Wat is het sentiment van de recensie?

Het is alsof iemand een fantasy-videospelletje in een blender heeft gestopt, en de daaruit voortvloeiende mengelmoes van scènes is wat we moeten aanhoren.<br />Laat me nu officieel zeggen dat ik dol ben op Chinese fantasy-films. Van de grappige en malle, tot de meer dramatische en romantische soorten - het is een genre waar ik erg van hou. Films als 'A Chinese Odyssey: Pandora's Box' en 'A Chinese Odyssey: Assepoester' (beide geschreven en/of geregisseerd door Jeffrey Lau); 'De bruid met het witte haar'; 'Butterfly & Sword'; 'Groene slang'; 'Een verhaal van een Chinese geest'; 'Swordman II'; 'Zu: Krijgers van de Magische Berg'; 'Crouching Tiger, Hidden Dragon' en andere. Daarom verheugde ik me op 'Het verhaal van een Chinese jongen'. Een van de personages in de film is de 'Apenkoning' (ook wel Sun Wukong genoemd), een zeer bekend personage uit de Chinese mythologie, voor het eerst verteld in de verhalen van 'De reis naar het westen', het epische avontuur dat ongeveer 500 jaar geleden is geschreven. (Het verhaal van de Apenkoning en zijn discipelen is een van de vele 'Chinese Odyssee'-films). Andere bekende personages in de film zijn Zhu Wuneng (de varkensfiguur) en Sha Wujing.<br />Dus hoe gaat het allemaal mis? Nou, laten we een voorbeeld nemen dat bekend is bij het westerse publiek. Wat dacht je van de mythologie van Robin Hood? Een bekend verhaal uit de oude tijd. Ze zeggen dat in onze Robin Hood-film Wesley Snipes de rol van Robin Hood speelde, en Haley Joel Osment die van Friar Tuck. Maid Marian is niemand minder dan Rosie Perez. Laten we Sir Robin ook een Uzi geven, want je weet maar nooit wanneer je de sheriff van Nottingham te grazen moet nemen. Misschien hebben ze ook raketten nodig, en als we toch bezig zijn, geef ze dan ook een tactisch nucleair wapen, want dat zou wel eens van pas kunnen komen. Als je denkt dat dit een heel mooi vervolg is op het verhaal van Robin Hood, dan is 'Een Chinees lang verhaal' de film voor jou! Zoals ik al zei, deze film is een warboel. In de eerste 30 minuten worden we niet alleen voorgesteld aan Soen Woekoeng, Zhu Woekoeng en Sha Wujing, maar ook aan de monnik Tripitaka (die in feite de hoofdfiguur is), ontvoerde kinderen, een'millennium-insectdemon' (die laserstralen afvuurt), een ondergrondse Boom-God, een hagedisdemonstam, een engelachtig meisje in een intergalactisch ei, de kanseliersslang, de koning van de Zeedraak, een gouden staf die voortdurend van vorm verandert, een babbelbox-demonmeisje, wormgaten in de ruimte en de Vier Hemelse Ridders. Dat zou allemaal niet zo erg zijn - de verhalen en mythen die in de loop der jaren zijn overgeleverd, bevatten zeker allerlei fantastische elementen. Maar ik garandeer je dat de Chinese mythologie niet veel te maken heeft met de dingen die we in de laatste helft van de film te zien krijgen. (Een nuttig advies voor de filmmakers: het feit dat jullie computertechnici coole ruimteschepen en afbeeldingen van intergalactische oorlogen kunnen verzinnen, wil nog niet zeggen dat ze dat ook zouden moeten doen.<br />Je weet dat je film over de Chinese mythologie op het verkeerde spoor zit als de regisseur vraagt (en ik verzin dit niet <0xE2><0x80><0x93> het is een rechtstreeks citaat uit het commentaar): 'Ik heb de componist gevraagd of we niet wat meer rock-'n-rollmuziek kunnen maken als ze in een soort androïde verandert.' Zit hier ergens een verhaal achter? Ja. Ja, dat zit er. Het grootste deel van het avontuur volgt Tripitaka (gespeeld door Nicholas Tsezette 'Gen-X Cops', 'Time and Tide', 'My Schoolmate the Bararian') en Meiyan, het hagedissenmeisje (gespeeld door Charlene Choi en een computer). Choi is het beste in deze film. Je kent haar misschien als de helft van de Canto-popgroep 'Twins' en van andere films zoals 'The Twins Effect' (een grappige film) en 'Just One Look' (een verrassend goede drama/komedie). De arme Choi is, als hagedissenmeisje en zo, nauwelijks herkenbaar met haar wratten, uitstaande tanden, pafferige neus en gebogen rug. Dat wil zeggen, tot de computers haar in de greep krijgen en verfraaien, wat het op de een of andere manier nog erger maakt. Tse kan ermee door, maar alle bijrollen waren hopeloos. Een paar herkenbare gezichten in kleine stukjes zijn verspilde moeite.<br />Op een gegeven moment vroeg ik me af of 'Een Chinees mannelijk verhaal' een spoof was. Ik kon mezelf er bijna van overtuigen dat het zo was toen het intergalactische eimeisje (gespeeld door een heel mooie Fan-Bing-Bing) uitstapte en een Marlboro opstak (!) terwijl ze met Tripitaka praatte die in een Spider-Man-kostuum oosterse vechtsporten beoefende (!!). Maar het is geen spoof. Natuurlijk is er die typische Hongkongse dwaasheid, maar de film neemt zichzelf serieus genoeg, met genoeg romantische en pathetische scènes (gemarkeerd door het gehamer van violen en suggestieve cello's) en opwindende actie en avontuur. Je zou denken dat je dit op een gehuurde Netflix zou kunnen bekijken en dat het je niets zou kosten. (O, maar het zal je wel degelijk kosten.)<br />Is er iets goeds over te zeggen? Tuurlijk. De kleuren zijn levendig (dat is het beste aan deze film). En de filmmakers hebben echt heel erg hun best gedaan. Jammer dat al die moeite in een film is gaan zitten die niet veel meer is dan een slecht videospel.