Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb _A Time to Kill_ van John Grisham niet gelezen, en misschien zou dat hebben geholpen om de film beter te begrijpen. Maar misschien ook niet. Ik heb gehoord dat dit tot nu toe de trouwste versie van Grisham is, en als dat waar is, begrijp ik waarom zoveel publishers het boek hebben afgewezen toen Grisham het als zijn eerste werk introduceerde.<br />'A Time to Kill' is een van die films die ernstig in de war zijn en te veel dingen tegelijk willen doen. Het wil een spannende thriller zijn die de massa wil plezieren, en tegelijkertijd een film die gewijd is aan het onderzoeken van bepaalde sociale en morele vragen. Laten we eerlijk zijn, die twee soorten films passen niet bij elkaar in Hollywood, en daarom...' 'Dodemanswandeling' moest onafhankelijk van de film worden gemaakt.<br />Het verhaal gaat over een jonge advocaat, Jake (Matthew McConaughy), die een zwarte man, Carl (Samuel L. Jackson) verdedigt die twee hillbillies heeft vermoord die zijn jonge dochter op brute wijze hebben verkracht. De dag voor het proces tegen de verkrachters verstopt Carl zich in een kast in het gerechtsgebouw, en toen de verkrachters het gebouw werden binnengebracht, stormt hij naar buiten en schiet ze allebei dood. Om de verdediging te helpen, schakelt Jack de hulp in van een voormalige studente rechten (Sandra Bullock), die bewijst dat haar rol in deze film volkomen onnodig was en alleen voor marketingdoeleinden in de film is opgenomen.<br />Intussen heeft een van de verkrachters een van zijn slachtoffers vermoord. Zijn jongere broer (Kiefer Sutherland) was kwaad omdat een zwarte man zijn broer had vermoord en besloot wraak te nemen. Dit alles leidt tot een schietpartij voor de rechtbank, een ontvoering, een brute afranseling en rassenrellen. Ik geef toe dat dit alles mijn aandacht gedurende de hele film vasthield, naast de scènes in de rechtszaal. Waar ik later bezwaar tegen had, was de manier waarop de film ethische vragen behandelde en het gebruik van formules in de plot.<br />De belangrijkste vraag die de film voortdurend stelt, telkens weer, is of een zwarte man een eerlijk proces krijgt van een blanke jury. Natuurlijk kan dat, maar dat doet er niet toe. Dat wil echter niet zeggen dat de man moet worden vrijgesproken om het proces eerlijk te laten verlopen. Deze film lijkt daar echter anders over te denken. Bovendien zitten er een paar gaten in de plot die voor het gemak zijn gebruikt. Zo is er bijvoorbeeld een onbekende figuur die Mickey Mouse heet, lid is van de Klan en om onbekende redenen de leden van het verdedigingsteam helpt te ontsnappen aan ernstige gevaren voor de andere leden van de Klan. Nadat Bullock door Sutherland en consorten is ontvoerd en voor dood in de wildernis is achtergelaten, komt deze onbekende persoon haar redden <0xE2><0x80><0x93> en we komen er NOOIT achter wie hij is en waarom hij de mensen helpt die hij zou moeten terroriseren. En over het schrikbewind van de Sutherland-figuur gesproken, het is verbazingwekkend hoe dom de politie en de Bullock-figuur zijn om hem de hele film lang tegen te houden. Er is een scène waarin Sutherland een sluipschutter wordt vanuit een gebouw tegenover het gerechtsgebouw en Jake probeert neer te schieten als hij naar buiten komt, maar in plaats daarvan een van de bewakers neerschiet. Nu zou je denken dat het, omdat er tientallen politieagenten in de buurt zijn, gemakkelijk zou zijn om de sluipschutter te omsingelen en gevangen te nemen. Maar nee. Voor zover wij konden zien, leek het niemand iets te kunnen schelen dat er nog steeds een sluipschutter op vrije voeten was. Zelfs nadat Bullock door Mickey Mouse was gered, heeft ze nooit, maar dan ook nooit, gezegd wie haar ontvoerder was, en werd er zelfs niet naar gevraagd. Waarom was dat? Simpel. De personage van Sutherland was gedurende de hele film nodig om de spanning op te voeren, hoewel hij logischerwijs buiten beeld had moeten zijn.<br />Naast Bullocks personage is er nog een ondankbaar personage. Hij is Jakes assistent, gespeeld door Oliver Platt. Er lijkt maar één reden te zijn waarom zijn personage in de film zit: om het publiek een aantal oneliners te geven. Naar mijn mening tonen oneliners een grote zwakte in'serieuze' films wanneer ze worden gebruikt. Ze laten zien dat de filmmakers er niet van overtuigd zijn dat het verhaal en de dialogen alleen genoeg zijn om de aandacht van het publiek vast te houden, en ze dus gebruiken om het publiek aan het lachen te maken om iedereen gerust te stellen dat ze naar een onderhoudende film kijken.<br />Maar genoeg over de film. Er zijn veel kleine problemen. Hoe zit het met de boodschap van de film? Het is duidelijk dat Carl inderdaad schuldig is aan moord. We hebben gezien hoe hij urenlang plannen smeedde om de mannen die zijn dochter verkrachtten te vermoorden. De advocaten voeren aan dat het tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid was, enz., waardoor hij tot zijn moord kwam. In zijn wanhoop vraagt Jake de juryleden hun ogen te sluiten terwijl hij de verkrachting tot in detail beschrijft, als onderdeel van zijn slotpleidooi. Na alles te hebben beschreven wat er gebeurde, voegt hij er nog een laatste regel aan toe: 'Het meisje is blank.' Dan zien we de juryleden met tranen in hun ogen.<br />In de volgende scène komt er een meisje naar buiten dat roept: 'Hij is vrij! Hij is vrij!' Wacht even! baseren jury's hun uitspraak op hun emoties of op de feiten? En vooral, waarom waren er geen scènes waarin de juryleden overlegden en wat ze werkelijk dachten nadat hun emoties waren weggeëbd? Ik zal u vertellen waarom. Ze konden de beraadslaging niet laten zien omdat NO JURY een man van zo'n misdaad niet kon vrijspreken, hoezeer de slotpleidooien van de verdediging hun hart ook raakten. Wat is de boodschap? Dat iemand gerechtvaardigd is om te doden als het een vorm van wraak is voor een eerdere misdaad die hem is aangedaan?<br />Deze film had de moed moeten hebben om te zeggen dat moord NIET GOED IS in deze situatie, omdat er in werkelijkheid geen vrijspraak zou zijn. Maar omdat er geld op het spel stond, maakten de filmmakers zich meer zorgen over het sparen van de gevoelens van het publiek dan over het overbrengen van een verantwoordelijke boodschap. Als mensen gaan moorden als een vorm van wraak, moeten de makers van deze film verantwoordelijk worden gehouden. Wat een sociaal onverantwoordelijke film is dit!