Wat is het sentiment van de recensie?

Fantastische Chaplin-film met veel gedenkwaardige momenten als Charlie zich bij het leger aansluit om in de Eerste Wereldoorlog te vechten.<br />Eerst gaat hij naar het opleidingskamp, waar hij moet leren hoe hij met zijn geweer moet omgaan en hoe hij in het gelid moet lopen. Dat is een heel grappige scène, want de zwerver is er niet aan gewend zijn voeten recht te houden!<br />Voor je het weet zit hij in Frankrijk in een loopgraaf. Hilarische scènes zoals een uitgehongerde Charlie die de kaas van een muizenval eet en over iemands schouder een brief van thuis leest.<br />Als Charlie gaat slapen, is zijn bunker ondergelopen en ligt zijn kamergenoot te snurken. Dat is zo'n grappige scène! Ik kan het niet echt beschrijven, kijk maar naar de film. Als Charlie wakker wordt, zijn zijn benen gevoelloos, dus probeert hij ze 'wakker te maken'. Ik rolde over de vloer toen bleek dat zijn tweede been nog steeds gevoelloos was... terwijl Charlie zowaar de voet van zijn kamergenoot masseert!<br />Dan wordt de film een beetje grimmig, als Charlie een paar Duitsers uit zijn loopgraaf schiet (hoewel het op een heel grappige manier gebeurt) en hij zich als boom voordoet om dicht bij de vijand te komen, en een vriend van hem redt van een doodseskader.<br />Het laatste deel is dat hij een Frans meisje in moeilijkheden brengt door zich in haar huis te verstoppen. Dan moet hij haar redden en terwijl hij dat doet, neemt hij ook de Duitse keizer gevangen. Om dat te doen doet hij zich voor als een germanen kolonel of zoiets. Ik vind het prachtig als Charlie iets gevraagd wordt in het germanen en hij is net _nein nein nein_. De soldaat kijkt hem op een rare manier aan dus verandert Charlie van gedachten: ja ja ja! De keizer wordt gevangen genomen en Charlie is de held... maar dan wordt hij weer wakker in een trainingskamp, het was gewoon een mooie droom!<br />Charlie heeft een van die 'droomsequenties' gedaan ( _De Bank_ komt in me op) maar wat maakt het uit, deze film was zo grappig dat ik de hele tijd moest lachen. Chaplin heeft ook iets te zeggen over deze film (terwijl zijn latere werk meer een sociaal commentaar werd op diverse tegenslagen in de wereld) en dat wordt het best uitgelegd in de laatste zin van de film: 'Vrede op aarde, goede wensen voor de hele mensheid.'<br />Kortom: een Charlie-klassieker, heel grappig, tijdloos.