Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Henry (Don Ameche) duikt op bij de ingang van de hel en vertelt zijn levensverhaal aan Zijne Excellentie (Laird Cregar). Het verhaal concentreert zich op zijn relaties met vrouwen in zijn hele leven, en in het bijzonder zijn relatie met Martha (Gene Tierney). Aan het eind van de film gaan we terug naar Henry en Zijne Excellentie voor een zeer voorspelbare afloop.<br />Jammer genoeg valt er niets meer te zeggen over de film, omdat er niets gebeurt. Het is een sentimenteel verhaal over het leven van één man en het is heel saai. Ik heb het gezien met mijn vriendin en mijn vader en we vonden het allemaal onzin, ondanks de Lubitsch-inslag. Ik heb meer dan 15 keer gegaapt. Hugo (Charles Coburn) is goed als hij als grootvader op het witte doek verschijnt en er waren een paar grappige dialogen. De kleur maakte het een mooi schouwspel, maar het was niet genoeg om deze ploeteraar te behoeden voor de afdankertjesstapel. In dezelfde stijl als 'It's A Wonderful World' en 'You Can't Take It With You', en dus werd het, zoals te verwachten was, genomineerd voor een Oscar. Een verhaal over gewone mensen, die geen van allen interessant zijn en geen enkele interessante plot hebben. Saai, sentimenteel en de grootste kletskoek van een einde dat ik me kan herinneren...