Wat is het sentiment van de recensie?

Blake Edwards heeft heel erg zijn best gedaan om Julie Andrews in deze film te veranderen. Hij probeerde haar sexy te maken zonder te beseffen dat ze dat al was. Ik denk dat ze allebei nog steeds een beetje nijdig waren dat Julie niet was uitgekozen om haar Broadway-succes _Camelot_ te filmen en dat ze niet sexy genoeg was. Helaas hebben ze dit voertuig gekozen om te proberen dit geloof te sussen. Het wordt bijna grappig als je ziet dat Rock Hudson, van wie we nu allemaal weten dat hij homo is, Julie elke 2 minuten kust in deze film. Het lijkt er nu op dat ze niet alleen probeerden je te laten geloven dat Julie een femme fatale was, maar dat Rock hetero was. Helaas is er absoluut geen chemie tussen hen, en de eindeloze kusscènes beginnen één van hen uit te schakelen. De andere fout die ze met deze film maakten, was dat ze niet wisten wat voor film ze maakten. Het zijn bijna drie afzonderlijke films. Er is het drama van Julie als de Duitse spionne die probeert militaire geheimen van Rock los te krijgen. Er is een film over de oorlog in de lucht met veel opnamen van oude vliegtuigen uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog, en er zijn die stomme pogingen tot humor waarvan Blake Edwards schijnt te denken dat hij die in al zijn films moet verwerken, of dat nu gepast is of niet. In dit geval was dat niet zo. De enige echt opbeurende eigenschappen in deze film zijn het kijken naar de altijd beeldschone Dame Julie en haar horen zingen met die kristalheldere, klokkende sopraan. Natuurlijk, als je van haar houdt, zie je de zwakheden van deze film door haar toedoen over het hoofd. Naderhand kun je jezelf altijd voorhouden dat het heel wat beter was dan naar STAR kijken!