Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik hoorde dat er een ABC <0xE2><0x80><0x93> Australian Broadcasting Corporation <0xE2><0x80><0x93> miniserie zou komen, gebaseerd op het leven in het krijgsgevangenenkamp Changi... met als thema 'komedies', was ik uiterst sceptisch en enigszins kritisch.<br />Mijn vader had in de tweede wereldoorlog gediend. De barbaarsheid van de Japanners was zo groot, dat hij tot voor kort over de verschrikkingen in en rond Labuan (waar hij gestationeerd was) kon praten. Samen met mijn vader had ik het geluk gehad vele grote mannen te kennen (met een sterker karakter en geest dan ik ooit zal hebben), die onuitsprekelijke barbaarsheden hadden meegemaakt in handen van het Japanse keizerrijk en daar nooit helemaal van waren hersteld. De zwarte humor werkt griezelig goed (hoewel de flatulentiegrappen een beetje overdreven zijn), en hoewel een groot deel van de verschrikkingen is onderdrukt, komt de serie dicht in de buurt van de onverschrokken geest van de overlevenden die ondanks de remmende herinneringen toch in staat waren hun leven voort te zetten.<br />De 'flashback' De opzet van deze serie zal voor sommigen moeilijk te volgen zijn.<br />maar ik kan geen betere manier bedenken om voldoende recht te doen aan de mannen die onder de zware emotionele littekens van hun internering hebben geleden... als men zich pijnlijk onderdrukte ervaringen herinnert, soms jaren na de verschrikking.<br />Een van de donkerste hoofdstukken van de Tweede Wereldoorlog, de 20e eeuw, en (ik ga zo ver om te zeggen) in de geschiedenis van de mensheid, wordt door deze serie doorgegeven aan een nieuwe generatie, en ik hoop dat het dient om de overweldigende tegenspoed van de oorlogsgeneratie door te geven.<br />Als ik verder ga met 'Changi', denk ik niet dat ik ooit nog zal kunnen luisteren naar het aangrijpende liedje 'on the road to Gundagai'. op dezelfde manier. Tune in.