Is deze recensie positief of negatief?

De film begint met drie achtereenvolgende moorden. Geen plot, geen personages, geen motivatie; de tweede moord vindt buiten het scherm plaats, en het afgehakte hoofd van dat slachtoffer wordt gebruikt om het derde slachtoffer heel efficiënt dood te knuppelen! Dat is een hoogtepunt. Maar de familie Lewis is duidelijk slim genoeg om de film met kracht te leiden; al snel dekken ze verknoeide dialoogscènes met de voice-over van een rechercheur en schieten ze eindeloze, gevatte replieken in een lelijk breed shot. Inmiddels maakt de horrorsfeer van deze Betacam-productie snel plaats voor een verzekeringsinfomercial-vibe, en de monumentale (en nogal vertederende) simpelheid van de hoofdpersonen drijft de zaken nog verder in die richting. De shlub doet onderzoek, de man met het hakmes slacht, herhaalt, komt vroeg klaar met een memorabele afgehakte-vinger-in-de-salade-knevel. Alleen, hoe zijn die vingers in godsnaam in de salade gekomen? En was het niet de bedoeling van de Bloedcultus om de aanhangsels die ze hadden afgehakt te verzamelen? Als het gore niet meer zinnig is, weet je dat je in de problemen zit. En zonder het grote, onzinnige einde te bederven, moet je me maar op mijn woord geloven: de fascinerende incompetentie van de eerste scènes maakt plaats voor een diepe kathodebuis-slopende impuls. De eerste reactie is proberen het achter je te laten en verder te gaan met je leven.