Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben het grootste deel van mijn leven dol geweest op het boek 'Een kleine prinses' en ik vond het geweldig dat er een film van was gemaakt. Maar ik was ontzet over deze aanpassing. Niet alleen is het acteren houterig en de plot een warboel van diverse voorvallen uit het boek, maar het thema is ook helemaal verkeerd. Het echte thema van het verhaal zou moeten zijn dat een meisje alleen een prinses kan zijn als ze zich als een prinses gedraagt, zoals Sara doet als ze 5 van haar 6 broodjes aan een bedelaarskind geeft, zelfs als ze zelf heel erg honger heeft. Het thema van de film lijkt te zijn dat alle meisjes prinsessen zijn, wat Sara's verhaal minder geloofwaardig maakt. Sara's gedrag is heel anders dan dat van Becky, en het lijkt er meer op dat het op een Hallmark-kaart geschreven moet worden dan dat het op dit verhaal van toepassing is.<br />Er zijn nog veel meer dingen mis met deze film <0xE2><0x80><0x93> te veel om op te noemen, maar hier zijn een paar van de grotere: dit verhaal zou halverwege de negentiende eeuw in het Engels moeten worden verteld, niet in Amerika tijdens de Eerste Wereldoorlog. Mevrouw Minchen is vanaf het begin hard voor Sara, waardoor haar daden als Sara zonder een cent achterblijft veel minder schokkend zijn dan wanneer ze in het begin stroperig zoet zou zijn, zoals de bedoeling is. Nergens wordt vermeld dat Becky zwart is. Sara's vader komt n<0xC3><0xAD>ét terug, hij is dood. Het is zijn beste vriend, en collaborateur in de diamantmijnen, die Sara vindt en haar weer op haar plaats zet. In feite worden de diamantmijnen helemaal niet genoemd, hoewel ze de bron zijn van Sara's rijkdom.<br />Bij alles wat Sara heeft meegemaakt, heeft ze zich altijd gedragen als een prinses. Ze heeft gegeven wat ze kon en degenen die haar pijn deden vergeven. Ze zou Lavinia nooit een'snottige bullebak' hebben genoemd. Dat is niets voor haar en ondermijnt de hele filosofie dat ze zich hoe dan ook goed moet gedragen. Ik heb nog nooit zo'n slechte versie van een boek op het witte doek gezien als dit (met de opmerkelijke uitzonderingen van 'Ella Bekoorlijk' en 'Anne van het Groene Huis' in het vervolg). De plot van het boek is prachtig en vaardig geschreven, dus ik begrijp niet waarom de regisseur vond dat het moest worden veranderd om het interessant te maken. Ik zou willen voorstellen dat iedereen die dit verhaal wil kennen de versie uit 1987 bekijkt, die veel beter is. Of beter nog, het boek leest. Het zal uw tijd meer waard zijn dan de anderhalf uur die u aan deze versie van de film hebt verspild.