Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is altijd moeilijk om een boek van 450 pagina's te reduceren tot een film van drie uur. Ik heb het boek al eerder gelezen, en ik vond dat de bbc-productie deze moeilijkheid zo goed mogelijk wist op te lossen. De kwaliteiten van het boek zijn niet verloren gegaan: de levendige, compacte vertolking van een familie van hoefsmeden in Londen in de jaren 1860, de kille en obscene wreedheid waarin Maud wordt opgevoed, de karakterisering van verschillende sociale groepen op verschillende manieren van spreken, de onverwachte en verrassende wendingen van het verhaal, de manier waarop de film de toeschouwers op dezelfde scènes anders doet lijken wanneer ze eerst vanuit Sues standpunt en vervolgens vanuit Mauds standpunt worden verteld. De hoofdpersonen doen het heel goed, en vooral de groeiende liefde tussen de twee vrouwen wordt overtuigend uitgewerkt, met een eerste hoogtepunt in een heel tedere liefdesscène tussen de twee en ten slotte het vergeven van al het kwaad dat ze bereid waren te doen en elkaar aan te doen, omdat ze nog steeds van elkaar houden.<br />Voor elk van haar boeken heeft de auteur, Sarah Waters, grondig onderzocht hoe het leven in de Britse negentiende eeuw was. In Tipping the Velvet was het de wereld van de variététheaters en het begin van sociale bewegingen, in Affinity de verschrikkelijke realiteit van vrouwengevangenissen en de modieuze evocatie van geesten, in Fingersmith beschrijft ze de openbare ceremonie van het ophangen van mensen in Londen en de onmenselijke behandeling van personen van wie men aanneemt of die men in een inrichting heeft laten opnemen, gebaseerd op het lezen van bronnen en wetenschappelijk onderzoek. Dit alles is zeer goed overgebracht op de film, zodat de corresponderende scènes een hoge mate van historische waarheid laten zien. Ik kan deze film ten zeerste aanbevelen omdat hij drie uur kleurrijke Victoriaanse sfeer, levendige emoties en spanning biedt.