Wat is het sentiment van de recensie?

Ik had nog nooit van deze film gehoord toen hij voor het eerst werd uitgebracht. Hij moet onmiddellijk zijn ingezakt. 1) Ik heb hem op de kabel gezien toen ik in het ziekenhuis lag, dus ik had nauwelijks genoeg energie om ernaar te kijken, laat staan om naar een andere zender te kijken. Betere keus dan het Style Channel. 2) Op locatie gefilmd had deze reisfilm op het Travel Channel moeten worden uitgezonden. De plot is gerecycled uit komische films uit de jaren dertig en veertig. De cast lijkt uit de jaren vijftig te zijn gerecycled. Donald O'Connor, de ster van de musicals, en Edward Mulhare als de kaartspeler. Wat de hoofdrollen betreft, Walter Matthau speelt nog steeds dezelfde rol als in Guys and Dolls, of was het die van het weesmeisje? Wijsaard, onverantwoordelijke gokker en rondborstiger. Maar dat gaat niet op voor een man van zijn leeftijd. Wat Jack Lemmon betreft, die speelt zijn rol zo rechttoe rechtaan dat hij nauwelijks kan huppelen en zweven als hij danst. En zoals gezegd is Dyan Cannon buitengewoon aantrekkelijk als de zoveelste oplichtster die met haar moeder vaart, die denkt dat Walter rijk is, terwijl hij denkt dat zij rijk is. Elaine Stritch speelt Dyan's moeder, ook een vertolking uit de jaren vijftig. Het leukst is de voortdurende vete tussen Brent Spiner als de dominante en snobistische reisleider, die Walter onmiddellijk als een slechte danser ziet en zijn tijd verdoet met te proberen hem te laten ontslaan, zodat hij voor zijn gratis overtocht zal moeten betalen. Uiteindelijk krijgt hij zijn verdiende loon. Ondertussen hangt Jack wat rond, ontmoet een aantrekkelijke vrouw, met wederzijdse aantrekkingskracht, maar hun affaire wordt onderbroken door Walters leugens dat Jack arts is, terwijl hij in werkelijkheid een gepensioneerde inkoper van een warenhuis is. Maar uiteindelijk gaan de twee mannen in een rubberboot de zee op om haar watervliegtuig te onderscheppen en is alles in orde. Er lijkt geen belangrijke speler onder de vijftig te zijn.