Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze totaal bizarre aflevering is een typisch voorbeeld van satanisch schokkende horror uit de jaren zeventig. De gebeurtenissen zijn door en door verwarrend en het duurt een hele tijd voordat je doorhebt wat er in godsnaam aan de hand is, maar de broeierige sfeer neemt je meteen in zijn greep. Vanaf de onbeschrijflijk bizarre intro, waarin een paar griezelige kinderen speelgoed veranderen in echte oorlogsmachines, weet je gewoon dat dit een onverzoenlijke en schokkende aflevering wordt. 'Broederschap van Satan' blijkt al snel een nieuwe aflevering te zijn in het vermeende & officieuze 'griezelige stadje dat een duister geheim verbergt'-subgenre. Een jonge weduwnaar, op reis met zijn nieuwe, lekkere vriendin en zijn achtjarige dochter, stopt in een afgelegen stadje om een auto-ongeluk te melden waarvan ze getuige zijn geweest op een nabijgelegen snelweg. De dorpelingen gedragen zich erg vijandig en staan erop dat de bezoekers meteen vertrekken. Het stadje baadt duidelijk in een sfeer van angst en paniek, want plaatselijke kinderen verdwijnen op onverklaarbare wijze en onnatuurlijke krachten houden iedereen binnen de grenzen van het stadje. Hillsboro is in de greep van een satanische sekte, die blijkbaar wordt geleid door de oudere leden van de gemeenschap. Ik vond 'Broederschap van Satan' erg goed. Het verhaal deed me denken aan een roman van John Saul, maar ik kan me de titel niet herinneren. Het had ook te maken met een sekte van oudere mensen die jonge dorpelingen misbruiken om hun eigen inhalige verdiensten. De film is voornamelijk gebaseerd op enge decors (zoals poppen en relikwieën van hekserij), maar een iets meer meeslepend en coherent scenario zou leuk zijn geweest. Het onderwerp roept vaak veel vragen op en regisseur Bernard McEveety kan ons niet altijd antwoorden geven. De climax is geweldig, heel jaren zeventig (met andere woorden schokkend) en onvergetelijk. En ook nog eens prachtig gefilmd.