Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Om te beginnen moet ik bekennen dat A Separate Peace mijn favoriete boek is. Dus ik heb natuurlijk een zekere vooringenomenheid tegen elke poging om het te gebruiken voor een film of televisiefilm. Maar toen ik deze film begon te bekijken, was ik meer dan bereid om hem het voordeel van de twijfel te geven. De oorspronkelijke versie uit het begin van de jaren zeventig was weliswaar opgenomen op de Phillips Exeter Academy, waar de auteur van het boek op school zat, en hoewel hij zo trouw bleef aan het boek, miste hij enige diepgang en slaagde hij er niet in de essentie van de personages te vangen. Het origineel leek alleen maar de schijn op te houden. Als je de trivialiteiten over de film leest, ontdek je dat er voornamelijk niet-acteurs in speelden. Zodoende heeft het origineel een amateuristische sfeer en faalt het uiteindelijk.<br />Hoewel deze nieuwe versie, hoewel ik toegeef dat hij de sfeer van de periode beter weergeeft dan het origineel, het hele boek lijkt te hebben weggegooid. Scènes worden herschikt, karakters krijgen een plaats waar ze niet thuishoren, karakters worden gecreëerd die niet in het boek voorkomen, en er wordt geen poging gedaan in de diepere conflicten te spitten die het boek zo meeslepend maken. En de grootste zonde van allemaal: de boom wordt niet behandeld als het vitale, bijna centrale personage dat hij in het boek is. Dit is een onvergeeflijke nalatigheid van de kant van de filmmakers. Hoe konden ze de rol van de boom bagatelliseren? Waarom werd die niet onmiddellijk geïntroduceerd? Waarom begon de Dode Dichter-achtige stijl? En wat was er in godsnaam aan de hand met Gene's accent? Deze film is, om het maar ronduit te zeggen, rotzooi. Een Gescheiden Vrede zou geen moeilijk boek moeten zijn om voor het toneel of op het witte doek aan te passen. John Knowles schreef het in een volmaakt mooie, rechtlijnige stijl. De filmmakers hadden het verhaal moeten vertrouwen zoals het al geschreven was; veranderingen aanbrengen, zeker; hier en daar wat opsmukken, zeker; een beetje dramatische vrijheid nemen, zeker. Maar daarbij een van de parels van de Amerikaanse literatuur vernielen? Wat dachten ze wel? Door de verhaallijn te corrumperen, sneden ze elke mogelijkheid van spanning of drama af. De hele film valt plat en faalt jammerlijk. Als je op de middelbare school of op de universiteit zit en dit boek moet lezen en je denkt erover om alleen maar naar de film te kijken... denk er dan niet eens over na. Deze film zal je niet helpen.<br />Helaas zullen we nog langer moeten wachten voordat er een versie van dit verhaal op het scherm verschijnt die het echt recht doet.