Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zoals in veel moderne Amerikaanse films moet er een bovennatuurlijk element aan de plot worden toegevoegd, maar als je dat achterwege laat, is dit een verhaal met veel charme en een vriendelijk hart in een kreeftenschild.<br />We krijgen een scène voorgeschoteld van een stadje in een economisch gedeprimeerd gebied dat zijn uiterste best doet om iets te vinden om gelukkig mee te zijn. De personage van Beau Bridges zit er echt mee in zijn maag, met een groeiende familie, een saldo op zijn bank en een zwager die is verkocht aan een grote zakenketen waar hij stiekem een hekel aan heeft, maar die hij bereid is om Beau onder zijn neus te wrijven. Joey, hun jongste broertje, wil niets liever dan ontsnappen aan de ketenen van dit doodse gat. De zaak van hun baas gaat dicht (zeer tegen zijn zin) vanwege een gebrek aan nieuwe klanten en hij wordt achtervolgd door herinneringen aan zijn vader terwijl hij de spanning opbouwt voor zijn eigen poging tot zelfvernietiging.<br />Joey, die de vloek op hun leven leek te personifiëren, is op zee verdronken <0xE2><0x80><0x93> men denkt dat hij verdronken is. Het is een bizar ongeluk. Zijn wonderbaarlijke herstel door de Portugese treilermannen wier boot ze net hebben gebouwd en te water hebben gelaten (misschien symbolisch voor een engelenbemanning), is het teken waarop ze hebben gewacht en ze besluiten allemaal nog een laatste keer de gok te wagen. Er heerst een prachtige broeierige sfeer in dit werk, dat onze aandacht even briljant vast wist te houden als 'The Shipping News'. Er zijn ook andere parallellen met het latere werk, die je doen vermoeden dat er sprake is van een remake. Ik vind 'Signs of Life' mooi vanwege het eenvoudigere, minder gekunstelde verhaal en de sterrenoptredens van acteurs die hun vak verstaan, in plaats van omdat het zo'n opvallende film is.