Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Drie jonge bioscoopmedewerkers krijgen de taak een lang, gesloten, ouderwets theater te heropenen, waar vele jaren eerder een schokkende reeks gruwelijke moorden heeft plaatsgevonden. Het lijkt erop dat er sindsdien nog veel meer moorden hebben plaatsgevonden, maar dit blijft allemaal onbekend voor deze drie jonge parvenu's die hopen het eindelijk in hun eentje groot te kunnen maken. Als ze de grootse heropeningsavond naderen, wordt alles steeds vreemder en verwarrender met voorwerpen die plotseling zonder zichtbare hulpmiddelen beginnen te bewegen en een angstaanjagende oude man die het theater lijkt te bevolken.<br />O, dit is echt afschuwelijk. Sterker nog, als Mary Woronov er niet was geweest...' Het enige andere goede dat ik over deze film te zeggen heb, is dat sommige van de bioscoopmoorden werkelijk inventief worden uitgevoerd, zij het niet al te bloederig (een voorkeur van mij, maar niet noodzakelijkerwijs van anderen), volgens de mode van dat moment. De rest zwelgt alleen maar in een voortdurende smerigheid (zo extreem dat de zeldzamen onder ons er misschien nog iets van humor in kunnen ontdekken) en volgt het ene na het andere voorspelbare, bloeddorstige slachtoffer van de een na de ander.