Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Emilio is een succesvolle zakenman, een perfecte vader en een goede echtgenoot. Tenminste, dat denkt iedereen. De perfecte verhaallijn die hij al die jaren zorgvuldig heeft opgebouwd, begint zich plotseling om hem heen te sluiten. Zal hij in staat zijn zijn eigen leugens bij te houden?<br />Dit is een heel goed opgezet drama, met uitstekend acteerwerk en een vaste regie. Hoewel de plot tot het uiterste wordt opgerekt om de spanning op te voeren, verkent de film een paar van onze grootste angsten... Kennen we de mensen met wie we te maken krijgen echt? Kunnen we daar zo zeker van zijn? Het verhaal ontwikkelt zich in een steeds sneller tempo als het punt bereikt wordt waarop Emilio zijn leugens niet meer onder controle heeft. Veel Spaanse films hebben interessante verhalen, maar zijn verre van technisch goed. Het perfecte ritme en de goed geschoten scènes maken de acteurs zo geloofwaardig dat we ons in Emilio verplaatsen, hem haten en voor hem lijden, terwijl zijn situatie steeds wanhopiger wordt. Er is geen behoefte aan Spaanse folklore, en dit is ook geen poging om een Hollywood-stijl te creëren. Dit is het echte Spanje van 2002, en ondanks de overduidelijke onwaarschijnlijkheid van Emilio's leven in werkelijkheid, is er een grote kans dat iemand die we kennen niet helemaal is zoals hij beweert te zijn. Niet alleen een geweldig commercieel product, je zult je ook gaan afvragen waar leugens ons kunnen brengen. Kunnen we het bijhouden?<br />Goed zo.