Is deze recensie positief of negatief?

Een saai mengsel van kinderachtige pogingen tot humor met een melodrama over een romantische relatie levert deze zwak gemaakte film geen greintje realiteit op. Als de film begint, komt Reno (A.J. Buckley) zijn appartement binnen en ontdekt daar zijn vriendin in flagrante delicto met zijn kamergenoot, die Reno vol leedvermaak vertelt: 'Nou ja, het is in elk geval met iemand die je kent,' wat Reno's besluit om nooit meer een kamergenoot te nemen tot gevolg heeft, een besluit dat hij aan de kijkers meedeelt door middel van een niet meer gebruikte voice-over. De verhaallijn gaat vervolgens tien maanden verder en we ontdekken dat Reno inderdaad zijn woord heeft gehouden wat betreft het mijden van kamergenoten, hoewel dit lijkt te vragen om de vraag naar aanleiding van het feit dat hij een inwonende minnares heeft, Holly (Holly Fields), met wie hij huwelijksplannen heeft. De plot verschuift even naar een louche Hollywoodse stripclub, waar Reno's oom Charley, die verliefd is op een 'danseres' die hij bijzonder aantrekkelijk vindt, dood neervalt op de bar van de club nadat hij de onopgesmukte charmes heeft gezien die het voorwerp van zijn affectie tentoonspreidt. Het is duidelijk dat Charley zich bewust was van de zwakke plek in zijn hart, want hij heeft een videoband gemaakt waarop zijn commentaar zijn grote (en met een hypotheek uitgeruste) woning in Hollywood aan Reno nalaat, en we zien hoe die laatste, tegen zijn belofte in, sollicitanten voor twee huisgenoten als huurders gaat interviewen, waarbij hij en Holly het selectieproces op een georganiseerde manier met elkaar delen. Na een zinloze reeks van bizarre huurders, die Reno en Holly allemaal verrassend ongeschikt vinden om samen met hen in hun huis te wonen, kiezen ze, zonder dat ze elkaar kennen, elk een huurder van de andere sekse, waarbij de geliefden duidelijk koel reageren op de keuze van hun partner. De nieuwkomers (Chad en Nicole) lijken weinig waarneembaars in hun bestaan te hebben, behalve dan een uiterst welluidende ontucht met een breed scala aan partners, en het duurt niet lang of jaloezie bezoedelt de harmonische relatie van Reno en Holly. Reno is erop gebrand een soort sporttas te patenteren en te verkopen, en aangezien hij Holly een verlovingsring heeft gegeven, is het potentiële succes van dit ondernemende avontuur van grote financiële betekenis als hij zijn huwelijksplannen wil verwezenlijken. Helaas zal het roofzuchtige team van Chad en Nicole, wier handelingen ogenschijnlijk met lust zijn doordrenkt, Reno's toekomstige huwelijksplannen waarschijnlijk dwarsbomen. De regie is slap, ver uit de buurt van de basisbehoeften van de spelers, hoewel een grillig geconstrueerd script weinig materiaal biedt waarmee acteurs kunnen werken, en het acteerwerk is beschamend vlak. Het gevolg is dat de optredens weinig bijzonders zijn, en dat de montage niet erg vlekkeloos is, terwijl de manier van filmen even abrupt en vaak verandert als het achterlicht van een vuurvliegje. Als er met een laag budget en op locatie wordt gefilmd, is er maar een klein beetje vakmanschap nodig voor het ontwerpproces, maar de smakeloze D.J.-achtergrondmuziek, die over het algemeen blèrt en bijna altijd opdringerig is, had een grotere waarde kunnen hebben. De film heeft veel discussie opgeroepen.' De laatste scènes, die kennelijk niet worden verwacht door een kijker die zich baseert op wat er eerder is gebeurd, vormen in werkelijkheid waarschijnlijk de enige bedachtzame gedeelten van een slecht in elkaar geflanst scenario, en zijn redelijk genoeg om het werk bijna kijkbaar te maken, ondanks de sjofele kwaliteit van de productie als geheel.