Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik kwam uit 'Rendition' met een lijst van onvolkomenheden van een kilometer lang, dus hoe komt het dat mijn algemene indruk is dat het een behoorlijk goede film was? Het is beslist een film waarvan de optelsom beter is dan de delen.<br />Die delen omvatten een cast van grote namen, van wie er niet één een gedenkwaardig optreden gaf (Omar Metwally, een betrekkelijk onbekende, is degene die je je zult herinneren); een nuttige, zij het weinig opvallende regie; en een scenario dat tegelijkertijd te ingewikkeld en te simplistisch is. Metwally is een in Egypte geboren Amerikaanse burger die wordt ontvoerd door het uitleveringsprogramma van de Amerikaanse regering, ook wel bekend als het proces waarbij Amerika vermoedelijke terroristen martelt om informatie los te krijgen, ongeacht of die ook maar enigszins klopt. Reese Witherspoon speelt zijn zwangere vrouw, die de hulp inroept van een oude studievriend (Peter Saarsgard), die voor een senator (Alan Arkin) werkt en haar man opspoort. Meryl Streep speelt het hoofd van het opsporingsprogramma; Jake Gyllenhaal is een jonge agent die bij het verhoor wordt ingezet en wiens geweten hem in de weg zit. Ondertussen volgt er een hele parallelle verhaallijn, met in de hoofdrol de dochter van een hoge Egyptische functionaris die een bondgenoot is van het Amerikaanse opsporingsprogramma en haar vriend, die in opleiding is om een zelfmoordterrorist te worden.<br />'Ay-yi-yi dat.' Er is veel plot om in een film van twee uur te stoppen, en ik stond op het punt mijn handen van de hele zaak af te trekken, vooral van het Egyptische Romeo en Julia-subplot dat niet meer dan een afleiding leek. Maar tegen het einde van de film brengt een wending van de chronologie alle plotdraden bij elkaar op een manier die maakt dat je alles wat je dacht te weten over de motivaties van de verschillende personages opnieuw wilt bekijken, en dat maakt 'Rendition' een veel interessantere film dan hij lijkt te worden. <br />Witherspoon, Gyllenhaal en Sarsgaard zien eruit als middelbare scholieren die voor volwassenen spelen die twintig jaar ouder zijn dan ze in werkelijkheid zijn <0xE2><0x80><0x93> vooral Gyllenhaal, meestal een goede acteur, kijkt zo verveeld dat je je afvraagt of hij nog wel de energie heeft om zijn tekst uit te spreken. En de scenarist zou gearresteerd moeten worden omdat hij zo'n goede actrice als Meryl Streep tot zijn beschikking heeft en haar niet meer te bieden heeft dan deze eendimensionale drakenvrouw. De film streeft natuurlijk naar relevantie, maar in plaats van het warrige web van argumenten rond de kwestie van de nationale veiligheid aan te pakken, gaat hij helemaal door tot het midden van het debat, op een voorspelbare manier. Er zijn momenten dat je denkt dat de film misschien een interessante kant op gaat <0xE2><0x80><0x93> wat als Witherspoon bijvoorbeeld echt aan het verleden van haar man begon te twijfelen? Wat als Metwally daadwerkelijk in contact was geweest met terroristen, zoals zijn ondervragers beweren? Maar nee, de film kiest de weg van de minste weerstand.<br />Maar zoals ik al zei, ik beveel deze film van harte aan. Ik weet dat ik niets anders heb gedaan dan een aantal van zijn gebreken opsommen, maar hij heeft het hoofd op de juiste plaats, en hij is onderhoudend, of in elk geval zo onderhoudend als een film over martelen en ondervragen maar kan zijn.<br />Een cijfer: Boog.