Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Eenvoudig gezegd: deze miniserie was verschrikkelijk. Ik zal ze voor je op een rijtje zetten. 1. Absurd plot. 2. Overacting. 3. Een slordige benadering van de personages. 4. Irritant verhaal. 5. Onvermogen om de belangstelling van de kijkers te wekken.<br />Deze film kan niet eens de 'Soap Opera for Dummies'-test doorstaan. Het spijt me dat ik deze prijswinnende roman niet heb gelezen, dus ik beoordeel hem alleen als een film, maar hij stinkt echt. Stel je voor dat je naar een feest gaat waar ze je tientallen voorgerechten laten zien. Je kijkt naar de grote verscheidenheid en wilt ze proeven, maar plotseling worden ze teruggetrokken, en je vraagt je af waar ze zijn gebleven. Dat is net als deze film, met veel te veel personages die worden geïntroduceerd en nooit worden uitgerekt. Er zitten genoeg verhalen en personages in deze film om een aflevering van 20 te maken, en toch krijgen we nog geen vier uur de tijd om het allemaal te verwerken.<br />Er zijn meer gezichtsuitdrukkingen en reacties van Ed Harris dan je op tienduizend apen zult aantreffen. Het tempo is buitengewoon traag.<br />Dennis Farina en Helen Hunt zijn zo overdreven dat hun personages niet te geloven zijn. Joanne Woodwards personage is eendimensionaal.<br />De voortdurende metafoor van de rivier wordt afgezaagd.<br />En waarschijnlijk het meest absurde deel van de film: de kat. Deze kwaadaardige en wraakzuchtige kat die de held volgt om hem en zijn stoelbekleding te krabben <0xE2><0x80><0x93> nou, kom op <0xE2><0x80><0x93> het is niet eens de goede Stephen King! Waarschijnlijk is het interessantste personage in de film, en iemand die niet goed wordt geportretteerd, John Voss, de gestoorde jongen wiens laatste wanhoopsdaad de enige plotwending is die in deze film werkt.<br />Zo ongeveer iedereen in deze film is ongelooflijk.<br />Om kort te gaan, er is hier weinig om te inspireren. Het drama is een armzalig melodrama. Het is gewoon een verschrikkelijke inspanning.