Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een groep jongvolwassenen komt vast te zitten achter in de wildernis, waar de enige plek in de buurt een museum vol wassen beelden is, en de enige hulp is de vriendelijke plaatselijke meneer Slausen (Chuck Connors). Als de avond valt, worden de kinderen in recordtijd weggehaald.<br />Een vreemde, freaky B-film die de enge omgeving van de binnenlanden combineert met de plot van maar al te levensechte etalagepoppen (wat dit een goede update maakt van het 'lijfjes in een wassenbeeldenmuseum'-genre), is een intens schokfestijn in de trant van 'The Texas Chain Saw Massacre'. Burns herhaalt die plicht hier, en zijn oog voor grote decors komt altijd van pas.) De rol van Pino Donaggio is ronduit huiveringwekkend; vergezeld van de duistere fotografie van Nicholas von Sternberg baadt de film in een benauwende sfeer.<br />Plotsklaps, zonder waarschuwing, gebeurt het.<br />Plotsklaps is een van de beste momenten die we bijna van tevoren met elkaar delen, als het eerste slachtoffer van een stommiteit vastzit in een kamer en er uit eigen beweging voorwerpen op hem af vliegen. De kurkentrekker is een grote, doorboorde buis waar het bloed uit druipt. <br /><0x3E> Star Connors levert een innemende vertolking als onze brave huisvader, terwijl de jongere co-sterren, zoals te verwachten, niet op hetzelfde niveau kunnen presteren, hoewel Jocelyn Jones een heel sympathieke en beslist innemende dame is die genoeg aantrekkingskracht heeft om te kunnen doorgaan voor een sympathieke, in nood verkerende jonkvrouw. Co-ster Tanya Roberts (een brunette in deze film) doet het goed als tegenspeelster. (Als ik al een probleem heb met deze film, dan is het wel dat de slachtoffers een beetje te stom zijn. Maar goed, dat maakt dit niet veel anders dan veel andere horrorfilms uit de jaren tachtig.) Toekomstige bekende namen onder de hoofdpersonen zijn de toekomstige regisseur Ted Nicolaou, die hier de redacteur was, Ron Underwood (die bijna twaalf jaar later een geweldig debuut maakte met 'Tremors') als de assistent-regisseur en ervaren visagiste Ve Neill, die veel films heeft gemaakt en sindsdien drie Oscars heeft gewonnen.<br />Hoewel sommige horrorfans misschien teleurgesteld zullen zijn door het gebrek aan naaktheid en seksuele elementen, is dit voor de rest een leuke kleine verrassing die de debuterende regisseur David Schmoeller met overtuiging en enthousiasme overbrengt. Aanbevolen.<br /><br />10/8.