Is deze recensie positief of negatief?

Cronica de un desayuno combineert de ergste gebreken van de mexicaanse cinema, een zeldzaamheid tegenwoordig.<br />Het is pretentieus: het wil ons doen geloven dat het diepzinnig is, alleen omdat sommige scènes onscherp zijn, een andere pseudo-surrealistisch is, weer een andere speelt met de Eisenstein-Infante-Caifanes-traditie van lachende en huilende gezichten, de editie is verbrokkeld en het is allemaal zo plechtig.<br />Het heeft een zwak scenario: het hoofdverhaal ontwikkelt zich nauwelijks, dus zijn er nog drie kleinere, nodeloze verhalen in verwerkt. Ze zijn alleen goed om de film langer te laten duren.<br />Het meeste acteerwerk is slecht. Een ware prestatie, als je bedenkt dat veel van de bekendste mexicaanse acteurs in de film spelen.<br />Er is misbruik van onnodige grove taal. Het is zelfs zo dat het personage van Paloma, die de dromen van de vrijheid van een kind symboliseert, er veel gebruik van maakt.<br />Het is homofoob. Het personage dat door Eduardo Palomo wordt gespeeld, is de zieligste en meest gestrafte representatie van een transexual die ik ooit heb gezien.<br />Het is erg saai. Uiteindelijk benijdde ik de mensen die voor het einde van de film het theater verlieten.<br />Wat het ook probeert, het is beter gedaan, in Mexico en elders.<br />Met andere woorden: 'Para partirte la madre, nada como una mala pelguncula.'