Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Jaren geleden, toen ik John Irvings _The World According to Garp_ voor het eerst las, stond ik er versteld van dat de meeste jongere volwassenen met wie ik contact had, het boek niet mooi vonden als ik het mooi vond. Ik begon te begrijpen dat het een kwestie van leeftijd en ervaring was. Ik kreeg een soort déj<0xC3><0xA0> vu-gevoel toen ik een paar commentaren op deze site las die duidelijk geschreven waren door jongere kijkers. Geheel genieten van _Separate Lies_ is beslist een kwestie van leeftijd en ervaring.<br />In deze film ziet de kijker een ogenschijnlijk gelukkig echtpaar uit de hogere middenklasse <0xE2><0x80><0x93> hij een succesvolle advocaat <0xE2><0x80><0x93> zij de volmaakte echtgenote van een succesvolle advocaat. Ze hebben een huis in Londen en een huis op het platteland. Hij is een goede advocaat, tot de'schurk' zich aandient in de gedaante van de zoon van de rijkste man van het dorp. Deze man lijkt een schoft, te oordelen naar het woord 'ga'. Hij heeft een hekel aan alles en iedereen, ook aan zijn eigen kinderen. In de traditionele vorm van aardige mannen die als laatste aan de beurt komen, begint de vrouw van de advocaat een verhouding met de schoft. Je ziet dat de advocaat echt een aardige man is, maar met het moordlustige trekje van een georganiseerde perfectionist. Ook al houdt hij echt van haar, hij verveelt zijn vrouw dood. De slechterik is veel opwindender. Dit alles is verweven met de dood van een man in het dorp, waarbij alle feiten erop wijzen dat de schoft de bestuurder van het voertuig was.<br />Het is gemakkelijk vast te stellen dat deze film geen happy end heeft, maar wel een zeer bevredigend einde, in die zin dat de man en zijn vrouw van hun ervaringen leren en groeien en waarschijnlijk in staat zullen zijn hun privé-leven op een succesvollere manier in te richten.<br />Drie uitstekende acteurs spelen de hoofdpersonen in deze film, en het zijn juist die prestaties die het geheel tot een genoegen maken om naar te kijken. Tom Wilkinson is perfect als de echtgenoot. Zijn portret toont ons een vriendelijke man die zoveel controle over zijn emoties heeft dat hij het contact met de wereld heeft verloren. Emily Watson toont ons een vrouw die zo gevangen is geraakt in de rol van volmaakte echtgenote dat ze bijna haar gevoel voor hartstocht is kwijtgeraakt. Die hartstocht wordt herboren door het personage dat Rupert Everett zo behendig speelt.<br /><br />Als je het punt in je leven hebt bereikt waarop je begrijpt dat iedereen voeten van klei heeft en dat iedereen <0xE2><0x80><0x93> zelfs met de gaven van intelligentie en mogelijkheden <0xE2><0x80><0x93> vele, vele verkeerde beslissingen neemt, dan zul je het waarschijnlijk leuk vinden om te zien hoe deze uitstekende acteurs het leven van drie van zulke mensen creëren. Dit is een prachtig geacteerde en geregisseerde volwassen film over realistische volwassenen.