Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik kan die ongelooflijke scène in _Alien_ niet uit mijn hoofd zetten, toen de extra Aardse substantie uit de borst van een van de mannen barstte. Of zelfs in _Predator_, toen het onzichtbare monster de verbijsterde soldaten besloop en ze aan stukken sneed. Beide films uitten fascinerende ideeën over het alledaagse wezen. Terug naar het tijdperk van de goedkope B-films en kijken naar grote mannen in neppakken die rondparaderen en in kleine stadjes mensen vermoorden. Je moet nu erkennen dat de twee bovengenoemde films een revolutie hebben ontketend in dit genre. De Grot doet niets om het te verbeteren. Hij probeert niets nieuws, en het ergste van alles is dat De Grot niet eens goed bloed heeft. Schaam je voor hen, schaam je voor hen allemaal. De eendimensionale personages van De Grot paraderen rond in sexy spandex. Ze lijken er geen van allen iets om te geven wanneer ze getuige zijn van de dood van hun collega's. Ze slenteren gewoon door, zonder te weten dat er een kwaadaardig wezen in het donker op de loer ligt. De plot is heel gemakkelijk te begrijpen. Dus je hebt de twee broers, de zwarte man en de sexy vrouwelijke wetenschapper. De rest (en met de rest bedoel ik alle anderen die op een gruwelijke dood stuiten) is nog minder opwindend dan de anderen. We hebben de Koreaanse assistente, het riskante buitenmeisje, een Russische wetenschapper en twee duikers, die allebei geen gevoel voor emotie hebben en zo stom zijn om in hun eentje weg te lopen. Deze film overtreft alle clichés, omdat iedereen, behalve de zwarte man, een van de broers en de vrouwelijke wetenschapper, aan zijn eind komt. Het lijkt er ook op dat alleen Amerikanen de verschrikkingen kunnen overleven, aangezien de Russen en de Koreanen sterven. Wees niet beledigd als ik details prijsgeef. Er is trouwens geen echte verrassing.<br />Om meteen ter zake te komen: ze vinden deze grot. Ze gaan de grot in. Ze komen vast te zitten in de grot. Ze beginnen te sterven in de grot. Een van hen raakt geïnfecteerd in de grot. Er sterven er nog meer in de grot. Ze komen de grot uit, maar ontdekken dat een van hen een parasiet heeft die hen in een afzichtelijk monster zal veranderen, wat hen niet echt lijkt te deren. Dat is de eenvoud van het saaie verhaal. Het probeert niet eens origineel te zijn. Het heeft zelfs het gedeelte waarin ze besluiten dat hun leider niet capabel is en uit elkaar gaan. Dat hebben we al zo vaak gezien.<br />Ik weet dat de mensen in een film als deze zich niets aantrekken van de optredens, maar het is de moeite waard om te vermelden hoe slecht ze waren. Iedereen is gewoon zo saai. Vooral Cole Hauser was niet erg geraffineerd, en laat ik niet beginnen over Eddie Cibrian, die vaak een stuk beter is. Morris Chestnut is verreweg het beste in de film. Zijn optreden is zelfs fatsoenlijk. Hij is de man die iedereen kalmeert. Alle andere acteurs zijn op zijn best gemiddeld. In een show als deze, dat is...' Het is echt geen slechte zaak.<br />Nu de reden waarom we naar dit soort films gaan: de actie, natuurlijk. Nou, tot mijn spijt was de actie saai. De doodsscènes zijn allemaal saai, de hele film was saai. Er is bijna geen bloed te zien. Of ze verdwijnen en worden later gevonden, of ze worden aangevallen en sterven zonder een blauwe plek. Het zien van de dood van de Koreaan was de enige opwindende actie die ik kon vinden.<br />Het is nogal verbazingwekkend. De slechte dingen overschaduwen de meeste goede dingen. Een goed voorbeeld is dat de special effects goed waren, en dat waren ze ook. Het enige wat verkeerd is, is dat alles zich in een grot afspeelt, omdat alles zich daar afspeelt.' Het wordt donker. Ik vond het ontzettend moeilijk om onderscheid te maken tussen de wanden van de grot en de monsters. Dus was het zelfs moeilijk om de wezens te zien. Hoewel de special effects me wel bevielen, was er niets origineels aan de monsters. Ze leken allemaal op elkaar en ze waren helemaal niet angstaanjagend.<br />De Grot is het regiedebuut van Bruce Hunt. Ik begrijp niet wat hij probeerde te bereiken door deze film te maken. Hij heeft duidelijk een enorme fout gemaakt. Bijna alles in deze film stonk als een stinkbom. Een stinkbom is waarschijnlijk nog aangenamer dan deze puinhoop opnieuw te moeten aanschouwen. Alleen de meest vergevingsgezinde bioscoopbezoeker zal dit vergeeflijk vinden. Midden in de film gaf ik alle hoop op toen ik voor de derde keer de woorden 'wat was dat in godsnaam?'