Is deze recensie positief of negatief?

Dr. Lucio Fulci (Lucio Fulci) is een regisseur van bloederige horrorfilms die het effect begint te voelen van het filmen van te veel bloederige scènes. Hij bezoekt zijn plaatselijke psychiater om te zien of hij zijn verstand aan het verliezen is; dit blijkt een slecht idee te zijn, aangezien de psychiater in werkelijkheid een gestoorde moordenaar is die verantwoordelijk is voor een reeks gruwelijke moorden. Hij grijpt de gelegenheid aan om Fulci tot zijn zondebok te maken, en de geschifte gek hypnotiseert de horrorhater om hem te laten denken dat hij verantwoordelijk is voor de recente reeks moorden.<br />Op het eerste gezicht lijkt _Cat in the Brain_ een fantastisch bloederige traktatie van de spaghettispetters god Lucio Fulci. De film zit barstensvol met afgehakte ledematen van kettingzagen, bijlaanvallen en diverse andere bloederige moorden, en zelfs de meest geharde bloedhonden krijgen er genoeg van te drinken. Maar als je beter kijkt, blijkt dat veel van de gruwelijke scènes afkomstig zijn uit eerdere films (voornamelijk Fulci's eigen'meesterwerken'); verwijder deze uit de vergelijking en je houdt een gehaaide, elementaire plot over die volkomen verspild is, wat welkome naaktheid, en afschuwelijke optredens van Fulci zelf en van David L. Thompson als de psycho-psychiater.<br />Naarmate de film vordert, ontwikkelt hij zich tot een onbegrijpelijke puinhoop, met de 'geleende' bloederige beelden er willekeurig ingestopt, zonder dat er een poging wordt gedaan ze overtuigend in het verhaal te verwerken. Als je de films van Sodom, of Mario Bianchi's Murder Secret, hebt gezien, dan heb je de beste stukken van Cat in the Brain al eerder gezien.<br />Na veel bloedvergieten is de film vrij snel afgelopen, zodat de kijker zich verbijsterd en enigszins bedrogen voelt. Kijk de film als je een Fulci-completist bent, maar ik zou je aanraden de films op te zoeken waaruit de 'goede stukken' zijn gemaakt.