Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Misschien komt het gewoon doordat de film in 1997 is gemaakt, of misschien heeft degene die dit voor elkaar heeft gekregen een zwak voor kinderen met aids. Maar echt mensen, het maniakale gelach & de chaos tijdens de ontwenningsscène? Hebben jullie dat niet zien aankomen? Het verbaast me dat er geen baby over het plafond kroop en een zieke jongen de camera toesprak. Het acteerwerk was prima, zeker. Maar voor mij is dit gewoon een voorbeeld van een film uit een tijd waarin situaties en onderwerpen konden doorgaan voor filmtaal. Er gebeuren dingen, maar dat is alles. Er is geen lijm of motief dat op het scherm kan worden waargenomen, waardoor het onderwerp in staat wordt gesteld om bestaande emotionele banden te gebruiken om de plot te verzieken, zonder dat het script het doet zoals het zou moeten doen.