Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een remake van een succesvolle film kan op z'n best lastig zijn; een echte klassieker, en dan ook nog eens de definitieve film van een regisseur als Alfred Hitchcock, is een heel ander verhaal. En na het zien van deze versie van _Psycho_, geregisseerd door Gus Van Sant, schieten me meteen twee dingen te binnen: wat heeft het voor zin en wat dachten ze in vredesnaam? Vooral in het licht van het feit dat Van Sant hetzelfde scenario gebruikte (van Joseph Stefano, uit de roman van Robert Bloch) als Hitchcock. Het uiteindelijke resultaat onderstreept enkele van de fijnere punten van de kunst van het filmen: ten eerste dat een 'herschreven' versie niet meer is dan dat; een revisie van het origineel in plaats van een kopie. En ten tweede, dat de kleurenopnamen, het gebruik van meer bloed en het gebruik van iets meer beeldmateriaal, weinig meer doen dan afbreuk doen aan de betekenis van de film. Hoewel dit een nobele poging van Van Sant was, lijdt de film uiteindelijk ironisch genoeg aan dezelfde tekortkoming waarmee Norma Bates te kampen had: het brein van de film was verdeeld; de ene helft bestond uit Hitchcock, de andere uit Van Sant. Een scène, aantoonbaar een van de beroemdste scènes uit de geschiedenis van de film. Hitchcocks imitatie van de scène waarin hij recht in de douchekop kijkt, en die van de afvoer, en het gebruik van dezelfde skree! skree! skree! geluidseffecten <0xE2><0x80><0x93> zelfs als eerbewijs aan Hitchcock <0xE2><0x80><0x93> weer, alleen afgeleid van het verhaal. En als je de prestatie van William H. Macy (als Private Eye Arbogast) meetelt, heb je weer een nieuwe splitsing in de psyche van de film. Macy is een geweldige acteur <0xE2><0x80><0x93> een van de beste karakteracteurs in het vak <0xE2><0x80><0x93> en zijn spel hier is uitstekend, maar hoe goed het ook is, de houding en de manier van acteren zijn puur David Mamet (met wie hij vele malen heeft samengewerkt) en schijnbaar buiten de context van wat Van Sant doet. Dus eindigt de film met een drievoudige persoonlijkheidsstoornis: Hitchcock, Van Sant en Mamet. Ik had het gevoel dat ik naar _House of Good Will Psycho Games_ zat te kijken.'<br />Wat optredens betreft, was die van Macy zo solide als maar kan, en Anne Heche (Marion Crane) slaagde er goed in een origineel personage te creëren, en ontkwam aan de valstrik van een poging tot imitatie van Janet Leigh. De zwakke schakels waren Viggo Mortensen (Sam), die Marions vriendje zo slijmerig en onaantrekkelijk maakte dat je je afvroeg waarom ze <0xC3><0xBC>berhaupt iets met hem te maken wilde hebben, en Vince Vaughn, die <0xE2><0x80><0x93> om het zo subtiel mogelijk uit te drukken <0xE2><0x80><0x93> gewoon net zo vreselijk was als Norman Bates. Zijn hele optreden was dat van een acteur die een rol speelt (en niet erg overtuigend ook); zijn verwijfde maniertjes en de spontane uitbarstingen van maniakale lachsalvo's maakten van zijn Norman meer een karikatuur dan een personage, totaal ongeloofwaardig en pretentieus. Het gaf de film het gevoel van een heropvoering van een waar gebeurd incident. De bijrollen zijn voorbehouden aan Julianne Moore (Lila), Robert Forster (Dr. Simon), Philip Baker Hall (Sheriff Al Chambers), Anne Haney (Mrs. Chambers), Chad Everett (Tom Cassidy), Rance Howard (Mr. Lowery), Rita Wilson (Caroline), James Remar (Patrolman) en James LeGros (Charlie the Car Dealer). Het is een curiositeit die aantoont dat het hebben van een goede regisseur, een overwegend uitstekende cast en een script dat een bewezen handelswaar is, niet noodzakelijkerwijs een garantie is voor succes. Toegegeven, het huidige tijdperk van de psychobabbel, de 'American Psycho' en Hannibal Lecter hebben de scherpe kantjes van een personage als Norman Bates enigszins weggenomen, maar in dit specifieke verhaal over de relatie tussen Norman, zijn moeder en zijn slachtoffers schuilt nog steeds een zekere intimiteit die van nature verontrustend en angstaanjagend zal blijven, maar Van Sant is niet in staat dat gevoel van angst, die angst die je de keel dichtknijpt, met deze film over te brengen. Als er ooit een film is gemaakt die rechtstreeks op video had moeten worden uitgebracht, dan is het deze wel. Beter nog, als hij nooit geboren was. Ik geef dit een 2/10.