Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het beroemde personage van Edgar Rice Burroughs is duizenden keren voor het witte doek bewerkt, tot men zijn dorst heeft gelest, met name in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw door Hollywood. De producenten hebben van Tarzan een van de succesvolste filmpersonages gemaakt. Een paar jaar later besloot Hugh Hudson een ambitieuzere versie van de aapman te maken en het is een natuurlijker, wilder en nuchterder Tarzan die hij hier weggeeft. Hudson vermijdt handig de clichés die je gewoonlijk aan Tarzan toedicht, zoals zijn beroemde schreeuw of zijn vriendelijke huisdier, Cheetah. Niet alleen zijn we ver verwijderd van het door Hollwood ontworpen en bedachte personage, maar we zijn ook ver verwijderd van de filmset waar zijn verhalen werden gemaakt. De film is gedeeltelijk opgenomen in Afrika (of liever gezegd, in Kameroen). De film introduceert twee voor de hand liggende delen: het eerste deel speelt zich af in de jungle, waar Tarzan tussen zijn adoptievrienden, de apen, leeft en zichzelf als hun heer en meester beschouwt. Maar hij negeert zijn werkelijke oorsprong. Het tweede deel speelt zich af in Engeland, waar Tarzan de Engelse maatschappij ontdekt. Ian Holm belichaamt de schakel tussen de twee delen en Hudson vermijdt alles wat de film tot een lachertje zou kunnen maken, dank zij een knap scenario. Holm leert Lambert de basisregels van het gedrag om zich correct te gedragen in de Engelse maatschappij en het resultaat is bevredigend. Bovendien lacht niemand in het tweede deel Tarzan uit en wordt hij zelfs echt gewaardeerd. Wat het einde betreft, dat is zowel bitter als gelukkig. Blij omdat Tarzan terugkeert naar de jungle en zijn naaste verwanten weer ontmoet. Maar ook bitter, omdat deze thuiskomst betekent dat de Greystoke-lijn niet verzekerd is en gedoemd is te verdwijnen... Christophe Lambert vindt hier zijn eerste (en laatste?) grote rol. Helaas zal hij zijn prestatie in deze film nooit kunnen evenaren en hij zal spelen in armzalige en sentimentele actiefilms. Niettemin, zoals ik al eerder zei, een knap scenario, een prestatie van een zeldzame kwaliteit, een paar indrukwekkende natuurbeelden (van zowel de jungle als het Engelse land) en we krijgen een schitterende film. Het is ook een uitstekende herlezing van een populaire roman. Waarom staat het dan maar op 6/10?