Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een documentaire die anders is dan alle andere. Hij heeft zoveel lagen en laat zoveel zien dat het bijna onmogelijk is om alles in één keer te analyseren. Documentair William Greaves laat ons vanuit een ander perspectief het proces van het maken van een film zien. We zien de worsteling van de acteurs, de regisseur, de geluidsman en alle anderen die proberen het vol te houden en deze film tot een succes te maken. Als dit alleen maar om een film ging, zou het heel gewoon zijn. Greaves maakt het ingewikkelder door een cameraploeg de acteurs te laten filmen, en dan wordt dit gefilmd door een andere cameraploeg, om vervolgens door een andere cameraploeg het hele gebeuren te laten filmen. Drie camera's, elk met een ander doel. Het heeft een bijna duizelingwekkend effect op je, maar is tegelijkertijd opwindend. Ik hou van de gedeelten waarin de ploeg zich samen organiseert en bespreekt wat er aan de hand is. Zelfs zij tasten enigszins in het duister over wat Greaves probeert te doen. De ene helft ziet dit als een experiment, terwijl de andere helft het als een chaotische en verwarrende mislukking ziet. Welke kant je ook kiest, je kunt niet beweren dat Greaves je niet bij dit proces betrekt.