Wat is het sentiment van de recensie?

Een van de engste films die ik ooit heb gezien was Carrie (de eerste!). Nu hebben ze, net als met andere films, de Carrie-franchise volledig verpest met The Rage: Carrie 2. Vanaf het begin sjokt de film voort als geriatrische patiënten in een aftandse bestelbus. Er zijn nauwelijks enge dingen en deze film zit tjokvol met alle verschillende schoolsterreneotypen (d.w.z. de football-jockey, de bitchy cheerleader, de volgelingen en natuurlijk de zwarte nagellak dragende buitenbeentjes). Nog een triest aspect van dit programma is dat je weet wat er gaat gebeuren op het moment dat je de aftiteling ziet. Tuurlijk, tuurlijk, meisje wordt vreselijk vernederd en verandert dan in een gestoorde paranormale moordenaar... gaap...<br />Ben er geweest. Heb het gedaan. Zelfs de acteurs zien eruit alsof ze zijn gedwongen om deze film te doen. Emily Bergl is zo angstaanjagend als een koolraappop, terwijl Jack London... laten we zeggen dat ik niet heb betaald om hout te zien acteren. Afgezien van de acteurs dienen de flacons meer om te irriteren dan om een band te smeden met de eerste film.<br />Het komt erop neer dat als je voorwerpen kunt rondstralen zoals Carrie, je in godsnaam jezelf uit dat theater moet stralen...