Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film haalt je weg van de openingsscènes en laat je nooit meer los. Je kijkt toegeeflijk naar Janos Szaby's opwinding over zijn komst naar Amerika. Hij is een sympathieke kerel. Je kunt er niets aan doen dat je dol op hem bent, zelfs als zijn enthousiasme plaatsmaakt voor bitterheid naarmate zijn kansen keren. Je weet dat je onder zijn omstandigheden gedwongen zou zijn dezelfde keuzes te maken die hij maakt om te overleven. Deze film geeft commentaar op de verering van de maatschappij voor schoonheid en alle oppervlakkige dingen, en is alleen maar waarder in de cultuur van de eenentwintigste eeuw. Janos zelf wordt het slachtoffer van deze filosofie als hij tegen zijn blinde vriendin zegt: 'Je bent jong en mooi; als je kon zien, zou je de hele wereld hebben.' En zoals in zovele moderne gangsterfilms neemt hij, wanneer haar veiligheid in het geding is, krachtig wraak. Maar zijn onschuld is niet helemaal verloren, want hij eist een even hoge prijs voor zichzelf, in de wetenschap dat hij zijn lot verdient.<br />Peter Lorre is in uitstekende vorm in deze hoofdrol. Slechts een paar acteurs zouden in negenenzestig minuten overtuigend de transformatie van onschuldige in verbitterde misdadiger kunnen volbrengen. Lorre wordt goed gesteund door de hele cast, die van deze film een echt ensemblefilm maakt en niet alleen maar een voertuig voor één ster. Met een iets minder prekerige dialoog zou deze film een tien krijgen. Zeer aanbevolen.