Wat is het sentiment van de recensie?

Het goede nieuws: de regisseur is naar verluidt toegewijd aan de zaak van Amnesty International en wil graag een duidelijke boodschap uitdragen over de vrijheid van meningsuiting en het kwaad van onderdrukking. De plot is duidelijk origineel en de acteurs zijn twee van mijn absolute favorieten. Het niet-zo-goede nieuws: 'origineel' is niet voor iedereen het toverwoord bij een bezoek aan de bioscoop of een videotheek. Ook hebben bekende critici als de heren Maltin en Roger Ebert de film afgedaan als een oprecht mislukte poging om een toneelstuk van het toneel in de bioscoop te krijgen. Als ik het me goed herinner, is de titel ontleend aan het sprookje dat Stowes personage heeft geschreven en dat haar tot een mogelijk subversief en verdacht persoon heeft gemaakt op de fictieve plek waar het verhaal zich afspeelt. Haar dromen zijn gevaarlijk voor de regering, die hier wordt vertegenwoordigd door Rickman als de intense, manipulatieve ondervrager. Aangezien die twee mensen praktisch de enigen zijn die in de film optreden, staat de regisseur een echte uitdaging te wachten om de aandacht van de kijker vast te houden. Uiteindelijk vond ik de hele film fascinerend. Niet vlekkeloos en zeker niet voor iedereen, maar wel bevredigend. Het is bij lange na geen meesterwerk zoals 'Een korte film over moord' van Kieslowski of zo'n verklarende film als 'Dode man die rondloopt'. Maar als je van die films of politieke thrillers van Costa-Gavras houdt, kun je deze film misschien ook wel waarderen. Verwacht alleen geen al te uitgebreide preken of oogverblindende actiescènes.