Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb genoten van de eerste Toxic Avenger, maar het vervolg werkte gewoon niet. Er zijn een paar rare grappen in de openingsscène, over leden van het tehuis voor blinden, maar daarna verveelde ik me gewoon. Het vervolg zit ook vol met rare, laag-bij-de-grondse humor. Maar deze keer is het niet grappig! Veel van de grappen draaien om korstige Japanse stereotypen. Bijna alle Japanse personages lijken vis te hakken. Doet iedereen in Japan dat? De Troma-films staan erom bekend dat ze nogal oneerbiedig zijn, maar als je humor gebruikt die met rassenstereotypen te maken heeft, maak het dan in elk geval grappig. Ik kan niet lachen als ik dezelfde shit krijg voorgeschoteld die ik al duizend keer eerder heb gezien! Eén ding moet ik hem nageven: de gratis naaktheid. Er is nog meer gratis naaktheid dan in de eerste film. Maar alles bij elkaar was ik erg teleurgesteld, en de film eindigt met een langdradige achtervolgingsscène die me deed hijgen en puffen, terwijl ik hoopte dat de film zou vervagen tot zwart. Er is in elk geval één hilarische zin uit de film die me aan het lachen maakte. Nadat de schurk een zin uit Shakespeare heeft gezegd tegen een van de plaatselijke burgers, reageert de burger (een oudere vrouw) door te zeggen: 'Dank u wel <0xE2><0x80><0x93> dat is van David Mamet.'<br />Mijn score: 3 (van de 10)