Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een speciale film als je de context kent. Antonioni, die in de tachtig was, had een beroerte gehad. Stom en half verlamd regelden zijn vrienden <0xE2><0x80><0x93> die overigens de beste zijn die de filmwereld heeft <0xE2><0x80><0x93> dat hij een laatste belangrijke film zou'regisseren'. Het idee is dat hij door er alleen maar naar te kijken een verhaal in het leven kan roepen. Dus hebben we een film: over een regisseur die door simpele observatie verhalen in het leven roept. En de kwestie van de (vier) verhalen gaat over hoe de visuele verbeelding de liefde definieert.<br />De film komt tot stand door ons de middelen te geven om hem in het leven te roepen via onze eigen verbeelding. Het resultaat is pure filmwereld: iedereen (behalve de regisseur) is mooi van uiterlijk of in beweging. Sommige van die vrouwen zijn ultralief, en ze bestaan in een dromerige, nevelige wereld van sensuele ontmoetingen. Er is geen nuance, geen aanwijzing dat er iets anders bestaat dan wat we zien; er is geen ander verlangen aan het werk dan wat we creëren.<br />Ik ken geen andere film die zo succesvol onze visuele hunkering manipuleert om de wereld te creëren die we zien. Hij begrijpt iets van niet aanraken. Niemand begrijpt Van Morrison visueel zo goed als hij. Morrisons Keltische ruimtemuziek is gebaseerd op precies hetzelfde idee: de sensuele aanraking die wel impliceert maar niet lichamelijk aandoet.<br />Antonioni' De vrouw met het rode haar verschijnt, gepast als winkelierster, en ze regisseert ook een matte'making of'-film die op de dvd staat.<br />Ted's Evaluation <0xE2><0x80><0x93> 3 van 4: de moeite van het kijken waard.