Wat is het sentiment van de recensie?

In een rustig stadje zijn twee meisjes getuige van de moord op een van hun vrienden, een vreemde jongen die Milo heet en aan de andere kant van de stad woont. Na de moord wordt zijn lichaam in een rivier gevonden en wordt zijn doodvonnis uitgesproken. Dus zestien jaar later trekt een bruiloft de meisjes terug naar het stadje waar ze zijn opgegroeid, en Claire, een schooljuf, raakt geobsedeerd door de gedachte dat Milo niet dood is, omdat ze steeds weer visioenen van hem heeft en haar vrienden een voor een sterven, en niemand gelooft haar als ze beweert dat Milo er niet bij betrokken is. Dus nu gaat ze op zoek naar de afschuwelijke waarheid. Toen ik deze film tegenkwam, was ik er nogal sceptisch over, vooral omdat er 'From the creators of Anaconda' op de voorkant stond, maar toen ik de vreemde plotomschrijving op de achterkant van de videocassette las, klonk het goed en voor de verandering eens behoorlijk verfrissend. Nou, raad eens? Ik vond het op dat moment een goed idee, maar toen ik de film bekeek, was het een totaal ander verhaal. Het leek alleen maar zijn best te doen om slim te zijn en heel psychologisch te zijn, maar dat laatste kwam niet zo goed bij me over en het was in wezen een langdurige en grotendeels onovertuigende thriller. Ik geef toe dat het zijn momenten had, maar nauwelijks genoeg om het niet effectief ijzingwekkend of gedenkwaardig te maken. Maar, een bravo voor de filmmakers, het verhaal is tenminste geen herhaling van die slasher-imitators die na _Scream_ en shock horror volgden, er is geen zelfreflectie zichtbaar - er is zelfs geen _HINT_ van humor. Hoewel, misschien was het te serieus? Vooral omdat de plot nogal absurd is, maar dat is niet het voornaamste probleem. Wat een onsamenhangende plot krijgen we, ik wist niet veel van wat er aan de hand was, want het lijkt een heleboel dingen af te tasten in ruil voor een paar zogenaamd schokkende en verontrustende scènes. Nee! Eerder irrelevante scènes en geeuwen die clichés opwekken die we van tijd tot tijd zien. Ook zie je een paar invloeden uit een paar 'goede' griezelfilms uit de jaren zeventig, waaronder 'Don't Look Now', waarin ons hoofdpersonage de figuur uit haar verleden steeds in een oliejas ziet. De andere moet een van mijn favorieten zijn: 'Alice, Sweet Alice', waarin de persoon die de problemen veroorzaakt door een gele oliejas te dragen een gruwelijke dood sterft. Interessant idee, maar het komt nogal oppervlakkig over en er duiken te veel fouten op. Ik vond het leuker als de scènes over de jeugd van het personage gingen, omdat de scènes en de omstandigheden iets griezeligs hadden, maar als het over hun volwassenheid gaat, is het meestal saai en saai en waren de scènes...' Het is afschuwelijk, maar ongelooflijk alledaags en nauwelijks ontroerend is een goede manier om het te zeggen. Het grootste deel van de dialoog deed me van ongeloof kreunen over hoe gekunsteld en onhandig het was. Je zult 'nee, duh!' tegen het scherm schreeuwen, omdat je gewoon niet kunt geloven wat je hoort. De politierechercheur krijgt er de volle laag van!<br />Wat kwaliteit betreft <0xE2><0x80><0x93> de film is niet slecht, eigenlijk is hij beter dan je gebruikelijke rechtstreekse video zou ik zeggen. Heel gelikt spul. Met een paar inventieve en opvallende camerastandpunten en een zwakke score die redelijk goed werkt. Een andere factor die opviel en die de sleutel vormde tot het opbouwen van de stemming was het aanzwellen van de geluidseffecten en die fietsbel laat een galmend gevoel achter in je oren. De omgeving van een rustige basisschool was goed gedaan en de rest van de handeling vond plaats in een huis. Maar verwacht gewoon geen echte spanning of verrassingen, want de executie van deze dingen is er niet. De doden zijn niet aangenaam en ze zijn lichtelijk bloederig en het is meer de nasleep van wat er met deze lichamen gebeurt, die probeert je van je stuk te brengen. De schurk in dit stuk, het gemene kind Milo Jeeder, was een beetje zenuwslopend, nou ja, die stem en die gele oliejas maken wel degelijk indruk, maar het lijkt zijn uitwerking te verliezen als we bij het slot van de film komen. De goedkope tags op de video vergelijken hem met (verplaats je) Jason, (kijk uit) Freddy en (dit is geen kinderspel) Chucky, maar dat meen je niet! Toch? Hij heeft de titel 'Het nieuwe gezicht van het kwaad', ja, natuurlijk. Het enige wat hij nodig heeft, is manieren en een opgelost probleem. Al met al heeft de film me een nare smaak in mijn mond gegeven, want ik had kunnen gaan zonder hem gezien te hebben. Ik zou waarschijnlijk willen dat ik dat wel had gedaan.<br />' Verwacht niet te veel van deze wazige film. Of, nog beter, sla hem maar over, want je zult er niet veel van missen.