Wat is het sentiment van de recensie?

Ik denk dat mijn grootste fout was dat ik deze remake van 'Piranha' uit 1995 vergeleek met het origineel van Joe Dante uit 1978. Dat heb ik vorige week ook gedaan met 'The Omen'. Merkwaardig genoeg kreeg ik na het origineel uit 1976 veel meer waardering voor de versie uit 2006, om verschillende redenen.<br />Maar deze benadering werkte min of meer averechts bij de 'Piranha'-versie uit 1995. Het versterkte het feit dat het eigenlijk een mindere film is. In wezen is de '95-versie min of meer dezelfde film, omdat hij hetzelfde verhaal vertelt en hem bijna scène voor scène volgt (alleen het personage van Barabara Steele en de militaire interventie waren uitgeschreven). Maar de cinematografie was niet zo goed. Het acteren was ook slechter. Vooral Alexandra Paul (die de rol van Heather Menzies speelde) liet me opnieuw zien wat een afschuwelijke actrice ze is. Bradford Dillman (uit de versie uit 1978) had zijn Charlton Heston-manier van acteren, wat amusant was, terwijl William Katt in de versie uit 1995 er goed in slaagt William Katt te zijn. Dus ik vond hem eigenlijk niet zo erg. Maar de hele cast is nogal inferieur en het enige wat de moeite waard was, was het zien van James Karen ('Return of the Living Dead', delen 1 en 2) in een cameo. De make-up-effecten van John Carl Buechler zijn niet zo fraai als die van Rob Bottin. De muzieknoten hadden iets melodieus, maar Pino Donaggio's partituur was in het origineel veel gedenkwaardiger. Dus al deze tekortkomingen kwamen goed tot uiting in het feit dat ik het origineel als onderdeel van de dubbele rekening net opnieuw had bekeken.<br />Aangezien de remake van Scott P. Levy inderdaad op het origineel van Dante volgt, vind ik het wel vermakelijk genoeg om naar te kijken, hoewel het de geestigheid mist die Dantes origineel bezat. Maar wat me vooral tegenstond aan Levy's versie, was het feit dat een groot deel van de voorraadopnamen van de eerste film opnieuw werd gebruikt tijdens de aanvalsscènes van de piranha's. Ik vind het nooit prettig als filmmakers dat doen (en dan heb ik het niet over het gebruiken van beelden voor flashbacks of andere geldige redenen). Maar Roger Corman heeft deze (goedkopere) remake gemaakt, dus ik denk dat ik niet al te verbaasd zou moeten zijn over het opnieuw gebruiken van de beelden.<br />Als je besluit 'Piranha' te gaan zien, zorg er dan voor dat het een tijdje geleden is dat je het origineel hebt gezien. Dan vind je deze remake misschien wat leuker. En o ja, dat coole, kleine, stop-motionwezen uit het origineel is nergens in deze film te vinden, wat te verwachten was. Maar wat erger is, er is ook geen vrouwelijke naaktheid in deze film (het origineel had echt een heleboel tieten, en dat blonde meisje uit de openingsscène trok zelfs per ongeluk haar ondergoed een beetje te ver naar beneden toen ze haar spijkerbroek uittrok!). Dat was logisch, aangezien deze versie uit 1995 voor de tv was gemaakt.