Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb zeker niet alle films van Jean Rollin gezien, maar het zijn meestal bloederige vampier- naakte-vrouwenfeesten, wat als je van dat soort dingen houdt niet slecht is, maar dit is een groot verschil en het zou bijna Cronenberg kunnen zijn zonder de bio-mechanische nachtmerries. Behalve dat het in het Frans is, met ondertitels natuurlijk. Een man die's nachts over de weg rijdt, komt een vrouw tegen die haar pantoffels en badjas aanheeft, en hij pikt haar op, terwijl op de achtergrond weer een andere vrouw rondhangt, in niets gekleed. Terwijl ze langsrijden is het duidelijk dat er iets niet klopt aan de vrouw, in die zin dat ze dingen bijna even snel vergeet als ze gebeuren. Maar toch, dat klopt niet.' De man gaat weg om naar zijn werk te gaan en er komen een paar vreemden naar zijn huis om de vrouw mee te nemen naar dit 'torenblok', een enorm flatgebouw dat de Zwarte Toren wordt genoemd, waar anderen van haar soort (voor wie 'geen geheugen' de minste van hun problemen lijkt te zijn) om de een of andere reden worden vastgehouden. De tijd en de gebeurtenissen gaan voorbij in de film, waarbij ze vooral proberen te ontdekken wat er aan de hand is en het gebouw uit te komen voor deze vrouw, en het lukt haar om Robert te bellen, de jongen die haar had opgepikt, om haar te komen redden. De onthulling over wat er aan de hand is, komt in de laatste momenten van de film, die een nogal vreemd maar toch ontroerend einde heeft. Door wat zijn 'typische' formule leek te vermijden, creëerde Rollin in deze film, naar mijn idee, zijn meest fascinerende en verontrustende film. Ik vind deze heel goed, moet je zien. 8 van de 10.