Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hoewel het weinig meer is dan een plezierige muzikale afleidingsmanoeuvre van elf minuten (het wordt terecht aangeduid als een 'Tabloid Musical') is _EVERY_ _THIves_ een van de beroemdste en kostbaarste documenten uit de filmgeschiedenis, omdat het een onschatbare blik biedt op de ontluikende talenten van twee van de meest getalenteerde en geliefde musici van het scherm: Deanna Durbin en Judy Garland.<br />Hoewel het vaak wordt genoemd als een soort screentest, geproduceerd door MGM om de jeugdige aantrekkingskracht van de contractanten Durbin en Garland, wier opties op het punt stonden te worden verlengd, te testen, is deze bewering niet helemaal juist. Durbins contract met MGM was al verlopen en ze was een maand eerder, in juni 1936, door Universal getekend.<br />Maar een bepaling in Durbins contract met MGM stond de studio toe een optie op haar diensten te nemen voor maximaal zestig dagen, mits ze in haar nieuwe studio nog niet aan een film was begonnen. Omdat Durbins eerste film, DRIE SNELLE JONGENS, nog niet klaar was om te beginnen, koos MGM ervoor zijn optie te gebruiken, en hoewel Durbin op dat moment officieel onder contract stond bij Universal, werd ze teruggehaald naar de MGM-ploeg om dit aangename korte onderwerp te filmen met een hoopvolle tiener, Judy Garland.<br />Dit, samen met Garland's eerste film, DRIE SNELLE JONGENS. Misschien verklaart MGM's veel uitgebreidere professionele acteerervaring/opleiding (waaronder optredens in eerdere korte films) waarom EVERY FLOWER vaak een voorkeur lijkt te hebben voor Judy Garland in plaats van Deanna Durbin, door Garland meer tekst te geven en een origineel nummer ('Americana') te laten zingen, terwijl Durbin de populaire klassieke song, 'Il Bacio' van Luigi Ardiiti, ten gehore brengt. Het is in elk geval volkomen logisch dat MGM een van zijn eigen contractspelers prefereert boven een andere van een rivaliserende studio.<br />Ironisch genoeg, hoewel het personage van Garland het meest proactief is van de twee meisjes in deze korte film, zou het Durbins onstuimige en impulsieve 'Little Miss Fixit' zijn. Garlands meer passieve'sprookjesmuurbloem'-imago was dat ze in het algemeen in ondersteunende rollen werd gecast, tegenover haar veelvuldige schermpartner Mickey Rooney en (in ZIEGFELD GIRL) de veelbelovende Lana Turner. Pas bij haar vijftiende MGM-film, '1942' voor mij en mijn GAL (die ook haar eerste volledig 'volwassen' rol was) bereikte Garland de solo boven de titelrol en de'solo-aantrekkelijke' status van een echte superster, die Durbin zes jaar eerder in één klap had bereikt.<br />Het is daarom volkomen onjuist om te beweren dat Garland de enige'superster' was. Deanna Durbin, die bijna tien jaar voor haar rivale bij MGM in de belangstelling stond, was bijna een decennium voor haar rivale bij MGM al een publiekslieveling. Ten tijde van haar ondertekening was Universal letterlijk in de onteigening verwikkeld, en het bewijsmateriaal op het scherm suggereert sterk dat Universal veel eerder in de gaten had dat Deanna een echte superster kon worden dan MGM bij Judy, en het is de moeite waard om op te merken dat bijna alles wat Garland bij MGM bereikte, van het in rekening brengen van supersterren tot het speciaal laten rijden van auto's om haar talenten en aantrekkingskracht onder de aandacht te brengen, van een uitnodiging om haar voetafdrukken te planten op het voorplein van Graumann's Chinese Theater tot het krijgen van een 'eervolle' Oscar voor haar talent, Deanna Durbin al ruim voor haar getalenteerde tijdgenoot bij MGM had gekregen. Hoe dan ook, _EVER_ ____ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ ____ ___E_ _ Zelfs in dit vroege stadium bezaten beide meisjes al een opmerkelijke uitstraling op het scherm en waren ze volkomen natuurlijk en ongekunsteld in hun optreden als zangeres en actrice. Garland explodeert letterlijk van vitaliteit als ze de tekst van het zwierige 'Americana' letterlijk uitspuwt. Terwijl ze het nummer met gepaste handgebaren afwerkt, lijkt Judy letterlijk op de woorden van het nummer te kauwen, terwijl ze haar mond samenknijpt en haar ogen uitpuilt in haar intense verlangen om te laten zien wat ze kan.<br />Bij Durbin daarentegen is de presentatie van 'Il Bacio' veel ingetogener en ingetogener. Hoewel het volkomen passend is voor haar 'klassieke' selectie, is Durbins presentatie van Arditi's wals veel meer van het traditionele'stand-'n-song'. Deanna, de 'kleine diva', doet niets om de aandacht op zich te vestigen, maar met haar openhartige ogen, oogverblindende glimlach en ongekunstelde vertolking houdt ze moeiteloos de aandacht vast met 'jazzbaby' Judy, en hun verrukkelijke duet van 'Americana' in de slotaftiteling doet je des te meer betreuren dat producent Joe Pasternak er nooit in is geslaagd zijn droom te verwezenlijken om Durbin en Garland in een musicalfilm te koppelen (omdat Universal weigerde Durbin uit te lenen aan 'Nummer Een Asset', Durbin zelf).<br />Een onbetaalbaar document over de ontluikende talenten van twee opmerkelijke en volstrekt unieke talenten. Kijk dit eens als je de kans krijgt!