Wat is het sentiment van de recensie?

Het is moeilijk te zeggen op wie deze film is gericht; de karakterisering en stijl rieken naar een 'Children's ITV'-serie die is doorspekt met een Aussie-soap, maar het onderwerp, de naaktheid en de taal zijn gericht op een ouder publiek.<br /><br />In het eerste halfuur filosofeert de heldin Justine over het verliezen van haar maagdelijkheid, en het is ondraaglijk g<0xC3><0xAA>nant voor iedereen boven de 18. Een volledige imitatie van 'Ferris Bueller', van het praten-voor-de-camera-bitch tot en met de graphics op het scherm.<br />Haar nerdachtige vriendin Chas neemt haar mee naar een computerbeurs waar een explosie tijdens het gebruik van een virtual-realitymachine haar in een man verandert. Of in feite een mannelijk alter ego van haar maakt dat Jake heet. 'Ik vertel het alleen maar op de manier waarop het werd vertoond.'<br />Hierna is de film een tijdje een beetje amusant; te midden van al die berovingen op de toneelschool brengt alleen Rupert Penry-Jones een echt komische noot aan in zijn rol van Jake, die in het lichaam van een man gevangen zit. Er zijn een paar grappige scènes waarin Jake met zijn nieuwe lichaam en nieuwe gevoelens omgaat; niets wat je niet eerder hebt gezien, maar in deze film klamp je je vast aan alles wat amusant is.<br />Helaas komen Justine en Jake elkaar tegen, en er volgen hilarische capriolen (was het maar waar) waarbij de eigenaren van de virtualiteitsmachine betrokken zijn die Jake willen ontvoeren om seks met hem te hebben, of hem te onderzoeken, of zoiets. Het is gewoon een excuus om een halfuur extra te vullen met een paar explosies en achtervolgingen met auto's; voor zo'n goedkope film zijn de explosies vaak en luid, wat doet vermoeden dat het geld op de verkeerde plaatsen is uitgegeven.<br />Uiteindelijk beseft de heldin dat ze niet verliefd kan worden op zichzelf, verwijdert haar alter ego en eindigt in een onenightstand met de nerd om haar maagdelijkheid te verliezen (dit moet in de jaren negentig doorgaan voor een happy end). Maar pas nadat hij zijn bril heeft afgezet en wat haargel en een leren jasje heeft aangetrokken; god verhoede dat ze echt seks heeft met iemand die eruitziet als een nerd. Dit is natuurlijk een beetje subversief <0xE2><0x80><0x93> in deze tijd van pc-films die je vertellen dat je moet liefhebben en jezelf zijn, en dat iedereen op zijn eigen manier bijzonder is, is het verfrissend reactionair om een film te hebben die 'CONFORM!' tegen je schreeuwt en maagden en nerds behandelt met de minachting die ze verdienen.<br />De karakterisering is eenvoudig afschrikwekkend; de nerd is heel nerdachtig (kamer vol computers, dikke brillenglazen, sociaal retardisme, maagdelijkheid, geen leren jasje), er is een slet, ze is heel sletterig (blond, strakke jurken, oranjebruin, vampy begeleidende muziek), er is een sportman, hij is heel... nou ja, je snapt het wel. Dit soort karakterisering kun je in een brede komedie ongestraft gebruiken, maar 'Virtual Sexuality' is niet erg grappig. Het is maar gedeeltelijk amusant, en op andere momenten ondraaglijk. Er is heel wat voor nodig om mij te ergeren aan zo'n schattige vrouw als Justine (gespeeld door Laura Fraser), maar ze weet het te doen.<br />Laat je niet misleiden door de titel; er is absoluut niets erotisch aan de film, en hij gaat niet over hoe de nieuwe communicatietechnologieën de manier waarop we naar elkaar kijken en relaties verwerven veranderen (tenzij je echt denkt dat er een kans bestaat dat je PlayStation de lucht in gaat en je sekse verandert).<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>