Wat is het sentiment van de recensie?

Hoewel veel Billie Dove-fans dolblij zijn met haar werk, moet ik haar afwijzen. Als sociaal prominent lid van de Britse elite is haar Britse accent min of meer afwezig en haar stembuigingen klinken net als, nou ja, als stembuigingen, en haar emo-tiviteiten lijken trance-achtig en zwaarwichtig. Basil Rathbone, gewoonlijk een goede acteur, lijkt de hele tijd uit zijn doen en spreekt ook met een vreemd soort accent <0xE2><0x80><0x93> in zijn geval zoiets als Italiaans, al weten we dat niet zeker. Het script slaagt erin zijn precieze etniciteit geheim te houden. Hij wordt verder gehinderd door het script, dat hem een van die oude filmziekten bezorgt, iets wat met zenuwen te maken heeft en waarvoor hij geopereerd moet worden. Het enige echte vermaak wordt geboden door de illustere Kay Francis, die een gelakte bob met krullen draagt in haar rol van ontaarde gravin die schaamteloos mannen verslindt, onder wie Rathbone, om ze vervolgens uit te spugen. Dat doet ze met haar unieke aplomb. Ze is het enige levende wezen in deze dode zee van een film.