Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb _Fuckland_ lang geleden gezien. Ik loog als ik zou zeggen dat ik het me in detail herinner; wat ik me het levendigst herinner is de irritatie die het bij me opriep en het gevoel van totale verspilling van kostbare tijd en geld, niet alleen van mijn tijd en geld geïnvesteerd in het kijken naar de film, maar ook van die van de regisseur.<br />Naar verluidt is _Fuckland_ een criticus van Argentijnen, die ons (ik ben ook Argentijns) afschildert als kleine mensen die de eer opeisen voor en zelfs opscheppen over onbeduidende, belachelijke overwinningen en denken dat wij het beste zijn wat God (die ook Argentijn is) ooit heeft geschapen. Dat zal ik niet bestrijden. Het is waarschijnlijk een waarheid als een koe over een vrij groot deel van de bevolking (het deel dat ik veracht, trouwens). En zelfs als dat niet zo was, dan nog gaat het niet om wat ik zeg. De ergste zonde die 'Fuckland' beging, was het uiten van een dergelijke waarheid over zijn eigen regisseur.<br />De voortdurende indruk die ik kreeg, was dat de regisseur het te druk had met indruk op ons te maken omdat hij stiekem een camera naar de eilanden had gesmokkeld om zich druk te maken over het maken van een goede (of zelfs een middelmatige) film. Veel van de opnamen die met een verborgen camera zijn gemaakt, zijn zinloos. De regisseur kiest ervoor te pronken met een malle uitgave van oude oorlogsopnamen en zijn eigen opnamen. En er is helemaal geen plot. Bovendien presenteert deze film trots een Dogme-certificaat voor de openingstitels, om vervolgens zijn principes te schenden (bijvoorbeeld door de regisseur in de aftiteling op te nemen <0xE2><0x80><0x93> nog een teken van zijn trots?).<br />Ik vond de film beledigend, niet als Argentijn, maar als toeschouwer. Ik voelde me onderschat. 'Fuckland' is gewoon een van de slechtste films die ik ooit heb gezien.