Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Zwarte en witte satire over een reclamebureau aan Madison Avenue dat door zwarten wordt overgenomen. De leiding is in handen van Putney Swope (Arnold Johnson) die vastbesloten is om dingen te veranderen. Maar hij blijkt zelfs nog WORSE te zijn dan zijn blanke voorgangers. Origineler kan het bijna niet.<br />Ik weet zeker dat dit in 1969 als gewaagd en schokkend werd beschouwd, maar nu lijkt het alleen maar dwaas. De grappen zijn óf niet grappig (de president is een lilliputter, HOE is dat grappig?), óf wreed of voor de hand liggend, en de film zit vol onsympathieke personages. Het wordt op een heel experimentele manier gedaan, waardoor het nog moeilijker te verteren is... of te begrijpen. De film wordt steeds bizarder en surrealistischer. Het einde komt uit het niets. Om het nog erger te maken is, met uitzondering van Johnson, al het acteerwerk slecht. Antonio Fargas (een vaste klant van dit soort films) is vooral irritant als Arabier. Dit krijgt drie sterren omdat de commercials (in felle kleuren) amusant zijn en er hier en daar een zeldzame goede tekst te vinden is. Ik heb gehoord dat dit een cultklassieker is, maar dit is eerder interessant dan goed. Vergeet het maar... tenzij je in experimentele jaren zestig films zit.