Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het boek is geweldig. Het is een van mijn lievelingsboeken. De film daarentegen is verbazingwekkend banaal en slecht! Toen ik hoorde dat Damon Ripley zou spelen, wist ik dat deze produktie tot mislukken gedoemd was. Maar ik had niet verwacht dat het zo slecht zou zijn. De acteurs lopen rond en doen heel opzichtig. Afgezien van Law (en zelfs hij is schuldig aan opzichtig gedrag) zijn alle acteurs hier bijna amateuristisch. Italiaans spreken en je haar of je armen bewegen zou je niet als acteren moeten beschouwen. Damon is niet goed gecast. Hij is veel te stijf voor een personage dat verondersteld wordt een kameleon te zijn. Paltrow is te vergeten en Hoffman speelt weer zo'n verwijfd, slijmerig personage. Over typecasting gesproken.<br />Wat?' Het script (dat door de overschatte regisseur is geschreven) is werkelijk onvergeeflijk, omdat het alle subtiele details uit het boek weglaat en veel van zijn eigen details gebruikt, die geen van alle werken! De toevoeging van jazzmuziek is volkomen fout! Ik denk dat Minghella's idee van Italië aan het eind van de jaren vijftig, begin van de jaren zestig is vertroebeld door beelden van Chet Baker die door het Italiaanse landschap rijdt en amore verspreidt. Ja, Minghella is een ware visionair. De film is zo verdomd voor de hand liggend. Die dwaze scène waarin Ripley door een smalle straat vol spiegels rijdt. Heel lachwekkend. Ja, we snappen het! Elk punt of detail komt van een kilometer afstand over, zodat de film het publiek de valse indruk kan geven dat het paranormale gaven heeft. We weten bijvoorbeeld dat de Blanchett-figuur, die aan het begin van de film wordt geïntroduceerd, later alleen maar terugkomt om dingen te compliceren. En de soundtrack is soms volkomen ongepast. Het is een beetje sentimenteel als het dat niet zou moeten zijn. De film duurt te lang en gaat in allerlei zinloze richtingen. Er zijn te veel saaie personages die het landschap bevolken (waarvan er veel niet in het boek voorkomen). Deze film is slecht! Heel slecht!<br />Kennelijk had de zoon van Minghella zijn vader verteld dat de roman van Ripley zijn favoriet was. Vervolgens regisseerde Minghella de film als een soort gunst aan zijn zoon. Nou, de regisseur bereikte inderdaad wat hij zich had voorgenomen: De getalenteerde meneer Ripley, met zijn Hitchcock-aspiraties, is een film die uitsluitend is gemaakt voor kinderen van twaalf jaar oud!