Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vraag me wel eens af waarom makers van vervolgfilms denken dat ze de mysteries achter iconische horrorfilms moeten verklaren (en dus vernietigen). De oorspronkelijke Hellraiser uit 1987 was een absoluut meesterwerk en waarschijnlijk een van de engste films die ooit zijn gemaakt. De vervolgfilm Hellraiser uit 1988 was ook een fantastische horrorfilm, al vond ik het persoonlijk niet prettig dat de kijker achtergrondinformatie kreeg over de Cenobieten, een paar van de meest enge Horror-schurken uit het origineel. Het derde deel, Hell on Earth (1992) was al een behoorlijke puinhoop, waarvan de makers het kennelijk nodig vonden om een dosis humor toe te voegen aan de voorheen onvergelijkelijk eng uitziende, in lood gegoten Pinhead (een typische stommiteit uit de jaren negentig) en daardoor het grootste deel van zijn engheid te vernietigen. Het vierde deel Hellraiser: Bloodline (1992) was al een behoorlijke puinhoop, waarvan de makers het kennelijk nodig vonden om een dosis humor toe te voegen aan de tot dan toe onvergelijkelijk enge, in lood gegoten Pinhead (een typische stommiteit uit de jaren negentig) en daardoor het grootste deel van zijn engheid te vernietigen. Het derde deel (1996) heeft iets meer sfeer dan het derde, maar het verlaagt deze kwaliteit door nog dwazere en volkomen onnodige 'achtergrondinformatie' te verzinnen over de cenobieten en het openen van de poorten naar de hel.<br />Serieus <0xE2><0x80><0x93> moesten we weten hoe de mysterieuze puzzeldozen die de poorten naar de hel openen worden gemaakt? Ik denk het niet, en dat is niet het enige mysterie over de cenobieten dat in deze film op een stompzinnige manier wordt vernietigd. De setting van 'Bloedlijn' gaat in drie verschillende periodes heen en weer. De film begint in een ruimtestation uit de 22e eeuw, wanneer de wetenschapper dr. Merchant (Bruce Ramsay) probeert de poorten naar de hel voor altijd te sluiten. Wanneer regeringssoldaten zijn missie verstoren, moet hij zijn redenen uitleggen. In de achttiende eeuw in Parijs was Merchants voorvader een speelgoedmaker die een puzzeldoos moest maken voor een aristocraat die geobsedeerd was door het occulte. Een opgeroepen demon, de prinses van de hel, nam het lichaam over van de mooie Angelique (Valentina Vargas). Aangezien de enige persoon die in staat is de poort naar de hel te vernietigen degene is die hem heeft gebouwd, zou de bloedlijn van de speelgoedmaker worden vervloekt en zouden zijn voorouders door de eeuwen heen worden geteisterd door cenobieten... De film, die zich afspeelt in de achttiende eeuw, het heden en de tweeëntwintigste eeuw, is echt een enorme puinhoop. Ik geef toe dat het deel dat zich afspeelt in de achttiende eeuw een griezelige sfeer heeft en veruit het beste deel van de film is, maar ook het kleinste deel. De rollen die in het heden en in de toekomst worden gespeeld, zijn nogal zwak en zitten vol domme en onwaardige elementen. De sterke punten van de film zijn zonder twijfel de fantastische make-up en de bloederige effecten, de absoluut betoverende Valentina Varagas als de demon, en Pinhead (Doug Bradley), die ondanks het feit dat hij iets van zijn griezeligheid kwijt is, nog steeds een dreigende schurk is. Het is echter een bijna beledigend idee voor 'Hellraiser'-fans dat Pinhead wordt geacht door een belachelijke lichtshow te worden verslagen. Over het geheel genomen is 'Bloodline' geen complete ramp, maar het is wel een onwaardig vervolg op een serie die zo briljant begon. Zelfs regisseur Kevin Yagher schaamde zich er duidelijk voor, aangezien hij liever Alan Smithee werd genoemd. Over het geheel genomen is dit alleen maar aan te bevelen aan keiharde Pinhead-fanaten, en de meesten van hen zullen waarschijnlijk kwaad worden als er weer een verkleining van hun favoriete demonengrijns plaatsvindt. Alle anderen doen er goed aan zich te houden aan de briljante eerste en uitstekende tweede helft van de 'Hellraiser'-franchise en alle andere over te slaan. De make-up-effecten in 'Bloedlijn' zijn zo eng als de hel, maar bijna al het andere is teleurstellend.