Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zoals Ben Elton ooit opmerkte, gaat niets sneller uit de mode dan komedie. De laatste aanwinst van Steve Martin <0xE2><0x80><0x93> The Pink Panther 2 <0xE2><0x80><0x93> had slechte kritieken en een troosteloos publiek, terwijl Mike Myers' 'The Love Guru' weinig bewonderaars lijkt te hebben gewonnen.<br />In 1970 was het Jerry Lewis' beurt om de pijn van de afwijzing te voelen ( Ironisch genoeg ervaart zijn personage in deze film een vreemde draai als iemand dat woord in zijn aanwezigheid gebruikt) toen 'Welke weg naar het front?' hem in feite bijna tien jaar van het witte doek hield.<br />In deze Tweede Wereldoorlog-komedie speelt hij 'Brendan Byers 111' <0xE2><0x80><0x93> de rijkste man ter wereld, die bij het leger wil om zijn vaderlandslievende plicht te doen (en ook omdat hij genoeg heeft van het succes <0xE2><0x80><0x93> maar die wordt afgewezen omdat hij medisch ongeschikt is. Dan besluit hij zijn eigen, particulier gefinancierde leger op te zetten en andere 4-F's te rekruteren.<br /><0x3E><0x3E> Gewapend met bespottelijke uniformen die eruitzien als de uniformen die 'Internationale Redding' in 'Thunderbirds' dragen, gaan ze aan de training. Hier en daar een paar goede visuele grappen. Als ze raketwerpers afvuren, zien ze er zelfvoldaan uit, tot ze horen dat ze zojuist een Texaco-oliestation hebben vernietigd! Omdat hij Duits wil leren, speelt Brendan een langspeelplaat die 'Songs To Mein Kampf By' heet. Als dit leger gaat zitten om te eten, bevindt het zich in plaats van in een tochtige eetzaal in een weelderig ingerichte kamer met een kroonluchter.<br />John Wood is erg grappig als 'Finkel', Byers' o zo Engelse butler. Zijn beste scène is wanneer hij een maffia-achtige gangster chanteert om Byers' brigade te leren moorden.<br />Het script was niet van Jerry zelf, maar van Gerald Gardiner en Dee Caruso, de auteur van een aantal afleveringen van 'The Monkees'. 'Front' heeft vaak het uiterlijk en de sfeer van een tv-serie, en soms verwacht je zelfs bijna een lachsalvo te horen. Waar het helemaal misgaat is in het laatste halfuur, wanneer Byers de plaats inneemt van een topnazi-commandant en, nadat hij de Duitsers heeft bevolen zich terug te trekken van het front, betrokken raakt bij het complot om Hitler te doden (en Tom Cruise is nergens te bekennen!). Als commandant levert Jerry zo'n geestdodende onbeholpenheid tentoon dat hij de beschrijving tart. Hij geeft Brian Blessed een kans om de 'grootste man ter wereld' te worden. Het is een opluchting als de eindcredits verschijnen.<br />Misschien was de timing gewoon verkeerd <0xE2><0x80><0x93> een oorlogskomedie ten gehore brengen toen het Vietnamconflict woedde, was geen goed idee. Of het publiek had gewoon genoeg van Jerry (die baard hielp waarschijnlijk ook niet echt!). Wat hij hier nodig had was een goede producent, iemand die hem in de hand nam en zei: 'Die mop stinkt. Gooi hem eruit!' 'Don't Raise The Bridge, Lower The River' is een meesterwerk in vergelijking met deze film.<br />Toen de jaren zeventig begonnen, waren de nieuwe komedie-icoontjes Woody Allen, Mel Brooks en Monty Python <0xE2><0x80><0x93> frisser, bijtender en in het geval van Allen hadden meer menselijke komedies de plaats ingenomen van Jerry's soort slapstick. Pas in 1982 zou hij iets van een succesvolle comeback maken <0xE2><0x80><0x93> als de verwaande talkshowpresentator 'Jerry Langford' in Martin Scorceses briljante 'The King of Comedy'.