Wat is het sentiment van de recensie?

Over het algemeen geef ik de voorkeur aan horrorfilms die me zo de stuipen op het lijf jagen dat ik de volgende dag of zo bang ben voor alles en iedereen, niet die films waarin mensen zich stom gedragen en gedood worden door een onverwoestbaar monster. Dit is zo'n film. De _chupacabra_ uit de legende is een hagedisachtig monster met een hondenkop en een groengrijze huid, dat huppelt als een kangoeroe, tanden en klauwen heeft, een rij scherpe stekels op zijn rug, en veebloed zuigt. Zoals in veel horrorfilms, goede en slechte, geeft deze film zich vrijelijk over aan de legende. Hij valt niet alleen mensen aan, maar eet ook hun ingewanden op en heeft een kogelvrije, bijna onverwoestbare constitutie. Dus vertel me eens, hoe kan een injectienaald door zijn huid dringen als kogels dat niet kunnen? En waarom splitsen de mariniers zich op het moment dat ze ontdekken dat pantserdoorborende kogels hem kunnen verwonden, zodat de chupacabra ze een voor een kan afschieten? John Rhys-Davies geeft een voorstelling die uitstijgt boven de slechte film, en Chelan Simmons en Dylan Neal verdienen ook de eer voor hun optredens. Verder was de rest van het acteerwerk slecht tot slecht, net als de rest van de film. Mijn beoordeling is gebaseerd op Rhys-Davies, Simmons en Neal.