Wat is het sentiment van de recensie?

Nadat ik naar 'Waco: The Rules of Engagement' had gekeken, kon ik mijn ogen niet geloven. Een grootscheepse dekmantel van de FBI, een slachting van enthousiaste overheidsagenten? Ik kan me de impasse in Waco nog goed herinneren, ik was toen zeventien en keek naar CNN. Ik weet nog dat ik aan alle kinderen dacht toen ik in april 1993 het Mount Camel-complex zag afbranden. Ik weet nog dat ik medelijden had met de kinderen, maar ik had duidelijk het gevoel dat het de schuld was van hun boosaardige leider David Koresh en de andere Davidianen. Op Gazecki's film is duidelijk en zonder enige twijfel te zien dat de FBI keer op keer loog, ook al is de film bevooroordeeld. Ik denk dat deze film een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het heropenen van een nieuw onderzoek naar het incident in 1999. De uitkomst van dit nieuwe onderzoek was in zekere zin voorspelbaar, het oordeel was gebaseerd op feiten die net zo grijs waren als de feiten die de Davidianen presenteerden. Ik was erg teleurgesteld over het oordeel, want voor zover ik weet hield het geen rekening met alle leugens, verkeerde informatie en bewijsmateriaal dat door de FBI en andere functionarissen in de doofpot werd gestopt. Waarom is er niemand vervolgd omdat hij het werk van de onderzoekers van de Texas Rangers heeft belemmerd? Waarom mochten ze kort na het incident de plaats delict verontreinigen en het complex platwalsen? Dat zijn vragen die ik heb.' De overheid heeft geen antwoorden gekregen. En het belangrijkste: hoe zit het met de kinderen? Bij dit nieuwe onderzoek ben ik niet op de hoogte gebracht van wie er verantwoordelijk was voor het spuiten van ontvlambaar traangas in een complex met veel risico's voor het ontbranden van dat gas, en ik heb ook geen antwoord gekregen op de vraag of de spieren van de kinderen tijdens hun leven zijn samengetrokken door het gas. Als dat zo was, zou ik zeker vinden dat de Janet Reno of wie er dan ook de leiding van de inval had, in staat van beschuldiging moest worden gesteld wegens massamoord of doodslag. De vraag die door Gazecki werd gesteld, maar die niet is genoemd, luidt: Was het een rechtstreeks plan van de mensen die de leiding hadden en hun tanks om gaten te hakken en het gebouw met opzet in brand te steken? (Een plan dat met 112% doeltreffend zou zijn uitgevoerd) of waren de mensen die de leiding hadden zo incompetent dat ze zich niet bewust waren van de gevolgen van hun daden? Beide vragen zijn even angstaanjagend. Zelfs als de Davidianen het complex in brand zouden steken, zouden de mensen die de leiding hadden, hen zeker de gelegenheid geven om dat te doen. Als de functionarissen die de leiding hadden wisten, zoals ze beweerden, dat de Davidianen het complex in brand zouden steken, waarom hebben de tanks dan alle gaten in het gebouw gehakt om er een oven van te maken en waarom hadden ze geen plannen om de brand aan te pakken waarvan ze wisten dat die zou uitbreken? Duistere vragen die nog steeds niet zijn opgelost. De laatste en meest relevante kwestie van deze film is de manier waarop de Davidianen door de regering worden gedemoniseerd via de media, die het alleen maar aan het publiek doorgeven. Ik herinner me nog heel goed de afkeer die ik voelde voor de slechte Davidianen die ik in 1993 op CNN zag. Ik ben ouder dan jij, maar ik zie een duidelijke communicatielijn tussen de regering en de burgers, elke keer dat ze zich voorbereiden op een slachting van burgers samen met de beoogde doelwitten. Mensen demoniseren met woorden als 'ze hebben andere onwettige waarden dan wij', 'ze genieten geen vrijheid' en 'ze vormen een bedreiging voor onze vrijheid en manier van leven' maakt het zo veel gemakkelijker om ze te doden.