Is deze recensie positief of negatief?

CACTUS FLOWER was een verrukkelijke komedie uit 1969, gebaseerd op een toneelstuk van Neil Simon over een tandarts (Walter Matthau) die een verhouding heeft met een jonge, vrijgevochten vrouw (Goldie Hawn), zich er totaal niet van bewust dat zijn toegewijde verpleegster/assistente (Ingrid Bergman) verliefd op hem is. Matthau kan zo'n rol in zijn slaap spelen en hij stelt de rokkenjagende tandarts, dokter Julian Winston, die een verhouding heeft met de ene vrouw, niet teleur. Goldie Hawn kreeg een Oscar voor haar sprankelende vertolking van Toni Simmons, het bloemenkind op leeftijd dat langzaam begint te beseffen dat ze in een doodlopende relatie zit en dat ze niet zo dom is als ze op het eerste gezicht lijkt. Maar wat ik echt leuk vond in deze film was de rol van de legendarische Ingrid Bergman in de rol van Stephanie Dickinson, de toegewijde assistente van dr. Winston, die bereid is haar eigen geluk te begraven en op te offeren zolang dr. Winston maar gelukkig is met Tony. Bergman is een stralende verschijning in deze film, ze ziet er beeldschoon uit (hoewel de camera altijd al van haar heeft gehouden) en ze heeft een onvoorziene gave voor lichte komedie. Ja, de dialogen en de decors zijn enigszins gedateerd, maar het verhaal is tijdloos en de optredens van de sterren maken het tot een vermakelijk geheel.