Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Macbeth is een van de verhalen die in de film het vaakst worden verteld en is vele malen vertaald in talloze theater- en celluloidvoorstellingen. Oorspronkelijk geschreven door William Shakespeare in het begin van de zeventiende eeuw, vertelt Macbeth het verhaal van verraad tussen vorsten en de zoektocht naar de macht van één man. Regisseur Geoffrey Wright (Romper Stomper) probeert Macbeth te moderniseren door hem te plaatsen in de hedendaagse onderwereld van Melbourne. Een film waarin de personages zwaarden verruilen voor geweren (aldus Baz Luhrmans Romeo en Julia) en koninklijke vazallen voor gangsters, Macbeth is een ruige, gewelddadige, maar door en door slechte film.<br />Macbeth (Sam Worthington) werkt voor koning Duncan (Gary Sweet). Na door de Koning tot Dinghoofd van Glamis te zijn verheven (zoals door drie heksen aan Macbeth was voorspeld), begint Macbeth zijn ogen op de troon te richten. Op een avond komt de Koning logeren in het huis van Macbeth en Lady Macbeth (Victoria Hill) haalt hem over om de Koning te doden en de macht over te nemen. Macbeth doodt zijn meester en neemt dan diens kroon over. Maar succes heeft zijn keerzijde, zoals Macbeth al snel ontdekt, wanneer hij alle mogelijke moeite moet doen om zijn moorddadige geheim te beschermen.<br />Oké, het belangrijkste eerst. De grootste fout van de film is Sam Worthington. Zijn vertolking van Macbeth is in één woord... saai. Terwijl ik naar de film zat te kijken, kon Macbeth me echt niet schelen. Ik had meer sympathie voor Victoria Hill.' s Lady Macbeth omdat ze tenminste de moeite nam om te acteren. Worthington zit de hele film met een nors gezicht voor zich uit te staren. Ik had het gevoel dat hij zijn beste imitatie van Johnny Deeps George Jung-personage uit Blow gaf... maar dan zonder het charisma. Ik heb Worthington nooit eerder in een film gezien, dus ik weet niet of het zijn schuld was of die van de regisseur, maar hoe dan ook, de lijm die alles tot één samenhangende eenheid had moeten lijmen, is zwak.<br />De dialoog is goed, maar als je hem vergelijkt met de Australische Gangster Motif van Geoffrey Wright, lijkt hij een beetje misplaatst. In de film zorgen waanzinnige actiescènes, vermengd met lange Shaksperiaanse overpeinzingen, voor een op Ik begrijp dat dit _Macbeth_ is en dat de regisseur de oorspronkelijke dialoog intact wilde laten. Maar harde, snelle actiescènes na een monoloog van drie minuten hebben de neiging irritant, zo niet een beetje pretentieus te worden.<br />Het camerawerk is zeer gestileerd, en voor het grootste deel werkt het goed. Een van de dingen die ik ergerlijk vond, was dat de camera bijna voortdurend heen en weer schoof. Ik heb niets tegen zulke opnamen, ze zijn gewoon overdreven. Ze gaan het rijk van cool en stijlvol te boven en worden in plaats daarvan irritant. Afgezien daarvan zijn de art direction en de cinematografie vrij goed. <br /><br />Ondanks alle goede eigenschappen die Macbeth bezit: stijlvolle regie, Shakespeariaanse dialogen, een sterke soundtrack, bovennatuurlijke naakte heksen (de rare zusters) en goede porties bruut, bloederig geweld. Al deze eigenschappen zijn vergeten als je bedenkt hoe Sam Worthington Macbeth ongeïnspireerd heeft weergegeven. De rol van Macbeth was essentieel om alles met elkaar in verband te brengen en in dat opzicht faalden Geoffrey Wright en Sam Worthington jammerlijk, waardoor Macbeth een gemakkelijk te vergeten uitstapje naar Shakespeare werd.