Wat is het sentiment van de recensie?

<br />Deze film is het beste te midden van een groot publiek met de lachstuipen.<br />Heel vaak zien we de personages in kadosh intens in het niets staren. Heel intense, ongelukkige gezichten, heel peinzend, heel ernstig. Op die momenten klinkt er heel ernstige muziek om de kijker dubbel duidelijk te maken dat de scène die wordt bekeken niet over pret en spelletjes gaat.<br />De meer onderhoudende delen van deze film komen tussen de vele peinzende blikken door. We horen dat de vrouwen in de kadosh-gemeenschap twee taken hebben. De ene is zoveel mogelijk mannelijke baby's voor hun mannen te verwekken. De tweede is te blijven werken om hun mannen van hun werk te bevrijden. Wat doen deze mannen met hun ruim voldoende vrije tijd? Ze bidden. En we horen dat ze thuis hardop bidden: 'Ik dank u dat u mij niet geschapen hebt als vrouw.' En op hun ereplaats bidden ze dat ze dank mogen zeggen voor het bezit van functionerende mannelijke geslachtsdelen.<br />Naast het bidden zijn er veel taferelen van dolle capriolen, geschreeuw, eindeloos heen en weer wiegend hoofd en heen en weer wiegend lichaam, en tussen dat alles door zijn er veel ingewikkelde en bizarre (of eenvoudige maar even vreemde) rituele activiteiten.<br />De crème de la crème van de onbedoelde komedie komt van de seks. Het beeld van een hitsige, gestoorde man die actief lichaamsvloeistoffen uitwisselt met zijn vrouw in bed terwijl hij probeert te voorkomen dat zijn muts van zijn hoofd valt, is onvergetelijk!<br />Elke seksscène is grappig, maar een die opvalt is wanneer een man zijn gezicht tegen de voeten van zijn mooie vrouw (Yaël Abecassis) wrijft. O ja, we gaan eindelijk het land van de sensualiteit binnen... maar NEE! Het wrijven van de voeten houdt op voordat er iets gebeurt en de man begint met zijn autistisch ogende hoofd te wiebelen en zijn lichaam te wiegen tot de scène is afgelopen!<br />Er zijn drie aantrekkelijke vrouwen in bijna verschillende stadia van ontkleding, hoewel _KADOSH_ absoluut geen naaktheid bevat. Technisch gezien zijn er interessante beelden en aangename toepassingen van licht en kleuren door de regisseur. Voor een meer geloofwaardige, leerzame en onderhoudende behandeling van de benarde positie van een onreine vrouw die het niet waard is een boek te lezen in een wereld waar respect wordt afgemeten aan de snelheid waarmee een man een zin uit oude geschriften citeert, stel ik Barbra Streisands YENTL voor.<br /><br />