Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De 33 procent van de nitwits die nog steeds achter W. Bush staan, zouden er goed aan doen deze film te zien, waarin de nasleep van de Franse revolutie en de verschrikkingen van 1794 opvallend veel lijken op het socio-politieke landschap van na 9/11. Misschien zouden ze dan ophouden zich zorgen te maken over het redden van hun gezicht en de klap in hun gezicht krijgen die ze verdienen. Het is echt jammer dat als een politicus het land ruïneert, degenen die op hem hebben gestemd, niet het recht kunnen worden ontzegd om ooit weer te stemmen. Ze hebben duidelijk laten zien dat ze geen gevoel voor karakter hebben.<br />Wat in deze film echt opvalt, is de dubbelzinnigheid van een personage dat zo hopeloos doctrinair is als Robespierre; een gekwelde, lege man die met een simplistische reductieve ideologie kan omgaan.' Het zal hem helpen de grenzen tussen veiligheid en totalitarisme te verduidelijken. Executie en moord. Zelfverdediging en patriottisme. Zijn legalistische lakmoestests verergeren de hopeloze situatie die hij heeft helpen creëren. Klinkt dat als een van die strijdlustige, overbevoorrechte, achterlijke cheerleaders van Yale?<br />Wojciech Pszoniak blaast de slonzige Deparidieu van het scherm. Hoe sympathiek de situatie in Robespierres ook is, het is een troostrijke gedachte dat hij kort na de aftiteling zijn kaak zal laten wegschieten en naar de guillotine zal worden gestuurd.