Is deze recensie positief of negatief?

Degene die de rol van J. Douglas Williamson in de strippokerscène speelt, doet dat fantastisch. Hij heeft blijkbaar geen credits gekregen. Jammer.<br />Alle Dead End Kids doen hun werk uitstekend in deze opname uit 1939. Het is vreemd om ze in een westerse setting te zien met hun Brooklyn-accent (ik neem aan dat dat Bowery moet zijn). Ze laten zelfs zien dat ze kunnen zwemmen.<br />Ik denk dat er veel speciale scènes zijn die bij de kijker van dit boks/liefde/misdaadverhaal blijven hangen. Mijn favoriet is op dit moment de vechtscène aan het eind van de film. Busby Berkeley toont zijn dansfilmkennis als John Garfield zijn voeten verplaatst en terwijl we naar die beweging kijken, gaat de camera omhoog naar zijn gezicht. Ik zal niet verklappen waarom of wanneer, maar de uitdrukking op zijn gezicht op dat moment bracht het publiek in de theaters waarschijnlijk op de been.<br />Sommigen zullen denken dat John Garfield in veel scènes veel op Frank Sinatra lijkt. Alleen zijn gezicht. In werkelijkheid maakte Frank nog geen films, dus misschien leek Frank op John. De bokser die Smith heet in de film lijkt op een kloon van Ed Begley jr.<br />Nu moet ik je iets vertellen wat geen spoiler is, maar als je naar de film kijkt, kijk dan naar oma's handen. May Robson speelt haar rol goed. Ze lijkt handen te hebben die afdwalen. In een scène waarin zij en een groep mensen de kleedkamer van de bokser (John Garfield) binnengaan, kijken ze toe hoe ze de liggende John Garfield aanraakt terwijl hij alleen zijn onderbroek aanheeft.<br />Een geweldig einde. Een heleboel fantastische personages.<br />De beste tekst is misschien wel die bij het benzinestation: '... acht gallons, dat is een dollar achtentwintig...'