Wat is het sentiment van de recensie?

Herman heeft zich het noordelijke drama eigen gemaakt met _Kleine Stem_ en _Opgedonderd_, maar de formule hapert in dit onsamenhangende, vlakke en gekunstelde verhaal van twee jeugdige delinquenten die een seizoenkaart voor Newcastle proberen te krijgen.<br />Drankmisbruik, minderjarig roken en drinken, minderjarige seks, tienerabortus, pesten op school, drugsgebruik, drugsmisbruik, depressie, kindermisbruik, kinderseksueel misbruik, winkeldiefstal, inbraak, autodiefstal, geweldpleging en gewapende roofovervallen, ze komen allemaal aan bod. Geen van deze onderwerpen wordt nader onderzocht, ze dienen slechts om het verhaal van de ene onwaarschijnlijke situatie naar de andere te verplaatsen. De film wordt niet zo scherp geobserveerd als Trainspotting, zo aangrijpend als The Full Monty, of zo bespiegelend over de tijd als Wonderland (waaruit het schaamteloos muziek steelt op een al te manipulatieve manier). Ik vermoed dat geen van de filmmakers uit Newcastle komt en zeker nooit de maatschappelijke problemen heeft ervaren waar de film naar verwijst. Ik ben helemaal voor amusement, en Hermans staat van dienst toont aan dat hij zich bewust is van de noodzaak om de sociale boodschap in evenwicht te brengen met gelach en tranen. Heel eenvoudig, hij komt hier ongelooflijk kort ter sprake.<br />De film heeft een mooi slot, maar er zijn veel te veel vlakke, banale momenten om te blijven zitten om daar te komen. Mooi shot, niet erg goed geacteerd, en uiteindelijk faalt op drie cruciale punten: script, script, script.