Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Donderdag is een uiterst cynische, sarcastische en intense film, die de stijl van Pulp Fiction en gestileerde gangsterfilms parodieert en imiteert. Het is een onderhoudende, amusante en hilarische rit. Het is een verbazingwekkend gevarieerde mix van over-de-toppersonages en bizar onderhoudende situaties. Deze dag-in-het-leven van een gangster die probeert eerlijk te zijn, blijkt een waardige aanvulling op de reeks films die het genie van Tarantino's meesterwerk Pulp Fiction proberen te imiteren.<br />Nick (Aaron Eckhardt) stopt bij Casey's (Thomas Jane) huis om wat oude herinneringen op te halen. Casey was een voormalige gangster voor drugsdealers die inmiddels tot inkeer zijn gekomen, architect zijn geworden, met een succesvolle zakenvrouw (Paula Marshall) zijn getrouwd en nu overwegen een kind te adopteren. Nick, die nog steeds banden heeft met de onderwereld van de onderwereld, laat een aktetas vol drugs achter bij Caseys huis, terwijl hij zijn auto leent om een paar boodschappen te doen voordat hij weer aan het werk gaat. Vol afschuw en woede over het feit dat er drugs in zijn huis zijn aangetroffen, spoelt Casey ze allemaal door de gootsteen. Op dat moment komen Nicks medeplichtigen een voor een aankloppen voor de nietsvermoedende Casey, die op het punt staat een ongelooflijke donderdag te beleven.<br />De film begint met een hilarische scène in een benzinestation, waar Nick op zoek is naar de beste deal voor een kop koffie. Nadat hij heeft nagedacht over welke maat beker hij moet nemen, breekt er een fiasco uit met de caissière als hij een gratis koekje wil en een biljet van 50 dollar gebruikt om te betalen. Het resultaat is een komisch en briljant bloedvergieten, maar de situatie wordt van kwaad tot erger als een agent tussenbeide komt en in de meest ongebruikelijke omstandigheden wordt betrapt. Dit eerste deel brengt de perfecte sfeer voor de rest van de film, die zichzelf nooit al te serieus neemt en buitensporige personages bevat die zich bewust lijken te zijn van hun eigen bestaan in deze onzinnige gangsterfilm.<br />De film wordt in segmenten verdeeld die gebaseerd zijn op verschillende gebeurtenissen en tijden in de loop van één dag. Dit effect doet sterk denken aan Pulp Fiction, dat op dezelfde manier hoofdstukken krijgt, hoewel donderdag dat niet doet. Het heeft geen zin om met de chronologische volgorde te knoeien, behalve als je af en toe even terugdenkt. Net als bij Tarantino wordt elke scène en elk personage prachtig ingeleid door muziek. Vreemde humoristische figuren, zoals de Jamaicaanse huurmoordenaar die pizza's bezorgt, die door de telefoon raast en zijn hasj met iedereen deelt, en Paulina Porizkova's narcistische Dallas, die Casey probeert te verkrachten, voegen humor toe aan elke scène, hoe afschuwelijk en zenuwslopend sommige toevalligheden ook zijn. Als Mickey Rourke's rustige, sluwe agent Kasarov wordt geïntroduceerd, is de zorgvuldige opbouw en ingewikkelde setting compleet en wordt Casey's hachelijke situatie nog gewaagder en prijzenswaardiger. <br /><0x3E> <0x5C>- Absoluut een wannabe Pulp Fiction, met veel geweld, geestige dialogen en uiterst enge antagonisten. Donderdag doet sommige dingen goed, maar andere pogingen tot hulde gaan misschien net ver genoeg om oplichterij te lijken. Een flashback waarin Casey slechteriken neerschiet en een kapsel heeft dat precies overeenkomt met dat van John Travolta in Pulp Fiction is zeker één stap te ver.<br /><0x3E> Mike Massie, www.MoviePulse.net.