Is deze recensie positief of negatief?

Amando DeOssorio was niet iemand die zich door een gebrek aan budget liet weerhouden om een van zijn verhalen te vertellen. Zijn 'Blind Dead'-serie begon geweldig, maar had een paar echt lachwekkende momenten, zoals de opnamen van een klein modelbootje in een watertank voor 'The Ghost Galleon'. In 'The Sea Serpent' raakt hij de bodem en neemt een paar opmerkelijke acteurs mee, terwijl hij het verhaal vertelt van een dom sokkenmonster dat een paar watertanks en miniatuuraquaria met grote ogen angst aanjaagt. De film opent met een vage openingsscène, die een mislukte militaire missie laat zien waarbij Amerikaanse piloten om de een of andere onbekende reden een atoombom laten vallen (die schaamteloos in het kader van de film wordt geïllustreerd). De commandant geeft deze opdracht vanuit een kantoor met een prominente Amerikaanse vlag en een portret van een gestoord ogende Ronald Reagan, een van de weinige dingen waardoor deze film echt op de jaren tachtig lijkt. De andere twee zijn de hilarisch onbeholpen ondertiteling die verklaart dat het jaar 1985 is en Tyria Powers gedateerde Sheena Easton-kapsel, dat er heel cool had uitgezien naast een paar gescheurde neontrainingspakken. Een van de grootste monsters die je ooit hebt gezien komt uit de diepte omhoog, verstoord door de explosie die door de bom is veroorzaakt. We horen dat de verdwaalde atoombom een groot deel van de plaatselijke vis heeft gedood. Helaas voor ons heeft het geen effect op de Zeeslang, die snel afdaalt naar de kust van Spanje voor een of andere mini-oorlog.<br />Als ik zeg dat het monster onrealistisch is, overdrijf ik niet. Het ziet er niet alleen "zo'n beetje" nep uit. Ik ben ervan overtuigd dat de filmmakers er het beste van hebben gemaakt met de tien dollar die hun toebedeeld leek te zijn, maar meestal ziet het eruit alsof het gemaakt is van krijtjes, een pingpongbal en een oude sok. En dat niet alleen, het heeft van die onheilspellende muziek die het overal begeleidt, muziek die zo lijkt op het thema van 'Jaws' dat het een wonder is dat niemand voor de rechter is gesleept.<br /><br />Samen met Tyria Power worden Timothy Bottoms en Ray Milland gesnapt in een achterbuurt, en de dialoog had niet triester kunnen zijn. Door middel van een reeks intriges worden onze hoofdrolspelers bij elkaar gebracht in een zoektocht naar... nou ja, ik weet niet precies wat het doel is. Bottoms and Power moet bewijzen dat de slang echt is om hun hachje te redden (hij krijgt de schuld van een door de slang veroorzaakt scheepswrak, zij wordt na een waarneming in het gekkenhuis opgesloten). Dat doet er allemaal niet toe, want tegen het eind van de film is er nog niets opgelost. Niemand geeft toe dat de slang echt is, en hij is niet eens dood. Bovendien zijn Bottoms and Power nog steeds op de vlucht voor de wet.<br />Hoe onlogisch het ook lijkt, alleen onze helden weten dat de slang bestaat (ondanks talloze verdwijningen, een vernielde vuurtoren en een vermorzelde spoorbrug), en ze beginnen aan een uitgebreid niet-avontuur om het monster op te sporen en te verjagen... Het is hun grote plan om hem met vuurpijlen af te schrikken. Hoewel hun plan mislukt is, veroorzaakt de slang een grote explosie in het water nadat hij een brug heeft aangevallen (vraag maar niet hoe), en de reusachtige zeeslang is zo bang dat hij wegzwemt. De kritische kijker zou zich afvragen waarom de slang niet eerder in de film werd afgeschrikt toen hij een paar grote explosies veroorzaakte nadat hij tegen een brug was geknald. Maar dat doet er niet toe. Hij zwemt weg en onze helden zijn ervan overtuigd dat hij voor altijd weg is. Einde.<br />Ik kan me alleen maar de afschuw voorstellen die de sterren voelden toen ze de voltooide film zagen waaraan ze net hadden gewerkt. Een slap script en een paar vage reactieshots hadden ze nooit kunnen voorbereiden op de g<0xC3><0xAA>nante scènes waarin ze het scherm delen met een in elkaar geflanst sokpoppen/stop-motion-beest. De bijrollen hadden tenminste nog lol om te gillen en te doen alsof ze werden opgeslokt door een reusachtige slangenkop. Ik weet niet precies wat er aan de hand was toen ze deze film maakten; het monster is goedkoop, maar er zijn een paar nogal uitgebreide miniatuursets, dus iemand heeft er tijd aan besteed om die te maken, om nog maar te zwijgen van de stop-motionanimatie die erbij kwam kijken. Het lijkt of ze het rechttoe rechtaan spelen, hoewel het gevoel voor humor van deze film misschien boven mijn pet ging. Uiteindelijk is de film alleen maar een gemakkelijk doelwit voor een dronken commentaar. Kijk ernaar op een feestje, dat levert de beste resultaten op.