Is deze recensie positief of negatief?

Als je een Catalaanse anarchistische anarcho-socialist bent met een ongenuanceerde eerbied voor de mythologie van de Spaanse republiek, dan is deze film misschien wel iets voor jou. Twee broers, echte levens (waaronder Marc Recha zelf), spelen opnieuw een fictieve versie van een levensechte reis die ze hebben gemaakt door het spectaculaire landschap van Catalan, en de geschiedenis wordt opgeroepen (pannen vol kogelgaten, artilleriegranaten op de soundtrack) maar niet getoond. Er is heel weinig dialoog, en het meeste ervan is bijzaak: het verhaal wordt verteld in de derde persoon, met de stem van een actrice die de echte zus van de echte broers speelt. De beelden hebben weinig te maken met de verhaallijn, en die is niet veel. Vele zijn verbluffende, broeierige pans over grimmige, half verdorde bergen en rivieren (denk aan Terrence Malick of Gus van Sant <0xE2><0x80><0x93> van zowel 'Gerry' als 'Last Days' komt hier geen greintje in voor), afgewisseld met enkele verbluffende stills en bewegingloze beelden. Deze zijn het leukst in de schitterende natuurlijke geluidsomgeving van de film en zonder het uiteindelijk saaie verhaal of zelfs maar de zo nu en dan aanwezige achtergrondmuziek (sommige heel goed, sommige nogal vreemd, maar allemaal gratis). Het beste van wat deze film te zeggen heeft, wordt gezegd in deze reeksen, met hun nu en dan commentaarloze invoeging van krachtcentrales en dammen.<br />De relatie tussen de broers wordt schetsmatig en algemeen gehouden; een belangrijk personage is een mensbijtende katvis, die nooit te zien is. Hoe meer de Catalaans-nationalistische anarcho-wat-dan-ook-betekent van de regisseur, hoe meer de rijkere, onuitgesproken boodschap van de film wordt ondermijnd en hoe ergerlijker en narcistischer de ervaring wordt. Hoewel de regisseur bij de screening van de NYFF zei dat de film vanaf het begin was bedacht met zijn verhaal in de derde persoon, zou ik graag een versie ervan zien zonder het verhaal of de muziek en met alleen de natuurlijke soundtrack en minimalistische dialogen <0xE2><0x80><0x93> het resultaat zou misschien ontroerender zijn en in elk geval niet zo veel minder verbijsterend.<br />Intussen is dit hoogstwaarschijnlijk de enige film die je dit jaar te zien zult krijgen waarin een man met een kledingstuk (het badpak dat hij droeg?) ) aan zijn penis bungelt. Dit is een van de weinige momenten in de hele film waarop je belangstelling (sorry) wordt geprikkeld door iets wat echt op het scherm gebeurt (wat is dat? waarom hangt het daar?), maar zoals gewoonlijk worden er geen antwoorden gegeven. Heel Warholiaans, heel jaren zestig, en heel vermoeiend.