Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Veel mensen staan voor het huis en sommige vrouwen huilen... Mannen staan in groepjes dicht bij elkaar en spreken op gedempte toon... een paar mannen komen binnen en ze bespreken hoe sexy de dochter er vandaag zou kunnen uitzien... weldra zult u weten dat er iemand in het huis is gestorven... De vrouw van de overledene maakt zich zorgen over het klaarmaken van eten voor zoveel mensen, haar vriendin die naast haar zit geeft haar een idee om de zaken gemakkelijker te maken door eenvoudige roti sabji klaar te maken... Een van de zoons van de overledene praat met iemand over de mobiele telefoon, Dochter is bezig met haar make-up... '... een andere zoon vraagt haar moeder om alle kriya's af te maken en geeft haar ook te kennen dat hij niet te vroeg van kantoor moet komen... Dan richt de camera zich langzaam op de dode... de witte doek die het gezicht bedekt wordt door de wind een beetje verschoven, waardoor het gezicht zichtbaar wordt... Het is Anupam Kher... Plotseling gaat de alarmbel en hij staat op van het bed... Is het zijn droom of een flashback? U krijgt pas een antwoord aan het eind van de film... Nou, dit is wat komedie is voor de regisseur Dibakar Banerjee!!!!! Later kom je erachter dat deze scène niets te maken heeft met de echte film en dat daardoor alles duidelijk wordt dat de eerder beschreven scène een droom was. Is dit een filmkomedie? Nou, het hoort in die categorie thuis... Maar dat is het niet!!! er is niets in de film dat ook maar in de verste verte met komedie in verband kan worden gebracht!!! Verderop geeft de regisseur de boodschap dat niemand gerechtigheid zal krijgen van de Politie!!! dus iedereen moet de bedriegers bedriegen!!!! of vergeten dat er gerechtigheid is!!!! 's prestatie slaagt erin er op zijn minst een paisa vaool van te maken...