Wat is het sentiment van de recensie?

Na het zien van Ingmar Bergmans _Skammen_ had ik veel gevoelens, maar vooral voelde ik me onbevredigd. Ik heb zo veel hype over deze film gehoord, maar ik merkte dat hij tekortschoot. Begrijp me niet verkeerd, ik kan de artistieke waarde van zo'n film ten volle waarderen, maar wat diepte en emotie betreft was ik niet zo onder de indruk. Ik vond de personages onaangenaam en onrealistisch, wat afbreuk deed aan het dramatische effect. Bovendien gaf het feit dat de oorlog nep was me het gevoel dat de emotie niet echt was. Dramatische oorlogsfilms zijn naar mijn mening veel effectiever als de gebeurtenissen (niet noodzakelijkerwijs het verhaal zelf) echt gebeurden. Ik heb gemerkt dat van alle films die de wreedheid proberen te tonen, deze het meest effectief is.