Wat is het sentiment van de recensie?

Toen ik me onlangs had bekeerd tot Curb Your Enthusiasm, waardoor ik alle afleveringen van het seizoen heb gezien, verwachtte ik meer, veel meer van Jeffs inspanningen.<br />Als ik naar een film kijk die een stukje van het gemiddelde 'Joe'-leven laat zien, heb ik redenen nodig om geïnteresseerd te zijn, om me zorgen te maken, om te voelen en te geloven. En met Jeff Garlin aan het roer verwachtte ik ook een reeks schitterende komische momenten. Deze film heeft me keer op keer in de steek gelaten.<br /><0x3E><0x3E> Jeff verdient de kost met zijn moeder, een mollige, trieste trut die een sociale ramp is. Hij heeft al vele jaren geen echte of zelfs maar terloopse relaties meer gehad. Hij lijkt voornamelijk werkloos en, zoals gezegd, woont hij bij zijn liefste moeder. Kan het nog erger? Jazeker. In een mum van tijd wordt hij door iedereen om hem heen ontslagen, met inbegrip van Silverman, Second City (zijn comedyworkshop) en zijn agent. Allemaal versterken ze zijn status van 'loser'. Silvermans 'dikke' experiment was even wreed als absurd. Zijn obsessie voor de rol van 'Marty', als middel om zijn carrière te redden, loopt ook op een dood spoor.<br />Terwijl de laatste ogenblikken van de film een glimp bieden van betere dingen die komen gaan, is de cinematografische'reis', zij het met af en toe een gouden glimp, jammerlijk mislukt.