Wat is het sentiment van de recensie?

Ja, ik weet dat zijn personage een dronkaard zou zijn, en misschien gedroeg hij zich alleen maar als een idioot. Maar iets zegt deze criticus dat meneer Pleasence echt veel dronk en onder invloed was tijdens zijn scènes in de film. In feite is alles wat hij zegt onduidelijk en vaak onverstaanbaar. Of misschien kwam het gewoon door de slechte productiewaarden... dat is moeilijk te zeggen.<br />Hoe dan ook, _The Race for the Yankee Zephyr_ is een film die gewoon niet werkt. Dat is ook jammer, want de film heeft een geweldige openingsscène en een over het algemeen interessante plot. Uiteindelijk zijn de productiewaarden gewoon te laag en de actie te karig voor dit Nieuw-Zeelandse avontuur. Het verhaal gaat over een Amerikaans oorlogsvliegtuig dat vol zit met goud, geld en medailles en dat tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nieuw-Zeeland in een meer stort. Het vliegtuig blijft een jaar of veertig verloren, totdat het op de een of andere manier aanspoelt en een dronkenlap (Pleasence) er letterlijk op stuit. Eerst verzamelt hij alle paarse hartenmedailles en probeert ze in de stad te verkopen, waarbij hij er zelfs 175 dollar per stuk voor krijgt! Hij weet niet dat zodra hij ze verkoopt, de plaatselijke juwelier aan de telefoon hangt en informatie probeert te krijgen over het vliegtuig. Voor je met je ogen kunt knipperen, komen een rijke smeerlap (Peppard) en zijn trawanten in de stad aan en ze proberen de oude man snel te dwingen de locatie van het vliegtuig op te geven, omdat ze weten dat er veel meer aan vastzit dan alleen maar medailles. De zakenpartner van de oude dronkaard (Wahl) en zijn dochter (Warren) rennen vervolgens naar buiten om te proberen het fortuin op te eisen voordat de slechteriken het in handen krijgen. De actie die daarop volgt is niet zo leuk als je zou hopen.<br />Het acteerwerk is nogal beroerd, op Pleasence na. George Peppard probeert een soort (denk ik) Australisch accent op te zetten, maar het is nauwelijks overtuigend. Het is niet slecht, maar Ken Wahl is echt slecht. Hij doet in feite zijn beste imitatie van Michael Pare op zijn slechtste dag. En dat wil wat zeggen. Hopelijk heeft hij genoeg geld voor deze film verdiend om zijn voortanden te laten rechtzetten, die er een beetje scheef uitzagen. Ik kan me niet herinneren of hij ze recht had laten zetten toen hij in Wiseguy zat. De rest van de cast is tamelijk ongetalenteerd. Waarschijnlijk voornamelijk mensen uit de buurt die nooit veel anders hebben gedaan. Ik denk dat de grootste problemen voor mij het gebrek aan actie in het grootste deel van de film waren, en het gebrek aan gevaar. De schurken zijn gewoon te aardig en te maf om serieus te worden genomen. En eerlijk gezegd zijn er geen helikopters in de film die eruitzien zoals die op de dvd-hoes. En op geen van de boten in de film zijn tanden geschilderd.<br />Maar de film heeft wel zijn sterke punten. Het begin, dat begint als een filmjournaal en dan deel gaat uitmaken van het verhaal, was een leuke vondst. De score van Brian May klinkt een beetje te veel als die van Mad Max 2, maar hij heeft er een leuk marsje in verwerkt dat ze in sommige scènes voor Pleasence spelen. Klinkt net als die van de Great Escape! Er zijn een paar mooie stunts met helikopters en een grote achtervolging met boten die blijkbaar drie stuntmannen het leven heeft gekost tijdens het filmen. Het decor is, ondanks het korrelige beeld, nog steeds heel mooi. Maar wat je je vooral zult herinneren zijn de dronken capriolen van Donald Pleasence. Hij was bijna genoeg om deze film te redden. Bijna. 4 van de 10 sterren.<br />De Hond.