Is deze recensie positief of negatief?

Het verbaast me niet dat de gebruikerscommentaren op deze film vol dweperige onzin staan, zoals dat deze film 'bevestigt dat de liefde een weg zal vinden wanneer die voorbeschikt is'. Ik begin op deze manier, niet om een specifieke recensent te bekritiseren, maar omdat deze vermelding zo typerend is voor de hyperbolische, onkritische stroop die over deze film werd gegoten, nog voordat hij in de bioscopen was verschenen. Zelfs de beste films 'bewijzen' niets, en dat is ook niet de bedoeling. De beste films vermaken en vermaken de kijker, en 'De Engelse patiënt' voldoet aan beide criteria.<br />Ik herinner me de promotie van 'De Engelse patiënt' heel duidelijk: 'Van de producenten van 'Amadeus' en 'One Flew Over the Cuckoo's Nest'', verkondigde het groots. Een onwetende of onvoorzichtige toehoorder zou het cruciale woord 'producers' in deze onoprechte verklaring over het hoofd kunnen zien en de regisseur van 'The English Patient' ten onrechte in verband brengen met de waarlijk grootse regisseur, Milos Forman. Een dergelijke vergelijking is beledigend voor de herinnering aan de heer Forman.<br />Hoewel de roman van Michael Ondaatje, waarop de film is gebaseerd, een goed boek is, is het jammer dat de film geen enkele kwaliteit van het boek op enigerlei wijze weet vast te leggen. Afgezien van plotelementen die slechts toevallig lijken, vertoont de film weinig gelijkenis met de roman.<br />Ondanks twijfels die begonnen toen ik die schaamteloos misleidende promotie hoorde, ben ik de film in de bioscoop gaan zien. Terwijl de film zich ontvouwde, realiseerde ik me dat de weergave van de bijzondere magie van de roman had gefaald, dat de acteurs wel hun woorden kenden, maar niet hun personages, en dat hun personages vlak, saai en oninteressant waren. De film was een complete karikatuur van Ondaatje's roman, en een volkomen onvolgroeid filmequivalent van de ergste beschrijving.<br />Degenen die over deze film uitweiden, hebben de neiging met bijvoeglijke naamwoorden te spreken als'verstrooien', 'groots' en 'hypnotisch'. Nou, dat is het allemaal niet. In feite kan zelfs Ondaatjes prachtige roman niet worden omschreven als'verstrooien' of 'groots'. Hij kan worden omschreven als'magisch' en 'hypnotisch' - en toch zijn dat precies de eigenschappen die de film zo totaal niet wist over te brengen. Het is bijna alsof Minghella, als lezer, alles wat waardevol was in de roman volledig had gemist en alleen op celluloid een bleke, skeletachtige versie kon produceren, een versie die niet alleen de essentie van het verhaal miste, maar die zich ook op de verkeerde personages richtte. Hij produceerde een filmische vertaling die niet alleen geen respect had voor de metaforen van het verhaal, maar die ze ook niet scheen te kennen.<br />Minghella haalde de aandacht van Hana en Kip weg en richtte zich op de Patiënt en Katherine Clifton, waardoor hij niet alleen het verhaal als geheel miste, maar ook de 'essentie' ervan. <br /><br />Ralph Fiennes en Kristen Scott Thomas voerden een aantal nietszeggende, weinig inspirerende, nietszeggende, ongeëmotioneerde optredens op die duidelijk bedoeld waren om de kijker een grote, gedreven, hartstochtelijke liefdesaffaire voor te schotelen, maar die in feite alleen maar een onverklaarbare, plichtmatige verhouding tussen twee oppervlakkige, oninteressante echtbrekers tot gevolg hadden. Beide acteurs zijn lichamelijk en emotioneel ontoereikend en niet opwindend, en geen van beiden verschafte de kijker de grote emotionele reactie die kennelijk bedoeld was door Minghella's grandioze en overdreven presentatie.<br />De 'grote, meeslepende, David-Lean-achtige' kwaliteiten waarnaar de vele niet-discriminerende recensenten van deze malle film graag verwijzen, zijn er niet. De vergelijking met David Lean ('Dr. Zhivago') is ronduit beledigend voor weer een andere grote regisseur. Neem bijvoorbeeld de 'Patiënt'. De zandstorm is niet groots <0xE2><0x80><0x93> hij is niet eens overtuigend. Het daaropvolgende begraven van de personages in de auto en hun verschijning na de storm, die de kijker ongetwijfeld dramatisch en emotioneel zou raken, miste volkomen drama of emotie <0xE2><0x80><0x93> in feite, omdat hij zo overduidelijk zwak was, had hij iets komisch, terwijl komedie duidelijk niet op zijn plaats was.<br />Deze film faalde. Hij faalde als weergave van de roman, en hij faalde als film. Het schijnt het 'gezalfde Oscarvoertuig' te zijn geweest. Je kunt God op je blote knieën danken dat zelfs de gehypete Acadamy van Acadamy Street zo verstandig was om Frances McDormand de prijs voor de beste actrice van het jaar toe te kennen voor haar werkelijk verdienstelijke optreden in de werkelijk voortreffelijke film 'Fargo'. Er was geen enkele rol in de verfoeilijke 'English Patient' die niet g<0xC3><0xAA>nant overacteerde (Willem Dafoe) of werkelijk onopvallend, middelmatig acteerde (Fiennes en Scott Thomas).<br />Waarom deze niet-bestaande film een kring van fanatieke (en duidelijk smakeloze) volgelingen heeft weten te behouden, zal altijd een raadsel blijven. Gelukkig zal het zand van de tijd deze middelmatigheid van een film voorgoed begraven en zal hij gelukkig niet de kracht hebben zich ooit weer op te graven.