Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'Lights of New York' begon oorspronkelijk als een experimentele korte film van twee spoelen van Vitaphone, die uiteindelijk uitgroeide tot de eerste alle-praatfilms-film. Helene Costelle was naar verluidt een van de mooiste actrices van Hollywood en de zus van (naar mijn mening de echte schoonheid) Dolores Costello, die alle kansen leek te krijgen. Die arme Helene staat vooral bekend om haar rol in deze tamelijk saaie film die een revolutie in Hollywood teweegbracht!<br />Twee illegale drankstokers in 'Main Street' overtuigen een paar kappers uit een klein stadje om hun geluk te beproeven op Broadway. De kappers Eddie (Cullen Landis) en Gene (Eugene Palette) beseffen niet dat hun kapperszaak binnenkort een dekmantel is voor illegale dranksmokkel. Ze beseffen het al snel en hebben spijt van de dag dat ze hun kleine stad verlieten. Het enige wat hen op de been houdt is de lening die Eddies moeder hun heeft gegeven en die ze wanhopig graag terug willen betalen. Eddie maakt weer kennis met Kitty Lewis (Helene Costello) <0xE2><0x80><0x93> een meisje uit zijn geboortestad dat het op Broadway goed heeft gedaan. Kitty maakt zich zorgen over 'Hawk' Miller (Wheeler Oakman) die altijd om haar heen hangt, maar Eddie denkt onschuldig dat ze overdrijft omdat 'Hawk' al een vriendin heeft, Molly (Gladys Brockwell), maar om haar gerust te stellen geeft hij haar een pistooltje om ongewenste bewonderaars af te schrikken. 'Hawk', die een politieagent heeft vermoord en de 'Feds' op afstand houdt, besluit Eddie erin te luizen. Intussen heeft Molly er schoon genoeg van dat ze door 'Hawks' wordt behandeld en na een confrontatie waarin hij haar vertelt dat hij op een kip aast en niet op een oude kip is het toneel klaar voor <0xE2><0x80><0x93> Moord!<br />Het is een feit dat het niet helemaal afschuwelijk is, afgezien van gangsters en revuemeisjes die allemaal hun beste voordrachtstem gebruiken en dat gebeurde in 1930 nog steeds in films. Gladys Brockwell (zij het een beetje melodramatisch) en Eugene Palette (heel natuurlijk) waren oké en de meest ervaren acteurs van de cast. Er was geen John of Ethel Barrymore te zien <0xE2><0x80><0x93> Cullen Landis en Helene Costello keerden al gauw terug naar de vergetelheid waaruit ze waren gekomen. Ik zag ook niet veel van de'verborgen microfoon' Mensen die het in de bioscoop zagen, begonnen waarschijnlijk te denken dat alle politiemensen op die vlakke, monotone toon praatten, een trend die in veel vroege films als 'Little Caesar' (1930) werd voortgezet. Hoe dan ook, ze waren waarschijnlijk geïntrigeerd door de nieuwigheid van een geheel en al gesproken film <0xE2><0x80><0x93> met wat zang en dans <0xE2><0x80><0x93> in 1928.<br />Aanbevolen.