Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb een dvd van deze film voor een dollar in de grote dept-winkel gekocht. Dat is waarschijnlijk de beste en vriendelijkste opmerking die ik erover kan maken. Het heeft me in elk geval niet de kosten van de lunch gekost.<br />Het probleem met 'Chiller' is Cravens probleem als regisseur. De man heeft zijn verdedigers die beweren dat zijn reisverslagen bewijzen dat hij echt een slimme vent is en een doortastende conceptueel. Maar het is geen geheim dat hij als regisseur nooit ook maar een greintje van het visuele en verhalenvertellende gevoel van een Hitchcock heeft gehad. Even krachtig getuigt 'Chiller' ervan dat hij veel dichter bij die legendarische platvoet Hershel Gordon Lewis staat. Wat Craven als regisseur mist, is het belangrijkste ingrediënt dat hem van een ingehuurde regisseur naar een hoger niveau van filmmaken zou tillen.<br />Laten we specifiek zijn. De overgangsmomenten van deze film zijn gelikt. De beslissende shots geven het gevoel van een kwaliteitsfilm. De film ziet eruit alsof hij door een beroepsregisseur in elkaar is gezet, zoals een film door een reclameregisseur in elkaar wordt gezet. (Een gedachte: de films zijn alleen visueel onderscheiden, deze overgangen die er in elk geval professioneel worden behandeld, kunnen heel goed het werk zijn van een tweede regisseur.) Het zijn de delen tussen de bruggen en de soepele overgangen <0xE2><0x80><0x93> het drama <0xE2><0x80><0x93> die plat vallen.<br />De kern van de gebeurtenissen wordt altijd plichtmatig behandeld. De cruciale beelden (nadat de vertrekkende auto bijvoorbeeld tegen de goed opgestelde camera is gereden, gaan we naar de nachtelijke buitenkant van een ziekenhuis, dan naar de wachtruimte en de gang, dan naar de telefooncel in de hoek die in het volgende deel van de actie zal worden gebruikt) worden snel gemaakt, zodat we ons kunnen haasten en naar het volgende deel kunnen gaan. Craven komt nooit ook maar in de buurt van een explosie van de dramatische of visuele mogelijkheden van het moment. Het netto resultaat van al die misplaatste aandacht voor de minst belangrijke delen, en de onhandige haast om alles in beweging te houden, is een film die aanvoelt als het werk van een beginnende kunststudent die al zijn potloden slijpt, zijn ezel en belichting bedrijvig bijstelt, al zijn pigmenten maalt, zijn doek uitrekt en in de primer zet... en dan niets te zeggen heeft. Craven komt, net als de kunststudent, nooit tot de kern van de zaak.<br />Voor Cravens apologeten die erop zullen wijzen dat deze film voor de televisie is gemaakt, zal ik op Spielbergs 'Duel' wijzen en verder mijn mond houden.