Wat is het sentiment van de recensie?

Als er ooit een film is geweest die Italianen in een kwaad daglicht heeft gesteld, dan is het deze wel.<br />Duke Mitchell <0xE2><0x80><0x93> wat een a <0xE2><0x80><0x93> HOLE. Duke Mitchell, ik s <0xE2><0x80><0x93> t op je graf. Aangezien praktisch iedereen die in deze film door de laffe Mimi wordt neergeschoten zwart is of tot een andere etnische of etnische minderheid behoort, is het moeilijk om er niet van overtuigd te raken dat de man zijn loyaliteit uiteindelijk aan de Ku Klux Klan of skinheads te danken heeft. O, maar hij schiet dat kleine zwarte joch in de lift in de openingsscène niet neer, dus dat betekent dat hij niet helemaal slecht kan zijn, toch? NIET GOED. Typisch sentimentele flauwekul.<br />Hoewel ik begrijp waarom sommige mensen getroffen kunnen worden en tot op zekere hoogte de film kunnen bewonderen.' Maar dat verandert niets aan het feit dat de hoofdfiguur, Mimi (en in het verlengde daarvan Duke Mitchell) een door en door weerzinwekkend mens is die geen greintje empathie of belangstelling wekt, vooral niet omdat Duke Mitchell als acteur zo'n volslagen mislukkeling is. Maar wat kun je verwachten van een vent wiens voornaamste aanspraak op roem (afgezien van die t-d van een film) is dat hij een tweederangs Dean Martin-imitator is?