Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Elke aflevering die ik zag toen ik nog een onschuldig kind was, was stom. Er waren een paar raar uitziende marionetten die 'The Mitts' heetten en die het altijd over dingen uit mijn kindertijd hadden. Ze speelden dat liedje voor het deel van de serie dat zo gaat: 'Let's join the Mitts'. Er was een Groucho Marx-marionet die moppen vertelde. Voor de uitzending zong die man 'Hot Fudge! Right On'. Er was een groene marionet met tanden die Seymore heette. We zagen altijd meer Seymore. Hij vertelde moppen en zong elke aflevering. Er was altijd een moraal in elke aflevering. In een aflevering zong een man: 'Leugenaars zijn losers!' In een andere aflevering zong hij over delen en zorgen. Seymore vertelde me over die twee meisjes, 'Sharon en Karen', zei hij. 'In die film van Hot Fudge Holey Moley doet die man rare dingen en ze draaiden rare muziek.'