Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is weer zo'n geval van Hollywoodarrogantie die zich veroorlooft de Franse stijl te verdringen. De originele _Mon père ce heros_ was een van de charmantste films van 1991, dus natuurlijk dachten de accountants in Hollywood dat ze Depardieu konden inhuren en de rest konden bellen. Ze namen echter wel uit voorzorg Francis Veber in de arm om een Engelse versie te schrijven, zij het een versie die vrijwel elk woord van het origineel gebruikte. Depardieu brengt zijn Franse charme mee en Katherine Heigl laat alle belofte zien die nu vruchten afwerpt. Het punt is dat als de Fransen een soort _Lolita-lite_ maken, ze ermee wegkomen omdat de 'vuile Franse ansichtkaart' zo'n 'behoorlijke Franse ansicht' is. Hier is het Hollywood-idee van lichtgewicht subtiliteit om Depardieu (totaal onbewust dat zijn dochter heeft laten weten dat hij in werkelijkheid haar minnaar is) over te halen om 'iets Frans' te spelen en te zingen, en een geestdriftige versie van Thank Heaven For Little Girls in te zetten. Zie het origineel.