Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Je moet wel heel veel geduld hebben om een film uit te zitten met zo'n vlakke, nietszeggende tekst dat je je afvraagt waarom er in de jaren veertig zoveel ophef werd gemaakt over 'fluiten in het donker', toen het publiek enthousiast reageerde op de enthousiaste begroetingen.<br /><0x3E><0x3E> Afgezien van een paar zwakke tekstregels en gewone grappen is de plot net zo vergezocht als de verhalen die De Vos (Red Skelton) aan zijn radiopubliek vertelt. Je vraagt je af waarom iemand zou denken dat hij met een levensechte oplossing zou kunnen komen voor de perfecte misdaad, zonder dat iemand het merkt. Maar zo onrealistisch is de komedie dan ook.<br /><0x3E><0x3E> Ik ben een echte fan van Red Skelton en ik kijk graag terug naar hoe de komedies in de jaren veertig werden gemaakt <0xE2><0x80><0x93> je kunt in elk geval genieten van de vriendelijke cast die hem steunt. Ann Rutherford en Virginia Grey doen het goed als liefdesobject en Conrad Veidt is, zoals altijd, een interessante schurk. Een van zijn meer amusante momenten is zijn reactie op Skeltons uitleg over de geheimen van het dragen van tulbanden. 'Dat heb ik nooit geweten,' mijmert hij, onder de indruk van een kleinigheid die knap wordt geïntroduceerd.<br />Al met al typische onzin die vereist dat je het gebrek aan geloofwaardigheid accepteert en de grappen gewoon accepteert zoals ze zijn. Het is niet altijd even gemakkelijk voor een kritische toeschouwer, omdat veel van die films gewoon plat gaan, zoals veel komedies uit deze tijd, omdat de nieuwigheid van de grappen en oneliners er gewoon af is.