Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een tamelijk obscure, domme horrorfilm die zich afspeelt in de Everglades van de jaren zeventig. De eerste helft is echt stom en slap, maar de tweede helft wordt pas echt goed. Er is een scène waarin de held wegrent om zijn vrienden te redden, met af en toe een opname van een zingende kerkgroep, ik weet het niet. Het is fascinerend. Ik was onder de indruk van de nachtelijke scènes, omdat het er echt uitzag als de nacht, in tegenstelling tot de meeste lowbudget horrorfilms, waar het nog steeds lijkt alsof het dag is. Ik heb het gevoel dat de regisseur echt talent had, maar dat hij met een minieme begroting en een strak schema werkte. Er zijn een paar scènes tegen het einde, de hierboven genoemde, en ook de eindcredits zijn buitengewoon cool. Deze film had een echte klassieker kunnen zijn als hij zijn Scooby Doo-conventies had achtergelaten en regelrecht naar de keel was gevlogen. Ik was verbaasd over hoe goed deze film bleek te zijn. Ik kon mijn ogen er niet van afhouden en ik moest mezelf afvragen: 'Waarom?'