Wat is het sentiment van de recensie?

De voorgeschiedenis van 'Mulholland Dr.' is bekend: wat een nieuwe excursie had moeten zijn (na 'Twin Peaks') naar het rivaliserende gebied van de tv-series, eindigde abrupt na de afronding van de piloot. Het was te riskant en te verknipt voor de producenten om een investering te wagen. Lynch gebruikte al het gefilmde en geknipte materiaal en begon met nieuwe opnamen om een volkomen nieuwe speelfilm af te maken. Het resultaat: een van de indrukwekkendste filmervaringen van dit decennium die je kunt aanwijzen als een van de beste werken van David Lynch. Op een irritante manier werd hij op een afstand gehouden, waardoor de kijker de rol van voyeur kreeg toebedeeld, maar hij werd nooit betrokken bij de plot van een film als deze.<br />'Mulholland Dr.' is een puzzel waarbij stukjes ontbreken, andere zijn duidelijk uit 'Eraserhead' en 'Lost Highway' gehaald, maar het leek nooit onafgemaakt werk. Op internet kwam ik een heleboel instructies en essays tegen om deze film te verklaren. Ik ben me er nu van bewust dat hij zijn magie verliest als je hem helemaal probeert te ontcijferen. Al die gedetailleerde oplossingen zijn niet alleen verspilling, maar ook de twijfelachtige poging om een antwoord te geven terwijl dat helemaal niet nodig is. Stel je dit scenario voor: een klein kind ontleedt zijn teddybeer om erachter te komen waar het geheim en het specifieke van die beer ligt. Is het omdat het zijn speeltje wil vernietigen? Ligt het geheim in de teddybeer of in het hart van het kind? Als je dit overbrengt op 'Mulholland Dr.', betekent het dat onschuld een van de belangrijkste voorwaarden is om het te zien en te waarderen.<br />David Lynch slaagt er niet alleen in zich een beeld te vormen van het menselijk gedragspatroon, maar ook om te worstelen met alles wat daaronder ligt. Menselijke verlangens, dromen, obsessies en angsten <0xE2><0x80><0x93> dat alles wat onuitgesproken blijft; emoties die vaak onderdrukt worden. De film heeft de intensiteit die vraagt om een cast die zich volledig op de inhoud richt. Acteurs en acteurs die bereid zijn de visioenen van de regisseur onbaatzuchtig te volgen. Laura Elena Harring, Naomi Watts, Justin Theroux lossen hun taak op zo'n imposante manier op dat je je geen andere cast zou willen of kunnen voorstellen. Terwijl hun acteerwerk in het begin een beetje overdonderend lijkt, zul je al snel beseffen dat dit stereotypische gedrag is bedoeld om de kijker te manipuleren en hem in verwarring te brengen zodra de rode draad van de film zichtbaar is. Als je het criterium van een goed gemaakte film stelt door jezelf te verliezen en te duiken in wat je op het scherm ziet, dan is Lynch erin geslaagd een meesterwerk te maken. Een modern meesterwerk dat de status van David Lynch als een van de belangrijkste, creatieve en moedige regisseurs van dit moment laat zien. Zoals bij elke filmer die de grenzen van zijn kunnen overschrijdt, wordt hij geconfronteerd met kritiek en onwetendheid. Dit verdwijnt zodra je de sleutel tot Lynch' filmwereld hebt gevonden. 'Mulholland Dr.' is meer dan een slaper, het is een must-see voor iedereen die van ambitieuze films houdt. En bovendien, de film is een afrekening met Hollywood, qua vorm en inhoud, wat in die duidelijkheid tot nu toe nauwelijks werd gedurfd.