Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vond het een paar jaar geleden echt leuk om deze film voor het eerst te zien en telkens als hij ergens opnieuw wordt uitgezonden (wat gelukkig van tijd tot tijd gebeurt bij Europese kabeltelevisie) ervaar ik hetzelfde, ik ben ontroerd, vermaak me en uiteindelijk zou ik willen dat er meer van dit soort films waren.<br />Het draait allemaal om Leo (Kevin McKidd) en zijn vriendengroepje in het centrum van Londen, Leo als homo die een vriend volgt naar een hilarische New Age Men's Group en valt voor de hetero Brendon, gespeeld door de charmante James Purefoy, die uiteindelijk toch niet zo hetero blijkt te zijn. Als bijrollen zijn er de al even geweldige Tom Hollander en Hugo Weaving, wier bijrol alleen al de moeite waard is om naar te kijken, en Simon Callow als de leider van de mannengroep, die een schitterende voorstelling weggeeft. Maar het is echt moeilijk om hier mensen uit te pikken, want alle personages, ook die van de vrouwen, zoals Jennifer Ehle, Julie Graham en Harriet Walter, zijn voortreffelijk geacteerd. Misschien ziet zelfs Kevin McKidd er een beetje bleekjes uit in vergelijking met zijn medeacteurs, maar dat maakt zijn ietwat ingetogen personage des te beter.<br />Het idee achter deze film is eenvoudig: er is nooit alleen maar zwart-wit, classificaties zijn moeilijk en kunnen misschien niet altijd de tand des tijds doorstaan. <br />Leo identificeert zich als homo, maar uiteindelijk valt hij ook voor een vrouw die zijn jeugdliefde blijkt te zijn en al heel lang Brendons vriendin is. Brendon begint op het rechte pad, maar leert gaandeweg dat homo misschien wel meer dan een optie voor hem is, en dat het misschien toch niet zo erg is om biseksueel te zijn. Het is gewoon hilarisch) zijn grappig en pakkend en de emoties zijn geloofwaardig, zo verwarrend als ze bij tijd en wijle lijken als je deze samenvatting leest.<br />Wat ik zo leuk vind aan deze film is het oprecht positieve idee. Of je nu homo, hetero, biseksueel of gewoon niet zeker bent, deze film geeft je het gevoel dat het gewoon oké is om NIET zeker te zijn en dat 'niet zeker zijn' misschien ook wel de moeite waard is om uit te leven! Seksualiteit wordt in deze film op allerlei manieren weergegeven en geen van de hoofdpersonen lijkt er echt een probleem mee te hebben, afgezien van alle homo/hetero kampgevechten waarmee je in andere films met een homothema soms wordt geconfronteerd. Ik kan alleen maar volmondig instemmen met de onderliggende tekst van de film, dat wat je op een dag zeker weet, wanneer je denkt dat je je identificeert met homo, hetero, wat dan ook, er op een andere dag heel anders kan uitzien. Ik heb nog nooit (hoe moet ik het noemen?) biseksualiteit gezien, of misschien alleen maar de afwezigheid van de segregerende behoefte aan seksuele classificatie die zo hartverwarmend en waarachtig tot uiting komt.<br />Deze film waagt zich waar weinig films, homo- of heterofilms, dat durven, door niet te spelen met labels en stereotiepe veronderstellingen over seks en daarop te vertrouwen. Het gaat nog verder en gaat ervan uit dat er een leven is voor seks na de bekende classificaties en ik denk dat de tijd daar meer dan rijp voor is en voor andere films die postmoderne thema's onderzoeken zoals deze!<br />En voor alle anderen die zich daar niet druk om maken, het is gewoon een grappige komedie die de moeite waard is op een regenachtige zaterdagavond met popcorn aan je handen. Probeer het eens!<br />Ik vond het geweldig!