Is deze recensie positief of negatief?

Toen een vriend me eens op mijn kop gaf voor mijn eerste film (een nogal beroerde affaire op video), betoogde ik dat ik kon groeien; de eerste film van Orson Welles was zelfs nog erger. Hij daagde me uit dat dat niet kon, dus haalde ik de Criterion-laserdisk van (denk ik) CITYZEN KANE tevoorschijn en speelde HEARTS OF AGE. Mijn vriend hield het maar een paar minuten vol voordat hij toegaf.<br />Er zit een beetje humor in dit korte verhaal, maar het is in wezen net zo pretentieus als (en misschien een academisch antwoord op) BLOOD OF A POET en andere avant-gardefilms uit die tijd. Het is wat het is: een opeenvolging van beelden met een vaag thema, en tenzij je echt van beelden van Welles houdt (in zware make-up, op de koop toe), is dit niet eens de moeite waard om na te trekken.