Wat is het sentiment van de recensie?

Het gaat erom dat je krijgt wat je wilt wanneer je het wilt. En de boodschap van Blauwbaards Achtste Wens is dat je voorzichtig moet zijn met wat je wenst, totdat datgene wat je wenst, ook jou wenst.<br />De meeste mannen hebben de verhalen gehoord over wat er gebeurt wanneer je seksuele frustratie niet wordt weggenomen en een bepaald deel van je anatomie blauw wordt. Afgezien van de vrouwenpiraten, speelt Cooper een steenrijke man die er zeer aan gewend is te krijgen wat hij wil wanneer hij het wil. Hij leert pas te laat dat het niet was wat hij verwachtte en leert zijn les pas als hij de pittige Claudette Colbert tegen het lijf loopt. Door een verknipte (in de ziel en in de praktijk) zakelijke overeenkomst eindigt het erop dat hij haar bezoedelt/koopt met de bedoeling met haar naar bed te gaan, maar ze wil er (letterlijk) niets van weten en frustreert hem bij elke bocht, elke hoek, elke kamer en elke toeristische attractie.<br />De film heeft beslist Franse gevoeligheden, wat betekent dat hij sterke dubbelzinnigheden en boudoirhumor voor de dag heeft en een scherp randje dat je niet gewend bent (en dat je misschien niet prettig vindt om te zien) bij Cooper of Colbert. De enige reden waarom ik de film heb gezien, was omdat het 'aardige' acteurs zijn, en het hele punt van deze film is dat het onsympathieke mensen zijn, of in elk geval sympathieke mensen die onsympathieke trekjes hebben ontwikkeld om zich, denken ze, tegen de wereld te beschermen. Als je het op zijn eigen voorwaarden kunt accepteren, zul je bevrediging vinden in deze geestige, geraffineerde film... en bevrediging, zoals we al zeiden, daar gaat het allemaal om. Zo'n film met zo'n cast komt tenslotte maar één keer in de... eh... blauwe maan voor.