Is deze recensie positief of negatief?

Deze laat-twintigste-eeuwse poging van Freda speelt zich af als een moderne (dat wil zeggen: zeventigste-eeuwse) griezelfilm, maar er zitten weinig spannends in. Het is in elk geval geen vreselijk slechte film, hij heeft dat gevoel dat veel van Freda's latere films hebben van iemand die het heeft opgegeven als hij de eerste dagkrant heeft gezien. Hij begint goed, bijna galopperend in toon, en gaat dan over in een gothisch gebied met een fatsoenlijke (al is het een vreselijk cliché) set-up. Dan lijkt Freda plotseling haar belangstelling voor de film te hebben verloren en krijgen we alleen maar lange opnamen van Camille Keaton en brandende kaarsen. Dan, na ongeveer een uur, krijgen we een soort gewelddadige climax met fatsoenlijke-tot-slechte-special effects. Dit wordt gevolgd door een trage uithaal met een zeer voor de hand liggende wending die eindigt in een draai (als het al een draai is?). En gooi er een paar halfslachtige verklarende scènes tussendoor en je hebt Tragische Ceremonie. Zo heeft het zijn kwaliteiten. Maar dan struikelt het plotseling en zakt voor je voeten in elkaar. Jammer.<br />ik blijf uit de buurt van de SHAROMA-dvd, een nutteloze, troebele pan&scan-uitgave die afbreuk doet aan wat een goede visuele ervaring zou kunnen zijn.