Wat is het sentiment van de recensie?

Een andere gaat rond met de apenkoning die naar het westen gaat... min of meer.<br />Midden in een of andere actie begint de film net vanaf het eerste beeld.<br />Een monnik en zijn drie discipelen gaan naar een stad om de heilige soetra's te halen die de wereld vrede zullen brengen als ze eenmaal vertaald en aan de wereld gesproken zijn. Maar een boze macht is tussenbeide gekomen en heeft alle kinderen van de stad ontvoerd. De boze macht wil de monnik hebben omdat je, als je hem opeet, eeuwig zult leven. De volgelingen strijden tegen de machten van de duisternis voordat ze de monnik met geweld naar een veilige plek sturen (de monnik denkt dat hij kan winnen door met de slechteriken te redeneren). De monnik eindigt met een stel hagedissenduivels die van plan zijn hem op een gegeven moment op te vreten... hoe de slechteriken ook arriveren en hij met de lelijkste van het stel aan een odyssee begint.<br />Kan een film die van het begin af aan begint van het begin af aan misgaan? Begrijp me niet verkeerd ik vond deze film echt goed maar hij is zo verspreid en over de hele linie opgenomen dat plot en logica eenvoudigweg wegvallen omdat sommige scènes gewoon midden in de actie beginnen zonder dat je weet hoe we daar zijn gekomen (De laatste strijd om de discipelen te redden is volkomen uit de lucht komen vallen). De film begint en je hebt geen idee waar alles is en wat er op het scherm staat is interessant of grappig en je gaat er gewoon in mee. Hoe we van het ene naar het andere ding komen is me vaak een raadsel. Hij zit vol met vreemde terzijdes en vreemde verwijzingen terwijl we van de hemel naar de oceaan naar de ruimte gaan naar de ribbenkast van een of ander mythisch beest naar god mag weten waar. Deze film zweeft overal rond wat helpt om het leuk te houden omdat je niet weet waar hij terecht zal komen (en dat is de reden dat ik de details tot een minimum beperkt). En het is grappig. Soms heel erg grappig. En de actie is erg goed, ook al is een groot deel ervan ongegeneerd CGI-animatie (waarin een paar coole beelden zitten, zoals de gouden staf, de aanvalsformatie van de spinnen, de engel in de lucht...). En het is heel ontroerend. Afgezien van actie en komedie is dit eigenlijk een prachtig liefdesverhaal. Het is het verhaal van een lelijk duiveltje en een monnik die uiteindelijk verliefd worden (en andere complicaties krijgen). Het is een interessante kijk op de aard van de liefde en wat ware liefde is. Je zult ontroerd zijn.<br />Hoezeer ik er ook van genoot, ik ergerde me nog steeds aan de slordige constructie. De films die niet in staat zijn hun ideeën bij elkaar te houden en een compleet verhaal te vertellen, doen de film echt pijn en nemen het plezier weg elke keer dat we een hobbel in de weg tegenkomen. De hobbels halen je uit de film zelf en doen je beseffen hoeveel er uit andere bronnen wordt gegoogeld.<br />Het is absoluut de moeite waard om te zien omdat er veel uitgelezen momenten in zitten, wees gewoon voorbereid op een paar hobbels en je zult je amuseren.