Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De meeste mensen zullen Yul Brynners grootste prestatie vinden dat hij de heerser van Siam speelde in _THE KING AND I_. Het gaf hem in elk geval een groot aantal stemmingen om zijn vaardigheden te testen, van komisch tot tragisch, van gretig om te leren domineren tot hatelijk. Het toonde hem ook zijn voordeel als 'praatzanger' en danser. En omdat het ook zijn Tony Award-winnende optreden op Broadway was, kon de film ons ook iets van de grote Broadway-optredens laten zien.<br />Maar hij speelde ook in andere films die zijn talenten toonden, zoals _THE KING AND I_. Zijn komische beurt om nog eens met gevoel te spelen was heel leuk. Net als zijn rol als generaal Bunin in _ANASTASIA_, of zijn rol als Ramses in _THE_ _TEN_ _COMMANDMENTS_. Toch kwam hij bijna in de buurt van een opvolger van Eric Von Stroheim in de jaren vijftig als 'de man die je het liefst haat'. Een zekere kwetsbaarheid in zijn acteerwerk en rollen maakten hem geliefd bij het filmpubliek, zelfs nadat hij zijn beste jaren als ster achter zich had gelaten <0xE2><0x80><0x93> en hij trok zich steeds meer terug en herhaalde de koning van Siam op televisie en op het toneel.<br />Voor mij is zijn beste rol in dit drama uit 1959 met Deborah Kerr, Jason Robards jr., Robert Morley, E.G. Marshall, Anne Jackson en Ronnie Howard. De film speelt zich af in tamelijk moderne tijden <0xE2><0x80><0x93> het kruitvat dat Hongarije in 1956 was, toen het er even naar uitzag dat het IJzeren Gordijn daar onder de hervormingen van de Hongaarse patriot Imre Nagy en zijn aanhangers zou instorten. Maar de Hongaarse revolutie stortte in door een slechte timing. De Russen en hun Poolse en Oost-Duitse bondgenoten stuurden tanks om de opstand de kop in te drukken (en arresteerden en executeerden Nagy en andere hervormers). Het Westen hield zich afzijdig en liet dit gebeuren: Engeland en Frankrijk waren verstrikt geraakt in de Suez-crisis en de Verenigde Staten hadden hen en Israël berispt omdat ze Egypte hadden aangevallen. Door toedoen van drie trouwe bondgenoten van de Verenigde Staten. Het Westen vond het moeilijk om de overkill van de Sovjet-Unie te veroordelen. Het was een ongelukkige situatie, en de Hongaren zijn nooit vergeten hoe ze in die situatie in de steek zijn gelaten.<br />In de film speelt Brynner majoor Soerov, een Russische inlichtingenofficier die uitkijkt naar een aantal leiders van de Hongaarse opstand, onder wie Paul Kedes (Jason Robards). Het is mogelijk dat Kedes hulp krijgt van een stel westerlingen op een bustocht door Hongarije, onder leiding van Robert Morley (onder wie Marshall, Jackson, Howard en Kerr). Die laatsten verblijven in een hotel terwijl hun bus wordt gerepareerd, en Brynner maakt een praatje met hen, in de hoop een aanwijzing te vinden over de verblijfplaats van Robards. Maar Brynner is een mens <0xE2><0x80><0x93> hij probeert bij deze mensen in de gunst te komen (die hem allemaal als een monster zien), en als hij dan een beetje te veel heeft gedronken, confronteert hij hen met de vragen die historici sinds 1945 hebben beziggehouden: hoe komt het (zelfs als je opmerkt dat Rusland de leiding had over Stalin) dat de betrekkingen tussen Rusland en het Westen zo snel bekoelden? De bondgenoten hadden over het algemeen goed samengewerkt van 1941 tot 1945, maar na Jalta en Potsdam barstten alle soorten wederzijdse verdenkingen los. Moesten ze dat wel doen? Soerov is een goed officier, maar hij wordt verscheurd door loyaliteit aan de communistische regimes in de Sovjet-Unie en in Hongarije, die hij steunt, en door zijn groeiende genegenheid voor Kerr, die Robards verbergt, maar ook bereid is de meer menselijke kant van de Russische majoor op te merken. En terwijl de film zijn tragische climax bereikt, kijken we toe terwijl Soerov moet beslissen of hij zijn plichtsgevoel zal volgen of medelijden zal hebben met Kerr, Robards en de andere westerlingen die willen vertrekken. Het wordt een ware strijd voor hem <0xE2><0x80><0x93> en een die hij misschien veel te laat zal winnen. Het was een geweldige film over een tragedie in Europa na de oorlog, en misschien wel de meest bedachtzame rol die Yul Brynner ooit had gespeeld.