Wat is het sentiment van de recensie?

'Four Daughters', een sentimenteel verhaal over een degelijke middenklassefamilie met vier zusters, was in één opzicht opmerkelijk: in dit romantische, geïdealiseerde milieu treedt Mickey Borden op - Zorgeloos gekleed, met een onverzettelijke houding ten opzichte van alle burgerlijke waarden, zet hij werkelijk de harten van de zusters in vuur en vlam. Zijn kritiek is niet alleen gericht tegen degenen om hem heen, maar ook tegen zichzelf - en tegen Ann.<br />Op een dag ontdekt Ann (Priscilla Lane) dat hij hartstochtelijk piano speelt - 'Dat is prachtig,' zegt ze - 'Het stinkt' Hij wordt verliefd op Ann en trouwt met haar, maar als hij uiteindelijk beseft dat hun onverenigbaarheid hun huwelijk tot een ramp maakt, neemt hij de even onbuigzame stap om zijn huwelijk te laten mislukken.<br />De rol werd voortreffelijk gespeeld door John Garfield, en hij werd er niet alleen een ster door, maar, en dat was misschien nog wel belangrijker, hij kreeg er zijn plaats in de geschiedenis van de filmgeschiedenis door als de eerste rebellenheld van het witte doek.<br />Garfield werd geboren in New York. Hij bracht zijn jeugd door als een delinquent, een echte rol die hij pas opgaf toen hij de rebel op het witte doek begon te spelen.' Hij bleef echter zijn hele leven bepaalde traditionele waarden in twijfel trekken en verwerpen. Zo nu en dan werd hij door de studio geschorst en bleef hij een cynische kijk op Hollywood houden.<br />Ten slotte eindigde hij zijn carrière en zijn leven als een van de slachtoffers van McCarthy's heksenjacht.<br />Hij werd door Hollywood op de zwarte lijst gezet vanwege zijn verdacht linkse sympathieën en vrienden beweerden dat het feit dat hij niet meer mocht werken bijdroeg aan de 'hartaanval' die hem op de vroege leeftijd van 39 jaar fataal werd.