Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'... die goede, gedenkwaardige films van dit soort films scheidt. Het is niet onderhoudend, ontroerend, grappig, interessant en soms voelt het een beetje onmenselijk. De hoofdrolspelers gedragen zich alsof ze van een andere wereld zijn, op een ergere manier, terwijl ze geacht worden met elkaar en het publiek in contact te staan.<br />Begint redelijk conventioneel. Rijke jongen krijgt nieuwe auto voor diploma-uitreiking, maar de decaan zegt dat hij de auto pas na de ceremonie mag hebben. Gaat niettemin joyriden, en stopt in de diner aan de verkeerde kant van het spoor voor een kort meningsverschil met de plaatselijke boerenkinkels. Verstandig van de serveerster/vriendin van de hoofdboer. In alle eettentjes op anderhalve meter van het benzinestation?)<br />Ze hebben tegen de rechter gezegd dat ze de prijs moeten betalen, dus de enige reden om deze 'vis uit het water' te halen en in de stad te laten blijven, is om het scenario te bedenken dat beide jongens moeten helpen bij de herbouw van het eettentje. Erger nog, het rijke joch dat bij het gezin van het niet-rijke joch logeert... in de kamer boven de zolder. Die 'kamer boven de zolder' heeft heel wat mensen gered die een bed nodig hadden.<br />Rijke joch dat om onverklaarbare redenen goed wordt behandeld door de vriendin, die nooit tegen hem zegt dat hij haar bijna heeft vermoord. Dat voorspelt natuurlijk niet veel goeds over haar vriendje, en het wordt nooit helemaal verklaard. Je weet niet waarom Sam (Leelee Sobieski) voor Kelley (Chris Klein) valt, of waarom Jasper (Josh Hartnett) dat toestaat.<br />Chris Klein is verdraagzaam, Leelee volkomen onverdraaglijk, en Josh maakt niet veel indruk. Het personage met het meeste leven is de rechter die Kelley en Jasper veroordeelt om te helpen bij het herbouwen van het restaurant. Ze kan minstens één grappige opmerking maken, en dat is meer dan wie ook. Iedereen is zo somber en humorloos dat je een drempeltje voelt als je er zelfs maar aan denkt te glimlachen terwijl de film aanstaat. Het einde is een manier om het stuk te beëindigen, niet de meest originele, maar het was in elk geval voorbij. Ik vind het niet leuk om een film te vernielen waar een klein meisje ergens op de wereld misschien echt van zou houden, maar aangezien ik dat meisje niet ben, moet ik wel. Het aardigste wat ik over deze film kan zeggen, is dat hij niet gemeen is, en hoewel hij niet dwingend is, komen zijn onschuld en zijn eigengesponnen, afgezaagde dialoog uit een leuke omgeving.