Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Elfriede Jelinek, nog niet echt een bekende naam, is een van de winnaars van de Nobelprijs voor de literatuur. Haar roman leverde een film op die de tweede prijs won in Cannes en de hoogste prijzen won voor de mannelijke en vrouwelijke hoofdrollen. Ben ik een dinosaurus op het gebied van esthetische waardering of is de kunst zo gedegenereerd dat alles kan?<br />'Gobble, gobble' is de favoriete orthografische weergave in Groot-Brittannië van het borrelende geluid dat een kalkoen maakt. In de filmwereld is een kalkoen een monumentale flop, gemeten aan de kassabonnen of de kritieke ontvangst. 'Gobble, gobble' en The Piano Teacher zijn perfecte partners.<br />De g<0xC3><0xAA>nante gruwelijkheid van deze alom geprezen film kan niet worden overschat. Het begint heel slecht, alsof het is gemaakt om de kijker te irriteren. Credits onderbreken inconsequente scènes meer dan 11 minuten. We worden voorgesteld aan professor Erika Kohut, kennelijk het alter ego van de gelauwerde schrijfster, een ijzige professor in de piano. Ze woont samen met haar potige, dominante moeder. Pa is een gehuisveste gek die ongezien sterft tijdens wat voor de actie doorgaat.<br />Het recenseren van _De pianoleraar_ is moeilijk, niet meer dan het registreren van de onaangenaamheid ervan. Wat we in de film zien (en misschien in het boek lezen, voor zover ik weet) is een smakeloos, uitbuitend, onzinnig verhaal over een emotionele slinger die heen en weer slingert zonder verder te gaan. <br /><br />Erika, wier naam zo weinig mogelijk wordt gebruikt, wordt aanvankelijk afgeschilderd als iemand met een intense muzikale gevoeligheid, maar verder volkomen in zichzelf gekeerd. Niet helemaal, want er is een scène met handtassen op twee passen afstand, waarin haar knarsende maman zich al vroeg verontschuldigt. Als een recensent (gaap) een leitmotif moet aanhalen (waarom geen pretentieus woord wanneer een eenvoudiger woord beter zou zijn), zou hij Elrika's heftig wisselende stemmingen moeten gebruiken.<br />Een jonge lekkere jongen, Walter, die studeert om een 'laagspanningstechnicus' te worden, wat dat ook mag zijn, en die in zijn schaarse vrije tijd ijshockey speelt, is ook een getalenteerde pianist. Hij ontmoet Elrika bij een ouderwets recital in een luxueus appartement in wat al dan niet Parijs is. Op de gladde manier van zoveel kunst wordt hij onmiddellijk verliefd en begint 'cherchez la femme' te zingen.<br />Verzwegen Erika heeft een voorliefde voor keiharde pornografie, die kort maar grafisch wordt getoond terwijl ze aan een tissue snuffelt die uit de prullenmand in het privéhokje wordt gehaald waar ze naar kijkt.<br /><br />Walter voert een briljante auditie uit en wordt met tegenzin als privéleerling geaccepteerd door Erika, wier leerstijl gekenmerkt wordt door afstandelijkheid, vijandigheid, ontmoediging en vernedering.<br />Hij verklaart haar al snel zijn liefde en al snel volgt hij Erika naar het damestoilet, waar ze zich bezighouden met zacht gefriemel en onvolledige orale seks. Erika houdt de controle over haar verliefde vrijer. Ze belooft hem een brief met instructies te sturen voor verdere plezierige uitwisselingen.<br />Ondertussen vult Erika, huiveringwekkend jaloers vanwege Walters vriendelijkheid jegens een nerveuze leerling die letterlijk staat te schijten voor een repetitie voor een volgend concert, de jaszak van de leerling met glasscherven, die ernstige snijwonden veroorzaken aan die tere pianospelende handen.<br />De volgende grote scène (door de genitale zelfverminking, etc.) brengt Walter naar het appartement dat Erika met haar moeder deelt. Erika wil vernederd, vastgebonden, geslagen worden, etc. Verstandige Walter is, voor het moment, vervuld van weerzin en marcheert de nacht in.<br />Op dit moment hebben we nog bijna een uur te gaan. De kijker kan alleen maar het ergste vrezen. Erika volgt Walter naar de ijsbaan waar hij zijn ijshockeytraining geeft. Ze trekken zich terug in een achterkamer. Lusty Wally kan de handen die aan zijn broek rukken niet weerstaan. Zijn 'babyjus' wordt al snel samen met andere maaginhoud uitgebraakt. Ho, hum.<br />Afkerig maar aan de haak geslagen, misschien verlangend naar wraak voor de belediging die zo kort geleden op de vloer is uitgekotst, keert Walter terug naar Erika's appartement. Kun je raden wat er nu gebeurt? Het is niet erg diep of moeilijk. Ja, hij wordt een bruut terwijl Erika een slachtoffer wordt. Het ene moment sluit hij Maman op in haar kamer en slaat hij Erika, het volgende moment schopt hij haar in het gezicht, heeft hij seks met haar en hernieuwt hij zijn liefdesverklaring. <br />Ben ik oneerlijk in deze samenvatting? Kijk de film als je wilt, maar ik raad je aan dat niet te doen.<br />Iedereen kan de eeuwigheid zien in een zandkorrel als hij in de juiste stemming is. Ik zou kunnen uitweiden over de uitdagende weergave van menselijke relaties die deze film weergeeft, als ik dat wilde. Maar ik geef er de voorkeur aan dat niet te doen, want dit is een goedkope, akelige film die aanspoort tot laag-bij-de-grondse instincten en niets zegt.<br />Ik word geacht te zeggen dat Erika, die door haar ouders verdrukt is, naar liefde verlangt, die tevergeefs in pornografie zoekt, die op ongepaste wijze verwerpt wanneer die letterlijk, roze en kloppend, onder haar neus verschijnt, die zich te laat realiseert dat ze het niet prettig vindt gekwetst te worden, bla, bla, bla. De wereld heeft haar, om redenen die ik niet kan verklaren, in de steek gelaten. Ze maakt kennelijk een monster van iemand die op het eerste gezicht liefhebbend lijkt, maar we weten allemaal dat elke man potentieel een gewelddadige verkrachter is, want dat is zijn wezenlijke aard, hoezeer hij zichzelf en de wereld ook iets anders probeert wijs te maken.<br />Aan het eind, als je het geduld kunt opbrengen om erbij te zijn, is er een kleine wending. Voordat ze naar de laatste scène gaat, waar ze moet optreden als vervanging voor de studente in het ondergoed met de opengereten handen, pakt Erika een mes uit haar handtas. Voor Walter?<br />Ja, je bent me voor. Ze steekt zichzelf in een niet-levensbedreigende plek en vertrekt. Als dit de tweede prijs in Cannes had gewonnen, hoe slecht was dan de rest van de inzendingen?