Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De film Night Crossing beschrijft de gevoelens die de overgrote meerderheid van de Oost-Duitsers in de periode 1961-89 ervoer. Ik woonde het grootste deel van 1967 in West-Berlijn en reisde wekelijks via de Muur naar Oost-Berlijn. Waarom? Opwinding, een grens oversteken naar een door de Sovjets geregeerd land, de geuren en het gevoel van Oost-Duitsland ervaren, daarom is Night Crossing zo'n uitstekende film, die precies dat gevoel weergeeft, en het is opwindend. Ik werd in Checkpoint Charlie gearresteerd door de Vopo's en aangesproken door een man in een leren jas en met een zonnebril op, naar ik meen door de Stasi. Als ik naar de film kijk, ruik ik de goedkope diesel en bakolie, zie ik de verouderde auto's, de saaie kleren die het publiek droeg en de matte producten in de etalages. Het roept herinneringen op aan hoe gelukkig ik was dat ik in een vrij land woonde. In 1988 maakte ik een rondreis door de DDR van Oost naar West, van Noord naar Zuid. Oost-Duitsland was sinds 1967 weinig veranderd. De Trabants, die voortdurend stukgingen, waren nog steeds de voornaamste vorm van particulier gemotoriseerd vervoer, de winkels boden me nog steeds niet veel om me te verleiden, uniformen waren nog steeds heel gewoon, maar de mensen, de gewone mensen waren open en aardig als je eenmaal hun vertrouwen had gewonnen. Het komt even dicht bij de waarheid als een film over het verdeelde Duitsland, nog dichter dan twee andere favorieten The Spy Who Came In From the Cold en Funeral In Berlin.