Is deze recensie positief of negatief?

In deze gespannen en door het karakter gedreven romantische tragikomedie krijgen we een inzicht in de vervlochten levens van vier dertigers uit Parijs. In het midden staat de vertolking van Max door Vinz Cassell. Een dweperige Romeo die als een blok valt voor de mooie, onbekende Lisa (Bellucci). Aangemoedigd door zijn gekwetste beste vriend Lucien (ontkoffie, in een ingetogen maar effectieve voorstelling), wint hij haar hart en ze leven nog lang en gelukkig... dat wil zeggen, tot de intrigerende, neurotische en geobsedeerde Alice (de veelzijdige Romane Bohringer) erg betrokken raakt bij het leven en de liefde van de andere drie.<br />De rijke plot wordt versterkt door een merkwaardige chronologische warboel, en de film ontpopt zich als een ingewikkelde legpuzzel, met het oog-snoepje van het Parijs op een ansichtkaart als middelpunt. Het gebruik van kleuren blijft niet onopgemerkt, vooral niet in Lisa's spectaculaire appartement (waarschijnlijk een verwijzing naar de titel van de film), waar de rode en gele tinten het vuur van passie en lust opwekken.<br />Het publiek kan zich in Max verplaatsen: hij draagt zijn hart op zijn tong en wordt er voortdurend voor gestraft door ironie en omstandigheden. In een gedenkwaardige scène missen onze gedoemde geliefden (die door een 'gechoreografeerd' misverstand op een pijnlijke manier van elkaar gescheiden zijn) op het nippertje de toevallige ontmoeting die hen ongetwijfeld weer bij elkaar zou brengen. Onafhankelijk van elkaar reizen ze naar dezelfde bestemming: zij in de metro, hij in een taxi, bijna t<0xC3><0xAA>te-<0xC3><0xA0>-t<0xC3><0xAA>te. Toch lijkt het lot het op hen gemunt te hebben, en het publiek wordt pikant geplaagd. Het zijn in feite de voorstellingen in deze film die L'Appartement zo bijzonder maken. Ik begrijp nog steeds niet waarom Vincent Cassell buiten Frankrijk geen grote ster is. Hij is wel degelijk aanwezig en divers. Monica Bellucci (Cassells levensgezellin ten tijde van het schrijven) is onlangs beroemd geworden in de Engelse filmindustrie, maar misschien om de verkeerde redenen <0xE2><0x80><0x93> ze is weliswaar goddelijk mooi, maar daarachter schuilt een getalenteerde actrice die een scène kan domineren in de klassieke 'leidende dame'-stijl, die door veel Britse en Amerikaanse actrices wordt verworpen ten gunste van de al te gemakkelijke'subtiele' benadering.<br />Al met al moet je deze film zien! Ik denk niet dat je teleurgesteld zult zijn. Hij is aangrijpend, bevredigend, amusant, treurig, overdadig en een les in artistieke filmmaken.