Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik zag The Buddy Holly Story voor het eerst toen ik een jaar of zeven was. Ik had geen idee wie Buddy Holly was, en ik kan me ook niet herinneren waarom ik voor de televisie ging zitten om naar HBO te kijken en naar deze innemende biopic te kijken. Wat ik me wel herinner, was dat ik besefte dat het een (iets) waargebeurd verhaal was, over iemand die echt had geleefd. Ik herinner me de muziek, geweldige liedjes waar ik nog steeds van hou (Ik kan niet geloven dat Gary Busey zijn eigen liedjes zong en zo goed was <0xE2><0x80><0x93> wat een gozer!) Toen kwam het einde. Hij ging dood. Hij ging verdomme dood. Ik kon het niet geloven. Ik had geen waarschuwing, geen kennis van zaken zoals de meeste mensen die in deze film komen. Het leerde me een harde les over het leven en dat het zich niet aan de regels houdt die de meeste films ons leren. Vanavond heb ik de film weer gezien en ik was er weer helemaal bij... en een beetje verdrietig.<br />8 van de 10, maar ik geef toe dat ik een beetje bevooroordeeld ben.