Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Heb je wel eens naar een film gekeken, waarbij na het einde je linkerhand zich afvraagt waar het in vredesnaam allemaal om ging? Nou, zeg 'hallo, schatje, schreeuw'. Het is niet zo dat het verhaal ingewikkeld is of zo, het speelt zich gewoon af in drie totaal verschillende versies... 1. Een leuke drugsfilm uit de jaren zestig... 2. Een veel te veel gedraaide soap... en 3. een horrorfilm (met heel weinig'schreeuw'). Tot mijn grote verbazing ben ik erachter gekomen dat de film is geschreven door een van mijn favorieten uit die tijd, Larry Cohen. Nou, ik denk dat zelfs de besten het met vallen en opstaan moeten leren.<br />Deze'slechte' film heeft wel wat voordelen. Het grootste deel van de film duurt niet lang, er is een behoorlijk coole jazzmuziek te horen en er zijn een paar memorabele scènes <0xE2><0x80><0x93> een daarvan is die waarin een groep kinderen besluit te experimenteren met zuur en een lekkere lange fietstocht naar de dierentuin maakt. De cameratrucs die de regisseur gebruikt om aan te geven dat hun hallucinatietoestand gewoon achterlijk is, maar wel grappig, zijn gewoon amusant. Geloof me, je hoeft niet het huis uit te rennen om deze te zien!