Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Films zijn iets wat je op zaterdagavond ziet en op zondagochtend vergeet. Films zijn kunstwerken die je voor altijd bijblijven. Mishima behoort tot de laatste categorie. Dit is het soort film dat een Academy Award zou moeten winnen, een briljante, visuele spektakelfilm die zowel deprimerend als opbeurend is. In plaats van een eerlijke blik op het leven van Yukio Mishima, verweeft regisseur Paul Schrader drie versies van de verhalen van de auteur in een blik op zijn verleden en op zijn laatste dag op aarde, de dag waarop hij probeerde het Japanse leger in naam van de keizer tot rebellie aan te zetten. Als dat niet lukt, pleegt hij rituele zelfmoord met een einde dat je treft als een lading bakstenen. De drie korte verhaalversies geven een blik op wat hem ertoe heeft gebracht en worden gepresenteerd op een experimentele manier waardoor het lijkt alsof het toneelstukken zijn. Ken Ogata is magnifiek als Mishima. Ondanks zijn excentriciteiten komt hij over als een zeer sympathieke man, een man die bereid is te sterven voor zijn overtuigingen en dat ook doet. Dit maakt het einde des te verwoestender en het gevoel van verlies betekenisvoller. Van de drie verhaalversies, Tempel van het Gouden Paviljoen, Kyoko's Huis en Weggelopen Paarden, is de laatste de sterkste en emotioneelste. Het is ook het verhaal dat het dichtst bij Mishima's verhaal komt. De recensie gaat over de stemming van Paul Schrader in zijn laatste jaren en illustreert wat hem werkelijk tot de gebeurtenissen van november 1970 heeft gebracht. Deze recensie kan niet compleet zijn zonder een vermelding van de opvallende muziekscore van Philip Glass. Sinds 2001 is een filmscore niet meer zo'n volmaakt compliment geweest voor het visuele aspect. Paul Schrader heeft een van de mooiste films van de jaren tachtig gemaakt, of welk decennium dan ook. Zorg dat je de zakdoekjes bij de hand hebt, want het einde zal je in tranen doen uitbarsten. Mishima: A Life in Four Chapters herinnert je eraan dat film soms nog een kunstvorm kan zijn, en als kunst is het briljant.