Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik zal nooit vergeten wat een overweldigende indruk deze show op me maakte toen ik hem voor het eerst zag. Vanaf het moment dat de majoor wordt opgeschrikt door de Clown, tot aan zijn gekwelde pogingen om de situatie te begrijpen ('We leven, we zijn mensen, we moeten herinneringen hebben!' een onvolledige aanhaling, maar het komt er dicht bij in de buurt) en zijn slimme poging om een manier te improviseren om te ontsnappen, is dit een adembenemend drama.<br />Kleine details blijven de kijker lang bij na het bekijken ervan. Het moment waarop de mooie ballerina voor iedereen danst, op de valse, krijsende doedelzak van de Schotse muzikant; de weemoedige opmerking van de Tramp: 'Een misser is zo goed als een mijl', de majoor' Ze zijn tot de schokkende conclusie gekomen dat ze in de hel moeten zijn.<br />Dit is een briljante episode, prachtig geschreven en gespeeld. De adembenemende schoonheid van Susan Harrison voegt iets toe aan de gedenkwaardigheid van het vreemde, ontroerende verhaal.