Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Jaren geleden hield ik lang niet zoveel van en respecteerde ik de films van Jimmy Cagney als nu. Het viel me op dat veel van Cagney's films die in de jaren dertig met Warner Brothers waren gemaakt, geen realisme hadden en dat zijn acteerstijl verre van subtiel was. Maar hoe meer ik naar deze films keek, hoe meer ik merkte dat ik ondanks deze aspecten verslaafd raakte. Sterker nog, ik vind ze nu eigenlijk wel leuk en verwacht ze ook! Fans van oude Hollywood-films begrijpen waarschijnlijk wat ik zeg <0xE2><0x80><0x93> tieners en andere jonge snotneuzen begrijpen het niet! Nou, als het op amusement aankomt, houdt _The Mayor of Hell_ nooit op van begin tot eind. Hoewel het idee van een louche figuur als Cagney die de leiding over een heropvoedingsgesticht overneemt belachelijk is, en hoewel alle veranderingen die hij doorvoerde ook vergezocht leken, kwam het allemaal op de een of andere manier goed en leverde het solide amusement op.<br />De bende ruige schurken was van voor _Dead End Kids_ en in plaats van figuren als Leo Gorcey, Huntz Hall en Billy Hallop werden soortgelijke rollen gespeeld door Frankie Darrow en Farina. Ja, ik zei 'Farina'. Deze Black-acteur was al beroemd om zijn rollen in de komedies van zijn bende en was, geloof het of niet, een van de best betaalde kindacteurs in Hollywood. Het enige wat hij in ruil daarvoor hoefde te doen, was een nietszeggende naam krijgen en zich gedragen als een aardige stereotiepe 'neger'. Hier was hij eigenlijk best goed, en de gebruikelijke stereotypen van de Blacks zijn een beetje ingetogener dan normaal. Maar sommigen zullen terugdeinzen voor de heel grappige maar vreselijk beledigende rechtbankscène waarin Farina en zijn vader, Fred 'Snowflake' Toones, voorkomen. Met afschuwelijke namen als 'Farina' en 'Snowflake' moet je niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb.<br />Afgezien van deze kleine klacht en een plot dat moeilijk te geloven is, is de film uitzonderlijk en leuk. De kinderen doen het geweldig, net als Cagney en Dudley Digges in een echt verachtelijke maar opwindende rol als de boze directeur. En als extraatje zie je de eeuwige Warner-acteur Allen Jenkins in zijn eerste rol voor de studio.