Is deze recensie positief of negatief?

Sequels zijn een wispelturig zootje, waarvan de meeste niet in de buurt komen van het niveau van het origineel. Soms vind je een vervolg dat beter wordt gevonden dan het origineel, sommige critici (zoals John Charles) hebben gezegd dat Project A2 beter is dan het origineel, daar ben ik het niet helemaal mee eens, maar deze film is nog steeds een waardevol vervolg en past goed in de productie van briljante Hongkongse actiefilms in de jaren tachtig, en in Jackies eigen oeuvre. Ik vraag me wel af hoe het kan dat zijn latere films, met zo'n geweldige release van grote films, niet zo goed waren. Hij heeft in de jaren negentig maar twee films geregisseerd en daarna niet meer, maar hij heeft veel invloed gehad in veel van de films waarin hij niet officieel de regisseur is.<br />Eerder in 1987 moest Jackie een hersenoperatie ondergaan na een rampzalige val bij het filmen van _Armour of God_. Dat moedigde hem aan om dicht bij huis aan zijn volgende film te werken. Dat moedigde hem niet aan om zijn leven en zijn stuntteam te riskeren voor ons amusement. Het resultaat was een daverende hit thuis die het origineel in de kassacijfers overtrof (31 miljoen Hongkong-dollar in plaats van 19 miljoen voor het origineel). <br /><br />Jackie Chan is weer eens politie-officier van buitengewone klasse Draak Ma en hij krijgt opdracht om samen te werken met 'Hoofdinspecteur Drie Wan' Chun (Lam Wai, Koninklijke Krijgers) die de enige Chinese politieman is die een wapen mag hebben, maar van wie wordt aangenomen dat hij arrestaties verricht om er beter uit te zien en dat hij de misdaden van een triade-heer genaamd Tijger Au (Michael Chan Wai-Man, Drakenheerser) negeert. Kennelijk heeft Chun te veel macht om direct uitgeschakeld te worden, maar hij wordt ontheven uit het district Sai Wan (nu is hij 'Twee Wan') dat door Draak Ma wordt overgenomen. Dit inefficiënte en corrupte kantoor krijgt binnenkort een make-over en er wordt een geweldige scène opgenomen waarin drie agenten, die niet weten met wie ze te maken hebben, proberen ma aan te vallen om hem een lesje te leren over het klagen over politieagenten. Hij heeft binnen de kortste keren de scheepsvorm van het district en Tiger Au geregeld. De vechtchoreografie en de stunts met Tiger en zijn mannen zijn heel indrukwekkend. Mijn favoriete stunt was een prachtige, brute val van de eerste verdieping in een grote vaas, en die vaas leek niet zacht.<br />Intussen vinden er een paar subplots plaats. Er zijn piraten die de eerste film hebben overleefd en op zoek zijn naar wraak en eten. Dan zijn er revolutionairen zoals Maggie (Maggie Tsjeoeng, In de stemming voor liefde) en Rosamund Kwan (de casinorebellen) die fondsen proberen te werven voor dr. Sun Yat-sen om de regering van Qing van de troon te stoten, en ook regeringsagenten die deze rebellen proberen te vinden. Voeg daar een mengsel van corrupte Hongkongse en Britse smerissen aan toe en je hebt een stoofpot die een beetje te veel ingrediënten krijgt, maar die toch nog lijkt te versmelten. Dit werkt goed als er een door de Marx Brothers beïnvloede scène is (de Marx Brothers hebben dit soort scène een paar keer gedaan met The Cocoanuts (1929) als eerste) bij Maggie' Op de plek waar iedereen naar iemand op zoek is terwijl ze zich voor iemand anders verstoppen. Er zijn heel wat weken besteed aan deze scène, alleen, en de inspanning is duidelijk te zien.<br />Er zijn verschillende fouten in de film. Er zit een zekere didactische aard in de film die een beetje misplaatst lijkt, vooral één kleine toespraak aan het eind, die Jackie houdt over de revolutionairen van het vasteland en de uiterst gemakkelijke bekering van de piraten die de eerste film overleefden. Vrouwelijke personages worden weer eens te weinig gebruikt en te weinig gewaardeerd, vooral Maggie Cheung. Ik was ook niet zo tevreden met de voortzetting van de plot als met de eerste film. De afzonderlijke scènes bepalen mijn gevoelens voor de film, in plaats van dat ik deze film als een samenhangend geheel zie. Ik verwijt de film niet dat hij Sammo Hung en Yuen Biao niet kon hebben zoals de eerste (ik heb gehoord dat de voornaamste reden daarvoor was dat die twee Eastern Condors aan het filmen waren, maar ik vraag me af of Jackie niet even had kunnen wachten tot ze in deze film voor het laatst samen zouden werken, het jaar daarop in Dragons Forever), maar ze worden gemist.<br />Ik vond dit een heel plezierige en goed gemaakte film en hij wordt terecht beschouwd als een van de betere komische actiefilms van de jaren tachtig. Deze film is ook vrij goed op een paar onverwachte plaatsen. De art direction is uitmuntend (Eddie Ma Poon-chiu), de kostuums zijn prachtig, de cinematografie is goed en de film ziet er heel authentiek uit. Maar ik herinner me deze film om de stunts, de komedie en de actie. Er is een achtervolging met een geboeide Draak en Chun die uitmuntend is (een deel van de bijlwerpscène zou in Shanghai Noon gebruikt worden). De laatste twintig minuten zitten vol ontzagwekkende stunts, valpartijen, chilipepers als mondspoeling (Jackie schrijft in zijn autobiografie dat hij in deze scène echte pepers heeft gebruikt; je ziet hem aan het eind van de film met veel pijn in zijn mond rondlopen) en is een waardige afsluiting van deze film. De beroemdste stunt uit deze scène is zijn eerbetoon aan Buster Keaton van Steamboat Bill jr. (1928), met uitzondering van het feit dat er geen gat is en er alleen een zwak gedeelte is waar zijn hoofd doorheen schiet.<br />Fans van Jackie en/of Hongkongse actiefilms zouden dit een must moeten vinden om te zien. Dat vind ik zeker.