Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nu ik eindelijk de dvd van deze HBO-film uit 1997 te pakken heb gekregen, ga ik hem bekijken. Tegen de tijd dat ik hem uit had, echode het oude gezegde 'zij die niet van het verleden kunnen leren, zijn gedoemd het opnieuw te beleven' door mijn hoofd. Path To Paradise gaat vier jaar na de eerste bomaanslag op de Twin Towers (en vier jaar voor de gebeurtenissen van 11 september) over de reeks confrontaties, blunders en officiële beslissingen die leidden tot de eerste bomaanslag op de Twin Towers en de lessen die we ervan hadden moeten leren.<br /><0x3E> Path To Paradise bevat een aardige cast van geloofwaardige acteurs. Peter Gallagher en Marcia Gay Harden spelen de FBI-agenten John Anticev en Nancy Floyd, die niet alleen geconfronteerd worden met de dreiging van terrorisme, maar ook met het gebrek aan officiële belangstelling van hun superieuren en van hun NYPD-tegenhanger Lou Napoli (Paul Guilfoyle). Art Malik, Andreas Katsulas, Shaun Toub en Tony Gillan zijn degenen die de aanval plannen en uitvoeren. Ze spelen hun rol niet als potentiële clichés, maar als echte mensen, en dat maakt de film des te beter. Ned Eisenberg wordt speciaal genoemd als Emad Salem, de man die, als er geen sceptische FBI-agenten waren geweest, mogelijk informatie over de plot had kunnen geven.<br />De film is ook goed geproduceerd. Ondanks het feit dat de film voor de kabel is gemaakt, voelt hij helemaal niet aan als een lowbudgetfilm, met name vanwege de kwaliteit van de decors en de locaties in New York City. De fascinerende cinematografie van de film geeft de film soms een bijna documentaire stijl. Als al deze elementen worden gecombineerd met het script, geeft dat de film een gevoel van realiteit, waardoor de gebeurtenissen die zich afspelen des te verontrustender zijn.<br />Het meest verontrustende aan de film is het script. De gebeurtenissen in de film zijn echt (minus een dramatische toestemming die altijd noodzakelijk is) en worden achteraf nog schokkender gemaakt dan ze al moeten zijn geweest toen de film twaalf jaar geleden voor het eerst werd vertoond. De film onthult hoe een groep mannen een bom het World Trade Center binnen wist te smokkelen. Dat deden ze dankzij het gebrek aan Arabische vertalers, doordat overheidsinstanties niet in staat waren informatie aan elkaar door te geven, omdat de FBI aanwijzingen van een bron negeerde en de politie niet in staat was aanwijzingen op te pikken. Erger nog dan de onvermogens van onderzoekers om verbanden te leggen, is het feit dat veel van deze zelfde dingen niet alleen toestonden dat de aanslagen van 9.11 plaatsvonden, maar in sommige gevallen (zoals het gebrek aan vertalers) nog steeds een probleem zijn. Nog ijzingwekkender is het einde dat echt gebeurde en dat vandaag de dag maar al te profetisch lijkt. <br /><0x3E><0x3E> _De weg naar het paradijs_ is een film die vandaag de dag onmisbaar zou moeten zijn. De film is niet alleen goed geacteerd en geproduceerd, maar leert ons ook een les die we eerder hadden moeten leren. De les van de film? Dat degenen die niet van het verleden kunnen leren, gedoemd zijn het opnieuw te beleven. Als je deze film kunt vinden, kijk er dan naar en leer ervan.