Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Door de synopsis van deze film kreeg ik het idee dat het een verhaal zou worden over een onconventionele vrouw die de conventies van de maatschappij waarin ze leeft aan de kaak stelt. Ik hou van sterke vrouwelijke personages en verwachtte een film in de trant van 'Chocolat', met minder sprookjes en meer humor. Wat ik kreeg, was een cast van verachtelijke personages.<br />Voor een door karakters gedreven film moet ik me verbonden voelen met de mensen, of medelijden met ze hebben. Er was niemand met wie ik me in de film kon identificeren. Grazia (Golino, wiens werk ik bewonderde in 'Rain Man') is een geesteszieke, waarschijnlijk bipolaire vrouw die vaak grof, agressief en gewelddadig is. Haar man kibbelt en schreeuwt als hij niet iemand slaat of slaat. De kinderen zijn onbeschofte snotapen. Ze schreeuwen tegen elkaar en tegen de vrouwen in de film. Ze vallen andere kinderen zonder enige aanleiding aan. Geweld leidt tot geweld. Dit lijkt een eiland van gevoelloze, agressieve, gewelddadige en onbeschofte mensen te zijn.<br />De richting is niet aanlokkelijk. Er zijn afwisselende scènes die kunst proberen te zijn, maar in plaats daarvan de kijker vervelen. De locatie is uitzonderlijk prachtig, maar zelfs die wordt niet zo goed vastgelegd dat het op film vastgelegd zou kunnen worden.<br />Ik moet je aanraden om weg te blijven bij deze mislukte film.