Is deze recensie positief of negatief?

Wat verwachten mensen precies als ze naar een film van Al Adamson kijken? Verwachten ze een klassieke film die ongelooflijk mooi is en blijvende herinneringen bij hen opwekt? Je zou denken van wel, als je de recensies leest. De films van Al Adamson zijn goedkoop, smoezelig en goedkoop, niet veel meer, dus als je ze bekijkt in de wetenschap dat het al helpt, helpt dat ook. Bovendien zijn ze niet altijd even goed, vooral niet als ze zoveel onbedoelde amusementswaarde hebben. Om te beginnen wordt de eindthemamuziek van Outer Limits gedraaid, zodat je weet dat het er veelbelovend uitziet. Dit is het verhaal van een of andere gestoorde sekte die in de heuvels woont, en terwijl ze proberen een lijk op te wekken, krijgt de leider een hartaanval en belandt in het ziekenhuis. Natuurlijk zorgt zuster Sherri goed voor hem en zo, en als er een operatie moet worden uitgevoerd, hangt ze toevallig in de operatiekamer rond als de man overlijdt, zodat zijn geest bij haar binnendringt. En zuster Sherri begint te veranderen. Ze is niet langer de aardige zuster, ze krijgt een voorliefde voor bloed en scherpe voorwerpen. Er zijn een paar bijkomstigheden, zoals mensen die proberen het lichaam van de dode sekteleider te verbranden en een verblinde footballster die het liefdesobject is geworden van een van Sherri's collega's, die ook toevallig in voodoo liefhebbert. Dat is niet zo erg als je een fan van cultfilms bent, maar het kan wel erg zijn als je een liefhebber van 'Spiderman' bent, want dat zal je niet aanstaan. Soms neigt dit zelfs naar'respectabiliteit' (voor Adamson in elk geval), maar dan wordt het weer ongedaan gemaakt door de een of andere belachelijke gebeurtenis. Als je van Adamsons films en soortgelijke rotzooi houdt, vind je dit misschien wel leuk, voor iedereen die op zoek is naar een verloren schat: blijf graven.