Wat is het sentiment van de recensie?

Het Goede<br />Carrey is een goede acteur en dat bewees hij in 'Man on the Moon' en in 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind'. Maar hé, wat kan een acteur doen zonder een goed verhaal en een goede regie? Hij kan 'Nummer 23' doen.<br />Het Slechte<br /><br />Joel Schumacher is een arme, overschatte regisseur en dat bewees hij in bijna elke film die hij maakte. Wat hij met Batman deed, was gewoon rampzalig, maar Batmanfilms zouden er waarschijnlijk goed uit moeten zien. Nou, dat deden ze niet. In plaats van gotisch en macaber kregen we Disneyland. Natuurlijk was 'Falling Down' geweldig, maar kun je de film verpesten met Robert Duvall en Michael Douglas EN met een uitstekend script? Nee, dat kun je niet. En zo ontmoette de goede acteur en de slechte regisseur elkaar en werd 'Nummer 23' gemaakt...<br /><br />De Lelijke (23)<br /><br />Ik weet dat het om te beginnen stom is, maar... Fingerlings subplot (bijna de helft van deze film) lijkt sprekend op de intro van een ander hoofdstuk van Max Payne2. VoiceOvers, de kwaliteit van het detectiveverhaal zelf, de kwaliteit van de personages, zelfs de kleuren, de sfeer en de muziek, de montage en de geluidsmix! Misschien werkt het voor het spel, maar zeker niet in de bioscoop.<br />Mise en scène is zo slecht dat het grappig wordt. Het is niet eens irritant. Carrey leest terwijl ze de trap af loopt in Park? Waarom? Is het natuurlijk? Nee, maar het ziet er goed uit. Waarom heeft Zelfmoord Blond de muren in haar appartement bedekt met wit papier? Als ze alleen maar zelfmoord wilde plegen? Daar zit geen logica in, maar het ziet er toch goed uit. Raad eens wat het is, het ziet er helemaal niet goed uit. Het ziet er onnatuurlijk uit.<br />Alle vrouwelijke personages zijn plat. Waarom is dat zo? Wie kan het wat schelen, laten we verder gaan met het verhaal.<br />Wie is dat Fingerling? Privédetective die zich met de zelfmoord bezighoudt? Nauwelijks te geloven.<br />Scènes waarin Walter Sparrow met zijn vrouw ruziet over het weer <0xE2><0x80><0x93> boek gaat echt over hem <0xE2><0x80><0x93> zouden het beste deel van deze film kunnen zijn. In plaats daarvan krijgen we de routine van Moulder/Scully. Teleurstelling.<br />Interiors heeft geen enkel teken dat er mensen wonen, behalve de belangrijke voorwerpen (schoenen, foto's enz.) Pech gehad.<br />Dialogs zijn zo slecht nog niet. Maar hoe zit het met de VO? Nou, dat is een ander verhaal. 'Er bestaat niet zoiets als het lot. Er zijn alleen andere keuzes'. Hoofdinspecteur komt duidelijk te hulp! 'Het getal kwam achter Fingerling aan. En nu kwam het achter mij aan'. Cliché. Enzovoort.<br />Het is duidelijk dat de gemiddelde huisvrouw midden in de nacht inbreekt in een openbaar gebouw. Met succes en ongestoord.<br />Het subplot van de hond die de hoofdfiguur naar het kerkhof sleept. Dit is zo'n oude truc en zo gemakkelijk voor de schrijver, en het had verboden moeten worden. Ik meen het!<br />Flashbacks en montage vergelijkbaar met 'wat er gebeurde in de laatste aflevering van X-files' is niet de beste manier om het interessantste deel van de film te presenteren. Of wel? Ik wou dat ik kon zeggen dat dit verhaal een beter lot verdient, maar dat is niet zo. Het slaat nergens op. In chronologische volgorde vertellen is zwak en ongeloofwaardig. Al die tijd dat we onontwikkelde karakters in de val laten lopen is een keten van situaties die niets anders zijn dan slecht geschreven fictie. Dat zou leuk kunnen zijn, maar - aangezien de hele film doodserieus is - is het dat niet. Veel toevalligheden zijn gewoon slecht voor elk verhaal. En het'mysterie'? Dat is voorspelbaar en gemakkelijk te raden.<br />Het contact met de werkelijkheid verliezen is een geweldig thema voor een goede film, maar dat heb ik nooit in Hollywood-producties gezien. Als je geïnteresseerd bent in het onderwerp, kijk dan maar eens naar 'Repulsion' van Polanski of zoiets van David Cronenberg, 'Spider' of ''' 'A History of Violence' Beide films gaan over soortgelijke problemen die 'Nummer 23' wilde laten zien. Wilde, maar faalde.