Wat is het sentiment van de recensie?

Een fraai geënsceneerde jaren-30-opstelling biedt voor een kijker in het begin van de 21e eeuw veel interessants; helaas heeft 'Londen behoort mij toe' weinig anders om aan te bevelen dan een stortvloed van ouderwetse Engelse charme. Alle problemen berusten op het zeer ongerichte verhaal. De hoofdfilm gaat over de daden van de jonge Richard Attenborough, de problemen waar hij in verzeild raakt en hoe de gemeenschap waarin hij leeft samenspant om hem voor de wetten van de maatschappij te behoeden. Of zoiets. Het voornaamste punt hier is dat Attenboroughs personage alles over zichzelf afroept en, eerlijk gezegd, schuldig is aan bijna elke beschuldiging die tegen hem is ingebracht, dus het is verbijsterend waarom de film (en alle personages) zoveel sympathie voor hem hebben. Alastair Sim krijgt een hoop schermtijd in een subplot dat absoluut niets te maken heeft met de hoofdlijn van het verhaal en je vraagt je af wat hij daar doet (hoewel Sim, zoals altijd, geweldig is). Je weet dat er een probleem is met de structuur als de hoofdlijn voortdurend in botsing komt met de sublijn, maar niet andersom. En na een bezadigd tempo en een zorgvuldig opgebouwde opbouw valt de plot in de laatste 20 minuten volledig uit elkaar met een uiterst onbevredigende en onverklaarde conclusie die niet klopt.' De film laat niet eens zien of Attenboroughs personage zich heeft ontwikkeld in de voorgaande scènes. De film eindigt niet, hij stopt gewoon.<br />De acteerprestaties, de regie en de algehele sfeer van de film kunnen allemaal lovenswaardig worden genoemd, maar het verhaal en de structuur van het stuk blijven jammer genoeg niet overeind. Een laatste triviaal feitje: Alec Guinness baseerde zijn optreden in de veel betere film 'The Ladykillers' op het optreden van Alastair Sim in deze film, tot en met de bijna identieke eerste scènes van beide personages.