Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is een voortreffelijk gemaakte eersteklas Washingtonse thriller onder regie van de getalenteerde Wolfgang Petersen, met de getalenteerde scenarist Jeff Maguire (die in de loop der jaren weinig schijnt te hebben gedaan, dus misschien verzorgt hij zijn rozen wel). Clint Eastwood als een ouder wordende geheim agent en John Malkovich als een wraakzuchtige moordenaar spelen tegen elkaar in in een enorme krachtmeting van wilskracht en vindingrijkheid, waarbij het leven van de president op het spel staat. Onnodige geheimhouding en concurrentie tussen rivaliserende veiligheidsdiensten brengen de president bijna ten val, wat een authentieke toevoeging is. Deze film is gemaakt toen Eastwood en Malkovich op hun hoogtepunt waren. Waarschijnlijk heeft Eastwood nooit iets beters gedaan dan wat hij hier doet, en het gaat hem allemaal zo gemakkelijk af. Er zijn een paar prachtige geluidseffecten als hij hijgend en puffend naast de auto van de president rent als lijfwacht, waarvoor hij te oud is. Ik vraag me af of iemand anders de humor van die geluiden heeft opgemerkt. Mijn 'beschermengel', die Vigil heet, heeft nog meer van deze film genoten dan ik, maar lijfwachtfilms zijn nu eenmaal zijn ding. Rene Russo was de perfecte keuze voor de vrouwelijke agent die voor Eastwood valt, omdat ze zo onopvallend is, maar zo getalenteerd, en ze straalt. De spanning in dit verhaal is tot het uiterste opgevoerd en de psychologische strijd van Eastwood om zich te bevrijden van een eerder mislukte poging om hem te beschermen, wordt prachtig weergegeven door zijn typische, ingetogen acteerwerk. Bij Eastwood moet je oppassen als hij ook maar een millimeter een wenkbrauw optrekt! Natuurlijk is hij de meester van de supercool. Malkovich heeft de gelegenheid om zich te buiten te gaan aan alle griezeligheid die hij zich maar kan wensen in het paranoïde personage dat hij speelt en hij weet de centrale ijdelheid van de man perfect te treffen. Wat een goeie.