Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Herhaling: sinds de krijgerkoningin Gedren het grootste deel van Sonja's familie heeft grootgebracht en afgeslacht, heeft ze zich in de kunst van het zwaardvechten bekwaamd. Nu heeft Gedren een zeer krachtige talisman aangenomen die dreigt de wereld te vernietigen, zo niet te vernietigen, waarbij Sonja's zuster daarbij gedood wordt. Nu is Sonja uit op wraak en om de wereld te redden. Onderweg ontmoet ze de zeer Conan-achtige Kalidor (maar niet Conan, nee!) en zijn lijfwacht Valk. Eerst slaat Sonja alle hulp af, maar later is ze gedwongen die te aanvaarden en samen gaan ze de wereld redden. Als je naar een film als deze kijkt en je denkt dat het verhaal het beste element in deze film is, zit de film in grote moeilijkheden. Want 1) een film als deze zou zijn kracht moeten ontlenen aan goede zwaardgevechten en effecten, en 2) het verhaal is echt, heel erg slecht. Het is eenvoudig en ongecompliceerd en het biedt werkelijk geen enkele vorm van karakterontwikkeling of zelfs maar spanning. Het is voorspelbaar en saai, en het voor de hand liggende stel, Sonja en Kalidor, heeft helemaal geen chemie. En het kind is gewoon irritant. En de meeste scènes worden zo lang uitgerekt dat ze saai worden. Hoewel de film niet erg lang is, heeft hij niet genoeg materiaal om zijn tijd mee te vullen. En dus terug naar punt 1). Het gevecht is traag, zonder incidenten en echt slecht. Het laat duidelijk zien dat de meeste vechters de tegenstanders duidelijk de weg versperren, ver voor de tegenstander zelfs maar is begonnen te slaan. Naar mijn eerlijke mening denk ik dat de meeste kinderen die met stokken vechten meer opwindende gevechten van ridders en paarden creëren dan deze film. Al met al is dit een heel slechte spin-off, die iedereen die van de Conan-films hield, zou moeten vermijden.<br /><br />2/10/10.