Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De tweede (niet geanimeerde) film over de enige mensen die nog steeds weigeren zich over te geven aan het Romeinse Rijk is zelfs nog hilarischer dan de eerste film 'Asterix & Obelix contre Ceasar'.<br />Waar in de eerste film de lachsalvo's vandaan kwamen omdat alle stripfiguren zo volmaakt tot leven werden gebracht zonder hun stripachtige identiteit te verliezen, is dit vervolg (dat een apart verhaal is, net als alle stripboeken) nog beter. Zeker, alle ingrediënten die je in de eerste film en in de stripboeken vindt, zijn weer aanwezig: Obelix staat nog steeds te popelen om het 'toverdrankje' te proeven. Caesar en de rest van het Romeinse Rijk zijn nog steeds vijand nummer 1, maar er zijn ook nieuwe, verfrissende elementen op het toneel gebracht.<br /><0x3E> Niet alleen is het decor erg idyllisch (de grootste stukken zijn natuurlijk in Egypte), maar in plaats van film nummer 1 te herhalen, zijn er een paar extra's toegevoegd door allerlei verwijzingen naar andere films te maken (Bruce Lee enz.). Dat is allemaal niet zo nieuw, maar de onverwachte combinatie van het bekende verhaal uit het stripboek (met bijna dezelfde titel als de film) en verwijzingen naar dingen die absoluut niets met Asterix en Obelix te maken hebben, werkt echt. In dat opzicht bouwt de film verder op een traditie van de stripschrijvers Goscinny en Uderzo, die niet hebben geaarzeld om Laurel en Hardy op het toneel te brengen en zelfs een heel verhaal op te dragen aan Kirk Douglas.<br />Als dit alles je er niet van overtuigt om deze film te gaan zien, dan weet ik zeker dat Monica Bellucci die Cleopatra speelt dat wel zal doen.