Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een paar jaar geleden zou deze film op TCM UK worden uitgezonden als onderdeel van een Tod Browning-retrospectief <0xE2><0x80><0x93> maar wat ze in werkelijkheid lieten zien was de remake uit 1937!; mijn broer had hem gezien (en achteraf gezien volgde hij het origineel min of meer op de voet, zelfs tot aan het decorontwerp toe) en hoewel het geen klassieke film was, zei hij dat het een veel bevredigender kijkervaring was dan de ongelooflijk krakerige eerdere versie.<br />Omdat dit de eerste samenwerking tussen Browning en Bela Lugosi was, had ik er hoge verwachtingen van <0xE2><0x80><0x93> maar die werden de grond in geboord toen het na de eerste reeks saaie gesprekken duidelijk werd dat de film niet zou slagen. De hoofdzaak was om de geluidstechniek van een roman te matigen, en het resultaat is dan ook theatraal en uiterst statisch. De thriller is ook niet bepaald opwindend; nog minder aanlokkelijk is de zogenaamd Brits-Indiaanse setting (met de geaffecteerde accenten van de personages en hun aristocratische houding <0xE2><0x80><0x93> om nog maar te zwijgen van het overdreven gebruik van afgezaagde idiosyncratische uitdrukkingen als 'ik zeg', 'liever' en 'kijk eens aan', wat het geheel eerder lachwekkend dan iets anders maakt)!<br />Afgezien hiervan zijn er een paar onbedoelde huilers: Margaret Wycherly (als zogenaamd medium) smeekt inspecteur Lugosi (zijn onmiskenbare aanwezigheid op het scherm is zo goed als zeker) om haar wat tijd te geven om 'uit te werken'. En dan hoort ze geklop en denkt ze dat de geestenwereld echt contact met haar heeft gemaakt <0xE2><0x80><0x93> maar dan komt Lugosi de kamer binnen en zegt met zijn onmiskenbare accent met een uitgestreken gezicht tegen haar: 'Ik heb twee keer geklopt <0xE2><0x80><0x93> je hebt me niet gehoord!' Waarop mijn broer en ik bijna op de grond vielen van het lachen! De montage is ook erg slordig: tijdens een opname van de hoofdset wordt een microfoon snel buiten het bereik van de camera getrokken <0xE2><0x80><0x93> en nog erger zijn een paar opnamen waarop iemand van het scherm af loopt, zogenaamd naar het volgende shot, naar een ander deel van de set <0xE2><0x80><0x93> maar elk shot wordt absurd lang op de andere acteurs gericht, zodat het een eeuwigheid lijkt te duren voordat deze persoon een paar stappen heeft gedaan!<br />De dertiende stoel is de derde niet-afschuwelijke Browning Talkie die ik heb gezien <0xE2><0x80><0x93> zelfs als dit en _MIRACLES FOR SALE_ (1939) allebei te maken hebben met moord en occultisme en dus nog steeds met het genre in verband kunnen worden gebracht. Er is veel gezegd over de kennelijke verslapping van de regisseur met de komst van Sound; maar hoe gebrekkig ze ook mogen zijn, de 4-delige horrorfilms die hij in de jaren dertig maakte zijn oneindig veel beter dan de rest, die ik altijd stijlvol en bizar genoeg vond om de indruk te wekken dat Browning in die periode niet zozeer op zee was als wel werd gesuggereerd.