Wat is het sentiment van de recensie?

Ja, Pigeon en Coburn zijn geweldig, en het is interessant om naar ze te kijken, hoewel Coburn hier nogal ingehouden en saai lijkt. Het is leuk om Seattle, Victoria en Salt Lake City uit de jaren zeventig te zien, en de periode van de auto's en de kleding. Dat is het enige goede aan deze saaie film. De dialoog is ongelooflijk slecht, net als het grootste deel van het acteerwerk. De motieven van Ray en Sandy lijken geforceerd en onwaarschijnlijk. Ik heb deze 'training om een zakkenroller te worden' al een paar keer eerder gezien. Er is een lange aanloop die nergens toe leidt. Je kunt beter een aflevering van _Streets of San Francisco_ kijken, of een van de vele geweldige misdaad- en kapersfilms. Om er een paar te noemen: Bedtime Story, herschreven als Dirty Rotten Scoundrels, Lavender Hill Mob, The Grifters, Paper Moon, The Sting, en als klap op de vuurpijl: House of Games.