Is deze recensie positief of negatief?

Korte echtelijke ontrouw keert terug in de geest van de altijd sexy Nastassja Kinski, de liefhebbende echtgenote van Grace Needham.<br />Ze had de stad en haar deprimerende echtgenoot verlaten om een reis te maken naar het zonnige Miami, waar ze werd achtervolgd en uiteindelijk verleid door Julian Grant, een knappe, kwaadaardige en manipulatieve zakenman, die heel goed is geportretteerd door William Baldwin (waarom spelen alle Baldwin-broers zo verdomd goed de slechteriken?).<br />De verleiding van Grace vond plaats toen ze samen champagne dronken op een verlaten strand dat ze per zeilboot bereikten. Grace gaf toe dat ze te veel dronk voor haar eigen bestwil en onthulde de vele problemen in haar huwelijk. Julian won haar vertrouwen door te beweren dat hij dat soort problemen nooit zou toestaan als hij een relatie met Grace had. Julian bleef haar manipuleren en beschreef een'verloren op zee'-fantasie waarin de nu ongeremde Grace betrokken was, die naast hem zat, naar zijn woorden luisterde en steeds meer betrokken raakte bij zijn romantische droom.<br />Zijn manipulaties werden beloond met een paar subtiele duwtjes die leidden tot zachte kussen van Grace, die even stopte toen ze zich terugtrok, alsof ze plotseling bij zichzelf dacht: waar ben ik mee bezig? Ik ben een vrouw. Ik ben een moeder. Ik heb een echt leven. Echte verantwoordelijkheden. Natuurlijk, we hebben het erover gehad om samen te zijn, verloren op zee, maar dat is alleen maar een fantasie. Kijk eens wat we hier aan het doen zijn. De gevolgen zijn echt. We zijn echt alleen op een afgelegen strand. Laat ik deze fantasie echt gebeuren?'<br />Ze bezwijkt voor de droom, terwijl haar kussen hartstochtelijker worden. De ooit zo behoedzame Grace, die altijd reageerde op het voorstel van een man door 'Ik ben getrouwd' te zeggen, genoot toen Julian haar blouse losknoopte, wat leidde tot meer kussen, strelingen van haar lichaam en het feit dat ze bij Julian op schoot klom! Ze glimlacht, kust, kreunt, lacht en kijkt vaak op naar de zon tijdens wat helaas een korte liefdesscène was waarin iedereen het grootste deel van zijn kleren aan leek te hebben.<br />Terwijl ik intens genoot van de blik van ongeoorloofde passie op Grace' gezicht. Ik moet zeggen dat de scène, waarin de ooit zo toegewijde echtgenote volledig bevredigd werd door seks met een man die er duidelijk van geniet anderen te manipuleren, over het geheel genomen de r-status van film niet verdiende.<br />Julian komt thuis en treft haar man aan, verjongd na het verkrijgen van een goedbetaalde baan, en ze verheugt zich erop terug te kunnen keren naar een normaal leven, waarin ze weer een liefhebbende echtgenote en zorgzame moeder kan zijn.<br />Maar de kwaadaardige Julian Grant duikt weer op in de film en is niet bereid Grace zo gemakkelijk op te geven. Grace heeft een plan om haar leven van Julian te verlossen, maar zal het werken?<br />Kennelijk niet, nee. Ik wil de rest van de verhaallijn niet voor je verpesten. Maar ik moet zeggen dat ik altijd van films geniet waarin een vrouw seksuele voorwendselen aan de dag legt (vooral wanneer ze ongeremde aantrekkingskracht en gedrag vertoont die normaal gesproken alleen voor haar man zijn weggelegd), maar in werkelijkheid wraak wil nemen op de tegenstander. Deze film zou veel, veel beter zijn geweest als daar meer van in de verhaallijn was opgenomen. Ik vind dat als de film het ter sprake brengt, de film het moet afmaken. En deze film heeft het beslist ter sprake gebracht. Jammer genoeg hebben bepaalde beperkingen in de verhaallijn ervoor gezorgd dat dit niet op significante wijze is nagestreefd. Er zijn veel andere films beschikbaar die op dat punt succes hebben, en ik...' Ik zal hun titels opnemen in het gedeelte 'aanbevelingen' van dit hoofdstuk. Ik sta ook open voor suggesties van andere films die een goede verhaallijn bevatten met een seksuele komedie van de kant van een schijnbaar toegewijde echtgenote.<br />Over het algemeen zijn Nastassja Kinski en William Baldwin allebei heel goed. De film niet.