Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Terwijl de laatste scène van de film stilviel en het schamele detail van Buddy Holly's dood onthulde, bedacht ik dat er nog steeds mensen in leven zijn die bij die gelegenheid in Clearlake, Iowa, aanwezig waren en het zich nog levendig herinneren. Dat moet een nare herinnering zijn, die de tekst van 'American Pie' nog schrijnender maakt, omdat het een eerbetoon is aan de dag waarop de muziek stierf. De wereld verloor die dag een of ander geweldig talent, levens die veel te vroeg waren afgebroken, en je kunt je alleen maar afvragen hoe het geweest zou zijn als het trio muzikanten dat die dag stierf was blijven leven om een nog grotere muzikale erfenis te creëren.<br />Ik heb de film vandaag bekeken, zo'n dertig jaar na de oorspronkelijke première. Dertig jaar lang heb ik daar moeite mee gehad. Ik was een heleboel vergeten, terwijl ik me een paar kleine dingen herinnerde, zoals de krekel in de muur die vereeuwigd werd met de naam van de band. Maar bovenal herinner ik me de muziek. Het is moeilijk om daar alleen maar te zitten en niet op de maat van 'Oh Boy' of 'That'll Be The Day' te gaan tikken, en je moet je afvragen waar de bedreiging van onze moraal eigenlijk vandaan komt met die liedjes. Wat dat betreft ben ik het tenminste met Buddy eens, hoe kunnen het oerwoudritmes zijn als hij ze heeft bedacht? Grappig hoe elke volgende tien jaar het bracht.' De film was een bedreiging voor het weefsel van de samenleving <0xE2><0x80><0x93> The Beatles, Motown, Disco en een hele reeks andere muzikale vormen. We luisteren en dansen nog steeds op de beat, dus zo erg kan het niet zijn geweest.<br />Er was nog een afhaalmaaltijd uit de film die ik was vergeten. Hier leerde ik met een telefoon op tafel te slaan als degene aan de andere kant van de lijn niet mijn kant op keek. Dat heb ik in de loop der jaren een paar keer gedaan, maar inmiddels was ik de bron vergeten. Nou, ik kan nog wel een jaar of dertig mee.<br />Je moet Gary Busey zijn vertolking van Buddy Holly nageven. Als je hem vandaag de dag ziet, zou je hem nooit voor je kunnen zien als de magere rocker met de hoornen bril, maar het was een krachttoer van karakterisering en optreden die Busey een Oscar opleverde. Don Stroud en Charles Martin Smith zijn competente leden van Buddy's band, hoewel hun personages in het grootste deel van het verhaal op de achtergrond blijven. Ik genoot van de subtiele manier waarop andere muzikale legenden in het verhaal werden verwerkt, namen als Sam Cooke en King Curtis, zonder ooit stil te staan bij hun aanwezigheid.<br />Ik zal altijd een fan en volger van muziek uit de jaren vijftig en zestig zijn <0xE2><0x80><0x93> 'oldies' worden ze tegenwoordig genoemd. Ik denk dat ik daardoor ook een beetje een oldie ben, maar dat kun je niet zeggen. De ervaring van opgroeien met de muziekgeschiedenis, die nu het grote scherm bereikt, is niet te vervangen. Wat het idee alleen maar versterkt dat ik van de muziek zal blijven genieten tot, nou ja, tot de dag dat ik doodga.