Is deze recensie positief of negatief?

Zoals het bovenstaande al aangeeft, was ik uiteindelijk niet onder de indruk van deze film. Hij is prachtig om te zien, het decor is weelderig, maar de details van het verhaal, vooral de personages, zijn absoluut niet te geloven. Films hoeven niet geloofwaardig te zijn, maar dit soort films, met een politiek tintje en een sociaal commentaar, zijn dat wel.<br />Evenzo heb ik geen probleem met commercialisme als zodanig, maar nogmaals, dit soort films hoort geen castingbeslissingen te nemen die louter gebaseerd zijn op de kassaopbrengst. Dat is absoluut het geval met Sutherland, die eerlijk gezegd waardeloos is als Doyle. Zijn accent was verre van authentiek, maar hij liep in de grootste val van allemaal, zijn accent is zijn optreden, en we eindigen met een karikatuur van het Iers zonder enige persoonlijkheid buiten zijn nationaliteit. Ik vind het volkomen onwaarschijnlijk dat iemand die erbij betrokken was dacht dat hij de beste man voor de klus was. Al met al is dit een duidelijk geval van commerciële belangstelling boven kwaliteit, en als je probeert The Mission te zijn, verknoei je met dit soort dingen je kansen op succes.<br />Over accenten gesproken, er waren nog een paar problemen, waaronder de opvallende moderniteit van Boy's accent, dat het gevoel van getransporteerd worden naar een andere tijd wegnam. Nog verrassender was Samantha Morton's accent. Ze had een geroemd Iers accent, dat op zijn zachtst gezegd variabel was. Haar stem kronkelde tussen het sterke noorden en het zachte zuiden, zelfs in de voice-overs, waar ik dergelijke discrepanties had verwacht.<br />Maar dat zijn kleine afwijkingen vergeleken met de motivatie en de daden van Sarah. Ze lijkt zich nooit thuis te voelen bij de Engelsen, en bijna meteen ook niet bij haar zoon en zijn stam. Het dilemma tussen het leven dat ze kende en het leven dat ze bood, lijkt gewoon niet te bevatten. Misschien is er veel verloren gegaan bij de montage, misschien was dit bedoeld als een film van drie uur of een miniserie waarin dit soort dingen aan bod hadden kunnen komen, maar ik kan alleen maar beoordelen wat ik ervan vind.' Ik heb het gezien.<br />Het grootste probleem is dat Sarah's (Morton) relatie met Doyle (Sutherland) onbegrijpelijk is. Het is een feit dat haar genegenheid voor hem op geen enkele manier tot uiting komt tot ze moet kiezen tussen hem en haar zoon, het conflict dat ze op dat moment doormaakt was ronduit belachelijk en heeft de film voor mij de das omgedaan.<br />Zoals je misschien al hebt geraden, heeft deze film helemaal niet voor mij gewerkt, maar hij is van topkwaliteit, je zult echt niets mooiers zien in termen van decor, er zijn een paar goede voorstellingen en mijn vrouw vond het mooi.