Wat is het sentiment van de recensie?

Semper Fi! Ik zag 'The D.I.' in 1957. Anderhalf jaar later ging ik bij het Korps Mariniers.<br />Web en consorten kregen het zo goed als ze konden in 1957. Boot, in 1959, was eigenlijk net zoiets als het opleidingskamp dat te zien was in 'Full Metal Jacket'. Ja. Een zwarte rekruut in mijn peloton heette 'Sneeuwbal'. Ik werd 'Stok' genoemd, omdat ik zo mager was als een lat. Iedere rekruut had een bijnaam, een of andere smerige bijnaam, die hem bijbleef tijdens zijn diensttijd in het Korps. Als je een dreun kreeg of op je kont werd geslagen als je het verknalde, was dat standaardprocedure. 'Val aan en geef me vijftig,' moest 'ho-hum' zijn. En dan werd het 'Val aan en geef me tweehonderd!'<br />De D.I. De mariniers waren een stelletje sadistische klootzakken, maar het was een beheerst sadisme, met als voornaamste doel om die stomme MoFo's in leven te houden als we ten strijde trokken. In dat'sadisme' zat tweehonderd jaar ervaring ingebakken, en alles wat de D.I. deed of zei, had een doel dat was afgestemd op zijn missie.<br />Een slechte D.I. laat infanteristen sneuvelen. Een goede D.I., hoewel's werelds grootste klootzak, houdt ze in leven. Je kunt de vijand niet doden als je dood bent.<br />Voor het geval je het nog niet wist, het Korps Mariniers heeft maar één primaire missie: de vijand doden.<br />Al het andere is pure bravo sierra.<br />MstGySgt WHT, USMC (ret)