Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De Tijdmachine begint in New York in 1899 waar professor Alexander Hartdegen (Guy Pearce) een aanzoek doet aan zijn geliefde vriendin Emma (Sienna Guillory) die het aanzoek accepteert, helaas net nadat ze zijn aangevallen door een straatrover & Emma wordt doodgeschoten & sterft in Alexanders armen. Spring 'Vier jaar later' naar voren & Alexander heeft een tijdmachine gebouwd die hij gebruikt om terug te reizen naar de nacht waarin Emma werd vermoord om haar te redden maar ze wordt nog steeds vermoord, alleen deze keer op een andere manier. Alexander realiseert zich wat hij ook doet, hoe vaak hij ook teruggaat Emma zal hoe dan ook altijd dood eindigen & hij verlangt ernaar het antwoord te weten dus reist hij ver in de toekomst om de waarheid te ontdekken. Maar nadat ze de maan hebben vernietigd hebben zich op Aarde twee nieuwe rassen ontwikkeld, de mensen zoals de Eloi & de monsterlijke Morlocks die de Eloi opeten. Alexander besluit te blijven & de Eloi te redden.<br />Geregiseerd door Simon Wells die in werkelijkheid de achterkleinzoon is van de schrijver H.G. Wells die het oorspronkelijke boek van The Time Machine heeft geschreven waarop de oorspronkelijke The Time Machine (1960) film is gebaseerd & het is in feite de film uit 1960 van de producent John Logan.' Het script is een mengsel van sciencefiction, actie & drama waar ik niet echt van onder de indruk ben, er zitten een paar leuke special effects in, een paar leuke actiescènes & het moment waarop Alexanders vraag wordt beantwoord over waarom hij Emma niet kan redden is eigenlijk heel intelligent & logisch dat het nooit echt mijn verbeelding heeft geprikkeld & ik ben er ook nooit echt door geroerd. De aspecten van het tijdreizen van De Tijdmachine doen me erg denken aan Terminator 2: De Dag des Oordeels (1992) in die zin dat je het verleden niet kunt veranderen maar dat tegelijkertijd de toekomst niet is vastgelegd alleen is De Tijdmachine bij lange na niet zo'n goede film als Terminator 2: De Dag des Oordeels. De personages zijn goed al vond ik Guy Pearce er gewoon te jong uitzien om een intelligente wetenschapper te zijn die in staat is een tijdmachine uit te vinden & er zit nooit een echte verklaring achter de mechanica want het ene moment is er geen tijdmachine het volgende heeft hij er een uitgevonden & gemaakt & hij werkt perfect. Ik denk dat de Rug naar de Toekomst-trilogie veel meer opwinding, plezier, opwinding & algemene amusementswaarde heeft dan De Tijdmachine ooit heeft gedaan & al noem ik het geen slechte film omdat hij in een redelijk tempo gaat, een redelijk verhaal vertelt & momenten heeft die ik niet briljant of zelfs maar bijzonder goed zou willen noemen. Er is ook een brutale kleine verwijzing naar het boek & de originele film die hier allebei worden genoemd. Het voordeel dat deze moderne versie boven het origineel heeft is de ontwikkeling van speciale effecten & in het bijzonder CGI die leiden tot taferelen van de tijd die in hoog tempo om Alexander heen gaat in zijn tijdmachine compleet met enorme gebouwen die worden gebouwd, nieuwe bergkammen, kloven en bergen die worden gevormd & een gedetailleerde pan die in de ruimte terechtkomt als we passagiersraketten om de maan zien cirkelen. De effecten werken goed, er zijn een of twee momenten die er wat minder goed uitzien maar over het algemeen zijn de effecten goed. Ik zag De Tijdmachine op tv & op het station die het slecht speelde en ik bekeek hem zo dat de linker- & rechterranden van het beeld van het scherm werden afgesneden zodat een deel van het jaar werd afgesneden op de tijdmachine van Alexander zodat ik eigenlijk niet wist naar welk jaar hij ging. Blijkbaar nam regisseur Gore Verbinski de laatste achttien dagen van de opnamen voor zijn rekening omdat Wells aan 'extreme uitputting' leed terwijl de IMDb zegt dat de tijdmachine zelf het grootste & duurste rekwisiet was dat ooit voor een film is gemaakt op dat moment wat ik moeilijk kan geloven & Guy Pearce brak een rib tijdens een vechtscène maar hij ging gewoon door als een soldaat. De productiewaarden zijn hoog met een liefdevol gereproduceerde periode uit New York & goede effecten werken hoewel The Time Machine verbazingwekkend genoeg genomineerd werd voor een Oscar voor de beste make-up maar verloor van Frida (2002). Het acteerwerk is gemengd, Jermey Irons levert een goede prestatie in een verschrikkelijke make-up die hem eruit doet zien als een afdankertje van een Lord of the Rings-film terwijl zangeres Samantha Mumba hier haar debuut maakt op het witte doek & gewoonweg verschrikkelijk is hoewel Guy Pearce heel goed is & redelijk sympathiek. t is een bijzonder slechte of een bijzonder goede film, gewoon een wat onopvallende die je kunt bekijken & die anderhalf uur duurt maar verder niet veel voorstelt. In plaats daarvan kijk je weer naar _Back to the Future_ (1985).