Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nou, dat is nieuw... De beroemde Italiaanse horrorregisseur Lucio Fulci draait een film over een beroemde Italiaanse horrorregisseur die... Lucio Fulci heet. Na jaren en jaren getuige te zijn geweest van gruwelijke horrorscènes, wordt het voor Lucio moeilijk de werkelijkheid van de fictie te scheiden en hallucineert hij vaak over het plegen van gewelddadige moorden. Hij daalt snel verder af in een betamelijke, eindeloze spiraal van waanzin en onnaspeurbaar venijn. Zelfs de toegewijde psychiater lijkt Fulci niet op het juiste spoor te kunnen houden... Nou, als het op puur plezier en amusement aankomt, is _Cat in the Brain_ beslist een van Fulci's leukste films. Het bloed is overweldigend en overvloedig, om het zacht uit te drukken. De hoeveelheid smerige slachtpartijen is niet te beschrijven, vooral niet als je de volledige ongekuiste versie in handen krijgt (verwijst naar het alias 'Nachtmerrieconcert'). Overal onthoofdingen, de ingewanden van de slachtoffers liggen aan alle kanten van het scherm en de kettingzagen draaien overuren! De film wordt ook al snel onbedoeld grappig (omdat hij zo overdreven is) en een perfecte ervaring om met een groep vrienden te bekijken als er bier in de koelkast staat. Van een meer professionele kant bekeken kan deze productie natuurlijk niet bepaald een meesterwerk worden genoemd! Er is geen greintje spanning of sfeer te bespeuren en de personages zijn volkomen leeghoofdig. Om meer ruimte te maken voor het bloed, worden personages 5 seconden geïntroduceerd en sterven vervolgens een gruwelijke dood. Vooral in vergelijking met de hoogtepunten van Fulci <0xE2><0x80><0x93> zoals 'The Beyond' of 'Don't Torture a Duckling' <0xE2><0x80><0x93> lijkt deze film een snel opgewarmd hapje. De beste manier om 'Cat in the Brain' te interpreteren is als een persoonlijke uitspraak van Fulci en een directe aanval op de censuur. Misschien wilde hij, nadat hij zoveel van zijn films had gezien, vooral de laatste, die door de censuurcommissies werden gecensureerd en door pseudo-artistische critici werden afgekraakt, wraak nemen door een bloederige troep af te leveren die gewoon niet gecensureerd kan worden! Als je al het expliciete geweld en de echt ziekelijke make-upeffecten weglaat, heb je nog maar 10 minuten beeldmateriaal over! Vooral omdat de krankzinnige moorden zich later in de film weer herhalen als Fulci er weer over hallucineert. Je kunt onze regisseur bijna dingen horen denken als: 'Laten we eens kijken hoe je dit nu gaat censureren!' Zelfs de hele ontwikkeling van het moordonderzoek gebeurt op de achtergrond. Worden de slachtoffers door vrienden of familieleden gemist? Zijn er politiemensen die op zoek zijn naar aanwijzingen die hen naar de moordenaar leiden? Je weet het niet en Lucio neemt niet de moeite je dat te vertellen, want dat zou leiden tot scènes die niet hoeven te worden ingekort. O, en het is...' De naam'meneer Fulci' of zelfs 'Lucio' wordt elke 3 minuten genoemd (34 keer in de hele film, om precies te zijn) en onze regisseur geniet er duidelijk van om voor de verandering eens in de schijnwerpers te staan. Hé, ik kan het hem niet kwalijk nemen... Na meer dan 30 jaar van amusante films te hebben gemaakt, verdiende hij wel een beetje extra lol. U bent een god, meneer Fulci!