Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Soms is het moeilijk te definiëren wat een succesvolle, verrukkelijke komedie onderscheidt van een die instort. In dit geval is de gekunstelde plot over een verwend rijk meisje dat van plan is haar nichtjes weg te halen bij de 'bohémien' uit Greenwich Village die hen opvoedt, alleen maar om zelf voor hem te vallen, niet veelbelovend. En niets in de filmografie van regisseur Leigh Jason suggereert dat hij een vergeten groot talent was. En toch moet hij verantwoordelijk zijn geweest voor het creëren van een ontspannen, gelukkige sfeer op de set die trouw op film werd vastgelegd.<br />Hij was ook zo verstandig om deze film goed te casten. Het enige kleine foutje is Miriam Hopkins in een rol waar Ginger Rogers perfect voor zou zijn geweest. Hopkins is efficiënt maar breekbaar, zonder de warmte en de sexyheid die Rogers zou hebben gehad. Ze wordt bovendien gehinderd door een paar bizar lange en roetzwarte valse wimpers die soms voor afleiding zorgen. Maar een heel jonge en heel knappe Ray Milland zou niet beter kunnen zijn in een uitbundige, ongeremde komische vertoning van grote charme.<br />En nog beter dan dat, vooral voor inwoners van New York City, is de Hollywood-imitatie van Greenwich Village in 1937. Hoewel volledig synthetisch en geïdealiseerd, blijft het herkenbaar voor een hedendaagse kijker. Art director Van Nest Polglase creëerde een vriendelijke mengelmoes van flats en bouwvallige gedeelde achtertuinen die de perfecte achtergrond vormen voor de verzameling kunstenaars, strebers, slimmeriken en wannabe's van dit schilderij. De beste in de bijrollen is Guinn Williams, die met zijn rol als prijsvechter-beeldhouwer-kledingmaker lief en licht is en de zelfingenomenheid en soepelheid (seksueel en anderszins) van het leven in de Village oproept. Nog verfrissender zijn Betty Philson en Marianna Strelby, die de kleine meisjes spelen. Onopvallend, intelligent en vol humor, lijken deze meisjes echte mensen en lijken ze in niets op de beroepskindacteurs van die tijd. In een warenhuis is het ook leuk om naar een film te kijken die gedegenereerd is tot iets wat iedereen wil zien. De film glijdt langzaam naar beneden met een rechttoe rechtaan voogdijzaak en komt nooit meer helemaal op het juiste spoor als de actie naar Long Island verhuist, maar deze film is de moeite van het bekijken waard.