Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Oké, deze film is NIET VEEL BEKEND, en hij werd ook niet erg goed gecensureerd. Ik ontdekte dat deze tamelijk brute gangster per ongeluk een goede film is geworden op een van Sky's miljoenen filmkanalen, laat op een saaie avond, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan! De openingsscène van deze film is fantastisch komisch op een heel duistere manier. Dit geeft in feite de algemene toon aan voor wat volgens mij de algemene toon voor de film is. Ik denk dat een heleboel critici en filmfans die deze film daadwerkelijk hebben gezien het een beetje oneerlijk vinden om hem af te schrijven als een gangsterfilm met een laag budget in de trant van Reservoir Dogs. Oké, er zijn onmiskenbare overeenkomsten tussen donderdag en een aantal andere misdaadfilms waarmee hij is vergeleken, maar eerlijk gezegd vind ik dat deze film een veel duisterder en komischer blik op dit soort films werpt, en het eindresultaat is een boeiende, goed gemaakte, grappige, zij het niet geheel originele film. Tom Jane is hier goed in, en verdient de erkenning die hij nu hopelijk zal krijgen dankzij de Boeman. Zijn optreden als de goed geworden slechterik is realistisch, grappig en net koud genoeg om je te laten geloven dat Casey echt een slechte zak was voordat hij zijn leven beterde. Dat is nog iets waardoor deze film me opvalt, de personages. Bij Nicks bende krijg je het vreemdste trio misdadigers dat ooit is samengebracht: een gladde, charismatische maar zeer kille leider (Nick), een bloeddorstige, seksueel roofdierachtige trut van een vrouw (Dallas) en een psychotische hillbilly met hersens en een voorliefde voor martelen (Billy Hill). Voeg daar de meest bizarre politierechercheur die je ooit op het witte doek hebt gezien aan toe, prachtig gespeeld door Mickey Rourke, en je hebt een recept voor... nou ja, eigenlijk voor donderdag.