Is deze recensie positief of negatief?

Ik begin me af te vragen, na het lezen van een paar van de recensies hier, of ik naar dezelfde film heb gekeken als de andere recensenten, maar na het natrekken van mijn feiten ben ik gedwongen tot de trieste conclusie te komen dat ik dat heb gedaan.<br />Deze stompzinnige, wannabe-schuine-streepkomedie moet een van de langste 94 minuten zijn die ik in tijden heb gezien, en een van de meest onzinnige dingen die ik ooit heb gezien. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op snertkomedies, maar dit saaie, geforceerde gezwets valt zo ver af van de duizelingwekkende hoogten van Preston Sturges en Howards Hawks dat het niet verdient (om mijn metaforen te vermengen) om in één adem genoemd te worden met die groten. Zijn dialogen zijn niet geestig, subtiel of interessant <0xE2><0x80><0x93> en er is zoveel van. Hij weet ook niet hoe hij een scène moet beëindigen, met een paar genadeloze uithalen, vooral als er mensen uit een kamer komen en afscheid van elkaar nemen, dan zou het tempo van de film omhoog zijn gegaan en dan zou het feit dat het beperkte aantal personages om geen enkele andere reden dan dat dit een komedie moet zijn, domme en motievenloze dingen doet, iets minder opvallend zijn geweest. De personages in deze film worden telkens weer verliefd op elkaar en lopen appartementen in en uit, alleen om het kleine beetje plot dat er is naar voren te brengen. Het ene moment smachten mensen wanhopig naar één persoon, het volgende trouwen ze met iemand anders <0xE2><0x80><0x93> ze zijn al zo vaak het hof gemaakt en weer afgewezen dat we er niets van weten tot een van de personages tegen ons zegt: 'O, ze gaan trouwen!' (meestal nadat iemand een faux pas heeft begaan of de verkeerde conclusie heeft getrokken). Als we hadden geweten dat deze twee personages verliefd waren of zogenaamd verloofd, zouden wij, het publiek, misschien hebben genoten van iemand die zichzelf voor gek zette waar zij bij waren. Maar nu komen de personages alleen maar over als egoïstische, nukkige idioten en hebben we geen sympathie voor hen. De sets zijn beperkt en de actie is zo beperkt dat het hele gebeuren op een slecht gefilmd toneelspel lijkt. De enige momenten van verlichting van de verveling zijn die van Keenan Wynn, die eruitziet alsof hij uit een andere film is komen binnenwandelen en heeft besloten te blijven rondhangen en iets grappiger te zijn dan al die niet-grappige dingen die om hem heen gebeuren.<br />Hooguit te vermijden.