Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Er zijn zoveel dingen mis met deze film dat het moeilijk is er maar een paar te noemen. Laten we beginnen met de domme en irritante liedjes. Zoals 'Ride Little Cowboy', dat alleen maar de stadse uitstraling van Klinton Spilsbury accentueerde. De domme kindercowboyliedjes die op de achtergrond tijdens de film werden gezongen, deden afbreuk aan de geloofwaardigheid en de vaart van het verhaal.<br />Ik had de mediahype gezien voordat deze film werd uitgebracht, en ik had Klinton Spilsbury in verschillende tv-programma's geïnterviewd, en hij had een heel zachte, lieve, zangerige stem. Zijn lichaamstaal was niet precies wat mensen zich herinnerden van fans van Clayton Moore en de Lone Ranger-serie. Spilsbury maakte het er niet beter op door zich als een diva op te stellen en onzin over Clayton Moore te vertellen nadat de Producers een verbod hadden gekregen om Moore op conventies en andere evenementen als de oorspronkelijke Lone Ranger te laten optreden. Clayton Moore mocht niet eens signeren als 'Clayton Moore, The Lone Ranger'. Hij mocht alleen signeren als 'De Gemaskerde Man'. De ongelooflijke hoeveelheid negatieve publiciteit die deze zet de film opleverde, werd alleen nog maar versterkt door de nukkige houding van Spilsbury, die de verslaggevers al heel snel vertelde dat Clayton Moore snel vergeten zou zijn als de film eenmaal uit was! Zelfs nadat de film een flop was geworden, weigerde het bedrijf dat eigenaar was van The Lone Ranger de aanklacht tegen Clayton Moore in te trekken, en hij mocht nooit meer tekenen, behalve als 'De Gemaskerde Man', en hij mocht zijn zwarte masker nooit meer opzetten als hij in het openbaar verscheen. Door Spilsbury's diva-persoonlijkheid en de negatieve publiciteit die de film kreeg, maakte hij beslist geen goede indruk op het publiek. Erger nog, een paar weken voordat de film eindelijk werd uitgebracht, lekte het nieuws uit dat Spilsbury's stem in de film overdreven was door James Keech, omdat de producenten vonden dat Spilsbury niet erg overtuigend klonk als cowboy. De spot en de hoon die dit nieuws in de talkshows en de comedy's van die tijd teweegbrachten de laatste nagel aan de doodskist.<br />Maar dan was er ook nog Merle Haggard die de hele film vertelde. Blijkbaar hoopten de producenten dat het macho-imago van Haggard (een van de Outlaws van Country Music) Spilsbury's rol van de Lone Ranger geloofwaardiger zou maken. Het verhaal van Merle Haggard was gewoon weer een van die ergernissen waar het publiek mee te maken kreeg. Soms rijmt Haggard zijn verhaal en dan klinkt het als een of andere rare kinderfilm. Combineer het rijm met de 'Ride Little Cowboy'-liedjes en elke geloofwaardigheid die Spilsbury had kunnen opbrengen, werd vernietigd door Haggard en de soundtrack. De rol van Tonto werd gespeeld door Michael Horse, en zoals anderen al opmerkten, Horse had veel meer persoonlijkheid dan Spilsbury. Het lijkt er zelfs op, misschien vanwege Spilsbury's zogenaamd strijdlustige houding tijdens de opnamen, dat Horse veel meer dialoog en filmtijd kreeg dan iemand van Tonto zou hebben verwacht. Tonto neemt de leiding en is vaak de leider in plaats van de Lone Ranger. Ik had verwacht (of gehoopt) dat Billy Jack een rol zou krijgen als Tonto's broer (dat zou de film een stuk beter hebben gemaakt). Horse is niet alleen interessanter dan Spilsbury, maar hij zegt meer en heeft betere scènes. Misschien was het een geval van Horse die de show van Spilsbury stal. Maar omdat de film zo beroerd was, kreeg Horse niet veel erkenning. In tegenstelling tot Spilsbury heeft Horse een zeer productieve carrière in de filmindustrie gehad.<br />Misschien is het laatste negatief over deze film de Powder Blue-outfit van The Lone Ranger. Het materiaal dat voor Spilsbury was gekozen was poederachtiger blauw dan wat Clayton Moore normaal gesproken bij zijn optredens droeg. Die kleurkeuze voor de outfit maakte dat Spilsbury er in zijn rol nog verwijfder uitzag. In de stripversie had The Lone Ranger ook een rood overhemd en een zwarte broek gedragen, en die alternatieve outfit zou Spilsbury er overtuigender hebben uit laten zien als The Lone Ranger.<br />De ondersteunende acteurs kregen de meeste post bij hun optredens. Ze zien er allemaal uit alsof ze aan een tv-serie werken en niemand leek erg overtuigend. Zelfs de schurk, Cavendish, verloor zijn scherpte door de mensen om hem heen. Over het geheel genomen heb ik medelijden met Spilsbury. Hij heeft niet alleen een vreselijke rol gespeeld, maar het is duidelijk dat de productie en de publiciteit afschuwelijk waren en effectief elke kans van de arme kerel hebben gesaboteerd. Zelfs als hij een uitstekende vervanger voor Clayton Moore was geweest, betwijfel ik of de film het goed zou hebben gedaan als gevolg van de andere factoren. Zoals de zaken er nu voor staan, is deze film op een trieste manier grappig.