Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is een helaas onherkenbare klassieker.<br />Het ziet er schitterend uit, het ontwerp, de kostuums en dergelijke zijn perfect, de scènes na de strijd en de charge van de cavalerie zijn zowel ijzingwekkend als opwindend.<br />De personages zijn levendig en echt menselijk. Ardent heeft gelijk en Fabrice Luchini als de advocaat Derville steelt de film met zijn slimme, pedante, knaagdierachtige optreden, genietend van de ups en downs van andermans tegenslagen. Depardieu is goed, maar misschien een te grote persoonlijkheid voor deze rol.<br />Waar de film echt in uitblinkt is het verhaal en de veranderingen in Balzacs novelle. Die veranderingen zijn redactioneel, in die zin dat Balzac veel discussie krijgt over de maatschappij en dat deze film personages heeft. Niettemin heeft Yves Angelo het belangrijkste ingrediënt behouden, niet alleen de ontbrekende man die zijn plaats in de maatschappij probeert terug te vinden, maar ieder mens moet zijn plaats in de maatschappij vinden: de comte Ferraud probeert een adellijke titel te kopen, zijn vrouw (Ardent) komt uit een eenvoudige familie, en toen zij met kolonel Chabert trouwde, bereikten ze hun positie in de turbulentie van het postrevolutionaire Frankrijk. Iedereen heeft iets te verliezen in termen van status, en dat zorgt voor een goed drama omdat hun doelstellingen met elkaar in conflict zijn.<br />Het voelt ook heel modern: geld is essentieel om status te kopen om de macht te bereiken, maar iemand kan net zo snel ten onder gaan als hij ten onder gaat. Derville geniet van de strategie, hij heeft de ergste mensen gezien, zegt hij tegen Chabert als hij de zaak overneemt. De oorspronkelijke plaats van deze toespraak is aan het eind van de novelle, als Balzac de menselijke komedie met enorme ironie samenvat.