Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In antwoord op 'Staat van Verwarring': De verwondingen van de honden schijnen nogal plotseling te verdwijnen, maar dat kan alleen maar een fout in de continuïteit zijn geweest. Maar wat de kinderen betreft die proberen een vliegtuig te bouwen van oud ijzer, dat is gewoon een kwestie van verbeelding. Dit zijn twee heel jonge kinderen met een bijzonder levendige verbeelding en ze moeten op die verbeelding vertrouwen om te voorkomen dat ze worden blootgesteld aan de realiteit van het niveau van mishandeling dat hun stiefvader hun thuis aandoet. Wat de stiefvader betreft, het is heel interessant dat de directeur ervoor koos zijn gezicht niet te laten zien. Dat maakt hem nog monsterlijker. Als je zijn gezicht laat zien, wordt die figuur een persoon en niet alleen maar dit'monster' dat de jeugd van deze twee onschuldige kinderen terroriseert. Door alleen de gevolgen van zijn misbruik te laten zien en de scènes niet op het misbruik zelf te richten, worden de kinderen het hoofdonderwerp van de film. Deze film heeft geen losse eindjes, maar verloopt precies zoals het verhaal van een vader voor zijn kinderen zou verlopen. Er zitten mooie passages in. Dit is een mooie Amerikaanse klassieker.