Wat is het sentiment van de recensie?

Imaginary Heroes, het opmerkelijke werk van de toen 24-jarige Dan Harris, heeft als ondertitel 'Mensen zijn nooit wie ze lijken te zijn'. Misschien is dat verstandig gekozen als marketingstrategie; toch huurde ik deze film ondanks de ondertitel, in plaats van vanwege de ondertitel. En ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Ik vond de verhuizing een inzichtelijke bestudering van een tragedie. Persoonlijk vond ik het een film over het omgaan met dromen: vooral met dromen die verloren gaan. In het geval van één zoon vereist'verliezen' een diepgaand onderzoek naar wat hij wel en niet in zijn leven had. Toch fungeert de centrale tragiek van de film, hoewel hij op zich al verlokkelijke vragen oproept, voornamelijk als de achtergrond waartegen verschillende stijlen van omgaan tot reliëf worden gebracht. Ik geloof dat de film een belangrijke vraag opwerpt: hoe gaan we om met onze dromen, vooral wanneer helden imaginair worden?