Wat is het sentiment van de recensie?

Meryl Streep is vandaag de dag misschien wel de beste actrice. Haar kameleontische vertolkingen blijven verbazen; ze lijkt echt de personages te zijn die ze naar het witte doek brengt. In 'Een waar ding' geeft ze het leven aan een bedrieglijk rechtlijnige, uiterst complexe vrouw die haar best doet om de hand te spelen die het leven haar heeft toebedeeld. Overleven met kanker is geen gemakkelijke taak, en niet alleen overleven maar ook daadwerkelijk doorgaan met leven is nog moeilijker <0xE2><0x80><0x93> en dat is precies wat Kate Gulden (Streep) wil doen. Renee Zellweger (Jerry Maguire) houdt zich niet alleen staande in dit verheven gezelschap, maar straalt ook als Streeps dochter, die leert om zowel het leven van haar ouders als dat van haarzelf in een nieuw licht te zien. Streep is een krachtpatser en heeft terecht een Oscarnominatie gekregen voor haar werk hier; haar 'ik zeg dit maar één keer'-dialoog met Zellweger zal je diep raken. Maar Zellweger is de echte openbaring <0xE2><0x80><0x93> haar gezicht drukt elke emotie uit, elk conflict, terwijl ze de vele waarheden over de sterke en zwakke punten van haar ouders begint te leren kennen. Directeur Carl Franklin ('Devil in a Blue Dress') behandelt het uiterst moeilijke verhaalmateriaal met zekerheid en delicaatheid.