Wat is het sentiment van de recensie?

Als grote fan van Brian Yuzna en het merendeel van de films waar hij aan heeft meegewerkt, dacht ik dat ik wel van _Progeny_ zou genieten. Dat deed ik niet, hoewel het in sommige opzichten momenten heeft. Maar als je iets verwacht van het kaliber van _Society_ of _Beyond ReAnimator_, zou je wel eens een schok kunnen krijgen. In zekere zin lijkt dit op _Society_, omdat het een verhaal is over een schijnbaar gewone wereld met een afschuwelijke, bovennatuurlijke onderbuik... maar daar houdt het ook op.<br />Ik dek Yuzna niet als ik zeg dat de fout niet echt bij hem ligt, aangezien een slechte richting een slechte richting is, maar de richting is goed. Wat de film goed maakt, is zowel het script als het acteerwerk. Stuart Gordon ( _ReAnimator_, Dagon) heeft een intelligent script geschreven, maar dat past niet echt bij Yuzna's stijl van filmen, waardoor hij werd opgehouden bij acteurs die lange dialogen afsteken terwijl hij eigenlijk die camera wil rondzwaaien en met zijn slechte zelf op de grond wil gaan liggen. Deze kwestie maakt de film al moeilijk genoeg, maar er is nog iets ergers.<br />Als de film met geweldige acteurs was gemaakt, zou hij waarschijnlijk zijn eigen karakter hebben behouden. Helaas is dat ver te zoeken. Het acteerwerk is houterig, schokkend zelfs voor een lowbudgetfilm. De onverklaarbaar succesvolle en vermaarde Arnold Vosloo verknoeit elke verdomde regel met bijna onmerkbare precisie en levert een van de slechtste voorstellingen af die ik in lange tijd heb gezien. De man slaagt erin om elke weloverwogen zin te veranderen in het soort riedel dat je dronken vrienden naar het hoofd slingert als je weer eens in de pub zit. 'Hé, Bob! Goeie god, word ik nou gek? WAT... KOM OP MIJ! NEE!' Misschien probeer ik dat volgend weekend zelf ook wel. De laatste aanwinst van een veteraan in het genre (en persoonlijke favoriet) Brad Dourif lijkt, in plaats van de film te verrijken zoals het hoort, Dourif bijna de film te overhandigen in een laatste poging om te voorkomen dat Vosloo gaat raaskallen, maar eerlijk gezegd ziet Dourif er zeer ongemakkelijk uit (misschien wachtend op de volgende aanval van slecht acteerwerk) naast Vosloo, en zelfs een excentrieke draai van hem kan de film niet meer tot leven wekken. Als het acteerwerk beter was geweest, zou deze film oké zijn geweest. Verdomme, het had best leuk kunnen zijn, maar het gebrek aan karakters maakt de film tot een zielloze aangelegenheid, waardoor het horror-element aangekleefd lijkt en smakeloos in plaats van een organisch onderdeel van de film. Ik vond de buitenaardse martel- en verkrachtingsscènes nu al een beetje moeilijk te verteren, maar het feit dat de personages zo tekortschoten, maakte ze zowel onnodig als onplezierig, waardoor je een vieze smaak in je mond kreeg.<br />Dus, als je echt van sciencefiction houdt en geen probleem hebt met slecht acteerwerk, wandelende voetgangers en een echt opzichtige, akelige verkrachtingsscène, dan is Progeny waarschijnlijk je kopje thee. 'Ik zal er waarschijnlijk nooit meer naar kijken. Eén keer was genoeg. Daar staat tegenover dat dit de enige Sci-Fi-film is die Yuzna ooit heeft gemaakt, dus kennelijk was hij er zelf niet zo blij mee.'