Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het enige wat deze film behoedt voor Gods krans (en er is maar één God, vergeet dat niet) is de onbedoeld grappige dialoog, en een goede gevechtsscène die veel te laat in de film komt. Het grootste deel van de twee uur tot aan de actiescènes wordt er te veel gepraat; de dialoog is zo onbeholpen dat de film smeekt om door MST3K te worden nagesynchroniseerd.<br />George Sanders is absoluut afschuwelijk; een van de meest geanimeerde, overdreven theatrale voorstellingen die ik ooit heb gezien. Brynner is niet veel beter; zijn stijve, houterige acteerwerk, gecombineerd met de afgrijselijke waarzeggerij-wijsheden, zorgt voor een nogal saaie en dwaze Solomon. Het lijkt wel of er elke keer dat Brynner zijn mond opendoet iets heel wijs en belachelijk hoogdravends uit komt. Tot op zekere hoogte is het niet de schuld van Sanders en Brynner, vanwege de slappe, komische dialogen en de typisch Bijbelse eendimensionale karakterisering, maar verder hebben ze weinig moeite gedaan. Brynners accent doet zelfs een beetje aan dat van Schwarzenegger denken; dat is geen pluspunt. Alleen Lollobrigida slaagt erin zichzelf niet voor schut te zetten door de rol met meer overtuiging en op een gepaste manier te spelen, die passend is voor een rol in zo'n domme film. Als je deze Bijbelse personages eendimensionaal zou beschrijven, zou dat te veel eer voor hen zijn; de karakterisering is half-dimensionaal.