Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Sommige mensen herinneren zich misschien een scène waarin Ellen Page een complimentje krijgt voor Dario Argento's Suspiria, haar favoriete horrorfilm. Dan vraagt het personage van Jason Bateman of ze ooit een film van Herschel Gordon Lewis heeft gezien, en hij heeft een kopie van een film (ik weet niet meer welke) en laat die aan haar zien. Toen ik Juno zag, had ik Suspiria en een paar Argento-films gezien, maar niet Lewis. Nu zie ik dat het niet zomaar een van Diablo Cody's 'in'-verwijzingen naar de popcultuur is, maar iets wat in feite een indicatie is voor de smaak van de personages en, misschien subjectiever, hoe je hen op basis van hun smaak moet beoordelen. Met andere woorden, de reputatie van Herschel Gordon Lewis wordt nog vele jaren nadat hij is opgehouden met zijn bloederige films in stand gehouden <0xE2><0x80><0x93> en het is de reputatie van een schlock-Meister, niet meer en niet minder. Eigenlijk niet meer en niet minder.<br />Dan is het interessant om Argento als vergelijkingsmateriaal te gebruiken, want beide filmmakers benaderen, in elk geval in het geval van The Gore Gore Girls en, nou ja, elke Argento-film, gelijksoortig materiaal. Terwijl Argento zich buitengewoon bewust is van zijn vakmanschap, en een publiek weet te vangen in het verhaaltje dat er is door de kracht van de camera, de muziek en de stijl, neemt Lewis de gemakkelijke weg om bij een publiek te komen, dat bestaat uit een onvolwassen script en een (lichtelijk) slap aftreksel daarvan. De Gore Gore Girls onthult een filmmaker die er niet in geïnteresseerd is zijn publiek op een werkelijk meeslepende manier te vermaken als in een horrorfilm, maar als in een bijprogramma of een bordeel. Hij kan acteurs geen moer leren, hij licht toe alsof het een pornofilm is, en voor elke mogelijk slimme of grappige oneliner zijn er tien die óf totaal waardeloos zijn óf maar half zo slim zijn óf lang niet slim genoeg zijn. Dat gezegd zijnde, misschien wel het beste wat je kunt zeggen over _The Gore Gore Girls_, een detectivefilm over een detective (tweederangs Sherlock Holmes gespeeld door de enigszins amusante Frank Kress) en een journaliste (dummie Amy Farrell) die onderzoek doet naar een serie moorden op go-go-danseressen, dient hij als het sjabloon voor talloze andere films in Troma-stijl. Maar misschien is dat maar een vage loftuiting, en het beste wat je werkelijk kunt zeggen is dat Henny Youngman <0xE2><0x80><0x93> 'Neem mijn vrouw, alsjeblieft!' <0xE2><0x80><0x93> een paar scènes heeft en ze allemaal steelt zonder veel moeite te hoeven doen. Het is triest, want het zou het soort film kunnen zijn dat op een ontzaglijk slecht niveau bekeken kan worden. Maar zelfs in dat opzicht kan men meer lachen om de g<0xC3><0xAA>ne die de productie met zich meebrengt, sommige van de acteurs (d.w.z. die vent die de smeris speelt, mijn god) dan om een of ander schuldig pleziertje.<br />Zelfs het bloed zelf is een beetje een afknapper. Eerst denk je dat Lewis in elk geval zijn best doet, dat hij laat zien hoe die vrouwen op een krankzinnige, gemene en overdreven manier worden vermoord. Maar met de moorden gaat het allemaal langer door dan nodig is; ik bedoel dit niet in termen van schokwaarde, want dat is prima. Maar er moet iets anders zijn om het echt 'vast te leggen', dat het prima is om vrouwengezichten ontleed en ogen uitgestoken te laten zien.' 12 en dit als een van je eerste 'horror'-films ziet. Het wordt, laat ik het zo zeggen, saai. Gevaarlijk saai voor zo'n 'gedurfde' zogenaamde film.<br />Dit was Lewis' laatste film, tot er 30 jaar later een schijnbaar waardig zwanenlied kwam, vergezeld van een vervolg op een film die hij eerder had gemaakt, toen zijn pensioen van films en zijn baan als schrijver van boeken over hoe je zaken moest doen, hem uit zijn pensioen haalden. Maar wat voor ervaring hij ook had opgedaan toen hij aan deze film begon, het is niet te zien. Het is geen mislukking, maar het had het wel kunnen zijn, en het is gewoon... prutswerk. Graag of niet.