Is deze recensie positief of negatief?

Inglorious Basterds is een duistere, gewelddadige, komische fantasie, en niet zo'n beetje ook. Inglorious Basterds is gebaseerd op het scenario van The Dirty Dozen en ontdoet zich van de lange trainingsreeksen van The Dirty Dozen om zich meteen in de actie te storten. Al doende lost Tarantino een van de grootste tekortkomingen van The Dirty Dozen op door de slechteriken de tijd te geven om ons eraan te herinneren hoe slecht de nazi's eigenlijk waren. De nazi's die de meeste tijd krijgen, worden uiteindelijk de meest menselijke personages in de film, wat hen ironisch genoeg tot nog grotere monsters maakt. Omdat hij de trainingsreeksen heeft laten schieten, kan Tarantino ons ook een beeld geven van de hele oorlog, niet alleen van de Britse, Amerikaanse en Duitse soldaten, maar ook van de wereld van de Franse en Duitse burgers, zowel van collaborateurs als van het verzet.<br />Het spreekt voor zich dat er in elke Tarantino-film fantastische dialogen zitten, maar toen Tarantino besloot om de Franse personages Frans te laten spreken en de Duitsers Duits, zorgde hij er op de een of andere manier ook voor dat zijn Franse dialogen net zo scherp, grappig en slim waren als zijn Engelse.<br />Om een voorbeeld te noemen: tijdens de openingsscène van de nazi-'Jodenjager' SS-kolonel Hans Landa (Christian Waltz) ondervraagt de Franse melkveehouder Perrier LaPadite (Denis Menochet). Landa vermoedt dat LaPadite een familie van Joden verbergt. Terwijl hij LaPadite subtiel onder druk zet, vraagt Landa om een glas melk. Nadat hij het gulzig naar binnen heeft gegoten, complimenteert Landa LaPadite met zijn dochters en zijn koeien:'ren votre famille et ren vos vaches, je dis bravo.' Het punt is dat 'vache' in het Frans 'koe' betekent, maar het is ook een vulgaire naam voor de vagina. Als Landa berispt zou worden voor deze vulgaire woordspeling, zou hij overtuigend kunnen beweren dat hij het Frans niet goed genoeg verstaat om het zo bedoeld te hebben, maar Landa bedoelt het wel zo en hij bedoelt het als een dreigement. En LaPadite begrijpt maar al te goed wat hij bedoelt.<br />Dat is een heel subtiel stuk acteer- en woordspel dat veel toeschouwers nooit zouden begrijpen, of in elk geval de subtekst niet zouden begrijpen zonder de precieze aard van de dreiging te kennen. De film is rijk aan dat soort details. Alle Franse en Engelse dialogen zijn met diezelfde aandacht voor detail gekozen, en hoewel ik niet op het Duits kan zweren, vermoed ik dat er een vergelijkbaar niveau van vakmanschap aan ten grondslag ligt.<br />Inglorious Basterds opent met de zin: 'Once Upon a Time... in nazi-bezetterd Frankrijk.' Persoonlijk doet dit me denken aan de opening van elk boek en elke film van Asterix, nog zo'n komische fantasie in een door oorlog verscheurd Frankrijk. Net als Asterix is Inglorious Basterds hier en daar ontzettend grappig, hoewel de film ook duister en serieus wordt.<br />Inglorious Basterds herinnert ons op de meer serieuze momenten eraan dat de eerste slachtoffers van de oorlog medeleven zijn en het vermogen om je te ontspannen, en in bijna elke verlengde scène van de film vindt Tarantino een nieuwe manier om de wrede spanning op te voeren tot een bijna ondraaglijk niveau.<br />Tarantino herinnert ons er ook aan dat film gevaarlijk is, zelfs ontvlambaar, en dat de kracht van de film respect verdient.<br />Als je deze film kunt zien zoals ik dat deed in een volgepakte bioscoop vol deskundige fans die elke grap snappen, zul je deze meesterlijke film zien zoals hij bedoeld was om te worden gezien. Als je niet zoveel geluk hebt, zie je alleen maar een geweldige, geweldige film die een duistere, grappige stoot uitdeelt.