Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De beste romantische komedie die ik in jaren heb gezien. Niet het soort gelikt Hollywood-gedoe van Ben Stiller of Adam Sandler en een stuk minder zoetsappig dan een epos van Hugh Grant. Julianne Nicholson en Jay Mohr zijn perfect gecast en leveren allebei een soepele, professionele voorstelling als het verloofde stel dat besluit wat tijd te besteden aan het zaaien van hun seksuele zaadjes voor het huwelijk. In plaats van het puur voor de lol te spelen, hebben de schrijvers en de regisseur een mooie mengeling van menselijke gevoelens en komische actie in elkaar geflanst. Nicholson is gewoon geweldig als de onhandige verleidster en Mohr doet het geweldig als de man die met tegenzin aan het spel begint, maar al snel merkt dat hij zijn avontuurtjes een beetje te leuk vindt. We zien net genoeg ondersteunende personages om de plot mooi af te ronden zonder af te leiden van het hoofdverhaal. Andy Richter (echte vriend) en Helen Slater (verdrietige alleenstaande moeder) zijn vooral goed. Er is genoeg betekenis en emotionele complexiteit om dit veel meer te maken dan een gewone jongens-meisjesklucht. Met een beetje meer tempo en een klein beetje meer scherpte zou deze film zelfs in de top tien van komedies kunnen staan.