Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De beste scène van 'De mensen aan de overkant van het meer' is de echt griezelige openingsscène met een huis, een moord en een meer. Daarna gaat het bergafwaarts met de gruwelscènes. Een gezin (moeder, vader, zus en jongere broer) heeft genoeg van de (min of meer) gevaarlijke omgeving van een buitenwijk en besluit in de buurt van het meer te gaan wonen. Vanaf dat moment bevat de film te veel slappe, gelukkige, familiegerelateerde onzin in de buurt van het meer, met hier en daar een paar lijken. De paar scènes waarin ze de lichamen ontdekken, zijn behoorlijk overtuigend (in termen van engheid), maar ze staan in schril contrast met de rest van de gebeurtenissen (waarin alleen de dagelijkse dingen van de familie aan de orde komen). De waarheid over de zaken (het mysterie wie de moorden pleegt) wordt al te snel ontdekt, zodat alleen de familie die er niets van weet en de kijker die gaapt tijdens de weinig opwindende finale (met een ontdekking in een kelder en rennend door het huis) achterblijven, alsof dit tv-ding zich plotseling herinnert dat het een griezelfilm had moeten zijn. Het is niet echt slecht gemaakt; de inhoud & het verhaal zijn gewoon niet interessant genoeg. Het enige hoogtepunt in de cast is Barry Corbin, hoewel zijn acteerprestaties/karakter iets te maf zijn om serieus te worden genomen. De blonde, knappe Tammy Lauren (de dochter) zou ook een herkenbaar gezicht voor fanatieke horrorjunkies kunnen zijn, aangezien ze ook in 'Wishmaster' (1997) en 'I Saw What You Did' (1988) en 'The Stepford Children' (1987) speelde. Maar in deze film heeft ze niet veel te doen. Ze is een beetje huppelig, maar je zou haar best kunnen zien.