Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een van die fantastische martial-artsfilms die beginnen met twee bendeleden die het tegen elkaar opnemen in een park; en als de deal misgaat en de strijd begint, blijkt dat ze allemaal karate en kungfu kennen! De altijd houterige Cynthia Rothrock speelt (zoals gewoonlijk) een cynische, uitgestreken, goede agent, deze keer in Los Angeles. Zij en haar collega's proberen een valsemuntersbende op te rollen, en als die plotlijn is uitgeput, schakelt het verhaal gewoon over op iets anders, en Cynthia wordt de persoonlijke lijfwacht van een rijke, geweldig uitziende magnaat. Binnen het budget van de film is er duidelijk geen ruimte voor iets anders.' Er was wat actie met helikopters, wat actie met speedboten, wat achtervolgingen met auto's, een knokpartij waarbij Cynthia iedereen in elkaar slaat in een country-and-westernbar, een paar zwembadscènes met bimbo's in stringbikini's, en een verrassend goede achtervolging te paard. Ongeveer twaalf agenten werden neergeschoten. Er waren een heleboel wendingen in de plot die nergens op sloegen; maak je daar maar geen zorgen over. (En vals geld is een federaal misdrijf, dus waar was de FBI in godsnaam? Ik denk dat ze het te druk hadden.) De vechtchoreografie werd gedaan door Cynthia Rothrocks regelmatige medespeler Richard Taylor, wiens stijlvolle en geestige aanwezigheid voor de camera van deze film een nog betere film zou hebben gemaakt. Hij had ook de neiging om Cynthia een betere actrice te maken toen ze samen opdoken, en eerlijk gezegd kon ze dat wel gebruiken; ze lijkt moe en verveeld, en ze doet haar best in _Guardian Angel_ als ze tegenover een hond speelt die ze bittere, dronken monologen voorschotelt. De hond is haar bijna te slim af! Ze draagt ook een paar van de afschuwelijkste kleren die een hoofdrolspeelster ooit in een film heeft gedragen: wijde, slobberige spijkerbroeken met bleke plekken van het zuur op elke bil waren het ergst. De andere acteurs zijn overal. Je kunt je veel van de minder belangrijke personages voorstellen als ze op deze manier worden gecast: 'Hé, ik en een paar andere jongens die ik ken gaan naar een film. Wil jij er ook in meespelen? Nee, man, ik meen het!' Dan zijn er nog de sjofele professionals: de leukste is Lydie Denier, het oogverblindende Franse model en veteraan van 'Rode Schoen-dagboeken', 'Baywatch', 'Melrose Place' en van het spelen van vele, vele andere variaties op de sexy Franse knaller; hier speelt ze een psychopathische moordenaar alsof ze in BAISEZ-MOI of een aflevering van 'Alias' zit en niet in een of ander direct-tv-spul als dit. Dan heb je ook nog de lange, donkere en knappe Daniel McVicar, nu een vaste gast in 'The Bold and the Beautiful', John O'Leary, die in tientallen films en sitcoms een waardige oude man heeft gespeeld en het hier weer doet, en Aharon Ipale, de ervaren Arabische karakterspeler die misschien het best bekendstaat als 'Faroek Seti'. Van THE MUMMY EN THE MUMMY RETURNS. Voor deze professionals moet GUARDIAN ANGEL de meest lachwekkende aantekening op hun cv zijn. Ik heb deze film een betere beoordeling gegeven dan hij waarschijnlijk verdient, omdat mijn dochters, die enthousiaste vechtsportstudenten zijn, allebei graag een vrouw op haar donder zien geven en voor de verandering de grote actiescènes willen zien. Ze zijn nog een beetje te jong om zich druk te maken over de lage kwaliteit van deze film, en ze vonden het gewoon leuk om Cynthia aan te moedigen toen ze haar draaibenen, hoge schoppen en stokkengevecht deed. Als je van dit soort films houdt, zou je er waarschijnlijk op dat niveau van kunnen genieten.