Wat is het sentiment van de recensie?

Directeur Jeremiah Checheck, die ons grote budgetdebacles als 'The Avengers' en de remake van 'Diabolique' heeft gebracht, heeft deze verduistering van het Die Hard-concept geleid, die lijkt te zijn uitgevoerd met een budget dat lijkt op dat van een Blair Witch.<br />Een kernreactor in Californië wordt in beslag genomen door Arabische terroristen. Maar - ben je er klaar voor? - de terroristen zijn niet Arabisch; het zijn in werkelijkheid ontevreden Amerikaanse soldaten die zich voor Arabieren uitgeven! We komen erachter dat ze niet echt van plan zijn de reactor op te blazen, ze willen alleen een verklaring afleggen. We weten niet zeker wat die verklaring is, maar dat doet er niet toe. Er is dus eigenlijk geen dreiging. Maar dan besluit een van de terroristen om het alleen te doen en de reactor echt op te blazen omdat hij een beetje gek is. Dus misschien is er toch een dreiging. Maar het leger valt binnen en alle slechteriken worden gedood. Dus was er geen dreiging. O, en een goeie wordt ook gedood. Laat dat een les voor iedereen zijn.<br />Als dit allemaal verward klinkt en een beetje tijdverspilling is, dan heb je een idee waar Meltdown over gaat.<br />Het script neemt nooit de moeite om de personages te introduceren of zelfs maar persoonlijke details te geven die ze zouden kunnen verlevendigen of het publiek emotioneel zouden kunnen raken. Dus blijven we over met één dimensionale figuur: de-expert-naar-wie-niemand-wil-luisteren; de-intrigant-blije-sergeant; de-slijmerige-politici; de-dweeby-Technici. Het verhaal springt van het ene clichéincident naar het volgende in een formuleconclusie van praktisch elke actiefilm die je hebt gezien. 'Ik heb nog nooit zoiets gezien. Maar bijna elke keer dat we denken dat er iets op het spel staat, zakt het script in en komen we tot de ontdekking dat we ons nergens zorgen over hoeven te maken.'<br />'Net als Die Hard is er een politieagent die aan de goede kant staat, die de slechteriken niet in de weg zit. Het grote verschil is dat de agent hier... een vrouw is! O, en ze is ook gewond. Maar niet zo erg, net genoeg om haar een paar keer ineen te laten krimpen. O, en in plaats van de walkietalkie die Bruce Willis had, heeft deze agent een magische mobiele telefoon die overal werkt... zelfs onder de grond! Als hij niet tegen iedereen staat te schreeuwen, probeert Bruce Greenwood <0xE2><0x80><0x93> met zijn van graniet gemaakte kaak <0xE2><0x80><0x93> haar te kalmeren met de walkietalkie. Hij maakt zelfs een keer een grapje, maar we zijn bang dat zijn gezicht zal barsten. Dit is tenslotte een serieuze zaak.<br />Maar het is vooral scène na scène van mensen die ruzie maken: de militaire expert zegt dat hij wil wachten tot het voorbij is (zijn redenering lijkt niet bijzonder verstandig maar hij wordt verondersteld de slimmerik in deze film te zijn dus oké); de mensen in het Witte Huis maken ruzie met hem; de legersergeant maakt ook ruzie met hem; de aardige Pakistaanse atoomingenieur maakt ruzie met de belangrijkste terrorist. De dialoog is absoluut Movie B en zinnen als'stop de uitzending! STOP DE BROADCAST!!!' kunnen je van je bank doen rollen terwijl je je afvraagt of de personages werkelijk naar deze dwaasheid verwijzen. Misschien om het gebrek aan productiekwaliteit te compenseren wordt het camerawerk nerveus gehouden in die nepdocumentairestijl van 21 Grams die geacht wordt directheid en energie aan de scènes te verlenen maar de manier waarop het hier lukraak en amateuristisch wordt toegepast is ronduit irritant; zelfs pretentieus. Verdere pogingen om het tempo op te voeren worden gedaan met het invoegen van onzinnige zwart-witbeelden die willekeurig worden afgewisseld met de hoofdactie. Maar ook dit is pretentieus en op die Blair Witch-achtige manier irritant. Kortom, de stilistische pogingen zien er erg amateuristisch uit.<br />De muziek doet de beelden eer aan <0xE2><0x80><0x93> het is synthetisch en het klinkt goedkoop. Een beetje als een pornofilm maar met minder melodie en veel meer hartenklopgeluiden. De grafische vormgeving is ook verrekte slecht: smakeloze grafische voorstellingen in een enorm rood lettertype schreeuwen ons toe: '9:28 pm', alsof de tijdsklok werkelijk enig verschil maakt.<br />Meltdown werkt misschien als marketingconcept, maar het is duidelijk dat het script een tweede gedachte was. FX <0xE2><0x80><0x93> een onderdeel van Fox <0xE2><0x80><0x93> heeft deze smakeloze productie in elkaar gezet en er een paar miljoen dollar aan besteed. Dat noem ik nou een meltdown!