Wat is het sentiment van de recensie?

Het spijt me, mensen, maar die enthousiaste recensies op deze prestigieuze site over de film 'Respiro' zijn op zijn zachtst gezegd heel vreemd. Is krankzinnigheid schilderachtig, vraag ik, en ik heb geen antwoord gevonden. Natuurlijk is de film prachtig gefilmd, deels is het bijna een documentaire. Maar ja, als het om de vrouwen gaat, is het een feit dat Grazia alle tekenen van een ernstige ziekte vertoont, en ik heb me de hele film lang afgevraagd wat ze in godsnaam heeft. Haar gedrag is absoluut zorgwekkend en de (geschokte) inwoners van het dorp hebben groot gelijk dat ze haar naar een fatsoenlijke instelling willen sturen om te zien wat er aan haar toestand gedaan kan worden. Ze heeft dringend een behandeling nodig! Zo'n gedragspatroon als dat van haar is een hel voor iedereen om haar heen, haar man, de arme kinderen (vooral) en de medeburgers. Laten we hier niet ten onrechte romantisch over doen! Ik had een hekel aan dit vergoelijkende portret van een geesteszieke. Waarom, in godsnaam, zou haar man niet willen dat ze beter werd of op zijn minst proberen dat te doen? Vanwaar de verschrikking om naar Milaan te gaan (een grote stad, dat wel, maar met een heleboel mogelijkheden voor begaafde personen om haar beter te maken)? Krankzinnigheid? Onverantwoordelijkheid? Hoe dan ook, ik heb mezelf op deze site geïnspireerd om de film op dvd te huren en nadat ik hem had gezien, moest ik hem opsturen naar anderen om er hun mening over te geven. Eerlijk gezegd begrijp ik wel waarom de film niet verder is gekomen dan een kennismaking met de selectie van Cannes...