Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb een keer met mijn ouders gepraat die me vertelden dat Britse bioscoopbezoekers in de jaren veertig en vijftig eerst in het land van herkomst van de film gingen kijken voordat ze gingen kijken. Het maakte niet uit wat de plot was of wie er in speelde, als het een Amerikaanse film was, wilden mensen hem zien en als het een Britse film was, wilden mensen hem niet zien. Iedereen spreekt met een Engels upper class-accent, waardoor de Britse koninklijke familie klinkt als uitschot uit de arbeidersklasse, en dat vervreemdt een groot deel van een potentieel Brits publiek dat ongetwijfeld liever naar Jimmy Cagney in WHITE HEAT zou kijken omdat de mensen, als ze er geen familie van waren, in filmtermen meer begrip zouden hebben voor een gewelddadige gangster dan voor een Engelse psychiater uit de hogere klassen in 1949. Dat is amusement, de reden waarom mensen naar de bioscoop gaan. Zelfs de namen van de personages lijken bizar <0xE2><0x80><0x93> Leonora! Hoeveel Britse mensen heetten in 1949 Leonora? Je krijgt wel het gevoel dat dit niet was bedoeld voor een doorsnee Brits publiek uit 1949. Maar waarom zou het ook, als de meerderheid van de Britse bioscoopbezoekers in de rij stond om naar veel onderhoudender Amerikaanse import te kijken?<br />Toen ik in 2005 naar _Theatreated Heart_ keek, verbaasde ik me erover hoe gedateerd alles was, het was zelfs zo gedateerd dat ik dacht dat het misschien een smoes was van _The HARRY ENDFIELD SHOW_. Wat me niet verbaasde, was het feit dat dit soort films de Britse filmindustrie op een haar na de das omdeed, een industrie die pas weer opleefde toen het Amerikaanse geld werd geïnvesteerd in publiekstrekkers als _ZULU_, _ALFIE_ en de James Bond-films.