Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik kreeg deze film bij mijn BBC 'Jane Austen Collection' (5 dvd's met oude BBC-bewerkingen) en vond hem in eerste instantie niet leuk. Hij is totaal anders dan de andere en mist, dacht ik tenminste, een van de eigenschappen die ik in alle andere Austen-films zo waardeer: opgewekt gezond verstand. Vooral de nachtmerriescène waarin Mrs. Richards haar vingers blijkbaar aan elkaar naait, maakte me van streek.<br />Ik kijk nog steeds niet graag naar de vingernaaiende scène, maar ik vind het wel heerlijk om Mrs. R. dromerig te horen zeggen terwijl ze aan het naaien is: 'Mijn enige kennis... scheurt mijn jurk.' Deze film is nu mijn huidige favoriet van Austen. Ik heb hem tot nu toe 7 of 8 keer gezien. Het acteerwerk is in mijn ogen ongelooflijk. Het valt me op dat ik goed acteer als ik merk dat ik opkijk van wat ik aan het doen ben (naaien, maar hopelijk niet mijn vingers bij elkaar, of dobbelen of wat dan ook) om te zien hoe het personage zijn tekst uitspreekt. Het is de gezichtsuitdrukking, de houding, die de woorden tot leven brengt <0xE2><0x80><0x93> dat maakt goed acteren wat mij betreft.<br />Nou, ik kijk naar bijna elk deel van 'Northanger Abbey' omdat bijna alle acteurs hun rol met zoveel charisma spelen. Peter Firth is verbazingwekkend als Mr. Tilney, de perfecte mengeling van Bathsearens fatje en echte, mannelijke held <0xE2><0x80><0x93> je weet tot het eind niet zeker of hij op Catherines geld uit is of niet. en mevrouw Richards zijn charmant: de combinatie van hun gedrag <0xE2><0x80><0x93> vooral de hoge stem van meneer Richards, die tegenwicht biedt aan zijn geestigheid en wijsheid <0xE2><0x80><0x93> maakt ze zo echt. Generaal Tilney als de hardvochtige vader die misschien wel een moordenaar is, is ook fascinerend. En kapitein Tilney, de grijnzende losbol die zich zo duidelijk vermaakt... en de geldbeluste zus en broer wier namen ik me op dit moment niet kan herinneren <0xE2><0x80><0x93> die twee zijn zo volmaakt, tegelijk, slim en slijmerig.<br />De andere reden waarom ik deze aanpassing zo mooi vind, is dat het de meest romantische van alle Jane Austen-aanpassingen is. 's zwakke punten (nou ja, wat mij betreft dan): hoewel al haar romans liefdesverhalen zijn, is het moeilijk om het gevoel te hebben dat haar helden en heldinnen aan het eind echt van elkaar houden. En als ze niet echt van elkaar houden, wat heeft het dan voor zin? Alle andere verfilmingen die ik heb gezien (afgezien van de eerste Olivier/Garson-verfilming) hebben aardige koudviskusjes aan het eind, als ze al kussen. Ik hou helemaal niet van seks in films, maar het is echt nodig om aan het eind een hartgrondige kus te krijgen. En de slotkus in Northanger is geweldig.<br />De overdreven benadering van kostuums, muziek en belichting werkt wat mij betreft heel goed. En het script is buitengewoon knap geschreven <0xE2><0x80><0x93> de manier waarop we worden onderwezen over de gotische romantiek, de beau monde in Bath, Cathy's normale plattelandsopvoeding enzovoort, is heel goed gedaan, zoals gewoonlijk in bbc-producties. Ook vind ik de rol van de kleine zwarte pagina mooi. En de markiezin, denk ik, was een heel toepasselijke en heel slimme exposétechniek.<br />Sommige mensen hebben bezwaar gemaakt tegen deze versie, die het tegenovergestelde is van wat Jane Austen in Northanger Abbey van plan was <0xE2><0x80><0x93> ze wilde de spot drijven met de gotische romantiek, niet die aanmoedigen. Maar ik denk niet dat ze 'Mysteries of Udolpho' enz. wilde weglaten. Ze wilde alleen maar duidelijk maken dat je onderscheid moet maken tussen werkelijkheid en fictie. En dit punt wordt gemaakt wanneer Mr. Tilney Catherine op haar nummer zet in de kamer van zijn moeder. Bovendien was generaal Tilney een schurk, zij het een prozaïsche. Dat punt moest zeker gemaakt worden.