Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik moet toegeven dat ik deze film wel leuk vond en hem niet alleen maar vrouwenhater vond. Hij kon ondertiteld worden, drie manieren om naar LiV Tyler te kijken. Drie verschillende mannen raken geobsedeerd door dezelfde vrouw en vertellen hun verhalen aan heel verschillende personages; één man (John Goodman) vertelt zijn verhaal aan een priester (de heel grappige Richard Jenkins). Voor Goodmans scriptschrijver is de Liv Tyler-figuur een geïdealiseerde heilige, de wederopstanding van zijn geheiligde vrouw Theresa. Voor Paul Riesers personage (die zijn verhaal vertelt aan een psychiater (een mooie, ingetogen voorstelling van de grote Reba Mcintire), is de Liv Tyler-figuur gewoon een object van (seksuele) fantasie. Ten slotte vertelt Matt Dillons nogal domme scriptschrijver zijn kant van het verhaal aan een louche huurmoordenaar, gespeeld door Micheal Douglas. Alle drie deze verhalen over obsessie worden tegelijkertijd verteld, en ze zijn alle drie amusant. Ten slotte eindigt de film in een bizar grappige climax, die ik niet zal verraden.