Wat is het sentiment van de recensie?

God, wat was dit klote. Er is een bepaald soort seksuele revolutie-film uit de jaren zestig die seksuele mishandeling verwart met seksuele bevrijding. Deze film is een voorbeeld. Ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat vrouwen in de film worden geslagen, geslagen, gegeseld of in elkaar geslagen. En dan zijn er nog al die keren dat vrouwen in de film fantaseren dat ze worden geslagen, geslagen, gegeseld of in elkaar geslagen (je weet dat ze dat willen, toch?). Soms is het zogenaamd onderdeel van veilig fetisj-spel. Andere keren is het dat duidelijk niet, maar je zult tevergeefs wachten tot de heldin aan de autoriteiten rapporteert dat ze zojuist is verkracht. In plaats daarvan horen we haar door haar verkrachter de les lezen over haar onvermogen om 'te laten gaan'. Elke scène van deze film riekt naar vrouwenhaat (in de zin van een heteroseksuele, blanke, getrouwde man van achter in de dertig, niet een lesbische, lesbische studente die een beetje dwarsligt, voor het geval je het verkeerde idee krijgt).<br />Misschien is het enige goede aan deze film dat hij je er op een grimmige manier aan herinnert hoe slecht het er nog maar een paar decennia geleden voor de vrouwen aan toe ging.