Wat is het sentiment van de recensie?

Laat Ed Wood met rust. Als je 'Plan 9 vanuit het heelal' de slechtste film zou noemen die ooit is gemaakt, zou je deze abominabele, vulgaire hoop Hollywood-guano zijn rechtmatige titel ontzeggen. Deze pretentieuze samensmelting van stompzinnige grilligheid en slappe socio-politieke 'commentaar' lijkt in feite te zijn gevormd in de richting van 'Plan 9', met slecht geënsceneerde scènes van acteurs die in de problemen zitten op goedkope sets, afgewisseld met wat lijkt op beelden van gevechten en scènes met publiek die zijn gejat van eposen met een hoger budget. Deze smakeloze vertoning, die af en toe in staat is grappig te zijn als het moet, en redelijk onderhoudend te zijn in het algemeen, ontbeert ontstellend veel elementair vertoon, met taferelen die varieren van beledigend weinig grappig (de walgelijke klucht van Groucho Marx die Manhattan van de Indianen steelt) tot saai (Hedy Lamarr die probeert Jeanne d'Arc te spelen terwijl ze haar'stemmen' hoort) tot vervelend (Dennis Hopper die absoluut niets doet met de rol van Napoleon) tot de onverwacht aangrijpende vertolking van Peter Lorre als de psychotische Nero.