Is deze recensie positief of negatief?

Nadat ik zoveel lovende recensies over 'To Serve Them All My Days' had gelezen, heb ik het voor Kerstmis gekocht. Zonde van het geld, vrees ik. Ik had me verheugd op iets van dezelfde strekking als 'Brideshead Revisited' en een paar van de weinige andere grote producties van de Britse televisie, maar dit hoort daar beslist niet bij.<br />De personages zijn allemaal te goed om waar te zijn, gehuld in een zeer voorspelbare plot en met het meest afgezaagde en oogverblindende script dat ik in jaren heb gehoord. Ja, het heeft zijn momenten, maar ze zijn heel dun gezaaid. De hoofdrolspeler is interessant, vooral vanwege zijn griezelige gelijkenis met Anthony Andrews (Sebastian in 'Brideshead'), maar dan donker. Maar zijn onmiskenbare talenten worden verspild aan een personage dat onuitstaanbaar zelfingenomen en pedant is. Zijn prikkelbaarheid wordt toegeschreven aan de gevolgen van zijn ervaringen aan de Somme tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelt de eerste episodes, rond zijn zenuwinzinking, beter dan de piepende, schone, socialistische wereldverbeteraar die hij later speelt.<br />De vrouwen zijn volkomen ongeloofwaardig, zoals in 'onwerkelijk'. Zijn eerste vrouw is ergerlijk opgewekt en opgewekt, de vriendin, de volmaakte, wereldwijze slet, en de laatste dame een allegaartje van politieke onzin. De interessantste personages zijn Howarth (Alan MacNaughton) en een van de andere meesters, Hobarth, de naam van de acteur ben ik vergeten. <br />De hoogdravende preken van het script zijn typerend voor Andrew Davies, scenarioschrijver, in zijn jonge jaren, en worden vermoeiend in de eerste twee afleveringen (de miniserie is 11 afleveringen lang!). In aflevering 4 wilde ik alleen maar door dat verrekte ding heen.<br />De muziek is al even saai, voornamelijk beperkt tot een sentimenteel pianodeuntje en een koor dat tijdens de aftiteling door jongens wordt gezongen. Kosten noch moeite zijn gespaard voor de locatie, die enige visuele verlichting geeft aan een verder ondraaglijke kijkervaring.<br />Ik hou van dit soort verhalen, in de regel, en ben erg teleurgesteld over het sentimentele karakter van deze serie. Als je iets spannends wilt zien over de Tweede Wereldoorlog en de gevolgen ervan, dan zijn er nog veel meer veel mooiere auto's om te huren of te kopen. Eentje die me te binnen schiet is 'The Unknown Soldier' uit 1998. De personages in die presentatie van Masterpiece Theater zijn echt en fascinerend en je wordt er stil van, in tegenstelling tot de 2-dimensionale marionetten in 'To Serve Them All My Days'. Wat betreft films over scholen van jongens moet je denken aan 'Goodbye Mr Chips' of 'Tom Brown's Schooldays'.<br />Ik weet dat dit indruist tegen de algemene gunstige kijk op deze miniseries, maar ik raad je aan om twee keer na te denken voordat je 80.000 dollar aan Acorn Media geeft voor hun 4 dvd-set, waarvan 2 dvd's op mijn set onoverkomelijke problemen hadden met bevriezen en springen.