Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De Griekse locaties voor delen van de film waren heel mooi en de fotografie kreeg al mijn stemmen en dat is zo'n beetje alles wat ik voor deze film over had. Ik ontdekte dat alle personages narcistische archetypen waren die je zo vaak in de Amerikaanse cultuur aantreft en oppervlakkig en oninteressant waren. Susan Sarandon en Gena Rowlands zijn gemakkelijk om naar te kijken, maar ik vond hun personages om vele andere redenen erg narcistisch en onaantrekkelijk. Als Gena Rowlands op een feestje zingt, vroeg ik me af hoe deze vrouw zichzelf als een competente toneelster kon beschouwen. Ik kwam in de verleiding om de geluidsknop in te drukken tot ze klaar was met zingen. Molly Ringwald was zij en Raul Julia was zij. Zijn personage was zo wellustig dat hij gewoon eng was. De film was veel te lang naar mijn zin en ik kon hem niet nog een keer uitzitten, zelfs niet met een pistool in mijn hand.