Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Misschien was de regisseur op zoek naar een nieuwe PIRATE (Good Garland and Kelly musical) maar dit slappe muzikale tijdperk is niets voor hem. De stemmen van Sinatra en Kathryn Grayson passen niet goed bij elkaar, en de chemie tussen hen ontbreekt. Het idee dat Sinatra een lieve man is die zich voordoet als wijlen zijn 'bandito' vader is oké, maar hij lijkt zich niet op zijn gemak te voelen in die rol. Wat hier verbazingwekkend en prachtig is, is dat Sinatra een nogal saai nummer kan oppakken en het bijzonder kan laten lijken <0xE2><0x80><0x93> zijn frasering en welsprekendheid als zanger maken dat je het nog eens wilt horen. Als Grayson dezelfde liedjes zingt, is het moeilijk te geloven dat ze niet iets heel anders en lang niet zo interessants zingt. Ze heeft haar grote moment met 'Love Is Where You Find It', wat haar perfect past en laat zien wat ze kan. De foto's zijn prachtig en beide sterren zien er aantrekkelijk uit, net als de kostuums en decors. Co-sterren Mildred Natwick en J. Carroll Nash steken veel energie in het maken van het onmogelijke. Afgezien van het zingen van Sinatra is er een vreemde menage-a-tois-dans met Ricardo Montalban, Cyd Charisse en Ann Miller. Het is fascinerend en vreemd. Montalban en Charisse waren een geweldig dansteam en dit nummer is echt vreemd.