Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het horrorgenie Dario Argento is een van mijn favoriete regisseurs, en zijn films 'Suspiria', 'Phenomena' en 'Profondo Rosso' staan hoog op mijn persoonlijke favorietenlijstje. 'Opera' uit 1987 is de zoveelste verlokkende en briljante film die geen Horror-liefhebber zich kan veroorloven over te slaan, en die je van het begin tot het eind op het puntje van je stoel zal houden. Deze verbluffende en ultragewelddadige Giallo kan heel goed worden omschreven als de gemeenste film van de meester, en dat is nogal wat als je bedenkt dat Argento's films niet bepaald bekendstaan om de tamheid van hun geweld. Het geweld is extreem en zeer gestileerd op zo'n briljante manier dat Opera de nachtmerrie van de filmcensuur is.<br />- Waarschuwing! Er komen smoezen! <0xE2><0x80><0x93>.<br /><br />Net als Betty (Christina Marsillach), een jonge operazangeres, succes begint te krijgen, begint een moordzuchtige en ongelooflijk sadistische psychopaat haar te stalken... De moorden zijn werkelijk beestachtig en van bijzonder sadistische aard. De moordenaar bevestigt naalden aan de vastgebonden oogleden van Betty, zodat ze ze open moet houden en moet toekijken hoe hij op beestachtige wijze mensen om haar heen vermoordt. Als hij klaar is met het afslachten, laat de moordenaar Betty los en vertrekt, alleen maar om terug te komen voor andere vrienden van haar...<br />Zoals gebruikelijk bij Argento's films is het geweld buitengewoon visueel en zeer gestileerd. 'Opera' is echt een beestachtige film, en wat een stijlvolle en sfeervolle film is het. Deze film is van het begin tot het eind uiterst spannend. De acteerprestaties zijn uitstekend, vooral die van Christina Marsillach, die briljant de hoofdrol speelt. Marsillach, die zowel een oogverblindende schoonheid als een groot actrice is, past perfect in haar rol van de getalenteerde zangeres, die langzaam maar zeker gek wordt van angst en afschuwelijke ervaringen. Andere grote rollen zijn die van Ian Charleston als regisseur van een horrorfilm die een opera regisseert, en die van Argento's echte vriendin Daria Nicolodi, die een rol heeft in veel van zijn films. Het camerawerk is uitstekend, zoals in alle films van Argento, en het enorme Opera House is een uitstekende setting die veel bijdraagt aan de schoonheid van de film en de voortdurend griezelige sfeer. De soundtrack, die voor een deel uit klassieke muziek en voor een deel uit heavy metal bestaat, is ook geweldig, ook al heb ik Goblins briljante Progressive Rock Soundtracks, die zo'n kenmerkend element vormen van de meeste andere Argento-films, een beetje gemist. 'Opera' is echt een angstaanjagende en absoluut adembenemende Giallo-ervaring. Dit is een absolute must-see voor elke horrorfan, en ik kan het elke andere filmfan aanbevelen die niet al te gevoelig is als het op extreem geweld aankomt. Uitstekend en absoluut verleidelijk!