Wat is het sentiment van de recensie?

Veel meer dan enige andere film uit die periode vertegenwoordigt _Night of the Demons_ de hersenloze en buitengewoon plezierige horrorpastiche. Het is een weinig eisend vermaak met massa's akelige make-up-effecten, beeldschone (en geile) tieners en aanbiddelijke clichés. Een groep feestbeesten, aangevoerd door de alternatieve Angela, gaat Halloween vieren in een verlaten uitvaartcentrum dat een griezelige urban legend herbergt. Het begint allemaal typisch en 'onschuldig' met dansen, drinken en zo nu en dan een flirt tussen jongelui die hun hormonen niet in bedwang kunnen houden, maar al snel neemt een bloeddorstige demon bezit van de gastvrouw. Op de meest ingenieuze manier die je ooit hebt gezien, wordt de rest van de cast afgeslacht, om vervolgens terug te keren als afzichtelijke wezens die op zoek zijn naar bloed. Wat deze film beter maakt dan de meeste goedkope griezelfilms uit de jaren tachtig, is dat hij een goede balans weet te vinden tussen een licht hoofd en een sfeervol horrorverhaal. Sommige scènes zijn echt eng, en het decor van het uitvaartcentrum geeft Night of the Demons een uitstekende sfeer. Directeur Tenney maakt veel gebruik van de decorstukken (doodskisten, een crematorium, eindeloze donkere gangen) en zijn jonge, enthousiaste cast vindt het duidelijk prachtig waar ze in spelen. De fantastische make-up-effecten door een heel team van kunstenaars en ontwerpers zijn natuurlijk de voor de hand liggende aspecten van liefde en horrorfanaten zullen absoluut weg zijn van de grote hoeveelheid afgehakte ledematen, uitpuilende ogen en verbrijzelde schedels! Maar het toppunt is Linnea Quigley's truc met de verdwijnende lippenstift! Deze nymfomane bimbo steekt een hele tube lippenstift in haar tepel en gaat verder met haar seksuele moordpartij! Fantastisch! _Night of the Demons_ kreeg in de jaren negentig twee vervolgen en hoewel ze beslist de moeite waard zijn om na te trekken, richten ze zich meer op komedie dan op griezelverhalen.