Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een schitterend gefotografeerde en ongewoon goed geschreven western van de hand van een veteraan, de schepper van 'Rawhide' Charles Marquis Warren. Admiraal Gordon Douglas is in dit opzicht de belangrijkste hulp. De sterke plot kan in een paar zinnen worden verteld. Een door de wol geverfde, strikt volgens het boekje werkende officier van de cavalerie, kapitein Richard Lance, neemt een aanvoerder van de Indiase vijand gevangen na een bloedbad in een fort. Hij staat erop de man terug te brengen voor een proces, om hem dan naar Charleston te sturen; zijn commandant stuurt een andere man om te proberen de gevangene voor een proces te pakken te krijgen en de patrouille wordt uitgeroeid. Dit betekent dat de leider is ontsnapt en dat Lance nu een tweede patrouille moet aanvoeren <0xE2><0x80><0x93> en hij kiest de mannen uit die het fort het best kan missen, een compagnie van problemen <0xE2><0x80><0x93> om het vooruitgeschoven fort te verdedigen dat was vernietigd, en het commando te redden van een volgende aanval door de bottleneckpas in die sector te blokkeren. Als Lance is de jonge Gregory Peck behoorlijk sterk. In de grote cast van deze film, die het leven in een buitenpost van de cavalerie laat zien als een legereenheid van heterogene, twistzieke types, speelt ook een aantal leden van de Oorlogsbond, onder wie een sterke, drinkende sergeant, Neville Brand en Steve Brodie als onruststokers, Warner Anderson en Lon Chaney junior. Gig Young, Art Baker en Herbert Heyes als collega-officieren, met Nana Bryant als de vrouw van de kolonel. Zelfs Barbara Payton als de verliefde verloofde redt het in een moeilijke rol; Michael Ansara is de gevangengenomen oorlogsleider, en Jeff Corey speelt de verkenner van het fort. Er zijn eigenlijk twee grote scènes in deze zeer goed gemaakte western: de lange sectie op het fort voordat de laatste patrouille wordt uitgezonden, en die lange patrouille naar het ten ondergang gedoemde Ft. Defiant zelf. Eenmaal in dat fort houdt Peck een grootse toespraak waarin hij op verzoek van de mannen die voor hem in de rij staan vertelt waarom hij hen heeft meegenomen. Ze lezen hun tekortkomingen een voor een voor; dan vertellen ze waarom ze denken dat hij zijn beste vriend heeft laten sterven in plaats van zelf te gaan <0xE2><0x80><0x93> en hij bewijst hun ongelijk de rest van de film door zijn eenzame strijd te winnen door zijn intelligentie en moed. De muziek van Franz Waxman is goed, de productie is bewonderenswaardig; de discussie over wat er zou gebeuren als Lance de oorlogsleider zou meenemen, is toevallig waar; afgezien van deze onoplosbare fout van de hoofdpersoon is dit een geweldige western.