Is deze recensie positief of negatief?

Cujo is een reusachtige, beminnelijke, zachtaardige en aanhankelijke sint-bernard die het eigendom is van de familie Camber. In de openingsscène jaagt Cujo een konijn over de velden en door een bos ergens in Castle Rock, Maine. Het konijn verdwijnt in een hol en Cujo steekt zijn hoofd in het gat. Het konijn verdwijnt uit Cujo's gezichtsveld, Cujo begint boos te blaffen en wordt daardoor per ongeluk wakker en stoort een kolonie vleermuizen, waarvan er een hem in zijn neus bijt. Donna Trenton (Dee Wallace-Stone als Dee Wallace) heeft een verhouding met Steve Kemp (Christopher Stone, Dee Wallace' echte echtgenoot) die haar man Vic (Daniel Hugh Kelly) die in de reclame werkt, ontdekt. Hun relatie wordt kennelijk gespannen. Gelukkig is hun jonge zoon Tad (Danny Pintauro) zich van dit alles niet bewust. Joe Camber (Ed Lauter) repareert auto's voor de kost in zijn schuur op zijn boerderij. Joe is een mannenweekend aan het plannen met een van zijn vrienden Gary Pervier (Mills Watson) als zijn vrouw Charity (Kaiulani Lee) 5000 dollar wint in de loterij en besluit hun zoontje Brett (Billy Jayne als Billy Jacoby) mee te nemen op een reisje naar haar ouders. Als Joe bij Gary's huis aankomt om hem op te halen, vindt hij hem dood op de vloer. Hij gaat naar de keuken om hulp te halen en zijn hond Cujo, die nu hondsdol is, valt hem aan en doodt hem. Cujo valt de auto aan in een poging haar auto te repareren. De boerderij is verlaten, op Cujo na, die nu hondsdol is, schuimbekkend, zijn vacht rood van het bloed en gek van de pijn. Cujo valt de auto aan in een poging Donna en Tad te pakken te krijgen, gelukkig voor hen houden de ramen het, voorlopig tenminste. Donna probeert de auto te starten, maar hij is helemaal kapot, ze zitten allebei in de val in de hoop dat iemand hen komt redden. Cujo ligt op de loer, klaar om iedereen aan te vallen en te doden die zijn pad kruist. Ik vond de film een beetje traag, naar mijn smaak. De eerste helft ploetert voort, de tweede helft komt op stoom, maar ik vond hem nog steeds een beetje onderontwikkeld en niet opwindend. De acteerprestaties zijn prima, daar heb ik geen klachten over. Technisch gezien is de film oké, fotografie, muziek, special effects, montage, en over het algemeen is hij goed gemaakt. Het grote probleem is het script van Don Carlos Dunaway en Lauren Currier, en in het bijzonder de eerste helft, die voor het grootste deel lijkt te zijn aangedikt om de speeltijd te rekken. Toen ik er net onder de 90 minuten inpropte, leek het langer. Het is ook een beetje voorspelbaar. Cujo als monster heeft me ook nooit echt bang gemaakt, ik vind kwijlende te dikke sint-bernardshonden gewoon niet eng, denk ik. Ik neem aan dat er niet echt iets mis mee is, maar ik denk niet dat ik veel haast zou hebben om het nog eens te zien. Gemiddeld, niet al te slecht als je een goedkoop exemplaar kunt vinden of het gratis op tv kunt zien.