Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een paar jaar geleden heb ik een essay gelezen van een feministische filmtheoreticus die Rosalind Russell kort heeft genoemd. Deze theoreticus schreef dat de 'kracht' van de'sterke vrouwen' die Rozzie R. speelde deels lag in hun vermogen om hun man bij te staan (ook als hij het niet waard was).<br />Ik dacht na het zien van 'Crimes of Passion' aan dit essay.<br />Kathleen Turner straalt dezelfde kracht en stijl uit als Russell in haar vertolking van China Blue, de prostituee. Ze is het voorwerp van genegenheid voor twee mannen: de gestoorde priester die Anthony Perkins speelt, en een nietszeggende jongen van lichte zeden die zijn huwelijk langzaam ziet vervagen. En ze wil geen van beiden ook maar een haar op haar hoofd krenken tot...<br /><br />'Dat zal ik doen.' Ik wil niet zeggen dat ik de afloop verklap <0xE2><0x80><0x93> maar ik kan wel zeggen dat dit uiteindelijk de fantasie van Bland Whitebread Boy is. Hoezeer Ken Russell ook zijn best doet, hij kan niet verhullen dat deze film in wezen een melodrama uit de jaren veertig is voor de MTV-generatie. Afgezien van de retrogressieve klasse- en sekspolitiek zien die oude zwart-witfilms er in vergelijking hiermee revolutionair uit.