Wat is het sentiment van de recensie?

Er schuilt een zekere ironie in een parodie op het gotische genre, waarin allerlei clichés worden gebruikt door filmmakers die ofwel geen idee hadden waar het verhaal over ging, of het gewoon niets kon schelen. Alle kenmerken van een doorsnee familiefilm zijn aanwezig: onstuimige jongere broertjes en zusjes, een chagrijnige tiener die niet wil bewegen, onsympathieke ouders die de verschijning niet kunnen zien, en natuurlijk een romantisch subplot. De film heeft weinig gemeen met Wilde's oorspronkelijke verhaal, dat grotendeels was geschreven om de draak te steken met de melodramatische gotische novelles die in die tijd in de mode waren. Als Wilde deze versie had gezien, zou hij waarschijnlijk hebben gelachen... en daarna natuurlijk een parodie hebben geschreven. Je kunt alleen maar hopen dat de kinderen die naar deze saaie, in massa geproduceerde pap keken uiteindelijk de geestigheid en de sprankeling van de oorspronkelijke versie ontdekten.