Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben het eens met wat zo veel anderen hebben gezegd over het oppervlakkige en beledigende karakter van het onderzoek naar racisme in deze film. Ik vind het verbijsterend dat zo veel mensen zich door de pretentieuze manier van doen van deze film in de luren hebben laten leggen. Ik wil opmerken dat de Matt Dillon-figuur een voorbeeld is van wat me het meest woedend maakt aan deze film. Hier hebben we een man die <0xE2><0x80><0x93> in tegenstelling tot de onderliggende boodschap van de film dat 'we allemaal maar een klein beetje racistisch zijn' <0xE2><0x80><0x93> een vrouw in het openbaar verkracht, haar man op wrede wijze vernederd en hem opzettelijk aanzet tot een actie die, zoals hij heel goed weet, tot zijn arrestatie of zelfs zijn dood zal leiden. Hij doet dat allemaal nadat hij het stel zonder enige wettelijke reden heeft laten stoppen, maar omdat ze, zoals we later zullen begrijpen, zwart en rijk zijn en hij een gekwetst jongetje is dat nu bij de politie zit en dus kan doen wat hij wil. Dit gedrag is geen greintje racisme. Dit gedrag is kwaadaardig. Ik vind het verontrustend dat deze extreme vorm van racisme wordt vergeleken met het gedrag van een ander personage <0xE2><0x80><0x93> dat haar paranoïde stereotypen over bendegeweld spuit <0xE2><0x80><0x93> om te illustreren dat iedereen een greintje racist is. Later krijgen we een hoop onzin te horen over Dillons arme oude vader en hoe zwarten hem het armenhuis in hebben gejaagd. Moet dat dit gedrag verklaren, of erger nog, goedpraten? Het feit dat zoveel mensen een soort zelfingenomen bewondering voor deze film lijken te hebben, maakt me verdrietig over de oppervlakkigheid van ons begrip van racisme en ons ogenschijnlijke gebrek aan betrokkenheid bij het veroordelen en beëindigen ervan.