Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een klassiek voorbeeld van wat er gebeurt als een praatprogramma veel te lang op tv is. Alles wordt moe en de grappen worden keer op keer herhaald. Oké, van het begin af aan waren de eerste twee series heel goed. Je had een amusementsmanager (Simon Cadel) die werd achtervolgd door zijn assistente die werd gespeeld door Ruth Madoc, een schoonmaakster die een gele jas wilde worden, een alcoholische, kinderhatende Punch- en Judy-man, een kromme Jockey en een stand-upcomedian. Zoals eerder gezegd, begon het goed, maar het ging veel te lang door. Toen Simon Cadel eenmaal weg was, ging het snel bergafwaarts en kreeg je ijzingwekkende verhaallijnen en een nieuwe amusementsmanager op wie Ruth Madoc zich (weer) stortte. Als een komedie allemaal op één plaats wordt opgenomen, is er een grens aan het aantal moppen dat kan worden gekraakt. Jammer genoeg ging dit zo lang door dat alle moppen 3 of 4 keer werden gekraakt. Als deze komedie na 2 series was opgehouden, zou hij zijn afgedaan als een klassieker. Zoals de zaken er nu voor staan, zal men zich de verschrikkelijke laatste paar series grotendeels herinneren.