Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Wat jammer toch, dat twee films over afpersing <0xE2><0x80><0x93> _The Cave_ en _The Descent_ <0xE2><0x80><0x93> min of meer tegelijk uitkomen. Helaas voor _The Descent_ viel de première in het Verenigd Koninkrijk op 7 juli samen met de dag van de Londense ondergrondse terreuraanslag waarbij bijna 60 mensen om het leven kwamen en 100 mensen gewond raakten <0xE2><0x80><0x93> niet bepaald een goede avond en een goed weekend om naar de bioscoop te gaan, vooral niet om een angstaanjagende film te zien over aardige vrouwen die gevangenzitten in een diep, donker, claustrofobisch ondergronds gangenstelsel. De twee films bevatten vrijwel dezelfde elementen <0xE2><0x80><0x93> een stuk of zes personages die verdwaald zijn in een tot dan toe nog niet ontdekt gangenstelsel, zonder dat iemand buiten zich ervan bewust is dat ze daar in de val zitten. En dan komen er uiteindelijk een paar kwaadaardige mensachtige of van mensen afstammende schepsels die vastbesloten zijn op hen te jagen. Waar die twee zo van elkaar verschillen, is dat De Grot onwerkelijk is, volkomen ongeloofwaardig, meer een fantasieavontuur voor buitenaardse wezens dan een horror of een drama. De betrekkelijk goedkope Britse film (gefilmd in Zuid-Engeland maar in de Appalachen) is een vijf paren-broeken-afschrikking, zo'n hartverlammende schok dat de mensen al in een shocktoestand uit de bioscoop komen. De meisjes lopen er in elke willekeurige volgorde uit <0xE2><0x80><0x93> je hebt echt geen idee wat je nu weer kunt verwachten <0xE2><0x80><0x93> zij zeker niet! De Afgrond is ook op een naturalistische manier verlicht, wat hem des te angstaanjagender maakt, in tegenstelling tot de lachwekkend verlichte Grot, die lijkt op een reusachtige magische kerstman. De grot is zo groot als een kathedraal, en de ene kamer na de andere baadt in een schitterend blauw licht van... wie weet waar, terwijl de grotonderzoekers uitsluitend gebruik maken van zaklantaarns om de helden met hun granieten kaken artistiek te belichten (elkaar opvolgend marionetten dan welke creatie van Team America/Gerry Anderson/Thunderbirds ook). Er worden ook fantastische hoeveelheden apparatuur meegedragen, maar desondanks vergeten de acteurs met hun onmogelijk diepe stem duidelijk elk gevoel van dreigend gevaar, dramatiek of iets wat een griezelfilm waardig is in te pakken <0xE2><0x80><0x93> het is strikt PG-geclassificeerd. En in dit geval zetten de acteurs alles precies in de volgorde die iedereen verwacht <0xE2><0x80><0x93> ik schreef snel een lijst op nadat ik aan elk personage was voorgesteld, maar Piper Perabo kwam er niet in voor. Het script van De Grot is geheel volgens nummering, in tegenstelling tot Shakespeare zou een kamer vol chimpansees het uiteindelijk in minder dan een week schrijven... Neem een typische uitwisseling tussen de witte en de zwarte hoofdrolspelers: 'hoe vaak hebben we in deze situatie verkeerd voordat we tot een besluit kwamen?' <0xE2><0x80><0x93> 'te vaak' (volgens Morris Chesnut). Ik zweer het je, je kon mijn Londense publiek in de voorsteden naar adem horen snakken. Het engste aan De Grot is dat er aan het eind een duidelijke opening is voor 'het vervolg' <0xE2><0x80><0x93> 'De Grot 2: bovengronds' of wat dan ook. Wees bang, wees heel erg bang... Of pak in plaats daarvan De Afdaling en ben echt bang, heel erg bang.