Wat is het sentiment van de recensie?

Oké, als je de productiewaarde, de lelijke kleren en het grote haar buiten beschouwing laat, is deze versie nog steeds veel minder dan de versie uit de jaren negentig. Eerst is Ann Firbank (gespeeld door Anne Elliot) letterlijk tien jaar te oud om deze rol te spelen en haar acteerwerk laat veel te wensen over. Amanda Root (die dezelfde rol speelt in de versie uit de jaren negentig) kan in haar grote bruine ogen meer uitdrukken dan Firbank in haar hele gezicht in een productie van vier uur. Anne is veranderd in een chagrijnig, zeurderig, saai personage (en wat was dat met die scène tijdens die lange wandeling waar ze stopt om gedichten te spuien?). Henrietta en Louisa leken zoveel op elkaar dat ik ze alleen uit elkaar kon houden als ze naast elkaar stonden (Henrietta was langer). En Louisa! Er was nooit een ergere figuur te zien! Het was belachelijk om te denken dat Wentworth in haar geïnteresseerd zou zijn. Ze wordt verondersteld opgewekt en knap en charmant te zijn, niet dom en dwaas met haar belachelijke lach die klinkt als spijkers op een schoolbord. Als ze begint te zingen: 'Vous <0xC3><0xAA>tes Lyme, Lyme, Lyme, Lyme,' begon ik te schreeuwen: 'Hou je kop, hou je kop, hou je kop!' Het beste deel van de film was toen Louisa die drie meter naar de grond viel omdat ik wist dat ik dat zou doen. Ik hoef haar niet meer in de film te zien. Over de val in de cobb-scène gesproken; dat was de slecht geacteerde, slecht geregisseerde en gereconstrueerde scène van de hele film. Hoe kan iemand een meter naar beneden vallen, op haar voeten landen en toch bewusteloos raken?<br />Op het formaat van het boek leek het personage Elizabeth veel meer op het boek dan in de versie uit 1990. Er kwamen ook veel meer scènes voor met Anne en Frederick aan het eind.<br />Ik geef toe dat ik deze film heb gekocht, ook al wist ik dat hij onder de prijs was, maar ik ben een grote fan van Austen, dus ik koop elke film die is aangepast aan een van haar romans. In plaats daarvan is ze ziekelijk nieuwsgierig, of zelfs nog meer onder de indruk van de versie uit 1990.<br />Het komt erop neer dat deze versie misschien wel de letter van de roman volgt, maar dat de versie uit 1990 de geest volgt.