Wat is het sentiment van de recensie?

John Carpenter toont hoeveel hij van het origineel uit 1951 houdt door er zo veel mogelijk respect voor op te brengen; het enige verschil is dat Carpenter zich verkiest te houden aan de paranoïde kern van het korte verhaal van John W. Campbell jr. Het geheim van het succes van deze versie is de ondraaglijke spanning die zich opbouwt als de groep mannen elkaar begint te wantrouwen, de spanning van het letterlijk wachten tot je wordt overmeesterd. Carpenter slaagt erin zowel de schokken als het mysterie te leveren die nodig zijn om de film in de juiste richting te sturen. Of het nu een afgrijselijke scène is of een 'wat is er in de schaduw'-sequentie, voor mij is de film een perfecte combinatie van horror en sciencefiction. De dialoog is precies goed voor een groep mannen die onder druk proberen de zaak bij elkaar te houden, en Carpenters score is een prachtige, griezelige hartslag die het gevoel van onheil en paranoia dat door de film heen giert nog versterkt. De cast is fantastisch, een solide verzameling acteurs onder leiding van Carpenters favoriete Kurt Russell, terwijl de gebruikte effecten precies de benodigde impact hebben. Maar het is vooral het einde dat de kroon op het werk is, een einde dat niet aan de norm voldoet en ongelooflijk passend is voor wat er daarvoor is gebeurd, laten we afwachten wat er inderdaad gebeurt, 10/10.