Wat is het sentiment van de recensie?

Na Matt Dillons fenomenale optreden in crash zullen de meeste mensen zich waarschijnlijk haasten om een exemplaar van FACTOTUM op te halen om te zien of Dillon echt bestaat of dat het gewoon een toevalstreffer van een geweldig script is.<br />Nou, _Factotum_ heeft zeker zijn momenten, maar de alledaagsheid van... alles zal de kijkers hoogstwaarschijnlijk afschrikken. Maar er mag niets van Dillon worden afgepakt. Zijn optreden is prachtig en zit vol uitstekende droge humor, wat bewijst dat hij een degelijke acteur is met een behoorlijke dosis lef; het is alleen jammer van de regie en het script.<br />Het verhaal gaat over Henry 'Hank' Chinaski (Dillon) en zijn weigering om zich aan te passen aan iets dat ook maar in de verste verte op normaal lijkt. Hij neemt ontslag of wordt binnen een paar minuten ontslagen, om vervolgens weer in een saaie pub met nog saaiere vrouwen te zitten praten terwijl hij een non-conformistische roman probeert te schrijven. We weten nooit precies waar de roman over gaat, behalve dat het 'alles' betreft (kanker, films, jij, ik).<br /><0x3E><0x3E> Terwijl hij van de ene werkplek naar de andere huppelt en voortdurend terugkeert naar Jan (Lili Taylor, THE HAUTSING), een loser met een vriendin die net zo ontmoedigend is als hijzelf, probeert Hank vergeefs te ontdekken wat zijn leven voor hem in petto heeft. Of hij er ooit achter komt is een kwestie van interpretatie. Sommigen zeggen dat hij er nooit achter komt, anderen beweren dat zijn leven gewoon een weg naar de vergetelheid is. Zelfs met Matt Dillons voortreffelijke optreden levert Factotum niet veel substantie op. Het verhaal kronkelt door Hanks leven zonder dat er veel over wordt nagedacht waar het het publiek heen moet voeren. En dat is jammer. Dillons optreden zou nog beter hebben gestraald als hij een fatsoenlijk script had gehad.