Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Voor een film die zo veel erkenning heeft gekregen en zo'n goede recensie heeft gekregen, is een grote fout gemaakt. Het begint ermee dat Andrew/Adrian - hoe hij ook heet -, omdat hij zo in de war is dat hij niet meer weet wie hij is, samen met zijn moeder wegloopt uit een sekte en al snel wordt ontvoerd door een vreemde dame die uiteindelijk voor hem zorgt alsof ze zijn moeder is. Het acteerwerk is verschrikkelijk als Andrew opgroeit als twintiger en er verschrikkelijk uitziet met zijn ingevallen gezicht, zijn eeuwige grijns en zijn kleren van Dukes of Hazard. Hij lijkt meer op een dronkenlap dan op de zoon van Satan. In feite is dat het enige wat hij doet: hij drinkt en valt slonzig over zichzelf heen terwijl hij probeert greep te krijgen op zijn verleden en de laatste herinnering aan zijn moeder die schreeuwend in een bus wegrijdt. Hij vindt een vriend die een engel lijkt te zijn, maar hij wordt al snel vermoord en geëlektrocuteerd in een woeste scène waarin hij meer op een kerstboom lijkt. Andrew krijgt een hoestbui en de cultus met de leden van het eerste deel stelt hem op de proef om te zien of hij echt de Zoon van Satan is. Zijn stomme zelf slaagt niet voor de test en staat op van het alter ego dat glinstert van de make-up en de sprongen van het toneel van een nachtclub en danst als een clown die aan de crack is!!! Deze scène is gedenkwaardig en een horloge meer dan waard. Het einde is verschrikkelijk en enigszins voorspelbaar als je bedenkt hoe stom hij in de hele film is. Kijk niet naar dit stuk vuil, anders zul je het eerste deel niet respecteren.