Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Je kunt niet naar deze film kijken voor een geschiedenisles. Dit was de eerste keer dat ik van de Ma Barker-saga hoorde, maar ik wist bijna meteen dat de feiten niet klopten. En na wat internetonderzoek besefte ik dat ik natuurlijk gelijk had. Ma Barker is absoluut niet de sexy, berekenende vrouw die de film van haar afbeeldt, en heeft kennelijk niet alle bankovervallen, ontvoeringen en moorden geregisseerd die haar criminele jongens uitvoerden.<br />Maar verwacht geen briljant misdaaddrama. Het script en het acteerwerk zijn voldoende, de schietpartijen zijn overdreven en meestal onrealistisch, en er is een lachwekkende slow motion-overlijdensscène. Waarom gaf ik het dan een zeven? De vuurgevechten zijn leuk om naar te kijken, maar er komen ook diepere thema's bij naar voren. De film heeft een sterk gevoel van ego-intimidatie onder de cast van alfamannen, die allemaal hun eigen agenda hebben. En ik waardeer het minimale gebruik van vloeken voor deze periode. De acteurs zijn geweldig, ze geven een overtuigend beeld van de jaren dertig.<br />Kijk dus naar deze film alsof het een cultfilm is, en laat de buitensporige bloeddorstigheid en meedogenloosheid voor wat ze zijn, samen met de goedkope, uiterst serieuze opmerkingen van de FBI-man die de Barkers tegen elke prijs wil uitschakelen. In andere woorden: neem het niet te serieus, maak er gewoon lol mee. En als je dit leuk vindt, moet je het vooral doen.' Ik zal dol zijn op Seriemoeder.