Is deze recensie positief of negatief?

George Cukors _The Women_ blijft een van de schitterende juweeltjes van 1939, Hollywoods meest gouden gouden jaren. De film knetterde en vonkte, en de afwezigheid van mannen was een subtiel detail, nauwelijks opgemerkt door al het heerlijke amusement.<br />_Flash forward_. We zien Fifth Avenue in New York City, voor Saks. Grote menigten verdringen zich op de Avenue... maar er klopt iets niet. Het shot toont alleen goedgeklede (aantrekkelijke en jonge) vrouwen. Het visuele concept gaat verder, nog curieuzer dan _I Am Legend_, binnen in de winkel en later bij een grote modeshow. Welke modeshow in New York heeft niet minstens 5 homo's? De 'geen mannen'-regel wordt ons door de strot geramd, waardoor een vreemde wereld ontstaat, uit balans en verwarrend. <br /><0x3E><0x3E> En dan komt Meg Ryan in beeld, die voor het eerst in haar tuin aan het spitten is, gekleed in een belachelijke outfit, compleet met retrokrullen en zwaaiende armen. Ik kon meteen met haar man meevoelen en begreep waarom hij zijn aandacht op iets anders richtte. Later in de film verandert ze in een oudere Jennifer Aniston en houdt ze haar armen langs haar lichaam. Dat lijkt opzettelijk, alsof ze wil zeggen: 'Kijk, ik kan nog steeds relevant zijn!' Ryans personage wordt overladen met vriendinnen die elkaar in de steek hebben gelaten (vergelijk dit eens met _Sex and the City_ ) en die elkaar, als het om het echte leven ging, zouden verachten. Annette Bening speelt de machtsbeluste trut, die in de loop van de film beseft dat haar levensdroom haar niet echt gelukkig maakt. Jada Pinkett Smith is de lesbische machtswellusteling, die geen enkele behoefte heeft aan de mannen die er niet zijn. Debra Messing is een soort babyfabriek die veel eet. Eva Mendes is een vreemde keus voor het stoute meisje, en dat is nog zacht uitgedrukt. Ze ziet er nep uit, gedraagt zich nep, en elke humor die ze probeert te demonstreren slaat nergens op. Iemands opmerking dat ze er transseksueel uitzag, klopte precies. Er komen nog meer sterren op om het meubilair op deze Titanic te herschikken.<br />Het enige wat dit had kunnen voorkomen, was de briljante casting van Jennifer Aniston en Angelina Jolie. Ze hadden hun prijs kunnen noemen, hun tong stevig in hun mond kunnen stoppen en iets heel slims en winstgevends kunnen doen. Maar nee, Hollywood denkt veel te hoog over zichzelf voor dat soort uitbuiting. In plaats daarvan krijgen we dit ding dat onbeholpen en zonder enige schittering verder sjokt. Hele stukken dialoog uit het origineel worden opgetild en in een scène gepropt, met vreselijke gevolgen. Op een gegeven moment roept Ryan iets in de trant van: 'Dit is geen film uit de jaren dertig!' Geen Meg, dat is het niet.