Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze aangenaam perverse en excentrieke tienerfilm uit het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw bereikt misschien nooit het verbijsterende hoogtepunt van de uiterst verontrustende en misdadig ondergewaardeerde kinderfilm 'Devil Times Five', maar het is niettemin een bovengemiddeld kinderfilmsucces.<br />De slanke, maar bruikbare plot concentreert zich op een drietal mislukkelingen <0xE2><0x80><0x93> twee brutale jongens en een griezelig twinkelend, hoewel engelachtig meisje <0xE2><0x80><0x93> die alle drie zijn geboren tijdens een zonsverduistering op 9 juni 1970. Als het vreemde, antisociale trio, dat in een hechte, exclusieve kring bijeen blijft, tien jaar oud wordt, worden ze plotseling moorddadig gek en verklaren ze de onfortuinlijke, nietsvermoedende plaatselijke boerenkinkels van de tot dan toe slaperige en vredige voorstad Meadowvale in Californië tot het open seizoen. Schrijver/regisseur Ed Hunt, de gewoonlijk incompetente, onbekwame, ongeschoolde arbeider, die verantwoordelijk is voor zulke heerlijk stompzinnige prutsers als de verrukkelijk stompzinnige 'Sterrenschip-invasies', de bulderend stompzinnige, moordzuchtige parabel (!) 'Vreemde Krijger' en het verbluffend malle 'Het Brein', doet hier een behoorlijk solide en bekwaam werkje: de moordscènes zijn overvloedig en redelijk bruut (met name de pijl-door-het-oog-knevel is akelig), daar.' Een flinke hoeveelheid nodeloze naaktheid en tedere seks, een flinke hoeveelheid spanning die keurig wordt gecreëerd en gehandhaafd, een paar flinke scheuten donkere humor die de onthutsend verwrongen vertoning afwisselen, en het verrassende, grimmige einde slaagt er werkelijk in om je te schokken.<br />Bovendien verheft de hoofdrollencast de gebeurtenissen nog verder tot iets wat je heel goed kunt zien en in je op kunt nemen: Jose Ferror als een plattelandsdokter, de toekomstige 'Jake and the Dikman'-televisiester Joe Penny als amateur-astroloog, 'The Prey's' Lori Lethin als de dappere heldin van de babysitter, Susan Strasberg als een bitchy schooljuf, 'American Ninja's' Michael Dudikoff als een worstelaar en Cyril O'Reilly (de eenzame, misantropische vampier in de spookachtig melancholieke 'Dance of the Damned') Billy Jacoby (die aan het eind van de jaren tachtig de hoofdrol speelde in tv-series als 'Dr. Allen' en 'Demonwarp') en vooral de griezelig aanbiddelijke Elizabeth Hoy zijn echt griezelig en overtuigend als de verschrikkelijke trojka van huiveringwekkend kwaadaardige en amorele klojo's. En ja, dat is niemand minder dan Julie Brown, de brutale comédienne die een verrassende top-40-hit scoorde met het hilarische nieuwe nummer 'The Homecoming Queen's Gotta Gun'. als de mooie, nietszeggende, roodharige slet die een lange, totaal overbodige, maar nog steeds zinderende en zeer gewaardeerde naaktstriptease uitvoert terwijl ze in haar slaapkamer op een klef, schetterend rocknummer danst! Al met al is dit een baby in de maat van een stoer en bevredigend hakmes.