Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De bovengenoemde regel vat het vrij goed samen. De beste eigenschappen van de strips zijn visuele grappen en woordgrappen (de laatste zijn bijna onmogelijk te vertalen, en daarom zijn de strips in hun oorspronkelijke taal op hun best).<br />Beide zijn vrij moeilijk in film vast te leggen, en daarom zullen ze nooit zo goed zijn als de strips. Films zijn gewoon een ander medium dan strips. Met dat in gedachten doet deze film het verrassend goed bij het vastleggen van de lol van de strip. Als je ziet dat de franse versie of je gebrek aan begrip voor de franse taal je beperkt tot de ondertitels, dan zijn de woordgrappen waarschijnlijk waardeloos.<br />De slapstick is ook oké; het is een heel eenvoudige vorm van humor, en niet echt grappig als je ouder bent dan twaalf, maar het vat de sfeer van de stripboeken goed samen. De andere visuele grappen zijn de redding voor het oudere publiek, omdat ze vaak heel grappig zijn.<br />Het acteren is totaal over de top, maar ook dat is helemaal niet irritant, aangezien het de sfeer van de stripboeken weergeeft. Alleen Depardieu en Clavier overdrijven niet echt, wat misschien de reden is dat sommige mensen denken dat ze hun rol niet leuk vonden (ik heb er niets van gemerkt). Aan de andere kant maken Jamel Debouze en vooral Claude Rich van overacting een kunstvorm. Het is eigenlijk wel leuk om te zien. Nogmaals, ik ben bang dat het lang niet zo leuk zou zijn als de stemmen een andere naam kregen.<br />Over het geheel genomen helemaal geen slechte film, veel beter dan de vorige. Het is geen klassieker en het onttroont _The Twelve Tasks of Asterix_ niet als mijn favoriete Asterix-film, maar het is de moeite van het bekijken waard.