Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Maandag 02 oktober 2006. Ik had dus zoals altijd afgesproken met mijn vader. We bestelden een afhaalmaaltijd, deden het licht uit en drukten op afspelen. Ik ben een groot fan van horrorfilms. Maar The Cavern, die in oktober op dvd uitkwam, was absoluut een afknapper. Het zag er veelbelovend uit en voldeed aan alle standaardeisen van elke horrorfilm: het begon met een antagonistisch karakter, een seksscène die niet kon worden overgeslagen en de maar al te bekende prespookscène (wanneer ze je onverwachts de stuipen op het lijf jagen, maar het blijkt het idiote vriendje te zijn). Toen het uiteindelijk aankwam op de kern van de zaak, was ik klaar voor echte bloederige actie. De regisseur, dat geef ik toe, was enthousiast. Natuurlijk moet je wel een hele 81 minuten vullen met mensen die heen en weer rennen in een ruimte van ongeveer 10 centimeter breed. Het begint allemaal wanneer een of andere universiteits-'cavers'-groep bij elkaar komt voor de zoveelste grotduik. Ze lijken allemaal doorgewinterde professionals, heel serieus en spiritueel over de hele ervaring. Deze keer nemen ze een nieuweling mee, een of andere irritante fotograaf die te verblind is door zijn National Geographic-cover om de volledige gevaren van grotduiken te begrijpen. Als ze diep afdalen in wat ze 'Hell Pit' noemen, beseffen ze al snel dat ze niet alleen zijn in de afgrond van de dood. Ik zal beleefd alle spoilers weglaten als je zo naïef bent om mijn advies niet op te volgen en te voorkomen dat je je tijd verspilt. Hoewel de sfeer en de achtergrondmuziek spookachtig waren, en er zeker veel bloed en geronnen bloed was, was het, als het moment naderde waarop je echt iemand in stukken zou zien worden gehakt, meer alsof je naar porno keek zonder de volledige frontale kwab. Het camerawerk was opzettelijk donker en vaag. Ik denk dat de regisseur het voor het effect gebruikte. Ik denk dat ik de bewegende personages het leukst vond aan de film. Ze verdienden de Acadamy Awards voor die ontroerende, kibbelende scènes. Ik moest bijna een traantje wegpinken toen ze het eindelijk 'begrepen'... Een traan van vreugde! Als je van droge horror houdt, softporno, en je haatte Braveheart. Dan is dit de juiste film voor je volgende zaterdagavond.