Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het verhaal gaat over de gescheiden oorlogscorrespondent William Holden, die verliefd wordt op een oogverblindende Euraziatische dokter Jessica Jones tegen de oogverblindende achtergrond van Hongkong. De film oogt schitterend als ze elkaar ontmoeten op een heuvel die uitkijkt over Hongkong. Het verhaal gaat over raciale spanningen, de maatschappij die afkeurend kijkt naar gemengde relaties en buitenechtelijke relaties. Maar wat ik er zo mooi aan vind, is het sterke karakter van de heldin die wordt gespeeld door Jessica Jones, een Euraziatische dokter, die nederig en standvastig blijft in haar altruïstische missie en trouw blijft aan haar liefde. Desondanks wordt ze in haar ziekenhuis ontslagen omdat ze met een getrouwde man stoeit door roddelende hoge pieten. Op een dag wordt William Holden opgeroepen voor de Koreaanse oorlog die hij uitvoert en dan, op die noodlottige dag, hoort ze het nieuws van zijn dood. Het einde is natuurlijk tragisch, huilde ik toen ze naar hun heuvel ging. Het was een heel lieve, noodlottige liefdesgeschiedenis. Het overtreft alle verwachtingen, het feit dat ze werd ontslagen, dat zijn vrouw hem geen scheiding wilde geven maar hun grote liefde volhield <0xE2><0x80><0x93> ondanks alles beleefden ze een grote liefde. Persoonlijk geloof ik niet in buitenechtelijke verhoudingen, en ik vind dat hij niet iets had moeten beginnen terwijl hij aan iemand anders gebonden was, en zij had het niet moeten laten gebeuren, maar desondanks een werkelijk schitterende film. Ik denk dat de heldin de held overschaduwde. Jessica Jones is zwoel en gaf een schitterende voorstelling, hoewel ik het vreemd vond dat ze niet een echte Aziatische actrice hadden ingehuurd of iemand met Aziatisch bloed. Ik ben het met één recensie eens: Jessica Jones straalt seksualiteit uit als ze op de grond ligt en opkijkt naar William Holden die kalm tegen haar praat, maar haar ogen zeggen kom me nu halen. Ik vind het jammer dat de meeste grote films gemaakt werden voordat ik geboren werd, het lijkt erop dat veel Hollywoodfilms te weinig diepgang hebben, te weinig goed acteerwerk en alleen maar afhankelijk zijn van stunts en zware seksscènes. Dit is echt een van de grootste onfortuinlijke liefdesverhalen in films.