Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het tweede historische drama van Warner Brothers, _The Civil War and Battle of the Little Big Horn_, met in de hoofdrol generaal George Armstrong Custer, _They died with their boots on_ (Warner Brothers, 1941), was de meest nauwkeurige van de twee, vooral in vergelijking met _SANTA FE TRAIL_ (Warner Brothers, 1940), dat de lat niet erg hoog legde.<br />Hoewel Errol Flynn op beide foto's een voertuig speelde, kwam er een verandering in de rol van generaal Custer. Terwijl 'Dutch' de rol van 'Dutch' speelde, speelde Ronald Reagan de flamboyante, egocentrische cavalerist op de eerste foto, met meneer Flynn als de generaal van de Confederate Hero, J.E.B. (of Jeb) Stuart. Errol nam de rol van Custer op zich voor _They died with their boots on_. De 'Warner's Repertory Company' heeft de film een zekere authenticiteit gegeven, en nu gebeurt alles werkelijk voor onze eigen ogen. Grote rollen worden gespeeld door een aantal bekendere acteurs en actrices, zoals: Elizabeth Bacon/mevrouw Custer (medespeelster Olivia de Havilland), Ned Sharpe (Arthur Kennedy), Samuel Bacon (Gene Lockhart), Chief Crazy Horse (Anthony Quinn), 'Californy' (Charlie Grapwin), majoor Taipe (Stanley Ridges), generaal Phillip Sheridan (John Litel), Callie (de Maagd van Bacon, Hattie McDaniel). De rest van de cast bestaat voor een groot deel uit niet-gecrediteerde maar bekwame spelers als: Joe Sawyer, Eleanor Parker, Minor Watson, Tod Andrews, Irving Bacon, Roy Barcroft, Lane Chandler, Spencer Charters, Frank Ferguson, Francis Ford, William Forrest, George Eldridge, Russell Hicks, William Hopper, Hoppity Hooper, Eddie Keane, Fred Kelsey, Sam McDaniel, Patrick McVey, Frank Orth, Eddie Parker, Addison Richards, Ray Teal, Jim Thorpe (alleen maar Amerikaan), Minerva Urecal, Dick Wessel, Gig Young en vele, vele anderen. <br />De film gaat heel snel, vooral in het begin; dan wordt hij wat langzamer, uit noodzaak, naarmate het verhaal verdergaat naar de jaren van de Burgeroorlog, de aanstelling van Custer als kolonel bij het 7e Cavalerie en het uiteindelijke lot van de Little Big Horn in Montana. Onder leiding van regisseur Griffith Veteran en Raoul Walsh roept de film een zeer gevarieerd scala aan emoties op, van de zeer serieuze, opwindende gevechtsscènes tot de overtuigende historische scènes, die eruitzien als foto's uit de Burgeroorlog van Matthew Brady. In zijn films illustreert en verbetert hij het einde van menig scène met een beetje humor; maar hij gaat niet te ver en riskeert zo de kans om de film in een komedie (in feite een farce) te veranderen.<br />Zoals gezegd is dit veel feitelijker dan zijn voorganger, het Santa Fe-verhaal (de laatste keer dat we het noemen, eerlijke Schultz, erewoord!). Maar dat wil niet zeggen dat het niet een paar kleine stukjes 'artistiek en literair recht' zou hebben, zoals zo ongeveer elke biopic. Het zou onmogelijk zijn om een soortgelijk soort film te maken als inderdaad elk feit en elk incident in het scenario zou moeten worden opgenomen. De meest foute toevoeging en de meest voor de hand liggende verwijzing naar de literaire bevoegdheid is misschien wel dat Custer per ongeluk tot de rang van brigade-generaal werd bevorderd. Het is gewoon niet zo gegaan, maar door die 'grap' kwam de film toch op gang en onderstreepte het lichte, zorgeloze gevoel dat in het eerste deel van de film aanwezig was.<br />Directeur Walsh en de heer Flynn hielpen ons bij het schrijven van wat een karakterisering van deze legendarische held uit de Burgeroorlog leek te zijn, die heel dicht bij de echte levensgenieter kwam. En dat deden ze boven op een incident, namelijk het bloedbad van de Lakota Sioux, de Cheyennes en de Fukowi van Custer en zijn 7de Cavalerie bij de Little Big Horn. Ten tijde van het voorval, 25 juni 1876, was 'Custers Laatste Wapen' een even groot incident en een even grote schok voor de Amerikaanse Nationale Psyche als de Japanse aanval op Pearl Harbor (7 december 1941) of de wreedheden die de islamitische fascisten op 11 september 2002 in New Yorks Twin Trade Towers en het hoofdkwartier van de Amerikaanse strijdkrachten in Arlington, Virginia, hadden aangericht. <br /><br />Net als in zoveel films uit die periode van _Wereldoorlog II_ (en de jaren vlak daarvoor), waren er zoveel incidenten in te zien die, als ze niet met opzet waren gemaakt, blijk gaven van deugden die nodig zouden zijn in de tijd van een nieuw Wereldconflict, zoals we ons bevonden in de tijd van _Zij stierven met hun laarzen aan_, toen de oorspronkelijke theatrale vrijlatingsperiode van het stuk ten einde liep.<br />_POODLE SCHNITZ!_!