Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik weet niet of ik deze film nog net zo haat als toen ik hem twee weken geleden zag, maar als je de gebeurtenissen verwacht die op de dvd worden beschreven, vergeet het dan maar... dat zou een goede film zijn geweest. De geweldige afdaling die op de dvd wordt beschreven, is niets vergeleken bij de afdaling in totale ontreddering die ik ondervond toen ik deze film ging bekijken. Als je Taxi Cab Confessions van HBO hebt gezien, is dit hetzelfde, alleen fictief, en lang niet zo interessant. Als je echt iets interessants over een taxichauffeur wilt zien, moet je de twintig minuten korte film bekijken die ze van tijd tot tijd op Encore uitzenden... die is echt de moeite waard. Ik heb nog nooit mijn geld teruggevraagd voor een film tot ik dit... ding zag. Saai, Saai, Saai. Het heeft één unieke eigenschap, en dat is dit: het laat je over om te beslissen wat er met elk van de passagiers gebeurt, en je laat je verbeelding de gaten vullen. Wat geweldig zou zijn, als je ook maar iets om een van deze mensen gaf. In plaats daarvan stond ik tegen het scherm te schreeuwen, huilend als een kind, biddend om het einde van de film of mijn eigen dood. De taxichauffeur zelf (hoewel goed gespeeld, al met al) doorloopt schijnbaar willekeurige emoties, van sarcastisch tot meelevend tot razend krankzinnig tot apathisch. Soms is het toepasselijk, meestal is het alleen maar een vertoning.' 'Verdomme, ik heb al die emoties tijdens de acteerlessen geleerd, en ik ga ze gebruiken!' Nu ik er weer over na heb gedacht, haat ik deze film net zo erg als ik deed!