Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit vervolg op 'In the Heat of the Night' zal onvermijdelijk vergeleken worden met zijn oneindig betere voorganger. In plaats van eruit te zien als een film die voor de televisie is bewerkt, lijkt 'Mister Tibbs' verdacht veel op een tv-film die voor de bioscoop is bewerkt, met korrelige beelden, goedkope openingstitels en sets die eruitzien alsof ze van triplex zijn gemaakt. De moordreeks vertoont een opvallende continuïteitfout: de camera toont twee handen die het meisje wurgen, dan een shot van een hand die naar een beeldje reikt, dan een shot van het meisje dat weer met twee handen wordt gewurgd, en ten slotte het beeldje dat naar beneden komt voor de fatale klap. De zaak oplossen zou gemakkelijk moeten zijn: zoek de enige man met drie handen! De grote verdienste van deze film wordt volledig tenietgedaan door Sidney Poitiers rol als de koele rechercheur die vastbesloten is het bewijs te volgen, waar het ook toe leidt, zelfs als het een vriend aanwijst. Martin Landau is ook overtuigend als de weldoener-predikant-activist die ervan wordt verdacht zijn prostituee-vriendin op brute wijze te hebben vermoord. Tibbs wordt niet alleen achtervolgd door de zaak, hij worstelt ook met zijn gezinsleven, maar de kwesties van ras en Tibbs' nauwelijks verholen gevoel van maatschappelijke verontwaardiging ontbreken hier. Net als het complexe moordmysterie dat 'In the Heat of the Night' zo meeslepend maakte.