Is deze recensie positief of negatief?

The Thing moet wel een van de allergrootste films aller tijden zijn. Natuurlijk was ik in 1982 zo onder de indruk van de special effects dat ik er zo van ondersteboven was, ik had nog nooit zoiets gezien! Maar hoewel de special effects de film zelf nog afschuwelijker maakten, was het het verhaal zelf, de muziek, de claustrofobische sfeer van de Anarctic en de interactie en spanning tussen de leden van het ten ondergang gedoemde onderzoeksstation die hem tot een klassieker maken.<br />Films worden niet beter dan deze! In de openingsscène met de helikopter die achter die husky aanzit, ga je er gewoon van uit dat het een stel verveelde wetenschappers van een of ander station was die even stoom wilden afblazen. Maar als je ziet dat ze hun achtervolging op de Amerikaanse basis voortzetten, denk je dat de Noren aan een of andere vorm van vergevorderde of extreme vorm van claustrofobie lijden. Maar dat wordt gecompenseerd door de dreigende openingsmuziek die het tempo bepaalt! Je weet gewoon dat er iets niet klopt! Op dat moment is het een mysterie totdat 'het ding' zichzelf openbaart.<br />Maar het mysterie keert terug omdat het een soort Agatha Christie 'who dunnit' (d.w.z. tien kleine indianenfilmpjes) sf-stijl wordt zoals de leden van de club dat zijn. Ze weten niet wie van hun team echt een buitenaards wezen is. Het wantrouwen tussen hen blijft groeien, terwijl ze een voor een uiteindelijk worden uitgeschakeld of als buitenaards wezen worden ontmaskerd. Het wantrouwen tussen de ploeg van de zender neemt toe naarmate de film vordert, tot de uiteindelijke confrontatie.<br />Na twintig jaar van vooruitgang in computergraphics en filmproductie dragen de special effects in 'The Thing' niet meer zo'n zwaar gewicht als in 1982, maar afgezien daarvan doet de film het heel goed met een paar geweldige voorstellingen van de cast.