Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is fijn dat deze drie jonge regisseurs films hebben geproduceerd met goede productiewaarden en fatsoenlijke acteerprestaties. Dat is nog eens goed werk.<br />Jammer genoeg hebben ze te lijden onder wat veel moderne homofilms teistert: herschreven plot, te vertrouwde decors (ik heb de 'pool'-scènes veel te vaak in homofilms gezien) en afgezaagde scripts. Het meest bespottelijk van alles is 'Dorothy', wier bespottelijke uitgangspunt is dat een leuke jonge vent in New York moeite zal hebben om een beurt te krijgen vanwege een tekort aan herkenbare availabe-homojongens in zijn omgeving.<br />Wat de film betreft spelen deze korte films als smakeloze, kleine, homoseksuele naschoolse specials. Er zit niet veel fantasie in hun werk of uitvoering; in feite volgen ze een conventie van point-and-shoot, shot/reactie/shot/master-shots die na een minuut of vijf pijnlijk saai wordt. Er is hoop voor de homofilm in de werken van Todd Haynes, Sadie Benning en de overleden, grote Marlon Riggs... maar niet hier. Deze films zijn van een ongelooflijke middenklasse, zonder franje, en hun waarden zijn in wezen een aansporing voor een homoseksuele bourgeois-gevoeligheid. Wat waarschijnlijk de reden is waarom ze zo goed lopen op homofilmfestivals.