Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Volgens 'Lucien Rebatet' in zijn 'Histoire de la Musique' (Robert Lafont,BOUQUINS 1973, blz. 338) was het karakter van Beethoven niet erg geschikt voor vrouwen. Hij had nogal wat 'Platonic Passions' met vrouwelijke leden van de 'Vienese Aristocracy' aan wie hij enkele'sonata's' wijdde. Maar Musici, en zelfs componisten, kwamen niet in aanmerking voor Echtgenoten van Mooie Dames. Haydn was een 'bediende' van Prinz Von Esterhazy, Mozart stierf aan de drank of aan vergif en Bethoven was volgens Rebatet een regelmatige klant van'straatprostituees' in Wenen. Newman, een Britse biograaf, zegt dat Beethoven voor zijn veertigste syfilis opliep. Dat hij daardoor doof werd, is mogelijk, maar niet zeker. De Negende Symfonie werd op 7 mei 1824 in het K<0xC3><0xA4>rntnertortheater in Wenen opgevoerd, samen met de Consecratie van de ouverture en de eerste drie delen van de Missa Solemnis. Het was de eerste keer in twaalf jaar dat de componist weer op het toneel stond; de zaal zat stampvol. Hoewel de voorstelling werd geleid door Kapellmeister Michael Umlauf van het theater, deelde Beethoven het toneel met hem in stilte.<br />Dus wat blijft er over van deze 'Vrouwelijke Fantasie'? Ed Harris' interpretatie en typering zijn vrij goed, maar te lineair, gebaseerd op het schilderij van Ferninand Waldm<0xC3><0xBC>ller uit 1823. Ik heb het voor me. Het toont een man die de wereld veracht (misschien haat). En met reden.