Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Van de Koreaanse films die ik heb gezien, waren er maar drie die me echt zijn bijgebleven. De eerste is de uitmuntende horrorfilm A Tale of Two Sisters. De tweede en derde <0xE2><0x80><0x93> en nu ook de vierde <0xE2><0x80><0x93> zijn allemaal films van Park Chan Wook, namelijk Oldboy, Sympathy for Lady Vengeance, en nu Dorst.<br />Park doet me een beetje denken aan Quentin Tarantino met zijn oneerbiedigheid ten opzichte van de conventies. Al zijn films zijn schokkend, maar niet in een nodeloze zin. Het is eerder zo dat hij ons laat zien wat we niet verwachten te zien <0xE2><0x80><0x93> typisch situaties die radicaal ingaan tegen de moraal van de maatschappij, zoals incest of een wellustige, bloedzuigende, maar vrome priester. Hij is ook heel artistiek ingesteld wat betreft de cinematografie en zijn films behoren tot de mooiste die ik ooit heb gezien. Ik heb ze gezien.<br />Dat is het hele verhaal <0xE2><0x80><0x93> het gaat over die priester en de onderdrukte, gewetenloze vrouw voor wie hij valt <0xE2><0x80><0x93> en meer. Het is horror, drama en zelfs komedie, terwijl Park zijn publiek ontwapent met vele ongepaste maar toch grappige situaties. Als zodanig zou dit zijn beste werk tot nu toe kunnen zijn, aangezien zijn andere twee films die ik heb gezien niet de humor hadden die ze voor herhaling vatbaarder zou maken.