Is deze recensie positief of negatief?

De cast en de crew van deze goedkope griezelfilm zijn interessanter dan alles wat er in de film zelf gebeurt; we zien Barbara Payton, Raymond Burr, Lon Chaney jr., Tom Conway, Paul Cavanaugh en Woody Strode voor de camera en schrijver-regisseur Curt Siodmak, filmregisseur Charles Van Enger, hoofdredacteur Francis D. Lyon en productieassistent Herman Cohen achter de camera. De onfortuinlijke Payton verleidt vrijwel iedere man met wie ze in contact komt, diep in de Afrikaanse jungle waar ze op de plantage van haar man Cavanaugh woont: dokter Conway begeert haar heimelijk, terwijl de heethoofdige voorman Burr haar, letterlijk, met de blote hand nadert. Aan de andere kant is Chaney (verrassend genoeg) de relaxte, maar alwetende, autoritaire figuur, en Strode is een inlandse politiefunctionaris. De plot is heel eenvoudig, maar eerlijk gezegd slaat het nergens op: na een bijzonder geagiteerd diner, compleet met onweer, komen Burr en Cavanaugh (waarover later meer) in de tuin in aanvaring over hun genegenheid voor Payton, en toevallig kruipt er net een grote slang in de buurt van de plek waar Cavanaugh op de grond valt! Paytons raadselachtige kamermeisje (een inlandse heks nog wel) ziet het gebeuren vanachter de struiken en legt om de een of andere onverklaarbare reden een vloek op Burr (die intussen met Payton is getrouwd) waardoor hij van tijd tot tijd in een gorilla verandert... Vanaf zijn trouwdag (wanneer zijn hand heel even behaard wordt)! Als gevolg daarvan verdwaalt Burr dagenlang in de jungle, ook al is het aapwezen zelf nauwelijks te zien in de film. Ik moet echter wel zeggen dat de versie die ik heb gezien maar 56 minuten duurde, terwijl de 'officiële' lengte ergens anders 66, 70 of 76 is! Daarom voelt de film begrijpelijk gehaast en onsamenhangend aan, al is hij nooit minder dan plechtstatig en plezierig, met als hoogtepunt de subjectieve opname van de achtervolging van Payton in de jungle, waarbij het eerste wezen zelf wordt achtervolgd door de met geweren bewapende Chaney en Conway. Na een veelbelovende start in de filmindustrie naast Hollywood-legenden als James Cagney en Gary Cooper in respectievelijk 1950 en 1951, dook KISS TO MOODBYE en DALLAS ( beide uit 1950) al snel met de neus in de lucht, dankzij haar eigen 'kleurrijke' capriolen op het witte doek: haar beruchtste misdraging was de oorzaak van een veelbesproken kroegruzie tussen de beminnelijke echtgenoot Franchot Tone en de brute voormalige minnaar Tom Neal, die eindigde met een coma van de eerste, waarna Payton hem kort daarna voor de laatste in de steek liet! Maar dat was nog niet alles: de nymfomane Payton pochte ook dat Woody Strode een van haar veroveringen was (een controversieel punt in die tijd); de kortlevende echtgenoot Tone, die Paytons avances had gesnapt, had een kortdurende affaire met Paytons nicht. De laatste 12 jaar van haar tumultueuze leven bracht ze door op Skid Row, in de greep van drank, drugs, prostitutie, afranselingen, arrestaties en zelfs een steekpartij, voordat ze in 1967 op de jonge leeftijd van 39 in het huis van haar ouders overleed!