Is deze recensie positief of negatief?

De Valk en de Sneeuwman is een schitterend voorbeeld van een film uit de jaren tachtig. Veel andere films uit die tijd misten hun essentie, maar deze film is een en al essentie. Er is niets stijlvols of neps of overbodigs aan. De film kan bogen op twee uitmuntende prestaties: Timothy Hutton en Sean Penn als respectievelijk de levenslange vrienden Christopher Boyce en Daulton Lee. Hutton, Penn en Tom Cruise vormden een driemanschap van acteurs uit het begin van de jaren tachtig, die allemaal op weg leken naar veel grotere en betere dingen (alle drie speelden ze een rol in TAPS). Terwijl de populariteit van Penn en Cruise toenam, is Hutton grotendeels vergeten, en dat is jammer. In feite is Hutton de eerste van de drie die in 1980 een Oscar wint voor zijn bijrol in _Origary People_, maar ik denk dat zijn vertolking in deze film nog beter is.<br />Hutton vertolkt de post-Vietnamoorlogsrebellie in zijn personage Chris Boyce. Chris, een mislukte student van het seminarie, heeft een haat-liefdeverhouding met zijn vader, die goed gespeeld wordt door de grote acteur Pat Hingle. De scène waarin Chris het gedicht citeert waarvan zijn vader dacht dat hij het allang vergeten was, is bijzonder krachtig.<br />Chris krijgt een baan bij het ministerie van Defensie en gebruikt zijn haat jegens de Amerikaanse regering en haar buitenlandse politiek om schijnbaar nutteloze plannen voor oude projecten aan de Sovjets te verkopen. Hij haalt zijn maatje Daulton erbij, een drugsdealende selfmade man, die als koerier van het project op microfilm moet fungeren. Terwijl Chris het op basis van zijn overtuigingen doet, doet Daulton het uitsluitend voor het geld. De rol van de Russische contactpersoon wordt voortreffelijk gespeeld door David Suchet. Penn en Suchet hebben een heel eigenzinnige chemie en het is een soort grappige uitwisseling tussen hen. Maar vergis je niet, deze film is allesbehalve dat. Het is een serieuze karakterstudie over pessimisme, malaise, paranoia en wantrouwen.<br />Opnieuw zijn de hoofdrollen voorbehouden aan de hoofdrolspelers. Hutton levert een briljant gespeelde rol als Chris, een tamelijk intelligente jongeman met veel potentieel. Penn speelt, zoals gewoonlijk, een geweldige rol als Daulton, een zielige mislukkeling die handelt voor hij denkt en meestal helemaal niet denkt. Het einde van deze op feiten gebaseerde film is op verschillende niveaus heel triest. Een werkelijk krachtige karakterstudie.