Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een van de zeldzame films die ik niet meteen met mijn vrienden besprak nadat ik hem had gezien. Dat was niet omdat ik er zo van onder de indruk was of omdat ik er zo van onder de indruk was. Integendeel, ik vond er helemaal niets aan.<br />Waarom niet? Omdat op de een of andere manier alles zo overdreven was dat ik deze film niet meer serieus kon nemen. Er was zo veel seks en geweld dat ik sterk de indruk kreeg dat de film heel erg zijn best deed om beledigend te zijn, alsof hij zich richtte op superlatieven in plaats van een overtuigend verhaal te vertellen over twee vrouwen die in een misdaadspiraal zaten.<br />Baise-moi was voor mij beschreven als 'Thelma & Louise met echte seks'. Nou, het is waar dat het hoofdthema op hetzelfde neerkomt. Twee vrouwen reizen door het land omdat ze misdaden hebben gepleegd en weten dat hun leven nu voorbij is, dat de politie hen zal oppakken, en ze besluiten dat nu alles toch al voorbij is, ze zich niet meer kunnen inhouden.<br />Baise-moi werd beschreven als een feministische film waarin vrouwen, die in het verleden te lijden hadden gehad van mannelijke dominantie, wraak namen op de mannen die ze tegenkwamen. Dit is iets wat ik nooit in deze film had verwerkt, simpelweg omdat geen van deze vrouwen ooit onschuldig was geweest, en omdat ze niet alleen onverantwoordelijke, gewelddadige mannen vermoorden, maar ook mannen die ze zelf verleiden, mannen die laten zien dat ze beschermde seks willen hebben. En ze vermoorden vrouwen. Nee, ze zijn op geen enkele manier beter dan de personages die ze tegenkomen en die ze op afzichtelijke, wrede wijze vermoorden.<br />Hoe gemakkelijk de 'heldinnen' besluiten om te moorden en hoeveel plezier ze eraan beleven, maakte het me absoluut onmogelijk om op wat voor manier dan ook met hen om te gaan, of ze zelfs maar serieus te nemen. Het was gewoon allemaal te veel. Te veel seks, te veel geweld. Ik kreeg het gevoel dat seks en geweld er alleen maar waren om een superlatief van lelijkheid te creëren, in plaats van een verhaal te vertellen of iets duidelijk te maken.<br />Baise-moi had geen indruk op me gemaakt, had me niet aan het denken gezet, omdat het zo ver verwijderd was van de echte wereld. Zo geconstrueerd, onrealistisch en over de top.<br />Ik kon niets met deze film, er was gewoon niets om over na te denken, behalve: 'Waarom hebben ze deze verschrikkelijke film gemaakt?' Als de intense onaangenaamheid die in deze film plaatsvond, een doel had gediend, had ik het gemakkelijk geaccepteerd. Maar aangezien ik niets vond, sinds de film' Het verhaal leek niet meer dan een excuus om zoveel mogelijk lelijke seks in één film te persen... Ik stopte het weg onder 'onnodige marteling', besloot nooit, nóóit meer, naar deze film te kijken, en beschouw dit nu als de slechtste film die ik ooit heb gezien.<br />Slechter nog, niet alleen omdat het niet echt mijn ding is om te zien hoe mensen worden verkracht, verkracht, seks hebben in andere vormen en elkaar vermoorden... maar omdat wat de makers de wereld ook wilden vertellen met hun film... als ze al iets wilden zeggen... het gewoon niet werkte. En er is niets anders dat deze film kan redden, want hij is waardeloos.' En ook nog eens in zo'n lelijke stijl.