Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet nog dat ik Batman Returns heel goed vond toen hij in 1992 uitkwam, maar nu denk ik dat dit de beste Batman-film is (zelfs boven Christopher Nolans fantastische Batman Begins uit 2005 uit en beslist boven het veel te gehypete, overgehypte Batman Begins uit 2008: THE DARK KNIGHT). Ik weet nog dat ik aanvankelijk dacht dat de eerste Batman met Jack Nicholson de beste was (en ik vind hem nog steeds geweldig). Maar ik denk dat deze film echt de spijker op zijn kop slaat. De vier hoofdpersonen (Batman, Penguin, Catwoman en Max Shreck) zijn allemaal levendig en gedenkwaardig. Je krijgt echt te zien wat Batman/Bruce Wayne in Keatons geweldige personage allemaal uitspookt. Keaton is de beste Batman, niet Kilmer, Clooney of zelfs de veelbelovende Bale, die uitzonderlijk goed was in BB en van Keaton toprollen had kunnen stelen als zijn personage niet was vernietigd door Nolans gelikte filmproductie in TDK!<br />Danny DeVito als The Penguin is verontrustend, angstaanjagend, hilarisch en dodelijk. DeVito is geweldig en heeft geen decors nodig om een geweldige voorstelling te geven als de Joker van Nicholson. De kijker kan echt meeleven met deze misvormde verschoppeling en zijn lot om in de normale maatschappij te passen. Ik was tot deze film nooit echt een fan van Michelle Pfeiffer geweest, maar dit is absoluut mijn favoriete voorstelling van haar. Selina Kyle is eerst sullig en vreemd, maar als ze in Catwoman verandert, is ze tegelijkertijd sexy en eng, een dodelijke seksbom! Ook heb ik het gevoel dat Keaton en Pfeiffer meer chemie hebben dan Keaton en Basinger van _BATMAN_ ; ze vormen een tragisch liefdesverhaal. En Christopher Walken zoals Shreck is, nou ja, zoals altijd, Christopher Walken!<br /><0x3E><0x3E> _BATMAN RETURN_, meer dan _BATMAN_, is zelfverzekerder en meer gefocust. Je bent van het begin tot het eind verzekerd van een goede film. De manier waarop Burton het hartverscheurende achtergrondverhaal van _The Penguin_ introduceert, grijpt je vanaf het allereerste begin. De eerste 5 minuten behoren tot mijn favoriete begin van welke film dan ook: Danny Elfmans muziek geeft de rest van de film een onheilspellend voorgevoel. Het is een aanpassing van de oorspronkelijke _BATMAN_ en een geweldige!<br />Dan flitsen we 33 jaar vooruit naar de huidige dag, _Gotham_, en worden we voorgesteld aan de machtige zakenman Shreck, die een nieuwe energiecentrale in _Gotham_ wil bouwen. In diezelfde scène ontmoeten we Shrecks gedweeë, onder druk gezette, weinig zelfverzekerde secretaresse Selina Kyle. En niet lang na dit alles begint de opwindende openingsscène van de film, waarin Batman het moet opnemen tegen de Red Triangle Gang van The Penguin, een leuke maar dodelijke groep verschoppelingen en circusartiesten. Penguin stelt een plan in werking om de Gotham-kerstviering aan te vallen, Shreck in de chaos te ontvoeren en hem te dwingen hem opnieuw in de maatschappij te introduceren. Ondertussen ontdekt Selina Shrecks criminele plannen en dus 'doodt' hij haar.' 'Ja, maar Burton heeft nooit beweerd dat het een realistisch verhaal was. Hij heeft een wereld geschapen waarin de kijker kan accepteren dat dit soort dingen kan gebeuren, een donkere, noirachtige wereld van mishandelde, misvormde verschoppelingen die diep in hun hart alleen maar geaccepteerd willen worden en erbij willen horen. Zelfverzekerde verhalenvertellers, als je het mij vraagt!'<br />De actiescènes zijn er niet veel, maar ze zijn allemaal opwindend, onderhoudend en nagelbijtend. Ze zijn niet alleen maar voor de show, zoals sommige in _Batman_. En ze zijn allemaal zinnig. De climax van de scène waarin Penguins 'leger' het centrum van Gotham binnenmarcheert, terwijl Batman zich vergaapt aan Penguins 'leger'. De manier waarop Batmans schuilplaats en butler Alfred (Michael Gough in een welkome kopie van het origineel!) hem assisteren is beknopt, solide, hartverscheurend leuk!<br />Ik hou ook van de kerstachtige, winterse setting, die bijdraagt aan de superdonkere, kille sfeer van Burtons Batman-wereld. Ik hou ook van de manier waarop Burton ons langzaam de'speelgoedjes' van Batman voorstelt zonder ze ons door de strot te duwen. Elk'speelgoedje' is geschikt voor dat ene moment in de film en we zijn gedwongen ze te accepteren voor hun doel. En hoewel het een donkere film is, is _Returns_ nog steeds een grappige film. DeVito's _P Penguin_ heeft veel grappige dialogen. En Walkens _Shreck_ ook. De Batman-Catwoman-uitwisselingen zijn buitengewoon stimulerend en ook nog eens humoristisch! Een geweldig ensemble! Al met al is _Batman Returns_ een strak verweven verhaal over de duistere krachten die een rol spelen in de wereld van Tim Burton, de wereld van de stripboeken.