Wat voor toon heeft de volgende recensie?

1ste gezien op 2-9-2008, 4 van de 10 (Dir-J.S. Cardone): Seksuele politieke thriller die op geen van deze gebieden echt veel succes heeft, behalve in het begin, wanneer er een paar interessante softcore-scènes zijn. De film begint met een beeld van een stel dat in hun werkomgeving of waar dan ook hun seksuele fantasieën verkent. Het stel gaat op een excursie naar een kuuroord en een badhuis, waar ze een vrouw tegen het lijf lopen die bereid is deel uit te maken van een triootje en een deel van hun fantasieën te vervullen. Op dat moment weten we alleen dat dit stel in goeden doen is, maar we weten pas als ze terugkomen dat de verloofde deel uitmaakt van een welgestelde politieke familie. De man hoopt na het huwelijk een zetel in het Congres te krijgen. Dan krijgen ze per post een pakketje van een anonieme bron met expliciete foto's van hun ontmoeting in het badhuis en begint hun onderzoeksteam na te denken over hoe en waarom ze gefilmd zijn, wie het pakketje heeft gestuurd, wat ze willen en hoe ze hun naam kunnen zuiveren voordat dit naar buiten komt. Dit onderzoeksteam wordt een obsessie die hen dieper in groezeligere werelden brengt en veel van hun tijd in beslag neemt, tot het punt waarop hun vrienden & familie zich afvragen wat ze de hele dag doen en waarom ze er de hele tijd zo afgepeigerd uitzien. Deze film is af en toe interessant, maar verzandt in belachelijkheid als ze persoonlijk op zoek gaan naar het probleem in plaats van de politie er vroeg bij te halen vanwege hun trots. Deze fout houdt de film natuurlijk gaande. De opvoeringen zijn prima ondanks de naamloze cast, maar de waanzin van de situatie wint het en de film begint te klinken als een kletspraatje over 1942. En natuurlijk gooien ze er aan het eind een draai in die alles wat er daarvoor is gebeurd uitdaagt en in twijfel trekt (zoals tegenwoordig de norm is als ze niet weten wat ze anders moeten doen om de film wat pittiger te maken). Maar dit helpt de film geen zier.