Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Je zou denken dat het maken van een film over het leven van de Japanse schrijver Yukio Mishima een ontmoedigende, zo niet onmogelijke taak zou zijn. Maar Paul Schrader heeft inderdaad een film over Mishima gemaakt die zowel schitterend als complex is. Hoewel het geen letterlijke biografie is, hebben Schrader & zijn co-scenarist Leonard Scharder (zijn broer) verschillende gebeurtenissen uit zijn leven opgenomen, waaronder zijn sudderpartij, en ze hebben iets gemaakt wat het best kan worden omschreven als 'toevallige tableaus' die visueel spaarzaam en verbluffend zijn. Mishima's homoseksualiteit is er bijna niet, vanwege de juridische dreigementen van zijn weduwe, maar desondanks is de film nog steeds geweldig, en een van de beste films die ik in 1985 heb gezien. Ik moet ook de belangrijke bijdrage van Philip Glass noemen, die de film regisseerde, wat een extra dimensie aan de film toevoegt en beter is dan de film die hij voor Scorseses _Kundun_ heeft gemaakt. Ook opmerkelijk is John Baileys mooie, heldere, prachtig gekleurde cinematografie en het geweldige productieontwerp en de kostuums van Eiko Ishioka, die vervolgens de gedenkwaardige kostuums voor Coppola's _Dracula_ heeft gedaan, waarvoor ze een welverdiende Oscar heeft gekregen. Hopelijk komt deze film binnenkort op dvd uit.