Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als Exploiters evangelist worden, exploiteren ze nog steeds in naam van de armoede!<br />Mijn eerste reactie na het zien van de film is dat God me moge zegenen dat ik geen vis of andere niet-vegetarische producten eet!<br />De documentaire gaat over het Victoriameer in Tanzania, waar talloze soorten prachtige vissen leefden, en op een dag in de jaren zestig kwam iemand en injecteerde de machtige vis Perch, die het exportartikel voor Tanzania werd voor de Europese en Japanse markt. De gevolgen waren ernstig: ten eerste stierven alle kleine en grote plaatselijke vissen uit; ten tweede kon het vliegtuig dat de vissen kwam ophalen niet leeg reizen, omdat het commercieel/zakelijk/kapitalistisch niet zinvol was, dus zat het vol wapens en munitie (dat is wat Europa deze wereld kan geven); ten derde moeten de piloten (zoals alle migranten en reizende vrachtwagenchauffeurs) hun seksuele behoeften zien te overleven door goedkope Afrikaanse prostituees voor hen te ronselen; ten vierde worden de makelaars, dealers en tussenpersonen in de keten (voornamelijk Indiase zakenlieden van Indiase afkomst) rijker en blijft de armoede in Tanzania hetzelfde; ten vijfde drijft de armoede de kinderen tot misdaad, drugs enzovoort.<br />De premisse om deze documentaire te maken was uitstekend. Maar is de regisseur Hubert Sauper erin geslaagd een goede documentaire te maken? Het is een groot 'nee'.<br />Ik noem de redenen: net als in India is er een hogere kaste van brahmanen nodig om op te staan en de wereld te vertellen over de Indiase armoede en de onaanraakbaren; op dezelfde manier is er een geboren Europese documentairemaker uit Austrain nodig om de wereld het verhaal te vertellen van Tanzania en zijn afbrokkelende en verwoestende economie en armoede. Het is het zielige motief van de onwetende voortplanting van die rijke klasse (die nooit armoede heeft gezien en ook nooit armen heeft gezien), die overleeft, leeft, verdient en beroemd is en zich vastklampt aan het projecteren van armoede op de wereld zodra ze het ziet. Er is niets anders dan verachting van arme mensen in Afrika en India die zulke beelden van zichzelf zien.<br />De bedoelingen en motieven van de Hubert lijken volkomen scheef. De beelden, personages, plaatsen, interviews zijn te ernstig en duister, duister en verontrustend. Hij gebruikt overdreven onwetendheid als stem om zijn zaak te bepleiten. Wat we uiteindelijk voelen is medelijden en droefheid voor Afrikanen. We beginnen ook de Tanzaniaanse regering en de mensen als schurken te beschouwen. Misschien dat sommige westerlingen die in hun airconditioned kamers zitten de tijd zouden vinden om te discussiëren over de deerniswekkende leefomstandigheden van Afrikanen, maar meer dan dat zou er niet zijn. De regisseur houdt zich in om zich zelfs maar één keer op het scherm te laten zien om niet te worden herkend door de Europeanen die dit arme land exploiteren.<br />Deze regisseur kan het alleen overleven als hij zelf uitbuiter is, zoals de mediagiganten van tegenwoordig. Hubert had niet het lef of het gezonde verstand om te praten met Europeanen die eten of met bedrijven die deze visproducten importeren. Een volkomen buitensporig, flinterdunne poging! Maar ik begrijp de redenen van dezelfde <0xC3><0x9C>ber Hubert, die alleen maar zijn roem wilde opvijzelen, terwijl hij glimlachend met onderscheidingen in zijn Europese gerief zat.<br />Geen woorden meer over voor deze pathetische poging. Ik geef de documentaire aarzelend een hogere cijferwaarde 3. 5 Stars uit 10, alleen omdat het thema juist was; maar op een zielige manier uitgebuit en weggeblazen door een amateuristisch slecht bedachte regisseur, alleen gemaakt voor onintelligente westerse publieken!