Wat is het sentiment van de recensie?

Ik ben een groot liefhebber van slechte griezelfilms, goedkope griezelfilms, b-films en al die andere top-100-films, en ik ontken niet dat dat de ergste dingen zijn die ooit op het witte doek zijn verschenen, of zelfs op je eigen video. Sommige, zoals de beruchte Manos de Handen van het Noodlot, zijn echt slecht, en ze bekijken, vooral in je eentje zonder vrienden of bier in de buurt, is een marteling voor een goede smaak in de bioscoop.<br />La Momia Azteca Contra El Roboto Humano was echter niet zo slecht. Nou, natuurlijk is het slecht <0xE2><0x80><0x93> het is dwaas, gedateerd, afgezaagd, goedkoop, enzovoort, er is een Azteekse mummie, een blikken robot, een dikke, gemaskerde schurk, een krankzinnige geleerde, Mexicaanse gangsters, enzovoort. De montage is slecht, de dialogen, nou ja, laten we zeggen dat de dialogen niet theatraal zijn, de FX en SFX zijn de beste die de Mexicaanse lowbudgetproducties te bieden hadden, enzovoort, enzovoort. Maar toch, de film is FUN. Hij is zo slecht dat je een uur lang vrolijk moet lachen. Natuurlijk hangt het van je gevoel voor humor af, maar ik ben er vrij zeker van dat La Momia nieuwkomers in dit soort bioscopen moet leren hoe ze ervan kunnen genieten. Let op: de film duurt ongeveer een uur, en ik denk dat het net genoeg tijd is voor dwaasheid die je gemakkelijk kunt verteren.<br />' Het kijken naar _La Momia_ kan je ook een idee geven van hoe het hele SF/Horror-genre in de jaren vijftig in elkaar zat, als je het vergelijkt met het huidige Matrix-tijdperk van de filmindustrie. Ik denk dat het ook laat zien hoe zowel de industrie als het publiek evolueerde, dankzij het feit dat horloges als _La Momia_ nog steeds volle zalen trekken in de theaters voor sommige speciale shows (films als deze zijn inderdaad speciaal) en heel vaak een staande ovatie krijgen.