Wat is het sentiment van de recensie?

'De vermiste ster', die in 2006 op het filmfestival van Venetië genomineerd werd voor de Golden Lion, is een film die, als je erover nadenkt, het eerste bijvoeglijk naamwoord is dat in je opkomt: intens. Intens uiterlijk, intense scènes, de intensiteit van deze film grijpt de kijker vanaf de allereerste scènes in de staalfabriek in Italië (ik kon de stad niet herkennen, misschien Genua of zelfs Napels), hoewel het tempo vrij traag is. <br /><br />Vincenzo Buonavolontston, de mannelijke hoofdrolspeler, en met hem het publiek, ziet een totaal ander China dan een normale westerling zich kan voorstellen: een afschuwelijk hoog gebouw met ongeveer achthonderd flats erin, wolkenkrabbers, verlatenheid, mist, overal kranen en schragen, maar ook de schoonheid van de Yangtze Kiang, die binnenkort een groot meer zal worden vanwege de controversiële dijk die een heleboel steden zal wegvagen. China is een land in aanbouw, maar onder al die kolossale openbare werken zijn er nog steeds armoede, achterlijkheid en oneerlijke wetten. We kunnen ons gemakkelijker in dit verhaal verplaatsen omdat Gianni Amelio, de deskundige regisseur, twee fenomenale aanknopingspunten koos: Sergio Castellitto, een bekende acteur in Italië, en de Chinese verrassing Tai Ling, een totaal onbekend meisje dat een even diepgaande interpretatie geeft als Castellitto.<br />De film is niet perfect, er zitten hier en daar wat zwakke plekken in, maar dat betekent niet dat het een middelmatige film is. Probeer hem eens te zien.