Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Om het even duidelijk te maken: Matthew Poncelet was geen echt mens, maar een combinatie van twee moordenaars die allebei veroordeeld en ter dood veroordeeld waren voor de moord op twee tieners.<br />Ik lees de gebruikerscommentaren en ze reageren alsof Matthew echt was. Het personage is gebaseerd op een mengeling van twee moordenaars, Elmo Patrick Sonnier en Robert Lee Willie (die afzonderlijke mensen vermoordde), en de moord zelf was gebaseerd op de moord die Willie had gepleegd. Het conflict tussen Willie die iemand anders bij zich had en beide partijen die zweren dat de ander de moord heeft gepleegd, is ook in het verhaal verwerkt. De benadering van het OM is uniek in die zin dat ze niet alleen de veroordeelden bijstaat terwijl ze op hun dood wachten en hen helpt de verantwoordelijkheid voor hun daden op zich te nemen, maar dat ze ook contact opneemt met de familie van de slachtoffers om hen te laten weten dat de veroordeelde het heeft gedaan, wroeging voelt over wat hij heeft gedaan <0xE2><0x80><0x93> in feite beide partijen helpt.<br />'Iedereen die hier post, lijkt een sterk geloof in de doodstraf te hebben. Het is niet aan mij om dat te zeggen.' Of het nu waar is of niet <0xE2><0x80><0x93> in theorie is het een soort karmische straf om de dood met de dood te bestraffen, hoe kostbaar het ook is om iemand de rest van zijn of haar leven de vrijheid te ontzeggen <0xE2><0x80><0x93> maar voor mij is het zinniger om iemand de rest van zijn of haar leven opgesloten te laten zitten in een kleine kamer (met een uur lichaamsbeweging) om hem of haar te herinneren aan het wrede feit dat ze hem of haar hebben gestraft <0xE2><0x80><0x93> technisch gezien leven ze nog, maar ze hebben ontkend dat ze nog leven. Stel dat iemand iemand heeft vermoord om onder de verantwoordelijkheid uit te komen die de moordenaar van hem of haar eiste (zoals Susan Smith haar arme kinderen vermoordde door haar auto in een meer te gooien). Ik vind het passend ironisch dat ze die 'vrijheid' niet hebben gekregen. Ze hadden hun zin gekregen en zouden nu de rest van hun leven in de gevangenis moeten doorbrengen.<br />Prejean's punt komt heel goed door het verhaal heen. Ze heeft mijn respect <0xE2><0x80><0x93> ze slaagt erin het evenwicht te vinden <0xE2><0x80><0x93> ze steunt een moordenaar niet, ze helpt hen om te accepteren wat ze hebben gedaan. Als ze geen wroeging zouden voelen, zouden ze niet om spirituele begeleiding vragen.<br />Als laatste opmerking: als Poncelet zijn verontschuldigingen aanbiedt aan de ouders van Delacroix voor de moord op zijn zoon, mompelen de ouders van het meisje dat ook is vermoord iets over waarom hij zijn verontschuldigingen voor haar dood niet heeft aangeboden. Ik denk dat het punt was dat Poncelet gedurende de hele film ontkent beide kinderen te hebben vermoord. Volgens mij heeft hij beide moorden gepleegd <0xE2><0x80><0x93> er is een vriend die wel is veroordeeld, maar niet ter dood <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat Poncelet de jongen van Delacroix heeft vermoord en dat de andere man het meisje heeft vermoord <0xE2><0x80><0x93> en dat Poncelet de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen voor wat hij heeft gedaan. Als hij verantwoordelijk was geweest voor de dood van het meisje, zou hij zich daar waarschijnlijk ook voor hebben verontschuldigd.