Wat is het sentiment van de recensie?

Black Jack_, uitgebracht in een tijd dat Duvivier weer van kracht naar kracht ging, is een warboel, die Duvivier zelf haatte, wat niet verwonderlijk is. Er valt bijna niets te schrijven over deze knoeiboel. Dat kunnen we opmerken:<br />1. Orson Welles bewonderde Duvivier vroeger. Dat kan verklaren waarom Wellesiaanse acteurs een rol speelden in Duviviers films: Joseph Cotten in 'Lydia' (1941) en hier een totaal mislukte Agnes Moorehead. Het is de eerste keer.<br />2. Ik heb niet genoten van Mooreheads optreden!<br />3. Welles leende zijn Desdemona (Suzanne Cloutier) uit Duviviers 'Au Royaume des Cieux' voor zijn 'Othello'.<br />4. In elke film van Duvivier is er wel een. De zoektocht in de grotten, waar Duviviers gevoel voor mysterie wonderen verricht (een tijdje); daarna de achtervolging wanneer Dalio verstrikt raakt in de visnetten. Ook in het ongelukkige einde is Duviviers invloed voelbaar.<br />En wat de rest betreft, zoals de heerschappij van mijn dierbare penvriend-schrijver schrijft, het is een zwarte grap.