Is deze recensie positief of negatief?

In één land, Spanje, bundelden Luis Bunuel en Salvador Dali hun krachten om het toonbeeld van het korte-subject-filmische surrealisme te creëren. Un Chien Andalou, Walt Disney en zijn collega Ub Iwerks in Amerika werkten aan Stoomboot Willie, de meest opvallende van de eerste gesynchroniseerde geluidscartoons (er werd onthuld dat dit niet de eerste was, in tegenstelling tot andere berichten). Het is ook een van de meer geslaagde simplistische en grappige van de Mickey Mouse-shorts (nog steeds op de geluidloze film-manier; de enige geluiden zijn het gepiep en gepiep van de Mickey en de dieren). Het gaat ook vrij snel voor zijn minder dan tien minuten durende rit. Maar in die minuten dringt het onmiddellijk tot je door hoeveel plezier Disney met zijn personages heeft, en hoe het pas ontdekte gebruik van geluid de manier verandert waarop zijn creatie de dieren als muziekinstrumenten gebruikt. Er is geen noemenswaardig verhaal, alleen maar willekeurige dingen die gebeuren en gebeuren vanwege Mickey (ahum, Stoomboot Willie) op deze boot op een rivier. En net als bij de betere Mickey Mouse-shorts werkt zijn gebrek aan spreken als een voordeel. Het is een must om het te zien als je het als kind niet hebt gezien, maar als je het hebt gezien, is het misschien nog steeds de moeite waard om het te bekijken.