Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik keek naar de recensies (Ebert, enz.) van de buitenwereld en die waren allemaal vrij negatief. Maar nadat ik er veel had gelezen, viel het me op dat ze allemaal hetzelfde zeiden. Critici waren van streek omdat de film draait om iets wat lijkt op een zinloze moord op een autistisch kind. Dat is in elk geval een verontrustend beeld. Critici als Ebert willen een traditioneel detectiveverhaal waarin wordt onthuld waarom de moord is gepleegd en waarin de schuld volledig bij de schuldigen wordt gelegd. Ze willen dat de schuld wordt opgedist en opgelost. Nou, dat status-quo-thema is min of meer wat de film parodieert. Net als de maatschappij wilden de critici een snelle oplossing, zodat ze verder konden met hun volgende tragische opera. Misschien is er hier geen eenvoudige vraag te beantwoorden? Er zit heel wat meer achter wat er toen gebeurde dan wat er aan de oppervlakte te zien is. De film probeert niet te rationaliseren wat er gebeurt, maar eerder het waarom te begrijpen. Wat me ook zo irriteert aan die waardeloze recensies is dat ze alleen maar kijken naar Spacey en Cheadle, die allebei geweldig waren (en dat over het algemeen zijn). Maar er zijn hier nog andere geweldige voorstellingen aan het werk, behalve de twee huidige icoontjes van Hollywood. Gosling geeft een ongelooflijke voorstelling die eigenlijk alleen door iemand met zijn uitzonderlijke talent kan worden gegeven. Op de een of andere manier is Gosling in staat om de moordenaar van een autistisch kind sympathiek te maken. Dat irriteert velen, daar ben ik van overtuigd. Maar als je naar de film kijkt, zie je wat Leelands motivatie is: het is verkeerd, maar het is niet slecht. Malone is ook helemaal in haar element als de zoveelste verwarde jonge vrouw. In wezen is de moord op het kind in deze film niet het hoofdthema van de film. Het hoofdthema is het leven zelf en hoe mensen ermee omgaan, de hoogte- en dieptepunten, en hoe ze soms proberen anderen te helpen met hun leven (wat niet erg goed lijkt uit te pakken). Er is veel goed en kwaad in de wereld en hoe we daarmee omgaan heeft direct invloed op hoeveel goed en kwaad er nog zal plaatsvinden, en soms leidt een verwarde poging om goed te doen tot een heleboel meer slecht. Ik denk dat dit een van de meest gedenkwaardige films van de laatste tijd is en dat het einde net zo ontroerend is als alles in de recente filmgeschiedenis. Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen deze film met een open geest moeten bekijken.