Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Let wel, het hoort niet zo te zijn, maar het is wel zo. Als klein meisje keek ik in de bioscoop naar een film (ik ben een enorme worstelfan en Hulk Hogan-fan). Het enige wat ik me van die avond herinner, is dat wij de enigen in de zaal waren, en dat ik er niet echt van hield. Ik heb de rest zwart-op-wit gezet, en daar had ik een goede reden voor.<br />Een slechte film op het niveau van grote films als 'Gymkata' en 'The Pumaman', 'No Holds Barred', is een film die zich afspeelt in de wereld van de profworstelaars. Nou, misschien is de inzet helemaal niet zo hoog... en eerlijk gezegd voel ik me smerig als ik die mensen gewoon 'professionals' noem. En echt, afgezien van de eerste scène is er niets.' Het is geen noemenswaardige worstelpartij. Dus ik neem aan dat de film gaat over de niet al te hoge inzet van het amateuristische afranselen van mensen. Klinkt goed, toch?<br />Hulk Hogan speelt Rip, de kampioen van het WWF (Laat ik niet zeggen dat Hulk Hogan gemodelleerd is, en films als Thunder in Paradise lieten zien hoe hij zichzelf uitdaagde met diepe rollen die de grenzen van zijn talenten echt opzochten). In wezen speelt hij zichzelf, maar met een garderobe die meer zwart en blauw is dan die van de Hulkster, rood en geel. Hij heeft ook zo'n handgebaar. Het lijkt een beetje op het teken van de octopus dat mensen op rockconcerten maken, behalve dan dat je je duim in de lucht steekt en je wijsvinger naar binnen krult. Mijn vriend beweerde dat het op een 'R' moest lijken. Kijk zelf maar. Als dat op een 'R' lijkt, nou, dan heeft Mars vrouwen nodig. Maar goed.<br />Kurt Fuller, met zijn overactieve detector duidelijk aan de boemel, speelt een tv-baas met zijn licht homo-erotische hart die erop gebrand is Rip, die duidelijk groter is dan Elvis, op zijn buis te krijgen. Hij wil er niets van weten (en verlaat het kantoor met een triomfantelijk handgebaar naar niemand anders dan de camera), en dus volgt de film Fuller die de kijkcijfers probeert op te krikken en wraak probeert te nemen op Rip. Dat doet hij door zijn briljante 'Battle of the Tough Guys' te maken. Marketinggenie, die vent. Van de talloze handgebaren, tot de nogal idiote vechtscènes (die allemaal worden gespeeld alsof worstelen heel echt en dodelijk serieus is) tot de overacting, tot de veel te vaak voorkomende shots van Hulk in niets anders dan ondergoed, heeft deze film alles wat je ooit in een stomme film zou willen hebben. Hij is frivool, niet al te belastend voor de geest, gewelddadig, en bevat de zin: 'Wat is dat voor lucht?' 'DOOKIE!' 'Dookie?'<br />Een klassieker voor altijd.