Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zelfs als je niet van documentaires houdt, is de kans groot dat je deze fascinerend zult vinden. Hij heeft niet alleen een goed uitgedachte plot die gemakkelijk te volgen is, maar ook interessante omwegen bevat; hij heeft ook een heel sterke emotionele resonantie, en niet een die gebaseerd is op een eenvoudige specifieke toon. In plaats daarvan zijn de emoties hier even diep en turbulent als de zeeën.<br />Als je dus niets weet van Donald Crowhurst en de bootrace om de wereld in 1968... zoals voor mij het geval was... hou dan alsjeblieft op met lezen en huur of kijk naar deze film.<br /><br />SPOILERS volg.<br /><br />Mijn vriend Brian raadde me dit aan in dezelfde tijd dat mijn tante me een knipsel stuurde dat deze film in verband bracht met Antonioni's film. In 2007 was ik gebiologeerd door een aantal van Antonioni's films, en dat ben ik nog steeds! Om deze film met Antonioni in verband te brengen, lijkt me een beetje vergezocht, want de persoon die het meest in een van Michaelangelo's films te zien zal zijn, is Fran<0xC3><0xA7>oise Moitessier de Cazalet. Het is grappig op de IMDb-pagina, hij staat niet eens vermeld als de persoon die 'zichzelf' speelt, wat waarschijnlijk een functie is van zijn lange naam, in tegenstelling tot zijn zelfrealisatie/afscheiding. Aangezien Moitessier direct uit de race stapt, zou je kunnen denken dat het een beetje is als Anna in L'Avventura. Een heel klein personage. Er zijn veel dingen om van te houden aan deze film: de feitelijke opnamen uit die tijd, de stoïcijnse beste vriend, de pure kracht van de Roaring Forties, maar ik liep weg met een simpel gevoel van verbondenheid. Een man, echt op zee. Er zijn momenten in mijn leven geweest dat ik me afvroeg hoe ik zo ver was gekomen, gevangen tussen dromen en werkelijkheid, terwijl ik me als een verstekeling in mijn eigen huid voelde. Het kan zijn dat ik te veel in deze documentaire lees, en dat de regisseurs op hun beurt te veel in Crowhurst lezen, maar ik vond dat gevoel net zo betoverend als de andere geheimen die in deze film worden bewaard.<br /><br />Voor het geval dat Crowhurst's verhaal waar zou blijken te zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de opmerkingen hier en de film zelf de man die je vader was niet goed weergeven. Maar in zijn dood heeft hij de wereld een glimp gegeven van iets als een verloren gegane mythe, hij is een pre-GPS Odysseus. Dat we zijn lichaam nooit hebben gevonden draagt bij aan de sfeer van broze onsterfelijkheid, zo niet aan het aanzien van een kosmisch wezen waarover hij heeft geschreven. <br /><br />Deze film blijft je bij na het kijken, alsof je verwacht dat er nog een wending uit het diepe water zal komen. Of op zijn minst hoop je op het vervolg van Moitessier.<br />Thurston Hunger 8/10.