Is deze recensie positief of negatief?

Vele jaren lang probeerde Samuel Goldwin zijn vriend Jascha Heifetz naar het witte doek te halen. Op een avond toen Goldwyn en zijn vrouw Frances zaten te eten met Heifetz en zijn vrouw, de zwijgende filmster Florence Vidor, stelde Goldwyn voor dat Heifetz een filmster zou worden. Na enige overredingskracht stemde Heifetz toe, op voorwaarde dat zijn acteerprestaties tot een minimum beperkt zouden blijven. En de film, die oorspronkelijk de titel 'Muziekschool' droeg, was geboren.<br />Het verhaal zelf is nogal standaard: een straatjongen (Gene Reynolds, die het meest bekend is als de producer van 'M*A*S*H'), loopt van huis weg en komt terecht op een muziekschool die financieel in de problemen zit en geleid wordt door professor Lawson (Walter Brennan). In een poging om geld in te zamelen voor de school lopen de jongen en een paar andere kinderen Heifetz tegen het lijf in Carnegie Hall. Na veel gedoe verschijnt Heifetz uiteindelijk op het schoolconcert om de school te sponsoren.<br />Het verhaal is, hoewel voorspelbaar, verrassend goed geschreven, hoewel de film ook een aantal kleine blunders bevat, waarbij verschillende scènes aan elkaar zijn geknoopt. De meest opvallende daarvan is de jonge cellist die de orkestkamer uit wordt gestuurd om iets te doen en die een paar seconden later in het orkest wordt gezien.<br />Wat niet verrassend is, is hoe goed het acteerwerk is. Zoals in die tijd gebruikelijk was voor studio's, omringde de studio de onervaren ster met talent van naam en faam: Brennan, Joel McCrea, Andrea Leeds, Porter Hall, Marjorie Main (later beroemd geworden door haar rol in Ma and Pa Kettle), Arthur Hohl, Paul Harvey en een Who's Who van karakteracteurs. Actrice Diana Lynn en zangeres/actrice Kaye Connor maakten hun (onbevestigde) debuut in deze film, evenals de oude bekende Nelson Eddy als zanger en Gale Sherwood als Jacqueline Nash. Kinderacteurs Reynolds, Walter Tetley en Terry Kilburn spelen ook mee.<br />Goldwyn huurde het Peter Meremblum Symphony, een hoog aangeschreven jeugdorkest uit de Los Angeles Area, om in de film te spelen. De meeste kinderen in het orkest waren...' Veel van de kinderen in het orkest maakten carrière: Kaye Connor en Diana Lynn speelden allebei in het theater en in films, Richard Berres was producer en regisseur, Mitchell Lurie stichtte een bekend bedrijf in muziekartikelen, Elliott Rapaport werd een vooraanstaand cardioloog, Lewis Elias was bandleider, Thomas Facey dirigent van verschillende symfonieorkesten, Channing Robbins was een vooraanstaand docent aan de Julliard School, zijn zus Joyce Robbins was docent aan de SUNY Stonybrook School, en veel van de kinderen in het orkest probeerden een muzikale carrière op te bouwen met grote symfonieorkesten.<br />Hoewel Heifetz' acteerprestaties tot een minimum waren beperkt, was zijn salaris dat niet. Hij had 170.000 voor zeven weken. Toen sommige scènes op een later tijdstip opnieuw moesten worden opgenomen, kreeg hij nog eens 150.000 voor vier weken. Wat gelukkig niet tot een minimum werd beperkt, was zijn muzikale uitvoering. Componist Alfred Neumann (die ooit dirigent was van het Meremblum-orkest) deed de score. Heifetz speelt de 'Introductie en Rondo Capriccioso' van Camille Saint-Saens, zijn eigen arrangement van Manuel Ponce's 'Estrellita' (onder begeleiding van een on screen Teddy Saidenberg), Dinicu's duivels moeilijke 'Hora Staccato' (uit een opname van Vitaphone, met Emanuel Bay aan de piano), een fragment uit Tsjaikovski's 'Melody', een fragment voor viool solo uit Tsjaikovski's bekende 'Adante Cantabile'. van zijn opus 11 strijkkwartet (dat tijdens de aftiteling aan het begin van de film wordt gespeeld) en de laatste beweging van Felix Mendelssohn-Barthody's E-mineur vioolconcert. Tijdens al deze uitvoeringen zijn er veel close-ups van Heifetz' optreden, waaronder een paar zeer close-ups van zijn vingervlugheid en -buiging, iets wat van waarde zou kunnen zijn voor violisten die zijn techniek willen bestuderen.<br />Het orkest van Meremblum staat hier ook op het podium, met de aria's 'Caro Nome' van Verdi en 'Casta Diva' van Bellini (beiden met Sherwood in de hoofdrol), een arrangement van de ouverture van Rossini's 'Barber of Seville', een kort fragment uit Mozarts 'Eine Kleine Nachtmusik' en het eerder genoemde concert van Mendelssohn (met Heifetz). Op de achtergrond is Diana Lynn te horen, die een deel van Chopins Nocturne in B-mineur speelt, en een vijfjarige Mary Ruth die Chopins populaire 'Minute'-wals speelt.<br />Al met al is dit een uitstekende film. AMC heeft hem tot begin 1992 regelmatig uitgezonden. Ik heb hem de laatste jaren niet op de televisie gezien, maar er zijn gemakkelijk kopieën van te krijgen. Als je de kans krijgt, raad ik je ten zeerste aan de film te bekijken.