Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Net als andere films van de slechtste regisseur aller tijden, Ed Wood, is deze film erg slecht, maar daarom ook erg grappig. Misschien niet voor iedereen, maar ik heb er veel om moeten lachen. Het is vreemd als je van een slechte film houdt. Hoe beoordeel je hem? Als een heel slechte film, als amusement op zijn minst een beetje beter.<br />De film probeert uit te leggen wat een travestiet is en doet dat via een wetenschapper (Bela Lugosi) en een inspecteur (Lyle Talbot) die met een dokter (Timothy Farrell) praat die van die dingen af weet. De dokter vertelt de rechercheur twee verhalen en dat is wat wij, en kennelijk de wetenschapper, zien. De dokter vertelt deze verhalen omdat er een dode travestiet wordt gevonden, zelfmoord, en vanwege een kop in de krant over een seksverandering. Het eerste en langste verhaal gaat over Glen (Ed Wood zelf) die verliefd is en op het punt staat met Barbara te trouwen, maar hij heeft haar nooit verteld dat hij zich graag als vrouw kleedt, terwijl hij Glenda heet. De film vertelt steeds weer hetzelfde, vooral het feit dat een travestiet niet noodzakelijkerwijs homoseksueel is. De film zegt bijna dat het niet erg is om een travestiet te zijn, maar wel om homoseksueel te zijn, omdat hij ons steeds weer vertelt dat een travestiet geen homoseksueel is. Het tweede verhaal gaat over een travestiet die heel graag van sekse wil veranderen en zich niet alleen als vrouw wil verkleden, maar het is veel korter en minder interessant.<br />Een paar dingen maken deze film heel slecht en daarom lachwekkend. De manier waarop het verhaal wordt verteld is het eerste wat opvalt, de manier waarop dezelfde dingen keer op keer worden verteld en de afloop van alles zijn andere dingen. Hier eindigt het niet. Het acteerwerk is heel slecht, vooral Dolores Fuller lijkt haar zinnen rechtstreeks van een klein scherm af te lezen. Alles wat ze zegt is grappig. De hele dialoog heeft me zelfs flink aan het lachen gemaakt. Er is ook een scène waarin iemand een kamer binnenloopt. De deur blijft half open en we zien iets aan de muur hangen, niet helemaal recht. Dan is de deur, in wat op dezelfde scène lijkt, hoewel we weten dat het niet zo is, iets minder open en plotseling hangt het ding aan de muur recht. Ed Wood vond het niet erg om dit soort continu fouten in zijn film achter te laten. Misschien maar goed ook, want in feite is het gewoon een lachertje voor het moderne publiek. Ik denk dat je wel begrijpt dat het een slechte film is en ik denk dat de kans groot is dat je ook zult lachen om de belachelijke fouten.