Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Lowbudget 'films' als deze geven me hoop als aankomend scenarioschrijver. Met andere woorden, als er mensen zijn die bereid zijn om zo'n prutsfilm als deze te financieren, dan is er in elk geval meer dan een sprankje hoop voor iemand als ik, die echt verhalen kan schrijven. Deze film hoort daar thuis, of moet ik zeggen 'daar thuis' bij de Ed Wood's van deze wereld. Het verhaal, als je het zo kunt noemen, en de dialogen, om nog maar te zwijgen van het puberale acteerwerk, zijn een karikatuur van het genre zelf. Iemand had een staak door deze stinkerd moeten jagen toen hij nog gewoon op papier stond. Het gevolg is dat, aangezien de literatuur zo'n beetje is uitgestorven, die film ook moet volgen. Om een goede of zelfs maar redelijke film te hebben, moet je op z'n minst fatsoenlijk kunnen schrijven. De legendarische Curt Siodmak springt in het oog. Ze gebruikten destijds een heleboel van zijn verhalen voor lowbudgetfilms, maar ze komen tegenwoordig nog steeds over als goede, serieuze ontspanning, d.w.z. 'Donavan's Brain'. De cast voor dit 'werk' zou serieus moeten overwegen om weer aan het werk te gaan in hun respectievelijke hamburgertenten of schoenenwinkels en alle toekomstige zwakke pogingen om voor een camera te verschijnen moeten vergeten. Vermijd deze als de pest zelf!