Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Wild Rebels' was waarschijnlijk een leuke tweede film tijdens een rit in een driedelige filmserie van 40 jaar geleden. Hij is niet erg oud geworden, maar dat was ook niet de bedoeling; het was duidelijk de bedoeling dat hij vanaf het begin vervangbaar en gemakkelijk te vergeten leuk zou zijn. In dat opzicht is het een goed voorbeeld van het motorfilmgenre.<br />Verschillende elementen helpen om hem te onderscheiden van de tientallen soortgelijke films die tegelijkertijd worden uitgebracht. De 'held', 'Rod Tillman' (Steve Alaimo) komt over als een weinig indrukwekkende 'iedereen' <0xE2><0x80><0x93> hij. Hij is niet bijzonder dapper, stoer, getalenteerd of knap (hoewel hij halverwege de film wel een gevecht met een stoere biker uit de bende wint, en het meisje uit de bende ervoor kiest hem te helpen boven haar medegangster aan het eind van de film). De soundtrack is behoorlijk goed, met een leuke 'Ventures'-stijl bas/drumriff die de boel in beweging houdt en saxofoons en koperblazers die de boel een beetje oppeppen. En hoewel het script nogal oppervlakkig is, wonen alle acteurs hun kartonnen personages overtuigend en met een redelijke hoeveelheid energie in.<br /><0x3E> Er zijn meer dan genoeg onvoorzichtige technische blunders: verschrikkelijke 'dag-voor-de-nacht' Er zijn scènes die zich op klaarlichte dag afspelen, piepende banden in een moeras, brandweersirenes die per ongeluk op de soundtrack zijn blijven steken in plaats van politiesirenes, een bankreclame van isolatietape op een plafondtegel, een Luger die klinkt als een Winchester 30-06, geweerschoten die mensen 100 meter verderop neermaaien, een rechercheur die op een 3e verdieping een motorrijder doodschiet met een revolver met een loop van 2 inch.<br />Er zitten een heleboel maffe elementen in: Linda (het bendelid) schiet een bankbewaker dood met een spuit vol drugs, de laatste schietpartij vindt plaats in een vuurtoren (!), wegversperringen door de politie. De politie heeft blijkbaar nog nooit gehoord van wegversperringen, en de rechercheurs hebben blijkbaar nog nooit gehoord van het plaatsen van afluisterapparatuur of het laten dragen van een microfoontje door een undercoveragent.<br />Maar de plot kabbelt voort, de cameraman weet wat hij doet, in de meeste scènes is het tempo behoorlijk hoog, en er zijn hier en daar een paar leuke dialogen die het energieniveau op peil houden. (Mijn favoriet: 'Man, je zit met privé-aandelen te knoeien! (ik, Linda)' Dus nee, ga hier niet naar op zoek of zo, maar als je een exemplaar van de MST-versie in handen krijgt, moet je er een leuk, oppervlakkig plezier aan beleven om ernaar te kijken. Veel beter dan 'Five the Hard Way' of 'The Hellcats'. of zelfs 'Girl In Gold Boots' (drie andere mst-films over tegencultuur).