Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een Koreaanse 'romance' over de eigenaar van een camerawinkel, bij wie een fatale ziekte wordt vastgesteld. Terwijl hij zijn dagelijkse routine volgt en zich voorbereidt op het einde, leert hij een jong meisje kennen dat klant bij hem is. Er ontstaat een vriendschap en een romance, hoewel geen van beiden ook maar enige genegenheid voor de ander toont. Een goede film is in niets te vergelijken met wat je waarschijnlijk in Amerika te zien zult krijgen, simpelweg omdat de studio's erop staan dat het 'paar' op hun gevoelens reageert. Hij wil niets zeggen omdat hij niet zo lang meer te leven heeft, zij niet omdat het niet is wat er gedaan wordt en hij niet reageert zoals zij vindt dat hij moet doen. Natuurlijk is het veel ingewikkelder dan ik denk.' Ik maak het tot wat het is en in alle eerlijkheid is het iets dat je zelf moet ontdekken. Is het een geweldige film? Nee, maar het is een goede die je emotioneel zal raken. De laatste regels van de film achtervolgen me nog steeds: 'Ik heb altijd geweten dat de liefde zou vervagen als een foto <0xE2><0x80><0x93> maar jij zult in mijn hart blijven zoals je in mijn laatste moment bent. Dank je en tot ziens.' Het mag buiten de context vreemd lijken, maar binnen de context van de film is het heel ontroerend.