Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Wat te zeggen van een film als Rock Star? Eigenlijk heel veel! Dit is het soort film dat er bijna op is gemaakt om door de critici te worden afgekraakt. Het is ook een film waar ik, als major Hard Rock-fan, van genoot <0xE2><0x80><0x93> nee, ik hield er eigenlijk niet van <0xE2><0x80><0x93> terwijl ik me al die tijd heel bewust was van de vele tekortkomingen ervan en dat de film, hoewel hij in sommige opzichten een behoorlijke poging was, de kans miste om tot grootsheid te ontsnappen en een rock-klassieker te worden. Nou ja...<br />Ik hield van deze film <0xE2><0x80><0x93> en zou hem nog vaak zien <0xE2><0x80><0x93> maar dat weet ik.' Rock Star is puur gebaseerd op mijn persoonlijke voorkeuren <0xE2><0x80><0x93> het is een film die iedereen zal aanspreken die elementen van de rock- of hardrockbeleving heeft ervaren en op weg is naar nostalgie. Het was een geweldige tijd voor metalheads. En het is fijn om een film te hebben die dat (wat veel niet-rockfans lang vergeten) op een effectieve manier vastlegt, zoals Rock Star volgens mij heeft gedaan. Dat is een van de sterke punten van de film, de concertopnamen. Je voelt je daar zo op je gemak, en hoe kan een hardrockfan daar niet van houden? Wat de sfeer betreft krijgt Rock Star een tien van 10. Het krijgt ook een tien van 10 voor puur amusement. Als je een film wilt waarin je jezelf gewoon kunt laten gaan en kunt wegzinken in een paar geweldige herinneringen aan goede tijden uit het verleden, dan is dit de film voor jou. Het is ook de reden waarom ik zo van deze film hield.<br />Maar het is geen geweldige film. Dat begrijp ik, en als het mijn eigenlijke taak was om films professioneel te recenseren, zou ik waarschijnlijk een beetje hardhandig moeten zijn. Het probleem met rockster is de karakterontwikkeling.<br />Wat er mis is met de karakterontwikkeling is dit: die is er niet. Helemaal niet. De film heeft bepaalde scènes <0xE2><0x80><0x93> niet veel en ver tussenin, maar ze zijn er <0xE2><0x80><0x93> die op grootsheid slaan: waarschuwingssignalen: 3 voorbeelden <0xE2><0x80><0x93> 1) wanneer Izzy zijn debuut maakt op het toneel (inclusief de val die hij maakt)<br />2) het eerste 'na de voorstelling'-feestje met Emily (Anniston en Izzy).<br />3) een beetje terugspoelen <0xE2><0x80><0x93> in het begin, wanneer de oorspronkelijke leadzanger achteloos wordt ontslagen (ontslagen) <0xE2><0x80><0x93> geeft de hele toon van 'gewoon doen' aan wat er komen gaat. Het wordt heel effectief gespeeld.<br />Maar het probleem is dat er nooit iets komt. Er is weinig tot geen karakterontwikkeling van mensen in deze film, de persona's van mensen worden alleen maar aangeraakt, maar nooit volledig onderzocht. Ik denk niet dat dat zo is.' Het is de schuld van de acteurs/actrices, vooral van Anniston die erg haar best doet, maar ze krijgen gewoon niet veel om mee te werken. Het script was gewoon zwak en miste het vermogen om verder te gaan dan het 'formule'-gevoel en de echte filmdiepte te bereiken. De popster was soms zo zoetgevooisd (inclusief tegen het eind) dat het bijna belachelijk was. En die scènes waar ik het over had, waren geweldig en heel geloofwaardig, helaas was dat met veel andere dingen in de film niet het geval.<br />Een andere recensent had het over het gebrek aan opbouw tegen het eind, en ik ben het met hem eens, maar er was in feite helemaal geen opbouw. WAAROM GAAT Izzy aan het eind weg? Omdat hij zijn vriendin mist en de band hem geen liedjes laat schrijven? Het stelt de grenzen van geloofwaardigheid op de proef. En eerlijk gezegd was het einde gewoon oubollig. Het sloeg nergens op en had geen enkele realiteit.<br />Als je dit ziet, is het bijna alsof je naar een film kijkt waarin de makers zeggen: oké, dit gebeurt hier en dan gebeurt dit en dan dat en dan dit en dan dat en dan dat en dan dat en dan dat. Tegen het eind is het niet langer een film over een jongen die zijn droom waarmaakt, het is gewoon het zoveelste dik geformuleerde liefdesverhaal. En je vraagt je af waarom er zo veel details worden weggelaten...<br />Ik hoop dat ik niet te hard ben voor Rock Star omdat ik er echt van hield <0xE2><0x80><0x93> maar niet om de juiste redenen. Ik had dit graag willen zien als een geweldige film over de hoogte- en dieptepunten van de rock beroemdheid. In plaats daarvan vond ik het geweldig omdat het de sfeer van de jaren tachtig heeft, de kleren, het haar, de lichten, het leven... Hoewel veel anderen het ook geweldig vonden, vermoed ik dat het vooral mensen waren die het leven van een rockfan leidden, zoals ik, of mensen die spelen. Ik had graag gezien dat de film oversloeg en gewoon gerespecteerd werd omdat het een goede, goed vertelde film was in plaats van een cliché. Ik denk dat een van de problemen de lengte was. Ik heb zelf een hekel aan lange films, maar dit was er een die echt langer had moeten zijn, als een film echt goed is gemaakt, is de lengte niet eens voelbaar <0xE2><0x80><0x93> er zit gewoon te veel in het verhaal om zo kort te zijn als het was <0xE2><0x80><0x93> dat is het.' Een van de redenen waarom het verhaal of de mensen die in de film worden afgebeeld, zich niet lijken te ontwikkelen, is dat er geen enkele ontwikkeling lijkt te zijn.<br />Dus <0xE2><0x80><0x93> om een beetje af te ronden <0xE2><0x80><0x93> dit is een film waar je je heel goed in kunt verplaatsen, maar het is geen geweldige film. Je kunt hem zien voor je plezier. Je kunt hem zien voor je amusement. Je kunt hem zien om terug te gaan naar die grote, grote ruimte in de tijd toen metaal niet alleen een deel van het leven was, maar ook van het léven <0xE2><0x80><0x93> en voor de niet-rockfans <0xE2><0x80><0x93> om een glimp op te vangen van een leven dat zoveel voor zovelen van ons betekende en nog steeds betekent.