Wat is het sentiment van de recensie?

Hoe belangrijk is de regisseur eigenlijk? In deze film, die is gemaakt in de politiek tumultueuze tijd aan het eind van de jaren zestig, toen maatschappelijke vraagstukken de belangrijkste conflicten waren, wordt die vraag gesteld door een film te maken die de camera afwendt van de actie en alleen smeekt om de regisseur, William Greaves, te laten zien. Het is een belangrijk werk, want het toont zoals geen enkele andere film de problemen bij het afschermen, organiseren en plaatsen van de scène; het onthult de rol van de crew, iets wat de meeste regisseurs maar al te graag volledig zouden willen laten verdwijnen en waarvan de onzichtbaarheid essentieel is voor het opschorten van ongeloof; en het laat ook de rol van de voorstelling en het script in aanmerking komen en hoe die bij elkaar passen/niet bij elkaar passen' De werkelijkheid en wat dat te zeggen heeft over hoe de regisseur uiteindelijk de werkelijkheid beïnvloedt (als hij die al beïnvloedt).<br />De documentaire, of pseudo-documentaire, of fictieve vertelling (wat je maar wilt, via je interpretatie van de thema's) heeft zijn brein in de overontwikkelde, over-intellectuele ploeg, zijn ingewanden in de verloren artiesten die worstelen om de vage en dubbelzinnige aanwijzingen te begrijpen, en zijn hart in de regisseur, die deel uitmaakt van het verlangen om te portretteren, te representeren, uit te drukken zonder enig idee hoe dat allemaal moet of waarom hij het wil doen. Het is een film die opzettelijk banaliteiten herhaalt om te zien of ze meer kunnen worden dan banaliteiten. Het is een film die soms meerdere shots tegelijk laat zien, gewoon om de montage aan het publiek over te laten en ook om te laten zien hoe verontrustend verschillende shots het perspectief veranderen.<br />Het is een belangrijk werk, en iets wat iedereen die geïnteresseerd is in de filmindustrie en het proces van filmmaken zou moeten zien en begrijpen. Het heeft, zoals veel experimentele films, niet echt een aantrekkingskracht op het grote publiek <0xE2><0x80><0x93> het is niet voor hen. Het is voor de filmindustrie, en het is voor de jaren zestig, met de vraag wat je moet doen met een medium dat zich voor groepsdoeleinden leent voor een enkele'stem' en 'auteur'.