Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het beste rond het midden, wanneer de meeste personages geil worden en achter iemand aan gaan die ze nog niet eerder hebben gehad. Rond dit punt krijgen we de majestueuze borsten van Susan Sarandon te zien (ook al is ze gesluierd). Vreemd genoeg is er van Beverly D'Angelo, die niet verlegen is over naaktheid, helemaal niets te zien, terwijl Aida Turturro nota bene naakt is. Aan de andere kant van het spectrum: hoe minder er gezegd wordt over Walken die een homoseksueel speelt, hoe beter. De film zelf heeft weinig verhaal; de dialogen uit het theaterstuk en de 'normale' dialogen kruisen elkaar vaak en dat is niet iets wat ik als een goed idee zou beschouwen. Het leven in het theater: wat maakt het uit? Zo nu en dan heeft de dialoog er iets aan, maar de film sleept zich voort.