Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het bijwerken van het toneelstuk van Clare Booth Luce en de film uit 1939 is een grote teleurstelling. De vrouwenrollen zijn uitstekend, de meeste afzonderlijke scènes werken, maar er zit niets bij elkaar. Er is geen verband tussen de scènes, bijna alsof de film in delen is gemaakt en daarna in een vacu<0xC3><0xBC>m is samengesteld. Toegegeven, het verhaal van een vrouw die met de ontrouw van haar man te maken krijgt en hoe ze geholpen en gehinderd wordt door haar vrienden is nu, in een tijd waarin echtscheiding zo gewoon is, een minder schokkend verhaal, maar het komt net zo goed van pas als altijd. Ik wou alleen dat ze erin waren geslaagd alle stukjes aan elkaar te knopen, want zoals het er nu voorstaat is dat niet zo. Ik voel me meegetrokken door de plot. Wachten op Cable.