Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Schrijver & regisseur Robert Downey sr., een pionier van de ondergrondse filmbeweging in de jaren zestig, satiriseerde de reclamewereld van New York Madison Avenue met zijn avant-gardefilm 'Putney Swope'. Downey beperkt zijn spot niet tot reclame, maar gaat in op de cultuur van zwarte militanten, de dynamiek in Hollywoods weergave van rassen, de witte elite en het karakter van corruptie in elke machtsstrijd. Hoe vermetel en ambitieus 'Putney Swope' ook wil zijn, hij valt in de categorie van een verschrikkelijke film, amateuristisch gemaakt met een budget van een paar centen, een naamloze cast en een humor die hilariteit ontbeert. Alles aan deze film riekt naar improvisatie. 'Putney Swope' veroorzaakte controverse tijdens zijn première met zijn politiek incorrecte aanpak van rassenkwesties en de consumptiecultuur. Zoals in de meeste Marx Brothers-films is de plot flinterdun en biedt het een excuus voor Downeys anekdotische grappen, die meestal vreselijk zijn.<br />De directeur van een prestigieuze reclamefirma aan Madison Avenue overlijdt tijdens een bestuursvergadering. Voordat het lichaam wordt weggehaald, houdt het bestuur een geheime stemming om te bepalen wie hem zal vervangen. Elk lid begrijpt dat het hun verboden is op zichzelf te stemmen. Het is puur toeval dat iedereen stemt voor het symbolische zwarte lid, Putney Swope (Arnold Johnson), aangezien niemand dacht dat iemand voor hem zou stemmen. Swope schuift op één na alle blanke directieleden door, omringt zich met zwarte, pistooldragende werknemers en hernoemt de firma tot 'Truth and Soul Advertising'. Swope besluit het gezicht van de Amerikaanse reclamewereld te veranderen. Hij weigert klanten aan te nemen die alcohol, tabak of oorlogsspeelgoed verkopen. Swopes klanten maken een exodus door nadat hij president-directeur is geworden, en zijn bombastische optreden trekt een nieuwe groep klanten aan die met zakken vol geld naar zijn kantoor komen en bereid zijn zich door Swopes militante werknemers te laten uitschelden. Swope maakt ook misbruik van zijn Afro-Amerikaanse personeel door zich meedogenloos hun ideeën toe te eigenen nadat hij ze heeft ontslagen en een aantal offensieve reclamecampagnes op te zetten, die allemaal worden bejubeld als een 'nieuwe golf' van marketinggenieën. Het is ongelooflijk, maar Swopes conservatisme blijkt succesvol, maar het bureau wordt het doelwit van overheidsagenten die vinden dat Swopes reclametactieken 'een bedreiging voor de nationale veiligheid' vormen. Het hoogtepunt van deze zwart-wit, vijfentachtig minuten durende komedie zijn de in kleur opgenomen televisiereclames. Helaas weet Downey niet wanneer hij die reclames moet afkappen, die altijd heel slim beginnen, maar hun effect verliezen. Het grappigste deel van 'Putney Swope' betreft de onderhandelingen van onze hoofdpersoon met de Amerikaanse president Mimeo in Washington D.C. (Pepi Hermine), een marihuana rokende lilliputter met een Teutoonse Kissinger-adviseur (Larry Wolf) die smakeloze grappen uitkraamt terwijl hij Swope probeert over te halen met een reclamecampagne voor zijn nieuwe auto, de Borman 6.