Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is een uitstekende James Bond-film. Hoewel hij geen deel uitmaakt van de oorspronkelijke en beroemdere serie, en het een stand-alone film is, is hij erg goed gemaakt. Het was een geniale zet van Sean Connery om hem terug te lokken naar de rol die hem beroemd heeft gemaakt, net als het feit dat hij de film afsluit op een manier die verwijst naar zijn voornemen om nooit meer Bond te spelen. Connery was net zo geweldig als in zijn eerdere 007-optredens. Het script is uitstekend, net als de fotografie en de uitvoeringen. Het is de eerste film die ik me herinner van Kim Basinger, die na deze film veel beroemder werd; Barbara Carrera was uitstekend; en Klaus Maria Brandauer was absoluut perfect als de hoofdschurk. De veelvuldige verwijzingen naar het ouder worden van Bond en de veranderende tijden en houding van de Britse geheime dienst waren hoogst komisch. De 007-snufjes waren gelijk aan die van de andere Bond-films. Het enige wat ontbrak was het beroemde muziekthema van 007, dat natuurlijk niet gebruikt kon worden in deze concurrerende productie. Het was nogal verbazingwekkend om te zien hoe twee uitstekende James Bond-films in hetzelfde jaar werden uitgebracht, deze en Octopussy met Roger Moore. Een interessant aspect van de film is de nadruk die wordt gelegd op videogames en computergraphics. Het begin van de jaren tachtig was de eerste bloeiperiode van zulke dingen, en het gebruik ervan in deze film maakte het tot een zeer hedendaagse film. De film is in feite een andere versie van _Thunderball_, aangevuld met nieuwere technologie. Ongeacht het telkens terugkerende thema zijn er voldoende verschillen om hem hoogst vermakelijk te maken. Ik zal deze regelmatig bekijken.