Is deze recensie positief of negatief?

Als ik een programma op de originele zender niet zie, vind ik het later op de kabel en dan besef ik dat het een juweeltje is. 'Gimore Girls' is een van die zeldzame uitzonderingen. Ik ben blij dat ik het heb gemist.<br />Ik heb echt een hekel aan programma's die elke minuut van de acteursruimte vullen met onsamenhangend, stom, saai geklets. Dit is een uur van precies dat. Door de moeder, Lorelei, vroeg ik me af of ze Bipolair is en van haar lithium af is. Ze bleef maar praten, elke minuut, elke seconde, tegen iedereen met wie ze in contact kwam. Erger nog, haar spraak is kinderlijk en zooooo, zoiets als Valley Girl. Ze praatte over jongens, haar haar, haar moeder, haar kleren. Zoals: wat is er aan de hand? (voor situatie). Ik heb dit programma al drie keer gezien en ik snap nog steeds niet waar het over gaat. Het is geen komedie, het is geen drama, het heeft geen enkele zin, behalve dat het drie generaties vrouwen in één familie doet lijken op de'meisjes' uit Planet Mars. De mannen zijn in vergelijking daarmee slim en maken het programma een beetje kijkbaar. Als Lorelei ooit zou bestaan en zou proberen me te verleiden tot een gesprek, zou ik haar moeten slaan om van haar af te komen. Ze weet duidelijk niet hoe ze moet reageren op een subtiele hint om op te houden met praten en naar iemand anders te gaan luisteren. Ze weet ook niet hoe ze het bestaan van anderen echt moet opmerken.<br />In een van de programma's komt Lorelei thuis van een afspraakje dat tegen tien uur's avonds was. Ze krijgt de date nadat ze achter een man aan heeft gezeten die ze op een veiling heeft ontmoet. Ze gaat naar de kamer van haar dochter en die vraagt hoe het is gegaan. Ze blijft maar zeuren over hoe saai die man was. Haar date heeft er op de een of andere manier een paar woorden tussen gekregen. Lorelei klaagde dat de man maar bleef praten (schokkend). Hopelijk heeft de date ontdekt hoe gelukkig hij was.<br />Een ander zei dat de moeder zich gedraagt als een tiener en de dochter de volwassen persoonlijkheid is. Lorelei kleedt zich zelfs als haar kind. Deze moeder van in de veertig kleedt zich en ziet eruit alsof ze naar het winkelcentrum gaat met haar schoolvriendinnen in haar kielzog.<br />Ik vond dat dit programma gevolgd had moeten worden door 'Just Shoot Me'. want dat is precies hoe ik me voelde.