Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mijn vrouw en ik keken vanaf het begin naar deze abortus. Ik had er meteen een hekel aan, maar mijn vrouw raakte er een paar jaar aan verslingerd. Voor mij werd het alleen maar erger en de personages waren zonder enige twijfel saai en deprimerend, zonder enige positieve eigenschap. Toen kreeg mijn vrouw er genoeg van en hielden we er helemaal mee op. Af en toe vang ik er een fragment van op of kijk het door als ik naar een andere zender zapt. Er is altijd wel iemand die tegen iemand anders schreeuwt of iets vreselijks doet. Er lijken nooit lichtere momenten of geluksgevoelens te zijn. Dat was altijd mijn grootste bezwaar toen we er voor het eerst naar keken... geen humor. De schrijvers schijnen geen idee te hebben van drama <0xE2><0x80><0x93> ze schijnen te denken dat conflict drama is, en dat is natuurlijk maar één element ervan. Licht en schaduw zijn hard nodig en acteurs die er iets aan kunnen toevoegen. Ik weet zeker dat de acteurs in Eastenders competent zijn, maar ze hebben niets om mee te werken. Het moet het meest deprimerende acteerwerk in de showbusiness zijn. Ik begrijp niet waarom het Britse publiek ernaar kijkt en ervan houdt. Wat zegt het in vredesnaam over onze psyche? Ik heb horen zeggen dat het 'net als het echte leven' is <0xE2><0x80><0x93> het is heel anders dan mijn leven of het leven van wie dan ook dat ik ken, anders zouden we ons van hoge gebouwen storten of met het openbaar vervoer reizen. De thema's die aan bod komen zijn verre van familiefilmpjes, maar worden nog wel vertoond. Ik ben dol op series als Breaking Bad of The Wire, maar ik verwacht ze niet om halfacht of acht uur's avonds te zien. Het programma is rotzooi in grote letters en moet koste wat kost vermeden worden.