Is deze recensie positief of negatief?

Laten we dit zo snel mogelijk afhandelen, zodat degenen die deze pagina bekijken op zoek naar informatie over alles wat te maken heeft met het woord 'borsten' (en u weet wie u bent, goochemerds) hun gang kunnen gaan: dit is op geen enkele manier pornografisch. Integendeel, als dit enige waarde heeft als materiaal voor masturbatie dan heeft de filmmaker, om eerlijk te zijn, zijn werk niet goed gedaan, want het doel is om het te houden op het onderwerp en op de ervaringen van vrouwen en hun lichaam en beelden van zichzelf en maatschappij en gezondheid enzovoort. Ik zou zelfs een beetje op mijn hoede zijn voor iemand die dit op dvd tegenkomt of, als het ooit nog eens wordt uitgezonden, laat op de avond op HBO of Cinemax en het gebruikt als een middel om plezier te maken. Je kunt net zo goed naar de supermarkt gaan en een paar rijpe meloenen pakken en mee naar huis nemen en erin knijpen en, eh, nou ja, je snapt wel wat ik bedoel.<br />Nee, dit is een semiserieuze film die bedoeld is om's avonds laat bekeken te worden, maar het zou niet alleen voor avondtypes moeten zijn. Dit is intiem van setting, maar niet van toon. Alle vrouwen, in al hun verscheidenheid aan vormen en maten en rassen, en zelfs met één man met namaakborsten, hebben iets waardevols te zeggen, op de meest ongecompliceerde manier van hun leven. Als ik zeg dat het half serieus is, is dat te danken aan de verschillende kleine fragmenten die de regisseur naar haar gevoel moet toevoegen, met de archiefbeelden van oude 'handleiding'-video's over puberteit en seks en borsten en superzeldzame cartoons met rondvliegende tepels. Dat is geen probleem, maar een voordeel: we hebben een paar kleine visuele verbindingen nodig om tussen deze interviews door te komen.<br />Niets wordt achtergehouden, en wij zien het als feminisme in een bevrijdende vorm: dat doen ze niet.' Ze hoeven zich niet te bedekken, en zelfs als ze ervoor kiezen om hun topjes, shirts en beha's niet uit te doen, zijn ze nog steeds open, want ze kunnen een natuurlijk deel van hun lichaam bedekken dat een voorwerp is van seks, verrassing, troost, ongemak, nieuwsgierigheid, moederschap en, helaas, kanker. In dat laatste deel wordt nog een dappere stap gezet als we een vrouw zien die haar kanker heeft overleefd met maar één borst. Als je die vrouw ziet die op de een of andere manier een semi-normaal leven is gaan leiden met één borst (het meest bitterzoete moment is als ze zegt dat als een goede fee zei dat ze één wens had om twee volle borsten te hebben, dat ze daar dan wel over na zou moeten denken), en je grinnikt niet en zegt niet: 'Oei, wat smerig.' Dat is de test, mensen.<br />Het is niet onder de beste omstandigheden opgenomen, maar ja, voor de tv wordt het in een strak tempo gemonteerd. Het is nooit saai, en we hebben nooit het gevoel dat iemand zich inhoudt, vooral niet als een man de harde waarheid te horen krijgt dat borsten misschien niet echt erogene zones zijn, of dat een platte borst voor sommige mannen heel aantrekkelijk is. Borsten: Een Documentaire gaat over het ontleden van mythen met echte gezichten en borsten en gedachten en harten. Als dat een 'ik was alleen'-sessie waard is, nou, dan heb je nog meer macht, denk ik, al is dat niet de bedoeling.