Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film heeft een geweldige cast. MGM heeft een paar van de beste karakteracteurs aangetrokken voor een film met de gewoonlijk zo aanbiddelijke Margaret O'Brien. Lionel Barrymore, Edward Arnold en Lewis Stone spelen drie inhalige oude vrijgezellen die in hetzelfde huis wonen. Hoewel ze in de loop der jaren een fortuin hebben vergaard, zijn het ook egoïstische klootzakken. Een van hen komt op het idee om wat onroerend goed te schenken om een goede naam op te bouwen (zo'n beetje als Carnegie), maar het blijkt dat het onroerend goed dat ze willen weggeven eigenlijk van O'Brien is. En omdat ze een wees is, melden ze zich als haar voogden, zodat ze haar onroerend goed kunnen weggeven en eruitzien als grote filantropen. Er is ook een maf subplot met elfjes, onder leiding van de geweldige acteur Henry Davenport. En aangezien O'Brien Iers is (wat blijkt uit haar buitensporige accent), vormen zij en de gewone mensen een groot deel van de plot. Eerlijk gezegd had ik een bloedhekel aan dit deel van de film en wilde ik dat ze het gewoon helemaal hadden laten vallen. In plaats daarvan had het verhaal net zo goed kunnen gaan over die lieve Margaret die het hart van die gemene oude mannen deed smelten <0xE2><0x80><0x93> dat zou hebben gewerkt. Maar... de 'gewone mensen'?!? Jemig! Over het geheel genomen doen de acteurs hun uiterste best, maar de mafheid van de plot en de dodelijke ernst waarmee ze hun best doen, doen me ineenkrimpen. Het viel me op dat veel mensen deze film goed vonden <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ik gewoon een oude mopperpot ben! Ik vond de film verschrikkelijk moeilijk om naar te kijken.