Wat is het sentiment van de recensie?

Ik zit een beetje tussen de sentimentele recensie en de haatrecensie in. Ik ben al heel lang een fan van Lovecraft (en een Lovecraft-'purist') en hoewel deze kleine amateurfilm van slechte kwaliteit was, had hij een aantal goede eigenschappen. Toen ik hem ging bekijken, verwachtte ik het ergste wat ik ooit had gezien en ik vroeg me af of Lovecraft zich in zijn graf zou omdraaien, maar ik was geschokt toen ik merkte dat ik hem eigenlijk wel leuk vond.<br />Ik wil de fouten van de film niet catalogiseren, dus zal ik er alleen een paar noemen die ervoor zorgen dat deze film geen'stelletje amateurwerk' is.<br />' Het is een lowbudgetfilm en hij is opgenomen met een videocamera, dus hij ziet eruit als sommige soaps, maar als je eenmaal aan het idee gewend bent, is het niet meer zo belangrijk. De regie is nogal amateuristisch en het in beeld brengen en het gebruik van afstand in de opnamen is nogal onhandig. Toch was deze film eigenlijk een beetje eng en hij bleef trouwer aan de Lovecraftiaanse bedoelingen dan bijna alle karikaturen van Stuart Gordan en Brian Yuzna bij elkaar (mijn voornaamste uitzonderingen op die films zijn Re-Animator en Dagon). Het idee dat je bevrucht wordt door een of andere Oude doet denken aan Dunwich Horror en Schaduw boven Innsmouth (wat niet wil zeggen dat deze film even goed is als die verhalen!! Dus de plot is heel trouw aan Lovecrafts ideeën. Een van de dingen die me ergerden was dat woorden uit de bijbel een zombie-gevangene van streek en bang leken te maken. Ik weet niet zeker of dit bedoeld was om aan te geven dat de woorden van 'God' de Ouden van streek maakten, of alleen deze specifieke zombie. Daar was geen echt antwoord op. De rest van de christelijke symboliek in de film doet me denken aan de visie van August Derleth op de mythos. Dus in zekere zin was dit een Derleth-visie op de mythos.<br />Ik zou deze film alleen aanbevelen als een curiositeit. Hij laat zien hoe een tamelijk sfeervolle film gemaakt kan worden met bijna geen budget. De setting van de wijnkelders beviel me. De opnamen in de buitenlucht waren echter triest. Gebruikmakend van hetzelfde stuk strand en bomen (en bijna dezelfde opname) om de lange reis van 3 personages te maken, was echt triest. De regisseur had daarvoor een klap op zijn hoofd nodig. Het acteren was standaard voor een amateurfilm, waarin het blonde zombiemeisje een persoonlijke prijs krijgt voor 'Beste imitatie van Gollem door een Italiaanse actrice'. Ik denk eigenlijk dat deze film al voor de films van Lord of the Rings was gemaakt. Misschien dat Andy Sedaris naar haar keek en dacht: Verdomme, ze zou een geweldige Gollem zijn!<br />Maar één kleine poeha tegenover de regisseur. De zombies waren net slechte goths. Ik raakte van streek toen ik dat zag en hield bijna op met kijken. Ik dacht: o, dus zo weten we dat ze slecht en bezeten is, maar later in de film zie je een meisje dat dat soort make-up op het gezicht van een oudere vrouw smeert (beide levend). Dus het was geen poging om te zeggen: 'gothische make-up gle zombie', maar eerder: 'gothische make-up bleef op na zombificatie'. Maar bezeten/zombie is gelijk aan 'blauwe contactlenzen'... tja.<br />Over het geheel genomen vond ik deze film toch beter dan de Yuzna- en Gordan-films (behalve de voornoemde uitzonderingen). Yuzna en Gordan hadden veel betere budgets, maar deze film was beter in het filmen van een Lovecraft-achtig verhaal dan zij, en met een klein budget. Ik weet dat je 'klauwen' of iets dergelijks aan Zariahs vingers wilde, maar lange, zwarte nagelvijlen zagen er echt belachelijk uit.<br />Een kort woord tot de schrijver van de partituur: Ik weet dat je de verleiding niet kon weerstaan, en de regisseur die het goedkeurde blijkbaar ook niet, maar toen de twee figuren elkaar met pistolen afmaakten voor een 'duel', doodde het spelen van dat fluitje uit 'Het goede, het slechte en het lelijke' elke stemming die zich in die scène had opgehoopt. Het was schattig, maar schattig was niet gepast.<br />De filmmakers van deze film hebben Lovecraft gelezen en veel respect voor hem gehad. Ik genoot van de knikjes hier en daar: het personage Carter met de nare dromen, en het personage Pickman die een demonische zombie wordt.