Is deze recensie positief of negatief?

Een jonge joods-Amerikaanse zoekt naar de vrouw die zijn grootvader hielp ontsnappen aan de vervolging door de nazi's, terwijl hij aan een Europese tournee begint met enkele onwaarschijnlijke medespelers.<br />Liev Schreiber maakt zijn regisseursdebuut met een speelse angst die gewoonlijk in verband wordt gebracht met zijn acteerethos. Als succesvolle acteurs besluiten om in de regisseursstoel te gaan zitten, krijgen we meestal een biografische glimp te zien van de zielen onder het acteermasker. Klopt. We krijgen meestal een mengelmoes van genres. Klopt. Maar wat we normaal gesproken niet krijgen is een originele, originele film met inzicht die geloofwaardig, intelligent en ontroerend is.<br />Elijah Wood speelt Jonathan, een nieuwsgierige jongen die tijdens zijn leven stukjes van het leven verzamelt. Hij is op zoek naar een vrouw op een foto. Op de sepiakleurige foto staan zijn grootvader (die griezelig veel op hem lijkt) en de vrouw. Om zijn reis te vergemakkelijken roept hij de hulp in van reisgidsen die bestaan uit een Hip-Hop liefhebbende breakdancer, Alex (Eugene Hutz), zijn apathische en perma-vexe grootvader (Boris Leskin) en zijn hond <0xE2><0x80><0x93> Sammy Davis Junior Jr. Wat er vervolgens gebeurt, is in wezen een komedie. Er is een niet-beleefd eenvoudige inleiding met voice-overs. Die van Alex is vooral grappig als hij zijn jongere broer op de hoogte brengt van het jaar 1969, waarmee hij bewijst hoe populair hij is bij de meiden en breakdancers, waardoor hij Jonathans antithese wordt. <br />Schreiber begint de personages naarmate ze verder komen af te breken en de komedie fungeert als een opzettelijke sluier voor wat een verhaal is over drie mensen die verbonden zijn met de holocaust en die zichzelf niet echt kennen. Alle drie hebben ze een tederheid en authenticiteit over zich die Schreiber niet had verwacht en die even betoverend en fantastisch is als de film zelf, de gruwelen die door mogen breken, d.w.z. het verleden, worden gepresenteerd op een bijna verteerbaar niveau (toevallige muziek, cinematografie) waardoor ze des te verwarrender zijn.<br />Als de onwaarschijnlijke groep eindelijk de stad vindt die ze zoeken, horen ze van de ware wreedheden die hebben plaatsgevonden en komen ze veel te weten over wie ze werkelijk zijn. <br />Elijah Wood is net zo authentiek als altijd en brengt zijn gebruikelijke onschuld en kracht naar het scherm. Hij is een inwonend goed in _The Lord of the Rings_ en een inwonend kwaad in _Son City_, en hij speelt Jonathan met aplomb terwijl hij wordt gebombardeerd met cultuurshocks en een zoektocht naar de waarheid. Boris Leskin als grootvader brengt zijn angst en frustratie voor de jongeren ook met veel humor en overtuiging, terwijl zijn eigen verleden wordt ontrafeld. Maar het is Eugene Hutz als Alex die de show steelt. De regisseur gebruikt die oude kunst van vertalingen om een humor te creëren en vast te houden die echt grappig is en niet gekunsteld.<br />Schreiber heeft een betoverend debuut gemaakt dat zowel hart als ziel heeft. De doorlopende score en de prachtige film creëren een sprookjesachtig waas rond een verhaal over identiteit, waarheid en familie. Als er al een klacht was, dan zou het de snelheid zijn waarmee de film van richting verandert; hoewel dit opzet kan zijn geweest, zal het niet iedereen bevallen. Niettemin is dit een uitmuntende poging die een geweldige komedie en een hechte band tussen een onwaarschijnlijke groep oplevert, terwijl hij op een volkomen nieuwe manier een ander aspect van de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog ontleedt.<br />- Chi&Ojo.