Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film wordt al meer dan drie maanden in Griekenland geadverteerd als de grootste Griekse productie ooit. Nou ja, dat zou kunnen, maar... Als je hoort van een grote productie, verwacht je iets nieuws, iets anders te zien. Wat je hier te zien krijgt, is een film zonder reden van bestaan. George Corraface ziet eruit alsof hij het niet echt leuk vond om deze film te maken. Zijn acteerwerk is zo simplistisch dat het bijna amateuristisch aandoet. Het geluid, vooral wanneer sommige Turkse acteurs Engels spreken (dubbig?), is vol gesis. De, gelukkig weinige, special effects die Istanbul en Athene aan het eind van de jaren vijftig en het begin van de jaren zeventig laten zien, lijken meer op digitale schilderijen dan op computergraphics. Tot slot zien we dezelfde jongen van 1959 (leeftijd 5) tot 1968 (leeftijd 14), maar op wonderbaarlijke wijze wordt hij vijf jaar later een tiener.<br />Tot zover de 'grootste Griekse productie'. Je zou toch denken dat er een interessant script zou zijn om voor zo'n dure productie in aanmerking te komen. En het enige wat je krijgt is een liefdesverhaal tussen 7-jarigen, die elkaar veertig jaar later weer ontmoeten. O, er is ook een politieke kant. Een paar ironische opmerkingen over de Griekse 'junta' van '67-'74, zo kinderlijk dat ze bijna geforceerd lijken. Er zitten natuurlijk een paar goede dingen in de film: de meeste acteurs zijn geweldig, voornamelijk Ieroklis Michaelidis, het zeer goede decor en de schitterende muziek van Evanthia Remboutsika; maar er zijn er maar zo weinig voor zo'n dure productie.<br />Bijlage: Is het zo'n slechte film? Om je de waarheid te zeggen weet ik dat niet. Ik weet alleen dat hij op geen enkel punt zijn enorme (naar Griekse maatstaven) budget rechtvaardigt.