Is deze recensie positief of negatief?

Het is Burt Reynolds' Citizen Kane. Tragisch genoeg kwam niets anders waar hij bij betrokken was ook maar in de buurt van 'Sharkey's Machine'. Ik had de indruk dat hij er alles in stopte wat hij had. Het is een film die dol is op films. De openingsscène waarin rechercheur Sharkey eigenhandig een buslading gijzelaars redt, is een immens opwindend stuk film. Alles gaat zo snel als het eenmaal mis is gegaan dat het een eigen leven lijkt te gaan leiden, een briljant bereikt effect. Het ziet er koud, gespannen en gevaarlijk uit in de straten van meneer Reynolds. Het politiebureau ziet er vuil en vermoeid uit, vol wanhopige mensen aan beide kanten van de wet, schreeuwend, vloekend, proberend deals te sluiten of gewoon in leven te blijven. De onlangs gedegradeerde Sharkey <0xE2><0x80><0x93> een beloning voor een mislukte drugsvangst (door een corrupte smeris) <0xE2><0x80><0x93> daalt af in deze onderwereld. Hij en zijn team maken deel uit van de zedenpolitie. Informatie over een corrupte politicus leidt hen naar de wereld van dure callgirls en meedogenloze drugsbaronnen. Als hij het appartement van zo'n callgirl (Rachel Ward) in de gaten houdt, wordt Sharkey verliefd op haar portret aan de muur (ik weet het, ik weet het) en als in een van de kamers het gezicht van een vrouw is weggeschoten, denkt hij dat zij het is. (Nou ja, ik zei al dat het een film was die van films hield.) De scène waarin ze bij hem naar binnen loopt, werkt uitstekend, ook al heb je het origineel gezien. De film zit vol goede vondsten, met name het oorlogsverhaal van Charles Durning, subtiel geacteerd en opgenomen, in scherp contrast met Sharkeys ontvoering en marteling, die naar behoren wreed en wreed zijn. Ik moet Vittorio Gassman en Henry Silva noemen als twee totaal verschillende maar even kwaadaardige broers, zonder ook maar enige overeenkomst. Ze zijn 'vol' als ze op het witte doek verschijnen en zijn geen verlies voor de maatschappij als hun tijd gekomen is, en het einde van meneer Silva is werkelijk bijzonder. Zoals gezegd is dit een Clint Eastwood-film die Clint nooit heeft gemaakt. Het grootste compliment dat ik 'Sharkey's Machine' kan geven, is dat Clint Eastwood naar mijn mening geen betere film had kunnen maken. De soundtrack is van een al even hoog niveau, met nummers van Sarah Vaughan, Joe Williams, Julie London, Chet Baker en andere topartiesten. Achter de titelsequentie speelt Randy Crawfords 'Street Life', en ik kan nooit naar de film kijken zonder in gedachten Sharkey over het trottoir te zien lopen. Net als andere correspondenten heb ik nooit begrepen waarom deze film zo'n flop was. Ik hoop dat er een kritische herziening komt, vooral in een tijd waarin zoveel politiefilms en -series zonder een kwart van hun energie, frisheid en pure levenslust van de daken worden geprezen. Als je ooit in de verleiding komt om Burt Reynolds te zien als een uitgebrande <0xE2><0x80><0x93> uit-één-truc-pony <0xE2><0x80><0x93> zet dan 'Sharkey's Machine' in je videoapparaat. Ik beloof je dat je niet teleurgesteld zult zijn.