Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De derde film, gebaseerd op het toneelstuk van Charles Belden met de titel 'Mystery of the Wax Museum' (1933), is een doelwit voor generatie X-tasy. De twee scenarioschrijvers, Chad Hayes en Carey W. Hayes, besteden meer tijd aan het ontwikkelen van de hoofdpersonen dan aan andere slasherfilms <0xE2><0x80><0x93> een veelbelovend begin. Hun conditie garandeert een authentieke kijk. De rol van Paige (Paris Hilton) was niet zo moeilijk als die van's werelds favoriete erfgename. Ze bladert door 'In Style', stript jongens, praat in een mobiele telefoon en piekert over een onbedoelde zwangerschap. Haar vaste routine is onherstelbaar veranderd. Hilton bereikte het hoogtepunt van haar optreden <0xE2><0x80><0x93> niet zo opwindend <0xE2><0x80><0x93> tijdens de parodie '1 Night in Paris' (2004). Terwijl de pooier-mijn-riool in beweging is, 'zoekt ze ijverig naar lippenbalsem' op de schoot van haar vriend (Robert Richard). Ten slotte doet de'ster' een goed woordje voor het gebruik van het 'N'-woord op de sekstape. Directeur Jaume Collet-Serra verwoordt zijn mening over de tweeling in tegenspraak met het thema van het verleden. Beide kinderen vertoonden toentertijd tegengestelde kenmerken, terwijl tegenwoordig een paar van goed of slecht uit de baarmoeder kan komen. Het laatste sluit het eerste echter niet uit. De geboorte van een kind vormt het geluk van de loot. Toeschouwers kunnen Vincent (Brian Van Holt) moeilijk als een hedendaagse Quasimodo beschouwen. Toegegeven, de kluizenaars hebben overeenkomsten zoals kunstzinnigheid, misvorming, onderdanigheid en moord. Toch maakt één kleine variabele tussen die twee alle verschil. Vincent is vanbinnen nog lelijker dan vanbuiten. In de eerste remake uit 1953 brengt de acteur Vincent Price hulde aan de acteur Van Gogh. De film laat duidelijk Van Gogh-grappen aan de verbeelding van het publiek over. Toch elimineert de keuze om de tegenstander in tweeën te splitsen een levendige wending aan het eind. De ontmaskering van professor Henry (Vincent Price) door Jarrod komt op de tweede plaats, maar de meest angstaanjagende in de geschiedenis van de horrorfilm is die van Lon Chaney in 'Phantom of the Opera' (1925). Wat de nieuwe pretendent betreft, wordt het effect afgezwakt door de nasleep van de scheidingsoperatie. Een chirurg zou moeten weten dat de operatie op een Siamese tweeling een litteken achterlaat <0xE2><0x80><0x93> zowel fysiek als psychisch. Hun vader moet een paar collega's bellen <0xE2><0x80><0x93> dr. Phil om advies te vragen en dr. McNamara om een snuifje te nemen. Wat de trailers ook zeggen, 'Wax' is niet voor eeuwig. Je kunt je er zelfs van ontdoen door het te verbranden.