Is deze recensie positief of negatief?

In 'Black Snake Moan' is schrijver-regisseur Craig Brewer zo geobsedeerd door zware symboliek dat ik de hele film eigenlijk als pretentieus wilde afdoen <0xE2><0x80><0x93> een broeierige zuidelijke parabel met een o zo pikant onderwerp. De film bevat ook een zware spirituele subtekst waarin religie in beeld wordt gebracht <0xE2><0x80><0x93> ook dit wordt zonder enige subtiliteit ingevoegd. Na de donkerdere openingsscènes wordt de film steeds vlakker, tot de hele productie overgaat in de kunstmatige kwaliteit van een toneelstuk (en ik moet toegeven dat de laatste 15 minuten veel te ver in het gebied van 'Happy End' gaan naar mijn smaak). En dan heb ik het nog niet eens over de archiefbeelden van muzikant Son House, die over liefde en dood zit te peinzen (en natuurlijk zwaar voorspelbare dingen voorspelt). Maar op een vreemde manier zijn deze minpunten ook eigenschappen van 'Black Snake Moan', het verhaal van de bejaarde Lazarus (Samuel L. Jackson), die onlangs is gedumpt door zijn vrouw (voor zijn broer nog wel), die een bijna-dode nymfomane Rae tegen het lijf loopt (Christina Ricci, die met gemak het meest gepassioneerde beeld geeft van het afval van een woonwagenkamp op celluloid ooit); terwijl hij het meisje verpleegt tot ze weer gezond is, ketent hij haar aan zijn radiator om haar demonen te overwinnen en hopelijk zijn eigen gevallen zelf te redden. Hoewel het beslist obsceen is om Ricci uit haar schaarse kleding te zien vallen, is haar optreden riskant en volwassen <0xE2><0x80><0x93> geen spoor van Woensdag Addams te bekennen, en ze kan zich gemakkelijk meten met Jackson, die de personificatie is van 'de blues'. in zijn portret van een gebrekkige, godvrezende man. De scène waarin Lazarus een lied voor Rae zingt te midden van een onweersbui/verduistering is meeslepend, net als een scène in een springbluesclub waarvan je zou willen dat je er zelf bij was. De setting is sterk, en je kunt je voorstellen dat de letterlijke symboliek (de ketting, de radiator, de vreemde, wazige man die Raes libido achtervolgt) een opzettelijke uiting is van bijgeloof en spiritualiteit. En het is de overtuiging waarmee deze spiritualiteit wordt gespeeld die 'Black Snake Moan' zoveel kracht geeft <0xE2><0x80><0x93> de gepassioneerde uitvoeringen van Jackson en Ricci maken dit tot een film die van hartverscheurend naar verheffend gaat met, nou ja, naadloze gratie. De jaloerse minnaar is een plotwending die ik niet nodig had gehad, noch hij, noch de subtiliteit van de voorhamer kunnen dit niet tot een fascinerende meditatieve film maken.