Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Vrijwillig, van de ene scène naar de andere, van het ene verhaal naar het andere, net als wanneer je loopt, van een schaduwrijk pad naar een open plek, als de wind in de bladeren, van een boom naar een andere, hoeveel verschillende geluiden? Net als wanneer je reist, mensen elkaar ontmoeten en hun verhalen vertellen en dan voor altijd uit elkaar gaan, wie weet? En net als wanneer je door deze plaatsen loopt vol verloren verwachtingen uit een andere tijd, beneemt de menselijke 'dikte' van de wereld je de adem.<br />Ik heb deze film gezien met vrienden van me, ze vonden hem niet allemaal leuk, misschien waren ze te gewend aan scenario's en kant-en-klare verhalen, ik weet het niet. Dus deze film is voor de dwazen die graag naar de zon kijken die op de zee sprankelt, die zonder haast door de heuvels of door de kleine dorpjes lopen, die luisteren naar het groeiende gras dat de verhalen vertelt van degenen onder hen, twee meter onder hen, in de warme zomerwind.