Is deze recensie positief of negatief?

Blijkbaar een B-film... B moet staan voor Betere acteerprestaties en een Betere boodschap dan we vandaag de dag in 'A'-films tegenkomen. Moderne films die gericht zijn op jonge vrouwen, zijn beslist niet bedoeld om het karakter te stimuleren boven oppervlakkig gedrag uit eigenbelang... of het zelfrespect te vergroten van jonge meisjes die zich niet conformeren aan 'vrouwelijke' normen. (Per slot van rekening zal het, zoals deze film doet, niet helpen meer producten te verkopen die afhankelijk zijn van meisjes die _niet_ tevreden zijn met hun natuurlijke attributen of innerlijke schoonheid.)<br />Laraine Day is beminnelijk als mechanische wildebras die kamers 'binnendringt' en haar onvermogen om te flirten bekent. Ze heeft een band met Robert Cummings vanwege hun interesses, een gemeenschappelijk gevoel voor humor en haar eerlijkheid, loyaliteit en goede vriendschap, die hij geleidelijk aan gaat waarderen boven de oppervlakkige 'charme' van haar egoïstische glamourmeisjes-zus (die alleen maar zijn eigen egoïstische, roekeloze playboy-neigingen naar voren brengt).<br />Hoewel Laraine uiterlijk ook mooi is, is het verfrissend om te zien dat innerlijke schoonheid meer wordt gewaardeerd, en de uitbeelding van ware vriendschap leidt tot de meest bevredigende romantische relatie. Ik wou dat jonge meisjes (en jongens) vandaag de dag zo'n nuchtere boodschap kregen.<br />Misschien als Hollywood weer B-films gaat maken, met bescheiden budgetten, en probeert tevreden te zijn met bescheiden winsten... wat zeg ik dan? Het opofferen van de blockbustermentaliteit om iets oprechts te creëren op een kleinere schaal zou net zoiets zijn als van een man verwachten dat hij de oppervlakkige seksgodin opgeeft voor een lief meisje dat echt om hem geeft. Dat is gekkenwerk.<br />Alsjeblieft, laat iemand nu eens een tijdmachine uitvinden! Ik hoor thuis in 1940.<br />Ik zou deze film hoger gewaardeerd hebben, maar het einde is een beetje te abrupt en misschien ontbrak er voldoende aanwijzing dat Robert Cummings van gedachten is veranderd. (Ik hou van B-films, die zijn kort & flitsend, niet opgeblazen & genotzuchtig, maar deze had wel eens meer dan 70 minuten nodig kunnen hebben.) Ik vond het ook een beetje onrealistisch dat een weduwe en jonge kinderen zo onaangedaan zouden zijn door een plotselinge dood in hun gezin. of zo vergevingsgezind te zijn tegenover degene die het heeft veroorzaakt. Ik bedoel, ik neem aan dat het _aardig_ is, maar een beetje meer verdriet of verbittering zou alleen maar natuurlijk zijn geweest. Misschien een opzettelijke keuze om deze familie luchthartig te laten doen over hun verlies, om de impact van de tragedie te verminderen en ervoor te zorgen dat _wij_ degenen die bij de dood betrokken zijn _vergeven_ <0xE2><0x80><0x93> aangezien het toch alleen maar een plot is, niet het werkelijke doel van de film. Maar toch vreemd.