Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Waar met 'Speck' het ware verhaal begint van Richard Speck, een moordenaar van acht verpleegsters in de jaren zestig. Regisseur Keith Walley heeft gewerkt aan een paar van de extreem goedkope films over de bevrijding van Vollemaan (zoals 'Geboorteriten') en hier werkt hij met een script van (destijds) de vaste scenarist van Vollemaan, Don Adams. Hoewel de film een accurate weergave van de gruwelijke misdaad lijkt, is het script helaas niet geweldig, misschien omdat het gebazel van de echte Speck niet erg interessant was! Ondanks de moeite die is gedaan om dit authentiek te maken, is het een goedkope kopie van de populaire filmseriemoordenaarsfilms uit dezelfde periode (zoals 'Ed Gein'). Gefilmd in een vuilbruine kleur, niet helemaal sepia, voor het grootste deel ingesproken door de ster Doug Cole, weet de film de gruwelen van de misdaad niet goed over te brengen, omdat het verhaal irritant is, de kleuring afleidt van het verhaal en de misdaad, hoewel gruwelijk en schokkend om te zien, niet meer is dan dat, en er lijkt geen redactioneel werk te zijn verricht bij het bekijken van de gebeurtenissen met wat zo'n beetje een zeer slechte kwaliteit camcorder is. Er is geen onderzoek gedaan naar de motivatie of het leven van Speck, alleen maar een goedkope opname van een gruwelijke misdaad. Band introduceerde trouwens een speciaal label voor deze films, genaamd 'Shadow Entertainment'. Band heeft gezegd dat hij de periode van Vollemaan naast Tempe Entertainment (wiens schepper J.R. Bookwalter en de bekende Danny Draven ook heel slecht over Charles Band spreken) betreurt. Het Tempe-tijdperk biedt uniforme Apple Mac-correctie en brute handmatige camera-opnamen, die veel weg hebben van een huisfilm. Speck heeft deze eigenschappen behouden en in tegenstelling tot bijvoorbeeld Witchouse 3, die er goed gebruik van wist te maken, is Speck alleen maar saai en grof.