Is deze recensie positief of negatief?

Hoewel het concept van een 32-jarige vrouw die een 12-jarig meisje afbeeldt misschien een beetje vergezocht is voor het hedendaagse publiek, was dit in de jaren twintig wat de fans van Mary Pickford wensten en verwachtten van hun favoriete ster. De openingsscène toont Annies jongensachtige personage als de ogenschijnlijke leider van een multi-etnische straatbende in een komisch 'gevecht' met een rivaliserende groep. De aanblik van een jong meisje dat op haar kaak wordt geslagen en geschopt mag dan een beetje grof zijn, maar de scène wordt op zo'n 'Onze Bende'-manier gespeeld dat het moeilijk zou zijn om iets van dit alles serieus te nemen. Hoe dan ook, Annie kan het net zo goed uit de doeken doen als aannemen. Als Annie eenmaal terug is in haar huurhuis en haar straatkleren heeft vervangen door meisjesachtige kleding, wordt het moeilijker (vooral op close-ups) om je deze mooie jonge vrouw voor te stellen als een straatschoffie. Maar voor degenen die het vereiste ongeloof weten op te brengen, heeft de rest van de film zijn beloningen. Afwisselend tussen komedie (Annie's bende voert een show op) en sentiment (Annie organiseert een verjaardagsverrassing voor haar vader, een Ierse politieman) tot tragedie (haar vader wordt op zijn verjaardag vermoord), biedt de film Mary ruimschoots de gelegenheid om een verscheidenheid aan emoties tentoon te spreiden die haar fans uit alle tijdperken zou plezieren.<br />Natuurlijk wordt de vereiste 'gelukkige afloop' uiteindelijk bereikt; de boosdoeners worden met hulp van Annie's vader gearresteerd. '... en ze wordt voor het laatst gezien in het gezelschap van haar vrienden als ze op een zonnige dag over een drukke weg rijdt. Wat een goede manier is om een film van Mary Pickford af te sluiten.'<br /><br />