Is deze recensie positief of negatief?

De dingen die ik irritant vind op het witte doek, de dingen die ik vervelend vind en waar ik de mensen mee lastigval die samen met mij naar een film willen kijken, zijn die momenten waarop de schrijver, regisseur, decorontwerper, de cateraar op het witte doek, of wie dan ook, niet tot het einde doordenkt en door één enkele handeling van nalatigheid <0xE2><0x80><0x93> of opdracht <0xE2><0x80><0x93> al het andere werk ongedaan maakt van alle anderen die aan de film hebben meegewerkt. Dat moment van 'Wacht eens even... Wat is er nou net gebeurd?' dat het verhaal abrupt tot stilstand brengt. (Niet dat er voor het verhaal van deze film veel halt moest worden gehouden, want iedereen die hem ooit heeft gezien, weet dat Quintets verhaallijn al voor het begin van de openingsscène zo goed als vastgevroren is. Er zijn een paar van die momenten in deze film. En je hebt ook zoveel tijd om erover na te denken. De film duurt twee uur en de dialogen beslaan waarschijnlijk vijf pagina's. Er is veel tijd om over de tekortkomingen ervan na te denken.<br />De film speelt op een bevroren Aarde. Er is weer een ijstijd begonnen en de hele wereld is stervende. Het is koud. Heel koud. Eigenlijk is het op het scherm heel koud. De film is in de winter in Canada opgenomen en in elke scène zijn er ijspegels en echte sneeuw en mensenadem die in wolkjes uit hun mond komt. Keer op keer worden we eraan herinnerd hoe verrekte koud het is. Mensen dragen grote hoeden en lagen en lagen kleren en waggelen rond als overdreven geklede Wiebels. Het moet een verschrikkelijke schietpartij zijn geweest. Mijn muggenzifterij begint wanneer onze held incheckt in een hotelkamer. Midden in de nacht gewekt door stemmen uit de kamer ernaast, hoort hij door een groot rooster in de muur die de twee kamers van elkaar scheidt een gesprek dat van vitaal belang is voor het schamele perceel. Ik vraag me niet af waarom er een handig rooster in de muur tussen de twee kamers zit. Wat me irriteerde was het feit dat het rooster niet was afgesloten door de huurder met de luidruchtige bezoeker. Als je warm wilt blijven is het laatste wat je nodig hebt een enorm gapend, tochtig gat in je muur dat naar een ongebruikte onverwarmde kamer leidt. Geloof me. Ik leef zo, ik heb deze film gezien op de bank in mijn woonkamer onder een dekbed met een warmwaterkruik. Mijn adem was net zo nevelig als die van de acteurs. Als er zo'n gapend groot gat in mijn muur zat zou ik het met iets dichtstoppen. Misschien niet de beste film om midden in de winter in een onverwarmde kamer te bekijken maar tjonge, het viel me op hoe beroerd de isolatie in de film was.