Wat is het sentiment van de recensie?

Er zijn een paar films waar mijn middelbareschoolvrienden en ik altijd grapjes over maakten. Het zijn meestal de kitscherige films uit de jaren vijftig die in het late programma op de televisie kwamen. Dat was een van onze favorieten. De ziel van een inboorling die in een boomstronk met een dreigende blik tot leven wordt gewekt. Mijn vrienden beweerden dat je, als je goed keek, kon zien dat het ding schoenen aanhad. Ik heb dat nooit gezien. Wat me het meest opvalt is dat de inboorlingen blanke mannen leken met zwarte vettige verf op hun gezicht; sommigen zagen er een beetje Italiaans uit. Ze spraken ook met een heel vreemd timbre dat niet bij hun situatie leek te passen. Net als in de mummiefilms leek de mobiliteit van het ding niet echt een bedreiging te vormen. Bij een confrontatie zou je alleen maar snel moeten lopen; ik denk dat het het oude element van de verrassing is. Als je dit ziet, neem het dan niet te serieus. Wees blij dat we een batterij oude horrorfilms hebben die ons zoveel plezier hebben bezorgd.