Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Problem Child' was een aardige film, maar verdiende hij echt een vervolg? Ik denk het niet. De enige aan wie de oorspronkelijke film iets te danken had, was Gilbert Gottfried, en die was niet eens goed in dit vervolg.<br />Ik kan niet precies zeggen waarom deze film slecht was. Om te beginnen was hij gewoon niet grappig. Zelfs toen ik dit als negenjarige zag, kon ik geen enkele sympathie opbrengen voor Junior (Michael Oliver). Zijn personage kwam op mij over als een zeurpiet, die een hekel aan zichzelf had, en, wat misschien nog wel het belangrijkste was, een rebel zonder enig benul. Hij leek elke vrouw met wie zijn vader Ben (John Ritter) uitging te haten, alleen maar om hen te kunnen haten. Als de enige vrouw met wie Ben besluit (bijna) te trouwen een zuidelijke aristocraat is die wraakzuchtig is en die toevallig toch al een hekel heeft aan kinderen, is dat geen goede boodschap voor kinderen met gescheiden ouders (die tegenwoordig uit meer dan halve kinderen bestaan).<br />En hoe gaaf ik het ook vond om de oorspronkelijke SNL-castmaat Laraine Newman weer op het witte doek te zien, ze kon deze film niet eens redden. Ik vond het ook vreemd dat ze een blanke debutante uit het Zuiden was die Lawanda heette. Dat klinkt meer als de naam van een Afro-Amerikaanse vrouw. Maar dat heeft natuurlijk niets te maken met de reden waarom ik deze film niet goed vond.<br />Ik denk dat de film niet goed was.' Het werkte niet als je tegenstanders had die je moest haten, en tegenstanders die je niet moest haten. John Ritters personage werd geacht een goede ouder te zijn die wanhopig probeerde zijn kind het verschil tussen goed en kwaad bij te brengen zonder zich te conformeren aan het gezaghebbende ouderschap. In plaats daarvan kwam hij niet alleen over als een slappe ouder, maar ook als iemand die binnen enkele dagen wanhopig op zoek was naar een vrouw, ongeacht hoe goed hij de vrouw kende. Heb ik al gezegd dat dit een slechte boodschap is voor kinderen van gescheiden ouders? De rest van wat er misging met deze film was onder andere dat Amy Yasbeck onnodig en onverklaarbaar terug moest om een heel ander personage te spelen, dat jonge meisje dat nog onuitstaanbaarder was dan Junior, totaal ongeschikt voor toilethumor, en nog buitenissiger en ouderwetse homofobe humor (waaronder de hondenvangers). De film was gewoon een puinhoop en verdient echt geen dvd-uitgave als hij die al niet heeft gekregen. Hij zou gewoon moeten wegrotten op dvd, samen met al die andere slechte, vergeten 90's-komedies.