Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Ik vond het maar niks. Het was geen verhaal, en er werd zoveel in de film gepompt (de potpourri's, de zoon was homo (?) de moord was gerechtvaardigd, wat voor reden kon er in het script staan voor het bestaan van Linda alias Penelope?) dat het nooit werd verklaard. Het was een en al gemorste vloeistof op een tafel die druipend werd achtergelaten op het aanrecht tot het een grote knoeiboel op de vloer was geworden.<br />Waarom maakte Vanessa Redgrave een vijfde camee? Waarom gebruikte Diane Wiest haar Bullets voor het personage op Broadway zonder de kamp-fun? Waarom kwam Jane Birkin in de verhaallijn voor? De lijst is eindeloos. De film was afgelopen en we keken elkaar allemaal aan <0xE2><0x80><0x93> zoals <0xE2><0x80><0x93> heb je hier iets van begrepen?<br />Ik zal je één ding zeggen, als ik had gezien hoe mijn lang verloren vader werd vermoord, zou ik zeker niet de moordenaar omhelzen. En nog iets anders: als 'Bob' het uitmaakte met 'Bob', wat had het dan voor zin om de zoon in de kast te verstoppen? Zou Bob seks hebben met Bob waar de zoon bij was? Hoe kon de moordenaar zo gemakkelijk contact opnemen met de zoon?<br />Als deze recensie verward klinkt, komt dat doordat dit een verspilling van film, talent en tijd was. Wat had die dode psychiater er in godsnaam mee te maken? '<br />Jezz, dit is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, want hij had beter kunnen zijn, sterker, en hij had ergens op slaan. Het maakt niet uit op wat. In plaats daarvan krijgen we een afgezwakt 'Diva' (de film uit de jaren zeventig, compleet met een moord) en saaie scènes die saaie woorden voorlezen uit een script dat volslagen krankzinnig is.<br />Zo is het maar net, mensen. Of misschien zijn ik en de rest van de mensen die deze film hebben bekeken te stom om het allemaal te begrijpen - ik bedoel, het is per slot van rekening een Franse film.