Is deze recensie positief of negatief?

Dit is geen 'direct cinéma', in feite is het het tegenovergestelde. De tweede aflevering van Gatlifs zigeunertrilogie, dit Franse werk van Michèle Ray-Gavras, is een meesterwerk, geen pure documentaire, beslist geen fictie. In plaats daarvan heeft Gatlif verschillende locaties gekozen voor de route van India naar Spanje, waar de zigeuners een sterke aanwezigheid hebben, en met behulp van artdirectors heeft hij verschillende musicalnummers geregisseerd die ons vertellen hoe de zigeuners leven, zingen, dansen, worstelen en overleven. De film kan sterke tegenstand ondervinden van degenen die de hypothese in twijfel trekken dat de Rom-stam van Indiase origine is, vooral van degenen die een direct verband zien met de Hebreeën (dus in zekere zin is het geen verrassing dat ook zij door de nazi's werden vervolgd). Maar boven alle antropologische argumenten uit is dit een werk van grote schoonheid, met sterke kleuren en prachtig zingen en dansen.