Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze recensie is geschreven door iemand die het (soms) heeft gelezen en weet waar ze het over hebben! Allereerst heb ik andere commentaren gelezen en gemerkt dat sommige bezwaren eigenlijk heel dom waren. Mensen die het boek en andere Jane Austens hebben gelezen, of welk goed boek dan ook, weten dat het van vitaal belang is dat je een auteur vertrouwt met wat hij doet. Als de kijker het niet leuk vindt omdat het goed aan het boek kleeft, laat dat zien dat hij Jane Austen niet begrijpt en duidelijk geen echte fan is. Als de kijker echt van het boek of van Jane Austen in het algemeen hield, zou het niet moeilijk zijn om er vier uur naar te kijken. In de tweede plaats gaf hun maatschappij veel om het uiterlijk en zo'n grote, chique kapsels zouden laten zien hoe rijk je was, wat in hun tijd een belangrijke factor was om in de 'goede' maatschappij te kunnen leven. Ik moet bekennen dat de vrouwelijke kostuums niet briljant waren, maar er waren maar een paar slechte en de mannen maakten dat goed, bovendien is dit vooroordeel voor de mannen van de marine, niet in hun uniform, in aardige woorden heel dwaas! Vandaag de dag gaan mensen niet meer in uniform naar buiten, weg van school of werk, omdat ze vrijetijdskleding hebben, en in de negentiende eeuw was dat precies hetzelfde. Bovendien is het acteren heel goed, het is subtiel, want zo schrijft Jayne Austen! en de scène aan het eind is prachtig. Je kunt de filmversie van 1995 niet vergelijken met die van de versie uit 1995, omdat de technologie sinds die tijd zo is verbeterd dat het belachelijk is om ze daarin te vergelijken. De actrice die Ann speelt is te oud, maar haar manier van acteren en hoe ze het doet, maken dat goed.<br />Mensen schijnen om een reden die ik niet begrijp de voorkeur te geven aan de versie uit 1995! Het past helemaal niet bij het boek en is ook vlak, het einde is sentimenteel, ze veranderen belangrijke scènes, de enige goede acteurs zijn de hoofdrollen en ze hebben goed werk geleverd voor wat ze kregen. Het is duidelijk dat de mensen die het echt, echt leuk vinden, zo stom zijn (het spijt me) dat ze Persuasion niet begrijpen en het dus nodig hebben dat het overdreven wordt. De versie uit 1971 is mooi, romantisch, is geschreven door een uitstekend scenarioschrijver (dezelfde die _Inspecteur Morse_ schreef), had heel goede acteurs en het is echt een film die je vele keren kunt bekijken en je kunt er elke keer weer verrukt over zijn.