Is deze recensie positief of negatief?

Eerlijk gezegd heb ik niet veel van dit programma gezien. Waarschijnlijk omdat het niet zo goed was als de oorspronkelijke M*A*S*H, maar ik meen me te herinneren dat ze het op het wekelijkse rooster hebben gezet. Sommige programma's zijn gewoon niet de moeite waard om elke week te volgen. Maar ik heb het in het begin echt geprobeerd, dus het was niet allemaal slecht. Misschien verwachtte ik gewoon dat het beter zou worden, maar ik kan dit programma geen 1 geven. Eerlijk gezegd kan ik het ook niet meer dan een 2 geven.<br />Het was niet MASH (ik ga niet elke keer van die stomme *'s typen). En het probeerde MASH te zijn zonder enige moeite te doen, alsof het gewoon op magische wijze zou gebeuren. Geen magie. Het beste wat ik hier kan doen is het vergelijken met andere shows.<br />Trapper John, M.D., was een veel betere show. Maar ze hadden hem B.J. Hunnicut, M.D., moeten noemen, want Pernell Roberts leek precies op een oudere B.J., maar helemaal niet op Trapper John. Laat al het andere hetzelfde blijven, verander gewoon zijn naam en de naam van de show. Presto! Na MASH was het niet het enige vervolg op het totaal bombarderen en onteren van het origineel. Archie Bunker's Place was een slap vervolg op All In The Family. Het had geen hart, geen conflict, geen diepte in al die dingen die All In The Family zo gedenkwaardig maakten. Op dezelfde manier was MASH grappig omdat de artsen reageerden op de onmogelijke absurditeit van de oorlog. Haal de oorlog weg en je haalt 99 procent van de humor weg. Potter kan niet tegen Klinger schreeuwen omdat hij een jurk draagt, omdat Klinger geen jurk draagt, omdat hij niet probeert uit het leger te worden geschopt, omdat hij al uit het leger is, omdat de oorlog voorbij is. (Haal adem). Alle grappen werden geforceerd, omdat er nergens een reden voor was. De toeschouwer was het minst gemotiveerd, die bleef in de buurt om naar de show te kijken.<br />En voor zover ik me kan herinneren, leek de hele show te bestaan uit Potter, Klinger en Mulcahy, die daar onnatuurlijk stonden en het publiek aankeken als een trio Vaudeville-artiesten. Het deed me denken aan Good Times, waar ze 90 procent van de show achter die bank stonden te praten met het publiek, in een poging het te laten lijken alsof ze een natuurlijke conversatie voerden. Dat was niet zo. En het voelde nog minder natuurlijk aan in Na MASH.<br />Een ander lullig feitje dat ik me herinner, is dat de mensen die MASH maakten nooit royalty's kregen voor de spin-off. De studio gebruikte het absurde excuus dat Na MASH eigenlijk een spin-off was van de film MASH (die van hen was) en niet de tv-serie. Leuk geprobeerd, maar Mulcahy was de enige van de drie in de film, en hij was nooit doof. Ik neem aan dat studiobazen alles doen voor een dollar. Dat wil zeggen, als het niet om een goed vervolg gaat.