Wat is het sentiment van de recensie?

Begint met Fulci die een versie van zichzelf speelt en wat ideeën opschrijft over hoe mensen zouden kunnen sterven. Gevolgd door een nepachtige kat die iets eet wat vermoedelijk hersenen zijn. De kopie die ik heb gezien was in het Engels nagesynchroniseerd, waar ik altijd een hekel aan heb, maar ik was vooral teleurgesteld dat ik Fulci niet met zijn eigen stem hoorde.<br />Fulci is in een soort koortsachtige toestand aan zijn laatste horrorfilm bezig. Zijn maag draait zich om als hij dingen ziet die op effecten uit zijn film lijken, en hij begint te hallucineren dat hij getuige is van gruweldaden. Hij gaat naar een psychiater, die hem hypnotiseert, en helaas heeft hij zijn verbeterde geestelijke gezondheid niet in gedachten. Ik moest denken aan de psychiater die werd gespeeld door David Cronenberg in Clive Barkers Nightbreed (1990). De psychiater in deze film wordt gespeeld door David L. Thompson, die behoorlijk slecht is. Waarschijnlijk een echte vriend van Fulci, want hij heeft een brede grijns met veel tanden als hij mensen vermoordt, al kan dat ook Fulci's zwarte humor zijn, die ik ook nogal armzalig vond.<br />De film bestaat uit een heleboel fragmenten uit Fulci's films, hetzij alsof Fulci op de set is om ze te regisseren, hetzij om naar opnamen op tv te kijken, hetzij om getuige te zijn van de optredens. Ik ben nooit zo'n fan geweest van fragmenten in tv-series, en ik denk ook dingen als 'Charles Band' 'Ik denk dat ze geld moeten verdienen.'<br />De psychiater in _Cat in the Brain_ verwijst naar de theorie dat geweld in films in het echte leven tot geweld leidt. Een van Fulci's collega's vertelt over een documentaireploeg die Fulci volgt om te zien hoe zijn leven is. Veel van dit soort zelfreferenties.<br />Uiteindelijk varen sommige personages weg op een boot die _Perversion_ heet.