Wat is het sentiment van de recensie?

De Lone Ranger & Tonto gaan op pad om een bende overvallers met bivakmutsen voor het gerecht te brengen die drie Indianen hebben vermoord om wat in eerste instantie geen duidelijke reden lijkt te zijn... dat wil zeggen, tot de Lone Ranger uit een gesprek met het opperhoofd van de Indianen, Tomache, ontdekt dat elke man een medaillon bezat. De vijf medaillons die Tomache aan zijn vrienden heeft gegeven als geschenken, zoals we later zullen ontdekken als we ze bij elkaar optellen, zullen het brein achter de overvallers met de bivakmutsen voorzien van een kaart van een legendarische verloren goudstad. Kan de Lone Ranger de overgebleven twee personen die de medaillons in hun bezit hebben beschermen voordat de overvallers ze in handen krijgen? Is er werkelijk ergens op inheems land een verloren goudstad? Terwijl ik ernaar keek, bleef ik weten wat er van tevoren zou gebeuren en alles kwam me heel vertrouwd voor, tot ik me ten slotte realiseerde dat ik als klein kind precies dezelfde film had gezien. Plotseling kwamen de herinneringen terug en ik herinnerde me dat ik als kind heel veel plezier had gehad toen ik met een stel vrienden van deze film genoot. Maar als volwassene is de plot een beetje voorspelbaar, maar je weet dat dit, hoewel het niet helemaal op hetzelfde niveau staat als de film uit 1956, heel leuk blijft om naar te kijken. Er waren een paar heel bekende gezichten aanwezig, onder wie Douglas Kennedy als Ross Brady, leider van de bende van de Gemaskerde Kapers, Charles Watts als een onverdraagzame sheriff en Ralph Moody als een vriendelijke aalmoezenier.