Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben hier niet om je te vertellen dat 'Gepantserd' Kubrickiaans, Hitchcockiaans of Fellini-achtig is. Nee hoor. Verwante regisseurs lijken meer op Don Siegel ('Charlie Varrick') en Walter Hill ('De Krijgers'). Die twee mannen waren niet zo kieskeurig dat ze vrouwen in hun films stopten. Ze hoefden geen rokken aan te trekken. Ze maakten ongegeneerd mannenfilms. Wapens, heel veel wapens. Mannen die met een kaakbeweging om het leven werden gebracht. Hun films waren als een pepmiddel voor het hoofd. Wil je een vriend? Neem een hond.<br />'Gepantserd' is een echte mannenfilm. Gepantserde vrachtwagens koppelen? Bloederige schotwonden? Geld laten ontploffen? Als dat het hagedissendeel van je hersenen niet opwindt, blijf dan uit de buurt.<br />Om 88 minuten is 'Gepantserd' een en al spier zonder een grammetje vet. We ontmoeten zes veiligheidsagenten die in gepantserde vrachtwagens rijden, waarvan drie per vrachtwagen. De zes, onder leiding van Matt Dillon, beramen een nepkaping waarbij twee vrachtwagens betrokken zijn. Hun missie is om op een dag 42 miljoen dollar van de federale reserve af te leveren (denk ik). Het idee is om beide vrachtwagens naar een pakhuis te rijden, het geld daar te verstoppen en dan een kaping te organiseren. Natuurlijk zal de politie hen verdenken, maar als ze bij elkaar blijven, komen ze er wel doorheen.<br />Het probleem is dat een van de zes, gespeeld door Columbus Short, een treuzelaar is. In het begin. Maar hij staat voor uitzetting. En hij is de voogd van zijn verknipte jongere broer. Hij heeft dringend geld nodig.<br />Matt Dillon vleit, smeekt, haalt de treuzelaar over. Geen bloed aan iemands handen. Een schone vlucht. Allemaal goed, geen kwaad. Je zult altijd rijk blijven. De blauwe lucht lacht je toe...<br />Juist.<br />Alles gaat natuurlijk naar de kloten. Het is het ene verdomde ding na het andere en de inzet blijft maar stijgen. En het gebeurt bijna allemaal claustrofobisch in een leegstaand pakhuis ergens in Los Angeles. De film doet zelfs zijn uiterste best om een achtergrond te projecteren van industrieel stedelijk verval. Ik hou toevallig wel van industrieel stedelijk verval.<br />Hartelijk dank aan Matt Dillon, die de hoofdrol speelt. In de loop van de film verandert hij van charmant tot teleurgesteld tot gefrustreerd tot woedend tot volslagen krankzinnig. Ik hou van die vent. <br />Ook is de eer te danken aan de dreigende, bonkende, bloedstollende en uiterst sinistere elektronische soundtrack van John Murphy. Ik vermoed dat hij een paar platen van Tangerine Dream heeft gehoord.<br />Ook is het verbazingwekkend dat dit een PG-13-film is. Ik heb er één keer één keer één keer één keer een f-bom in gekregen in deze hele film over gewelddadige overvallers. Op een bepaalde manier vind ik dat wel leuk. Neem de kinderen.<br />De regisseur is Nimrod Antal, een Hongaar die een mooie film noir heeft gemaakt in de Boedapest-ondergrondse die 'Kontrol' heet. De scenarist is een man uit het niets genaamd James V. Simpson.<br />Veel van de mensen in deze film zijn nog maar net begonnen. Ik durf te wedden dat de waardering voor deze film in de loop van de tijd zal stijgen en dat deze filmmakers hun carrière zullen bevorderen.