Is deze recensie positief of negatief?

Wat sommige van de 'Lone Star'-films (en vele andere in westerns en avonturenfilms uit het begin van de jaren dertig) onderscheidt, is hun gebrek aan wat wij herkennen als het formuleren van een verhaal. Om er zeker van te zijn dat ze goed versus kwaad hadden (het basiselement van elk westers verhaal), jongen ontmoet meisje en enkele vaste personages, zoals de oude rancher en zijn mooie dochter of kleindochter, en soms de kwade bankier of andere zakenman, maar de manier waarop de actie zich afspeelde verschilde vaak van film tot film.<br /><br />'The Lawless Frontier' gaat over Earl Dwire in zijn grote sterrenrol (niet) als (om een of andere onverklaarbare reden) Pandro Zanti, een 'half Apache, half Amerikaan, die zich voordoet als een Mexicaan die de taal vloeiend spreekt'. Zijn grootste prestatie als Mexicaan leek zijn buitensporige mariachi-kleding te zijn. Het enige motief lijkt te zijn dat hij Ruby wil stelen, de kleindochter van 'Old Dusty' (Gabby Hayes). Als hij haar voor het eerst ontmoet, bekijkt Dwire haar van top tot teen, wat hem in de eredivisie van seksuele roofdieren plaatst. Je zou denken dat de openingsscène, waarin Zanti de vader van John (Wayne) Tobin buiten beeld vermoordt, een grotere rol in de film zou spelen. Dat is niet zo. Te veel heen en weer geren tussen helden en schurken.<br />Maar we krijgen veel goede stunts van Yakima Canutt, zoals Ruby op zijn paard hijsen als hij langsrijdt, en op'renegades' springen. en ze van hun paard stoten, een paard van een klif in een meer springt en zelfs dezelfde glijpartij maakt in de sluisscène van 'The Lucky Texan' (1934), hoewel de Mighty Yak deze keer een surfplank gebruikt in plaats van een boomtak, en zijn aanwezigheid is deze keer ook even onlogisch, aangezien ze zich in een woestijn bevinden.<br />Het hoogtepunt is duidelijk John Waynes zorgvuldig en methodisch gefotografeerde wandeling door de woestijn na de vluchtende en struikelende Zanti, met achter zich die fantastische basaltkliffen van Red Rock Canyon (in talloze televisieseries, westerns en sciencefictionfilms gezien) ingelijst. Geen laatste vuurgevecht op vijftig passen afstand met de heldin die van de houten trap van de bar rent om de zegevierende held in deze film te omhelzen en te kussen! Als John Wayne hem eindelijk inhaalt, drinkt Zanti vergiftigd water uit een waterput en sterft.<br />Na een paar achtervolgingsscènes te veel wordt Zantais bende eindelijk in Dusty's hut gepakt. Ze komen een voor een te voorschijn vanachter een draaikast die kennelijk naar een ravijn leidt, dat nu is afgesloten doordat hij met dynamiet is opgeblazen. Ze rijden niet de zonsondergang tegemoet en ze kussen het meisje ook niet obsceen. Het laatste beeld is Ruby, nu mevrouw John Tobin, die aan de telefoon zit met de nu sheriff John Tobin: 'Wat zal sheriff Tobin vanavond eten?' De film heeft ook slechte belichting en montage in het begin, het tempo ligt laag, sommige delen met de sheriff slepen, en de achtervolgingen vullen de film op. Dus ondanks de verschillende en ongewone elementen komt de film over als een van de zwakkere Eenzame Sterren.