Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een bewerking van een werk van Edith Wharton, waarvan de tekst verbazingwekkend is. Jammer genoeg wekt deze film nooit het gevoel dat deze filmers uit de twintigste eeuw de negentiende-eeuwse onderdrukking en wanhoop die in Whartons werk wordt uitgebeeld, niet begrijpen. Ward en Dalton zijn zo slecht nog niet, maar Alicia Witts houterige vertolking deed me ineenkrimpen. Ze werd geacht het rusteloze element van het verhaal te spelen, maar ze bleef de hele film lang als een stok staan, en ik heb nooit een woord uit haar mond geloofd. Als ze aan het eind van de film aan Sela Ward vraagt: 'Waarom kan ik je niet verplaatsen?' kan ik niet anders dan antwoorden: 'Dat vraag ik me al anderhalf uur af!!!'