Wat is het sentiment van de recensie?

Enige tijd geleden heb ik een video van Paul Thomas Anderson gezien waarin hij zijn grote belangstelling voor pornofilms uitdrukt en hoe deze industrie betere films had kunnen produceren en als gevolg daarvan een compleet genre en niet alleen seks op videoband. Paul Thomas Anderson legde zijn eigen geloof in de porno-industrie in het personage dat op een geweldige manier door Burt Reynolds wordt gespeeld. Hij heet Jack Horner, een regisseur wiens grootste droom het is een 'echte' film te maken die de kijker in spanning kan houden vanwege het geweldige dramatische verhaal en tegelijkertijd opwindend door de schoonheidskoningin en de 'grote lullen en tieten'. Zodra hij Eddie Adams (Mark Walhberg) ontmoet, gelooft hij dat hij de nieuwe ster voor zijn films heeft gevonden. En zo begint het verhaal van de jonge Eddie in de porno-industrie.<br />De film begint met een scène in een nachtclub, waar we alle mensen kunnen zien die deel zullen uitmaken van Eddies leven, en later zien we hen buiten de porno-industrie, waar ze hun dagelijkse routine hebben. Maar al snel zien we hen binnen de porno-industrie, en na slechts één feestje begint het verhaal van de nieuwe Eddie, het verhaal van Dirk Diggler. Ze zullen allemaal de smaak van het echte succes te pakken krijgen met Dirk als de grote ster, die een heleboel prijzen wint en Jack helpt om zijn grootste droom waar te maken met een serie films over Brock Landers, het nieuwe personage van Dirk. Dit soort exploitatiefilms zijn een verbazingwekkend succes en voor Jack zijn het de eerste 'echte' films. Maar dit is het begin van het einde en het begin van de 'horror 80's' waarin Dirk en zijn vrienden zullen genieten van nexus, drugs en rock-'n-roll. Maar we weten allemaal dat de excessen iedereen kapot kunnen maken en dat de erectiestoornis elke pornoster kapot kan maken en hier concentreert de film zich op hun leven na het totale succes en hoe iedereen het heel moeilijk heeft met veel problemen als gevolg van de slechte reputatie van de porno-industrie en van een periode met veel excessen. In Dirks decadentie, nadat hij zijn best heeft gedaan en heeft gefaald in de muziekindustrie, is er een briljante scène die op een volmaakte manier kan worden voortgezet over hoe het Dirk en zijn vrienden vergaat. Die scène is die van zijn eerste drugsdeal, met de verschijning van Alfred Molina, die in een totale chaos eindigt. Is grappig voor ons en een verschrikkelijke ervaring voor Dirk en vriendjes maar er is altijd een oplossing als je teruggaat naar wat je kent en als Dirk terug is, is Brock terug.<br />Nou, ik heb de meeste personages niet in mijn soort samenvatting genoemd maar ik moet zeggen dat ze allemaal verbazend goed ontwikkeld zijn. De cast is gewoon fantastisch met de beste rol die ik van Mark Walhberg heb gezien. Julianne Moore heeft een krachtige rol in een echt ontroerend personage; Reilly, Macy, Hoffman, Heather Graham, Guzman etc. zijn gedenkwaardig, allemaal personages met grappige en droeve momenten. Ten slotte hou ik echt van de fantastische filmstijl van Anderson hier, met een uniek zicht op de porno-industrie aan het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig. Ik zei altijd dat 'Magnolia' mijn favoriet van Anderson was, maar nu, na alles gezien te hebben behalve 'Sidney', kan ik niet zeggen dat ik een favoriet heb, want ik hou van ze allemaal!<br />PS: ergens heb ik gelezen dat deze film de 'Scorsese-film' van Anderson is, dus ik weet zeker dat als je van 'Goodfellas' en 'Casino' houdt, je ook van deze houdt. Ik ben gek op 'Boogie Nights'!