Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De vrede en schoonheid van Koyaanisqatsi waren een krachtige bevestiging van de natuurlijke wereld. In Naqoyqatsi worden we belaagd door beelden van het synthetische, het competitieve, het gewelddadige en het digitale <0xE2><0x80><0x93> de destructieve constructies van onze cultuur.<br />Sommige vrijheden worden genomen met de beelden, met posterisatie, verontrustende beelden en veel slow motion. De verbanden tussen de scènes zijn ondoorgrondelijk, als die er al zijn. Naqoyqatsi wordt gedefinieerd aan het eind van de film, een gemiste kans om de beelden in hun context te plaatsen.<br />De film is moeilijk om te zien, de kwaliteit van de archiefbeelden is onevenwichtig, en de meest opbeurende eigenschappen zijn het thema en de hypnotiserende score van Philip Glass.