Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als recreatiegolfer met enige kennis van de geschiedenis van de sport was ik blij met Disneys gevoeligheid voor de kwestie van klasse in het golf in het begin van de twintigste eeuw. De film gaf een goed beeld van de psychologische strijd die Harry Vardon met zichzelf voerde, van het trauma uit zijn jeugd toen hij uit zijn huis werd gezet tot zijn eigen onvermogen om het glazen plafond te doorbreken dat hem verhindert om als gelijke te worden geaccepteerd in de Engelse golfgemeenschap. Ook de jonge Ouimet worstelt met zijn eigen klassestrijd, omdat hij in de ogen van de Amerikanen uit de bovenlaag niet meer is dan een caddie die spot met zijn pogingen om boven zijn stand uit te stijgen.<br />Maar wat ik het mooiste vond, was de manier waarop dit thema van klasse tot uiting kwam in de personages van Ouimet. Zijn ouders. Zijn vader is een werkezel uit de arbeidersklasse die de waarde van hard werken inziet, maar zich geïntimideerd voelt door de hogere klasse; zijn moeder erkent echter het talent en de wens van haar zoon en moedigt hem aan zijn droom na te jagen om te wedijveren met degenen die denken dat hij inferieur is.<br />Ten slotte zijn de golfscènes goed gefotografeerd. Hoewel de baan die in de film werd gebruikt niet de eigenlijke locatie van het historische toernooi was, doen de kleine vrijheden die Disney zich permitteerde geen afbreuk aan de schoonheid van de film. Er is een Disney-momentje aan de pooltafel; verder denkt de kijker niet echt aan Disney. Het einde is, net als in 'Het wonder', niet een Disney-creatie, maar een die alleen de menselijke geschiedenis had kunnen schrijven.