Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dat is het enige woord dat ik kan bedenken om deze film te beschrijven. Geen tijdverspilling zoals in het woord 'tijdverspilling' (iedere tijd die je met deze personages doorbrengt is nooit verspild), maar tijdverspilling zoals in het woord'mogelijkhedenverspilling'.<br />Als ik deze film zie, moet ik denken aan alle Star Trek-romans die zijn geschreven en die een veel betere film zouden hebben opgeleverd dan het verhaal dat Shatner heeft gekozen. De opbouw was als een doorsnee televisie-uitzending, terwijl de aftiteling aanvoelde als de climax (als je het zo kunt noemen) van de eerste film. Bij het regisseren van II-IV richtte Nikolay zich op het personage van Spock: hoe hij buiten de klassikale lessen oog in oog stond met de Kobayashi Maru, en hoe hij met zijn emoties omging nu hij de kans had om opnieuw te beginnen. Shatner had hetzelfde kunnen doen met Kirk hier, maar dat deed hij niet. We weten niet veel over Kirk wat we niet al wisten. Nogmaals, een van de romans zou beter zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> probeer 'My Enemy, My Ally' voor een zeer interessante karakterstudie van onze vriend James T. De kleinere personages worden voornamelijk gebruikt voor leuke stukjes, en het Scotty-Uhura-subplot lijkt helemaal uit de lucht gegrepen, vooral omdat de subtekst in de oorspronkelijke serie Sulu-Uhura was.<br />Zelfs fanatieke fans kunnen hier niet veel vinden om van te genieten. Het spijt me, maar het is waar.