Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Hmmmm. Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. Ik bedoel, ik weet dat ik Dood Bed leuk vond, ik weet dat ik het evangelie van Dood Bed zal verspreiden onder al mijn vrienden en kennissen, en als je dit leest, wil ik je dringend aanraden om Dood Bed te zien, maar ik kan niet echt zeggen waarom. Misschien is dat het geheim van zijn charme.<br />Plot? Nou ja, min of meer. Er is een bed dat mensen opeet (en gebakken kip, appels, bloemen, koffers en alle andere dingen die in de buurt komen) door ze op te zuigen in zijn met spijsverteringsvocht gevulde matras. Te midden van zijn bijna onuitputtelijke krachten heeft Bed het vermogen om de geest van Aubrey Beardsley gevangen te houden achter een foto om de gebeurtenissen van de film te observeren en te vertellen. Vervolgens belanden verschillende mensen in Beds verlaten landhuis (Beds gewoonte om alles op te eten wat beweegt, gaf het huis een onsmakelijke reputatie) en gaan liggen om seks te hebben, of een dutje te doen, of omdat ze zich niet goed voelen, en worden opgegeten, waarbij ze soms eerst last hebben van nachtmerries. En ten slotte hebben we de explosieve laatste confrontatie tussen Beardsley, Beds moeder (je moest erbij zijn) en Bed.<br />Het lijkt nogal simpel, als ik het zo stel, hè, behalve dat van Aubrey Beardsley dan. Maar er is voortdurend iets wat niet klopt, en het verhaal lijkt slaperig van de ene scène naar de andere te glijden, zelfs als het zich te goed doet aan goedkope grappen of vreemde bloederige effecten. Stel je voor dat Bunel met Bergman de rivier is overgestoken en vervolgens in een groot vat Herschell Gordon Lewis is gaan zitten. De toon van het verhaal verschuift van horror naar sprookje, naar komedie, naar existentiële meditatie, zonder de vaart eruit te halen <0xE2><0x80><0x93> een ongelooflijke prestatie voor een lowbudgetstudentenfilm in de omgeving van Detroit.<br />Al met al een verbazingwekkende film die waarschijnlijk geen enkele recensie ooit helemaal recht kan doen. Kijk zelf maar.