Is deze recensie positief of negatief?

Alle ambiguïteit over Michael Myers is weggeëbd dankzij de chronische gewoonte van deze serie om zich te verkneukelen over de continuïteit van het verhaal en familieleden uit het niets te voorschijn te toveren. In deze inleiding wordt de maffe invalshoek geïntroduceerd dat hij niet zomaar een psychopathische moordenaar is, maar dat hij in feite wordt beheerst door runentekens, die elke Halloween als een sterrenbeeld verschijnen, en dat een sekte hem gebruikt om... tja, deze film is verre van coherent en na een tijdje ben ik de draad van de plot kwijtgeraakt. De film overgiet de geloofwaardigheid zo overvloedig dat er aan het eind geen druppeltje meer over is. Waarom stopt Michael de kleren van een van de slachtoffers in een wasmachine? Waarom steekt er in een verder lege gang een dodelijke spijker uit de muur? Gaat je hoofd echt ontploffen als je geëlektrocuteerd wordt? Enzovoort. Het is aan Donald Pleasence, in zijn voorlaatste filmrol, om een paar prachtige momenten te produceren van de stapel afschuwelijke dialoog die hij heeft moeten schrijven.