Wat is het sentiment van de recensie?

Deze binnenkomer van 1 uur en 30 minuten wordt het best begrepen door katholieken, de grootste religie van zichzelf genezende komieken over de hele wereld. Dat wil niet zeggen dat de film niet op eigen benen kan staan, wat hij wel doet, dat de film niet zonder gebreken is, wat hij wel heeft. Voornamelijk technische problemen: geloof dat digitaal in 1998 het antwoord was, terwijl de film in feite nog in de kinderschoenen stond <0xE2><0x80><0x93> een bèta van een bèta, zo je wilt, en herschrijven zal hem nooit beter maken. In godsnaam, Hal... neem alsjeblieft een Rode. Of drie.<br />Als je van Hartley-films houdt, natuurlijk, dan zul je ervan houden. Ik hield ervan, omdat ik van Grim/Fool hield, en achteraf gezien waren er nog extra voordelen: ik kon...' Onwillekeurig viel mijn oog op een verontrustende zelfprofetie, een hoog overvliegend vliegtuig dat in deze film uit 1998 werd gebruikt als voorbode van het armageddon. Het was alsof Cheney het hele idee van Hal had gekregen. Het is waar <0xE2><0x80><0x93> Hartley laat zijn spelers in de camera ronddraaien alsof het het Lagerhuis is, gewoon een van de trucjes die even wat rust nodig hebben. Per slot van rekening hebben we nu al aandacht voor de acteurs, en het schrijven leeft. Geen geweldig schrijven, maar... vurig. Mag ik het woord vurig gebruiken? Doelgericht, intelligent, niet neerbuigend.<br />Ik vind P.J. Harvey in deze film geweldig, natuurlijk zou ik overal van haar houden. Vreemd genoeg zou Helen Mirren, als ze een jongere versie van zichzelf nodig had, Harvey moeten opzoeken en een fles blond haar moeten meenemen.