Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Akins prijswinnende film Head-On/Gegen die Wand uit 2004 schetste de aantrekkelijke, chaotische wereld van een zelfdestructieve maar dynamische Turks-Duitse rocker die Cahit heet (Birol rennel). Deze documentaire is een zijtak van Head-On en verkent het scala aan muziek dat je in Istanbul tegenwoordig zou kunnen vinden als je net zo energiek en nieuwsgierig was als de Duitse avant-rockmuzikant Alexander Hacke van de groep Einstuerzende Neubauten (die de soundtrack regelde en een deel van de muziek voor Head-On uitvoerde) en de hulp had van een filmploeg en Turkse speakers die door regisseur Akin werden geleverd. Je krijgt alles te horen, van rap tot de meest traditionele Turkse klassieke song, met rock, Koerdische muziek en Turkse pop ertussenin. Het is een even chaotische en open wereld als Cahit. s, een waar Oost Oost is en West West, maar waar de twee werelden elkaar op de een of andere manier ontmoeten.<br />Net als Istanbul zelf, dat aan de rand van Europa en Azië ligt en de twee werelden samenbrengt, terwijl het toch sui generis blijft, is dit een melange met Turkse pop, Turkse traditionele liedjes, Koerdische klaagzangen, Italiaanse jazzmusici en een groep straatmuzikanten (Siyasiyabend), levendige en excentrieke opnamen van het straatleven in Istanbul, en een paar gesprekken voor de camera over synthese en persoonlijke en muzikale geschiedenis van zangers en muzikanten. In de Beyoglu-wijk, waar Cahit aan het eind van Head-On verbleef terwijl hij op zoek was naar zijn geliefde, zwerft Hacke met zijn crew en apparatuur door de stad om mensen te interviewen en hun muziek op te nemen. De uitspattingen van de schrijver werden af en toe getemperd door muzikale intermezzo's van een traditioneel Turks orkest dat buiten aan de andere kant van de Bosporus zat.) Hacke geeft ons de gelegenheid om optredens bij te wonen en te horen van enkele van de bekendste levende Turkse zangers, onder wie Mbejane Senar, een dame van achter in de tachtig wier ouder wordende, elegante musici doen denken aan de manier waarop de grote Egyptische zangeres Umm Kulsoum vroeger optrad. Hacke haalt de filmschrijver-filmster Orhan Gencebay over om een indrukwekkende solo te doen op de oude man met de lange nek op wie hij al zijn liedjes heeft geschreven, en haalt de nu ongrijpbare grote Sezen Aksu over om een speciale uitvoering te geven van een van haar beroemdste nummers, 'Geheugen van Istanbul'. Dit is een meesterzet, net als de klaagzang van een prachtige Koerdische zangeres Aynar, opgenomen in een badkuip met een spectaculaire akoestiek, als ze de hitte van de gezichten van de zangeres en de muzikant hadden kunnen afwenden. Er is ook een jonge Canadese vrouw, Brenna MacCrimmon, die vloeiend Turks spreekt en Turkse traditionele folksongs zingt met een expressieve en vurige stem. De geluidsmix is in alle opzichten van hoge kwaliteit. Je zou graag een vervolg willen zien; veel geweldige voorbeelden van Turkse populaire en klassieke muziek zijn noodzakelijkerwijs weggelaten.<br />Film werd uitgebracht in de zomer van 2005 en werd vertoond op festivals in 2005 en 2006. Geopend in het Angelika Film Center in New York City op 9 juni 2006.