Wat is het sentiment van de recensie?

De film was behoorlijk slecht. Het is niet zozeer een probleem met het script. Het is alleen dat de film echt saai is in termen van ijsberen. De film lijkt gewoon in een langzaam, martelend tempo voort te ploeteren. Het verhaal in _San Franpsycho_ is dat er een seriemoordenaar rondloopt die moreel corrupte individuen vermoordt (misschien lees ik er te veel in, maar hé, zo zit ik nu eenmaal in elkaar). Nadat _San Franpsycho_ een paar mensen heeft vermoord onder de Golden Gate Bridge, worden we voorgesteld aan een van de hoofdpersonen van de film: Joe Estevez (broer van Martin Sheen) als een chagrijnige smeris die Bill Culp heet. Bill probeert op dit moment de moordenaar op te sporen (echt, hij heeft geen naam, hij...' Bill is gewoon The Killer) en hij probeert een plaatselijke verslaggeefster die Rita heet over te halen hem te helpen met zijn onderzoek, Bill is de stereotiepe harde smeris en hij dreigt Rita in de gevangenis te gooien wegens belemmering van de rechtsgang. Hoe dan ook, er gaan een paar scènes voorbij en plotseling vindt Rita een brief die de psychopaat heeft achtergelaten (Hij is een koelbloedige psychopaat!) en ze verandert van gedachten en vertelt Bill en zijn partner Joe erover en helpt hen met het onderzoek.<br />De film probeert een strakke moordthriller te zijn, maar slaagt daar niet echt in. Het lijkt veel op de film The Black Dahlia - het probeert gespannen te zijn, maar in dat opzicht is het gewoon ongelooflijk. De film probeert de hele tijd serieus te zijn, maar er zijn scènes waarin The Killer masturbeert (duidelijk een fan van bloederige porno, met zinnen als: 'Ooh blood on her' of iets in die trant) en Joe Estevez die de tafel slaat en zegt: 'Hij is een koelbloedige moordenaar!' Ik geef toe dat ik meer dan eens om de film moet grinniken, ook al weet ik zeker dat het de bedoeling was dat het een dodelijk serieuze film zou worden.<br />Een van de enige positieve punten die de film heeft is het feit dat ik er geen geld voor heb betaald (huzzah netflix). En het is triest omdat ik na het zien van The Damned wel iets goeds in hun films zag. Oké, de film had zijn gebreken, maar het was een leuke film. Helaas heeft San Franpsycho er niets mee te maken. Toegegeven, het script is goed <0xE2><0x80><0x93> het is niet al te geweldig <0xE2><0x80><0x93> maar het had interessant kunnen zijn. In plaats daarvan krijg je een moordthriller die niet spannend is of zelfs maar vagelijk een leuke dood heeft. En in de andere recensies staat dat de film 'een geweldige wending heeft die schokkend is'. Blijkbaar zat ik naar een andere film te kijken, want na ongeveer een uur had ik zo'n beetje uitgedokterd wat er zou gaan gebeuren. Het einde was helemaal niet schokkend. Ik zou graag door blijven gaan met het beledigen van deze waardeloze film, maar ik denk niet dat ik dat zal doen. Om een lang verhaal kort te maken: deze film is een saaie, ongeïnspireerde thriller (ik gebruik die term losjes) die niet de 'Hitchcockiaanse opwinding' heeft die volgens een andere recensent een voorspelbaar einde heeft, nietszeggende sterfgevallen, die handelt met alle emotie van een plank hout en een fatsoenlijke soundtrack.<br />Ik weet zeker dat anderen zullen proberen dit te verdedigen met het gebruikelijke: het was een lowbudgetfilm, ze hebben hun best gedaan met zo'n laag budget, en al die andere onzin. Maar als je er goed over nadenkt, was er maar heel weinig waar ze dat budget echt aan hadden kunnen besteden, er was heel weinig special effects, de soundtrack klinkt alsof het wel had gekund.' Ze zijn gerecycled uit Hood of the Living Dead of The Damned, en het is verdomme dezelfde crew als uit die twee films. Deze film doet me echt denken aan een andere lowbudgetfilm die niet goed was, en die heette Mr. Jingles, die twee hebben ongeveer dezelfde kwaliteit, ze brengen niets wat ook maar in de buurt komt van plezier en zouden snel in de vergetelheid moeten raken.