Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Film is zonder twijfel een krachtig medium, nu meer dan ooit, dankzij de toegankelijkheid van dvd/video, wat de filmmaker de extra zekerheid geeft dat zijn verhaal of boodschap door mogelijk miljoenen mensen zal worden gezien. Het gebruik van dit medium verbindt daarom een aangeboren verantwoordelijkheid aan de kunstenaar, aangezien film zowel educatief als onderhoudend kan zijn, wat voorschrijft dat bepaalde onderwerpen dienovereenkomstig moeten worden benaderd, en met een overeenkomstige gevoeligheid en gevoeligheid. Een film als Spielbergs _'Schindler's List'_ bijvoorbeeld is belangrijk in die zin dat hij de herinnering levend houdt aan iets wat niet vergeten mag worden, en aangezien de geschiedenis zich meestal herhaalt, is Spielbergs _'Schindler's List'_ belangrijk. De film kan worden beschouwd als een waardevol hulpmiddel om een herhaling van die tragedie te voorkomen. In diezelfde trant is deze film, _Ne-Focus'',_ geregisseerd door Neal Slavin, belangrijk; hij verlicht de problematische realiteit van het antisemitisme, dat miljoenen jaren in groten getale miljoenen mensen heeft beïnvloed, en dat nog steeds onvoorstelbaar aanwezig is, en zoals elke manifestatie van onverdraagzaamheid zich zal blijven manifesteren als het niet in de hand wordt gehouden of genegeerd. Het is een ziekte die de samenleving aantast, een ziekte die onverminderd dodelijk kan zijn; en met het doordringen van inzicht in de aandoening, is deze film een effectief vaccin dat op zijn minst kan helpen de verspreiding ervan tegen te gaan en hopelijk kan dienen als een stap in de richting van totale uitroeiing. <br />Lawrence Newman (William H. Macy) heeft zijn land gediend in de Eerste Wereldoorlog en sindsdien een rustig, conventioneel leven geleid in New York. Hij heeft al zo'n twintig jaar dezelfde baan als personeelschef en is de eigenaar van het huis, gelegen in een gemiddelde middenklassebuurt, waar hij met zijn moeder (Kay Hawtrey) woont. Lawrence is het soort man dat zich prima kan redden door zich met zijn eigen zaken te bemoeien en te weigeren zich te bemoeien met zaken die hem (naar zijn idee) niet aangaan.<br />Maar dat gaat allemaal veranderen, net als met de komst van de Tweede Wereldoorlog, toen Lawrence samen met de eigenaar van de buurtwinkel, Mr. Finkelstein (David Paymer) is op onverklaarbare wijze het doelwit geworden van de xenofoben uit de buurt, die zich hebben aangesloten bij de Union Crusaders, een nationale organisatie die zich de laatste tijd toelegt op het overbrengen van hun angsten en haat op Joden, of op iedereen die er ook maar uitziet als een Jood. En plotseling merkt Lawrence dat hij niet langer aan de zijlijn kan blijven staan kijken naar het spel dat wordt gespeeld, omdat hij nu het spel is, of hij dat nu wil of niet.<br />Hij werkt aan een intelligent, goed geschreven scenario van Kendrew Lascelles, dat hij heeft aangepast aan Arthur Millers versie. In zijn roman presenteert Slavin een huiveringwekkend scenario waarin hij de gevolgen van onverdraagzaamheid bestudeert op degenen tegen wie die onverdraagzaamheid is gericht; en als je bedenkt dat dit niet alleen een hypothetische situatie is, maar een weergave van de werkelijkheid, wordt het des te verontrustender, zenuwslopend zelfs. En wat de film zo effectief maakt, is Slavins duidelijke inzicht in zijn onderwerp, en zijn bestudeerde presentatie, die tot nadenken stemt vanwege de subtiliteit ervan. In de eerste scène stelt Slavin Lawrence' nar-karakter vast en heel snel daarna bevestigt hij het in een andere scène, die het publiek de gelegenheid biedt om te observeren en in zich op te nemen hoe Lawrence' geest feitelijk werkt; de denkprocessen die zijn leven sturen. Met dat in gedachten is Slavin in staat zijn publiek mee te nemen met Lawrence naarmate zijn problemen zich geleidelijk ontvouwen. Door dat te doen, illustreert hij hoe het probleem zich ontwikkelt, in plaats van het probleem alleen maar te noemen en er rechtstreeks naar te verwijzen, wat de emotionele betrokkenheid van de kijkers verhoogt en uiteindelijk de impact van de film verhoogt.<br />Slavin maakt een belangrijke opmerking met deze film, die niet alleen een beschuldiging van onverdraagzaamheid inhoudt, maar ook een waarschuwende boodschap over apathie bevat. En het strekt hem tot eer dat hij je er nooit mee om de oren slaat of subjectieve vingerwijzingen geeft om zijn zaak te bepleiten; in plaats daarvan gaat hij zorgvuldig te werk, doet hij zijn uiterste best om zo objectief mogelijk te zijn met alles wat hij ter overweging aan je voorlegt. Zijn aanpak is die van een filmdiplomaat; en het is een aanpak die Slavin - en zijn film - heel goed van pas komt.<br /><br />Als Lawrence geeft William H. Macy - een van de beste karakteracteurs in het vak - een verbazingwekkende vertolking, waarbij hij de geloofwaardigheid en geloofwaardigheid van zijn personage vastlegt met een gevoelige, eerlijke en introspectieve vertolking. Hij probeert nooit de persoonlijke tekortkomingen van Lawrence te omzeilen. Macy's acteertalent is niet groot, maar hij gebruikt het om een personage te creëren dat beslist driedimensionaal is, wat hem niet alleen overtuigend maakt, maar ook de authenticiteit van de voorstelling bevestigt. Wat het zo boeiend maakt is Macy's vermogen om het proces over te brengen waarmee hij zijn eigen geweten onderzoekt, waardoor de kijker in staat is deel te hebben aan zijn persoonlijke openbaring. Uiteindelijk is het vooral de kracht van Macy's acteerprestaties die deze film zo bijzonder maakt.<br />Een andere kracht van de film is de vertolking van Gertrude Hart door Laura Dern, een vertolking die zowel Macy's werk als dat van Slavin aanvult. Dern geeft haar karakter een enorme dimensie, neemt haar zowel fysiek als emotioneel op, en haar kleurrijke ijver vormt een treffend contrast met Lawrences gereserveerdheid, die bijzonder goed werkt, zowel voor haar karakter als voor de film zelf.<br />En net zoals Sean Combs onlangs (in _BergMonster's Ball')_ een goede zaak deed door de acteerprestaties van een gevestigde rockster van de hand te wijzen, geeft Meat Loaf Aday hier een krachtige vertolking, als Fred, Lawrences buurman. Het toont ook aan dat een ware kunstenaar zal produceren, ongeacht het soort doek waarmee hij zal werken.<br />De bijrollen zijn Michael Copeman (Carlson), Kenneth Welsh (Father Crighton), Joseph Ziegler (Gargan) en Arlene Meadows (Mrs. Dewitt). Het soort film dat een filmmaker trots maakt op zijn vakmanschap, de nierconcentratie, biedt een gedenkwaardige ervaring die hopelijk ook verhelderend zal blijken te zijn voor degenen die niet weten dat dergelijke omstandigheden hebben bestaan en nog steeds bestaan - zelfs in dit land van de vrijheid.<br />10/10.<br /><br /><br /><0x3E><0x3E><br /><0x3E><0x3E><br /><0x3E><0x3E>