Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Verschenen als King Boxer in Groot-Brittannië.<br />Deze film was in wezen de eerste kungfufilm die in Groot-Brittannië op de planken werd gebracht. Velen van ons hadden Kurosawa's verbluffend ruige en meeslepende drama's gezien en waren gewend aan oosterse films die prachtig waren gefilmd en belicht, met een enigszins ingehouden tempo, en alles bij elkaar leek het op het doorbladeren van een album met heel mooie stilstaande foto's die toevallig bewogen.<br />En toen kwamen Run Run Shaw en consorten met hun breedbeeld 'huisfilm'-productiewaarden en hun verbazingwekkende 'rijp-voor-parodie'-bewerkingen, en toen waren alle regels veranderd. KIng Boxer was de eerste die naar binnen ging. Hij liet een duidelijk herkenbaar spoor achter, dat anderen konden volgen met hun voeten stevig op de gloeiende voetstappen geplant.<br />Ondanks de hocus pocus, de pantomime, de goedkope jumpcuts en de spaghetti-westernstijl van knip-stap-zooms, was deze film geweldig. Schitterend zonder overdadig te zijn en met de meest briljante vechtchoreografie die ooit een scherm heeft gesierd. We hielden van het misselijkmakende geweld, de angst, het testosteron. De vechtsporters onder ons vonden sommige van de technieken fascinerend, zij het flamboyant en vaak belachelijk. Het was zo anders dan het Japanse spul dat we allemaal kenden, en het had een prachtige acrobatische elegantie die perfect aansloot bij het misselijkmakende geweld en de met bloed bevlekte vloeren. Verrukkelijk.<br />De 'Kin Lear' De scène was toentertijd een mijlpaal in de tragikomedie: 'Jullie wrede schoften... Mijn!!' Nu is het minder choquerend, maar nog steeds een beetje hartverscheurend.<br />Het viel ons niet op dat de vrouwen die we zagen absoluut eendimensionaal waren. Nadat we meer films van dat genre hadden gezien, viel het ons nu op als een open wond, maar toen maakte het niet uit.<br />Deze film definieerde wat al snel de clichés van de kungfu-film zou worden. Allemaal. Kijk ernaar en bedenk dat er, tot deze op de westerse schermen verscheen, geen genre was waar hij in paste. Hij was uniek en ontzagwekkend. Het was de eerste kungfufilm en hij is, voor mij en vele anderen, nog steeds de beste.