Is deze recensie positief of negatief?

'Opera' (1987)<br /><0x3E> Directeur: Dario Argento (Deep Red, Suspiria) Scenario: Dario Argento en Franco Ferrini (The Church, Sleepless, Demons) Fotografie: Ronnie Taylor (A Chorus Line, Sleepless) Muziek: Claudio Simonetti (Phenomena, 'Goblin')<br /><0x3E> Verhaal: Betty (Cristina Marsillach) is de doublure van Lady Macbeth in een zeer gestileerde versie van Verdi's Macbeth-opera. Betty's grote moment komt als de diva vlak voor de première haar been breekt en door een auto wordt overreden. De beroemde vloek van Macbeth krijgt een meer sinistere en berekenende wending als het aantal doden meteen toeneemt. Het lijkt erop dat Betty haar eerste fan krijgt via een stalker die haar vastbindt en naalden in haar ogen plakt om haar te dwingen getuige te zijn van de gruwelijke moorden op de mensen om haar heen. Verhaal: 3 van 5.<br />Acteren: In veel van die Italiaanse films is het soms moeilijk te beoordelen of iemand acteert. Engels, Italiaans, Frans, Duits, Spaans kunnen soms allemaal in dezelfde film spelen, omdat ze meestal hun eigen taal spreken en daardoor moeilijk te beoordelen zijn. Meestal geef ik ze daardoor wat speelruimte. Acteren: 4 van 5.<br />Directie: Giallo maestro Argento treedt weer op in het genre dat de pioniers heeft geholpen. De film toont hem op het hoogtepunt van zijn spel met een verfijnde mengeling van bloed, spanning en schoonheid. Richting: 4 van 5<br />Visueel: Dit moet wel een van Argento's knapste films zijn. Verbluffend geregisseerd door Taylor, bevat 'Opéra' een aantal verbluffende en inventieve camerabeelden die ervoor zorgen dat de film snel en scherp blijft en het oogverblindende effect blijft behouden. De camera lijkt altijd een rol te spelen, of het nu een prachtige opname is van de camera die een wenteltrap op gaat of een opname aan het eind van een vogelvluchtopname van voornoemde vogel die rondcirkelt boven de menigte bij het operagebouw. Beeld: 5 van 5<br />Audio: Simonetti (van de verschillende bands Goblin, Demonian en solo) geeft de film met veel enthousiasme complimenten over zijn acteerprestaties, die variëren van klassieke muziek (Verdi) tot heavy metal (met een beetje hulp van Brian en Roger Eno en Bill Wyman) en het bloederige kraakbeen van het scherm spierkracht geven. Het geluidsontwerp geeft je alles wat je nodig hebt, van steekpartijen tot pistoolschoten, van vuur tot geschreeuw en meesterlijk geremasterd op de Anchor Bay-disk in een schitterende 6.1 voor elke kraak en kras. Audio: 5 van 5<br />Technisch: de montage zorgt ervoor dat de film vloeiend en prachtig beweegt. In combinatie met het camerawerk zorgt de montage ervoor dat de surrealistische, dromerige beelden vloeiend blijven. Het prachtige operagebouw is een fantastische locatie en perfect voor de horrorversie van Macbeth. Je kunt een recensie van een Argento-film niet afsluiten zonder commentaar op de moorden. Argento stuurt zijn personages ditmaal opgewekt weg met een briljante steeksequentie, kraaienogen en het hoogtepunt van de film: een schot door een sleutelgat in het oog en uit de achterkant van het hoofd, waardoor Argento's ex-vrouw Daria Nicolodi opnieuw naar het film mortuarium wordt gestuurd. Onbetaalbaar! Technisch: 5 van 5.<br />Wrap-up: Een bijna vlekkeloze gagliol die lijdt aan een ietwat onnodige epiloog in Zwitserland die alle visuele sensaties levert waar Argento zo dol op is.<br />Overal: 4 van 5.