Wat is het sentiment van de recensie?

Wat een geweldige miniserie. De originele TRAFFIK haalde me volledig weg bij al het andere wat er te zien was. Veel boeiender dan de Amerikaanse remake, heeft de originele TRAFFIK een fantastische cast van minder bekende acteurs voor een Noord-Amerikaans publiek. Juliette Binoche is de voornamelijk herkenbare actrice die de rol speelt van de tienerdochter van een overheidsfunctionaris die aan drugs verslaafd is. Maar het is niet de ster van de film (hoewel ik de Amerikaanse versie leuk vond, had ik het gevoel dat die werd overschaduwd door de beroemde Amerikanen op de foto).<br />Helaas zag ik de Amerikaanse versie voordat ik de originele BBC-miniseries vond. Natuurlijk waren er geen fotofilters, weelderige locaties en de grote naam van de regisseur. Maar het stof en het vuil van Europa (en van de drugswereld) complimenteren het dreigende gevoel van gevaar dat in deze film aanwezig is. De problemen, zoals verslaafden van de drugs af krijgen door ze meer te geven, slechte antidrugscampagnes en het verzet van buitenlandse regeringen om te helpen bij het vernietigen van hun drugsproducenten van binnenuit, maken TRAFFIK stoutmoedig, diepzinnig en afschuwelijk tegelijk!<br />De werkelijk ongelooflijke delen van de film komen allemaal uit Pakistan. Mijn god, ik heb nooit geweten hoe erg het probleem in Europa werkelijk was... en overal! Om echt iets te weten te komen over de problemen van drugs, behalve hoe ze het menselijk lichaam beïnvloeden, moet je zowel deze als de Amerikaanse versie zien. Elk land laat één heel duidelijk en onmiskenbaar feit zien. Die landen, die in de ogen van de wereld leiders zijn, hebben een cultuur die voor velen tot de dood en het lijden heeft geleid.<br />Drugs zijn erger dan oorlog. Ze werken in de schaduw, de duistere geheimen van elke'succesvolle' samenleving.