Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

MGM probeerde jonge mannen te koppelen aan de Goddelijke en hen te laten optreden als hoofdrolspelers. Gable en Garbo hadden chemie in SUSAN LENOX, maar het was een waardeloze film. Hier in INSPIRATION is er helemaal geen chemie tussen Garbo en Robert Montgomery en het script is ook niet best. Wat dachten ze wel? De moderne, snel pratende, spitsvondige Montgomery en de lankmoedige Garbo? Het is een verhaal als CAMILLE. Jonge student valt voor vrouw van de wereld en walgt als hij over haar verleden hoort, wijst haar af, neemt haar terug, wijst haar af... je snapt het wel. Garbo is volkomen geloofwaardig als topkunstenaar van Parijs.' Ze is niet alleen model, maar ze voelt zich ook volkomen thuis, hoewel ze zich verveelt, met haar leven aan de top van de maatschappij te midden van haar artistieke vrienden en hun losbandige moraal. Plotseling is ze gefascineerd door deze onschuldige vrouw. Uiteindelijk geeft ze haar leven voor hem op en zakt weg in armoede, om vervolgens door hem te worden gered en een eigen huis te krijgen. Ironisch genoeg is hij van plan met haar te trouwen en haar aan de kant te houden <0xE2><0x80><0x93> dat is dus zijn zuivere morele ethiek van vroeger.<br />De scènes zijn ongelooflijk saai en saai en er gebeurt niet veel. Alleen Marjorie Rambeau als Lulu is in staat de gebeurtenissen nieuw leven in te blazen met zinnen als: 'Helaas hebben zwakke vrouwen een sterke eetlust' en 'Odette, waar is je angel?' Alleen voor Garbo-fans.