Is deze recensie positief of negatief?

Schrijver/regisseur Michael Hursts vervolg op Stan Winstons klassieke horrorverhaal over een uit de hand gelopen wraak heeft zijn momenten en wat behoorlijk bloederige details, maar valt uiteindelijk in het niet bij het origineel.<br />Ik ben er vrij zeker van dat de filmmakers geen komedie probeerden te maken, maar ik betrapte mezelf erop dat ik de hele tijd zat te lachen. Een familievete die is begonnen na een auto-ongeluk is de basis voor dit deel van de franchise. De families Hatfield en McCoy wonen in een afgelegen stadje met onverharde wegen, rijden in pick-uptrucks, drinken illegale drank en schoppen elkaar elke keer dat ze de kans krijgen in elkaars kruis. Net toen ze dachten dat het veilig was om elkaar te haten en nog lang en gelukkig te leven, besloten Jodie Hatfield (Amy Manson) en Ricky McCoy (Bradley Taylor) verliefd op elkaar te worden, waardoor de shan een toeval kreeg. Op een avond besluiten de twee tortelduifjes om het bos in te gaan voor wat qualitytime, terwijl Ricky's zus op de uitkijk staat, maar toevallig wordt diezelfde avond Ricky's zus door een paar Hatfields per ongeluk vermoord en worden Jodie en hij samen betrapt. Je weet wat er dan gebeurt. Bovendien is Harley (Lance Henriksen) terug om potentiële verdoemde zielen te waarschuwen dat ze Pumpkinhead niet moeten gebruiken om hun pijn te verlichten. Wat een kink in de kabel geeft, want Harley zou jaren voor dit verhaal zich afspeelt al een beroep hebben gedaan op Pumpkinhead, maar de omgeving en de personages zien eruit als smerige Pelgrims die op de een of andere manier door de tijd zijn gereisd om de pick-uptruck terug te brengen naar Plymouth. Dan is er nog de sheriff (Rob Freeman) die zijn eigen banden met de demon heeft en eruitziet alsof hij thuishoort in een wraakfilm uit de jaren zeventig in plaats van in een horrorfilm die speciaal voor kabeltelevisie is gemaakt. Het bloed en de special effects waren best cool, maar in plaats van zich aan de mannen-in-pak-manier van denken te houden, maakte Hurst voor bepaalde scènes een paar verschrikkelijke 3D-opnamen. Op een van de meest g<0xC3><0xAA>nante scènes springt Pumpkinhead als een slecht weergegeven 3D-aapje van een boomtak. De cinematografie was uitzonderlijk en verhoogde de kwaliteit van de film aanzienlijk. Het acteerwerk was ook behoorlijk, met uitzondering van een paar slecht uitgevoerde accenten.<br />Familievetes eindigen nooit goed, vooral niet als de families die bij de vete betrokken zijn, te maken krijgen met Pumpkinhead. Ik genoot niet van elke minuut van deze film, maar het was veel beter dan de meeste films die je op Sci-Fi Channel te zien krijgt. Het is een teken dat The Channel probeert de kwaliteit van zijn films aan te passen aan de kwaliteit van de oorspronkelijke serie. Ik zou geen geld verspillen aan een huurfilm, maar als je de kans krijgt om er een herhaling van te zien op de dvd-speler, zou ik zeggen dat je hem moet bekijken. Het is een film die niet echt moordend is, maar hij stijgt net iets uit boven het niveau van de rotzooi die hem tegenwoordig op dvd zet.