Wat is het sentiment van de recensie?

Terwijl ik over _Poison for the Fairies_ zit na te denken, besef ik dat ik misschien niet eerlijk ben geweest over de film. Mijn cijfer 3/10 heeft misschien meer te maken met mijn teleurstelling over de film dan met de kwaliteit of de waarde van de film. Gebaseerd op de plotbeschrijving, de recensies op IMDb en de 7,6 op IMDb, zou ik er zeker van zijn dat ik op een bekend juweeltje was gestuit. Helaas heeft het me niet veel opgeleverd. Om de een of andere reden viel ik bijna in slaap bij _Poison for the Fairies_.<br /><br />_Poison for the Fairies_ is het verhaal van twee jonge meisjes in 1965 in Mexico City. Een van de meisjes, Veronica, is een dwangmatige leugenaar en zegt tegen haar vriendin dat zij, Veronica, een heks is. Het andere meisje, Flavia, is zo goedgelovig dat ze alles gelooft en bang wordt van alles wat haar vriendin haar vertelt. Dat is het eigenlijk wel zo'n beetje. In werkelijkheid gebeurt er niet veel en de film sleept zich maar voort terwijl Veronica Flavia probeert te terroriseren en te overheersen. Een commentaar op IMDb beschreef de film als 'de engste film in de Mexicaanse cinema van de jaren tachtig'. Mijn commentaar was: als dat zo is, dan zijn er in de jaren tachtig waarschijnlijk niet veel horrorfilms in Mexico gemaakt. Een ander commentaar schreef: 'Pas maar op als je bang wilt worden.' Mijn commentaar was: weet je zeker dat we het over dezelfde film hebben? Mijn mening staat lijnrecht tegenover de voorbeelden die ik heb gegeven. Voor mij was het saai, ongeïnspireerd en slecht geacteerd. Vooral het decor is irritant, omdat regisseur Carlos Enrique Taboada de gezichten van de andere personages nooit laat zien. Veronica en Flavia voeren lange, langgerekte gesprekken met familieleden en hun leraar, maar we zien de gezichten van deze mensen nooit echt. Het is een irritant foefje.