Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Alles wat Park Chan-wook creëert is gegarandeerd uniek, briljant en tot op een minimum verknipt. Nou ja, alles wat niet is: ik ben tenminste een Cyborg. Parks nieuwste film, Dorst, is een vampier-roman-erotische-thriller-donker-comedy-drama - ja, dat zijn een heleboel bijvoeglijke naamwoorden - geïnspireerd op de negentiende-eeuwse Franse roman van Emile Zola, _Therese Raquin_. Park creëert een uniek Koreaanse, en uniek Park-achtige visie op de vampiermythen en vraagt het publiek het dilemma te onderzoeken van een katholieke priester die ontdekt dat hij bloed dorst en de morele en spirituele crisis die zich zou ontwikkelen. Park levert de elementen die je zou hopen, maar die absoluut niet voldoen aan de kwaliteit van een meesterwerk, zoals _Oldboy_ of zelfs _Lady Vengeance_. Dorst, zwaar gezwollen met een verhaal dat vaak zichzelf veel minder verliest dan het publiek, had dringend behoefte aan nog een bezoek aan de snijkamer. Hij kruipt wanneer hij zou moeten lopen, maar brengt hem gelukkig terug naar huis voordat hij het publiek volledig kwijtraakt. Hoe negatief het ook mag klinken, de positieven wegen beslist zwaarder dan de negatieven en er is zonder twijfel een nieuw deel toegevoegd aan de duistere en verwrongen Zeitgeist van Park Chanwook.<br /><br />Lees de rest van onze recensie op www.thefilmstage.com.