Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In 1904 worden een rijke Amerikaanse vrouw en haar twee kinderen in Tanger ontvoerd door Berbers, moordlustige woestijnpiraten die de Marokkaanse regering verachten en daardoor 'de Amerikaanse pest' ontvoeren, wat de aandacht trekt van de Amerikaanse president Theodore Roosevelt. Een curieus historisch epos is niet zozeer een groots avontuur als wel een merkwaardige, enigszins uitputtende terugkeer naar de woestijn-sjeikfilms uit de jaren veertig van de twintigste eeuw (met hier en daar een stukje 'The King and I' ertussendoor). Sean Connery en Candice Bergen zouden de gesluierde, besnorde, bloeddorstige leider en zijn snibbige, hooghartige gevangene kunnen spelen in twee totaal verschillende films (geen van beide schijnt te weten hoe ver ze kunnen gaan met de kamp-elementen van hun personages en hun dialogen, en beide lijken zonder uitzondering geen goede richting te hebben). De verschillende (anonieme) moorden en onthoofdingen die zich voordoen, zijn willekeurig: we kennen geen van de slachtoffers en de grote actiescènes worden wazige, luidruchtige montages van met zand overgoten geweld te paard. De pluspunten: een veelbejubelde muziekplaat van Jerry Goldsmith (met een Oscar-nominatie, maar een loser vergeleken met John Williams' 'Jaws'), uitstekende locatie- en filmopnamen.