Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Laten we beginnen met het volgende: dit is geen film die bedoeld is voor het gewone publiek. Volkomen bizar, op de een of andere manier onbegrijpelijk, volkomen onvoorspelbaar, het houdt je alleen maar stoned terwijl je naar het scherm zit te kijken en probeert te bedenken wat er nu gaat gebeuren. Als dat op zichzelf al niet maakt dat je het met me eens bent dat het een uitstekende film is, ga dan terug naar je 'gezinsfilms' en vergeet MOTORAMA. Er is materiaal dat je als een cultfilm kunt beschouwen, het kan in dezelfde categorie worden geplaatst als films die prijzen winnen in Cannes of andere intellectuele filmfestivals, maar helaas laat Hollywood het al in de vergetelheid vallen, simpelweg omdat het geen commerciële film is. De vertolking van de jonge Jordan Christopher Michael mag dan niet voor een Oscar in aanmerking komen, maar hij geeft het verhaal de juiste touch. Zelfs het genre is moeilijk te beschrijven; het is geen komedie in de juiste zin van het woord, je weet niet of je moet lachen om de vreemde situaties waarin Gus verzeild raakt. Het is meer een onmogelijk avontuur dat sommige kinderen misschien wel willen hebben, maar laat ze er ook niet naar kijken... het is geen film voor kinderen. Dus als je van Disney-films houdt of op zoek bent naar een 'Home Alone'-stijl, dan is dit beslist geen film voor jou. Maar als je Edgar Alan Poe of het werk van Tim Burton leuk vindt, dan vind je Motorama ook leuk. Dus spring in je rode Mustang, laat een tatoeage zetten met de letter 'Tora' en ga met Gus naar Strangeland. Dat zou ik leuk vinden...