Wat is het sentiment van de recensie?

De korte film die Gaspar Noe op de filmkaart zette en ons kennis liet maken met zijn afgrijselijke, maar door en door interessante personage The Butcher, briljant gespeeld door Phillipe Nahon. Noe's regie heeft alle kenmerken van zijn latere films, waaruit blijkt dat hij vanaf het begin zijn eigen stem en stijl uitsneed. Zijn plotselinge knippen met scherpe, harde geluiden, het overslaan van flashbacks en vele andere technieken worden allemaal gebruikt om de kijker van zijn stuk te brengen. En het werkt zeker. Hij is ook niet bang om geweld te tonen, zoals de kijkers van Irreversible zullen weten. Hier is het geweld even krachtig, en in de vervolgfilm Seul Contre Tous is het bijna ondraaglijk.<br />De film begint met een paard dat wordt gedood. Hij is in zijn hoofd geschoten en we zien hem op de vloer kronkelen, terwijl er een plas bloed uit stroomt. Dan zien we een menselijke geboorte in al zijn bloederige glorie, de dochter van de Slachter. Hij was een weeskind in de Tweede Wereldoorlog en is opgegroeid met een haat voor de wereld en alles en iedereen. Hij bediende zijn klanten, maar zijn innerlijke monoloog herinnert ons voortdurend aan zijn gedachten <0xE2><0x80><0x93> hij wil ze allemaal dood hebben. Zijn dochter Blandine Lenoir, die zes jaar later haar rol weer zou oppakken, is het enige waar hij om geeft en we zien ze samen ouder worden. Maar ze is stom en het onderwerp van pesterijen en spelletjes. De relatie die de Slachter met zijn dochter heeft, is bijna incestueus. Hij baadt haar als ze oud genoeg is om het zelf te doen enz., maar dat wordt in de volgende film verder uitgediept. Als ze door een man wordt aangevallen, ontploft de Slachter van woede en steekt hij een onschuldige man in zijn mond. Hij gaat naar de gevangenis en wordt bevrijd van de enige dingen die hij wil: zijn winkel en zijn dochter. In de korte veertig minuten zien we dit alles en meer, zijn tijd in de gevangenis en zijn vrijlating naar zijn eigen wereld. Vanwege de toestand van zijn dochter, die volgens mij ook autistisch is, is ze minzaam, kijkt ze alleen maar, en staat ze volledig onder controle van haar vader. De film gaat verder in de uitzonderlijk sombere Seul Contre Tous. Als je kunt, kijk dan naar deze twee films, deze eerst. Het acteerwerk is werkelijk uitstekend, maar het is heel moeilijk om ernaar te kijken vanwege de meedogenloze toon.<br />7 van de 10.