Is deze recensie positief of negatief?

Ik ben er niet helemaal zeker van dat ik het eens ben met de regisseur van deze versie van The Scarlet Pimpernel. Ik stelde me sir Percy Blakeney voor als een heel kalme, schijnbaar luie aristocraat. Deze sir Percy Blakeney lijkt te wemelen van een overweldigende energie en wispelturigheid. Ik kon de Houdini-, James Bond- en Mission Impossible-achtige ontsnappingen die sir Percy bedacht ook niet waarderen. In de voorgaande versies was humor het middel om te ontsnappen, niet technologie. Ook de personages Marguerite en Chauvelin waren niet goed geportretteerd. Er leek weinig energie of chemie te zitten in de interactie tussen de personages.<br />Ik wil geen enkele schuld toekennen, want misschien is de reden voor mijn afkeer van deze film gewoon een kwestie van interpretatie. Als de interpretatie van de regisseur overeen was gekomen met de mijne, zou ik me misschien niet hebben geërgerd aan wat mij slechte karakterbeschrijvingen leken.<br />Ik gaf de voorkeur aan de versie uit 1982. Anthony Andrews was heel efficiënt als de onverstoorbare, kalme fat. Dat waren Jane Seymour en Ian McKellen ook. Naar mijn mening lijkt de stijl van dit periodestuk verloren te zijn gegaan door deze laatste aanpassing. Ik raad u aan bij de vorige versies te blijven, ofwel die uit 1934, ofwel die uit 1982.<br /><br />