Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik denk dat je deze film de film van de misplaatste woede kunt noemen.<br />De personages van Joe en Bob waren relikwieën van de generatie van de Tweede Wereldoorlog, die niet goed begrepen dat hun kinderen zich tegen de oorlog verzetten, drugs gebruikten en naar rock-'n-roll luisterden. Maar ik denk dat hun echte woede voortkwam uit het feit dat Amerika zijn lange achteruitgang begon te beginnen vanaf de hoogten die de oorlog haar had laten zien.<br />'Joe' zelf is een goedkope Archie Bunker die tekeergaat over alle dingen die hem kwaad hebben gemaakt, een leven van stille wanhoop leidt, tot hij een team vormt met Compton, een man die zich wil wreken op de hippies die zijn dochter hebben geruïneerd. Eerlijk gezegd ziet het grootste deel van de film er belachelijk uit, de personages zijn erger dan ééndimensionaal, ze zijn lachwekkend.