Wat is het sentiment van de recensie?

Ondanks al het vertoon van stijl en filmische uitvindingen is dit in wezen een andere seriemoordenaarsthriller, die dezelfde plotlijn volgt die zo geliefd is bij oude favorieten als _Silence of the Lambs_. Een politieteam volgt het spoor van (vooral akelige) moorden, iemand anders wordt ontvoerd en ze moeten op de een of andere manier te weten komen waar die persoon is voordat het te laat is. Alleen ligt in dit geval de enige persoon die het weet in coma en hebben we de sf-gedachtekoppelmachine van psycholoog Jennifer Lopez nodig om in zijn hoofd te komen en hem te dwingen alles te vertellen. Op dat punt wordt de film helemaal nieuw en anders, als we (via een 21ste-eeuwse CGI-update van Dr. Who' De caleidoscopische favorieten van D'Onofrio, de trendy tijdtunnel) een soort helse, bizarre wereld van enge, krankzinnige dingen die overal plaatsvinden, geregeerd door D'Onofrio, nu een soort superkoning-opperheer van zijn verwrongen geestwereld, binnen in zijn comateuze lichaam. De reeksen binnen-de-geest zijn goed uitgewerkt en vaak behoorlijk verbluffend, alle aanwijzingen werken goed, de gruwelijkheid is het toppunt als je van dat soort dingen houdt, maar de hype rond de hele zaak leidde tot een teleurstelling voor mij, want ik had iets volkomen nieuws verwacht, iets wat nooit eerder was gedaan, niet deze redelijk geslaagde mengeling van seriemoordenaars en speciale-effect-horror genres. Soms afschrikwekkend, vaak mooi, een tamelijk aangrijpend verhaal dat met zorg en aandacht door getalenteerde filmmensen wordt verteld, maar beslist niet de grote sprong in het onbekende die het op de markt heeft gebracht.