Is deze recensie positief of negatief?

Ik was behoorlijk opgewonden toen ik deze film zag tijdens een wedstrijd op het filmfestival van Montreal. Samen met Elephant en een paar anderen dacht ik dat de kwestie van het Amerikaanse wapengeweld en de Amerikaanse cultuur op een intelligente manier zou worden behandeld en op een manier die voor de filmbezoekers onweerstaanbaar zou zijn. De persverklaring beloofde (met niet al te veel woorden) een 'rode viool' voor de groep van wapengeweldplegers, iets wat ons zou doen nadenken over onze NRA-gedachte over het neerschieten van de massa in dit land.<br />Nadat we tot na 9.15 uur hadden gewacht om plaats te kunnen nemen voor een screening om 21.00 uur (ik weet niet welke technische problemen ze zouden zijn tegengekomen), mochten we eindelijk de zaal in om de film op DV te zien (waar is de geadverteerde 35mm-afdruk gebleven?). Ik denk dat ik zojuist mijn eerste vraag heb beantwoord. Het resultaat is een weerzinwekkende puinhoop. We krijgen het 'wapen', in een vignet met de meest onrealistische 'biker' die ik ooit heb gezien (en ik ken er meer dan een paar). De film vervalt dan alleen tot irrelevante 'karakterontwikkeling' omdat de personages a. gestereotypeerd zijn, b. losers, c. gestereotypeerde losers, en/of d. rassenkarikaturen zijn. Het duurt nog eens 30 minuten om bij de plotbeweging te komen, en als we daar eenmaal zijn, verlangen we naar de stompzinnige gesprekken tussen de echtparen en/of de bikers en pandjesbazen.<br />De film komt tot een slot, maar niet zonder enig cliché weg te laten. Het zou de naacp niet verbazen als een van die mensen achter een vuurwapen aan zat, omdat ze op de bodem van de maatschappelijke afvalberg zaten en altijd op zoek waren naar een kans, waar die zich ook voordeed. Als de actie een hoger niveau had gekregen, zouden de personages zich in elk geval wat meer hebben ingespannen.<br />Het grootste probleem is dat de belofte niet is ingelost. De plot was geweldig. In de handen van een P.T. Anderson of Gus Van Zandt had het een machtig verhaal kunnen zijn. Maar of het nu aan het script ligt, of aan de regisseur, of aan beide, het is één grote puinhoop die ten koste van alles genegeerd moet worden.<br />Mijn belangrijkste vraag is wie bij de MFF dacht dat dit wedstrijdmateriaal was. Ik kan dit maar beter begraven onder Showtime om drie uur's nachts.<br /><br />Art Blose.