Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als liefhebber van oude films had ik veel gehoord over de controversiële film _CALIGULA_, die door sommigen werd beschouwd als een van de meest realistische epische films en door anderen als een van de walgelijkste pornofilms. Ik besloot hem in zijn geheel te bekijken om hem zelf te evalueren, in de hoop iets positiefs te vinden dat recht zou doen aan de vele beschuldigingen aan het adres van de film. Op een herfstavond ging ik in mijn stoel zitten en begon te kijken. Het eerste citaat uit het Nieuwe Testament schokte me een beetje en veroorzaakte de eerste controverse in mij... waarom zou je een zin uit het evangelie van Marcus in de film over het heidense Rome opnemen? Maar de pastorale scène in het voorspel met een jong, halfnaakt stel (Caligula en Drusilla) dat hopeloos door de weilanden rent, kwam me nogal sentimenteel voor. De muziek die gedenkwaardig klonk terwijl de aftiteling werd getoond, prikkelde me ook in positieve zin. Toch kwamen er al snel negatieve gevoelens bij me op, vooral na de dood van Tiberius. De wreedheid leek heel intens en de seksualiteit werd overdreven. Maar in het midden was het niet zo afschuwelijk. In de tweede helft van de film had ik het gevoel dat ik geen historisch epos zag, maar een buitengewoon walgelijke pornofilm. Uiteindelijk zei ik tegen mezelf: 'Dit is een van die films waar je echt een hekel aan kunt hebben...' Ik ben me ervan bewust dat een film controversieel kan zijn, maar ik had nooit verwacht dat CALIGULA zo ver zou gaan in het elimineren van alle grenzen van de smaak. Ik haat deze film om vele redenen, maar vooral één.<br />CALIGULA dient niet het doel van een oud epos (dat het beweert te zijn), maar Bob Guccione, de regisseur en oprichter van het pornografische tijdschrift Penthouse, streeft ernaar filmkunst met porno te combineren. Dat is, denk ik, de ernstigste kwestie waarvan de film beschuldigd kan worden. Film is een kunst die geregeerd moet worden door smaak, door een boodschap, door een gevoel van epische grandeur, terwijl deze film alle grenzen van goede smaak overschrijdt. Caligula toont de meest beestachtige kant van de mens op de meest verdorven, decadente manier. Sommige scènes zijn zo walgelijk dat ik niet geloof dat er mensen zijn wier psyche er niet door beïnvloed zal worden. Sommigen zeggen dat het Rome onder Caligula zo wreed was. Ja, dat is waar. Corruptie bloeide in die tijd, diverse seksuele afwijkingen waren te verkiezen boven Romeinse burgers. Toch geloof ik niet dat het juist is om je zo strikt te richten op deze afwijkingen en er de nadruk op te leggen van een oud epos. Ik geloof dat het eerder bewijst dat de bizarre psyche van de producenten en hun vreemde neigingen...<br />Grote historische fouten: Het scenario van Gore Vidal is berucht om zijn onnauwkeurigheid. Het valt bijvoorbeeld op dat Proculus (Donato Placido) een historische Romeinse senator is. Maar in de film wordt hij neergezet als een eenvoudige soldaat die door Caligula op zijn meest decadente manier wordt gemarteld en verkracht. Bovendien is Livia niet door Caesar verkracht toen ze met Proculus trouwde. Waarom zou je de verhalen van historische personages veranderen in verhalen vol ongelooflijke vulgariteit en geweld? Een ander voorbeeld van historische travestie is de figuur van Caesonia, geportretteerd door Helen Mirren. Zij wordt afgebeeld als Caligula's vrouw, samen met Drusilla, zijn zuster. Caligula trouwde zelfs lang na de dood van zijn zuster met Caesonia. Het seksueel misbruik van zijn nieuwe vrouw in de tempel is een hilarische scène zonder historische basis. Ik had ook een hekel aan het moment met de moordmachine <0xE2><0x80><0x93> een zuivere verbeelding van de regisseur, die niets met historische feiten te maken heeft.<br />Technisch gezien is de film niets bijzonders. De cinematografie kan niet prat gaan op een uitzonderlijke kwaliteit, en de decors samen met de kostuums zijn ook niet bijzonder. Maar het enige sterke punt van de film zijn de uitvoeringen, vooral die van Malcolm McDowall als Caligula. Hij levert in de hoofdrol een perfecte prestatie door de waanzin en wreedheid van de keizer te vertolken. McDowall verhoogt de waarde van de film. Als alles je in Caligula dwarszit, kun je in elk geval zijn optreden bewonderen. Ik zag ook Helen Mirren voor me als Caesonia en Teresa Ann Savoy als Drusilla (maar de film is gebaseerd op een roddel van Suetonius dat Caligula het met zijn zus deed). Sir John Gielgud als Nerva en Peter O'Toole als de oude Tiberius zijn ook gedenkwaardig. O'Toole speelt zijn beste rol in de Capri Grotto-scène, waarin hij de decadentie en de uitlaatgassen van de oude keizer uitbeeldt. Ja, ik geef toe dat ALLES aan CALIGULA wat mij betreft goed is. Daarom geef ik de film geen 1/10.<br />LAATST ONDERZOEK: De historische onnauwkeurigheid van de film gaat ook gepaard met slechte continuïteit. Laten we het begin eens analyseren: Caligula komt naar Capri Grotto, waar hij de verschrikkelijke geneugten van de oude Tiberius ziet. En dan, na ongeveer 15 minuten, verplaatst de actie zich naar Rome, waar een zwarte vogel bij het bed van Drusilla en Caligula een slecht voorteken is. En onmiddellijk zijn de personages weer op Capri, waar Nerva (John Gielgud) sterft...?<br />Al met al raad ik niemand CALIGULA aan. Als je het verhaal wilt weten, lees dan Robert Graves' schitterende roman I, CLAUDIUS en CLAUDIUS THE GOD, of kijk naar de miniserie van Herbert Wise met het schitterende optreden van Derek Jacobi. CALIGULA is een ziekelijke film, waarvan de ernstigste misdaad de vernietiging van de kunst is. Het is voor het grootste deel een pornofilm die je nooit een epos zou moeten noemen. Er zijn films die echt artistiek zijn en die de smaak van de mensen voor schoonheid aanscherpen,<br />Er zijn films die echt artistiek zijn en die de smaak van de mensen voor schoonheid aanscherpen,<br />Er zijn films die een middelmatig vermaak zijn; en toch hebben ze iets te bieden.<br />Er zijn films die extreem geweld tonen; en toch dragen ze een bepaalde moraal in zich.<br />Er zijn echter ook films die ziekte en decadentie tonen ter wille van de mensen, en die daardoor de geest van de mensen aantasten.<br />Helaas behoort Caligula tot de laatste groep.