Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb 'They Died With There Boots On' voor het eerst gezien in 1970 en hoewel het al vele jaren geleden is, zijn deze film en de indruk die hij op me heeft gemaakt nog steeds niet verdwenen. De cast was goed tot uitstekend en de hoofdrolspeler was werkelijk een held. Toen ik deze film voor het eerst zag, wist ik dat het verstandig was om van deze film te genieten als een opwindende vorm van vermaak en meer dan dat. Ik had toen, zoals ik nu nog steeds heb, het gevoel dat _The Silver Screen_ niet echt een goede weergave is van wat dan ook, laat staan van _The Life of George Armstrong Custer_, hoe de regisseur Raoul Walsh ook een bijdrage leverde aan de werkelijke waarde van deze film, toen ik samen met andere grote regisseurs als Vincent Mennelli een semi-documentaire zag waarin deze centrale figuren spraken over hun prestaties en waardevolle commentaren gaven die een kijkje boden in de gedachtenwereld van Hollywood. Dit vond ik iets interessants en het werd allemaal verschrikkelijk interessant en heel plezierig. Toch zijn er zoveel problemen met het zilveren scherm en zijn vertellende vermogens, dat een deel van het plezier eraan verloren is gegaan, en misschien zou u merken dat dat hier ook het geval is. Custer had een score van 34 in een eindexamenklas van... 34. Er is veel gezegd over Custers laatste klassering, maar van de 68 cadetten die in 1857 samen met hem naar de Militaire Academie gingen, was de helft al gezakt of vertrokken op de dag van de diploma-uitreiking, 24 juni 1861. In de film wordt gesuggereerd dat de verschillende instructeurs bepalen of een soldaat geschikt is om het bevel te voeren en dan komen ze op de naam van George Armstrong Custer en er moet zeker zijn van een uitwisseling tussen de twee partijen en hier zegt de sergeant van dienst bijna op zachte toon zelfs om te doen alsof het er per ongeluk uit is gekomen: 'Zijn eskadron zou hem naar de hel volgen.' Als ik me niet vergis, erkende Custer, toen hij op het eerste slagveld verscheen, dat hij niet direct in actie was gekomen. Hij was niet alleen een betrouwbaar attaché voor Sheridan, maar ook voor de troepen van Hancock, om ten slotte te eindigen bij het leger van de Potomac onder generaal George McClellan. Er schuilt enige waarheid in de moed, die aan Custers heldendaden op het slagveld wordt toegeschreven, zoals die werden geïllustreerd bij de tegenaanval van de Geconfedereerden.' De jonge Custer gaf zijn paard de sporen en stortte zich dapper tussen de verbijsterde Geconfedereerden. Maar het meest opmerkelijk was dat hij in deze actie persoonlijk de allereerste strijdvlag van de Geconfedereerden veroverde, die door het leger van de Potomac was buitgemaakt. Deze opmerkelijke daad van moed maakte hem tot een officier die grote mogelijkheden op het slagveld bood. Robert L.Bateman, Armstoel-Generaal. Er is hier een probleem, en dat probleem is het vertellen van het verhaal en de waarheid omtrent George Armstrong Custer. Het verhaal is goed Hollywood-amusement, misschien zelfs geweldig amusement, maar om welke redenen dan ook werd alles wat verteld kon worden om amusementsredenen veranderd. Hoewel dit misschien een sprong in het duister was, was het goed te weten dat Tom Custer zijn leven zou verliezen bij de 'Little Big Horn', slechts een paar meter van de plaats waar George Custer zou sterven. Ze waren broers en Tom Custer heeft tot op de dag van vandaag de eervolle onderscheiding van een lid te zijn van een kleine groep, misschien slechts 3 anderen, die in zijn militaire loopbaan tweemaal de Eremedaille hebben ontvangen. De lijst van gevechtshandelingen in de film wijst erop dat Custers een actieve jonge officier was. Hij bevond zich niet bij de strijdkrachten van de Unie in Chancellorsville of Fredericksburg, maar wel bij de strijdkrachten van de Unie in de Slag van Antietam, en op dat moment werd hij door generaal McClellan tot kapitein bevorderd, maar dat zou niet lang duren, want McClellan zou spoedig worden vervangen als gevolg van het historische feit dat het leger van de Potomac over de middelen beschikte, en de informatie (die in de vorm van een paar sigaren was ontdekt, was dat generaal Lee van plan was zijn strijdkrachten op te splitsen) en toch bleef hij nog 17 uur weg. Er kan worden gespeculeerd dat de oorlog toen al voorbij was, maar toen McClellan niet in actie kwam, werd hij door president Lincoln permanent vervangen en als gevolg daarvan ging de promotie verloren. Custer behaalde zijn grootste overwinning in de zomer van 1863 in Gettysburg, Pa. Zijn troepen, die in het veld bij Gettysburg een gebied bezet hielden dat ze de begraafplaats noemden, slaagden erin een cavalerieregiment van ongeveer 6000 man, bestaande uit de cavalerie van Jeb Stuart Led, te verslaan met een strijdmacht van slechts 2300 man. Ik denk dat de heldendaden van Custer in Gettysburg het bespreken waard zijn. In de film wordt er over gespeculeerd dat Custers benoeming een blunder was. Nou, dan kunt u maar beter nog eens goed nadenken, want Custer had niet alleen mensen aan zijn kant staan, maar hij diende ook een petitie in bij de gouverneur van de staat Michigan, die trouwens nog maar betrekkelijk kort bij de Union Cause was en zich opmaakte om cavalerieregimenten te formeren. Hoewel Custer streng werd berispt voor dat soort streken toen hij in al die Gold Braid verscheen, gebeurde dat niet per ongeluk, zoals men u wilde doen geloven. De waarheid was dat Custer's verdediging bij Gettysburg Jeb Stuart verbood om te lunchen in de voorraden van de Unions en die flank van vitaal belang beschermde. Deze actie vond plaats op een tijdstip dat precies samenviel met Picketts charge, zodat de kans op succes het grootst was. Het was een cruciale overwinning en Custer was op zijn best en op zijn best. Zijn mannen volgden hem naar de hel en bleven in leven om het na te vertellen.