Wat is het sentiment van de recensie?

Nieuwjaarsdag. De dag nadat we om middernacht een paar wodka-martini's en Cosmopolitans met een scheutje bubbels hadden gedronken, ontdekten mijn vrouw en ik dat het plaatselijke kabelbedrijf de digitale specialiteiten van de maand januari gratis aanbiedt. We konden kiezen: maakten we gebruik van de gratis kanalen of keken we naar de acht X-Files-seizoenen op dvd die we met Kerstmis van onze dochter hadden gekregen?<br />We kozen voor de digitale gratis kanalen omdat de dvd's nergens heen gaan en we ongeveer tien dagen van twaalf uur nodig hebben om alle X-Files van begin tot eind te zien. Het Drive-In-kanaal bood een marathon aan horrorklassiekers: Asylum (1972), House of the Damned (1996) en The Pit and the Pendulum (1961). Asylum wordt hier goed bekeken en The Pit and the Pendulum was te laat voor ons om te kijken, wat betekende dat we eigenlijk alleen maar kritisch konden zijn voor House of the Damned.<br />Eerlijk gezegd probeerden we serieus te zijn over de film omdat de sterren redelijk goede acteerkwaliteiten hebben <0xE2><0x80><0x93> Greg Evigan (William Shatners overgeschreven Tekwars) en Alexandra Paul (de enige Baywatch-babe die kon acteren, hoewel ze het lichaam van een tienjarige jongen heeft). Helaas barstten we al snel in gegiechel uit, onder invloed van een beetje haar-van-de-hond, terwijl we allebei de namen riepen van films waaruit deze hond zijn scènes ontleende: Poltergeist, The Shining, Hell House, House On Haunted Hill, Ghost Busters!<br />De acteerprestaties, vooral van Evigans levensechte dochter, waren niet al te slecht, gezien het idiote script waarmee ze moesten werken. De cgi, voor 1996, was hilarisch <0xE2><0x80><0x93> op het slechtste punt in de laatste scène, toen het het meest afgrijselijke had moeten zijn, was het zo erg dat mijn vrouw en ik in lachen uitbarstten.<br />Overal: acteren 4/5, script 2/5, sfc 0/5.