Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nadat ik de wereld had rondgereisd, drong het tot me door dat Australië eigenlijk één ding mist dat andere landen wel hebben: geschiedenis.<br /><0x3E> Gelukkig, of helaas, werd Australië niet gesticht na een oorlog, het heeft geen burgeroorlog gehad en het grootste deel van de politieke geschiedenis is nogal... saai! Er gebeurde niets 'groots' dat een of ander keerpunt in de geschiedenis van Australië markeerde... tot de Whitlam-regering werd ontslagen door de gouverneur-generaal van Australië, John Kerr.<br /><0x3E> Voor degenen die Australiër zijn, kun je deze alinea overslaan en naar de volgende gaan. Dit is ten behoeve van nieuwsgierige niet-Australiërs! Australië werd gekoloniseerd door de Britten. Mettertijd werd duidelijk dat Australië in staat was op eigen benen te staan. Dientengevolge gaf Engeland Australië toestemming om zijn eigen parlementen, wetten, rechtbanken en dergelijke in te stellen. De wetshandhaving en politiek van Australië zouden niet langer rechtstreeks door de Britten worden geregeld, maar door de Australiërs zelf, ook al zijn de rechtbanken, precedenten, rechtbanken en dergelijke grotendeels gemodelleerd naar het Britse systeem. Deze verschuiving is vastgelegd in de Australische grondwet. Ondanks het feit dat de grondwet de wetgevende macht van de Australische regering, de wetgevende procedures, de rechtbanken (maar voor degenen die nieuwsgierig zijn: niet de wetgevende macht) wettigt, zijn er twee 'pro- crown' secties die zijn opgenomen en tot op de dag van vandaag bestaan. Deze worden min of meer beschouwd als de'reservemachten van de Kroon (koning/koningin van Groot-Brittannië)'. De eerste groep secties heeft betrekking op de benoeming van de gouverneur-generaal. In het kort wordt de gouverneur-generaal beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de koningin in Australië en wordt hij omschreven als de 'directieve' tak van de Australische regering. Wanneer een wetsontwerp door het Australische parlement wordt aangenomen, bepaalt de grondwet dat het pas wet wordt als het door de gouverneur-generaal is ondertekend. Als zodanig wordt de Govenor-generaal door sommigen beschouwd als niets meer dan een stempelaar die een archaïsche en onnodige constitutionele functie vervult ten behoeve van de Kroon. In theorie kan de gouverneur-generaal weigeren een wetsontwerp te ondertekenen dat door het Australische parlement is aangenomen, als hij dat nodig vindt. Als het parlement bijvoorbeeld een wet aannam waardoor de politie iedere Australiër boven de vijftig (hypothetisch natuurlijk) dood kan schieten (hypothetisch natuurlijk), dan kon de minister-president weigeren deze te ondertekenen en zou het niet de wet van het land worden. Deze macht is echter theoretisch en is (tot op heden) nooit uitgeoefend. Volgens de 'conventie' (dat is het buzzwoord van de gebeurtenissen die tot het ontslag hebben geleid) handelt de gouverneur-generaal letterlijk in opdracht van de Australische regering en als de regering een wet aanneemt en de premier de gouverneur-generaal opdraagt die te ondertekenen, zal hij dat bijna altijd zonder vragen doen. In feite is de 'conventie' een 'conventie' van de regering. Het tweede aspect is artikel 64 van de grondwet, waarin staat dat de ministers de functie mogen uitoefenen 'naar het genoegen van de gouverneur-generaal'. De gebeurtenissen van 1975, die in deze film aan de orde komen, hebben een precedent geschapen: als de gouverneur-generaal op de een of andere manier 'ontstemd' is over de regering en/of de premier, lijkt het erop dat dit artikel hem het recht geeft de regering te ontslaan (wat in 1975 gebeurde... vandaar de titel van de film 'het ontslag'). Of 'naar het genoegen van de gouverneur-generaal' kan worden uitgelegd als 'het onbelemmerde recht om te ontslaan'. Maar dat is een twistpunt dat in die tijd tot nogal verhitte discussies onder de Australiërs heeft geleid <0xE2><0x80><0x93> vooral als je bedenkt dat de gouverneur-generaal niet door het Australische volk wordt gekozen.<br />Nu dit achtergrondaspect uit de weg is geruimd, kunnen we het weer over de film hebben. Hij was goed gemaakt. Het tempo was geduldig, maar helemaal niet slepend. Het drama was goed ingekleed en heel realistisch. Het overdreef de gebeurtenissen niet en, wat het belangrijkste was, het presenteerde zijn standpunt niet vanuit één politiek perspectief. Integendeel, ik vond dat het eerlijk en evenwichtig was, ook al geeft de tekst voor de aftiteling aan dat de filmmakers waarschijnlijk het besluit van de gouverneur-generaal om de Whitlam-regering te ontslaan niet goedkeurden. Maar ik zou de film niet in zijn geheel willen beschrijven als een vooringenomenheid in de ene of de andere richting.<br />Wat de nauwkeurigheid betreft, zat het helemaal goed. De filmmakers hadden hun huiswerk goed gedaan en hadden de boeken en geschriften van alle betrokken principespelers gelezen. Er waren een paar details die enigszins overgeslagen waren, voornamelijk omdat het lang duurde om ze uit te leggen en ze uiteindelijk weinig invloed hadden op de gebeurtenissen van 1975, dus dat vergeef ik ze. Verder denk ik dat het moeilijk was om de publieke opinie over dat post-Vietnamtijdperk te herscheppen, maar Noyce heeft het min of meer voor elkaar gekregen. Ten slotte was ik blij dat de film een poging deed om het individuele beleid van beide partijen ter sprake te brengen zonder analytisch, obsessief of veroordelend te worden. Bovendien was alles wat we te weten kwamen, zoals Connors pijplijn, heel relevant voor het verhaal. De filmmakers beseften dat het hun taak was om het verhaal te vertellen van de gebeurtenissen die tot het ontslag hadden geleid en geen politieke steun of oppositie te tonen met betrekking tot het beleid en de standpunten. Dat was slim, want het betekende dat de film niet beschuldigd kon worden van het verkeerd presenteren van het beleid van een van de partijen.<br />Het ontslag is waarschijnlijk het meest ongelooflijke stukje politieke geschiedenis dat Australië in zijn korte bestaan heeft gekend. Ik ben blij dat het in celluloid is gekristalliseerd. Essentiële informatie voor iedere Australiër.