Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik werd al vroeg bij de film betrokken, tot mijn grote verbazing, omdat ik helemaal niet van plan was geweest om hem te zien. Nu zou ik willen dat ik dat wel had gedaan. De spanning begint goed, met de aanrijding die tot de dood leidt en de vraag of de schuldige zal bekennen, of ontmaskerd zal worden, of (wat tegenwoordig mogelijk is, hoewel dat in de oude tijd van het filmen niet kon) ermee weg zal komen. Het verhaal is al eerder verteld <0xE2><0x80><0x93> wat niet het geval is <0xE2><0x80><0x93> maar de spanningen die eraan verbonden zijn, met de extra complicaties en motieven die voortkomen uit de ongeoorloofde liefdesverhouding, maken de eerste helft erg boeiend. Dan laat de film de aanrijding voor wat die is en begint hij aan een wazige verhandeling over twee onbeantwoorde, lijdzame liefdes. De twee verhaallijnen van de film <0xE2><0x80><0x93> doorrijden na een aanrijding en redeloze liefde <0xE2><0x80><0x93> hebben gewoon niet genoeg met elkaar te maken, en het feit dat ze met dezelfde personages te maken hebben, rechtvaardigt niet dat ze afwijken van de oorspronkelijke verhaallijn. De scenarist had het ene of het andere verhaal moeten kiezen. Aan het eind van de film, tijdens de tweede begrafenis van de film, vroeg ik me af: 'Wat heeft dit allemaal te maken met dat doorrijden na een aanrijding?' De filmmakers denken misschien dat het antwoord voor de hand ligt, maar ik denk dat de film doorgestoken kaart was.