Is deze recensie positief of negatief?

Donald Pleasance en Peter Cushing samen in één horrorfilm; dat klinkt altijd als een geweldig plan. Twee van de meest veelzijdige cultacteurs van hun generatie, die eerder al samen optraden in fantastische genre-uitvoeringen als 'The Flesh and the Fiends' en 'From Beyond the Grave', samen in een satanische exploitatiefilm uit het midden van de jaren zeventig. Hoe kan dat nou misgaan? Nou, helaas kan dat. Tot mijn grote spijt kan 'Land van de Minotaurus' niet eens middelmatig genoemd worden, en dat ondanks de cast, de exotische omgeving, de aantrekkelijke titel en het potentieel geweldige uitgangspunt. In een afgelegen stukje Griekenland, vooral in de buurt van een archeologische vindplaats, verdwijnen steeds meer toeristen omdat baron Peter Cushing en zijn gedweeë volgelingen hen blijven voeren aan een vuurspuwend Minotaurusbeeld. Cushing, die er nog nooit zo verveeld en ongeïnteresseerd uitzag als nu, bezit een gigantisch middeleeuws kasteel, en blijkbaar betekent dat in het Grieks dat je ook eigenaar bent van de aangrenzende archeologische ruïnes en een ondergronds netwerk van grotten. Dat is natuurlijk heel handig als je een liefhebber bent van het kidnappen van willekeurige kampeerders en amateurarcheologen. Als drie van zijn jonge vrienden ook op mysterieuze wijze in hetzelfde gebied verdwijnen, besluit pater Roch <0xE2><0x80><0x93> de priester van een paar steden in het verleden <0xE2><0x80><0x93> op onderzoek uit te gaan. Het is een saaie en uiterst trage horrorfilm die nooit echt grote pogingen doet om een satanische sfeer te creëren en niet de moeite neemt om uit te weiden over alle potentieel fascinerende elementen en heidense triviale details. De ingeburgerde Minotaurus bijvoorbeeld is een intrigerend schepsel uit de Griekse mythologie met de kop van een stier en het lichaam van een mens, maar om de een of andere onverklaarbare reden wordt de betekenis nooit duidelijk. In plaats daarvan concentreert de film zich op saaie en veel te spraakzame scènes en harde, ongepaste muziek die wordt aangepast met experimentele geluiden. De enige reden om zelfs maar te overwegen deze grote teleurstelling van een film een kans te geven, is Donald Pleasance. Zijn vertolking van de onbeschofte, bazige en ouderwetse priester die kritiek heeft op alles wat de moderne jeugd symboliseert, is even krachtig en betrouwbaar als altijd.