Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit was Chaplins eerste film waarin hij het woord voerde, en de resultaten zijn gemengd. De film is een bijtende satire op Hitler en Mussolini, hun trawanten en hun fanatieke manier van leven, met name wat de vervolging van de Joden betreft. Hij was gewaagd en gewaagd voor 1940 en moet veel mensen aan het schrikken hebben gemaakt.<br />Vergeleken met Chaplins eerdere werk is dit nogal bleekjes. De lieve, grappige stijl van zijn stileringen is naar mijn mening veruit superieur aan zijn eerste film. Er zijn een heleboel betekenisloze fragmenten die zich voortslepen. Als dit een stilering was, zou het waarschijnlijk niet zijn gebeurd.<br />Ik vind een van de grappigste momenten het muzikale kappersmoment en de werelddans. Een van de ontroerendste momenten is natuurlijk de toespraak aan het eind.<br />De Grote Dictator is een effectieve en soms ontroerende film die een heel groot deel van zowel Chaplins geschiedenis als filmgeschiedenis vormt. Hij vertoont gebreken, maar Chaplin is in topvorm.