Wat is het sentiment van de recensie?

Nee, dit heeft niets te maken met de sitcom 'Seinfeld' of het excentrieke en hilarische personage Cosmo Kramer. In werkelijkheid is 'Kramer vs. Kramer' een prima dramafilm, zonder enige twijfel een van de beste in zijn soort en een van de beste ooit. Ik ben blij dat hij meer Oscars heeft gewonnen dan 'Apocalypse Now', want hij verdiende echt een dergelijke roem.<br />'Kramer vs. Kramer' is een uitstekende film, zo goed gemaakt en zo volmaakt uitgebalanceerd dat ik er op geen enkele manier iets aan zou willen veranderen. Er is niets mis met de film. Het is een film van de hoogste kwaliteit. En hij heeft ook de tand des tijds doorstaan. Dat niet alleen. Het ziet er niet gedateerd uit, maar de culturele impact is blijvend en het realistische verhaal blijft even belangrijk als toen het in 1979 werd uitgebracht. Een tijdloze klassieker. Tegenwoordig maken ze zulke films niet meer.<br />Deze film is dramatisch, realistisch, eenvoudig maar briljant, intens, krachtig, lief en soms zelfs tragisch en deprimerend. Maar hij heeft ook een goed gevoel voor humor. Hij heeft geen special effects, maar wat maakt dat uit? Dit is niet de film of de plaats om over zoiets te praten. Voor een film als deze zou zoiets zinloos en absoluut onnodig zijn.<br />Het verhaal is heel interessant. De chemie tussen de acteurs is gewoon perfect. Alle acteurs zijn geweldig, maar de drie belangrijkste zijn de allerbeste. Dustin Hoffman, een briljant acteur, heeft de beste rol die hij hier ooit heeft gespeeld als de sympathieke maar afstandelijke workaholic Ted Kramer. Meryl Streep is geweldig als Teds vrouw Joanna. En de schattige kleine Justin Henry is geweldig als de liefhebbende maar soms koppige Billy, zoon van Ted en Joanna.<br />De soundtrack is een en al instrumentale pracht en praal. Het openingsnummer (van de gitarist Frederic Hand) is briljant. De rest van de soundtrack bestaat voornamelijk uit de klassieke muziek van Antonio Vivaldi en is gewoonweg oogverblindend.<br />Deze film heeft ook een ongelooflijke ontwikkeling van de personages. Zie Ted Kramer: een workaholic die een geweldige vader wordt nadat hij geen andere keus had dan voor zijn zoon te zorgen, en die zijn nieuwe verantwoordelijkheden probeert in te passen in zijn werk nadat hij door zijn vrouw Joanna is verlaten. Hiermee leert Ted de mooiste dingen in het leven kennen, maar hij beseft ook hoe moeilijk het leven is, met de problemen in zijn werk en de terugkeer van Joanna, die de voogdij over hun zoon wil. Maar zelfs Joanna verandert voor beter en het einde is een onverwachte verrassing als je dit voor het eerst ziet.<br />Deze film heeft ook een paar andere dingen, zoals scènes in de rechtszaal waarin zowel Ted als Joanna geconfronteerd wordt met brute karaktermoorden, ontketend door de advocaten. Maar wat je ook kunt zien is als die arme Billy met zijn speelgoed (een vliegtuig) van een klimrek valt en ernstig gewond raakt aan zijn gezicht. Maar ja, de scène is dan ook heel goed en wat daarna komt is heel intens: zijn vader rent snel en steekt talloze blokken over, het verkeer negerend om zijn zoon naar het ziekenhuis te brengen.<br />Over het geheel genomen is dit een film die een goede levensles is.<br />Dit zou absoluut in de top 250 moeten staan.