een rustig leven leidt. De prediker arriveert op de trouwdag van de dochter, maar het meedogenloze radiostation weigert de moeder te ontmaskeren en hun leven te ruïneren.<br />Bogart is altijd goed. Hayden is goed, de slijmerige prediker, en Henry O'Neill is goed als de vader. Alle anderen zijn gewoon afschuwelijk. Helen McKeller krijgt geen sympathie (de rol is van doorslaggevend belang), Linda Perry is een waardeloze actrice, Beverly Roberts is oké maar ziet er altijd oud uit, Claire Dodd en Hobart Cavanagh hebben geen rollen, Carlyle Moore is een sukkel als de vriend, Virginia Brissac is een misplaatste rol als de societymoeder, Robert Middlemas overdrijft als de eigenaar van het station.<br />Deze komt binnen een uur, maar is een bleke kopie van het origineel, met dynamische optredens van Edward G. Robinson, Aline MacMahon, Frances Starr en Boris Karloff. Maar het is altijd de moeite waard om naar Boagrt te kijken.