Wat is het sentiment van de recensie?

Don't Torture a Duckling is een verbluffende giallo-onderdompeling voor Lucio Fulci. In tegenstelling tot andere subgenre zwaargewichten als Mario Bava en Dario Argento kiest Fulci voor een uitgesproken gruizige, gegronde en sociaal opmerkzame benadering van het giallo-verhaal in deze film. Er is niets betoverends aan de kindermoorden en de borderline-pedofilie (een moedige subplot voor 1972) die zich hier afspelen, en Fulci schiet wijselijk met een bezadigd en luguber oog, vermijdt opschudding, melodrama en theatraal gedoe van de regisseur. De gebeurtenissen worden geaccentueerd door bloederige en onmiddellijk geestdodende decorstukken die nog worden versterkt door Fulci's schokkende gevoel voor realisme - met name de uiterst verontrustende 'heksenmoord'-scène, met zijn kale wreedheid, voelt aan als een snuffmovie. Componist Riz Ortolani beklemtoont deze met bloed gevulde scènes met woeste, weergalmende strijkersklanken.<br />De film wordt afgesloten met een lyrische en gewelddadige conclusie waarin theologie, moraliteit, fanatisme en bijgeloof met elkaar in botsing komen. Het is een uiterst effectief einde dat het vermogen heeft de kijker in een verwarde en ontwapende apathie achter te laten.<br />Fulci had geen betere locatie voor deze film kunnen uitkiezen. _Don't Torture a Duckling_ werd gefotografeerd in en rond de antieke stad Matera in Italië. Terwijl Matera tot op de dag van vandaag blijft moderniseren (met als hoogtepunt de verschuiving van een agrarische naar een industriële economie), worstelt het met zijn door de unesco gesponsorde reputatie als verzamelplaats voor mysterieuze paleolithische geesten. De angsten van de echte Materani worden weerspiegeld in de personages in de film, die, met hun christendom op hun mouwen, elke buitenissige buitenissige traditie (met name hekserij) die afwijkt van de norm, kribbig tegemoet treden.<br />Interessant genoeg werd Matera ook gebruikt als stand-in voor Jeruzalem in Mel Gibsons The Passion of the Christ. Dat voegt zo mogelijk nog meer kracht toe aan Fulci's boodschap. Katholieke schuldgevoelens en gruwelijke slachtpartijen zijn zo'n krachtige combinatie.