Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De plot van deze film draait om een onderzeeërbouwer die een echte klootzak is en die zijn nieuwe onderzeeër wil lanceren die duizenden meters diep kan gaan. Helaas kan hij dat niet. O ja, en hij wordt achtervolgd door de herinneringen aan zijn vader en moeder die werden opgegeten door een megalodon toen hij nog een kind was. De man ontmoet een of andere wetenschapper die een stuk is, en zij en een bemanning van ongeveer honderd mensen gaan op de onderzeeër van de hoofdpersoon af om dezelfde megalodon te doden die zijn ouders heeft gedood. Nou, de haai in deze film is een echt nep uitziende CGI-haai. Eigenlijk is dit zoiets als Shark Attack 3, maar dan deprimerender. Als je niet begrijpt wat ik bedoel, luister dan. In de intro worden 'huisfilms' vertoond van de hoofdpersoon toen hij nog een kind was, met zijn ouders voordat ze werden vermoord, en op de achtergrond klinkt heel trieste en deprimerende pianomuziek. Je zou verwachten dat je een haai of zoiets zou zien, en dat is ook zo. om de paar seconden drijft er een schaduw van de CGI-haai rond, maar dat is het'm nou juist. Bovendien herinner ik me in de hele film geen enkele blije gezichtsuitdrukking, het grootste deel van de film speelt zich af in de donkere diepten van de afgrond, waar het verhaal nog saaier wordt en alle personages (ook de haai) uiteindelijk sterven. Ik dacht dat Sabato erin zou slagen de haai te doden en zichzelf en het meisje te redden, maar nee, ze gaan allemaal dood, en de film eindigt met de haai, helemaal opgeblazen, en de onderzeeër (met Sabato's verpletterde en verbrande lichaam erin) die in de afgrond zinkt. Als je een gelukkig mens bent en je vindt het niet leuk om depressief te zijn, dan moet je deze film niet zien. Als je het tegenovergestelde bent, dan gefeliciteerd, dan heb je je film gevonden.