Is deze recensie positief of negatief?

Eerste liefde. Tienerliefde. We hebben het allemaal meegemaakt, ook al was het niet zo fijn als de liefde die de hoofdpersonen met elkaar delen. 'Friends' zou je kunnen zien als een bewerking van de klassieke 'The Blue Lagoon', oorspronkelijk uit 1949, en de remakes uit 1980 (de populairste, met Brooke Shields) en 1999 (met een jonge Milla Jovovich). Terwijl 'The Blue Lagoon' de twee jonge geliefden op een onbewoond eiland zet, zonder contact met de beschaving, gaat 'Friends' de andere kant op, en het zal ongetwijfeld veel echter klinken en een veel moeilijker film zijn met een moderner publiek. Paul en Michelle die, om verschillende redenen, hun familie en de volwassen wereld de rug toekeren en uiteindelijk samenwonen in een kleine cottage in Zuid-Frankrijk. Omdat ze alleen elkaar en hun kinderlijke onschuld hebben, ontwikkelt hun vriendschap zich langzaam maar zeker tot veel meer terwijl ze hun best doen om overeind te blijven in dit heerlijke verhaal over de opkomst van de ouderdom. Deze film is tot op de dag van vandaag controversieel omdat de acteurs tieners zijn en ze er zeker zo uitzien als de leeftijden die in de film worden genoemd (15 en 14 jaar). De film bevat inderdaad een zweem van kindermishandeling, naaktheid, afbeeldingen van tienerseks en tienerzwangerschappen. Maar de echte controverse is niet het onderwerp, maar het feit dat Paul en Michelle's ouders tieners zijn. De liefde wordt gepresenteerd als een natuurlijke en gezonde relatie. Hoewel dit prima werkte voor gestrande geliefden in een andere tijd en op een onbewoond eiland, levert het in een moderne omgeving een aantal zeer moeilijke morele kwesties op. Wetten die seks tussen minderjarigen verbieden, gelden in bijna alle landen, en het gebrek aan seksuele opvoeding bij tieners wordt gezien als een van de oorzaken voor de toename van ongewenste tienerzwangerschappen en abortussen. Is een film als deze alleen maar kinderporno of een klap in het gezicht om ons te confronteren met onze eigen hypocrisie met betrekking tot een moderne samenleving die niet inspeelt op tienerouders en wetten die duidelijk ingaan tegen de menselijke natuur en hormonale ontwikkeling, maar die nodig zijn om kindermishandeling te voorkomen? Staat hormonale ontwikkeling parallel aan emotionele groei? Dat zijn geen gemakkelijke vragen en de meesten van ons zullen zich er niet prettig bij voelen. Als artistiek stuk is deze film in feite een vergeten en ruw juweel. Het script gaat met uiterste eenvoud vooruit, zij het met enige soepelheid, maar er wordt nooit aan de bel getrokken om zijn boodschap duidelijk te maken, hoewel het naar huidige maatstaven nogal traag is. De fotografie is prachtig en er zijn prachtige taferelen in te zien. De rol van de twee hoofdpersonen varieert van echt afschuwelijk in sommige scènes tot prachtig onschuldig en geloofwaardig in andere. Popmuziek wordt, in tegenstelling tot de meeste producties van de laatste tijd, smaakvol gebruikt en soms spreken de teksten de gedachten van de hoofdpersonen aan. Al met al is het een verrukkelijk stuk, ook al zijn de morele waarden niet in overeenstemming met de jouwe.