Is deze recensie positief of negatief?

Ik geloof dat er twee kanten aan het verhaal zitten, ten eerste: het is de satirische kijk op de wereld, gepresenteerd op een voor de hand liggende kafkaëske manier, die het armzalige spektakel achter enkele van de meest voorkomende, maar ook prettige, comfortabele momenten en elementen onderstreept, die meestal voldoende zijn om de mens in de maatschappij te laten functioneren. Zoals een goede baan, een goed huis, een goede vrouw, een goede auto en zelfs een goede ma<0xC3><0xAE>tresse. Afgezien van deze zogenaamde gemeenschappelijke gelukzaligheid zijn er mensen die zichzelf ongemakkelijker vragen stellen, zoals waar ze vandaan komen, of het weer kan een andere vorm van gelukzaligheid bieden, het weer kan een reden voor hen zijn, of het weer kan iets zijn wat ze over het hoofd hebben gezien, of, nog onheilspellender, het weer kan iets zijn wat het systeem zelf voor hen verzwijgt.<br />Ten tweede is het interessantste aspect van deze film, meen ik, het feit dat hij regelrecht ingaat op de natuurlijke drang om de wereld om ons heen te ontleden, dat hij die aan een persoonlijk oordeel onderwerpt en hem meestal veroordeelt omdat hij ons niet beter van dienst is, omdat hij niet op maat is gemaakt om ons als persoon te dienen. De symboliek achter het treinongeluk suggereert, meen ik, dat onze eigen wil overmeesterd kan worden door het lot of een andere universele hogere macht, zelfs in het aangezicht van onze zogenaamde macht om te beslissen wanneer we eruit willen. In plaats daarvan wordt de mens weggestuurd door deze hogere macht (laten we het THESYSTEM noemen, want de auteurs vermeien zich er duidelijk niet in om het GOD te noemen, misschien om nog eens te onderstrepen dat het SYSTEM de MENS is <0xE2><0x80><0x93> geschapen en dus door de mens overmeesterd kan worden, in tegenstelling tot FATE, wat een begrip is dat dichter bij religie ligt).' Niet door hem te doden, maar door hem te laten zien dat er een plaats is voor de man die te veel vraagt/wilt, misschien suggererend dat ware vervulling niet uit de buitenwereld komt, maar van binnenuit, en dat als de buitenwereld 'beslist' om je een beetje troost te bieden, je moet leren die te accepteren, zonder de structuur van elk klein aspect ervan in twijfel te trekken. <br /><0x3E> Ongemakkelijk, maar het dwingt je om een aantal existentiële vragen die in de afgelopen eeuw gangbaar zijn geworden opnieuw te evalueren, zoals wat de mens kan doen in een wereld die steeds meer van substantie wordt ontdaan, een door de consument gedreven wereld waarin de mens kan worden uitgewisseld zonder voor het grotere geheel een verschil te maken, maar alleen zolang hij van enig nut is voor het systeem.