Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Elderbush Gilch was een grote teleurstelling voor me. Ik had gehoord hoe geweldig het was, hoe belangrijk het was. Het kwam me gewoon niet bekend voor. Het had een onbenullige verhaallijn, plus een paar debielen en sadistische indiaanse personages die naar de huidige maatstaven behoorlijk aanstootgevend zijn. Hoewel de meeste van D.W. Griffiths films diepte en inlevingsvermogen hebben, voelt deze film meer als een ingekorte programmafilm.<br />Ik vond het geweldig om Lillian Gish en Mae Marsh in de rol van voor de geboorte van een natie te zien, en bovendien was een deel van de gevechtsscènes vrij goed. Volgens de toekomstige Griffith-cameraman Karl Brown stond het publiek op zijn stoel te juichen als de cavalerie aan het eind binnen komt rijden. Ik voelde niets. En laat me alsjeblieft met rust. Ik heb Griffiths eerste werk bij Biograph gezien. Deze film is gewoon niet meer wat hij geweest is.<br />Het beste aan deze film is dat hij, ondanks alle tekortkomingen, veel van Griffiths kwaliteiten heeft. Hij speelt zijn belangrijkste acteurs vrij goed, plus de scène waarin de indianen de hut omsingelen, die doet denken aan de climax van _Geboorte van een natie_, een veel betere film die iets meer dan een jaar later schokgolven door Amerika zou sturen.