Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Wat een genoegen. Dit is echt een parodie. Alleen Franse mensen kunnen dat soort dingen doen zonder grof te zijn. En als gevolg daarvan kun je heel goed naar Jean Dujardin kijken terwijl hij zich van de domme houdt. Het grootste deel van de film rust op zijn schouders, en die zijn breed genoeg om van deze film een goede film te maken. Hij heeft de perfecte manier om het James Bond-type te overdrijven, terwijl hij bijvoorbeeld geen partij is voor Mike Meyers in Austin Powers. De dialogen zijn ook goed genoeg om de aandacht van de toeschouwer vast te houden, met een heleboel stomme grappen, dat is echt perfect. Beide vrouwen hadden de hoofdrollen in de film, wat een vergelijking met het hoofdpersonage opleverde, en dat was een uitdaging. Er zit geen echte plot in deze film, maar dat is ook niet wat je in zo'n soort film verwacht. Je wilt gewoon een uur en veertig minuten lachen, en dat is precies wat de film doet. Hij verdient het succes dat hij in Frankrijk heeft behaald.