Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb Jimmy Stewart in alle regelmatige rollen gezien, maar van de 'Geest van St. Louis' werd gezegd dat het een van zijn favorieten was. Toen de film werd uitgebracht, was hij een slecht kassucces, en tegenwoordig is hij bijna vergeten. Als hij het bekende verhaal van Lindbergs beroemde vlucht in 1927 vertelt, lijkt Stewart in het begin een misplaatste rol te spelen, en zijn bekende stem laat je nooit vergeten naar wie je zit te kijken; hij lijkt weer helemaal George Baily. Maar Stewart heeft duidelijk hard aan de rol gewerkt en hij doet alles goed, dus het duurt niet lang of het kan je niet meer schelen dat Stewart twintig jaar ouder was dan de man die hij speelt. Lindberg is zo goh-verdomd Amerikaans, zo'n appel-appeltaart-beminnelijk type dat je helemaal in het verhaal opgaat, en je beseft dat Stewart van plan was om Lindberg te portretteren met alle o-shucks, alle yankees-weet-hoe-hij zich kon opwerken. Lindberg was een bijna mythische held in de Verenigde Staten, en Stewart lijkt vastbesloten om de schijn op te houden.<br />Flashbacks worden slim gebruikt om wat eigenlijk een nogal saai verhaal is in beweging te houden, en ik werd getroffen door de subtiele verwijzingen naar het geloof die door de film heen verspreid waren: Lindberg die een hopeloze priester probeerde te leren vliegen, om vervolgens geconfronteerd te worden met de priester op zijn geloofsovertuiging, of Lindberg die weigerde een aan hem voorgehouden Christopher kreeg een medaille om gewicht te sparen in het vliegtuig, maar toen hij de Atlantische Oceaan was overgestoken vond hij de medaille in zijn lunchzakje. Voor mij is dit geen film over de epische reis van een man naar het onbekende, maar over zijn besef dat dit leven veel groter is dan wat we kunnen zien en voelen.