Wat is het sentiment van de recensie?

Ik herinner me een tijd waarin clubs, drugscafés en feestjes het enige waren wat er bestond. Deze film kwam een paar jaar nadat ik was begonnen met uitgaan. Als ik de rauwe kant van de dingen nooit had ontdekt, had ik deze film misschien niet begrepen. Toen ik hem die avond voor de eerste keer zag, met een paar vrienden, was ik helemaal van de kaart. Ik had nog nooit een film gezien die zo dicht bij de realiteit kwam van waar ik in die tijd in mijn leven was. Bijna alles waar ik op de een of andere manier iets mee kon. Er was nooit 1 personage dat ik helemaal kon begrijpen, maar meer een combinatie van alle personages op de een of andere manier. Mijn vrienden waar niet anders en ik herinner me dat we allemaal zeiden dat zij waar wij of wij waar hen. We waren dat weekend met z'n allen uit geweest en we deden precies wat de ploeg doet in HT. We kwamen naar beneden terwijl we keken en toen de film 'naar beneden kwam' kwam ik eigenlijk nog een stukje naar beneden. Het was eigenlijk heel deprimerend in onze kamer tijdens die 'hoogtepunten'. Dat is zo goed aan het menselijk verkeer. Het tapt echt de hele situatie af.<br />Het is een unieke film omdat hij niet op een plot is gebaseerd, maar ook niet helemaal op een personage, hoewel de personages belangrijk zijn. Hij leek altijd gebaseerd te zijn op de situaties. Situaties als groep en als individu. Elk personage is verloren in het leven, om zijn eigen redenen. Toch reageert elk van hen op dezelfde manier op de verlorenheid. Ze werken aan elke baan om geld te verdienen om het weekend te kunnen betalen en aan alles te ontsnappen. Voor hen is het hun vakantie. Maar de werkelijkheid is dat je niet echt kunt ontsnappen. Nog een situatie die ze allemaal onder ogen moeten zien.<br />'Ik en mijn maten verschilden niet van deze jongens. We hadden allemaal onze eigen dingen te doen. Het menselijk verkeer hielp ons uit te leggen wat we niet begrepen van onszelf. Het doet dat op een manier die niet neerbuigend tegen je praat. Het gaf ons het gevoel dat we onszelf waren.' De enigen zoals wij, en de lessen die vele anderen, van over de hele wereld, hadden geleerd, waren doorgegaan. Pas toen mijn levensstijl van feestvierder veranderde in carrièrejager, zou ik deze film volledig begrijpen. Tegenwoordig kijk ik af en toe naar HT (zoals ik net heb gedaan) en haal ik herinneringen op aan vroeger. Geen enkele andere film kan dat. Ik was feestvierder, ik was jip travolta, ik ging nooit nooit niet mee met mijn uitverkoren familie. Ik had neur200 in mijn achterste brander en ik was het allemaal! Geen sappels!