Is deze recensie positief of negatief?

Als 'Love Me Tonight' 'de musical is voor mensen die niet van musicals houden', dan moet gezegd worden dat 'The Gay Desperado' beslist geen musical is voor mensen die niet van opera houden. In feite is het <0xE2><0x80><0x93> ondanks het feit dat het kennelijk gebaseerd is op een komische operette <0xE2><0x80><0x93> helemaal geen musical, maar een komisch bandietenverhaal met aria's die niets met elkaar te maken hebben om de stem van één personage te laten horen; en wat voor stem die stem is.<br />Nino Martini, als de jonge zanger Chivo die zich bij de bandietenbende aansluit om een plekje op de radio te krijgen (nee, de intrige wordt later ook niet veel logischer...), heeft een schitterende gouden tenor, wiens stijl is.' Het is nu een dag geleden dat het is opgenomen. De trillingen en het gekweel van sommige van zijn muzikale tijdgenoten behoren tot het verleden, maar het is heel gemakkelijk om je Chivo voor te stellen terwijl hij 'Nessun Dorma' brult voor een WK-publiek en daarbij de hitlijsten behaalt. Helaas is hij, hoewel hij een innemende grijns heeft en een behoorlijk dramatisch bereik, absoluut niet in staat om tegelijkertijd te acteren en te zingen. Het gevolg is dat de anders zo snelle film elke keer dat Chivo zijn hand op zijn borst legt en begint te declameren, huiverend tot stilstand komt, en de tolerantie van de kijker voor het resultaat hangt waarschijnlijk af van zijn waardering voor opera-optredens. Afgezien van dit nadeel is de film een plezierige breed uitgesponnen satire op conventies in Hollywood en in het bijzonder op het stereotype van de Mexicaanse bandiet, dat het belangrijkste doel bereikt van al dat soort charlatans door de personages voldoende in hun eigen recht te laten staan om de belangstelling van de kijker vast te houden op een moment dat de grap anders oudbakken zou zijn geworden. De bandietenbaas en zijn handlanger hebben de traditionele dubbelrolrelatie, er is een raadselachtige knecht met een gebeeldhouwd teakhouten gezicht, en een vurige heldin (een jonge Ida Lupino) die met een verfrissende wending de algemene 'je zegt dat je me haat maar je houdt echt van me'-act opvoert.<br />Over het geheel genomen is de film onderhoudend en tamelijk grappig, en ik heb het gevoel dat ik waar voor mijn geld heb gekregen - maar dat kan niet.' Het valt niet te ontkennen dat de muzikale intermezzo's, hoewel op hun eigen manier bewonderenswaardig, ernstige loopproblemen veroorzaken.