Wat is het sentiment van de recensie?

Drie kwartier lang ontwikkelt het verhaal zich geleidelijk aan tot een of ander cruciaal punt. Hoewel het overladen is met taferelen die alleen maar bedoeld lijken te zijn om de kijker af te leiden en hem weg te lokken van het eigenlijke verhaal, gebeurt er toch iets. Het is niet veel en het is zeker niet voor de hand liggend. De combinatie van paleisindrukken en verhalende taferelen voegt geen diepte of inzicht toe aan de hele cast van personages. Ze houden ze in feite steriel, aangezien er helemaal geen karakterontwikkeling plaatsvindt. Iedereen blijft maar ronddraaien en zich concentreren op zijn eigen cliché en rol <0xE2><0x80><0x93> het schattige, nogal koppige meisje; de vechtende hoer; de snobistische aristocraat. De mannelijke hoofdrol lijkt helemaal geen distinctie te hebben, hij is een oppervlakkige aanwezigheid, wat er eigenlijk niet toe doet omdat hij er alleen maar is omdat het verhaal dat van hem verlangt <0xE2><0x80><0x93> het leek alsof hij op vakantie was en werd meegesleept. Als het erom gaat de hoek om te gaan in termen van wat er gebeurt, is de film eerst een paar minuten helemaal blanco en dan wordt hij belachelijk. Hij lost <0xE2><0x80><0x93> of beter gezegd, lost <0xE2><0x80><0x93> zichzelf op met een volgens-het-boekje-Deus Ex Machina, meer clichés en een paar van de grofste plotelementen en keuzes die ik ooit heb gezien. Het is inderdaad geschiedenis. Eerst is de film een drama, hoewel het geen drama is.' De film wordt verondersteld komisch te zijn, en dan verandert hij in een klucht. De hoofdrolspelers doen wat er van hen verwacht wordt, en er zijn geen verrassingen. De eerste serie wat serieuzere tegenspelers wordt echter vervangen door een stel dat zich letterlijk alleen maar verveelde. Misschien was dat een soort knikje naar het publiek.<br />Deze film krijgt van mij geen bonus voor de filosofische betekenis die erin besloten ligt (want die is er niet) en ook niet voor de technische realisatie ervan. De animatie en de montage zijn redelijk, net als de geluidsmix; maar hij is zeker niet uitmuntend of zelfs maar beter dan de gemiddelde Japanse productie aan het eind van de jaren tachtig. De visuele traktaties lijken zelfs statisch, ongeïnspireerd en onorigineel. Het ergste van alles is dat het helemaal niet onderhoudend is, zelfs als je je niet druk maakt over personages en dat soort dingen. Er gebeurt hier te weinig en de rest is op z'n best afgezaagd. Neem in plaats daarvan een echte Ghibli, maak er een feestmaal van en blijf met je vingers van deze af.