Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film is vandaag nog springlevend dankzij de aanwezigheid van Alan Ladd. Dat is aan de ene kant goed, omdat de film een paar interessante dingen te vertellen heeft, maar aan de andere kant slecht, omdat iedereen die ernaar kijkt, verwacht dat die harde jongen Ladd zich met zijn gebruikelijke tempo door de film heen zal worstelen, heel erg teleurgesteld zal zijn. Zonder ophef of introductie wordt Ladd in de derde spoel plotseling geïntroduceerd. Zijn rol is weliswaar een sleutelrol, maar die is klein en zal waarschijnlijk verloren gaan in het geratel. Er zijn veel belangrijke rollen in het ambivalente scenario van de voormalige journalist Martin Mooney, dat op alle politieke niveaus aanslaat en de hervormingsgezinde kandidaten genadeloos de grond in boort. De hoofdrol wordt gespeeld door de lieftallige en buitengewoon getalenteerde Joan Woodbury, die de verschillende draden van het wijdverbreide verhaal aan elkaar knoopt. In tegenstelling tot de gebruikelijke Hollywoodproductie gaat de plot in feite in een reeks sprongen verder, net als de films die later door de Franse 'New Wave' werden gemaakt, hoewel ze hier gemakkelijker te volgen zijn, vooral als je weet dat de oorspronkelijke titel van de film Paper Bullets was. Niettemin zijn sommige van de verhaal- en karakterveranderingen in de film een beetje verontrustend, vooral in de rol van Jack LaRue, die zo verstandig is geweest om de rol op een merkwaardig nietszeggende manier te spelen. Een van Jacks beste acteerprestaties ooit, maar helaas zal niemand het merken!