Wat is het sentiment van de recensie?

Daisy Movie Review door James Mudge van beyondhollywood.com<br /><br />Op papier klinkt 'Daisy' als de droom van een Aziatische filmfan, geregisseerd door Andrew Lau, co-regisseur van 'Infernal Affairs', en met in de hoofdrol ieders favoriete pittige meisje, de populaire Koreaanse actrice Jeon Ji Hyun. Helaas blijkt de film, ondanks het talent dat erin zit en het feit dat de crew naar de andere kant van de wereld is gevlogen om in Amsterdam te filmen, een beetje een teleurstelling te zijn, omdat het een cliché romantisch drama is dat zwelgt in ellende en eigendunk.<br />De plot volgt Hye Young (Jeon Ji Hyun), een nogal naïef Koreaanse meisje dat in Amsterdam woont en haar leven doorbrengt met werken in de antiekwinkel van haar grootvader en het maken van portretten voor toeristen. Op een dag krijgt ze bloemen van een geheime aanbidder, van wie ze denkt dat het een mysterieuze man uit haar verleden is die ooit een mooi bruggetje voor haar heeft gebouwd. Op een dag ontmoet ze Jeong Woo (Lee Seong Jae, ook in 'Holiday' en 'Public Enemy'), die zonder dat ze het weet een agent van Interpol is die Aziatische criminelen in Nederland opspoort.<br />Terwijl Hye Young ervan uitgaat dat Jeong Woo verantwoordelijk is voor de bloemen, ontwikkelen de twee zich heel langzaam tot een kuise romantische relatie. Maar het blijkt dat de man die de bloemen stuurt in werkelijkheid Park Yi is (Jung Woo Sung, uit 'Sad Movie' en 'Musa'), een huurmoordenaar die voor een Chinees misdaadsyndicaat werkt. Onvermijdelijk wordt de driehoeksverhouding tragisch en de twee mannen staan uiteindelijk tegenover elkaar terwijl de arme Hye Young probeert uit te zoeken wie van de twee haar grote liefde is.<br />Hoewel 'Daisy' ogenschijnlijk een liefdesverhaal is, heeft het de sfeer van een begrafenis, met een traag, somber tempo en een plot die de ellende opstapelt. De helft van de speeltijd wordt in beslag genomen door scènes waarin de personages verlangend uit het raam naar de regen staren, met een stilte die alleen wordt verbroken door momenten van zelfmedelijdend verhaal. Regisseur Lau schijnt de indruk te hebben dat de film een gewichtige tragedie van Shakespeare is in plaats van het zoveelste sombere liefdesverhaal van een huurmoordenaar. Zodoende heeft het geheel iets pretentieus, ondanks het feit dat de plot van nature voorspelbaar is en grotendeels gebaseerd op het flagrante cliché dat rijkelijk afkomstig is uit films als 'Fulltime Killer' en John Woos klassieke 'The Killer'.<br />Bijna elk aspect van de film is doordrenkt van angst. De drie hoofdpersonen lijden alsof het gewicht van de wereld op hun schouders rust en weigeren hardnekkig ook maar iets te doen om hun romantische neigingen te bevredigen. Met name Park Yi, als het soort overdreven emotionele, sociaal achterlijke moordenaar waar de moderne film zo dol op is, is lichtelijk bespottelijk, van zijn schaamteloze incompetentie op zijn werk tot zijn hilarische pogingen om met Hye Young over impressionistisch schilderen te praten of over zijn voorliefde voor het kweken van bloemen. Deze lome passiviteit maakt de centrale romance van de film nogal moeilijk te verteren, en Laus pogingen om het gevoel op te roepen dat het het lot is dat de personages bij elkaar brengt, komen meer over als slordig toeval.<br />Fans van Jeon Ji Hyun moeten opmerken dat haar personage veel meer lijkt op haar rol in het sombere, bovennatuurlijke drama 'The Uninvited' dan in 'My Sassy Girl' of 'Windstruck', en hoewel ze haar best doet om hier en daar een raar gezicht te trekken, is haar optreden beslist ingetogener. De film profiteert van de hoge productiewaarden en Lau maakt goed gebruik van de Amsterdamse omgeving en speelt in op het contrast tussen de grijze, bijna gotische schoonheid van de stad en de onschuldige blauwe luchten en bloemrijke velden van het platteland. Jammer genoeg heeft hij de neiging voor sommige emotionele scènes te veel slow motion te gebruiken, waardoor de film, in combinatie met de beelden van de ansichtkaarten, soms iets weg heeft van een parfumreclame. Er zijn een paar scènes met verrassend gewelddadige acties, maar dat zijn er niet veel en ze komen ook niet vaak voor, en hoewel goed geënsceneerd, lijken ze er bij nader inzien in gegooid te zijn en doen ze niet veel meer dan het hart sneller doen kloppen.<br />Ondanks de tekortkomingen van 'Daisy' Het zelfgenoegzame melodrama werkt goed genoeg om alle hokjes voor het genre te vullen, en de film functioneert uitstekend als een plezierige, glanzende, huilerige romance.<br />Het is de moeite waard op te merken dat de dvd de regisseursopname van de film bevat, wat voor de verandering aangeeft dat hij aanzienlijk verschilt van de theaterversie, die niet alleen 25 minuten toevoegt, maar ook een aantal scènes herschrijft, waardoor het verhaal minder lineair wordt. Hoewel deze nieuwe versie misschien te lang is, is hij beslist beter, want zonder deze veranderingen zou de film zeker nog conventioneler zijn geweest en nog meer last hebben gehad van een nog duisterder karakterontwikkeling.<br />Wai Keung Lau (regisseur) / Jae-jonge Kwak (script) CT: Woo-sung Jung rei. Park Yi Sung-jae Lee rei. Jeong Woo David Chiang rei. Cho Ho-jin Jeon rei.