Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

B. Kennedy probeerde een vervolg te maken door het enorme linkse westerngenre te overdrijven en te versterken (niet zo links als het vervolg van G. Kennedy, dat na dit deel kwam).<br />Dit is de lelijkste film van de twee vervolgen <0xE2><0x80><0x93> hij ziet er heel lelijk uit. Het is een rommeltje. B. Kennedy heeft hem gemaakt om het <0xE2><0x80><0x93> maar daar heeft hij het talent niet voor <0xE2><0x80><0x93> te versterken. Honderden peons, honderden Mexicaanse _compadres_, honderden vrouwen, een woestijn, kale landschappen, een storm op de grootste schaal.<br />Alles in dit onhandige vervolg, dat alleen op een vreemde manier aardig is, is nep.<br />De film zelf ziet er heel lelijk uit. Brynner, die de beste rol in de eerste film speelde, ziet er in deze film helemaal niet goed uit. <br />Rey speelt een priester; hij wordt een politieke leider, Quintero, in het volgende vervolg van de franchise.<br />Het is waar dat je, als je zoveel personages hebt, misschien geen erg interessante verhaallijn nodig hebt; soms. Bijvoorbeeld: Brynner ontmoet McQueen; dan kiezen ze andere 'compadres'; of: B. Spencer ontmoet Coburn; enzovoort. Het is leuk om te zien waar en hoe ze de rest van de bemanning ontmoeten, enzovoort. Maar je hebt op zijn minst deze verschillende personages nodig. Helaas is de rol van Burt Kennedy daar niet erg goed in.<br />De terugkeer van de Zeven (1966) begint met een stierengevecht. Vin en Chris ontmoeten elkaar daar; ze besluiten de derde overlevende te redden van de oorspronkelijke Magnificents Dr. Chico, die deel uitmaakt van een enorme groep van driehonderd arbeiders die door de Mexicaanse bandieten zijn ontvoerd. We komen achter de naam van Chico's aantrekkelijke echtgenote Petra. Chris moet weer een kleine legersoldaat worden <0xE2><0x80><0x93> en hier hebben we een Dirty Dozen-traktatie. Chris kiest zijn mannen uit de veroordeelden. Een ander lid van de commando's is een rokkenjager, die goed zal zorgen voor de vrouwen die zonder man achterblijven. De seksuele humor is in deze film vooral onaangenaam en onsmakelijk. Hij probeert er slim en pittig uit te zien; hij is gewoon lomp, dom en grof. De keuze van de leden van het kleine leger was een van de grootste vreugden in de McQueen-film. Helaas is in het eerste vervolg de minst gedenkwaardige van de drie bemanningen die onder de naam van de Magnificent Seven bijeen zijn gekomen.<br />Robert Fuller maakt een waardeloze 'Vin'; Oates is de glimlachende rokkenjager.<br />In deze zogenaamde 'gargantueske' poging heeft een Mexicaanse revolutionaire leider een 'gargantuesk' plan: hij ontvoert 300 arbeiders en gebruikt hen om een dorp en een kerk te bouwen ter nagedachtenis aan zijn verloren zoons. (Het heeft geen zin om te zeggen dat deze krankzinnige Mexicaanse revolutionair niet te vergelijken is met Wallach in de eerste film.) B. Kennedy wedt uitsluitend op het kamp en op het allerhoogste niveau: lelijke landschappen, een onweersbui, een gargantuesk onweer, een woestijn. Een enorme strijd tussen de geëmancipeerde paupers en de revolutionaire _vaqueros_. _Return of the Seven_ (1966) ontnam natuurlijk het gezonde verstand van de McQueen-film volledig.<br />Wat vooral schokkend is, is dat dit vervolg vrij snel na de oorspronkelijke film kwam, terwijl intussen alles veranderde op het gebied van het maken van westerns.<br />Beide vervolgen zien er vreemd uit.