Wat is het sentiment van de recensie?

Na het zien van deze film heeft het me ongeveer een jaar gekost om erover te schrijven. God weet dat ik het wilde, ik wist dat ik iets zag wat ik nog niet eerder had gezien, maar ik wist niet zeker waarom. Nu ik er al een hele tijd over nadenk, zijn het deze figuren waar ik zelfs nu nog aan moet denken.<br />In het kort en langzaam vertel ik het verhaal van een familielid (Yoessoef) dat van het platteland komt en korte tijd bij een rijke familie inwoont om als fotograaf (Mahmut) in de stad te werken in de hoop werk te vinden. Maar het wordt duidelijk dat nadat Yoessoef het idee heeft geopperd om zeeman te worden en zijn vooruitzichten op werk verslechteren, dat hij...' In werkelijkheid is hij op zoek naar iets anders, naar een doel in zijn leven.<br />Tijdens al deze zielsonderzoeken worden we meegenomen door een seizoensgebonden omgeving die prachtig is gefilmd. De context waarin dit gebeurt, maakt de scènes nog krachtiger in 2 bepaalde scènes, waarin een meisje dat door Yoessoef wordt gevolgd, plotseling haar wederhelft tegen het lijf loopt, en de blik op het gezicht van Yoessoef als hij in een mand met vis kijkt, en het licht dat op zijn gekwelde gezicht wordt weerkaatst. Die scène op zich is een van de prachtigste opnames die ik in ik weet niet hoe lang heb gezien. Uiteindelijk heeft Mahmut ook zijn eigen demonen, maar uiteindelijk staat hij oog in oog met zijn familielid dat hij niet echt probeert een baan te vinden en hij wordt gedwongen hem te vragen weg te gaan, in een scène die heel eenvoudig is maar het gevoel geeft van echt hartzeer.<br />Wat de kijker overblijft is een hoop nadenken en peinzen voor deze 2 mensen in wie iedereen een stukje van zichzelf kan zien. Laat je niet afschrikken door het tempo van deze film het is echt elke adembenemende seconde waard.<br />Rating 10 van de 10.