Is deze recensie positief of negatief?

Waar zou Hollywood zijn geweest zonder Fredric March als Robert Browning of Dennis Price als Lord Byron, beroemde minnaars in hun tijd? Zelfs een acteur die normaal gesproken zo bekrompen was als Michael Redgrave bracht ooit wat humeurige charme in een vertolking van W.B. Yeats. Het leven van een schrijver is een eindeloze bron van inspiratie.<br />Maar van alle dichters was Dylan Thomas, de uitbundige, vrijgevochten Welshman die een paar biertjes dronk (en zich op zijn negenendertigste in New York dooddronk), degene die het dichtst bij de filmindustrie stond. Tijdens de Tweede Wereldoorlog produceerde hij scripts voor Britse propagandadocumentaires. Hij heeft zelfs het scenario geschreven van een geestig melodrama, getiteld The Three Weird Sisters, waarin drie oude vrijsters in een dorp in Wales de moord op hun rijke halfbroer beramen. Dat alles is nu vergeven.<br />In The Edge of Love van John Maybury wordt Thomas gespeeld door de acteur uit Wales, Matthew Rhys. Het is geen volledige biopic. De film beslaat vier jaar van het leven van de dichter tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen hij samenwoonde met twee vrouwen: zijn vrouw Caitlin (Sienna Miller) en een voormalige minnares, Vera Phillips (Keira Knightley), die hij tijdens de oorlog toevallig weer tegen het lijf liep. Het lijkt erop dat hij van hen allebei hield. De relatie van deze buitengewone vrouwen <0xE2><0x80><0x93> met Thomas en met elkaar <0xE2><0x80><0x93> vormt de kern van de fascinerende film van Maybury.<br />Hoe hij tot stand is gekomen is een verhaal dat bijna net zo opmerkelijk is als dat van de geliefden zelf. Rebekah Gilbertson, de producer van de film, is de kleindochter van Vera Phillips en William Killick. William, een oorlogsheld (in de film gespeeld door Cillian Murphy) trouwde met Vera toen ze nog verliefd was op de dichter. Gilbertson werd geïnspireerd om de film te maken toen ze een boek ontdekte over haar grootouders, Dylan Thomas: A Farm, Two Mansions and Bungalow, van David Thomas, waarin hun verstrengelde levens werden beschreven. Sharman Macdonald, die het script heeft geschreven, is de moeder van Knightley. De rol vereist dat Knightley zingt, en haar moeder heeft speciaal voor haar liedjes ingevoegd. Geen enkele film met zulke gelukkige familieconnecties verdient het om niet te slagen.<br />We beginnen in Londen tijdens de Blitz. Er vallen bommen, sirenes loeien en Phillips zingt voor beschutting biedende mensenmassa's in een ondergronds metrostation. In een pub leert ze Thomas toevallig kennen en ontdekt ze na al die jaren dat hij een vrouw en kind heeft. Phillips en Caitlin vormen een vriendschap die niet gehinderd wordt door jaloezie of rancune en al snel delen ze bedden en badkuipen, luisteren naar Thomas' gedichten, wisselen intieme geheimen uit en roken zich suf, zoals iedereen in oorlogstijd. Caitlin blijkt meer ervaring te hebben met de wereld ('Mijn eerste was Augustus John, hij verleidde me toen ik 15 was'). Maar het zijn de verfijnde en gevoelvolle Phillips die Thomas' diepste reacties opwekken en uiteindelijk bezwijken voor zijn charmes. Ondertussen is ze met tegenzin getrouwd met Killick, die haar in de metro heeft gezien en onmiddellijk gefascineerd was door haar schoonheid (zo niet door haar gezang).<br />Het is een intense en vreemd mooie film, hoewel Thomas zelf misschien wel het minst indrukwekkende personage is. Hij is het best bekend van _Under Milk Wood_, zijn gedicht over een dag in het leven van het mythische Welshe dorp Llareggub, waarvan de achterstevoren gespelde naam niet iets was waar beleefde leraren aandacht aan besteedden. Ik heb ooit een cd van Richard Burton gehad die het gedicht voorlas (hij verscheen in 1971 in een film over _Under Milk Wood_ ), en ik ben de romige, verleidelijke klank van zijn stem nooit vergeten. Het legendarische charisma, het magnetisme van de man, is iets wat ik miste in Rhys' optreden. Thomas komt over als een merkwaardig bleke, zelfs secundaire figuur vergeleken met de vrouwen in zijn leven. In zijn vorige film, Love Is the Devil, onderzocht Maybury het turbulente leven van de schilder Francis Bacon en zijn sadomasochistische relatie met zijn minnaar en model, George Dyer. The Edge of Love lijkt me een rijkere en bevredigendere film. Als je wilt weten wat voor inzichten hij biedt in de bronnen van Thomas' creatieve inspiratie, moet ik zeggen: Llareggub. Maar als inzicht in zijn egoïsme, zijn smeulende stemmingen en zijn algehele onverschilligheid ten opzichte van de gevoelens van anderen, is de film heerlijk triest en onthullend.<br />Thomas had een goede oorlog, hij dronk en schreef terwijl andere mannen (onder wie Killick) getraumatiseerd raakten door de verschrikkingen van de strijd. In een scène tegen het eind is Thomas aan het drinken. Het gedrag van Murphy tegenover zijn vrienden lijkt onvergeeflijk harteloos. Maar dit is per slot van rekening niet Thomas' film. Murphy geeft ons een magnifieke studie van tot ondergang gedoemde hartstocht en de emotionele slijtage van de oorlog. Miller is charmant en pathetisch als de echtgenote. En Knightley ziet er bijna te verfijnd en verfijnd uit om echt te zijn (zoals ze in Pride and Prejudice deed). Maar dit is waarschijnlijk haar beste optreden. En in elk opzicht is de film haar waardig.