Is deze recensie positief of negatief?

Arthur Hunnicutt speelt een zeer stereotiepe rol als een bergbewoner (waarschijnlijk de Ozarks) die gaat jagen met zijn favoriete wasbeerhond. Maar de hond lijkt te verdrinken als Hunnicutt achter hem aan springt. Het wordt al gauw duidelijk dat, ondanks het feit dat Hunnicutt en zijn hond rondzwerven nadat ze uit het water zijn gekomen, ze allebei in het water zijn gestorven - want niemand reageert als hij tegen hen praat en mensen ziet en hoort praten over de dood van hem en de hond. Toch is Hunnicutt vreemd genoeg heel langzaam van begrip en het duurt een tijdje voor hij begrijpt dat ze het over hem hebben! Ik denk dat dit in feite als smoes was bedoeld, omdat er werkelijk niet genoeg materiaal was om de tijdsduur van een half uur te vullen. Later, in de'verrassingsscène', komt hij in de hemel <0xE2><0x80><0x93> of in elk geval in zijn idee van de plek. Hij is uitgenodigd om binnen te komen, maar aangezien ze geen honden toelaten, heeft hij andere ideeën! Over het geheel genomen, redelijk goed gespeeld, maar van dubieuze geestelijke waarde! Zonder verwikkelingen of ironie is deze episode een beetje saai <0xE2><0x80><0x93> niet genoeg voor mijn smaak.