Wat is het sentiment van de recensie?

Ja, 'Who's That Girl' heeft het voordeel dat het een van Madonna's meest geflopte films is, maar eigenlijk vond ik deze film leuker dan 'Desperately Seeking Susan'. In 'Susan' is Madonna's personage gedegradeerd tot tweede viool naast Rosanna Arquette en heeft ze niet veel om mee te werken. Met alle respect voor Rosanna, maar in WTG speelt Madonna dit maffe, buitensporige personage, alleen in de stijl van de jaren tachtig. Hoewel het vandaag de dag misschien 'afgezaagd' lijkt, is dit in feite een van Madonna's beste en een van haar meest onderschatte films.<br />Madonna speelt Nikki Finn, een ex-gevangene die naar de gevangenis wordt gestuurd voor een misdaad die ze niet heeft begaan. Ze wordt na vier jaar goed gedrag vrijgelaten. Griffin Dunne, die ook een zeer onderschat acteur is, speelt Louden Trott, een advocaat die de onaangename taak heeft haar uit de gevangenis op te halen om haar naar het busstation te brengen. Als die twee bij elkaar komen, vindt natuurlijk de waanzin plaats. Sir John Mills heeft een kleine rol als de rijke zakenman die een enorm herenhuis midden in Manhattan heeft met een regenwoud (????) op zijn dak.<br />Deze film parodieert alles. Rijke mensen, de louche figuren die in Harlem wonen en Loudens Rolls-Royce totaal vernielen, de homoseksuele agenten die Madonna en Dunne door de stad volgen, en Dunne's huis. 's verwaande verloofde Wendy Worthington, die naar verluidt met elke taxichauffeur in New York City naar bed is geweest (gespeeld door Haviland Morris, die Jakes vriendin Caroline was in Sixteen Candles). Hilarisch! Plus dat Dunne ook de leiding heeft over een zeldzame luipaardsoort die doet denken aan 'Bringing Up Baby'. Plus dat Madonna in die tijd een geweldige platinablonde uitstraling had en dat de film een geweldige soundtrack heeft. Als je dat allemaal bij elkaar optelt, heb je de mafheid van WTG.<br />Madonna is de koningin van het uitgestreken acteerwerk. Er zijn momenten in de film dat ze een volkomen rechte zin uitspreekt en tot ieders verbazing blijkt het nog grappig te zijn ook! Zo moet een deel van de beste komedie gespeeld worden: rechttoe rechtaan. Madonna had meer komedie moeten spelen, en het was jammer dat ze dat niet deed. Later werd ze veel controversieler en kreeg ze meer van die duistere, seksueel geladen rollen in de beruchte films 'Body of Evidence' en 'Dangerous Game'.<br />Sommige mensen zeggen dat Madonna niet kan acteren, en dat is prima, mensen hebben recht op hun mening, maar ik geloof dat het echte probleem is dat mensen het verschil niet zien tussen Madonna die een personage speelt in een film, in plaats daarvan zien ze nog steeds alleen Madonna, en dat is de voornaamste reden waarom ze meer respect krijgt voor haar muziek dan voor haar films. Het is nog steeds een grappige, krankzinnige komedie uit de jaren tachtig. Niet voor iedereen, denk ik.' Ik weet zeker dat sommigen van jullie het niet leuk zullen vinden, dus ik zou het vooral aanbevelen voor fans van Madonna, maar je weet maar nooit, misschien vinden jullie het wel leuk!<br />Interessante aantekening: een van Madonna's vrienden uit haar New Yorkse clubtijd in het begin van de jaren tachtig, Coati Mundi, die Raoul speelt, was lid van de bands Kid Creole en The Coconuts and Savannah Band.