Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mijn reactie op deze remake van 'The Italian Job' is waarschijnlijk hopeloos verweven met de gebeurtenissen die in mijn leven plaatsvonden toen ik hem zag; dit is de eerste film die ik zag nadat ik na 8 maanden werkloosheid net een baan had gevonden en weer naar school ging voor een omscholingscursus. Ik zat nog steeds krap bij kas, maar ik hoefde niet langer te kiezen tussen een film in de bioscoop zien en rekeningen betalen (of lunchen), en het gevoel van opluchting en dankbaarheid dat ik op dat moment had was enorm. Het gevolg was dat mijn plezier in 'Italian Job' waarschijnlijk ver buiten de proporties van zijn werkelijke waarde lag. Toch heb ik hem een paar weken geleden op dvd gekocht en opnieuw bekeken, en ik heb er nog steeds enorm van genoten. Ik heb het origineel nooit gezien (hoewel ik heb gehoord dat het een absolute klassieker is), maar de moderne dagversie is uitstekend om naar te kijken als je houdt van de stijl van moderne dagproductie die wordt toegepast op oudere plot en thema's van films.<br />Wat me aanvankelijk voor deze film over de streep trok, was de soundtrack <0xE2><0x80><0x93> IMO Don Davis schrijft een paar van de soepelste, meest gestructureerde en op gehoorsafstand aangenaamste soundtracks. _IJ_ opent met een gevat, geestig, pulserend arrangement dat snaren, gitaarmelodieën, penseelstreken en rustige momenten combineert <0xE2><0x80><0x93> ik was vanaf de eerste seconden verkocht. En de hele film is zo <0xE2><0x80><0x93> ik heb dit soort galmende, tinkelende, pulserende soundtracks niet meer gehoord sinds Stewart Copeland bij de politie wegging en soundtracks ging maken voor films als 'Rumble Fish'. Er zitten minstens een stuk of tien onweerstaanbare motieven in, samen met een paar remakes van popliedjes die variëren van 'goed' tot 'geïnspireerd'. Voor mensen die de soundtrack belangrijk vinden, is deze film een verrukking.<br />Over de film: ik kan Mark Wahlberg nemen of niet, maar hij is hier prima als de hoofdrolspeler, en de film vraagt hem niet iets te doen wat hij niet goed kan. Hij is de zwakste "grote" acteur in de film, maar dat is alles.' 's Omdat de rest van de figuranten zo sterk is, vooral Donald Sutherland in een klein rolletje. Mos Def, Jason Steadham, Ed Norton, Seth Green en Charlize Theron geven allemaal een solide, vetvrije voorstelling. Norton lijkt voornamelijk te bellen (het gerucht gaat dat hij eigenlijk helemaal niet in de film wilde spelen), maar hij is nog steeds een natuurtalent, zelfs met 1/2 kracht. Mijn enige probleem met de casting en het acteren is het personage 'Wrench', dat een mannelijk model lijkt te zijn dat zich voordoet als acteur. Zijn rol lijkt in de film geperst te zijn, en hij heeft weinig chemie met de rest van de cast (hoewel je dat deels kunt wijten aan de grootte van de rol en de 'late wandeling'-aard van het personage). Als ik een cynisch type was, zou ik me afvragen met wie de acteur naar bed is geweest om in zo'n extra rol in de film te worden gezet. Nee, dat zal nooit gebeuren...<br />Productiewaarden, camerawerk, stunts, plot... alles komt keurig op zijn pootjes terecht en Gray en zijn productieteam zetten alles naadloos in elkaar (met uitzondering van het personage 'Wrench', zie boven). De dialogen hebben een prettig, luchtig tintje dat je toegeeflijkheid beloont, en er worden onderweg verscheidene bevredigende hoofd- en bijrolrollen uitbetaald. (Mijn favoriete moment <0xE2><0x80><0x93> wanneer Nortons personage Wahlbergs personage vertelt dat hij het verrassingselement gewoon kwijt is. Wahlberg begint Norton met een rechtse directe koud te maken, en vraagt hem dan: 'Was je verrast??' Hmmm, misschien moest je er wel bij zijn...)<br />Natuurlijk vereist de film een zekere mate van 'ontkenning van ongeloof' om te werken, maar als je je gewoon ontspant en erin meegaat (en dat niet doet) Je hoeft niet al te diep na te denken over de techniek van het kraken van een veilig onderwaternetwerk, of over de waarschijnlijkheid dat iemand in staat is om met succes het verkeer in Los Angeles te hacken en manipuleren via een laptop, en je hebt een leuke rit.<br />'The Italian Job': het is lichtgewicht zomerwolkjes, maar het is heel goed voor wat het is, en het probeert niet iets anders te zijn. Het is niet goed genoeg voor een '8', maar ik zou het een '7,5' geven.