Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het begin van de film ziet er veelbelovend uit. Als Jeanne Pollet (Anna Mouglalis) het verhaal hoort over het voorval op de dag van haar geboorte waardoor de mogelijkheid ontstaat dat ze de dochter is van een beroemde pianist, André Polonski (Jacques Dutrone), wil ze erachter komen of het waar is of niet, en het feit dat ze ook piano speelt is niet zo'n vergezocht idee. Jeanne ontmoet André en zijn vrouw 'Mika' Muller (Isabelle Huppert) en hun zoon, en onderweg ontdekt ze dat er in die familie net zoveel geheimen zijn als in de hare.<br />Oké. M<0xC3><0xBC>ller is er niet in geslaagd haar beweegredenen voor haar daad te begrijpen en ze is niet interessant genoeg om belangstelling voor haar te hebben. De pianoscènes zien er namaak uit en het hele subplot van de piano voegt niets toe aan het inzicht van het personage, maar maakt de film langer dan hij in eerste instantie had moeten zijn.<br /><br />Kortom, een zeer teleurstellend uitstapje van Chabrol, die wel iets beters kan bedenken dan dit.