Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Leuk idee om Dionne Warwick de songteksten te laten schrijven voor deze filmversie van Jacqueline Susanns bestseller (een soort versie van 'Valley of the Dolls')... hoewel het eigenlijk jammer is dat deze sukkel niet Patty Dukes Neely O'Hara heeft om het verhaal kracht bij te zetten. 'The Love Machine' is onverminderd saai. Zelfs de laatste knokpartij (met een Academy Award als vechtrekwisiet!) kan het niet redden. Dyan Cannon lijkt gebalsemd door haar zware make-up en zware val (hoewel haar kleine, zongebruinde figuur een schoonheid is om te zien), John Phillip Law is een blok hout op de voorgrond, David Hemmings is g<0xC3><0xAA>nant op zijn homofiele manier als flamboyante fotograaf. En waar loopt Robin Stone aan het eind van de film naartoe? Gaat hij naar de haven om een paar zeelui op te pikken? Als Cannon zijn mannelijkheid heeft afgezworen, zou dat een veilige gok zijn. In dat geval was 'Love Machine <0xE2><0x80><0x93> The Final Episode' misschien een interessantere film geweest. In elk geval beter dan deze geeuwverwekkende slaapverwekkende opera.