Is deze recensie positief of negatief?

Het meest irritante van 'Dies d'agost' (August Days) is niet alleen dat er in deze film niets gebeurt, maar ook dat de regisseur Marc Recha het lef heeft te doen alsof deze film een soort eerbetoon is aan de linkse Catalaanse journalist Ramon Barnils. Tenzij het noemen van de naam Barnils een paar keer 'homage' betekent, is deze schijn volkomen bedrog. Je zult in deze film vrijwel niets over Barnils te weten komen, noch over de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) of over de speciale rol van Catalunya in die oorlog. Je zult ook niets te weten komen over de collectieve straf die de zegevierende en wraakzuchtige Franco jarenlang op het heldhaftige Catalaanse volk heeft losgelaten.<br />De beelden van het Catalaanse platteland zijn natuurlijk heel mooi, maar...' Dies d'agost' heeft niet de uitgebreide en gevarieerde verzameling van dergelijke taferelen om als reisverslag dienst te doen. Het grote aantal stilstaande beelden <0xE2><0x80><0x93> niet erg verhelderende beelden van de bosgrond, bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> is de duidelijkste indicatie van de schaarste aan ideeën hier. De doelloze zwerftocht van de gebroeders Marc en David tijdens hun kampeertocht levert geen boeiende film op. Integendeel, de sterkste indruk die je krijgt is die van een door en voor verdwaasde hippies van middelbare leeftijd gemaakte film. Verspil je tijd niet. Lees in plaats daarvan een goed boek over de Spaanse Burgeroorlog. (Ik beveel Felix Morrows vernietigend anti-stalinistische 'Revolutie en Tegen-Revolutie in Spanje' aan, dat een aangrijpend verslag bevat van de Opstand van Barcelona in 1937.)<br />Barry Freed.