Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik denk dat het afhangt van het moment waarop je de film voor het eerst ziet dat je de indruk krijgt die hij maakt.<br />Ik zag hem als kind in 1973 op de tv, toen het 'De Vreemdeling' was en ik er dol op was. Dat was in de tijd dat het ruimtevaartprogramma op de maan werkelijkheid werd, toen programma's als 'Search', 'UFO' en '6M-blanke man' een kind van 12 liet zien wat de wereld in de toekomst voor hen in petto had. Avontuur en technologie.<br />Je krijgt die programma's maar één keer te zien en dan worden ze uitgezonden door het netwerk. De enige manier waarop mensen je programma's kunnen doorsnijden is door er hun eigen parodie op te maken; dat hebben ze niet gedaan.' Ze krijgen de kans om je programma op te nemen en er hun eigen commentaar aan toe te voegen.<br />Ik wist niet wat dat concept van een 'piloot' inhield. Ik zag de film en hoopte van ganser harte dat Stryker thuis zou komen; ik wist niet dat de kans bestond dat de film langer dan twee uur zou duren.<br />Zou ik in die tijd hebben begrepen wat nu zo veel mensen aan de film haten? Ik betwijfel het omdat ik het me niet als zodanig herinner. Of ik het nu begrijp. Niet om het verhaal te begrijpen, want je moet het niet vanuit hun perspectief zien, maar vanuit dat van de personages in de film. Als je als Amerikaan toekijkt, is het misschien grappig om te zien hoe weinig beveiliging er in een politiestaat is... maar als je een onderdaan in die staat bent, kun je gehoorzaamheid verwachten en kan de beveiliging minder zijn. Als dingen geacht worden volmaakt te zijn, volmaakt in een extreme mate, zo volmaakt dat je er niet aan mag twijfelen, is het niet waarschijnlijk dat je er zo snel vraagtekens bij zet als dingen niet in de haak zijn.<br />De subplots van de film zijn interessant, zoals de oude man die zich de tijd daarvoor herinnert, maar zijn woorden in de gaten houdt omdat hij vermoedt dat er overal spionnen zijn. Of dat de politiestaat tot op zekere hoogte waarde hecht aan kennis, want ze zijn voorzichtig met hoe ze hun hersenkracht beheersen of schade toebrengen.<br />Tegenwoordig weet je waarschijnlijk al waar de film over gaat voordat je hem hebt gezien, zo groot is de spanning, zo groot is de verrassing. Maar het duet tussen de astronaut en zijn dokter aan het begin van de film is een perfecte uitwisseling als je bedenkt dat deze film ver in de Koude Oorlog is opgenomen en dat de grootste angst van de astronaut is dat hij in de Sovjet-Unie is neergestort. Je komt al een heel eind in de film voordat duidelijk wordt dat zo'n mogelijkheid wel het minste is waar hij zich zorgen over maakt. Dit is het voornaamste verschil tussen 'The Stranger' en 'Doppelganger'. Het laatste kan als tijdloos worden beschouwd, omdat de opmerkingen die het over de Sovjet-Unie heeft, betrekkelijk onbelangrijk zijn en al vroeg in de film verloren gaan. In het eerste zijn die verbanden door de hele film heen te vinden, zogenaamd direct in het begin en daarna als variatie op het thema.<br />Ondanks dat alles is het vrij gemakkelijk te zien dat het geen serie zou zijn geworden. Elke week zou Stryker vrienden maken, Benedict zou achter hem aan gaan, Stryker zou ontsnappen. Uiteindelijk zou Benedicts genootschap zich van hem ontdoen. Iemand anders zou de jacht op zich nemen. Er zou een sleur ontstaan. Misschien zou er een sneer komen naar iets nieuws, zoals een ander bemanningslid van Strykers missie, maar dat zou waarschijnlijk niet genoeg zijn om de show gaande te houden.<br />Als je naar binnen gaat met de messen die anderen hebben gebruikt om de film aan stukken te snijden, is de kans groot dat ze hem ook aan stukken snijden. Maar als je je herinnert dat deze film is gemaakt tijdens de Koude Oorlog en wat de angsten en inschattingen van de andere kant in die tijd waren, van wat de populaire omgeving voor de kijker inhield, dan vinden ze er misschien een paar onderhoudende en intellectuele thema's in.