Is deze recensie positief of negatief?

De 13e en laatste RKO-Falcon-film begint met het wederzijdse verbod van Tom Conway als Tom Lawrence alias de Falcon en Ed Brophy als Goldie van 'Nee, dames!' terwijl ze zich klaarmaken om op vakantie te gaan. Terwijl je je nog steeds afvraagt waarom ze op vakantie gaan, want ze hadden geen baan meer sinds het begin van de eerste film in 1941 (met Sanders als Gay en Jenkins als Goldie), lopen ze een vrouw tegen het lijf en worden ze betrokken bij een slonzige bedrijfsspionageklus.<br />Ze beloven haar te helpen als haar oom wordt vermoord, door een envelop mee te nemen met de gegevens van een formule om industriële diamanten te maken voor zijn zakelijke collega in Miami. Verdenk iedereen hier behalve de smerissen die achter Lawrence en Goldie aan zitten voor de moord. Om zichzelf te troosten blijft Goldie reisbrochures parafraseren: 'Op de koudste dag kunt u altijd genieten van de warmte van een lekkere, knusse, elektrische stoel', bijvoorbeeld. Een paar leuke, lome, sfeervolle nachtclubscènes spannen samen met wat bijzonder slecht gedrag van de slechteriken. Favoriete scène: het waardige spelletje verstoppertje/jacht op de vingerhoed die de onverstoorbare en beminnelijke Lawrence met de slechteriken in de slaaptrein speelt. Minder favoriete scène: de meest g<0xC3><0xAA>nante scène in de hele serie in de krokodillenworstelhut, die beslist voor de kinderen is bedoeld! Al met al niet de beste van de serie, maar toch weer een onderhoudend uitje, met een bevredigende plot en veel afleveringen zelfs hierin, die me doen wensen dat ze nog een paar jaar hadden kunnen doorgaan, zoals Columbia met Boston Blackie, hoewel die bij het rko sneller werden uitgezonden. Absoluut geen seks, niet veel geweld (in feite helemaal niets, naar de huidige maatstaven), en absoluut geen boodschap aan serieuze mensen die films alleen maar kunnen beschouwen als een vorm van kunst die van deze drie pijlers moet afhangen.<br />Drie Falcons werden later gemaakt met John Calvert in de titelrol, ik weet het niet. Ik lette wel op ze, maar kon me er nooit toe brengen ze in de hoofdserie op te nemen, die Tom Conway zich inmiddels had toegeëigend. Triest ook dat het daarna allemaal bergafwaarts ging met Conway, die bij de tv ging, voice overs deed en in 1953 zelfs tamelijk goed Norman Conquest speelde in Park Plaza 605. Hij kreeg ook ernstige oog- en alcoholproblemen toen - ik weet niet of ze met elkaar in verband stonden. s en een aantal andere waardige, zelfs klassieke RKO-films van 1942 tot 1946 om aan hem te denken.