Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Momenteel ben ik bezig met Gibbons 'De val en de ondergang van het Romeinse Rijk', dus ik heb alles van Rome in mijn hoofd. Ik ben er nog niet erg ver in, misschien meer dan tweehonderd pagina's, maar het is verbazingwekkend hoeveel van die Romeinse keizers zijn vermoord. Ik geloof dat ik tot nu toe misschien vijftien keizers heb gelezen en alleen Antonius, Trajanus en Hadrianus zijn niet vermoord of in elk geval verdacht van moord. Ik ben ook gefascineerd door de waanzinnige uitspattingen van veel van die prinsen van Rome. Niet de minste beoefenaar daarvan was Caligula. Dat brengt me op de recensie van deze film. Voor zover ik het van Gibbon begrijp, denk ik aan de geschiedenis van de film.' De film geeft een overzicht van de geschiedenis van Rome, evenals een aantal goede websites en een paar fictieromans over deze periode.<br />Wat ik wil zeggen is dat ik niet geloof dat deze film is wat men denkt dat hij is. Ik geloof niet dat de verdorvenheid die met de seks en het gruwelijke geweld van deze film wordt getoond, hem als accuraat bestempelt. De algemene ideeën over de film lijken juist. Caligula wordt op een eiland grootgebracht, samen met zijn familie verbannen en tevreden gesteld met de angst vermoord te worden door de steeds krankzinniger, achterdochtiger en vreemdere keizer Tiberius. Als hij opgroeit is hij paranoïde en bang en kan hij nooit af van de schattige bijnaam die zijn lijfwachten hem hebben gegeven, Kleine Laarzen, die hem helpt zich misbruikt en machteloos te voelen. Na de dood van Tiberius krijgt hij het keizerrijk in handen, en de senaat hoopt dat hij zich zal afwenden van de verklikkersbendes die de dood hebben veroorzaakt door een gril van de voormalige paranoïde tiran, en dat hij Rome weg zal leiden van de waanzin waarin de dictator het heeft gedompeld. Caligula begint als een fatsoenlijke, zij het afstandelijke keizer, maar wordt ziek, sterft bijna, en komt van de rand van een koortsige dood terug als een echt monster. Zijn perversiteiten met zijn zusters beginnen hier, zo niet eerder. Hij laat Macro doden en vele anderen die aanvankelijk zijn aanhangers waren. De daden van waanzin leken niet zozeer de moord op Caligula te zijn als wel zijn nieuwe denken over zichzelf als een levende God. Hij werd gezien als iemand die met het standbeeld van Jupiter praatte als een gelijke die gedoemd was te sterven. Zijn gewelddadige, waanzinnige excessen zouden hem hoe dan ook hebben verdoemd, en drie jaar lijkt een redelijke tijd te zijn geweest voor de opvolgers van Tiberius. Nou, de film houdt zich in feite aan deze regels terwijl hij het voor elkaar krijgt samenhangend te zijn, wat niet gebruikelijk is in zijn geheel, maar dat doet hij wel terwijl hij het publiek in alle bochten probeert te choqueren, en in elke scène smeekt de film je om te walgen van de verdorvenheid van het oude Rome. De schokkende scènes zijn waar deze film volledig op is gebaseerd en waar hij volledig faalt. Het is gewoon te veel om te zien hoe opeenvolgende heersers de ene na de andere man vermoorden, verkrachten en martelen, zonder enige reden behalve fantasie. De beelden van het geweld zijn mogelijk, maar niet waarschijnlijk. Moord was zeker aan de orde van de dag in het Romeinse Rijk, martelen van tevoren was iets uit het hoofd geleerd. Maar de visioenen van de regisseur over deze moorden en het verveelde vermaak van hun hoofdrolspelers, terwijl de omstanders er nonchalant naar kijken, ik zie het gewoon niet precies zo zijn gegaan. De moordmachine, de onthoofder, is beslist net zoiets als jij.' De wijn drinken terwijl de penis is afgebonden is hetzelfde, als je deze schande eenmaal hebt gezien, is hij voor altijd de jouwe. Deze dingen doen me denken aan de fantasieën van de regisseur en die pornomagnaat. Ze ontspruiten aan hun zieke fantasie en niet aan een bewezen record.<br />Het acteerwerk is vrij goed. Ik denk eigenlijk dat Mcdowell de zwakste schakel is. Mirren is altijd iets om naar te kijken, en hier in haar jonge jaren is ze formidabel en mooi. De vertolkingen van Nerva en Tiberius worden uitstekend gespeeld door hun gerespecteerde acteurs. De film had zoveel betere verhalen kunnen vertellen, het is zo'n mislukking dat het op die manier alleen maar een heel andere laag is van wat een schande dit was. Hij had bijvoorbeeld een mening kunnen geven over het hoe en waarom Caligula gek werd, of kunnen laten zien dat hij gek was, paranoïde voor zijn ziekte en dat de koorts de geestelijke beheersing die hij daarvoor had gehad, verbrak. Hij had de zwakte van Claudius kunnen laten zien en het wonder dat hij Caligula overleefde. Hij had dit en veel andere dingen kunnen hebben, maar hij hield vast aan zijn trieste nachtmerries.<br />Ten slotte over de seks. Het is porno. Het laat zien dat deze seksuele handelingen door veel mensen in de paleizen worden verricht. De man op de man, de vrouw op de vrouw, de man op de vrouw. Het is passieloze, walgelijke seks. Seks die je, als je daar zin in hebt, volgens mij niet kunt krijgen. Zowel Tiberius als Caligula mag dan seksverslaafd zijn geweest, en orgieën mogen dan heel gewoon zijn geweest, maar de beelden in deze film lijken meer uit de Griekse tijd te stammen dan uit de Romeinse. Ik geloof niet dat dat soort acceptatie van homoseksualiteit of orgieën in het openbaar gebruikelijk was, tot het vreemde, verdorven bewind van Elgabalus, en hij werd ervoor vermoord.<br />Deze film zou waarschijnlijk nooit bekeken moeten worden, als je er nieuwsgierig naar bent, laat hem dan maar zitten. Zoals ik al eerder zei, als je hiernaar kijkt, zul je helaas de komende jaren ziekelijke visioenen voor je zien. Ik denk niet dat het een bijzonder accuraat historisch beeld is, ook al is het historisch in zijn geheel.