Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Uit nieuwsgierigheid en pure nostalgie heb ik net op de avond van de première naar deze film gekeken. Als kind was ik dol op (niet dol op) 'Mork & Mindy', vooral vanwege Robin Williams' komische, energieke optreden. Door deze film herinnerde ik me waarom. Was de oorspronkelijke show geweldig? Niet echt, maar Robin wel. En dat brengt me op deze film.<br />Ik was aangenaam verrast, verwachtte niets meer dan een chronologische opsomming van de show (wat in zekere zin ook zo was). Maar natuurlijk was de echte aandacht op Robin gericht. Het was interessant om Robins reis van zwoegende straatnar tot nationale tv-ster te zien, en hoe zo'n drastisch verschil hem en zijn lang lijdende vrouw beïnvloedde. En mijn petje af voor Chris Diamantopoulos, zoals hij de heer Williams met integriteit, gevoeligheid en gevoel heeft geportretteerd; niet zomaar een aardige indruk, hoewel het wel raak was. (Het viel me op dat Robins geworstel in sommige opzichten leek op dat van Andy Kaufman, die ondergewaardeerd werd door de televisie en zich creatief op de achtergrond hield, maar dat is de 'Taxi' achter de Uitvoeringen die bijzonder goed waren, werden gegeven door degenen die Garry Marshall en John Belushi speelden (de scène waarin Belushi Robin uitfoetert was een giller!). Geen groot meesterwerk in geen enkel opzicht (ik had graag wat meer over Pam Dawber gezien), maar beslist de moeite waard, vooral voor die fans van Robin Williams en 'Mork & Mindy' daarbuiten. Nanoo, nanoo!