Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik was dol op de originele P.H. en was een beetje tevreden met Bloodwings (II) en Ashes to Ashes (III), maar toen zag ik deel IV. O jee... Als Pumpkinghead-fan deed ik mijn best om deel 4 zo veel mogelijk krediet te geven, maar het is niet best. Om te beginnen is de ruzie bij de huwelijksreceptie aan het begin van de film een vreselijke puinhoop. De Hatfield- en McCoy-verhaallijn is onbegrijpelijk stom en cliché. Hoe hebben de producers het voor elkaar gekregen om die saaie familievete-verhaallijn te gebruiken? Wauw, niet te geloven. Het acteerwerk is, afgezien van Henrickson, beneden de maat. De plot en het script zijn slaapverwekkend. De montage en de film zijn gemiddeld, net als de regie. Ik bedoel, de film is niet helemaal waardeloos. Zoals altijd: ik kijk graag naar Pumpkinhead, ik vind het heerlijk om Haggis de Heks te zien, en ik vind het leuk om Harleys geest in actie te zien. Maar alle drie de personages hadden veel te veel tijd op het scherm. Ik dacht dat Haggis en Harley uiteindelijk naar een club zouden gaan om's avonds iets te eten en te drinken, omdat ze zo'n buddy-buddy-relatie hadden. Waar het op neerkomt... is dat ik wilde dat alle personages in dit kotsfestijn van een plot binnen 20 minuten na het begin van de film dood zouden zijn. Waar haalt Sci-Fi die zogenaamde 'filmproductieprofessionals' toch vandaan? Ik zou een script dat ik stomdronken heb geschreven beter kunnen schrijven. 'Ik weet zeker dat er een beperkt budget was en zo, maar kom op! Ga kijken als je een fan van de andere drie bent, al is het maar één keer. En ga dan terug en hou je bij de eerste twee. Jammer voor je, Sci-Fi!'