Wat voor toon heeft de volgende recensie?

O jee. Dit vervolg heeft een spiegel, deze keer, waarin de kwade geest van een psychopaat huist die een heel gezin met een geweer heeft vermoord in het huis in Amityville. De spiegel registreerde het hele afschuwelijke incident van het doodsbange gezin dat geen tijd had om zich voor te bereiden op hun ongenode gast. De spiegel wordt aan een fotograaf gegeven, Keyes (Ross Partridge), door een zwerver (... die toevallig zijn krankzinnige vader is, en de man die verantwoordelijk is voor de moord op het gezin) en het kwaad terroriseert al snel de mensen in een loft (zoals Keyes' vriend de schilder Suki, geportretteerd door Julia Nickson-Soul) waar hij woont als ze erin kijken. Algauw heeft Keyes nachtmerries en kijkt hij door de ogen van zijn vader, die het gezin in koelen bloede neerknalt, bang dat hij in zijn voetsporen zal treden. Algauw ziet hij andere voorvallen door de ogen van zijn vader, zoals die verschrikkelijke dag waarop het hoofd van zijn moeder tegen de vloer van een inrichting is geslagen of een moment in de cel wanneer de dokter hem een verdovend middel toedient om hem te immobiliseren.<br />Een behoorlijk solide ondersteunende cast, die beter verdient dan vast te zitten in dit soort troep, zoals David Naughton (Amerikaanse Weerwolf in Londen) als de eigenaar van de loft waar Keyes woont, Richard Roundtree als een excentrieke beeldhouwer/kunstenaar, Terry O'Donnell als een excentrieke kunstenares. Quinn als psycholoog-rechercheur, en vooral Lin Shaye als een hilarische, rare, nogal vreemde secretaresse-verpleegster in de inrichting (de inrichting waar Keyes' vader zat) die binnenkort gesloten zou worden.<br />Om de film af te ronden, de sexy, langbenige Lala Sloatman als Keyes' vriendin die hem steunt, Barbara Howard (Vrijdag de 13e: Het Laatste Hoofdstuk) als Naughtons bedrogen vrouw (...hij stond op het punt een verhouding met Nickman-Soul te beginnen), Jack Orend als de sadistische duivel die zijn zoon probeert te provoceren om net als hij onschuldige mensen te vermoorden, en Robert Rusler (Een Nachtmerrie op Elm Street 2: Freddy's Wraak) als een afgewezen minnaar (...van Nickson-Soul) die een ongelukkige dood vindt terwijl hij schilderijen verscheurt als wraak voor zijn ontslag. Deze film is een armzalige special effects-film, die alleen maar de titel Amityville gebruikt om geld binnen te halen. De franchise is nooit zo geweldig geweest, maar naarmate elk vervolg op groen licht werd gegeven, werd het steeds erger. Na de derde film wordt het meubilair uit het beruchte huis 'bezeten' voorwerpen die de mensen kwellen. De cast doet wel erg zijn best, maar het materiaal (een spiegel die door bovennatuurlijke middelen chaos en moord veroorzaakt) is van slechte kwaliteit en de tamelijk middelmatige special effects maken het er niet beter op. O'Quinn, die zo weinig heeft om mee te werken, laat zien waarom hij zo'n geweldig acteur is, hij kan zelfs blinken in uitwerpselen als deze. Alles is niet verloren, je krijgt te zien dat Sloatman altijd superkorte rokjes draagt (...of haar man). Hé, je moet ergens een zilveren randje zien te vinden. Geloof het of niet, AMITYVILLE: EEN NIEUWE GENERATIE was de zevende film in de franchise! Het coolste deel van de film waren de portretten van demonen die door de kunstenaar van Nickson-Soul waren geschilderd, misschien geïnspireerd door de boze spiegel nadat hij erin had gekeken.