Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb deze film gezien toen hij zo'n vijftig jaar geleden in kleine bioscopen in Groot-Brittannië werd uitgebracht; en de herinnering blijft aan een groot muziekstuk en de tragedie van de verhaallijn. Ik heb hem kortgeleden op video gezien. De geluidsband was slecht en de film korrelig; maar het is een van de twee films die ik de volgende dag weer zag, de andere was _Gladiator_. Het muziekthema is intens tragisch en van het begin af aan weet je dat het falen of de dood voorspelt. Patricia Roc speelt een vluchtelinge uit Oost-Europa die verteerd wordt door wanhoop. Hij voelt zich tot haar aangetrokken, wil haar onbaatzuchtig helpen en wordt dan verliefd op haar, maar ze is te trots en te gekwetst om hulp te accepteren. Hun liefde vernietigt hem, en ook het meisje en de dokter (Herbert Marshall), die de Nemesis heeft meegebracht. De verhaallijn gaat over ingewikkelde, met elkaar verweven lotsbestemmingen, waarin ondergeschikte personages niet zijn wie ze lijken te zijn. Dit is een film, die de critici teleurstelde en de kassa deed rinkelen; maar voor de puber die hem zag en de gepensioneerde heer die hem opnieuw zag, is het een van de grootste films (in aanmerking genomen zijn leeftijd) waarvan het verhaal meer weg heeft van een opera.