Is deze recensie positief of negatief?

De Lastige Man is een slimme, surrealistische film die je laat evalueren wat je met je leven doet en wat je drijft. Als je die mensen in zombieachtige trances alledaagse dingen ziet doen en beseft dat dat is wat we doen en wat we in het echte leven willen, dringt het echt tot je door. Dit is een verrassend effectieve film die aan het eind vragen oproept over jouw richting en niet zozeer over de film.<br />Andreas is de hoofdfiguur van wiens leven we een 3e visie krijgen terwijl hij zich aan een nieuw leven probeert aan te passen nadat hij is verplaatst. In het begin lijkt hij de populairste jongen van de stad, want iedereen op zijn werk nodigt hem uit en hij wordt uitgenodigd voor etentjes en zo. Een goed voorbeeld hiervan is de scène met zijn nieuwe baas, die hem een envelop met een niet nader genoemde hoeveelheid geld aanbiedt met de tekst: 'Hier is iets om je op weg te helpen.' Andreas krijgt zelfs een vriendin als hij 20 minuten in de film zit, en uiteindelijk trekt hij bij haar in. Dit lijkt een ideale woonsituatie, want zijn vriendin is een gerenommeerde binnenhuisarchitecte, aantrekkelijk en zeurt nooit over wat hij doet. Maar Andreas is niet tevreden met hun relatie, zoals met alles in deze wereld. Dan begint hij een verhouding met een collega die Ingeborg heet en voor wie hij Anne uiteindelijk verlaat en beweert dat hij verliefd is. Nadat ze Ingeborg heeft verteld hoe hij zich voelt, vertelt ze hem dat ze ook met andere collega's omgaat en dat alle relaties 'leuk' zijn. Kort daarna zien we Andreas op een treinstation waar hij een eind probeert te maken aan zijn ellende en tot teleurstelling van het publiek lukt dat niet. Nog steeds op zoek naar verlossing ontmoet Andreas Hugo die een gat heeft gevonden waaruit je muziek kunt horen komen. Dus beginnen ze aan een missie om naar de andere kant te komen, zal het beter zijn of zal het erger zijn?<br />'De Lastige Man toont ons de maatschappij' De film gaat over Andreas' obsessie met uiterlijkheden en de materialistische instelling daarvan. Het lukt hem uitstekend om ons te bespotten door de huizen vol te zetten met ikea-producten die de personages tijdens de lunchpauze uitkiezen. Ik denk dat hij vooral de draak steekt met de saaie Scandinavische samenleving en de hoge zelfmoordcijfers. Er is bijvoorbeeld een scène in de film waarin Andreas een man tegenkomt die uit een gebouw op een hek met scherpe punten springt. Ook snijdt Andreas, die genoeg heeft van deze wereld, zijn vinger af en springt hij later voor een trein; het is een van de vreemdste en schandaligste scènes die ik ooit heb gezien. Deze door Lien gecreëerde wereld staat gelijk aan het vagevuur waar geen straf of beloning is. In deze wereld werd Andreas nooit dronken als hij dronk, seks was niet aan de orde, en hoe vaak hij het ook probeerde, hij kon zichzelf niet van kant maken. Deze film deed me denken aan 'Fight Club' en hoe beide hoofdpersonen een beetje uit de pas liepen met de wereld om hen heen. In 'Fight Club' creëert Tyler Durden een tweede personage dat alles doet wat hij niet zou doen, en in deze film is de ontwaakte Andreas het equivalent van Tyler Durden. Na een tijdje wordt hij wakker en probeert te ontsnappen aan het saaie leven dat hij nu van zich af probeert te schudden door door een gat in de muur te ontsnappen. '<br />Lien doet het geweldig met de continuïteit in deze film, als een personage een halfvol kopje in zijn hand heeft en ze snijden het weg en komen terug, dan hebben ze het glas in dezelfde hand en is het niet vol of leeg, wat aangeeft dat de opname een andere dag is gemaakt. Tegenwoordig maken regisseurs zich meer zorgen over de geluidseffecten en zien ze de kleine dingetjes over het hoofd, zoals: heeft dat personage die armband om dezelfde hand als toen hij gisteren filmde? De belichting van elke opname is geweldig, je hoeft je nooit af te vragen waarom er iets in een opname zit en het brengt een interessant onderwerp ter sprake. Deze film heeft echt voor me gewerkt omdat hij niet alleen de spot drijft met het Scandinavische volk, maar ook met de westerse samenleving en wat daar mis mee is. Het enige echte probleem dat ik had, was de man die zelfmoord pleegt door op een hek met spijkers te springen. Want uiteindelijk kom je erachter dat er geen dood bestaat in deze wereld, maar dat hij bewegingloos is neergelegd en je dwingt om aan te nemen dat hij dood is, en naar mijn mening krijg je daar nooit een antwoord op.<br />Andreas is de enige hoofdpersoon, omdat anderen komen en gaan en nooit meer doen dan hem steunen. Zijn eerste vriendin Anne Britt is een binnenhuisarchitecte die op het eerste gezicht perfect voor hem lijkt, maar uiteindelijk saai blijkt te zijn. Dit leidt hem naar Ingeborg, met wie hij een affaire begint en op wie hij verliefd wordt. Hij komt er al snel achter dat ze met een handjevol andere mannen was en dat wat hij voelde niet echt was. Uiteindelijk ontmoet Andreas Hugo in de toiletten van een bar, waar hij klaagt dat niets meer lekker smaakt en dat hij niet eens meer dronken kan worden. Hij volgt Hugo naar huis en treft daar het gat in de muur aan dat gevuld is met kindergelach en tjilpende vogels.<br />Lien heeft niet veel op het cv staan, maar 'De Lastige Man' Lien heeft een schitterende toekomst voor zich en we kunnen alleen maar hopen dat zijn toekomstige films niet zo lang nodig hebben om in het buitenland te worden uitgebracht. Dus ga zitten en geniet van de rit terwijl regisseur Jens Lien je van het comfort van je huis naar de dromerige wereld van 'De Lastige Man' brengt.