Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Stijlvol, geestdriftig, koel en pakkend zijn slechts vier aspecten van een film die lang in de gedachten van de kijker zullen blijven.<br />Het mag in het begin traag zijn, maar de regisseur verleidt met prachtig camerawerk, geraffineerde composities en elegante montage. Het ontvouwen van het verhaal, niet zozeer de verhaallijn als wel de openbaring van het innerlijk van de personages, is meesterlijk.<br /><br />Olivia Magnani, die Sophia speelt, de receptioniste van het hotel, die eindelijk de ijzige gereserveerdheid van de voormalige consiglierie Titta di Girolami (Tony Servillo) doorbreekt, is koel mooi en toont verborgen diepten en persoonlijke eerlijkheid in haar korte maar diepgaande relatie met Girolami. De in ongenade gevallen maffiabaas, die gedwongen is een leeg leven te leiden, gekweld door slapeloosheid, in een Zwitsers hotel, raakt verstrikt in het even lege leven van het verfijnde oudere echtpaar dat vroeger de eigenaar van het hotel was, maar dat nu gedwongen is er te wonen nadat de echtgenoot hun middelen jaren eerder heeft vergokt. De echtgenoot droomt er voortdurend van zijn verloren rijkdom terug te winnen en een grootse daad te stellen tegenover de wereld. Zijn vrouw beseft dat dit slechts een luchtkasteel is. Dit vormt een mooi contrast met de berusting van Girolami, die geen uitweg ziet en die ook niet zoekt.<br />De vluchtige liefdesaffaire tussen Girolami en Sophia heeft gevolgen die niemand had kunnen voorzien. Het stelt hem in staat zonder tralies uit zijn gevangenis te ontsnappen, maar wel een enorme prijs te betalen die hij bereidwillig accepteert en die hem in staat stelt het oudere echtpaar te redden.