Wat is het sentiment van de recensie?

'The English Patient' is een liefdesverhaal dat zich afspeelt in Europa aan het eind van de Tweede Wereldoorlog... Het is een epos in oorlogssfeer, zoals 'Hiroshima, Mon Amour', 'The Sweet Hereafter' en 'After Life'. Anthony Minghella weeft een extravagante schoonheid rond een centrale figuur wiens toestand grotesk is, en plaatst emotionele barrières tussen de personages en het publiek.<br />Dit volwassen liefdesverhaal is een intiem portret in de traditie van 'Casablanca' en 'Dr. Zhivago'. De film bereikt gracieus een niveau van erotiek en emotionele verbondenheid dat veel soortgelijke films hadden gemist... In flashbacks verteld, is het een meesterwerk van intieme momenten en spectaculaire vrijgevigheid. <br /><br />Ralph Fiennes speelt de Engelse patiënt, graaf Laszlo de Almasy, een Hongaarse cartograaf van weinig woorden, die voor de Britse regering werkt en in de Noord-Afrikaanse woestijn is gestationeerd...<br /><br />Graaf Laszlo is de ongeïdentificeerde overlevende van een vliegtuigongeluk dat aan de geallieerden is overgedragen, door een medisch konvooi in Italië in hechtenis is genomen en in feite is achtergelaten om in vrede te sterven, in een afgelegen klooster in Toscane, onder de hoede van een bezielende, knappe verpleegster die hem een morfine-injectie geeft en hem een boek voorleest, dat als zijn grote schat wordt beschouwd, en als zijn enige overgebleven bezit...<br /><br />Hana probeert zijn ontroerende herinneringen te stimuleren, verpakt in zijn hoofd, losgelaten in verloren stukken van zijn gestoorde geest... <br /><br />Fiennes geeft een gekwelde, gepijnigde vertolking van de jongeman wiens vernis van charme niet in staat is zijn hartenlust te verhullen... Hij laat ons meeleven met het personage in het tonen van twijfel aan zichzelf en zwakheid... Als een ernstig verbrande man heeft hij slechts gekoesterde herinneringen... Zijn vreugde en hartzeer zijn volkomen duidelijk en zichtbaar in zijn ogen... Hij herinnert zich dat hij in de ban raakt van een aantrekkelijke, Engelse getrouwde vrouw... Hij herinnert zich hoe dit hem verandert van een ruwe, abrupte zwerver in een man die bereid is alles te verraden voor de liefde... Zijn tragische liefdesaffaire vormt de kern van de film...<br />Kristin Scott Thomas past met een stralende sensualiteit bij het werk van Fiennes... Ze is fascinerend als de getrouwde Europese vrouw, ze overtuigt het publiek met de energie en het enthousiasme voor het leven die de graaf onweerstaanbaar vindt... Hun andere wereld, wanhopig en hoopvol, dreigend en veerkrachtig, is eenvoudigweg prachtig... Met intense passie en intelligentie brandt deze aantrekkelijke blondine het scherm als de andere echtgenote...<br />Juliette Binoche lijkt te stralen als de Frans-Canadese verpleegster vol leven en energie... Deze levendige jonge vrouw heeft een hart van goud, ze kust gewonde soldaten, maar ze denkt dat ze een vloek is omdat iedereen van wie ze ooit heeft gehouden, de neiging heeft om te sterven...<br /><br />Colin Firth is goed als de echtgenoot van Katherine... Hij is een Britse spion die in een gele tweedekker de ruige woestijn invliegt om luchtkaarten te maken van het hele Noord-Afrikaanse continent... Hij raakt al snel bevriend met de graaf, maar als hij beseft dat zijn vrouw overspel heeft gepleegd, verschijnt er een vredige woede op zijn gezicht...<br />William Dafoe speelt een dubbelspion die zijn woede maskeert met een vreemde charme... Hij is een kreupele oorlogsveteraan met een verborgen agenda... Deze sluwe Canadees schijnt iets te weten van een duister geheim in Almasy's verleden... Hij gelooft dat de 'Engelse patiënt' deels verantwoordelijk is voor de verminking van zijn handen en is druk bezig wraak te nemen op iedereen die er ook maar enigszins bij betrokken is...<br /><br />Naveen Andrews is Hana' Hij is een knappe sikh en een explosievenexpert met een gevaarlijke baan. Er is een scène die in mijn hoofd is blijven hangen omdat ik letterlijk een eeuwigheid op het puntje van mijn stoel heb gezeten. In deze scène moet de militaire sappeur de draden doorknippen van een bom die op een brug is verborgen. Het beeld schiet heen en weer tussen zijn gespannen gezicht, de draden en zijn vuile vingers, die als gekken proberen te bedenken hoe ze de draden kunnen ontwarren en doorknippen zonder de bom te laten afgaan.<br />Alle conventionele elementen van het genre zijn op hun hoogtepunt in 'The English Patient'. De filmografie van John Seale is adembenemend, en Gabriel Yareds film is adembenemend. De majestueuze muziek is dromerig en romantisch. Dit is een rijke film met ambitie en stijl, een koortsdroom, lyrisch en complex.