Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als zijn bejaarde moeder Emily (Jeanne Bates) wordt aangevallen door haar huurder Nestor Duvalier (Brion James) en verandert in een kannibalistisch monster, doet tv-verslaggeefster Clay Dwyer (Mark Thomas Miller) zijn uiterste best om te voorkomen dat zijn lieve oude moedertje haar honger kan stillen.<br /><br />Hoewel de hierboven genoemde samenvatting beelden oproept van obscene, over de top zijnde horrortitels uit de jaren tachtig, zoals 'Vleesetende moeders' en 'Rabiële oma's', blijkt mam eigenlijk een verfrissend originele kijk te hebben op de mythe van de weerwolf/vampier/zombie (wat er precies van Emily wordt, is nooit helemaal duidelijk, maar het is niet leuk!) en een ontroerende studie naar de hechte band tussen moeder en zoon: Clay' Door zijn toewijding aan zijn moeder geeft hij al zijn andere verantwoordelijkheden op, waaronder zijn baan en zijn relatie met zijn zwangere vriendin Alice (Mary Beth McDonough), terwijl Emily's liefde voor Clay haar uiteindelijk tot zelfvernietiging drijft. Technisch gezien zou de film scherper kunnen zijn, met een stijlvollere regie en betere effecten (de opnamen van het schepsel worden heel kort gehouden om niet teleur te stellen) en bepaalde meer ervaren leden van de cast zouden kunnen frustreren met vreselijk smakeloze optredens (Ja, Brion James en Stella Stevens, ik heb het over jullie); maar gelukkig is de sterke emotionele onderstroom in het goed geconstrueerde verhaal op zichzelf voldoende om ervoor te zorgen dat Mam een effectief, meeslepend en af en toe schokkend verhaal is, dat ik zonder aarzeling kan aanbevelen aan mensen die op zoek zijn naar iets wat een beetje anders is.