Is deze recensie positief of negatief?

Deze film had genoeg belangstelling voor mij om er een paar keer naar te kijken. Er zitten gaten in de plot, maar de hoofdrolspelers maken er iets van.<br />Catherine Mary Stewart (Julia Kerbridge) doet het geweldig als vrouw van 37 die al het andere heeft opgeofferd om arts te worden. Ze heeft jaren gewerkt om het geld te verdienen om medicijnen te gaan studeren. Ze doet het fantastisch in haar coassistentschap en staat op het punt haar examen af te leggen en haar droom te verwezenlijken.<br />Intussen worden Julia's zus en zwager vermoord en is ze als naaste verwant gedwongen haar nichtje Amanda (Arlen Aguayo-Stewart) in huis te nemen om te voorkomen dat ze onder voogdij van de staat komt te staan. Amanda lijkt ongeveer 7 jaar. Amanda is zo getraumatiseerd door de moord op haar ouders dat ze geen woord meer kan uitbrengen. Onnodig te zeggen dat Julia's 16-urige werkdagen langer duren voor Amanda.<br />Rob Lowe speelt Kevin Finney, een charmante buurman in hun appartementengebouw die zich in het leven van Julia en Amanda dringt. Hij is er altijd met een trucje of een grap om Amanda te helpen met haar verdriet. Naarmate de film vordert, begint Amanda steeds meer voor Kevin te voelen, misschien nog wel meer dan voor haar tante. Julia begint erop te vertrouwen dat Kevin een deel van de zorg voor Amanda op zich neemt terwijl zij probeert haar zaken af te handelen en zich voorbereidt op haar examen. Kevin is er altijd als er een crisis voor Julia uitbreekt.<br />De chemie tussen Rob en Catherine Mary was geweldig. Je blijft kijken om te zien hoe ze elkaar voor het einde van de film leren kennen. De chemie tussen Rob en Arlen was ook goed. Arlen wist heel wat over te brengen zonder het voordeel van woorden. De plot zorgde ervoor dat Julia en Amanda geleidelijk aan nader tot elkaar kwamen. Je kunt zien hoe ze naarmate de film vordert een relatie opbouwen.<br />We ontdekken dat Julia's zus en zwager (de Meyers) betrokken waren bij bedrijfsspionage. Ze stalen een uiterst waardevolle microchip van hun werkgever. Ze hadden drie compagnons die van plan waren de opbrengst van de diefstal te delen. Julia ontdekt dat de Meyers van plan waren het land te ontvluchten onder een valse identiteit. Het is niet duidelijk of de Meyers van plan waren hun compagnons te bedriegen of zelf bedrogen werden.<br />In elk geval worden de Meyers in hun huis vermoord door 2 van hun voormalige compagnons. De moordenaars doen geen poging de locatie van de microchip van de Meyers te achterhalen voordat ze hen vermoorden. De moordenaars doorzoeken het huis en vinden hun buit niet. Ze laten een levende getuige van hun misdaad achter, Amanda. Vervolgens doen de moordenaars de rest van de film onhandige pogingen om de microchip van Julia en Amanda los te krijgen, die geen idee hebben waar de buit zich bevindt. Uiteindelijk ontvoeren de moordenaars Amanda in de hoop dat ze iets weet over de locatie van de microchip.<br />Uiteindelijk ontdekt Julia de waarheid over Kevin. Hij is een detective die is ingehuurd om de gestolen microchip terug te vinden. Na een paar moeilijke momenten in de relatie slagen ze erin Amanda te redden en de slechteriken uit te schakelen. Het voorspelbare einde zorgt ervoor dat ze met z'n drieën een gezin vormen en samen een gelukkige toekomst tegemoet gaan.<br />Wat me opviel aan de plot, waren de grote gaten. Kevin verhuist de dag na de moord op de Meyers naar hetzelfde appartementengebouw als Julia en Amanda. Hoe weet hij dat de microchip niet al in handen van de moordenaars is? De moordenaars laten onbezorgd vingerafdrukken achter op de plaats van de moord, zonder zich erom te bekommeren of ze hun identiteit verbergen. De moordenaar die zich voor psychiater uitgeeft, wordt aan Amanda onthuld door de restanten van rode verf van de plaats van de moord op zijn schoenzolen. Hij is niet in de plaats van de moord te zien aan het begin van de film. Er zijn nog meer zwakheden in die richting die te talrijk zijn om op te noemen.<br />De film had een stuk beter kunnen zijn als het script voor de opnamen wat verfijnder was geweest. Het opvullen van de gaten in het plot zou weinig kosten en de inspanning aanzienlijk hebben vermeerderd.