Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Zo nu en dan komt er een onafhankelijke film uit met een geweldige cast en een verhaal dat echt interessant klinkt en niet mis kan gaan, maar de film is waardeloos. Een paar recente films die tot deze ongelukkige categorie behoren, zijn 'Levity' en 'The Safety of Objects', en nu is er 'The United States of Leland'.<br />De genoemde geweldige cast bestaat uit Ryan Gosling, Kevin Spacey, Don Cheadle, Jena Malone, Lena Olin, Michelle Williams, Chris Klein en Kerry Washington. Gosling speelt Leland P. Fitzgerald, de tienerzoon van een beroemde auteur (Spacey), die een verontrustende en onvergeeflijke misdaad begaat (het vermoorden van een achterlijk kind), maar zich die misdaad niet herinnert en geen enkel motief lijkt te hebben. <br />Don Cheadle speelt een leraar in de jeugdgevangenis die Leland probeert te begrijpen (en hem ook uitbuit door een boek over hem te schrijven), en Jena Malone is zijn ex-vriendin. We zien hun verslechterende relatie (vanwege haar heroïneverslaving) in een flashback. Klinkt als een geweldig drama, hè? Dat vond ik ook.<br />Het is een feit dat deze film gewoon slecht is, slecht geschreven. De dialogen en het verhaal zijn pijnlijk pretentieus en doorspekt met irritante gemeenplaatsen over 'het leven', de personages zijn allemaal tweedimensionale indieclichés, en hoewel het Leland in sommige opzichten sympathiek maakt, verdoezelt het zijn misdaad.<br />Voor het grootste Gosling (die een Oscar waardig was in 'The Believer') is een enorm getalenteerde jonge acteur, maar zoals ze zijn geschreven, voelt geen van deze personages (en Leland al helemaal niet) zich ook maar een beetje als een echte persoon, dus hij kan niet veel meer doen dan zijn belachelijke tekst mompelen en verdrietig kijken.<br />Jena Malone is de meest memorabele. Ze heeft een van de meest expressieve gezichten die ik ooit heb gezien. Zelfs als ze een personage speelt dat een rol toebedeeld heeft gekregen in een slechte film als deze, kan ze met één blik je hart breken. Als ze goed materiaal heeft om mee te werken (zoals in 'Donnie Darko' of 'The Dangerous Lives of Altar Boys'), is ze echt verbazingwekkend.<br />Maar dit is geen goed materiaal. Misschien had het na een grondige herziening de moeite waard kunnen zijn, maar zoals de zaken er nu voor staan is 'De Verenigde Staten van Leland' zwaarwichtig, inert, en voor een film die zo graag wil laten zien hoe 'diep' hij is, is hij erg oppervlakkig.