Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De kleurenfilm van CinemaScope van Leon Shamroy is hier heel opmerkelijk, met inbegrip van zijn gebruik van gekleurde filters voor variabele scènes.<br />De Alfred Newmann Score moet wel de meest sensuele en verleidelijke score zijn die Hollywood ooit heeft geproduceerd. Het is jammer dat hij niet meer op cd verkrijgbaar is. De acteurs weten echter nooit de juiste toon te vinden. De accenten zijn zo gevarieerd, van het ingetogen Brits van Oestinov en Purdom tot het Hollywood van Baxter en Mature, dat het een waar allegaartje lijkt zonder centrale visie. Tommy Rettig is een schokkende Amerikaan. De rollende stijlen varieren van zombieachtig tot gekunsteld. Alleen Oestinov als een achterbakse eenogige bediende steelt de show <0xE2><0x80><0x93> voor zover er iets te stelen valt. De premisse <0xE2><0x80><0x93> het verhaal van een jonge Egyptische arts, verleid en in de steek gelaten door de rijken <0xE2><0x80><0x93> en het parallelle thema van de cultus van de enige God, Ra, die door de autoriteiten wordt vervolgd, hebben hun interessante kanten. Maar als de plot van de film vervaagt, zijn het de spookachtige muziek en beelden die overblijven.