Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is een uiterst politiek geladen drama dat weliswaar bevooroordeeld is, maar buitengewoon goed in elkaar zit en een van de intelligentste films is die ooit zijn gemaakt. Er wordt bijna niet gepredikt, maar de film volgt een naïeve tv-verslaggever die zich geleidelijk aan realiseert dat de kerncentrales een bedreiging vormen, niet vanwege een inherent gevaar, maar omdat de aanbieders meer geïnteresseerd zijn in de uiteindelijke uitkomst dan in de veiligheid van de getroffenen.<br />Velen hebben een hekel aan de film omdat ze hem zien als een politiek traktaat gemaakt door ultra-liberalen als Jane Fonda en Michael Douglas, maar als je hem gewoon als een drama ziet, is hij aangrijpend, opwindend, vol goed ontwikkelde, opvallende personages en uiteindelijk een werkelijk spannende hedendaagse thriller die dicht bij huis raakt. Voor sommigen, vooral in de energie-industrie en de inwoners van Harrisburg, PA, was het misschien een beetje te dicht bij huis, want minder dan een week nadat deze film werd uitgebracht, vond de verwoestende explosie in de kerncentrale op Three Mile Island plaats.<br />Update, 04-08-2007: In de bijna tien jaar sinds ik deze kritiek voor het eerst schreef, heb ik veel commentaar op de film gehoord. Eén ding moet volgens mij echt worden opgemerkt: deze film is niet de 'ultra-liberale' anti-nucleaire tirade die hij vaak wordt genoemd.<br />Terwijl de makers en sterren belangrijke 'Hollywood-accenten' zijn (of waren) Wat deze film aantast, is niet alleen het idee van kernenergie, maar eerder het idee van menselijke hebzucht, corruptie en feilbaarheid die de potentiële gevaren in twijfel trekken van iets wat de natuur al gevaarlijk heeft gemaakt.<br />Niemand die de realiteit accepteert, kan het feit betwisten dat menselijke blootstelling aan nucleaire straling op zijn minst waarschijnlijk fataal is. Goede vrienden van me die een aantal jaren in een kerncentrale hebben gewerkt, vertelden me zelfs over het officiële beleid van hun werkgever ten aanzien van de maximale'veilige' blootstelling die zijn werknemers konden verdragen.<br />Je hoeft niet te geloven dat bedrijven inherent slecht zijn om te accepteren dat individuen bij het najagen van rijkdom en macht hebzuchtig en vaak corrupt zijn. En zelfs als je die bewering weerlegt, kun je niet ontkennen dat alle mensen geneigd zijn fouten te maken. Als het gaat om het blootstellen van onschuldige mensen aan nucleaire straling, kunnen we ons geen fouten veroorloven, en dat is, meer dan wat ook, het argument dat deze film wil aanvoeren.<br />Veroordeel het als je moet, maar probeer een beetje perspectief te hebben. We zijn momenteel verwikkeld in een oorlog waarvan de voortdurende resultaten heel anders zijn dan oorspronkelijk werd voorspeld, een ongelooflijk kostbare oorlog zonder einde in zicht. En of je nu wel of niet vindt dat de oorlog nodig was om het mondiale terrorisme te bestrijden, dat kun je niet.' Het valt niet te ontkennen dat de lengte, de financiële kosten en vooral het verlies aan mensenlevens ver boven het niveau liggen dat de 'experts' ons in 2003 verzekerden. Dus zelfs als er niemand bij betrokken is die inhalig of corrupt is, zijn er 'fouten gemaakt', en dan ook nog eens fouten van een behoorlijk ernstige omvang. Hetzelfde soort ernstige fouten, als ze in de nucleaire industrie mochten ontstaan, zou een groot deel van het aardoppervlak onbewoonbaar kunnen maken.