Wat is het sentiment van de recensie?

'Pitch Black' was een enorme schok voor me toen ik hem in 2000 voor het eerst zag. In de voorafgaande jaren was ik herhaaldelijk teleurgesteld door alle slappe sciencefictionfilms (Ex: STARSHIP TROOPERS) en dacht ik dat het met deze film niet anders zou gaan. Maar om het ronduit te zeggen: deze film joeg me de stuipen op het lijf... op een goede manier. Ik was me er niet van bewust dat ik nog steeds bang was in het donker tot ik deze film zag; ik moet mijn angst in mijn onderbewustzijn hebben begraven toen ik nog een kind was en die verdient het om daar te blijven. De rillingen liepen me over de rug bij het zien van de buitenaardse wezens; de persoon(en) die ze hebben ontworpen hebben een verwrongen maar briljante en creatieve verbeelding om met zoiets indrukwekkends en grotesks te komen.<br />Ik vond het prachtig hoe de schrijvers de hoofdpersonen een geschiedenis gaven en zonder veel verwarring hun tekortkomingen en sterke punten lieten zien.<br />Riddicks (Vin Diesel) gave om uit elke onmogelijke situatie te ontsnappen en zich tot het uiterste te verzetten deed mijn mond openvallen. In het begin denk je dat hij een kil intelligente schurk is, maar op sommige korte momenten zie je iets menselijks achter zijn dierlijke kant. Maar zodra je dat ontdekt, doet hij iets kwaadaardig sluws. Hij laat je tot het allerlaatst in het ongewisse. Ik wist niet of ik hem moest minachten of bewonderen... hij is absoluut een type voor liefde en haat.<br />Johns (Cole Hauser) was een perfect voorbeeld van een personage dat zich goed voordoet, maar door hebzucht zijn ware bedoelingen toont en laat zien wat hij bereid is te doen om te overleven. Johns talent om te weten op welke knopjes hij moet drukken en de juiste woorden te kiezen, maakt hem net zo sluw als Riddick.<br />Fry (Radha Mitchell) is een personage dat, zoals Johns zo mooi verwoordde, eerst naar haar eigen kont keek voordat ze over de gevolgen nadacht. Wat zo vertederend aan haar is, is dat ze zich al snel realiseert wat een dwalingen ze heeft begaan en dat ze wanhopig probeert boete te doen, ook al brengt ze daarmee haar eigen leven in gevaar, omdat anderen alle menselijke waarden aan de kant zetten en de donkere heuvels in vluchten.<br />Jack (Rhiana Griffith) wilde gewoon een held hebben en was de eerste van de hele groep die op zoek ging naar die held in Riddick; met het oog van een kind kan het goede gezien worden door de dikke wolken van het kwaad. Ik vond het absoluut onbetaalbaar toen Jack zijn hoofd schoor in ode aan Riddick; je weet wat ze zeggen: nabootsing is de beste vorm van vleierij.<br />Imam (Keith David) heeft net als Jack het vermogen om in elk kwaad het goede te zien. Hij gebruikt filosofie om hem door de ontberingen heen te helpen, en als de tijd het toelaat, rouwt hij rationeel om zijn verliezen, en dan gaat hij weer verder. In zekere zin fungeerde hij als een morele oppepper voor de overlevenden, ook al deden de meeste personages alsof ze niet luisterden.<br />De casting voor deze film was absoluut perfect. Elke acteur blonk uit in zijn rol en hun talenten vermengden zich prachtig op het scherm.<br />Deze film had dan misschien een klein budget, maar de leiding van de regisseur en de prestaties van de acteur zorgden ervoor dat de film werkte en het publiek zijn verbeeldingskracht kon gebruiken in plaats van al het werk over te laten aan een of andere schandalig dure Special Effects. Deze film is absoluut een klassieker van de sci-fi. Kijk ernaar en oordeel (met een open geest) over jezelf. Het zal de moeite waard zijn.