Is deze recensie positief of negatief?

Nooit gekust, met Drew Barymore als verslaggeefster Josie Gellar, is een lief, uiterst sentimenteel en soms nogal pijnlijk verhaal over een timide vrouw, Josie Gellar, die weliswaar briljant is, maar stil en verlegen, en nog nooit door een man is gekust. Ze krijgt haar eerste belangrijke verhaal toegewezen voor de krant waar ze voor werkt <0xE2><0x80><0x93> ze moet undercover gaan als middelbare scholiere om bevriend te raken met de populaire coole jongeren en een primeur te krijgen over wat er werkelijk omgaat in de wereld van de middelbare school. Het enige probleem is dat Josie nooit populair is geweest. De middelbare school was in feite een traumatische ervaring voor haar, want ze kreeg er heel wat plagerijen en wrede grappen voor haar kiezen. Josie grijpt deze opdracht met beide handen aan, zowel om er eindelijk 'in te passen' als om een primeur te krijgen <0xE2><0x80><0x93> wat ze vindt, is het belangrijkste uitgangspunt van het verhaal.<br />Nooit gezoend is zo'n film die soms zo sentimenteel en sentimenteel is, vooral in een paar scènes aan het eind, dat de grenzen van de geloofwaardigheid zwaar op de proef worden gesteld en veel cynici deze film misschien niet leuk zullen vinden. Maar hij is wel heel mooi gemaakt. Drew Barymore is perfect als de stuntelende maar lieftallige Josie <0xE2><0x80><0x93> ze blaast het personage frisse lucht in en laat haar volmaakt realistisch overkomen. Ik heb ook genoten van Leelee Sobiesky als de intellectuele leerlinge die op haar eerste dag op school vriendschap sluit met Josie. Ik vond het ook geweldig om Josies broer Rob te zien verschijnen, die zich ook als middelbare scholier aanmeldt. De manier waarop hij Josie helpt haar 'droom' waar te maken is gewoon hilarisch. Tegelijkertijd is Josies treurige verhaal over haar eerste jaren op de middelbare school in flashbacks te zien, en dat is heel pijnlijk. Je hoeft geen vergelijkbare ervaringen op de middelbare school met Josie te hebben gehad om onder de indruk te zijn van haar verhaal <0xE2><0x80><0x93> Drew is er geweldig in om haar personage een persoonlijke band met het publiek te laten krijgen en we zijn al vanaf het begin dol op Josie.<br /><0x3E> er zijn veel 'gemene meisjes' in deze film, een release in 2004, maar 'gemene meisjes' waren eerlijk gezegd een stuk gruiziger. Nooit gekust wordt een heel romantische film als Josie gevoelens ontwikkelt voor een bepaalde man en de vraag wordt of ze elkaar zullen ontmoeten.<br /><0x3E> Ik vond deze film goed. Hij was op sommige gebieden echt prachtig gedaan. De film is op sommige gebieden inderdaad afgezaagd, ja, de laatste scène <0xE2><0x80><0x93> realistisch <0xE2><0x80><0x93> dat kan niet <0xE2><0x80><0x93> manipuleert deze film je emoties op de meest voor de hand liggende manier van Hollywood? O, ja, ja, baby! Maar hij manipuleert prachtig, er zijn hier een paar lessen te leren. De film predikt nooit, maar weet een accuraat beeld te schetsen van hoe het er op de middelbare school aan toeging voor een select groepje. Ik heb mensen ontmoet die vergelijkbare ervaringen met Josie hebben gehad <0xE2><0x80><0x93> ik heb mensen ontmoet die erg veel op deze personages lijken <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat een heleboel mensen gewoon niet weten of zich niet kunnen voorstellen hoe wreed het kan zijn in de wereld van de middelbare school, en hoe pijnlijk het kan zijn, maar het is er wel. Helemaal niet onrealistisch. Wat me opviel was Drews toespraak op het schoolbal, waarin ze de'sheepmentaliteit' demonstreert. die zo wijdverbreid kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> zoals Hollywood en zo veel mensen denken dat dat kan zijn <0xE2><0x80><0x93> het was goed gedaan en heel waar.<br />Ik maak nooit gezoend klinkt veel zwaarder dan het is, in feite is dit een perfecte film om uit te kiezen als je een lekkere, lichte, hartverwarmende film wilt. Hij is innemend, lief geacteerd en het is gewoon Rufus. Ik zou zeggen, bekijk hem.