Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Na het doorslaande succes van 'Mijn naam is BARBRA' stond CBS-televisie Barbra toe een nog uitgebreider vervolg te creëren als haar tweede special. Streisand was zo verstandig om, om het doorslaande succes van 'Mijn naam is BARBRA' te kunnen volgen, te weten dat haar tweede special het niveau van inventiviteit en spektakel nog verder zou moeten opkrikken. Zoals te verwachten was, slaagde ze daar opnieuw in. Nog indrukwekkender was het feit dat Streisand erin slaagde deze grote productie op te zetten zonder de intimiteit en het visioen van 'Mijn naam is BARBRA' op te offeren.<br /><br />Opnieuw is de special verdeeld in drie afzonderlijke Acts. Het warenhuis had zo'n succes met de eerste speciale aanbieding, dat Streisand en consorten besloten nog een keer op locatie te filmen voor de eerste akte van deze tweede speciale aanbieding. Deze keer werd de locatie bepaald: het Philadelphia Art Museum, waar Barbra eindeloos de kans zou krijgen om verschillende kunstwerken te 'invoeren' die pasten bij de liedjes die werden gespeeld. Naast de talloze artistieke mogelijkheden die deze locatie bood, bood het museum de perfecte gelegenheid om in kleur te filmen.<br />Na de opname van 'Draw Me a Circle', die zich afspeelt tegen de achtergrond van de openingsscène, rent Barbra vervolgens in een dienstmeisjeskostuum door het museum op de klanken van Kern en Harbachs 'Yesterdays'. Ze stopt om verschillende schilderijen en standbeelden te bewonderen, waarbij ze vaak het personage wordt dat wordt afgebeeld en een thematisch passend lied zingt. Streisand voert een bitterzoete vertolking op van Hammerstein en Rombergs One Kiss als Thomas Eakins publiekssinger, geeft een hilarisch campy vertolking van Chopins 'Minute Waltz' als Marie Antoinette, omhelst de abstracte kunst met het koortsachtige ritme van Peter Matz' 'Gotta Move', en voert een hartverscheurende vertolking op van Non C'est Rien als een radeloos Modigliani-meisje. Het hoogtepunt van akte I is echter wanneer Streisand profielen vergelijkt met het bustebeeld van de Egyptische koningin Nefertiti, terwijl ze een tour de force-vertolking zingt van Rogers en Harts 'Where or When'. De circusserenade uit de tweede akte stelt Streisand in staat om met verschillende boerderij- en circusdieren om te gaan, terwijl ze verschillende liedjes zingt met boerderij/circus/dierenthema's. Tot de hoogtepunten behoren Barbra die 'Were That Special Face' zingt voor een babyolifant, die 'I've Grown Getting At That Face' ten gehore brengt als serenade voor een biggetje, de kitscherige 'Sam, You Made the Pants to Long' die ze zingt voor een groep jonge pinguïns, en Barbra die een profiel vergelijkt met een miereneter terwijl ze 'We Have So Much in Common' neuriet. Streisand zwaait ook op een trapeze en springt van een trampoline op het koor van 'Spring Again', en vertraagt de boel dan door een meeslepende versie van 'I Stayed Too Long at the Fair' te zingen terwijl ze alleen Barbra krijgt ook de kans om met haar poedel Sadie te pronken en spreekt zelfs een beetje Frans.<br />Het derde concert is opnieuw het hoogtepunt van de avond. Het concert wordt uitgevoerd op een uniek ontworpen podium met een trap die nergens naartoe leidt. Streisand opent het concert met een zwoele vertolking van 'Anywhere I Hang My Hat Is Home' van Harold Arlen, waarna hij overgaat op hartgrondige versies van het bekende standaardnummer 'It Had to Be You' en de zelden gehoorde 'C'est Si Bon (It's So Good)'. Streisand verrast het publiek vervolgens met een adembenemend krachtige, octaafhoge uitvoering van de Sweet Charity-song 'Where Am I Going'. Streisand introduceert ook de toen pas geschreven ballad 'Starting Here, Starting Now' van Richard Maltby, Jr.-David Shire, die een hartstochtelijke stem van Streisand bevat die tot de beste vocale prestaties van haar lange carrière behoort.<br />Meer dan wat ook was Color Me Barbra een uitlaatklep voor Streisands steeds toenemende, megawatt-sterke macht. Ondanks de aanwezigheid van nog meer visuele chaos is Streisand zelf altijd de belangrijkste attractie. Haar stem klinkt even mooi als altijd, en deze special was de eerste om aan te tonen hoe treffend ze in kleur foto's maakt. Net als met MY NAME IS BARBRA was Color Me Barbra ook weer een daverend succes en leverde het weer een soundtrack op die in de top vijf van _Gold-selling_ kwam. Eenvoudig gezegd: _COLOR I BARBRA_ tart de traditie en ontpopt zich als een vervolg dat bijna op één lijn staat met een klassiek origineel.