Wat is het sentiment van de recensie?

Ik denk dat ik er na al die jaren dat ik erover had gehoord op voorbereid was. Ik hoorde er voor het eerst over van Siskel en Ebert. Toen ze zeiden dat Divine uitwerpselen at, moest ik het opzoeken. Toen vertelde een vriendin het me in 1991. Ze zei ook dat haar ouders het zagen toen het voor het eerst uitkwam en dat haar moeder haar vader er bijna voor had gedumpt! Dus tegen de tijd dat ik vandaag op Sundance Pink Flamingos oppakte, was ik erop voorbereid. Voor het grootste deel.<br />Ik was nog steeds verbaasd over de anale close-ups en de pijpscène. Dat gezegd hebbende, waren de enige figuren met wie ik meevoelde Edie en de eierman. Haar huilscène aan het begin van de film, hoewel die over iets frivools voor normale mensen gaat, maakt me eigenlijk verdrietig. Hoewel ze beslist niet knap was, had ze een leuke stem. Ik was blij voor haar en de eierman, en ze deden me echt iets.<br />Aan de andere kant was het acteerwerk in deze low-budgetproductie niet goed. En wat het script betreft, hoe komt John Waters eigenlijk aan dat spul? Nou, het is in elk geval anders.