Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als deze film naar een bioscoop in de buurt komt, beschouw hem dan als een bedreiging. Ik had de pech deze film hier in Tokio te zien. Omdat ik Nederlander ben, was ik verbaasd een Nederlandse film te zien in een metropool als Tokio. Ik dacht dat het iets bijzonders moest zijn als een Nederlandse film helemaal naar Japan komt. Dus ging ik erheen met een paar vrienden, en we vertelden het personeel van de bioscoop vrolijk dat we Nederlanders waren en dat we zo nieuwsgierig waren naar de film. Het bleek een van de infantielste, domste, meest gespeelde Engelse films te zijn die ik ooit had gezien. Ik had de film in misschien 10 jaar niet gezien, en ik verliet de bioscoop in een poging het personeel te ontlopen, omdat ik me bijna verantwoordelijk voelde voor deze rampfilm. Soms krijg je het gevoel dat je weet waar de regisseur op uit was: Lola Rennt, Trainspotting-achtige film. In plaats daarvan leek het meer op MacGyver over drugs met ouderwetse breakbeatmuziek als soundtrack. Maar als ik me niet al te geërgerd voelde, was de film af en toe onbedoeld nogal hilarisch, want hij toonde Nederland op zijn kleinst.