Wat is het sentiment van de recensie?

Er is niets mis mee om te laten zien hoe een oude man verliefd wordt op een jong meisje. Lolita heeft het gedaan. American Beauty heeft het gedaan.<br />Maar. Ze hebben het subtiel gedaan. Ze hebben het van het begin af aan niet zo duidelijk gemaakt dat de regisseur hen erop voorbereidt dat ze verliefd op elkaar worden. Niet zo natuurlijk als twee mensen zouden doen (leeftijd geen bezwaar) maar ze dwingen om bij elkaar te zijn alsof het de bedoeling is dat ze verliefd worden.<br />Al met al had er chemie moeten zijn. Dat zou het grootste probleem hebben opgelost. Mensen met bedenkingen tegen het onderwerp zouden ook geboeid zijn geweest en misschien overtuigd. Het zou het perfecte liefdesverhaal zijn geworden, hoe onpraktisch ook.<br />Ik vond het soms moeilijk om Jia's karakter te geloven. Wat ik moeilijker kon begrijpen, is waarom Vijay <0xE2><0x80><0x93> een fotograaf en kunstenaar, die serieus lijkt <0xE2><0x80><0x93> belangstelling had voor zo'n frivool meisje. Tenzij hij zelf iets frivools in zich verborgen houdt, wat helemaal niet tot uiting kwam.<br />Er wordt veel gebruik gemaakt van Hollandse invalshoeken of invalshoeken waarin het kader schuin staat. Die worden over het algemeen gebruikt om iets onnatuurlijks of iets wat zou kunnen leiden tot iets wat niet klopt te laten zien. Dus noemt RGV de relatie zelf onnatuurlijk. Het camerastandpunt, de achtergrondmuziek, de montage en zelfs de combinatie van beelden en symboliek benadrukken en overdrijven hun relatie. Is het Indiase publiek zo dom dat we op 10 verschillende manieren iets moeten horen om het te begrijpen? Vooral toen die twee samen dansten... het was duidelijk wat er gebeurde. Waarom moest de scène worden vertraagd met dramatische achtergrondmuziek? Ik vind dat het onderwerp heel goed gekozen is. Maar Verma had de film niet moeten maken met het idee dat dit een controversieel onderwerp is. Als dat zo is, behandel het dan voorzichtig, waarom doe je dat niet?