Is deze recensie positief of negatief?

Voor een land dat enkele van's werelds beste dramaturgs heeft voortgebracht en zo'n rijk muzikaal erfgoed heeft, is het voor mij altijd een bron van verbazing geweest waarom zoveel van de Ierse thuisbioscoop zo afschuwelijk is. Misschien omdat juist degenen die talent hebben op het gebied van de Ierse cinema hun geboorteland al snel hebben verruild voor een carrière in Groot-Brittannië of Amerika (Colin Farrell is daar een recent voorbeeld van), en omdat de echt succesvolle Ierse regisseurs die in Ierland zijn blijven werken en Ierse onderwerpen hebben gekozen, hun films hebben gemaakt met internationaal geld en met het oog op de internationale markt. Ik denk in het bijzonder aan Jim Sheridan en Neil Jordan, die afwisselend films met een Ierse setting en projecten in het buitenland draaien.<br />'Middletown' is echter wel degelijk een Ierse film, ook al zijn twee van de voornaamste acteurs Engelsen. Het is in elk geval een goede film in zijn soort en zou de trend hebben kunnen keren dat Ierse films eigenlijk niet zo goed zijn. (Paddy Breathnachs 'I Went Down', geschreven door de briljante jonge toneelschrijver Conor McPherson, is een cruciale uitzondering.) Helaas is dit fundamentalistische verhaal dat zich afspeelt in een fictief Iers stadje, waarschijnlijk in Noord-Ierland, te oordelen naar de accenten (Mid-Ulster Bible-Belt, als je het mij vraagt), en waarschijnlijk in het recente verleden (de jaren vijftig? de jaren zestig?), zo overdreven dat het eigenlijk belachelijk is. <br /><0x3E> Niets in de film klinkt echt en je kunt er niets aan doen dat je het gevoel hebt dat de schrijver, Daragh Carville, sterk is beïnvloed door Flannery O'Connor en dat de hele zaak misschien zinniger zou zijn geweest als het zich in de Amerikaanse bijbelgordel had afgespeeld en niet in Ierland, waar zelfs de meest extreme protestantse fundamentalist nooit zo gek is geweest als hij. Het is allemaal bedoeld om op een grootse guignolachtige manier grimmig te zijn en dat is het zeker, hoewel ik meer geneigd was tot gegiechel dan tot gegrinnik bij de capriolen van dominee Matthew Macfayden. Hij heeft het Ulster-accent helemaal te pakken en er is niets mis met zijn acteerwerk of eigenlijk met dat van Daniel Mays als zijn broer, Gerard McSorley als zijn vader of Eva Birthistle als Mays' vrouw, maar het script is zo ontstellend onsamenhangend dat goed acteerwerk de film niet kan redden. Dus in plaats van een stap omhoog op de ladder van de Ierse cinema is 'Middletown', vrees ik, de zoveelste nagel aan zijn doodskist.