Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Voor degenen onder jullie die op zoek zijn naar de krankzinnige stunts die een stille komedie van Harold Lloyd zo typeerden, is dit niet de film voor jullie. Wat The Cat's Paw ons geeft is een interessante en atypische figuur voor Lloyd, die probeerde zich in geluid te manifesteren.<br />Voor mij is de film die het dichtst in de buurt komt van Lloyds personage die van Peter Sellers in _Being There_. Ondanks al het onderwijs dat Lloyd heeft gekregen in de omgang met de wereld, had hij net zo goed in afzondering kunnen opgroeien als Sellers.<br />Maar hij is opgegroeid als kind van een zendeling in China en ik geloof niet dat hij daar is opgegroeid. Ik weet niet hoeveel christendom hij en zijn familie de Chinezen hebben kunnen bijbrengen, maar de jonge Harold heeft de wijsheid van de Chinese filosoof Lin Po geleerd, die hij voortdurend citeert als een aforisme uit de gelukskoekjestijd. Lin Po blijkt een wijze man te zijn.<br />Hoe dan ook, Lloyds vader, Samuel S. Hinds, heeft besloten dat zijn zoon wat onderwijs nodig heeft in de moderne wereld van het Amerika van de twintigste eeuw en hij stuurt hem terug om de gast te zijn van de pastoor van de kerk die de missie ondersteunt. De pastoor daar is de eeuwige kandidaat voor de 'hervormingsbeweging' van de stad Stockport. Maar Lloyd is er nog niet of de pastoor sterft. Nu is de hervormingsbeweging een schijnvertoning en de dominee een slachtoffer van de politieke bazen die bij elke verkiezing een stroman als tegenstander nodig hebben. Ze komen tot de conclusie dat Lloyd misschien wel een beter slachtoffer is dan de vent die net gestorven is.<br />Natuurlijk blijkt dat in dit soort films niet zo'n gemakkelijke opgave te zijn. In feite citeert Lloyd voortdurend uit Lin Po, en de manier waarop Charlie Chan de wijsheid uitdeelde, bewijst dat hij een heel goede tegenstander is voor de schurken die Stockport regeren. Bovendien wekt Lloyd de bewondering van Una Merkel, een even cynische dame als Jean Arthur in _Mr. Deeds and Mr. Smith_.<br />De Cat' s-Paw is nog steeds een aardige politieke satire, hoewel het Harold Lloyd niet zo'n grote naam in de komedie maakte als hij in stomme films was geweest. Een aardige cast van spelers werd gekozen door regisseur Sam Taylor, onder wie George Barbier, die een politieke baas speelt die Lloyd ontmaskert en in feite blijkt te beschikken over een vleugje eerlijkheid.