Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben net getuige geweest van een film die in alle opzichten voer had moeten zijn voor een tweederangs MOW-film op Lifetime... maar reken er maar op dat de Ieren ervoor zorgen dat hij niet iets anders dan suikerzoet wordt. De opzet is bijna schreeuwend: 'Hier is een boodschap over wat waarlijk belangrijk is in het leven', maar de uitvoering was helemaal in de trant van: 'Laten we eens kijken wat we hier allemaal mee kunnen doen.'<br />Het helpt als er twee fantastische acteurs in de hoofdrollen zitten: James McAvoy (als Rory) en Stephen Robertson (als Michael). Terwijl Rory wordt opgevoerd als de bijna heilige <0xE2><0x80><0x93> de taal en de houding doen er niet toe, hij is de 'levenskracht' in dit stuk en had gemakkelijk onuitstaanbaar kunnen zijn in zijn uiteindelijk 'zorgzame' gedrag. Maar de openbaring is Stephen Robertson als Michael. Sinds Leonardo Di Caprio in '...Gilbert Grape' heeft niemand een persoon met een afwijking zo perfect in beeld gebracht dat ik begon te geloven dat hij echt een acteur met hersenverlamming was. En zijn ogen... mijn god, hij kan je ermee verscheuren.<br />Deze film is, om Rory te parafraseren, verbazingwekkend. Ga hem zien. Neem een doos Kleenex en geniet van elke welverdiende traan... en lach.