Wat is het sentiment van de recensie?

Inderdaad veiliger. Hitchcock is de tijdverstoorder van de film; maar we weten allemaal dat zijn perversiteiten ook de onze zijn, dus vergeven we hem. En we vergeven hem niet alleen, maar applaudisseren ook voor zijn slimme manier om ons uit te nodigen voor een onvergetelijke treinreis.<br />Ik beken dat ik 1953 van Hitch een week eerder heb gezien, en ik plaatste beide in dezelfde categorie als deel van zijn handelsmerk. Deze handelsmerken zaten in zijn genialiteit, in het vragen stellen en het kloppen van zijn artistieke aderen die psychologische druppels bloed op de kijker laten vallen zonder sporen van schuld achter te laten, maar in plaats daarvan een heel subtiel besef van schaamte. De pen is altijd machtiger dan het zwaard en Hitch heeft met zijn pols de meest weerbarstige vragen geschreven, waarna hij met zijn handen camera's vasthield die altijd de dorst naar bloed van mensen weerspiegelden (de meeste mensen hebben dat), anders zou komedie meestal niet tragisch zijn en zou het niet zo ingewikkeld zijn om mensen aan het lachen te maken.<br />Het verhaal, dat alle duistere elementen van de 'hogere maatschappij' combineert met een rijke psychopaat Bruno en een ambitieuze tennisspeler die politicus wil worden, Guy, is een van de best geconstrueerde en geleide films van Hitch, die veel filmmakers heeft geïnspireerd, niet alleen met de plot, maar ook met de listige beelden die duistere glimlachjes en gelukkige nachtmerries opwekken.<br />Nauwelijks perfect!