Wat is het sentiment van de recensie?

Als je een leugen maar vaak genoeg herhaalt, wordt het dan de waarheid? Park Avenue 15 is het verhaal van een alternatieve werkelijkheid van een schizofrene (Mithi) vrouw. De film gaat over haar zoektocht naar haar huis op een fictief adres waar haar denkbeeldige man en 5 kinderen wonen. Aparna Sen levert weer een meesterwerk. Elke acteur in de film was beter dan de andere. Konkona Sen ziet er ongelooflijk overtuigend uit als schizofrene vrouw. Ze speelt de rol met een gemak en een volwassenheid die haar leeftijd ver te boven gaan. Shabana Azmi is zoals gewoonlijk ongelooflijk. Ze speelt de dominante en fel onafhankelijke oudere zus van Mithi die voor haar zieke zus en oude moeder zorgt. Ze weigert dat te accepteren - ondanks al haar kracht en moed voelt ze zich af en toe nog steeds eenzaam. Dit had voor Rahul Bose een heel gemakkelijke film moeten zijn. De rol was niet al te veeleisend en iedereen had de rol kunnen spelen.<br />Het einde van de film was het meest surrealistische deel van de hele ervaring aan de Park Avenue. Het duurde even voor ik had verwerkt dat de film was afgelopen. Ik was in de war en misschien zelfs een beetje verontrust. Maar later begon het tot me door te dringen. Mijn ogen zijn zwart. Maar als iedereen zegt dat ze blauw zijn, geloof ik dan nog steeds dat ze zwart zijn?