Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb enorm genoten van deze film... en ik kijk er nog steeds af en toe naar. Ik heb hem gebruikt bij mijn muzieklessen op de school waar ik lesgeef. De kinderen lijken ervan te genieten, hoewel ze zouden willen dat hij in kleur was.<br />Het beste aan deze film is voor mij, die is opgegroeid nadat Heifetz was overleden, de kans om de meesterviolist echt zijn instrument te zien bespelen! Ik was verbaasd over hoe'modern' de verhaallijn is. Hoewel, verwijzingen naar de 'presbyteriaanse school' zijn uit de tijd. Een jongen, wiens vader is overleden en die wordt opgevoed door zijn moeder en stiefvader... de meeste van onze kinderen worden tegenwoordig opgevoed door stiefouders, hoewel de film de indruk wekt dat de meeste stiefouders wreed zijn. Ik word heel erg kwaad als zijn moeder niet zijn kant kiest en zijn daden niet verdedigt tegen de stiefvader.<br />En de muziekkeuze is ook moeilijk te geloven. Ik vind het ongelooflijk dat een kind, dat eruitziet als een jaar of acht, de 'Minute Waltz' kan spelen, of dat een meisje van dertien een aria kan zingen uit Rigoletto.<br />Afgezien daarvan is het een heel leuke, leuke film en ik kan hem aanbevelen. Ik wou dat hij op dvd uitkwam.