Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik keek een paar jaar geleden voor het eerst naar TCM, maar na een minuut of 15 hield ik ermee op. Ik zag dat het op het programma stond in het Stanford Theatre in Palo Alto, en ik nam me heilig voor de rit van 40 minuten te maken. Het Stanford is een ouderwetse bioscoop waar elke film begint met de gordijnen nog dicht. Ja, ze hebben gordijnen. Ze gingen open toen het Fox-logo begon te spelen. Toen 'The Best of Everything' in enorme roze letters tegen de skyline van New York verscheen, wist ik dat ik er goed aan deed te wachten.<br />Ik smulde van deze film. Er waren zo veel kleine momenten die bijdroegen aan de sfeer van de film: als Hope Lange voor het eerst het kantoor van de publikatieafdeling binnenloopt, staan de titels van de daar uitgegeven tijdschriften in het glas geëtst (The Teenager and Elegance); Joan Crawford die voor het eerst de bioscoop binnenstapt. De manier waarop de camera kantelde om aan te geven hoe gek Suzy Parker aan het worden was (op een gegeven moment kantelde hij bijna); hoe Hope Lange in die kleine flat bleef wonen die ze met de anderen deelde, ook al verdiende ze duidelijk veel meer dan aan het begin van de film (het was vast te schandalig voor één meisje om alleen te wonen).<br />Hope Lange was zo mooi; Suzy Parker ook. En wat dacht je van Mark Goddard in een niet-sprekende rol? Ik werd verliefd op hem toen ik als kind naar Lost in Space keek. Toen ik dit juweel op het grote scherm zag, besloot ik nog een keer naar het Stanford te gaan om Het Oude Donkere Huis te zien. Overigens kocht ik een blikje frisdrank en popcorn bij de snackkraam, en ik schrok toen de verkoper me om twee dollar vroeg.