Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als je Paddy Chayevsky's 'Netwerk' leuk vond, zul je deze zwarte komedie waarschijnlijk ook leuk vinden, want het is weer een briljant Chayevsky-script, een prachtige satire op grotestadsziekenhuizen en een perfect voertuig voor Geo C. Scott. Hij speelt een opgebrande geneesheer op de meest chaotische dag die hij of zijn ziekenhuis ooit heeft meegemaakt. Zijn persoonlijke crisis bereikt een hoogtepunt en zijn ziekenhuis stort om hem heen in, terwijl plaatselijke bewoners zich tegen het ziekenhuis verzetten en patiënten en artsen in een alarmerend tempo sterven dankzij een door de Bijbel geïnspireerde en moordzuchtige saboteur. Die laatste, die zichzelf theatraal uitroept tot 'Dwaas voor Christus', 'Parakleet van Kaborka', 'Toorn van het Lam' en 'Engel van de bodemloze put'. Hij slaat artsen op het hoofd, geeft dodelijke injecties en verwisselt de identiteit van patiënten, waardoor de verkeerde mensen worden behandeld en geopereerd.<br />Deze film geeft je een ongemakkelijk gevoel, want dit soort dodelijke vergissingen komt voor (hopelijk niet zoveel, niet zo vaak en niet op één plek) en tegelijkertijd moet je lachen om de onschatbare karakterportretten. Een daarvan is Richard Dysart ('L.A. Law') als dokter Wellbeck, een soort beroemde chirurg die zich veel meer zorgen maakt over zijn investeringen en publiekelijk verhandelde aandelen dan over zijn patiënten, die dodelijk lijden onder zijn enorme onverschilligheid en verwaarlozing. Diana Rigg als de vrijgevochten, hippieachtige Barbara Drummond, die het zwaar op de proef gestelde hoofd van de medische dienst (Scott) verleidt en hem zover probeert te krijgen dat hij met haar wegloopt. Dan is er nog de moordenaar met waanideeën, die toevallig Barbara's vader is en die 'goed genoeg functioneert' in het indianenreservaat, waar hij met zijn dochter woont en zelfs een kliniek runt, maar die tot waanzin wordt gedreven alleen maar doordat hij weer in de beschaafde wereld wordt geplaatst. Het sterkste portret is dat van Scotts dokter Bock, die zijn ziel blootlegt als voormalig geniale zoon, mislukte vader en echtgenoot, briljante arts en verantwoordelijke bestuurder, die voortdurend van zelfmoord droomt maar zich moet verzetten tegen de eisen van zijn werk. Scott is uitzonderlijk in deze veeleisende rol. Tot aan de laatste scènes weet je niet of Bock het ziekenhuis zal verlaten voor Barbara's reservaat en een rustiger, eenvoudiger leven, of haar moordzuchtige vader zal worden gepakt of dat de protesterende, rellende plaatselijke bevolking het zal overnemen en het ziekenhuis op de knieën zal dwingen. Als je de krankzinnige moordenaar aan het werk ziet, vermoed je dat Chayevsky ons vertelt dat onze krankzinnige maatschappij hem die dingen laat doen, omdat ons is verteld dat hij een ander mens is, ver van steden en mensen.<br />Aangezien mijn eigen vader in de loop der jaren hoofdadministrateur was van een aantal grote ziekenhuizen, had ik enig idee van de eisen die zijn baan stelde en de enorme verantwoordelijkheid die hij op zich nam. Dit verhaal maakt die verantwoordelijkheid de spil waar Scotts crisis om draait. Dit is zowel een grappige als een enge film, met acteurs die voldoen aan de aanzienlijke eisen van Chayevsky's script. Het is ook een film waar ik elke keer dat ik ernaar kijk meer plezier aan beleef.