Wat is het sentiment van de recensie?

Shuai is een potige, ongemanierde jonge inwoner van Beijing met een punkkapsel, die zijn brood verdient met het verkopen van goedkope boeken bij een kraampje op een overdekte markt. Hij lijkt niets gemeen te hebben met de pezige, would-be intellectueel van middelbare leeftijd, Zhang, en toch belanden ze samen in een restaurant, waar ze de voors en tegens van moord bespreken (de Chinese titel zou misschien beter vertaald kunnen worden als 'Praat het uit'). Als het daardoor een beetje alledaags klinkt, moet je je niet laten misleiden: deze film is buitengewoon inventief in zijn plot en raast over het algemeen met een halsbrekende snelheid voort (hoewel de snelheid tegen het eind nogal afneemt). Je zult versteld staan van zijn waardevolle historische drama's als Raise The Red Lantern en Shanghai Triad, of zijn recentere epische martial-artsfilms, Hero en House of Flying Daggers; je zult versteld staan van welke van zijn andere films je ook hebt gezien, je zult verrast zijn, aangenaam verrast <0xE2><0x80><0x93> dit is verreweg zijn meest originele, grilligste, meest experimentele werk. Het werd binnen een paar weken met een minimum aan budget opgenomen, bijna geheel op locatie in Beijing (en met gebruikmaking van veel gewone Beijingers in de kleinere bijrollen <0xE2><0x80><0x93> er is zelfs een vluchtige cameo van de regisseur zelf), en meestal met een handcamera, in een schokkerige, hyperkinetische stijl die mijlenver verwijderd is van het elegante formalisme van zijn bekendste films. <br /><br />Oké, ik woon in Beijing, dus ik geniet extra van alle bizarre kleine details van het dagelijks leven die ik begin te herkennen en waar ik van begin af aan van geniet (ook al is de film in 1997 opgenomen en verandert alles hier zo snel), maar ik denk echt dat deze film door iedereen gewaardeerd kan worden. Ik heb hem gezien, net als zoveel andere Chinese 'komedies', in een filmclub waar ondertitelde versies van recente Chinese films worden vertoond aan een bijna uitsluitend expatpubliek; en het is de enige film die ik me kan herinneren waarin het publiek hardop lachte. Sommige niet-Chinese toeschouwers zullen het misschien een beetje te vreemd, soms een beetje ongemakkelijk vinden, omdat er wel wat geweld in zit en het, na te zijn begonnen als een luchtige, onconventionele romantische komedie, overgaat in iets veel duisterders in de tweede helft. Maar het is heel, heel erg grappig.<br />Het is ook voortreffelijk geacteerd door de twee hoofdrollen, vooral door Zhang Yimou, die al heel lang samenwerkt met Jiang Wen, die waarschijnlijk China's belangrijkste filmster is, en die op het witte doek een broeierige uitstraling heeft die doet denken aan een jonge Depardieu of De Niro.<br />Kijk naar deze film, als bewijs dat de Chinezen een gevoel voor humor hebben dat je in andere culturen aantreft, als bewijs dat Zhang Yimou veel, veel meer is dan een eendagsvlieg... en voor een geweldige tijd.