Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Crossfire blijft een van de beste Hollywood-boodschappenfilmpjes omdat hij, in tegenstelling tot de met bewonderenswaardige bedoelingen gemaakte Gentleman's Agreement, die hij een paar maanden eerder in de bioscopen bracht, ervoor kiest zijn boodschap via de vorm van een uitstekende thriller noir te versturen in plaats van een verontwaardigde ster die voortdurend zegt: 'Dat komt omdat ik joods ben, hè?' Het is veel gemakkelijker om de boodschap over te brengen dat haat net een geladen geweer is wanneer de dode lichamen feitelijk zijn in plaats van metaforisch. Enigszins beschamend vermeldt het korte fragment op de dvd van Warners niet dat de schrijver Richard Brooks de film verloochende vanwege de overgang van een homofobe moord naar een antisemitische, maar het is interessant om op te merken dat, hoewel het slachtoffer in de eerste plaats wordt vermoord omdat hij joods is, er nog iets is.' Het lijdt weinig twijfel dat de rol van Sam Levene in feite ook homoseksueel is en geen geaffecteerde karikatuur, maar in zijn scènes met de verwarde soldaat van George Cooper spelen twee verloren zielen beslist een rol. Het is niet echt een raadsel wie de moordenaar is: hoewel de moord in klassieke noir-schaduwen wordt gepleegd, is de lichaamstaal van de moordenaar onmiddellijk herkenbaar, maar ja, in de film komen de personages voor het eind van de film tot dezelfde conclusie: de spanning komt voort uit het bewijzen van die conclusie en het redden van de zondebok.<br />' Het is een element van Ealing Films voor de groep soldaten die samenwerken om hun maatje uit een net te halen (je zou dat aspect bijna kunnen zien als een blauwdruk voor Hué en Cry), maar de sfeer is puur RKO-noir. De film, die in één lange, smoorhete nacht is opgenomen, heeft een geweldige uitstraling, met diepe, donkere zwarten en schaduwen die zowel uit zuinigheid als stijl voortkomen (het bespaart op de belichting en geeft regisseur Edward Dmytryk meer tijd om met de acteurs te werken) en de uitstekende cast maakt het beste van het mooie script: een ontspannen maar rustige, charismatische Robert Mitchum, de Maigret-achtige detective van Robert Young, Gloria Grahame' De film is gebaseerd op de roman _Stramp_, met de altijd en eeuwig enge Paul Kelly als haar dwangmatige leugenaarsaanbidder, een man die verhalen uitprobeert zoals andere mensen banden uitproberen. Maar de blijvende indruk is die van Robert Ryans uitstekende optreden als een man die wel wat goeds kon gebruiken, terwijl hij zijn best doet om de ten onrechte beschuldigde man helemaal tot aan de dodencel te helpen. Een grote verrassing in 1946 was dat Dmytryk en producent Adrian Scott als beloning werden ondervraagd door het HUAC, dat zelf een aanzienlijke neiging had om het op Joden te gemunt.