Is deze recensie positief of negatief?

The Beguiled was een van de weinige vroege Eastwood-films die ik niet had gezien voordat ik vandaag de dvd had bekeken. En vanaf de sepiakleurige openingsscène tot aan de macabere climax was ik helemaal in de ban. Er zijn tegenwoordig te veel filmmakers die special effects, snelle montage en duizelingwekkend camerawerk in de plaats stellen van meeslepende verhalen, maar regisseur Don Siegel wist hoe hij het maximale effect uit deze relatief eenvoudige plot moest halen, en de personages zijn geloofwaardig en meeslepend.<br />Het verhaal gaat over een meisjesschool die toevallig aan de rand van diverse schermutselingen tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog ligt. De dames in het zuiden vinden een zwaargewonde Union-soldaat (Clint Eastwood). Terwijl hij hem verpleegt tot hij weer gezond is, begint hij de seksueel gefrustreerde vrouwen voor zijn eigen doeleinden te manipuleren.<br />Geraldine Page is uitstekend in de rol van de directrice met een geheim, en haar afdaling in de waanzin wordt op subtiele wijze weergegeven. Voor een film die zich vrijwel op één locatie afspeelt, verliest de film nooit zijn visuele belang. Er is zelfs een kans dat de normale status quo, die lang geleden is losgelaten toen Eastwoods machinaties aan het licht kwamen, weer kan terugkeren; maar de directrice en haar pupillen bewandelen een duisterder pad...<br />Dit is een totaal andere filmstijl dan de Dirty Harry van dezelfde regisseur, gemaakt in hetzelfde jaar, en toch zijn ze allebei even voortreffelijk. Eastwood speelt fantastisch tegen zijn gebruikelijke stoïcijnse antiheldenimago, maar zijn personage heeft ook iets mysterieus. We komen eigenlijk nooit veel over hem te weten voordat hij in de gevangenis zit, en de kijker is vrij om te kiezen voor zijn goed gecamoufleerde personage. Misdadiger of slachtoffer? Wat je ook denkt, ik kan alleen maar zeggen dat ik ervan heb genoten.