Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Rennen uit de tijd bevindt zich ergens in het midden van Johnny To's kanon, in de categorie 'uiterst goed'. Als misdaadroman is hij niet erg origineel of overweldigend en de actiescènes zullen je niet van je stuk brengen, maar er zit nog iets anders in. Het is tenslotte een Johnny To-film, dat moet wel.<br />Andy Lau heeft nog tweeënzeventig uur te leven. Hij besluit een vreemd kat-en-muisspelletje te spelen met een onderhandelaar van de HK-politie, gespeeld door Lau Ching Wan. Dat is de plot in een notendop. Daarbovenop stapelt To stapels kronkels en wendingen op die de hele film interessant houden. Zo nu en dan wordt het te ingewikkeld voor zijn eigen bestwil, maar het laat zich nooit de baas worden. Maar net als Johnny To op het punt staat een gelikte en goed gemaakte misdaadfilm in te leveren (die, laten we er geen doekjes om winden, een kwartje per stuk kosten), laat hij er stukjes en beetjes insluipen die _Running Out of Time_ tot leven brengen als een volledige emotionele ervaring en het goed geoliede skelet de ziel en het hart geven.<br />De concepten van synchronisme en minimalisme (de hoofdbestanddelen van zijn werk) worden hier met groot effect onderzocht. Altijd subtiel, de beelden voor zichzelf laten sprekend, ze de tijd gevend om zich te ontwikkelen met lange shots en langzame achtervolgingsfoto's, voorbeeldig tot in de puntjes verzorgd, het is er allemaal. Een klein liefdesverhaal in een bus tussen Andy Lau en een meisje is een van de hoogtepunten van de film en maakt deel uit van het 'hart' waar ik het over heb. Zo eenvoudig en toch zo krachtig. Hetzelfde geldt voor de autoscènes van Lau en Lau Ching Wan en de confrontatie in de bowlingzaal.<br />Maar iets weerhoudt me ervan om te beweren dat _Running Out of Time_ een meesterwerk is. To heeft alle vaardigheid en vakmanschap tot op zekere hoogte onder de knie, maar hij kan soms ook te vakkundig of te saai zijn. Als hij goed is, is hij ECHT goed. Er zijn zelfs geïsoleerde momenten van pure genialiteit die gewoon TE GOED zijn voor hun eigen bestwil, waardoor er voor de rest van de film een bitterzoete nasmaak achterblijft. Ik ben ervan overtuigd dat als hij zijn hart volgt, hij echt een geweldige film kan maken. Zoals de zaken er nu voor staan, is dit weer een van zijn films met gebreken, maar wel leuk. Onder de gladde HK-stijl zijn het de zwarte humor en het hartgrondige drama die dit tot een boeiende film maken. Zeker de moeite waard om naar te kijken.