Wat is het sentiment van de recensie?

Er was veel aan Kleine Vera dat me vreemd was. Al met al genoot ik van de film, maar een groot deel van de manier waarop de personages zich gedroegen was niet wat ik gewend was. De omgeving waarin Vera's familie leefde was bijvoorbeeld erg gespannen. Bijna elke keer dat het gezin bij elkaar was, dronken ze, maakten ze ruzie of schreeuwden ze en vaak was het een combinatie van die drie. Nadat ik de film had gezien, voelde ik me gespannen door alle confrontaties die er tijdens de film plaatsvonden. Maar ik was erg geïnteresseerd in het verhaal als dit Russische middenklassegezin. De hele film lang worden we herinnerd aan de geïndustrialiseerde staat Rusland door de herhaalde beelden van een langsrijdende trein. Het gaf de kijker het gevoel van een mechanisch geleefd leven. De personages leken gefocust op een leven van werken en drinken na het werk. Er was geen enkel gevoel van geluk in de film. De enige keer dat een personage niet schreeuwde, was toen Vera voor het eerst verliefd werd op haar verloofde Sergei. Dat was heel kort, want de kijker ontdekt later (nadat Sergei Vera's vader op de wc opsluit en Vera hem eruit laat, waarna de vader Sergei neersteekt) dat hij hem mishandelt. Een andere keer krijgt Vera te horen dat ze alleen maar geboren is omdat het gezin dan een groter appartement kon krijgen. Het is heel interessant om te zien hoe Vera en het gezin met elkaar konden omgaan. De film was beslist de moeite waard omdat hij liet zien hoe het leven in Rusland kon zijn.