Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De regisseur van Kannathil Muthamittal regisseerde de eerste Indiase film die ik had gezien, 'Dil Se', die me op het pad bracht van het kopen van meer dan 122 Hindi-dvd's in de periode van vier maanden.<br />Ik kan zeggen dat ik de totale aantrekkingskracht begreep, ik begreep er niets van.<br />Het was een uitstekende film, ik wist niet wat ik moest denken van de dans en de vrouw.<br />De zang was een beetje schril voor mijn westerse oren, maar op de een of andere manier vond ik de muziek van AR Rahmen hypnotiserend. De volgende dag kocht ik de soundtrack en de week daarop Lagan, Kuch Kuch Hota Hai en K3G en met uitzondering van 'Ichi the Killer'.<br /><0x3E> Ik heb nog een paar andere Koreaanse films gezien, maar verder heb ik niet veel zin om te kijken. Nogal vreemd voor iemand die de afgelopen dertig jaar alleen maar een streng dieet van Hongkong, Horror en Action/Science fiction heeft gevolgd.<br />en Action/Science fiction-films.<br />Maar ik moet terug naar Kannathil Muthamittal. Het is een van de laatste pogingen van de Mani Ratman en ik lachte, ik huilde, ik werd helemaal gek, doodsbang en ik voelde me vooral niet gemanipuleerd. Het acteerwerk was geweldig, de foto's waren prachtig, ik denk dat je de film op elk gewenst moment kunt stopzetten en dan zou je zien dat elk gegeven een schilderij waard is. De muziek paste perfect bij de film en toen de aftiteling voorbijkwam, wilde ik nog een keer kijken... Dat deed ik dus.<br />Het zou dwaas zijn om over de plot te praten, uit angst dat je het genoegen van het ontvouwen van de gebeurtenissen en het ontwikkelen van de personages zult missen. Dit is waar een goede film om draait! Ik stond in mijn eigen bioscoop te applaudisseren toen de film was afgelopen!<br />Mijn vrouw kijkt nu en ik kan niet wachten op haar reactie, ik kan niet verwachten dat die minder zal zijn dan de mijne.