Is deze recensie positief of negatief?

Stel je voor dat je net 18 uur in een vliegtuig hebt gezeten. Je hebt een zakenreis naar Zuid-Afrika gemaakt. Je bent een goedbetaalde professional. Je hebt 20 jaar in de Verenigde Staten gewoond. Je bent in de dertig, je hebt een vrouw <0xE2><0x80><0x93> een kleine jongen <0xE2><0x80><0x93> en nog een baby op komst. Eén ding: ook al heb je een verblijfsvergunning, je bent nog steeds een Egyptenaar. Bij het instappen wordt je gevraagd met 2 bewakers mee te komen, voor je het weet word je overmeesterd, geblinddoekt en geketend en na een korte (maar redelijk beschaafde) ondervraging word je afgemaakt! Dat gebeurt er met Anwar el Ibrahimi aan het begin van de film. Het is een verhaal over pijn en <0xE2><0x80><0x93> letterlijk <0xE2><0x80><0x93> marteling. Het is een van de verschillende verhaallijnen. De ene volgt de pogingen van zijn vrouw om meer informatie te krijgen. De andere volgt de (koude) bureaucraten achter de vertolking. Een ander verhaal gaat over de familie van de man die de ondervraging van Anwar el Ibrahimi leidt. Er zijn nog een paar andere verhalen, en op het eind komen ze allemaal netjes bij elkaar. Hoewel de beroemdste acteurs als Reese Witherspoon (als de radeloze zwangere vrouw) Jake Gyllenhaal (als het groentje van de CIA dat de ondervraging in Noord-Afrika moet bijwonen) en Meryl Streep (als CIA-hotshot Corine Whitman) het verhaal vertellen en het een hart geven. Voor mij was de acteur die de onfortuinlijke meneer El Ibrahimi ( Omar Metwally) speelde het hart en de ziel van deze film. Zijn vertolking van een man in nood was schokkend goed. Het was bijna alsof hij echt werd gemarteld! Ook was de Israëlische acteur Yigal Naor erg indrukwekkend als de deels bezorgde gezinsvader en deels extreem wrede leider van de martelpraktijken. Moeilijk om naar te kijken en niet echt leuk, maar toch zeer de moeite waard.