Is deze recensie positief of negatief?

Zoals je kunt zien, was ik vrij laat op het feest, maar ik heb het voordeel dat ik alle eerdere verslagen heb gelezen voordat ik mijn commentaar geef. Ik vond deze site bij toeval, toen ik op zoek was naar andere mariniersfilms. Dus laat ik beginnen met je te vertellen dat ik een Marinier in de film speelde, Pvt. Labarsky, en dat ik op dat moment gestationeerd was in MCRDep, San Diego. Jack Webb en zijn bemanning kozen 15 Permanente Personeel, waarvan sommigen van ons de sprekende rol hadden, en nog eens 15 Mariniers die net hun Boot Camp hadden afgerond. Dat was het Peloton en de Mariniers die de verschillende 'DI's' speelden. Voor zover ik me kan herinneren, de Capt. en de Pvt. Owens (Don Dubbins) zat niet bij de mariniers. We hebben ongeveer drie weken in Hollywood doorgebracht (Studio City Film Lot), CA filmde het deel van de film waar wij bij betrokken waren, en daarna maakten ze de andere opnamen nadat wij waren vertrokken.<br />Dus terwijl ik hier wat rondhang, zal ik zo goed mogelijk een paar dingen ophelderen die in eerdere artikelen zijn gevraagd. 'Cuff Daddy' zei dat ons peloton 'Ja, meneer' kon roepen zonder zich te bewegen, enz., en: 'Ja, we hebben het geschreeuw voor de Sound Guys gedaan, en dat was toen we de scène opnamen.' Zoals jullie collega-mariniers je nog wel zullen herinneren, hadden jullie je adem al ingehouden toen de inspecteur of wie dan ook een vraag begon te stellen en voordat ze die hadden afgemaakt, hadden jullie je antwoord al gegeven. Zo ging dat.<br />'74Sooner' merkte op dat jullie door hetzelfde gebouw op Paris Island liepen, maar zoals ik al eerder heb gezegd, zijn alle scènes in Studio City, CA, opgenomen. Ze zijn gemaakt van foto's die op Paris Island zijn genomen en van reisjes ter plaatse en van mariniersadviseurs van Paris Island. Sorry, jullie waren in de echte gebouwen, niet op de set.<br />'schappe!' De film heeft veel goede punten naar voren gebracht, maar over het incident met het peloton op Paris Island in die tijd zei die Jack Webb alleen maar: "De film is gemaakt vanwege het ongeluk, en het Korps Mariniers wilde niets uitzenden wat van invloed zou zijn op de familieleden van de mariniers die die nacht zijn omgekomen. Hoewel, het Korps Mariniers zou alle mariniers en hulptroepen leveren die nodig waren voor een film die het publiek uitlegt waarom een marinier doet wat hij doet."<br />Zoals een paar van jullie al zeiden, betrapte ik mezelf toen we de scènes opnamen ook op de gedachte dat deze dialoog tot op zekere hoogte is opgeschoond en dat is duidelijk ook het geval.' En hoe het in het echte leven toegaat. In de jaren vijftig moest het zo gebeuren.<br />Eén verhaal dat ik graag zou willen vertellen, gaat over de interactie die plaatsvond tussen ons mariniers en de Movie Crew, en tussen de Movie Crew en Jack Webb. Vanaf het begin beantwoordden de mariniers naar gewoonte 'Ja, meneer' op alles wat bewoog. In de tweede week werd het steeds gebruikelijker om 'Ja, meneer' van alle kanten te horen. Op het toneel blafte iemand dan een verzoek om iets aan de belichting te doen, en vanuit het niets, op een loopbrug boven het toneel, klonk het antwoord 'Ja, meneer'. 'Als ik had geweten dat ik zoveel respect van deze bemanning zou krijgen, zou ik jullie jaren geleden al hierheen hebben gehaald,' verklaarde Jack Webb. Er was een luitenant uit San Diego die de rol moest spelen van de inspecteur van het andere peloton en de man met wie Jack Webb altijd vecht, maar tijdens een van de afscheidingen moest hij nummer 32 nemen en Webb bleef maar proberen hem te laten doen wat hij wilde en toonde geen gebrek aan geduld met hem. De volgende dag gebruikten ze de adviseur van Paris Island die inspecteur Sgt. van Paris Island was en het ging prima. Destijds was ik een beetje een camerafanaat en ik leerde de Stille Cameraman kennen om een aanwijzing van hem te krijgen en het bleek dat Hij me nog steeds opnamen gaf en een deel van de 35mm-film van de dagelijkse opnamen die niet gebruikt zouden worden. Die filmstrookjes knipte ik in stukken en daar maakte ik dia's van. Nadat de film op vhs-band was uitgebracht (The DI, 11706 B&W/106 min.) hebben mijn kinderen en de grote kinderen de grootste lol als ze proberen te raden wie mij het vaakst op het scherm kan vinden.