Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb mijn best gedaan. God sta me bij, wat heb ik mijn best gedaan. Maar er zijn gewoon mensen die bijna niet in staat zijn om kwaliteit te creëren. Brett Ratner, Uwe Boll, Britney Spears en Asylum. Het moet gezegd dat 'The 9/11 Commission Report' een eerlijke poging van het bedrijf lijkt te zijn om te komen tot een meer geraffineerde vorm van verhalen vertellen en filmen. Maar in alle opzichten komt het over als de zoveelste echte film in hun galerie. Bij de opening meldt de disclaimer dat alle namen zijn veranderd, maar dat de namen van de terroristen relatief hetzelfde zijn gebleven. Een man genaamd Mussaui probeert te leren hoe hij een vliegtuig moet besturen. En je moet je afvragen, niet hoe het komt dat hij zo gemakkelijk in dit programma kon komen, maar hoe het komt dat deze mensen niet eens vragen stelden, want deze scène is zo vergezocht in zijn presentatie, en de acteur die deze man speelt is buitengewoon over de top. En je kunt zien dat regisseur Scott Paul Greengrass probeert te imiteren met een heldere, korrelige fotografie die wordt gevolgd door een vreselijk duizelingwekkende en irritante handgebaren die gedurende de hele film proberen af te wijken van Greengrass' enthousiaste guerrilla-filmmaaktechnieken.<br />Je kunt voelen dat Scott Greengrass' techniek voor realisme nabootst, maar halverwege wordt het nogal lamlendig. Intussen begint de film min of meer als een verkeersopstopping en meer als een opstopping bij Law & Order, waarin we de mededeling krijgen dat de namen zijn veranderd, het logo bijna doet denken aan het logo van Law & Order, en dan anderhalf uur waarin de acteurs zich op de borst slaan en over politiek discussiëren.<br />Geen van beide films is ooit zo meeslepend als hij probeert te zijn. En dan, als de film een poging lijkt te doen om een volwassen drama te worden, vertrouwt Scott op zijn oude fa<0xC3><0xA7>ade, de seksscène. Scotts nieuwe film ziet eruit alsof hij eigenlijk gezien wil worden als een lowbudget 'M<0xC3><0xBC>nchen', maar dat is niet zo, en hij slaagt erin om bij elke mogelijke gelegenheid matig aan te slaan. 'The 9/11 Commission Report' slaat nergens op, en dat komt doordat het beperkt is in zijn pogingen om andere films te imiteren.<br />Hoewel ik de ambitie achter de camera waardeer, is dit nieuwe perspectief op de gebeurtenissen die tot 9/11 hebben geleid vlak en saai. Hoe hard het ook probeert een lowbudget 'M<0xC3><0xBC>nchen' te zijn, het is alleen maar zo onderhoudend als een normale Dolph Lundgren-film die je op Cinemax zou kunnen vinden.