Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een van mijn favoriete films geworden, en zeker een van de beste westerns die ik ooit heb gezien. Omdat ik een zwak heb voor dit genre (westerns zijn nu eenmaal niet meer van deze tijd, omdat ze niet langer worden gemaakt als moralistische toneelstukken die maar al te vaak zijn gedenigreerd door critici met intellectuele pretenties) heb ik de dvd ongezien gekocht, omdat ik genoeg had gelezen over het werk van William S. Hart (waarvan hij veel schreef en regisseerde) om mijn belangstelling te wekken, en ik vond dat ik minstens één van zijn films in mijn videoverzameling moest hebben.<br />Ik moet toegeven dat ik het kijken naar de film met enige schroom benaderde. Mijn eerdere ervaringen met 'klassieken' van de zwijgende film hadden me teleurgesteld. 'The Phantom of the Opera, Griffith's Birth of a Nation en Fairbanks' The Mark of Zorro waren prima, maar lang niet zo goed als je zou verwachten. Ze waren te lang, of te theatraal, of allebei.<br />De Toll Gate kwam echter als een aangename verrassing.<br />Het verhaal wordt op een eenvoudige en duidelijke manier verteld. Black Deering (gespeeld door Hart), de leider van een beruchte, succesvolle bandietenbende, vindt dat de tijd is gekomen om de groep te ontbinden, voordat het geluk hem in de steek laat. Hij wordt echter tegengewerkt door zijn eerste luitenant, Jordan, die hen allemaal tot een laatste overval aanzet door grote rijkdom te beloven, maar hen in een val leidt waarin hij medeplichtig is. Iedereen wordt gedood, behalve Deering, die gevangen wordt genomen. Als zijn overweldigers hem herkennen als de man die ooit een aantal soldaten en kolonisten heeft gered door een voorpost van een ophanden zijnde aanval van de Indianen te waarschuwen, laten ze hem gaan. Vrij probeert hij eerlijk werk te vinden, maar hij wordt gekleineerd en uitgelachen en moet uiteindelijk weer stelen om te overleven. Algauw wordt hij niet alleen achtervolgd door de mannen van de sheriff, maar ook door Jordan (die nu goed rondkomt van de beloning die hij heeft gekregen) en zijn trawanten. Zijn vlucht leidt hem naar een afgelegen hut waar een alleenstaande moeder en haar zoontje wonen. Na aanvankelijke twijfel nemen ze hem in hun hart. Deering ziet een kans op een nieuw leven, maar nu de klopjacht en Jordan hem op de hielen zitten, beseft hij dat dat misschien niet mogelijk is.<br />Hart was de eerste grote westernster en de eerste die realisme in het genre inbracht. Als een van de pioniers van de filmkunst creëerde hij veel personages en situaties die al meer dan negentig jaar in de westerns cliché zijn geworden. Wat zijn films echter interessant houdt, is zijn vermogen om verder te gaan dan het cliché (misschien gingen zijn imitators niet ver genoeg) zodat het materiaal zelfs nu nog fris en innovatief overkomt. Drie van zulke scènes in The Toll Gate illustreren dit:<br />1. In een van de scènes schiet zijn personage op een menigte in een poging Jordan te doden, en doodt in plaats daarvan een omstander. Een volgende close-up laat zien dat hij duidelijk gefrustreerd is. De frustratie komt echter niet voort uit het feit dat hij een man heeft neergeschoten die hem tot dan toe geen kwaad had gedaan, maar uit het feit dat hij zijn beoogde doelwit heeft gemist.<br />2. In een andere scène stapt zijn 'geleende' paard in een hol van een grondeekhoorn en breekt een been. Hart haalt zijn pistool tevoorschijn om het dier uit zijn lijden te verlossen, maar voordat hij de trekker overhaalt, geeft hij het dier een droevig, liefdevol klopje op zijn kop, alsof hij afscheid neemt van een oude vriend.<br />3. Nadat hij Jordan heeft gewurgd en zijn lichaam over de rand van een klif heeft gegooid, komt hij terug om zijn wapens op te halen en ziet hij het pistool van zijn tegenstander op de grond liggen. Hij doet een stap naar voren, geeft er een snelle trap tegen en bestijgt zijn paard. Het is een simpel gebaar, maar het onderstreept de diepe afkeer die hij voelt voor de man die hem en zijn kameraden heeft verraden.<br />En ik hou van de titel, The Toll Gate. Het is allegorisch in zijn implicatie dat een man niet aan een nieuw leven kan beginnen voordat hij heeft geboet voor de zonden van zijn oude leven. Deerings boete komt in de vorm van opoffering. Het meer verfijnde publiek van tegenwoordig zal dat misschien niet helemaal geloven, maar het kan nog steeds op je inwerken als je het de kans geeft.<br />Kijkers die hun video's in smetteloze staat willen houden, zullen ongetwijfeld bezwaar maken tegen de beeldkwaliteit van de dvd, vooral als de laatste spoel zo slecht is. Ik vind het helemaal niet erg. Het is een wonder dat er nog een kopie van deze film uit 1920 bestaat, want van zoveel andere stomme films zijn de afdrukken verloren gegaan. Als je dat in gedachten houdt en de film als een stukje geschiedenis beschouwt, zijn de visuele tekortkomingen niet zo moeilijk te accepteren.<br />William S. Hart werd in 1870 in New York geboren, maar groeide op in Minnesota en Wisconsin, waar hij Sioux- en Indiaanse gebarentaal leerde spreken. Hij telde Wyatt Earp en Bat Masterson onder zijn vrienden en verzamelde Remington-schilderijen, dus zijn kennis van het Westen was uit de eerste hand. Zijn visie mag dan naar de maatstaven van vandaag overdreven geromantiseerd zijn, maar is niettemin veel dichter bij de werkelijkheid geworteld dan de spaghettiwesterns van de jaren zestig en zeventig en de revisionistische werken die daarop volgden. Zowel de ster als zijn films zijn aan een herwaardering toe.