Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is waarschijnlijk de enige film die ik heb gezien waarbij de IMDb-recensies aan beide kanten van het spectrum 100% accuraat zijn. 'The Stompies' is een afgrijselijke, stompzinnige film zonder enige artistieke waarde, en een belediging voor een regisseur als John Landis. En dat maakt hem juist zo geweldig.<br />Om 'The Stompies' te kunnen waarderen, moet je een weinig bekende maar zeer ware stelregel van regisseur Abo Kyrou in gedachten houden: 'Ik raad je aan om naar slechte films te kijken, die zijn zo vaak subliem.' Om een film te laten werken, moet de film zijn eigen logica vaststellen en volgen, en als hij dat overtuigend en oprecht doet, is het mogelijk dat de film werkt. Als je bijvoorbeeld naar 'Freddy Got Fingered' kijkt als een traditionele vulgaire komedie, is het pure rotzooi; als je ernaar kijkt in de wetenschap dat het in feite een neosurrealistische komedie is, is het briljant.<br />Het werkt ook bij goede films. Als 'Jaws' de werkelijkheid die het creëerde niet had geaccepteerd, zou de ontploffing van de luchttanks niet hebben gewerkt. Maar een heleboel mensen denken dat 'Jaws' om dit soort redenen schromelijk overschat wordt, en ze hebben het niet mis. Maar het heeft zijn sterke punten, nietwaar? Het punt is dat een film als deze logisch is als je er vanuit het juiste perspectief naar kijkt. Sommige mensen, zoals ik, snappen het meteen, terwijl anderen dat nooit zullen doen, hoe vaak het ook wordt uitgelegd. Jim Jarmusch heeft 'Showgirls' een keer overtuigend verdedigd, en zelfs daarna kan ik het nog niet uit zijn brief opmaken. Maar dat wil nog niet zeggen dat hij het mis heeft. Als je de juiste gemoedstoestand hebt als je naar deze film kijkt (en nee, ik bedoel NIET VERSTANDIG, dat ga ik nu meteen in bed leggen), kun je zelfs van de film genieten vanwege de stompzinnige, goedkope, zinloze slapstick uit het eind van de jaren tachtig/vroeg in de jaren negentig die het is.<br />De verdedigers en haters van deze film hebben gelijk: het is STUPID, en daar gaat het om. De film aanvaardt de stompzinnigheid van de personages op dezelfde manier als 'The Jerk' de stompzinnigheid van Navin Johnson aanvaardde. En omdat de film daar gebruik van maakt, concentreert hij zich uitsluitend op het gebruik ervan om de plot vooruit te helpen en de personages te definiëren. Een'slechte' film zou juist dit doen en die logica niet op de juiste manier gebruiken; slechte films zijn slecht omdat ze het al doende verzinnen, terwijl films als 'The Stupids' van het begin af aan weten waar ze heen gaan, wat ze doen en waarom.<br />Ik kan de film niet vanuit een artistiek standpunt verdedigen, en daarom geef ik hem zo'n lage waardering. Het acteerwerk is meestal slecht, de grappen erg oppervlakkig, en de live-actiekwaliteit verpest waarschijnlijk wat als tekenfilm had kunnen werken. Ik ontken niet dat de film op zijn eigen manier vermakelijk is, en daarom verdedig ik hem ook. Ik heb hem meteen gekocht, en ik heb medelijden met degenen die dat niet doen.<br />Ik geef toe dat ik me tot deze film aangetrokken voelde door Christopher Lee's verrukkelijke cameo-uiterlijk (als ik hem had horen zeggen: 'Laat de drive-bee los!' zou de huurprijs de moeite waard zijn geweest, ook al had ik een hekel aan deze film), maar tot mijn verbazing kwam ik tot de ontdekking dat ik me, afgezien van het tv-programma _Applause Sign_ met Jenny McCarthy, nooit verveelde en nooit teleurgesteld werd. In feite waren veel van de grappen, vanwege hun cartoonachtige context, hilarisch (in het bijzonder de explosie van de airbag-sigaret). Ze waren dom, maar ze waren grappig. Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent: een STUPID-komedie over STUPID-personages, en in plaats van zich ervoor te verontschuldigen, geniet het ervan.<br />En dat is precies waarom het werkt.