Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In Sri Lanka, een door religie en taal verdeeld land, heeft de burgeroorlog tussen de pro-Sinhalese regering en de Liberation Tigers van Tamil Eelam (LTTE), een separatistische organisatie, sinds 1983 naar schatting 68.000 levens geëist. Volgens mensenrechtenorganisaties zijn er als gevolg van de oorlog meer dan een miljoen mensen ontheemd geraakt, dakloos geworden of in kampen terechtgekomen. De impact op kinderen en gezinnen die bij het conflict zijn betrokken, wordt op gevoelige wijze gedramatiseerd door de gevierde Tamil regisseur Mani Ratnam in zijn film A Peck on the Cheek uit 2002, die verscheidene prijzen heeft gewonnen bij de National Film Awards in India. Terwijl de burgeroorlog slechts de achtergrond vormt voor het verhaal van een jong meisje' De ontdekkingsreis van Ratnam maakt de menselijke kosten van de oorlog heel duidelijk en Ratnam geeft de oorlog een universele context, waarbij hij met de vinger wijst naar de wereldwijde wapensmokkelaars als de bron van alle kwaad.<br />De film, in Zuid-India prachtig gefotografeerd door cinematografie Ravi K Chandran in een setting die het landschap van Sri Lanka weerspiegelt, vertelt een ontroerend verhaal over een geadopteerd meisje van negen dat op zoek gaat naar haar echte moeder, midden in de strijd op Sri Lanka. Met veel gevoel en expressie gespeeld door P.S. Keerthana in een gedenkwaardige voorstelling, wordt Amudha opgevoed door een liefhebbend middenklassegezin met twee jongere broers, haar biologische ouders Shyama (Nandita Das) en Dileepan (J.D. Chakravarthi) waren gedwongen te vluchten toen de gevechten uitbraken en lieten haar achter in een kamp van het Rode Kruis. In een liefdevolle flashback zien we Amudha's adoptieouders voor ons, vader Thiru (Madhavan) een vooraanstaand Tamil-schrijver, en moeder Indra (Simran) een tv-persoonlijkheid, met elkaar trouwen om hun adoptie van het meisje met de donkere huid te vergemakkelijken.<br />De jonge Amudha heeft geen idee dat ze geadopteerd is, tot het haar op haar negende verjaardag opeens te binnen schiet, volgens de eerdere afspraak van de ouders. Terwijl ze aan het spelen is, vertelt Thiru haar op bijna zakelijke toon dat 'je niet onze dochter bent', en de reactie is voorspelbaar. Vertwijfeld vraagt ze wie haar vader was, wat haar moeder was. Amudha loopt een paar keer weg, tot haar ouders ermee instemmen naar Sri Lanka te gaan om haar te helpen haar echte moeder te vinden, die nu voor de Tamil-vluchtelingen vecht. De familie wordt in de realiteit van de burgeroorlog ondergedompeld, wat leidt tot een paar traumatische momenten en moeilijke beslissingen, die voornamelijk vaardig door Ratnam worden behandeld, hoewel een scène waarin de familie in een kruisvuur terechtkomt, amateuristisch aandoet.<br />Een _Peck on the Cheek_ is natuurlijk een film in Bollywood-stijl, en dat betekent massa's muziek en melodrama. Het melodrama zat niet in de weg vanwege de sterke optredens van de hoofdrolspelers, maar ik vond de muzikale dramatisering van songs van A.R. Rahman in tegenspraak met de sfeer van de film, met hun gelikte productietechnieken en snelle muziekvideomontage. Maar de meeslepende aard van het verhaal en de eerlijkheid waarmee het wordt verteld, overstijgen de beperkingen van de film. De Tamil cinema is door velen bekritiseerd, zelfs binnen het land, omdat hij te clichématig en commercieel is, maar _A Peck on the Cheek_ is zowel een amusementsfilm als een film die ernstige kwesties aan de orde stelt. Dat hij met succes de grens tussen kunst en handel overschrijdt, is geen afwijzing maar een eerbetoon.