Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Weet je, dit is zo'n "Nieuwe Kleren van de Keizer"-film. Het is zo bizar en vreemd dat je het BELANGRIJK moet vinden als je echt van film houdt. Nou, ik vind dat een hoop flauwekul. Films zoals deze, die zich verschuilen onder de mantel van Dada of surrealisme, daar word ik gek van. Iemand heeft een nare droom, misschien veroorzaakt door het eten van voornoemde worst vlak voor het naar bed gaan, herinnert zich het meeste ervan (gelukkig) en zet het op film en dan worden we allemaal geacht ons te verbazen over hun creatieve genie. Ik heb soms ook bizarre dromen, die absoluut nergens op slaan, maar ik heb ze niet.' Ik voel niet de behoefte om ze op film te zetten, iedereen aan ze bloot te stellen en het kunst te noemen. Vreemdheid betekent op zichzelf niet dat iets interessant is. Ware Dada of surrealistische expressie heeft EENS een bedoeling en een intellectuele gedachte achter zich. Als andere mensen het niet snappen, maakt dat het niet diepzinnig, maar alleen onbegrijpelijk. Bizarre kunst omwille van het bizarre is voor mij geen goede, laat staan grote kunst. En het vergelijken van 'Tuvalu' met 'Delicatesen' is hetzelfde als het vergelijken van 'The Godfather I & II' met 'The Godfather III' <0xE2><0x80><0x93> hetzelfde genre, NIET op hetzelfde niveau.