Wat is het sentiment van de recensie?

Een of andere lelijke gek die drie gezinnen had, ze allemaal bedroog en verwaarloosde, lelijke, nutteloze gebouwen bouwde, die nu niet meer gewaardeerd worden en afbrokkelen. Zijn bastaard-half-joodse zoon rent rond om willekeurige joodse seniele mensen te interviewen om wie wij niets geven, en laat zijn vreselijke verhalen en schrijfkunst zien terwijl er tragische pianomuziek klinkt. Dit gaat bijna twee saaie uren door en het is niets.<br />Al die oppervlakkige hippies die naar die stomme documentaires kijken, salades en yoghurt eten, denken dat al die onzin zo belangrijk is. Dat is niet zo. Red de walvissen. Het kan niemand wat schelen.