Wat is het sentiment van de recensie?

Smaak is iets subjectiefs. Twee mensen kunnen naar dezelfde film kijken terwijl de een ervan geniet en de ander er een hekel aan heeft. Wat betreft 'Halloween: de vloek van Michael Myers' behoor ik tot de laatste categorie.<br />Ik ben van mening dat John Carpenter in 1978 een van de beste griezelfilms van dat decennium heeft gemaakt, die ondanks zijn tekortkomingen nog tot ver in de eenentwintigste eeuw overeind blijft. Hij gebruikte veel van de oude horrorfilms opnieuw, maar gebruikte ze op originele en effectieve manieren. Hij had niet de pretentie dat het iets anders was dan een film over een ontsnapte psychiatrische patiënt die op Halloweenavond babysitters stalkt. In de film werden ze subtiel geïntroduceerd, maar ze werden niet in je schedel gehamerd. De film vergeleek de mythen van het macabere feest met de werkelijkheid van wat er in het verhaal gebeurde en deed dat met een prachtige dubbelzinnigheid.<br />De 'filmmakers' van deze 'film' zouden die vorige alinea waarschijnlijk niet eens begrijpen. Daarom hebben we ons opgezadeld met dit miserabele en onbekwame stuk wegwerpcelluloid. Richting, script en acteerwerk zijn van het laagste allooi dat je je kunt voorstellen. Dit is het soort film dat zo geestdodend saai en misselijkmakend is dat je het liefst in de baarmoeder terug zou kruipen om te sterven. Het is ook echt heel triest om te zien hoe de doorgewinterde Britse acteur Donald Pleasence zijn acteertalent verspilt met deze klodder speeksel van een film. Hij lijkt al zijn energie kwijt te zijn en berust in het feit dat dit misschien wel zijn laatste film is. Misschien is hij daar wel aan doodgegaan.