Is deze recensie positief of negatief?

039: Anna Christie (1930) <0xE2><0x80><0x93> op 21 oktober 1930 vrijgegeven; op 10 oktober 2006 bekeken.<br /><br />Op 24 oktober 1929: Zwarte Donderdag, de beurs crasht. Nu zal het land, en zelfs de hele wereld, zich tot Hollywood wenden om te ontsnappen aan de wereldwijde Grote Depressie.<br /><0x3E><0x3E> Anne Frank, June Carter, Yasser Arafat, Bob Newhart, Barbara Walters, Doris Roberts, Ed Asner, Dick Clark, Roy E. Disney, Gene Hackman.<br /><0x3E><0x3E> Eindelijk begint onze Odyssey in alle ernst met Greta Garbo's eerste geluidsfilm, een eenvoudige karakterstudie genaamd Anna Christie. Een uitmuntende prestatie van Greta Garbo, die meteen liet zien wat haar talenten konden bereiken in het stille tijdperk (ik wilde iets van haar stille werk zien, maar Netflix niet). Het lijkt wel of ze niet genoeg voorraad hebben. Wat vreemd). Een van de dingen die me telkens weer opvielen, was de manier waarop het Zweedse accent klonk, alsof de letter J was vervangen door een y-klank. Uiteindelijk was Anna het enige personage dat ik leuk vond; ik gaf niet echt om haar vader die van haar vervreemd was, of haar zogenaamde aanbidder. Het ziet ernaar uit dat de geluidsapparatuur beter wordt (niemand buigt zich naar voren om in de mysterie-can te praten), maar de camera beweegt nog steeds niet. We zullen er zeker op letten dat dat verandert naarmate onze odyssee voortduurt.<br />KEVIN: Onze eerste film uit de jaren dertig is de eerste geluidsfilm van de zwijgende ster Greta Garbo, Anna Christie. Dit is een heel eenvoudige film, met slechts vijf verschillende locaties waar we lange perioden van de 89 minuten filmtijd doorbrengen, vaak met een statische camera. Het was ook geweldig om Marie Dressler in beeld te zien, en heel hilarisch, want wat we te horen krijgen is een eindeloze reeks hartgrondige en toch beschonken scheldwoorden. Ik heb erg van Garbo's optreden genoten, want ze houdt de film zelfs op de meest omslachtige momenten overeind. Ik vond George Marion en Charles Bickford niet echt aardig, misschien omdat ik met geen van beiden meevoelde, dus ik was opgelucht en opgewonden toen Anna eindelijk voor zichzelf opkwam en liet zien dat ze niet 'behoort' aan haar van haar vader vervreemde vader of haar gespierde Ierse vriendje. Het is ook geweldig om te zien dat de vermaarde stille scenarist Frances Marion geen stap overslaat als ze van stil naar geluid gaat.<br />Laatste film gezien: Speedy (1928). Laatste film in chronologische volgorde: The Love Parade (1929). Volgende film: The Blue Angel (1930).