Wat is het sentiment van de recensie?

Er was een lening aan Columbia nodig voor Gene Kelly's thuisstudio, MGM, om zijn creatieve talent te realiseren en hem enige controle te geven over wat hij in zijn eigen films deed. Cover Girl werd ook de favoriete film van Rita Hayworth voor de GI'S en hun pin-upfantasieën tijdens de Tweede Wereldoorlog.<br />Kelly speelt de eigenaresse van een kleine nachtclub in Brooklyn, waar Rita een beroemde danseres is en Phil Silvers de komiek. Natuurlijk laat Kelly zich daar een beetje gaan.<br />Hayworth trekt de aandacht van miljonair Otto Kruger als blijkt dat Kruger van Hayworths grootmoeder heeft gehouden en haar heeft verloren. In een paar flashbacks uit de tijd van de gaslampen speelt Hayworth ook haar eigen grootmoeder, met Jess Barker als de jonge Kruger. Misschien herinner je je nog dat Jess Barker de echtgenoot was van die andere legendarische roodharige op het witte doek, Susan Hayward.<br />Broadway-producent Lee Bowman voelt zich ook aangetrokken tot Hayward, maar hij is niet geïnteresseerd in nostalgie. Hij wil haar voor zijn Ziegfeld Follies-revue, en het grootste aantal Cover Girl-nummers is het titelnummer van de film. Het is mooi gedaan in de stijl van de Follies. Ook zingt Hayworth een gaslichtnummer en in het enige nummer in de show dat niet is geschreven door Jerome Kern en Ira Gershwin zingt Hayworth ook een oud Engels popnummer, Poor John. Als ik 'zing' zeg, zoals iedereen weet, zegt Rita'mondje open'. Het zingen hier wordt gedaan door Nan Wynn.<br />De grootste hit van de show is Long Ago en Far Away, dat wordt geïntroduceerd door Gene Kelly. Het was een van de grootste hits uit de Tweede Wereldoorlog en een van de grootste verkopers die Jerome Kern ooit heeft gehad. Toevallig is het een favoriet van een tante van me, die in september samen met mijn oom zestig jaar huwelijk gaat vieren. Long Ago en Far Away werden genomineerd voor de beste song, maar verloren van Swinging on a Star.<br />Wat Cover Girl zo bijzonder maakt en wat het tot een mijlpaal voor Gene Kelly maakt, zijn de twee nummers _ Put Me to the Test_ en het nummer _Alter Ego_. Harry Cohn besloot te doen wat Louis B. Mayer bij MGM had geweigerd: Kelly de creatieve controle over zijn eigen materiaal te geven. Later zei Kelly dat het nummer _Alter Ego_ een van de moeilijkste dingen was die hij ooit in zijn carrière had geprobeerd. In die film danst hij met een bleke weerspiegeling van zichzelf en de choreografie is oogverblindend en ingewikkeld.<br />In feite heeft Louis B. Mayer Gene Kelly nooit meer uitgeleend in de rest van de tijd dat hij bij MGM werkte. En vanaf dat moment kreeg hij de creatieve leiding.<br />Met die oogverblindende kleurenfilm, Rita's rode haar en Gene Kelly's grenzeloze creativiteit was en is Cover Girl een klassieker en zal dat altijd blijven.