Is deze recensie positief of negatief?

Louis Khan was een van de invloedrijkste architecten van onze tijd, en deze film spreekt boekdelen over hoe weinig iedereen eigenlijk wist. Het verlangen van zijn zoon om erachter te komen wie, en belangrijker nog, wat hij was, is ontroerend, en emotioneel.<br />Deze film geeft weer waar het in de architectuur werkelijk om gaat, wat goed ontwerp is, en de emotionele prijs die daarvoor wordt betaald. De soundtrack is al even aangrijpend. Als je de film ziet en daarna naar de soundtrack luistert, kun je de film eenvoudigweg opnieuw beleven door ernaar te luisteren. Als praktiserend architect van meer dan dertig jaar deed de film me pijn en verheugde ik me over de rechttoe-rechtaan aanpak, zij het met emotionele eerlijkheid en oprechtheid. De première van deze film vond plaats op de Nationale Conventie van het American Institute of Architects in Chicago. De film werd ingeleid door Daniël, en hij was zo vriendelijk om na afloop een vraag- en antwoordsessie te houden. Tijdens de hele vertoning van de film was er geen geluid, geen kuchje, geen enkele afleiding. Het hele publiek zat als gehypnotiseerd te luisteren, en de echte traktatie was dat Daniëls moeder aanwezig was bij de vertoning van de film.<br />Ik zal me de film altijd blijven herinneren en zal hem voortdurend in mijn hoofd afspelen, elke keer als ik naar de soundtrack luister...