Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik herinner me dat ik die film in de bioscoop heb gezien in 1984, toen ik 6 jaar was (reken maar uit). Ik vond hem geweldig. Ik was Tarzan in de twee weken nadat ik hem had gezien (ik klom in de meubels, ik sprong rond en maakte apengeluiden). Het was het begin van een fascinatie voor Tarzan en apen, maar vreemd genoeg ook van een langere blijvende liefde voor Christopher Lambert (hou in gedachten dat ik heel kort daarna Highlander heb gezien). 1984 was de laatste keer dat ik die film heb gezien, tot ongeveer een maand geleden. Het was toevallig op de televisie toen ik me om halfvier klaarmaakte om naar bed te gaan, en hoewel het laat was en ik moe was en om negen uur op mijn werk moest zijn, bleef ik op om naar de film te kijken waar ik als kind zo dol op was geweest.<br />Toen ik hem zag, besefte ik dat het niet zo'n geweldige film was en zelfs nog vreemder dat de stem van Andie MacDowell door iemand anders was nagesynchroniseerd. Ian Holme was natuurlijk even solide als altijd, en verrassend genoeg hielden de apenpakken het nog een beetje vol, maar wat het meest verrassend was, was dat Lambert zo goed was als Tarzan. Hij was geweldig! De diepte die hij in zo weinig regels wist te vangen, zijn primaire lichaamstaal en vooral zijn vermogen om dit personage door de extreem grote ark van Noach te loodsen, waren verbazingwekkend.<br />Zoals ik al eerder heb gezegd, ben ik een fan van Lambert, maar ik ben gewend aan Highlander, The Hunted and Fortress. In deze film was hij echt heel goed en het is jammer dat hij nooit meer de kans heeft gekregen om een personage met zo'n diepte te spelen.<br />Dus om een kort verhaal veel te lang te maken, was ik een beetje teleurgesteld dat de film niet zo goed was, maar ik was blij te zien dat Lambert goed was en ik heb er geen spijt van dat ik tot zes uur's ochtends ben opgebleven om hem te zien.