Wat is het sentiment van de recensie?

Hier volgt een paar alinea's uit een essay dat ik voor de universiteit heb geschreven over TBOR.<br />Het Boek der Openbaringen is een erotische thriller over seks, macht en de worsteling van een getalenteerde danser om zijn gevoel van eigenwaarde te herwinnen nadat hij helaas door drie in mantels gehulde vrouwen is verkracht. De drie vrouwen die hem verkrachten, hebben allemaal opvallende kenmerken op hun lichaam: een heeft een enorme geboortevlek op haar billen, een ander heeft een getatoeëerde vlinder op haar onderbuik en de leidster van de ring heeft een klein cirkeltje op haar borst. Dus leidt hij zijn nieuwe leven op zoek naar die tekens, en om ze op die intieme plekken te vinden doet hij wat iedere man met een beetje verstand doet als hij zo veel mogelijk naakte vrouwen wil zien om een mysterie op te lossen: hij heeft seks met ze. Als de film een uur en tien minuten bezig is, heb je het gevoel dat hij bijna een stukje van elke vrouw in Melbourne heeft gehad.<br />De film is een reusachtig brok pretentieus celluloid; het is alsof er van elk beeld grootspraak afdruipt. Slechts op één punt, in de richting van de laatste climax van de film, geeft Kokkinos een scène dezelfde energie en kracht als haar debuut in drommen had. Zoals veel films die door de overheid worden gefinancierd, neemt de film zichzelf heel serieus, en het script en de uitvoering ervan lijken eerder klusjes dan cadeautjes te zijn, en helaas voor de getalenteerde toneelspelers zitten hun briljante optredens (vooral Tom Long als de gebroken hoofdpersoon) vast binnen de grenzen van een pompeus, slap feest.'