Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik was aanvankelijk geïnteresseerd in deze film nadat ik een synopsis had gelezen en een paar opvallende screenshots had gezien, en de belofte voor een aangrijpende horrorfilm in de stijl van Dario Argento was er. Ik moet toegeven dat Argento's films af en toe nogal onsamenhangend zijn, en sommige voelen aan als een handvol visueel aangrijpende decorstukken, losjes aan elkaar geknoopt met een vage verbindende plot.<br />Aangezien Argento als schrijver wordt aangemerkt, moet ik zeggen dat het me niet echt verbaast. Zelfs zijn meesterwerk Suspiria vertoont bij nadere beschouwing dezelfde neiging om, puur voor het esthetische effect, losse scènes aan elkaar te rijgen. Suspiria had echter ook het voordeel van een enkele hoofdfiguur en duidelijke antagonisten, evenals scènes die uiteindelijk tot de uiteindelijke oplossing bijdroegen.<br />De Kerk daarentegen heeft geen van deze dingen. Zij heeft geen hoofdfiguur, geen enkele hoofdpersoon; bovendien heeft zij geen noemenswaardige plot, en geen crescendo, geen climax, geen ontknoping en geen oplossing. Het is een volkomen hol, onsamenhangend werk dat eruit ziet alsof Argento is gaan zitten en dacht: 'Hé, dat zou visueel een interessante scène... laten we het doen!' De film is een serie van deze scènes.<br />In het begin zou het interessant kunnen zijn, en ik moet zeggen dat Soavi's regie uitstekend is. Soavi kan het materiaal niet kwalijk worden genomen, want het is zo meeslepend mogelijk gemaakt. Maar zo'n goede verhaallijn vestigt de aandacht op de verschrikkelijke tekortkomingen van het script, en die zijn volstrekt onzinnig. De poging tot een centrale, eensgezinde plot is niets meer dan plagiaat van Carpenters film Prins der Duisternis. Gebeurtenissen gebeuren uitsluitend omdat het script dat wil, en de reacties op die gebeurtenissen zijn volkomen ongeloofwaardig. De verhaalstroom wordt na een bepaald punt onherstelbaar beschadigd, simpelweg omdat het niet mogelijk is het ongeloof op te schorten; dat is te bespottelijk. Daar komen nog talloze feitelijke fouten bij die zo opvallend worden gepresenteerd dat het g<0xC3><0xAA>nant wordt. Als het meer openlijk artistiek was geweest en in een ander werk was geconstrueerd, zou het misschien ijzingwekkend of gespannen zijn geweest. Als het tot een echt samenhangend verhaal was versneden, zou het misschien aangrijpend zijn geweest. Maar het was geen van die dingen. Het beste wat het tot stand had gebracht was verwarrend en soms om razend van te worden. Toneelstukken worden geïntroduceerd maar nooit gevolgd. Personages worden vergeten en worden willekeurig veranderd. Geen enkele logica wordt ooit op een situatie toegepast. Het zou misschien eng of interessant zijn geweest, maar het opwekken van dat soort gevoelens vergt meer inspanning van de kant van de scenarist... veel meer.<br />Al met al is De Kerk niet de moeite van het bekijken waard voor iemand anders dan totale enthousiastelingen van Italiaanse gruwel die meer stijl dan inhoud heeft. Dit is Argento's stijl op zijn slechtst, en het is een sterke rechtvaardiging voor de gebruikelijke kritiek.