Wat is het sentiment van de recensie?

De muzikale bio's zijn allemaal van hetzelfde laken een pak. Hoopvolle worstelingen, succes en uiteindelijk de overwinning op het meisje, maar deze bio <0xE2><0x80><0x93> een leven met een Ierse tenor, Chauncey Olcott/Jack Chancellor <0xE2><0x80><0x93> heeft meer in de aanbieding dan de gebruikelijke attributen. Hij is charmant en oprecht en wordt door alle betrokkenen prachtig gespeeld. Dennis Morgan doet het prima in de hoofdrol, net als Arlene Dahl als zijn geliefde. De bijrol van Andrea King als Lillian Russell is veel beter dan de bio van Alice Faye in de film die aan haar carrière is gewijd. William Frawley is ontroerend als de oudere tenor, William Scanlon, en Sara Allgood is prachtig als Olcotts moeder. Er zijn meer dan 25 liedjes (een ware schatkist): Come Down My Evening Star; My Nellie's Blue Eyes; You Tell Me Your Dream; Wait Till The Sun Shines, Nellie; Will You Love Me In December?; By The Light Of The Silvery Moon; Minstrel Days; Polly Wolly Doodle; The Natchez and the Robert E. Lee; Miss Lindy Lou; If I'm Dreaming; Wee Rose of Killarney; Shake Hands; One Little Girl; A Little Bit of Heaven; Mary; Sweet Innescarren; Tiddely Um; When Irish Eyes Are Smiling; Mother Machree; The Kerey Fair; Room In My Heart; My Wild Irish Rose. <br /><0x3E> Hoewel de film maar één Oscar-nominatie kreeg <0xE2><0x80><0x93> voor Scoring <0xE2><0x80><0x93> en terecht, verdiende hij ook knikjes voor Art Direction en Costume Design <0xE2><0x80><0x93> weelderig en prachtig in technicolor.<br /><0x3E> De reden waarom dit niet op video is gezet, kan te maken hebben met de grote hoeveelheid tijd die in de Minstreel Show wordt doorgebracht <0xE2><0x80><0x93> minstens een kwart van de film <0xE2><0x80><0x93> met veel materiaal dat politiek gezien heel relevant is voor het huidige publiek. Maar historisch gezien klopt het.<br /><0x3E> Dit is een echte edelsteen en de moeite waard om te zoeken. Hij geeft je een warme gloed.