Is deze recensie positief of negatief?

Deze veredelde tv-documentaire, deels Bijbelstudie, deels schatzoeken, allemaal misplaatst, zou goed hebben gepast in de televisiegeschiedenis, maar valt uit de toon als een speelfilm. Op het eerste gezicht is het een goedkope dekmantel, maar je kunt twijfels koesteren over de integriteit van dit serieuze onderwerp, zoals te zien is in het voorfilmpje, waarin de zoektocht naar het graf van Jezus wordt teruggebracht tot een algemene actietekst die meer weg heeft van een documentaire over een archeologische vondst dan van een gedegen onderzoek van een historische begraafplaats. Dat is de achterbakse manier waarop de hele procedure zich voltrekt.<br />De verkenningen van Simcha Jacobovici, eerst een nieuwsgierig kind en later een waardige onderzoeker, komen over als genotzuchtig, terwijl zijn onderzoek overkomt als manipulatief. Ondanks alle fascinerende onthullingen die deze filmmaker zijn kijkers probeert te doen door middel van zogenaamd bewijsmateriaal, bewijst een stortvloed van steeds herhaalde uitspraken die steeds weer dezelfde onderzoeksresultaten en bevindingen herhalen dat _Het verloren graf van Jezus_ heel weinig informatie heeft om de opgeblazen, zij het betoverende beweringen te staven. Waar het op neerkomt is een zeer frustrerende poging om het publiek om de oren te slaan met hetzelfde kleine feitelijke bewijs ter ondersteuning van de authenticiteit van deze graftombe, wat er ironisch genoeg van afbreuk aan doet. Hoewel dit onderzoek onvermoeibaar veel van deze minidoodskisten die bij elkaar zijn gevonden met elkaar in verband brengt om de Jezus van Nazareth-theorie te ondersteunen, verloochent dit onderzoek een goed doordachte aanpak om deze geromantiseerde archeoloog onafgebroken te achtervolgen in zijn obsessie met één enkel detail. Er zijn misschien enkele indrukwekkende feiten die enig licht kunnen werpen op veel traditionele dogmatische christelijke overtuigingen, maar in wezen kwam dit project door het louche karakter ervan over als een uitbuitingsproject, gefinancierd in een tijd waarin _De Da Vinci Code_ een rage was.<br />Uiteindelijk had de goedkope omslagart gelijk. Ondanks mijn waardering voor de vorm van een documentaire, neemt _De Verloren Tombe van Jezus_ een altijd interessant onderwerp als uitgangspunt voor een te lange en ongedifferentieerde geriatrische avontuurlijke zoektocht, die elke relevantie en heiligheid vervangt door de ongeïnspireerde motieven achter dit team. Tegen de tijd dat deze grafschenners klaar zijn met hun onderzoek en met tegenzin hun onderzoek moeten staken vanwege de maatschappelijke eisen, hebben de kijkers het gevoel overgehouden dat de regisseur erop had aangedrongen dit mysterie te ontrafelen, of het nu van meet af aan zo was of niet. Er zijn een paar echt krachtige momenten waarop de zalen van de geschiedenis op bescheiden wijze door deze documentaire marcheren, maar al het decoderen, onderzoeken en theoretiseren ter wereld heeft dit misleide ijdeltuiterijtje in een ongemakkelijke leegte van apathische reactie achtergelaten.