Wat voor toon heeft de volgende recensie?

The Cure is een uitmuntend real-life drama dat over een zeer gevoelig onderwerp gaat. Het is het verhaal van de diepe en innige vriendschap tussen twee jongens, Eric en Dexter. De laatste heeft aids gekregen door een bloedtransfusie. Zo zijn hij en zijn moeder (Annabella Sciorra) verschoppelingen geworden, door het publiek gemeden en beschouwd als gevaarlijk gezelschap, in wezen als gevolg van een gemeenschappelijk gebrek aan publieke kennis van de ziekte.<br />Als Eric (Brad Renfro, bekend van 'The Client' en 'Apt Pupil') en zijn moeder in het huis naast hen gaan wonen, heeft hij te maken met publieke beledigingen en de angst om zelf aids te krijgen. Maar Eric overwint zijn angst en zet alles op het spel. Eerst begint hij met Dexter te praten, maar uiteindelijk klimt hij over het hek en voegt zich bij de geestige jongen (gespeeld door Joseph Mazzello) en zijn spelletjes. Algauw ontwikkelt hij een echte vriendschap met Dexter, die tenger gebouwd en broos is vanwege zijn aandoening.<br />Het hoofdthema van de film is het thema dat hem zowel pervers authentiek als tragisch maakt: zo proberen Eric en Dexter de ultieme remedie te vinden. In het begin experimenteren ze met allerlei soorten planten en bladeren, wat heel naïef is, maar tegelijkertijd ook echt, omdat het laat zien hoe jonge kinderen met zulke afschuwelijke ziekten omgaan en hoe sterk ze nog steeds in de magie van de wereld geloven. Als ze horen over een zogenaamd geneesmiddel dat in het zuiden is ontwikkeld, aarzelen ze niet en gaan ze op avontuur, dat hen nog dichter bij elkaar zal brengen en de ultieme zoektocht naar hoop symboliseert.<br />Dus gaan ze aan boord van een vlot en varen ze in zuidelijke richting over de Mississippi. Wat als een echt avontuur begint, wordt een gevaarlijke onderneming, die tegelijkertijd emotioneel intrigerend en leerzaam is. De scène waarin Dexter zijn angsten blootlegt en over het einde van het universum, waar alles donker en koud is, praat, geeft Eric hem zijn sportschoen, een symbool dat de jongen altijd bij Eric zal zijn, waar hij ook naartoe moet. Hij zal nooit alleen hoeven zijn. Deze scène, een van de meest meeslepende uit de film, bevat een zeer overtuigende interactie tussen de twee acteurs, die erin slagen ongemakkelijke en afgezaagde dialogen te vermijden en een zeer oprechte vertolking te geven die uiteindelijk verpletterend is in zijn tederheid en eerlijkheid.<br />Ik zal niet verder ingaan op de plot, omdat ik niet van plan ben te veel informatie prijs te geven. Het einde is echter emotioneel hard en maakt het publiek zo'n deel van de tragedie dat iedereen die de film ziet er persoonlijk door geraakt zal worden. Dit aspect maakt deze film zo sterk, zo indrukwekkend en zo overtuigend. De emotionele last die op elk personage rust is zo echt en zo heftig dat zelfs de hardere leden van het publiek misschien wel een zakdoekje nodig hebben.<br />Een 10 doet recht aan deze film en is niet al te hoog. Er is tot nu toe nauwelijks een andere film in mijn leven geweest die zo'n emotionele kwestie met zoveel geestigheid en gevoeligheid aanpakt. Het is het verhaal van hoe twee jongens elkaar maken.' Eric en Eric, die elkaar leren hoe ze hun leven kunnen verbeteren en hoe ze elkaar levenslessen kunnen leren. Op die manier overleeft Dexter zijn isolement en zijn verdriet, en leert Eric wat er echt toe doet in het leven; en ze beseffen allebei hoe waardevol echte vriendschap is als het op de moeilijkste momenten van het leven aankomt.<br />Deze film is tragisch, maar de boodschap is pure inspiratie.