Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als een vroege weergave van de chaos van de jaren zestig die volgde, kan Diane Arbus (Nicole Kidman) worden afgedaan als een vroeg bloemenkind. De film zelf verdient een dergelijke vrijheid niet. Het gebrek aan karakterontwikkeling, motivatie en rechtvaardiging voor het gedrag van het personage maakt de film erg teleurstellend. Ik zat te kijken en te wachten op een verklaring voor de bizarre handelingen en kwam tot de ontdekking dat Shainberg me een kijkje liet nemen in een verhaal dat waarschijnlijk een inside joke van iemand was. Dat de weinige feiten die werden gepresenteerd niet erg overeenkwamen met het leven van Diane Arbus hielp ook niet echt om de zaak op te helderen.<br />De verwaterde _Art Direction_ in Dianes 'normale' leven vormde een mooi contrast met de felle kleuren in haar 'wakker wordende' leven met Lionel. En de trap met het valluik was een aardige demonstratie van Dianes poging om haar nieuwe leven in haar bestaande familie te injecteren (hoewel ik niet zie hoe dat valluik in het plafond van haar eetkamer rechtstreeks in verbinding zou kunnen staan met Lionels appartement, dat twee trappen hoger lag dan dat van haar).<br />Misschien is mijn analyse een beetje al te letterlijk als het gaat om karakterontwikkeling en relatiebegrip dat verdergaat dan één zin of één opmerking. Ik had ook graag minstens één foto van Diane willen zien. Ik zal niet wachten op het vervolg.