Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De hoofdfiguur, Pharaon, heeft in het verleden zijn vrouw en kind verloren. Hij gaat ermee om door zich emotioneel af te sluiten. Te lange film, te veel tijd besteed aan Pharaons onuitsprekelijke gezicht, te veel 'wegtijd' (een van de banaliteiten van de televisie: tijd vullen met rijdende auto's, treinen enz.) Lange scènes waarin hij triviale <0xE2><0x80><0x93> soms volkomen onverklaarbaar, absurd triviaal <0xE2><0x80><0x93> handelingen verricht zonder reden of emotie. Zijn beste vrienden Joseph en Domino zijn niet veel meer, hun relatie is gebaseerd op seks (de term 'gratis seks' krijgt in deze film misschien een nieuwe betekenis). Domino en Pharaons moeder zijn de twee personages die enige emotie tonen, maar niet veel. Het is moeilijk te zeggen bij alle personages in deze film: is het onverschillig acteren, onverschillig schrijven, of gewoon onverschillige personages die worden geportretteerd door goed schrijven en goed acteren. De personages in deze film praten met niemand; het is geen wonder dat ze emotioneel geïsoleerd zijn, wat des te bizarder is omdat het duidelijk is dat ze in een buurt wonen waar de mensen vriendelijk zijn en elkaar kennen.