Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In dit vroege werk van Fulci laat de regisseur zijn meest algemene kant zien, evenals zijn talent voor meeslepende verhalen en een meer dan redelijke verduidelijking van het genre. Persoonlijk denk ik dat hij gedurende zijn hele carrière als estheet van geronnen bloed onterecht is belasterd. Het is een behoorlijk bekwame procedure en ik was verrast door het subtekstrijke verhaal dat zijn wantrouwen toont jegens de kleingeestige mentaliteit van het platteland en de inefficiëntie van de politie, evenals de verknipte idealen van de katholieke kerk, waarvan de laatste deze film op de knieën leek te hebben gedwongen toen hij voor het eerst werd uitgebracht en de regisseur mogelijk al zo vroeg een andere richting had kunnen geven. Het betrekkelijke gebrek aan bloed in de film duidt op een dringender en psychologisch dwingender noodzaak voor deze film in zijn overheersende'mysterie', maar het bloed en de poppenkast die hij gebruikt, worden hier in het bijzonder gebruikt in de scène waarin een valselijk van moord beschuldigde moordenaar zinloos wordt gelyncht door een menigte mannen op een kerkhof en voor dood wordt achtergelaten in een vertoning van verachtelijke en verouderde waakzaamheid, deskundig gechoreografeerd naar de moderne melodieën van een dieetradio.<br />Een ander voorbeeld was de laatste scène (die inderdaad ontzagwekkend was) waarin een opvallend knappe priester van een rots valt en de gebruikte poppenkastpop duidelijk wordt weergegeven in een medium close-up die zijn demonische uiterlijk en overduidelijke lelijkheid accentueert. Merkwaardig genoeg, gezien zijn latere werken, roept Fulci ook het idee van moderniteit op over het gehucht dat vasthoudt aan zijn anachronistische bijgeloof en onwetendheid, terwijl het idee van zwarte magie niet meer is dan dat, een eigenaardig idee van bovennatuurlijk kwaad dat zich nooit echt manifesteert uit de voodoopoppen, terwijl de heks ervan niets meer is dan een gestoorde vrouw. Iets anders wat me beviel was dat hij aan deze karakterlagen toevoegt door van een bourgeois stadsmeisje een dubbelzinnige figuur te maken <0xE2><0x80><0x93> is zij de corrupter die de priester vreest voor zijn pupillen en misschien veelzeggender voor zichzelf? Deze _giallo_ leent zich er wel voor om een van Fulci's personages te worden. 's meer persoonlijke en wezenlijke films, in die zin dat we een redelijke toevloed van ideeën van hem krijgen.