Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze gebruikte dvd had ik voor een prikje op de kop getikt. Ik had onlangs ook 'The Octagon' op dvd gevonden en die gekocht om herinneringen op te halen. Ik had hem als tiener in de bioscoop gezien en vond hem toen geweldig. Het probleem met 'teruggaan' naar die Amerikaanse karatefilms is dat ik sindsdien zoveel Hongkongse en Thaise actiefilms heb gezien, waarin de vechtscènes lang, snel en adembenemend zijn. Ik denk vooral aan gevechten als 'The Jet' van Jackie en Benny aan het eind van 'Dragons Forever', of Tony Jaa's cirkeltrapgevecht uit 'The Protector'. De kungfu-aanbiedingen in Hollywood zijn gewoon niet 'de juiste film'. En wat is er erger dan een gevecht dat in slow motion wordt opgenomen? Dan weet je dat het er op normale snelheid slecht uitzag, dus hebben ze het voor het effect vertraagd. Het benadrukt echt hoe belachelijk een tegenstander eruitziet als hij gewoon staat te wachten tot hij een trap tegen zijn borst krijgt.<br />Arme Chuck, hij heeft gewoon geen intensiteit in deze film, en hij projecteert ook geen gerechtvaardigde dreiging. Vergelijk dat maar eens met zijn voormalige co-ster Bruce Lee, die charme en houding had om van te smullen. Als Bruce zich opstelde tegen een tegenstander(s) kon je bijna de lucht om hem heen zien knetteren van wat er ging gebeuren. Chuck leek per ongeluk mensen te schoppen, volkomen nonchalant. Als de rechter hem komt opzoeken in de gevangenis en hem ter dood veroordeelt, zit Chuck met een trieste blik voor zich uit te staren, en ik dacht: oké... hij doet dat 'derde oog'-ding en grijpt de rechter bij zijn strot en maakt dat hij wegkomt, maar hij doet niets behalve met een hertenogenblik opkijken. Vreselijk. En hoewel de dvd je hoop geeft, met een opnametijd van 1 uur, 5 minuten, is het in werkelijkheid 1 uur, 25 minuten, dus er zijn nog 20 minuten van pijnbeelden.<br />Voor geweldige vechtactie, kijk naar Jackie Chan in het eerste 'Politieverhaal'... het gevecht in het winkelcentrum aan het eind is puur goud...