Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben een groot fan van het werk van Deepa Mehta, vooral van Fire and Earth 1947. Helaas mist die film van haar alles wat een goede film nodig heeft.<br />De film probeert de benarde toestand van de weduwen in India aan het begin van de twintigste eeuw en de nieuwe golf ideeën over hun rehabilitatie rond dezelfde tijd onder de aandacht te brengen. Getoond met een kinderweduwe als centrale figuur, had het, hoewel de plot vanuit een Indiaas standpunt te banaal was, toch een heel krachtige film kunnen zijn. Helaas! De film miste zowel de gevoeligheid van Vuur als de intensiteit van emotie in Aarde 1947. Zelfs als je ervan uitgaat dat het verhaal een gegeven is, hoewel er honderden dingen zijn die ik ook anders zou hebben gewild, is het maken van de film bijzonder ongelukkig. Alles wordt gezegd. Alles wordt recht voor zijn raap getoond. Afwezigheid van gevoelige, impliciete zinnen. Afwezigheid van dingen die onuitgesproken blijven. Ik kon gewoon niet geloven dat dit een Deepa Mehta-film was.<br />Er waren een paar heel gewone Hindi-filmpersonages <0xE2><0x80><0x93> zoals een oude weduwe met haar eigen belangen, of een vader die dubbele maatstaven van de hoogste kwaliteit heeft. Kun je geen script schrijven zonder deze ouderwetse Indiase filmpersonages te hebben?<br />Veel mensen prezen Deepa omdat ze een film had gemaakt en iets had bewezen tegen de fundamentalisten. Nou, ik ben het met je eens dat ze een stoutmoedige stap heeft gezet, maar moet je je geen zorgen maken over de kwaliteit van de film, of is het een controversiële stap op zich? Het is duidelijk dat als je begint met een verhaal als in Water, je uiteindelijk de pijn van de weduwen in aanmerking neemt - je hoeft geen ervaren regisseur te zijn om dat te bereiken. En de film had niets meer dan dat! Dus waar is Deepa's bijdrage aan de film?<br />En over acteren en zo gesproken - zielig!!! Lisa Ray heeft een knap gezicht, een buitengewoon knap gezicht - maar daar houdt het op. Ze kan geen Hindi spreken; ze kan niet uitdrukken. John Abraham is geen haar beter. De meeste weduwen lijken onnatuurlijk. De reddende genade zijn Seema Biswas en het jonge meisje. Ze zijn fantastisch.<br />En dit was een periodefilm, maar de Hindi-dialogen zijn waardeloos. Zelfs daar is de uitspraak zo onnatuurlijk als maar kan. Geen plattelandsaccenten! Geen plaatselijk slang. Helemaal niets. Het enige goede was waarschijnlijk de locatie van de opnamen. Ik vond de set van de vidhwa-ashram redelijk echt. De algehele blauwe tint van de hele film is ook passend.<br />Maar kijk deze film niet. Je zult er niets van begrijpen. Er zit niets in het verhaal of in de richting. Als je het moet zien, kijk dan naar de acteerprestaties van het kleine meisje.