Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film, Zwaardmeester, mag er dan goedkoop en onhandig uitzien, en dat is hij soms ook, maar hij deelt gedachten over problemen die veel verder gaan dan het tijdperk waarin deze film zich afspeelt. Ator is de uitverkorene die de aarde moet beschermen tegen een verschrikkelijk wapen, dat op een onvergetelijke en onvoorspelbare manier wordt vergeleken met het atoomwapen. Hij gaat door obstakels heen als een geestig personage dat gewoon meer is dan spierkracht, hoewel hij heel veel heeft. Ik zou zeggen dat dit aspect van de film een film als Conan de barbaar overtreft, en dat is wel het minste wat ik kan zeggen, heel hersenloos. De grote avonturenfilm die Conan is, wordt er in geen enkel opzicht minder door, maar hij geeft Ator zijn heilzaamheid die hij niet met de barbaar deelt. Voor een film met een lager budget doet deze film het goed in termen van regie en de gevechten zijn meestal geloofwaardig. Zor, de schurk, zit gedurende de hele film gevangen in een van de interessantste psychologische confrontaties die de film spanning geeft, ook al lijkt Ator veel te fit om de taak te kunnen uitvoeren.<br />Wat deze film een beetje extra's geeft, zijn de scènes die er grillig uitzien, maar de moeite van het vermelden waard zijn. Het gevecht met de slangengod, ook al is hij een gigantische marionet, wordt goed uitgevoerd omdat de slang met zijn goede bliksems een silhouet blijft en het gevecht heel overtuigend is. De film bereikt een zeer ongebruikelijke climax, heel anachronistisch, maar adembenemend: de deltaplanet-sequentie. De scène zelf wordt niet goed geïntroduceerd, wordt helemaal niet voorgelezen: waar heeft Ator die machine vandaan, het is niet erg overtuigend, maar het leidt tot een echt poëtische en prachtige middensectie, die het hoogtepunt van de film is, Ator die opstijgt naar een plek waar maar weinig menselijke fantasiehelden zijn geweest.<br />Als Zwaardmeester niet tot de grootste fantastische films aller tijden behoort, is dat geen verrassing vanwege de tekortkomingen ervan, maar toch.' Het is een nog grotere verrassing, gezien de filosofische manier waarop de film de confrontatie tussen goed en kwaad kiest, de waarheid die hij spreekt en het hart dat hij toont, dat deze film zo onverzoenlijk is. Ik stel hem voor aan iedere fan van het genre en probeer hem serieus te nemen als een intelligente film die serieuzer genomen moet worden dan hij lijkt.