Wat is het sentiment van de recensie?

Zolang je over je puriteinse instincten heen kunt stappen en je realiseert dat pornografen ook mensen zijn, zul je beseffen hoe diep de personages van P.T. Anderson gaan. En ook dat de soundtrack ongelooflijk goed is. De liedjes zijn zo nauw verbonden met de scènes dat je ze niet kunt horen zonder weer aan de film te denken.<br />Philip Seymour Hoffman is alleen al de toegangsprijs waard.