Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb die film lang geleden gezien, maar hij staat in mijn geheugen gegrift als de droevigste film ooit. Ik heb non-stop gehuild. Mijn moeder zal deze film nooit meer zien omdat het bijna pijnlijk is om te zien. Afgezien daarvan is het verhaal niet echt ingewikkeld... Ann Margaret is stervende en moet haar 10(?) kinderen weggeven. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is het tijdens de depressie en moet ze de hechte broers en zussen een voor een uit elkaar halen. Ik denk dat ik dat heel verdrietig vond omdat ik ook uit een heel groot hecht gezin kom en me kon identificeren met de pijn van elk kind dat zijn moeder en broers en zussen moet verlaten. Misschien ben ik een masochist, maar ik zou deze film graag nog eens willen zien omdat hij goed was en het einde, verrassend genoeg, een beetje gelukkig (zodat we in elk geval tegelijkertijd konden lachen en huilen). Hij zou een keer op tv moeten komen zodat ik hem nog een keer kan zien.