Is deze recensie positief of negatief?

David Cronenberg's neureXistenZ' is een goed ontworpen weergave van de filosofie van het existentialisme. Het gaat over de problemen van een cultuur die is ingebed in een technologie die geen onderscheid meer kan maken tussen fantasie en werkelijkheid, of tussen het organische en het mechanische. De film schokt het publiek met zijn vervanging van mechanische technologie door organische, metabolische. In deze context kan de technologie deel uitmaken van het menselijk lichaam. Na het spelen van het virtual reality-spelletje neureXistenZ voelt de echte wereld aan als een spel, en als gevolg daarvan verandert het menselijk gedrag om gewelddadige prikkels toe te passen, zelfs als het spel voorbij is. In eXistenZ heeft de technologie zich ontwikkeld van machines tot biologische organismen die zich direct in het menselijk zenuwstelsel nestelen; een idee dat een afspiegeling is van Marshall McLuhans overtuiging, die bekendstaat als een mediatheoreticus, dat computers verlengstukken zijn van het menselijk bewustzijn. Net zoals de telefoon een verlengstuk is van het oor, televisie een verlengstuk is van het oog, telegram een verlengstuk is van het centrale zenuwstelsel, de hightech virtuele werkelijkheid een verlengstuk is van het menselijk bewustzijn. In eXistenZ is technologie biologisch en dus menselijker dan ze in onze wereld is. Maar naarmate technologie organisch wordt, worden mensen mechanischer en dus minder vrij, niet in staat weerstand te bieden aan hun drang tot spelen. Jean Baudrillard beschrijft in zijn boek Simulacra and Simulation een bemiddelde samenleving, waarin alle macht om te handelen is getransformeerd. De wereld is veranderd in een zuivere simulatie van zichzelf. In eXistenZ zie je Baudrillards bemiddelde samenleving met de thema's van de invasie van het lichaam, het verlies van de controle en de transformatie van het zelf in een ander.<br />Als je in eXistenZ zit, vervangt je bewustzijn langzaam een andere identiteit, je rol in het spel, die een weerspiegeling is van het onderbewuste van elk individu. Terwijl je de controle over je hyperreële leven stap voor stap verwerft, verdwijnt het aura van je echte leven. Voor Baudrillard zijn simulaties of simulacra hyperreëel geworden, meer dan reëel.' Onze hyperrealiteit voelt, net als Cronenbergs computersimulatiewereld, in alle opzichten reëler aan dan wat wij de echte wereld noemen.' (Baudrillard) Het doel van het spel, dat in wezen 'ervaring' genoemd kan worden, is volkomen metaforisch. Want je kunt niet eens weten wat ervaring is als je het niet ervaart. Zoals existentialisten zeggen dat het leven zonder precieze verklaring absurd is, is het spel van eXistenZ ook absurd. Cronenberg weerspiegelt ironisch genoeg de absurditeit van ons leven. In het spel staan bijvoorbeeld de andere rollen gewoon stil, tenzij je ze een voorgeprogrammeerde vraag stelt. En als je hun doelloze, vreemd uitziende zijnstoestand in de weergave van ons leven brengt, is de blootgelegde absurditeit werkelijk schokkend. Het thema van het spel is te begrijpen waar het voor is? Deze verborgen metaforische vraag veroorzaakt angst bij de mensen die eXistenZ spelen. Ze twijfelen niet aan hun bestaan, maar ze kennen de onderliggende reden van hun bestaan niet. De essentie.<br />Existentialisten beweren dat mensen geen vaste aard of essentie hebben, zoals andere dieren en planten; ieder mens maakt keuzes die zijn of haar eigen aard creëren. In de formulering van de 20e-eeuwse Franse filosoof Jean Paul Sartre gaat het bestaan vooraf aan de essentie. De keuze is dus centraal in het menselijk bestaan, en die is onontkoombaar; zelfs de weigering om te kiezen is een keuze. Vrijheid van keuze houdt betrokkenheid en verantwoordelijkheid in. Omdat individuen vrij zijn om hun eigen weg te kiezen, hebben existentialisten betoogd, moeten ze het risico en de verantwoordelijkheid aanvaarden om hun verbintenis na te komen, waar die ook toe leidt.' Misschien moet ik nog vermelden dat eXistenZ zich ook bezighoudt met het begrip vrijheid van keuze. Je bereikt je uiteindelijke rol in het spel door de juiste beslissingen te nemen. Als je dat niet doet, wordt het spel onaantastbaar en saai. Dus begin je het spel te ondervragen, je bestaan in plaats van je wezen. Je wordt plotseling op schzopfrene wijze van het spel vervreemd en je beseft je positie buiten het spel. Goed, eXistenZ is een goed ontworpen, omgekeerde simulatie van het leven, dus existentialisme.<br /><br />