Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een paar jaar geleden heb ik The Scent of Green Papayas van dezelfde regisseur gezien. Mijn gevoelens over beide films zijn in feite hetzelfde: prachtig gefilmd, maar verschrikkelijk traag en saai. Ik heb die film in een _Sneak Preview_ gezien en ben er na een half uur vandoor gegaan. Ik kon er niet meer tegen. Hoe kun je een interessante film maken over mensen die elkaar voortdurend vertellen hoe gelukkig ze zijn en hoe volmaakt hun leven is...? Ik had een fantasie over een vergeten Amerikaanse soldaat, die nog steeds rondzwierf in de Vietnamese jungle en die niet wist dat de oorlog afgelopen was. Hoe hij plotseling in de film zou opduiken en zijn M16 zou leegschieten op de personages in de film. Het rood van hun bloed zou een prachtig contrast vormen met alle groene planten in de film... Dus ik was niet erg in de ban van deze film! Tijd om te vertrekken!