Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Antoine Monot, in een imitatie-imitatie van Kevin Smiths Silent Bob, blijft erom vragen, maar schrijver/regisseur Christian Zwerbert luistert nooit. Zwerbert kan gewoon geen nee zeggen tegen een mop, hoe goedkoop die ook is. Het beste aan deze film is de soundtrack. Natuurlijk zouden Joey Burns uit Calexico en de goddelijke Jonathan Richman, de ingehouden bard van de oude stempel van 'There's something about Mary', elk verhaal over een drop-out in een klein stadje op waarde weten te schatten. In visuele allure ziet Stefan (Lukas Gregorowicz) er cool genoeg uit in zijn bruine BMW tweedeurs, met pilotenzonnebril, die nergens heen gaat. Goed, hij gaat per ongeluk met zijn bohémienachtige jongere zusje (Marie Zielcke) naar bed, maar ja, wie zou dat niet doen? Hij gaat ook zwart-wit als hij een royale dosis van die mysterieuze stof slikt die ze nul-nul noemen, maar als je een iets serieuzere weergave zoekt van wat een roes met je kan doen, raad ik je aan 'Fear and Loathing in Las Vegas' te lezen.