Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een van de luchtigste verhalen die Bruce Willis tot nu toe heeft geschreven en toch is het nog steeds ontroerend. Ik vind Bruce' stijl en personage echt goed, ik heb niet van alles gehouden wat hij ooit heeft gedaan, maar hij brengt het voor mij tot de 'Big Time' in bijna al zijn films.<br />Het verhaal begint... Hij is macht, zelfvertrouwen en stijl met een capitool 'S'. Hij rijdt in een Porshe, hij woont goed, in een paleisachtig landgoed met een prachtig uitzicht op de mooie stad. Dat is Russell Duritz. Hij is een imagoconsulent voor degenen die aan de top staan of ernaar opklimmen. Zijn lof, hij is Russell Duritz, hij weet wat ervoor nodig is om het te maken. Het lijkt er alleen op dat er een probleem is, een indringer in zijn huis, het alarm is geactiveerd!<br />Russell lijkt (voor het moment) niet te kunnen bevatten wat er met hem gebeurt. Het is anders en toch komt het hem op de een of andere manier bekend voor. Een kleine jongen, die sprekend op hem lijkt. Terwijl hun levens in elkaar overlopen, lijkt er een reden te zijn die hem toeschreeuwt: 'Je hebt nog iets af te maken, nu!'<br />Amy, de ondersteunende jongedame uit het verhaal, is waarschijnlijk de beste balans die hij in zijn leven heeft gezien. Ze werkt met hem, pikt zijn 'ego' op. En toch is ze smoorverliefd op Russell. Heel erg smoorverliefd. Nu Rusty's 'ik' op het toneel is verschenen en hij honderduit praat en's avonds te laat zingt, is alles wat in het begin fundamenteel was, veranderd in een pudding!<br /><br />Willis is grappig, egocentrisch en af en toe buiten zinnen in deze beminnelijke Disney-moderne versie van de klassieker 'The Kid', en het feit dat hij Spencer Breslin een keiharde trap tegen zijn zij geeft, is een perfecte aanvulling op dit sprankelende verhaal over de kindertijd tot de volwassenheid en terug naar het avontuur van de kindertijd. Chi McBride is een inspirerend personage dat hem steunt, want hij is de zwaargewichtkampioen die 'kleine' Rusty leert boksen om zich te verdedigen tegen de bullebakken op de speelplaats. Dit is een echte winnaar van een film met zelfs Lillie Tomlin als secretaresse en assistente van Russell. Ik heb hem oorspronkelijk gezien in 2000 en daarna nog eens, jaren later, met evenveel plezier. Dit is een stralende familiekomedie met een superafsluiting die de harten van elke Disney-fan zal verwarmen.