Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Je kunt altijd zien of ik van een film geniet aan de hand van het aantal keren dat ik mijn benen over elkaar sla, van houding verander, zachte ruisgeluidjes maak, enzovoort, enzovoort. Hoe minder het is, hoe beter. Ik bewoog me tijdens de film zo vaak dat ik erin slaagde mijn vrienden een enorme bak popcorn omver te gooien en een enorme dijspierentraining te doen.<br />Sobieski, een jonge actrice die op sommige momenten in 'De dochter van de soldaat huilt nooit' een belofte deed voor haar acteertalenten, speelde slecht in een slecht geschreven rol. Feit nummer één: Chris Klein. Feit nummer twee: Chris Klein had tekst. Feit nummer vier: Chris Klein speelde een afscheidsrede. Wauw. Dummies uit rijke families verenigen zich! Erger nog, hij probeert te acteren, maar het enige wat hij ermee bereikt is dat hij klinkt als een geestelijk gehandicapte acteur in een steeds sentimenteler wordende onafhankelijke versie van een Cecille B. DeMille-film. Ga maar weer terug naar je American Pie's.<br />Deze film was in bijna alle opzichten een ramp, behalve Josh Hartnetts licht ontwapenende vertolking van LeeLees stijve vriendje Jasper. Gelukkig probeert hij niet te veel'momenten' te hebben, in tegenstelling tot alle andere personages. Dat is natuurlijk ook de reden waarom hij veel beter is dan de rest, en hij toont ook echt wat pit. Als je Josh leuk vindt of erover denkt een jongen te casten die een paar dingen weet, dan is hij je man.<br />Hartnett is een goede acteur, maar de rest heeft geen behoefte aan nog meer gezeur. <br /><br />2 uit 10 (voor die arme Hartnett in deze verschrikkelijke film).<br /><br />