Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Zoals iemand op dit forum al heeft gezegd, is het heel moeilijk om een nepdocumentaire te maken. Er is een enorme vaardigheid voor nodig, ijsberen, geduld, regisseursafstand, een plausibele premisse, een verhaalstroom en ECHT BELANGRIJK acteerwerk (ook wel GROTE acteerwerk genoemd).<br />Dat is niet het geval met 'Love Machine'. De nephand begint zich te tonen over het tijdsbestek van 20 minuten (met nog 60 minuten om te kijken) en de kijker begint te beseffen dat hij of zij in de maling wordt genomen. Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts.<br />Directeur Gordon Eriksen was gewoon te snel. Maar om Eriksen eerlijk te zeggen, zijn problemen begonnen al vroeg: zoals hij in de extra's uitlegt, begon hij een ECHTe doc te willen doen, kon hij niet...' Eriksen kreeg geen financiering en nam genoegen met een goedkopere manier om zijn film te maken.<br />De premisse <0xE2><0x80><0x93> mensen die een geheim leven leiden door zichzelf op een pornowebsite te plaatsen <0xE2><0x80><0x93> was in 1997-98, toen de film werd gemaakt, misschien interessanter. Eriksen doet een hoop ingewikkelde dingen <0xE2><0x80><0x93> een opdringerige 'host', camera's die in de hand worden gehouden, inzoomen, korrelige zwart-witbeelden <0xE2><0x80><0x93> allemaal om een gevoel van authenticiteit te creëren, maar het werkt gewoon niet. De film is verwarrend en geforceerd, maar wat hem uiteindelijk naar beneden haalt, zijn de geloofwaardigheid van de acteurs en de nogal verschrikkelijke dialoog.