Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Door de reclames voor RAT RACE leek het te kinderachtig om ervan te genieten, maar omdat mijn vriend dol is op deze film (en de soundtrack), heb ik uiteindelijk toegegeven en heb ik hem vanavond samen met hem bekeken. Ik laat hem films van David Lynch zien en allerlei obscure indiefilms (ik heb hem onlangs URBANIA opgedrongen), dus ik vond dat ik hem een onschuldig Hollywoodproduct schuldig was.<br />Ik wilde hem niet kwetsen, dus ik hield mijn geklaag voor me. Ja, RAT RACE heeft zijn momenten, maar een groot deel ervan irriteerde me. Laten we bij het begin beginnen. RAT RACE werd op de markt gebracht als een 'familiefilm', dus ik was een beetje verbaasd toen ik ontdekte dat de eerste scène draaide om een pornofilm. (Ik kan het nu horen: 'Mammie, wat betekent AFRO WHORES?') Deze scène heeft in deze film geen ander doel dan om wat ondeugendheid in een PG-13-film te proppen.<br />En nu we het nog over de segmenten in het casino hebben, is het heel handig dat alle personages toevallig binnen hetzelfde tijdsbestek in de automaten met de gouden munten speelden. Wat zou er zijn gebeurd als ze dat niet hadden gedaan? Zouden die miljonairsgokkers gewoon zijn blijven zitten wachten? En hoe zijn ze eigenlijk aan die gouden munten in de automaten gekomen?<br />Maar ik werk aan een plotpunt dat noodzakelijk is voor het bestaan van de film, dus ik zal verdergaan. Over Whoopi en haar lang verloren dochter: zij zijn.' Ze ontmoeten elkaar voor de allereerste keer, maar gedurende hun hele beproeving praten ze niet met elkaar over zichzelf. Waarom zou je hun relatie tot zo'n waarschijnlijk gecompliceerde maken? Konden ze niet gewoon, laten we zeggen, een moeder en dochter zijn die samen op vakantie waren? Waarom dat gedoe over een adoptie van lang geleden? En waarom zou je de dochter afschilderen als een hardwerkende carrièrevrouw die vastgeketend zit aan haar mobiele telefoon en die nooit meer contact met haar bedrijf hoeft te hebben? Is het script die subplot en karaktertrek gewoon vergeten?<br />Dit illustreert de voornaamste zwakte van deze film: de personages zijn inconsistent en onderling verwisselbaar; het is uitputtend als iedereen even maf is en geen duidelijke karaktereigenschappen heeft. En nog iets: de gebeurtenissen zijn niet plausibel. Natuurlijk, de personages kunnen rare dingen doen, maar de personages zelf moeten geloofwaardig zijn. Neem bijvoorbeeld _The Naakt gun_ (ook een film van Jerry Zucker). Frank Drebin heeft een paar behoorlijk overdreven momenten, maar in theorie is alles wat hij doet in zijn wereld mogelijk. (Jane is ook grappig, maar het is een ander soort humor, en dat maakt alle verschil van de wereld.) Een personage in RAT RACE dat de natuurwetten trotseert door in een voortrazende trein te springen, vernietigt elke geloofwaardigheid die de film zou kunnen hebben; het zijn duidelijk geen echte mensen, dus waarom zou ik me daar druk om maken?<br />Een ander probleem dat ik met RAT RACE heb, is een moreel probleem. De personages krijgen hun vervoersmethoden bijna volledig door diefstal. Ik weet het, ik weet het, dit is gewoon een domme komedie, en dezelfde acties zaten me vijftien jaar geleden, toen ik MILLION DOLLAR MYSTERY zag, niet dwars, maar in RAT RACE worden heel wat wetten overtreden, en nu zit het me dwars. En ik zal niet dieper ingaan op die hele reeks luchthavensabotages, behalve om me af te vragen of de scenarioschrijvers niet hebben nagedacht over de gevolgen van zo'n actie in het echte leven; was dat tafereel voor 11 september grappig?<br />Ik sla de onsmakelijke stukjes over het hart, het verdoven van je familie en de nazi's (wiens opbouw en afrekening beter werkten in een aflevering van 'Seinfeld') over en ga verder met klagen over het acteerwerk. Ik weet niet wanneer ik een komisch personage minder leuk ben gaan vinden. En de drie Oscarwinnaars hebben nieuwe agenten nodig. Whoopi kwam het beste uit de verf, maar ze had niet veel om mee te werken (al was ze dol op het koperkleurige permanentje en de paarse lippenstift); de rol van Kathy Bates was schril, maar gelukkig kort; Cuba was... o, man. Cuba, schatje, ontsla je agent alsjeblieft! Na INSTINCT en CHILL is dit je derde poging (wees blij dat ik geen PEARL HARBOR of SNOW HOGS heb gezien) <0xE2><0x80><0x93> het is tijd om je Oscar voor Beste Bijdragende Acteur uit 1997 terug te geven aan de rechtmatige eigenaar (Edward Norton, voor PRIMENTALE FEAR). Een acteur van jouw formaat heeft het recht niet om halfnaakt door de woestijn te rennen en te worden nagekeken door een travestiet die Lucille Ball imiteert. Lees je de scripts van je films nog wel eens, of haal je je volgende project zomaar uit een tas?<br />Er zijn nog meer kleine dingetjes die me dwarszitten (hoe zijn Grisham en het hoertje zo snel aan de buit gekomen?), maar in wezen komt RAT RACE neer op weinig meer dan een stel karakters die gehinderd worden door willekeurige obstakels op weg naar een nogal onderontwikkeld en onverklaarbaar einde. Ze geven het geld aan een goed doel? Wat is dat nou voor een einde?!? Ja, het is 'nobel' om te doen. Los van de mogelijkheid dat de hoeren met wie je reclame maakt en die een vergunning hebben hun mond voorbijpraten (zeggen ze wel eens nee tegen verkopen?). ) een benefietconcert te geven midden in de woestijn van New Mexico, maar wie zou zoiets nou echt doen? Ja, ze zeggen dat het de reis is, niet de bestemming, die een reis de moeite waard maakt, maar er is geen reis zonder bestemming. Als er ooit een voorbeeld van een'verkeerde gelukkige afloop' is geweest, dan is het dit wel. Wat een afgang naar een film die ik, ondanks mijn muggenzifterij hier, wel leuk vond (ik beken dat ik genoot van het stukje met de koe en een paar van die Lucy-dingen samen met het personage met de tongpiercing <0xE2><0x80><0x93> eerst dacht ik dat zijn onontcijferbare spraak me tegen een muur zou jagen, maar hij werd mijn favoriet). Maar voor zover mijn vriend weet, vond ik RAT RACE heel grappig en charmant.<br /><br />