Wat is het sentiment van de recensie?

Ik hou van J-horror, anime en zelfs een beetje van de roze beweging, waarvan sommigen beweren dat ik er lid van ben, maar daar heb ik niets aan gehad. Ik ben bereid nog een stap verder te gaan en dit te bestempelen als een van de grootste nederlagen van mijn filmcarrière.<br />Drie jonge rockabilly's lopen rond en krijgen hun kicks van het verkrachten van meisjes. Een van de groep begint een mening te ontwikkelen over hun pauzetijd als zijn kleine zusje hen bijna op heterdaad betrapt. Onveranderlijk keert de groep zich tegen zichzelf als de vroegere vrienden met elkaar beginnen te ruziën. Het eindigt op een mineurtoon die bij de film als geheel past. Afgezien van het kijken naar de vrienden die tegen elkaar schreeuwen, wat ze vaak doen, gebeurt er hier niet veel. De film is bezaaid met lange shots die de zaak alleen maar verergeren. Bovendien wordt de film, zelfs als hij iets interessants gaat doen, plotseling vastgepind op een etherische filosofie die nergens op slaat. Bijvoorbeeld, nadat een van de vrienden van gedachten is veranderd over het aanvallen van meisjes, gaat hij uit en doet het nog een keer, maar dan weerhoudt hij zijn vrienden ervan om op hun beurt te gaan. Hè? De cinematografie is traag en de belichting is slecht. Het schrijven gaat goed, net als het acteren, wat dit van het begin af aan tot een sub-paragnostische inspanning maakt. Als je het gebrek aan technische vaardigheid combineert met de flinterdunne inhoud, heb je niets meer dan tijdverspilling.<br />O, en nog een laatste opmerking: ten minste één van de meisjes die in hun blootje verschijnen, ziet er niet oud genoeg uit om dat soort dingen te doen.<br /><br />3/10/10/11/12/12/12/12/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1/1