Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een deel van mij zou deze film graag een hoge score geven. Gezien het feit dat hij in 1953 is gemaakt, is dit een heel moedige film over travestieten, die de kwestie tamelijk serieus en meelevend aanpakt (en de kijker veel informatie over het onderwerp biedt) en heel erg zijn best doet om geen stereotype te zijn. De film maakt duidelijk dat travestieten geen homoseksuelen zijn en dat ze, afgezien van het feit dat ze vrouwenkleren dragen, een relatief normaal leven leiden. Hij gaat over de pijn van het niet geaccepteerd worden in de maatschappij <0xE2><0x80><0x93> de plot draait om een politieagent (Lyle Talbot) die wanhopig probeert de kwestie te begrijpen vanwege de recente zelfmoord van een travestiet. Dus moet je iedereen die bij deze film betrokken is, nageven dat ze zo'n controversieel (in de context van 1953) onderwerp ter hand hebben genomen.<br />Na dit alles te hebben gezegd, moet ik tot mijn spijt zeggen dat deze film absoluut verschrikkelijk is. In een poging om Glen/Glenda's (Edward D. Wood) pijn te beschrijven, verzandt de film in dwaze (en soms verrassende <0xE2><0x80><0x93> opnieuw gezien het tijdperk <0xE2><0x80><0x93> sensuele) fantasieën die het verhaal heel moeilijk te volgen maken. Het acteerwerk is op zijn best houterig. Niets van de dialoog komt echt over; de acteurs zien en klinken als mensen die toespraken lezen die door anderen zijn geschreven. En <0xE2><0x80><0x93> het ergste van alles <0xE2><0x80><0x93> het had geen zin om Bela Lugosi in deze film te hebben. Dit was weer een van de steeds g<0xC3><0xAA>nanter rollen die deze arme man in de laatste fase van zijn carrière op zich nam. 'Trek aan de touwtjes; trek aan de touwtjes,' bleef de arme Lugosi's personage (in de aftiteling The Spirit genoemd, maar in het echt kwam hij meer over als een krankzinnige wetenschapper) maar huilen. En niets van wat hij deed leek echt iets te maken te hebben met de rest van de film.<br />Voor wat betreft artistieke verdiensten verdient de film eigenlijk niet veel meer dan 1/10. Maar voor de moed die nodig was om hem gewoon uit te brengen, geef ik hem 3/10.