Is deze recensie positief of negatief?

Geboorte is ongetwijfeld iemands poging tot originaliteit, maar wat we hier hebben is kunst in zijn meest morbide, groteske vorm, dus daarvoor heb ik respect voor Geboorte, maar, om realistisch te zijn, het maakt niet uit waar deze gruwel over gaat, maar voor de goede orde...<br />In het uiterste van onsamenhangende verschrikking beginnen we in een onbekende tijd, op een onbekende plaats. We worden meteen ondergedompeld in de psychotische nachtmerrie die Geboorte is, dat is een god die, schijnbaar gedeprimeerd, zichzelf met een scheermes verminkt, ik bedoel, die echt als een gek probeert er een eind aan te maken, het duurt een tijdje (waarom zou het ook niet?) Na deze ultramorbide inleiding gebeurt er iets, er rijst iets op uit het lijk, zegt Moeder Aarde gedag. Wat doet ze? Nou, ze baart een ding. Het ding zou waarschijnlijk liever in de baarmoeder zijn gebleven, maar zo is het leven. Het psychotische, nachtmerrieachtige rijk van Begotten verwelkomt het ding op de enige manier die het kent. Het ding wordt, samen met Moeder Aarde, verminkt door onbekende, gemaskerde, belagers, met kwade bedoelingen die de enige beschikbare helderheid bieden. Vanaf dit punt slepen dingen zoals ze nog nooit hebben gesleept. Interessante, grimmige beelden, met een volkomen fatsoenlijke soundtrack, zijn de hoogtepunten van de rest. Ik wil niet de indruk wekken dat ik dit kwaad niet aanbeveel, want dat doe ik wel, maar slechts één keer, en alleen voor mensen met waardering voor de duistere kant. '<br />Uit mijn beschrijving blijkt misschien dat ik Begotten niet 'begrijp'. Geloof me, ik begrijp het wel, en ja, Begotten is kunst als ik het ooit heb gezien. Alles in deze film, hoe onbelangrijk het ook lijkt, is belangrijk. Dat is misschien het enige wat Begotten tot kunst maakt. Met dat in het achterhoofd hebben de meesten van ons behoefte aan een vorm van amusement, en dit komt van iemand die van The Chooper heeft genoten. Waarschijnlijk de meest intrigerende eerste vijf minuten die ik ooit in een film heb gezien, maar laten we wel wezen, de volgende zeven uur en vijfenvijftig minuten brengen je in coma, dat wil zeggen, tenzij het alleen maar bedoeld is voor psychedelische doeleinden, maar dat doet er niet toe. Maar hoe beoordeel je zo'n uniek saai meesterwerk? Afhankelijk van hoeveel concentratie je kunt opbrengen, zou het 1 of 10 moeten zijn, een ander getal zou geen indruk maken. Het doet pijn om dit te doen, maar wat de amusementswaarde betreft, is _Begotten_ gewoon niet goed genoeg.