Is deze recensie positief of negatief?

Deze puinhoop begint met een echte tank die over een auto heen rijdt, afgewisseld met beelden van een speelgoedtank. Dit wordt gevolgd door een gezin dat van een verjaardagsfeestje naar huis rijdt zonder iets te zeggen. De onverklaarbare tank en het zwijgzame gezin nemen, ik zweer het, meer dan 10 minuten in beslag. Ten slotte ziet het gezin een auto nadat die in een ongeluk is geraakt en besluit het aan de juiste autoriteiten te melden, alleen om erachter te komen dat de inwoners van de stad zich allemaal in hun huis schuilhouden en dat de politie zich op het politiebureau schuilhoudt. In de loop van het volgende uur komen we erachter dat zowel de schrijver als de redacteur samenzweren om spanning te vervangen door onbegrijpelijke verteltechnieken, in de hoop dat het onvermogen van het publiek om te vertellen wat er gebeurt het publiek op de een of andere manier een ongemakkelijk gevoel zal bezorgen... en het werkt!... maar niet op de manier die zij dachten. Ik vond het heel vervelend dat de film zo slecht was, maar ik was helemaal niet bang. De dialoog bestaat uit dingen die nergens op slaan. Niet op een grappige David Lynch-manier, maar op een ik-liep-in-het-midden-van-een-saai-gesprek-achtige manier. In de loop van het volgende uur komen we erachter dat de filmmakers proberen ons bang te maken door saaie, alledaagse scènes te laten zien, in combinatie met de bovengenoemde 'wat'. 'Wat is er aan de hand?'-scènes.<br />De plot gaat ongeveer als volgt: vriendelijk uitziende oude mensen brengen kinderen in trance door de macht van Satan en nemen ze dan mee naar een feestje om met speelgoed te spelen, en dan komt er een nog sinisterdere bedoeling, en dan is het aan een groep blanke mannen (in de film is iedereen blank) om hun wapens te pakken en de boel te redden, en aan een snoepvrouwtje dat je bij de minste of geringste aanleiding begint te jammeren. Ze zoeken de ontvoerde kinderen door op willekeurige plekken te zoeken en de namen van de kinderen te roepen. Dit is een geweldige griezelfilm voor iedereen die nog nooit een griezelfilm heeft gezien omdat hij alleen al schrikt bij de gedachte aan satanisme, heidendom, wicca, of zelfs katholicisme, als gevolg van een levenslange hersenspoeling door het Trinity Televisienetwerk. Dit stelt het satanisme voor als bejaarden in Halloween-kostuum met kaarsen die zich mengen op een feestje, voor een Ankh. Volledig voorzien van een priester die complete onzin uitkraamt over satanisten terwijl hij ze 'heksen' noemt. De boodschap dat alles wat niet protestants is in dezelfde categorie kan worden gegooid voor een gemakkelijke veroordeling. <br /><0x3E> Ongeveer 30 minuten beeldmateriaal is verspild aan middelmatige oudere acteurs die onbeholpen overspannen pseudo-satanische koeterwaals brabbelen dat zo afgezaagd is dat een tienergoth ervan moet blozen, bijna altijd in het oude Engels, en soms in het Latijn dat al dan niet woorden zijn.<br /><0x3E> Highlights zijn onder andere een man die 3 minuten lang lacht om het idee van kleine groene mannetjes, een gezin dat 10 minuten lang uit de ramen van hun auto staart zonder te praten terwijl ze naar muzak uit de lift luisteren. Een priester die 4 minuten lang satanisme bestudeert met o zo enge tekeningen van demonen om de dames van de kerk de stuipen op het lijf te jagen. Willekeurige opnamen van poppen. Willekeurige opnamen van kinderen. Verf in plaats van bloed bij elke gelegenheid. Droomsequenties van de filmschool. Introductie van onbelangrijke figuren die niets doen voordat ze weggaan. Soms doen ze alsof het Niets waar ze mee bezig zijn iets belangrijks is.<br />De regie is in het beste geval slordig. Een voorbeeld van de regie is een scène aan het begin waarin een man en een vrouw elkaar kussen en de man zich losmaakt om haar liefdevol in de ogen te kijken en er wat donkerrode verf op haar wang valt. Als ze opkijken, zien ze dat het geen bloed is, maar druppels van de sneeuwbal van een meisje. Sneeuwballen zijn ijs en gekleurd water met een smaakje, en zouden geen druppels van dezelfde textuur als verf hebben opgeleverd, om nog maar te zwijgen van het feit dat haar sneeuwbal helder rood-oranje was. Het is een slordige tekst, zeker, maar het wordt nog erger door de slechte regie. Dan komt er een alternatieve opname van de man, de vrouw en het meisje, die laat zien dat ze ongeveer een meter bij hen vandaan staat, zodat de sneeuwbal niet op de vrouw zou zijn gevallen als ze haar sneeuwbal boven het gezicht van de vrouw had gehouden. Goed gedaan, redacteur! Natuurlijk is het acteren blabla. Het acteren van de hele cast zou op een schaal kunnen worden gelegd en perfect in balans zijn tussen overacteren en onderacteren.<br />De meest aanstootgevende techniek van de regisseur is om de acteurs geen motivatie te geven en ze dan uit te laten gaan voor de lunch terwijl het starre oog van de camera lonkt terwijl de acteurs zichzelf voor schut zetten. En eindelijk, na dat alles, komen we aan een einde dat geweldig zou zijn geweest als het was afgehandeld door competente mensen en niet door Jerry Falwell.