Is deze recensie positief of negatief?

<br /><br />SPOILERS IN DEZE REVIEW<br /><br />De _Long Kiss Goodnight_ is het zoveelste voorbeeld van een veel voorkomende aandoening in veel moderne films; het begint met een heel interessant concept <0xE2><0x80><0x93> een getrainde huurmoordenaar wiens geheugen werd gewist hervindt haar bewustzijn <0xE2><0x80><0x93> en de eerste opzet is onderhoudend, maar dan lijkt het erop dat de schrijvers niet goed weten waar ze nu heen moeten, en het hele verhaal loopt dood op steeds verwarrender en/of zinloze paden, met achterlating van de teleurstellende smaak van iets wat goed was maar beloofde een stuk beter te worden. De slechteriken zijn opmerkelijk onopvallend, en zelfs Jackson's' Zijn komische bijrol lijkt meer op iets uit zijn pre-Pulp Fiction-tijd; het lijkt erop dat Harlin, net als in Cutthroat Island, alles in het werk heeft gesteld om te voorkomen dat iemand zijn toenmalige vrouw zou overtreffen. Haar personage is verreweg de beste van de film en dat feit maakt het alleen maar erger dat ze er niets beters mee konden doen.<br />Maar er is nog steeds iets aan deze film wat hem voor mij onderscheidt van de doorsnee-hollywoodacteur en hem boven het gemiddelde plaatst, al is het maar net. Het is iets heel subtiels waar ik niet precies de vinger op kan leggen; het is...' Het is een verontrustend, koud, duister, zelfs ziekelijk gevoel, een nachtmerrieachtig en onwezenlijk gevoel, een decadente sfeer, een gemeen trekje dat op verschillende manieren de kop opsteekt. Het zit in de donkerrode fotografie en de bijna permanente nacht waarin de personages leven, het zit in Samantha's dromen voor de spiegel, het zit in haar boosaardige ogen en haar glimlach wanneer ze op het punt staat een man te doden of wanneer ze verkondigt dat ze ervan zal genieten om haar aartsvijand te zien sterven terwijl haar dochter toeluistert, het zit in Mitch' comeback achter het stuur van een auto terwijl hij zoveel bloed uit zijn mond spuit dat hij nauwelijks kan praten... Ik weet het niet, het is een sfeer, iets wat ik kan voelen.' Ik weet het niet precies, maar ik krijg er de rillingen van (een beetje) en dat maakt deze film vreemd genoeg nog steeds intrigerend voor me.