Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik werd naar 'Friends' toe getrokken door de soundtrack van een heel jonge en toch beroemde Elton John die ik in een club in het nabijgelegen Houston had gezien. Ik had geen idee van de emoties en de impact die de film zou hebben. Onlangs werd ik naar de film teruggevoerd door een nummer dat Heart inderdaad 'Seasons' noemde, en toen vond ik het nummer van Elton John 'Friends' en dacht ik dat het hetzelfde nummer was... het is 35 jaar geleden. Hoe dan ook, de vloedgolf van emoties van 'Friends' kwam terug alsof ik een oude foto van je eerste echte liefde zag. Ik herinner me meer van de manier waarop de film me raakte dan van de feitelijke details van de productie, de plot enzovoort. Ik herinner me dat ik een paar speciale vrienden mee uit nam om de film te zien en dat ze aan het eind net zo ontroerd en met betraande ogen waren als ik. Ik ben zowel gespannen als nerveus om een kopie te vinden en hem nu te zien. Zo veel films die toen zo belangrijk voor me leken (d.w.z. 'The Graduate' 'Easy Rider') lijken nu alleen maar dwaas en ik wil niet dat dit in dezelfde categorie valt. Maar ik zal hem vinden en als het dwaas blijkt te zijn, kan ik mijn vrouw in elk geval op een geweldige... nee, fantastische soundtrack trakteren. Toen we elkaar ontmoetten, hebben we dit doorgemaakt met 'Last Tango in Paris'. De jongelui met wie ik werk (ik) Ik heb respect voor mijn meningen, maar het is moeilijk om de gevoelens van de jaren zestig uit te leggen, en de films en liedjes die zulke sterke gevoelens uitdrukken, maar die nu een beetje 'ouder' lijken. Ik kan er gewoon niet achter komen of het verouderingsproces het gevolg is van de film... of van mij. 'Friends' is een heel bijzondere, gevoelige en prachtige film. Ik weet zeker dat hij een heleboel bijzondere gevoelens zal oproepen. Je kunt gerust een exemplaar huren of kopen... Indië was toen nog niet zo sterk als tegenwoordig.