Wat is het sentiment van de recensie?

Hollywood zal zich tot het uiterste inspannen om geld te verdienen aan een film, ook al moeten ze steeds stereotypen naar voren brengen en mensen in de meest onmogelijke en domme situaties plaatsen. Deze poging is daar een duidelijk voorbeeld van, en ik geloof oprecht dat een film als deze raciaal onverantwoordelijk is. Het verhaal gaat over een gescheiden advocaat, Peter Sanderson (Steve Martin) die op zijn computer met een vrouw heeft zitten chatten, en als hij haar uiteindelijk ontmoet, blijkt ze het tegenovergestelde te zijn van wat hij had verwacht. Charlene Morton (koningin Latifah) is een gedrongen zwarte vrouw die niet van plan is met Peter uit te gaan, maar in plaats daarvan wil dat hij haar zaak bekijkt, waarin ze veroordeeld is voor een beroving. Hij wil dat ze voorgoed weggaat, maar ze duikt steeds op ongepaste momenten op en om zijn baan te redden stemt hij er schoorvoetend mee in om naar de feiten in haar zaak te kijken.<br />**SPOILER ALERT*********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** Peter zegt dat ze weg moet gaan als de FBI komt rondsnuffelen, maar hij komt erachter dat ze in feite onschuldig is als haar ex-vriendje opduikt en hem bedreigt.<br />Deze film wordt geregisseerd door Adam Shankman die de boel aardig in beweging houdt en het is technisch gesproken een goed uitziende film maar het script is zo onwaarschijnlijk en alle personages zijn zo stereotiep dat een film uit 1970, _The Landlord_, duidelijk meer op rassenverhoudingen is afgestemd dan deze puinhoop. Ik ben altijd een grote fan van Martin geweest en ik denk dat hij...' Hij is een van de meest getalenteerde mensen die er zijn, maar hij werkt graag aan één stuk door en lijkt soms gewoon het script te kiezen dat hem wordt voorgelegd. Aan de andere kant heb ik altijd een probleem gehad met Latifah, en de manier waarop ze het leven van Martin binnendringt, is zo overdreven dat ze meteen in de smaak valt. De basistheorie die Hollywood graag gebruikt, is die van de hippe zwarte persoon die op een stijve blanke verschijnt om zich te ontspannen en vervolgens een of andere straatlogica door te geven die hen zal helpen met hun leven. Dat is in feite het verhaal, maar natuurlijk moeten ze Martin zich zwart laten kleden en overdrijven als een achterlijke Eminem, want Hollywood weet dat kijkers dat willen. Nou, ik was behoorlijk beledigd door alles wat er in die film gebeurde, en dat komt niet omdat ik geen gevoel voor humor heb, maar helaas (voor Hollywood, in elk geval) gebruik ik logica en gezond verstand als ik naar een film kijk. Ja, ik heb genoten van Eugene Levy's vlotte praatjes, maar moeten we nu echt geloven dat hij zich onmiddellijk aangetrokken zou voelen tot Latifah? Ik denk dat er wel gekkere dingen zijn gebeurd, en hoe vaak wordt een hoofdrolspeler neergeschoten om vervolgens gered te worden door iets in zijn zak? Zou een mobiele telefoon niet breken als hij door een kogel wordt geraakt? Zelfs als je de meest keiharde fan van Martin en Latifah bent, zou ik dit niet aanbevelen. Een poging om een goede film te maken is een excuus om geld te verdienen!