Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Sherlock Holmes-films uit het klassieke Universal-tijdperk hebben de neiging in kwaliteit te variëren. Die varieert van heel goed tot bovengemiddeld, zonder dat er ook maar iets afgrijselijks of verbijsterend briljants in zit. Sherlock Holmes en The Secret Weapon passen qua kwaliteit precies in het midden, en zoals altijd is het een plezierig uitje waar fans van de serie, zoals ikzelf, heel veel plezier aan zullen beleven. In deze film zit Holmes midden in een complot van de kwaadaardige nazi's uit de Tweede Wereldoorlog om een uitvinding van een Zwitserse wetenschapper te stelen, die op het slagveld een belangrijk element zou kunnen blijken te zijn. Ze zijn meestal net zo goed als de films als The Scarlet Claw, waarin Holmes privé-onderzoek doet, omdat ze meestal worden achtervolgd door te veel propaganda of een plot dat meer met de oorlog te maken heeft dan met het mysterie. Deze film houdt zich echter min of meer af van beide, en door de aandacht te vestigen op Holmes en zijn onderzoek, werkt de film veel beter. Misschien heeft Universal gezien wat de vorige Voice of Terror naar beneden heeft gebracht en heeft het daarom de focus veranderd.<br />Basil Rathbone speelt weer eens een uitstekende solo als de toprechercheur, en hoewel Nigel Bruce niet zo'n goede indruk maakt als anders, is het leuk om hem te zien als hij dat wel doet. Ze brachten veel tijd samen door, wat teleurstellend is, want hun chemie is altijd een van de beste dingen aan Holmes-films; maar daardoor heeft Holmes meer tijd om in allerlei vermommingen te pronken, wat altijd heel leuk is. De Lestrade van Dennis Hoey is absoluut mijn favoriet onder de bijfiguren, en hij is niet zo grappig als gewoonlijk; zijn gezichtsuitdrukkingen zijn geweldig, en zijn aanwezigheid benadrukt nog eens hoe geweldig Holmes is. Zijn scène met Watson in een auto, nadat er verfdruppels op de weg zijn gevallen, is mijn favoriete moment van de film. Het is goed om Holmes' aartsvijand, professor Moriarty, terug te zien, ook al lijkt het alsof hij er alleen maar voor de lol bij is gehaald. De film is niet zo goed als die van George Zucco in The Adventures of Sherlock Holmes, omdat hij nooit echt overtuigt dat hij inderdaad een briljante geest is; maar het is leuk om hem met de hoofdpersoon op de vuist te zien gaan en het is leuk om hem in de film te zien als tegenwicht voor de thema's van de Tweede Wereldoorlog, die nooit zo interessant zijn als Holmes zelf. De film begint meer als een thriller dan als een detectivefilm; maar als hij eenmaal op gang is, is hij moeilijk te negeren en dit is een meer dan solide bijdrage aan het oeuvre van Universal.