Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Milla valt op in deze film vanwege haar gevoel voor stijl en de manier waarop de kleren om haar heen hangen. Ik heb een hekel gekregen aan dat verfomfaaide driejarige gezichtje dat ze trekt als ze net doet alsof ze huilt. Alle punten die ze als serieuze actrice probeert te scoren, gaan er dan ook snel af. Natuurlijk, in een film met een BALDWIN en Denise straalt ze nog steeds als een volwassen acteur. David leek Woody Allen te spelen in Howdy Doody. Geen enkel woord of gebaar in de hele film leek oprecht of zelfs maar oprecht geacteerd. 'How Harry Met Sally' en 'Two Weddings and Funeral', zelfs 'Sleepless In Seattle' had scripts, locaties en ACTORS. Het script leek een reeks slechte en grove grappen, gescheiden door een heleboel praten. De locaties leken op een paar straten afstand van elkaar te liggen. Er zijn maar twee acteurs in dit smoesje van een indiefilm, Milla en de dame die het meisje speelde dat gek was op de sterren. Ik heb het meeste de eerste keer met het geluid uit gezien, alleen maar naar Milla gekeken. Dat subscript was al oud toen ik het voor het eerst zag en het is een stomme rip van een nummer in 'How to Succeed in Business Without Really Trying'.