Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Vanaf 2002 werd de Nederlandse film weer beter. Deze film is nog steeds een schoolvoorbeeld van de slechte periode in de Nederlandse filmgeschiedenis.<br />Het verhaal wordt nodeloos in flashbacks verteld. Alle scènes uit het heden die in Frankrijk spelen, zijn volkomen overbodig en voegen niets toe aan het verhaal, de emoties of de kracht. Om de een of andere reden vinden Europese filmmakers het vaak nodig om het verhaal niet in chronologische volgorde te vertellen. Ik heb nooit begrepen waarom, of wat de aantrekkingskracht ervan is.<br />Het verhaal zelf is ook niet bepaald het allergrootste. Het is niet altijd duidelijk waar de film heen wil en wat hij wil vertellen. Het verhaal van een onervaren jongen die verliefd wordt op een wild jong meisje, dat later psychotisch blijkt te zijn, zou op papier goed genoeg kunnen klinken en zelfs een paar parallellen kunnen vertonen met Paul Verhoevens 'Turks fruit', waarmee deze film vaak werd vergeleken, zowel voor als na de première. Maar het eindresultaat is verre van vergelijkbaar. Het verhaal weet de juiste emoties niet te vangen, wat ook te danken is aan de fantasieloze acteerprestaties van de acteurs. De manier waarop het verhaal wordt verteld, maakt de film ook verre van altijd interessant of meeslepend. Ik verloor mijn belangstelling voor deze film na ongeveer 40 minuten. In de tijd dat deze film werd gemaakt, waren zowel Antonie Kamerling als Angela Schijf veelbelovende rijzende sterren, met veel potentieel en ambities, maar hun carrières zijn inmiddels zo'n beetje opgedroogd. Angela Schijf lijkt haar gezin meer aandacht te geven dan haar carrière (dat is natuurlijk niet zo erg), terwijl Antonie Kamerling een carrière in Hollywood probeerde op te bouwen. Hij is nooit verder gekomen dan een paar bijrolletjes in 2 Renny Harlin flops. Dat verbaast me eerlijk gezegd niet. Niet dat hij een slechte acteur is en hij heeft zeker het juiste uiterlijk, maar zijn Engels is gewoon niet goed genoeg, om het zacht uit te drukken. Luister maar eens naar hoe hij in het begin van de film Engels spreekt, dan begrijp je wel wat ik bedoel. Het zijn echt geen slechte acteurs, maar om de een of andere reden komt dat in deze film niet tot uiting. Dat komt waarschijnlijk ook door de slechte dialoog. Ik vond Beau van Erven Dorens toch wel aardig. Hij is vaak bekritiseerd, maar zijn acteerwerk lijkt heel natuurlijk. Hij houdt de personages altijd dicht bij zichzelf.<br />Het is zeker niet een van de slechtste films die ooit zijn gemaakt, maar het is ook niet bepaald een film die ik zou aanbevelen. Slechte en oninteressante verhaallijnen maken dit tot een slechte film.<br /><br />4/10/10.