Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben dol op stand-upcomedy. Ik vind het heerlijk om de rauwe gedachten van het publiek op het podium te horen, als ze een publiek van hun gelijken een beroep doen op verschillende levenservaringen die ze hebben gehad, of dingen die ze hebben bedacht of gezien en waarvan ze dachten dat ze zo stom waren dat ze die met iemand moesten delen.<br /><br />Vroeger waren er stand-ups die een persoonlijkheid aannamen waar iedereen zich in kon verplaatsen (Rodney Dangerfield komt in me op) of die gewoon zo verrekte gek waren dat je onwillekeurig met ze mee moest lachen als ze om anderen lachten (Richard Pryor). En dan waren er nog de komieken die mensen aan het denken zetten, zoals George Carlin, die, ook al deed hij zich voor als gek, de slimste van het stel was, die mensen aanspoorde om de dingen die ze zagen als ze rondliepen te heroverwegen en zich te realiseren hoe verknipt ze waren, en hoe gemakkelijk ze dingen konden veranderen.<br />Dit heeft misschien niets te maken met 'De geest van Mencia', dat, zoals ik het met de meeste commentatoren hier eens ben, de afschuwelijke oplossing van Comedy Central is voor het verlies van 'Chappelle's Show', maar het heeft er wel mee te maken. Carlos Mencia besteedt de helft van de show aan stand-upcomedy voor zijn publiek, soms over populaire onderwerpen, maar meestal alleen over racisme en raciale stereotypen. Hij probeert alle drie de bovengenoemde typen stand-ups te zijn. Hij maakt een toneelfiguur, een dagloner die Carlos heet en die, in weerwil van de stereotypen, gewoon een doodgewone jongen is. Vervolgens probeert hij anderen uit te lachen, mensen die hij racistisch noemt of gewoon degenen die het niet eens zijn met zijn mening. En ten slotte presenteert hij parodieën aan het studiopubliek en de kijker, waarbij hij hen vertelt dat het hen zal helpen zijn standpunt te begrijpen.<br />'Carlos Mencia zegt altijd dat hij een standpunt laat zien dat mensen niet begrijpen.' Ik begrijp het niet, maar wat hij eigenlijk doet, is niet alleen racistische stereotypen promoten die al bestaan en waar men zich dood om heeft gelachen, maar hij moedigt stom genoeg mensen aan om ze te horen en het enige te doen dat helpt ze in stand te houden: lachen.<br />Het promoten van stereotypen is gewoonlijk de laagste, maar ook de gemakkelijkste manier om in de zaal te lachen. De beste komieken, en ik vrees dat Carlos Mencia het gevoel heeft dat hij in goed gezelschap verkeert, hoeven hun toevlucht niet tot hen te nemen. Ze praten allemaal met elkaar en vragen je om te lachen bij absurditeiten in plaats van ermee, zoals Mencia aanmoedigt. Terwijl hij meer grappen of 'echte' situaties creëert. In situaties die vragen om racisme of het neerslaan van anderen met het gebruik ervan, zegt hij in plaats van ons te vragen erom te lachen, en presenteert hij deze absurditeiten als de waarheid, in plaats van alleen extremen ervan.<br />Zijn show is een belediging voor de geest van degenen die ernaar kijken. Mencia geeft ons geen komedie en vraagt ons die te verteren en eruit te halen wat we willen (iets wat, hoe vervelend ik het ook vind om die twee dingen met elkaar te vergelijken, de beste kwaliteit was van 'Chappelle's Show'). Hij vertelt ons precies hoe we het moeten zien en erop moeten reageren <0xE2><0x80><0x93> wat volgens hem is: een stom gezicht trekken en 'Dee Dee Dee!' Het is inderdaad een show over 'De geest van Mencia'. Het is Mencia's geest, door en door, en als zodanig is het niets meer dan stompzinnig vermaak. De show is op maat gemaakt om het publiek, dat uit 14-24 jaar bestaat, levenslessen te geven over hoe slecht stereotypen zijn, maar dat rassenhaat oké is voor Carlos Mencia, en dus ook voor jou!