Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als het woord 'presenteert' zijn weg vindt naar een titel, voorafgegaan door een beroemde naam, wordt het werk meestal onmiddellijk afgekeurd. Om de een of andere reden lijken mensen die in staat zijn goede kunst te maken het niet in anderen te zien. Toch ben ik altijd bereid geweest om de tweede aflevering van de Demons-trilogie te proberen. Om te beginnen zijn de soundtracks absoluut om van te smullen. De meeste Amerikaanse regisseurs zouden kleine dieren hebben opgeofferd om het soort talent op de soundtrack van Demons 2 vast te leggen. En verder, nou ja, twee woorden: Asia Argento. (Natuurlijk was ze elf toen deze film werd gemaakt en nog een aantal jaren verwijderd van haar ogenschijnlijke besluit om haar acteerwerk te baseren op het vroege werk van Helen Mirren: sensueel uiterlijk en weinig kleding.) Bovendien stamt Lamberto Bava af van een van de beste Italiaanse dynastieën in dat vreemde horrorsubgenre dat bekendstaat als Giallo (hij is de zoon van Mario Bava, die het genre in de jaren zestig misschien wel heeft uitgevonden). En de oorspronkelijke Demons is een absolute must-see voor fans van B-horrorfilms uit de jaren tachtig. Dus hoe slecht kan dit zijn? Nou, slecht. De demonen zetten hun aanval op de Italiaanse media voort als de film begint in een moderne Italiaanse wolkenkrabber waar veel mensen die hun leven leiden hun televisie op de achtergrond aan hebben staan. Ze kijken allemaal naar een soort combinatie van nieuwsverslag/ouderwetse video van een paar onderzoeksjournalisten die bewijzen proberen te krijgen van de gebeurtenissen van de eerste film (waarbij het tijdsbestek van deze film niet meer dan een paar dagen na de eerste film lijkt te liggen). Door het gebruikelijke extra onvermogen om zich te concentreren, weten de verslaggevers een demon weer tot leven te brengen, en hij komt door het tv-scherm heen om de plaag opnieuw te beginnen.<br />Ja. Zo erg is het. Het enige goede wat je over de film kunt zeggen, is dat de soundtrack (als je niet wordt belaagd door types als The Smiths, The Cult, Gene Loves Jezebel enz.) adembenemend is. Die komt van het toetsenbord van Simon Boswell, die als onderdeel van de Argento-dynastie is begonnen en sindsdien films als _Lord of Illusions_ en _Hackers_ heeft gemaakt.<br />Het is een redelijke gratis huur als je van plan bent veel te drinken, maar het is bij lange na niet zo leuk als het origineel. Cronenbergs geweldig grappige stoeipartij in een torenflat met een akelig wezen, _Rivers_ (ook wel bekend als _They Came From Within_ ), is een stuk beter.