Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben altijd gefascineerd geweest door stomme films. Het heeft iets om acteurs en actrices van honderd jaar geleden te zien optreden. Gedreven door de hightech special effects van vandaag de dag, probeer ik me altijd voor te stellen hoe het was om een bepaalde film te zien op het moment dat hij voor het eerst werd uitgebracht. Het helpt om de grofheid van de vroege cinema te waarderen.<br />'Het leven en de passie van Jezus Christus' is een heel charmante productie van Pathe, die oorspronkelijk in 1902 werd gemaakt, maar werd uitgebreid en uiteindelijk in 1905 werd uitgebracht. Stel je een serie beroemde religieuze schilderijen voor die tot leven komen, gescheiden door titelkaartjes, en je hebt een vrij goed idee van hoe deze film is. De scène waarin Maria en Jozef rusten terwijl ze naar Egypte ontsnappen, is bijvoorbeeld bijna identiek aan het schilderij 'Rest on the Flight to Egypt' van Luc Olivier Merson uit 1879, tot en met Maria die op de beroemde sfinx zit. Hoewel sommigen deze 'levende schilderijen' misschien een fantasieloze uitvlucht zouden vinden, vond ik ze heel charmant en heel nostalgisch.<br />De decors en kostuums lijken zo uit een toneelopvoering van het leven van Christus te komen. Mogelijk uit en bewerkstelligd door het passiespel van die dag. De make-up van de spelers is heel theatraal, zozeer dat een close-up van Jezus bijna komisch is. Nogmaals, waar anderen zich misschien zouden ergeren aan hun uitbundigheid, was ik zeer gecharmeerd. De continuïteit is niet al te slecht, aangezien de film in een periode van 3 jaar is gemaakt. De grootste gebreken zijn de veranderingen die in die tijd zijn aangebracht. De personages van Johannes de apostel en de 12-jarige Jezus midden in de scène, tot grote verbazing van het publiek!<br />De beste onbedoelde humor van de film is die van de Geboorte van Jezus. De baby verschijnt als bij toverslag als bij toverslag in de kribbe tussen Maria en Jozef. Misschien was het gewoon mijn gemoedstoestand op het moment dat ik ernaar keek, maar ik lachte hardop! Was de geboorte van het enige kind maar zo gemakkelijk! Tot overmaat van ramp kijkt de actrice die Mary speelt de hele scène lang verveeld voor zich uit (in feite de hele film), alsof dit soort dingen elke dag gebeurt! Tjonge, wat zijn de tijden veranderd!<br />Hoe simplistisch deze film ook is, vergeleken met vandaag is het echt een prachtig venster op het verleden. Ik kan hem aanbevelen!<br /><br />