Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als Pinky, een gediplomeerd elektricien, uit de gevangenis wordt vrijgelaten, heeft zijn reclasseringsambtenaar een baan voor hem gevonden bij een grote bank in de stad. Als een deel van de onderwereld uit zijn verleden van zijn positie hoort, zijn ze van plan er misbruik van te maken en de bank te beroven. Pinky is eerst geschokt omdat hij echt het rechte pad op wil, maar als er een speling van het lot gebeurt, begint Pinky te denken dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken.<br />Ook bekend als The Mayfair Bank Caper tussen anderen! Dit is een buitengewoon aangenaam stuk dat typisch is voor de jaren zeventig. Londen en al zijn dubieuze modes lichten op als een kerstboom in Ralph Thomas en Guy Elmes' vernuftig geslepen streken. Als de kijker David Niven kan accepteren als een bejaarde misdaadbaas van een of andere kwaadaardigheid, dan kan ik je vertellen dat het niet gemakkelijk is, maar dan zou je wel eens verrast kunnen worden door A Nightingale Sang op Berkeley Square. De acteurs halen niet echt bomen naar boven, maar het doet de film helemaal geen kwaad, het heeft een eerlijk plezier dat nooit minder dan vermakelijk is. De score en de soundtrack zijn misschien schuldig aan overdrijving tijdens de dramatische criminele momenten, maar het is een kleine klacht om mij te laten denken dat dit een onderontwikkeld Brits juweel is. 1.<br />Richard Jordan speelt de hoofdrol van Pinky (duidelijk in de hoop de Amerikaanse kijkers te lokken <0xE2><0x80><0x93> 70's hart van Oliver Tobias bonkend van de haarmassa's) <0xE2><0x80><0x93> terwijl de mannen de aangename aanblik van Elke Sommer en haar verrukkelijke benen als gezelschap krijgen. Met een redelijk tempo en een bijzonder bevredigende finale, verdient A Nightingale Sang op Berkeley Square veel beter dan de schamele 5,7 op IMDb, maar hoeveel mensen hebben het gezien, vraag ik me af?, hmm, probeer het maar eens als je de kans krijgt, het is goed spul.