Wat is het sentiment van de recensie?

Ik keek naar deze film met een soort gevaarlijke fascinatie, als een egel die in het licht van de koplampen gevangenzit. Het lijdt geen twijfel dat het (ook al heb je ervan genoten) een slechte film is, maar de belangrijkste vraag is: waarom? Hij heeft een goede cast, hij is levendig, hij is erop voorbereid om recht op seks af te gaan, waarbij sommige personages er daadwerkelijk hier en daar wat van krijgen, wat ongebruikelijk is voor een Britse komedie. Hij heeft ook Johnny Vegas en Mackenzie Crook, artiesten van Marmite zijn het met elkaar eens, maar die hebben hun momenten in het verleden gehad.<br />Wat hij vooral mist is charme. De personages zijn onmogelijk idioot, ongelooflijk en vervreemdend, zodat de producers in plaats van een film over Men Behaving Badly Game On hebben gemaakt. Elke middelmatige schrijver die een film wilde maken over de seksuele houding van domme, seksistische Britse mannen zou een paar exemplaren van _Loaded, Zoo_ of zelfs _Viz_ te pakken hebben gekregen om Sid the Sexist te lezen, en het ding zou zichzelf hebben geschreven. In plaats daarvan probeerden de producenten duidelijk een of andere debiele, moeilijk te begrijpen figuur te verzinnen. Karakterkomedie <0xE2><0x80><0x93> in tegenstelling tot slapstick en dergelijke <0xE2><0x80><0x93> werkt alleen als het publiek de menselijke kant van de situatie kan herkennen. Maar als je deze film ziet, is het alsof je een irritante grap te horen krijgt waarvan je weet dat hij niet grappig zal eindigen, maar je kunt hem niet tegenhouden.<br />Helaas is de film ook slecht gemaakt. De plotstructuur is zwak, dat wel.' Er is weinig karakterschets of ontwikkeling, en veel van de scènes zijn niet grappig. Keer op keer komen dezelfde lamlendige reggae-fragmenten om de scènes te verdelen, zinloos en irritant. Er is een hoop nodeloze herhaling <0xE2><0x80><0x93> als je één grapje hebt gemaakt over parkeren voor een seksfeestje, hoef je het niet nog een keer te doen. Je vraagt je af wat de Britse Filmraad in het script heeft gezien.<br />Dit is een wereld waarin de meeste mannen rokkenjagers zijn en de meeste vrouwen er voortdurend voor in zijn. The Apartment en Alfie hebben min of meer hetzelfde wereldbeeld verheerlijkt, maar de producers van deze film accepteren het zonder kritiek. Zodoende hebben ze een soort inferieure update gekregen van Confessions of a Window Cleaner. Iemand uit Engeland moet dit soort dingen nog eens proberen, en het goed doen voor een goed volgend project voor Simon Pegg en Edgar Wright, denk ik...