Is deze recensie positief of negatief?

KRAMER vs KRAMER won vijf Oscars, waaronder de prijs voor de beste film van 1979. Dit intense en diep ontroerende familiedrama volgt een reclameman wiens leven op zijn kop komt te staan als zijn vrouw, met wie hij acht jaar getrouwd is geweest, hem verlaat en hem achterlaat om voor zijn zoon te zorgen en een relatie met hem op te bouwen die hij nooit heeft gehad. Robert Bentons scherpzinnige scenario toont ons onze tekortkomingen, maar ook echte mensen met een hart, een ziel en een brein. Bijvoorbeeld, in de scène waarin Joanna Ted meedeelt dat ze bij hem weggaat, stormt ze niet gewoon de deur uit... ze geeft hem de sleutels, haar creditcards, het bonnetje van de stomerij, vertelt hem welke rekeningen er zijn betaald en vertelt hem dat ze van hun bankrekening hetzelfde bedrag heeft opgenomen als toen ze getrouwd waren, niet meer. Het was geen opwelling om weg te gaan... het was overwogen en Joanna, die geen andere keus had dan weg te gaan, had het gevoel dat ze het op de juiste manier zou doen als ze wegging... en omdat ze geen specifiek plan in gedachten had, vond ze het niet juist om Billy mee te nemen. Dustin Hoffman won een Oscar voor zijn Ted Kramer, een man die zo geobsedeerd was door het thuisbrengen van het spek, dat hij geen idee had dat zijn leven thuis aan het instorten was. Meryl Streep heeft ook een Oscar gewonnen voor haar rol als Joanna, de ongelukkige vrouw met wie we in het begin van de film medelijden hebben, maar die helemaal verandert als ze terugkomt om haar zoon op te halen. Hoffman is hier helemaal in zijn element. Ik barst altijd in tranen uit tijdens de scène waarin hij Billy probeert uit te leggen waarom zijn moeder is weggegaan en hij dat allemaal op fluistertoon doet, of wanneer hij Joanna bij haar thuiskomst tegenkomt en haar drankje tegen een muur smijt (een Hoffman-moment dat niet in het script stond waar Streep niets over te horen kreeg om een natuurlijke reactie te krijgen). Justin Henry slaat alle juiste tonen aan als Billy, het verwarde kleine jongetje dat niet weet wat hij moet doen. Ik weet niet waarom zijn moeder weg is en ik weet niet hoe ik met zijn vader moet communiceren. Jane Alexander kreeg ook een Oscar als de buurvrouw van Ted en Joanna, Margaret, die aan het eind van de film van loyaliteit is veranderd. Dit is een intens familiedrama, maar er wordt ook gelachen... Billy en het chocolade-ijs... Billy die pruilt omdat Ted te laat is voor een feestje... Billy die zijn vaders onenightstand (JoBeth Williams) oppikt op weg naar de wc, spiernaakt, maar het zijn de momenten van menselijk drama die je je herinnert... Ted die door Manhattan rent met Billy in zijn armen om naar de eerste hulp te gaan nadat BIlly van het klimrek is gevallen... Ted wordt ontslagen vlak voordat zijn strijd om de voogdij begint, en in plaats van een scène te maken, zegt hij fluisterend tegen de man: 'Schaam je.' En natuurlijk de finale waarin Joanna tegen Ted zegt dat ze Billy niet wil, wat ik een beetje moeilijk te verteren vond. Waarom zou ze al die moeite doen om de voogdij te claimen en dan van gedachten veranderen? Maar dit is een kleinigheidje met betrekking tot een prachtige film, meesterlijk geregisseerd door Robert Benton en vlekkeloos uitgevoerd door een eersteklas cast. Een must-see.