Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Chi-hwa-seong (Beschilderd Vuur) verhaalt over het leven van de Koreaanse schilder Jang Seong-ub te midden van het veranderende politieke landschap van het Korea van het eind van de negentiende eeuw.<br />Maar de thema's van deze film draaien om het proces van artistieke schepping door het vuur van de begeerte van de kunstenaar en de verwachtingen en eisen van zijn publiek en samenleving.<br />Jang seong-ub wordt meesterlijk gespeeld als een complexe persoonlijkheid die verandert van de onschuldige opwinding van de jeugd in een geharde alcoholist die zijn ziel martelt. Deze karakterisering is een afspiegeling van de jonge, gretige kunstenaar die het steeds moeilijker vindt om de geest van artistieke schepping in zichzelf op te roepen zonder het creatieve vuur te doven met drank, erecties en begeerte. Hoewel deze karakterontwikkeling zich over het algemeen geleidelijk door de film heen voltrekt, wordt de emotionele complexiteit van Jang nog steeds op een voortdurend oscillerende manier opgebouwd tot de finale van de film. Interessant is dat de montage van de film deze voortdurend veranderende en schijnbaar wilde emotie of vuur van de kunstenaar parallel laat zien aan scènes die naadloos van de ene tijd en plaats naar de andere overgaan zonder dat er conventionele 'aanwijzingen' zijn voor het publiek dat zo'n scène zal veranderen. Zo zouden veel scènes bijvoorbeeld schijnbaar in het midden van een gesprek veranderen als ze op een ander punt en op een andere plaats ontstonden. Het visuele decor van de film wordt prachtig weergegeven en oscilleert ook van een grimmig (en misschien naargeestig) zwart-wit decor naar een kleurrijker en levendiger omgeving die weer parallel loopt aan de schilderijen van Jang, hetzij in eenvoudige zwarte inkt op wit papier, hetzij met toevoeging van kleur. Kleurcirkels dringen de film binnen op punten waar de kunstenaar de natuur observeert en in het bijzonder vrouwen, die vervolgens worden weerspiegeld in zijn schilderijen.<br />Het thema van de individuele wens van een kunstenaar om te creëren tegenover de verwachtingen en eisen van de samenleving komt in de film naar voren op verschillende punten, waaronder het klassenverschil, de heerschappij van de regering over de kunstenaar, de algemeen aanvaarde normen van de artistieke elite en de lage verlangens van het gewone volk. In plaats van zijn eigen volkomen originele werken te scheppen, creëert Jang voornamelijk meesterwerken van andere kunstenaars in heel Oost-Azië. Zo rijst de vraag of reproductie zelf artistieke verdienste verdient.<br />Ik wou dat ik meer vertrouwd was met de politieke gebeurtenissen uit die periode om vast te kunnen stellen hoe die in verband staan met het verhaal <0xE2><0x80><0x93> maar buiten elke vergelijking met de huidige rol van de Koreaanse regering in de artistieke expressie en/of censuur kan ik geen commentaar geven.<br />Over het geheel genomen is een buitengewoon goed geacteerde film en de cinematografie is vaak adembenemend. Een geweldige film om te zien en dan over na te denken.