Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het is een goed idee om net onder het oppervlak van Showtime te wroeten. Eigenlijk zijn het meer twee of drie ideeën die voortdurend om de voorrang strijden. Deze film heeft niet alleen zijn eigen verhaal, maar de hele bakkerij.<br />Rechercheur Mitch Preston (Robert De Niro) wordt bij een drugsinval gestoord door de media en door Trey Sellars (Eddie Murphy). Als Prestons partner wordt neergeschoten, schiet hij boos de camera uit de handen van een lastige journalist en belandt hij in een nieuwe realityshow van Chase Renzi (Rene Russo). In de eerste van vele fouten en eigenaardigheden in de film wordt er nooit meer iets van de gewonde partner vernomen en wordt er voor de rest van de film ook niet meer op gezinspeeld.<br />De Niro's beste grap is zijn toespraak tot een klasje kleine kinderen om de film te openen met de opmerking dat tv-agenten zich niet gedragen als echte agenten. Het grappige is dat naarmate de film vordert, zijn personage en dat van Murphy steeds meer gaan lijken op de clichés waarmee ze zogenaamd zo vaak in de clinch liggen. In een betere film had de tirade van De Niro een ironische opmerking kunnen zijn, maar in deze film laat hij alleen maar zien hoe lamlendig de film eigenlijk is. Hoewel een parodie op een in de werkelijkheid gesitueerde politieserie grappig zou kunnen zijn, lijkt het team van schrijvers en regisseur Tom Dey (die een paar jaar geleden de veruit superieure _Shanghai Noon_ heeft gemaakt; zie in plaats daarvan die film) niet helemaal zeker van zijn zaak, en in plaats van de tv-industrie de wind uit de zeilen te nemen, laten ze hen met rust (het hardste wat ze over netwerkbazen schijnen te kunnen zeggen, is dat ze graag pingpong spelen op hun werk). Russo's personage heeft een glimp van duivelse verrukking in haar ogen, maar haar dialogen en handelingen komen zelden overeen met het enthousiasme van de actrice.<br />Nu er weinig op het scherm was om mijn aandacht vast te houden, begonnen mijn gedachten af te dwalen, en dat is gevaarlijk in een film met zoveel gaten in de plot. Bijvoorbeeld: als Showtime (de naam van de politieserie) zo'n populaire hit is, waarom lijkt niemand De Niro en Murphy te herkennen als ze aan het werk zijn? En trouwens, als hun onderzoek naar de smokkelaar en alles wat daarmee te maken heeft wordt uitgezonden, waarom heeft dan nog niemand tegen hem gezegd dat ze hem op het spoor zijn? Aan de andere kant, gezien de acties van deze schurk zou het me misschien niet moeten verbazen; dit is dezelfde grappenmaker die heel boos is op een medewerker omdat die zijn nieuwe supergeweer zonder toestemming heeft gebruikt, een deal in gevaar heeft gebracht en hem dan hoe heeft afgemaakt? Door ongeveer tien van de supergeweren te gebruiken om zijn hele huis met de grond gelijk te maken, natuurlijk! Het is net zoiets als een brand blussen met een groter vuur.<br />Zo nu en dan wordt er wel eens gelachen om Showtime, maar er zijn gewoon niet genoeg grappen om de film twee uur achter elkaar te laten draaien. Erger nog, de echt slimme grappen suggereren dat deze film echt iets te betekenen had kunnen hebben, als ze maar een paar versies van het script hadden ingeleverd. Murphy drinkt en praat zo snel als hij kan, met een minimum aan resultaat, en De Niro kijkt er het grootste deel van de tijd verveeld bij. Na een volstrekt onnodig vuistgevecht tussen smerissen en gangsters (dat opmerkelijk genoeg geen gewonden en geen arrestaties tot gevolg heeft) roept Russo's personage: 'Dat is geweldige televisie!' Misschien is het geweldige televisie, maar het is verre van een geweldige film.