Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Laten we Larry beschrijven als een interviewer: een volslagen leeghoofd, op alle mogelijke manieren. Hij lacht om alle grappen die zijn gasten maken, hij stelt de saaiste vragen en durft ze nooit tegen te spreken. Hij komt op me over als iemand die graag aardig gevonden wil worden door... iedereen. Vriendelijke, saaie, voorspelbare Harry. Hij heeft zijn succes waarschijnlijk te danken aan het feit dat hij een droomondervrager is voor beroemdheden, omdat zij niet worden gebombardeerd met wat wij, de mensen, willen weten en het recht hebben te weten. Laten we het zo stellen: hij interviewt alsof hij in een rood land is. 'Hoe is het om moeder te zijn?' gevolgd door het gebruikelijke antwoord in de trant van: 'Moeder zijn is het mooiste wat me ooit is overkomen: het is geweldig, maar vermoeiend.'