Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Title: Opera (1987) Directeur: Dario Argento Cast: Cristina Masillach, Ian Charleson, Urbano Barberini, Daria Nicolodi Review: De enige andere Argento-film die ik had gezien was Suspiria, en die viel me tegen met zijn stijl, kleuren en spookachtige verhaallijn. Vervolgens besloot ik voor Opera te gaan, omdat me was verteld dat het een van zijn beste was. Man, ik denk dat ik nu ga ontdekken wat uiteindelijk een van mijn favoriete horrorregisseurs zal worden.<br /><0x3E> Opera gaat over een jonge operazangeres die haar grote kans krijgt als de ster van een enge, moderne opera, die het opneemt tegen Mc Beth, door een auto wordt aangereden. Betty is de doublure, dus zij mag de rol spelen. Jammer voor haar.' Als een psychopaat achter haar aan die haar laat kijken naar de wrede moorden op haar vrienden en collega's.<br />Wauw, ik had goede dingen gehoord over deze film, maar ik was niet voorbereid op het niveau van grootsheid dat deze film me zou brengen. Ja, de film heeft zijn tekortkomingen waar ik het later over zal hebben. Maar voor het grootste deel was ik helemaal weg van de film.<br />Ten eerste is deze film niet zo vol kleuren als Suspiria. Ik had verwacht dat hij op dat gebied een beetje op Suspiria zou lijken, maar nee, tot mijn verbazing had hij zijn eigen uiterlijk en gevoel. De film is op de een of andere manier kleurloos. In bepaalde scènes (zoals de meesterlijke keuken/woonkamer-sequentie) waarin Argento het scherm vult met weelderig groen en blauw, heeft de film over het algemeen een grijzige, zwarte tint, en ik vond het mooi dat het zo'n eigen uitstraling had.<br />De echte sterren van deze show zijn de ongelooflijk goed georkestreerde doodsscènes. Wauw. Elke doodsscène was als een kunstwerk. Schoonheid in vernietiging. Dit zijn niet zomaar doodsscènes die je met een mes en een bijl te lijf gaat, deze sterfgevallen zijn zorgvuldig geconstrueerd om te choqueren en het meeste uit de situatie te halen. Ik heb van elke seconde genoten, er is meer dan genoeg bloed en chaos, maar met stijl. Maar ik ga ze niet verwennen.<br />En dan de richting. Man, er zitten een paar heel originele en prachtige opnamen bij. Ik vond het geweldig dat ze de camera zo inventief hebben gebruikt. Dacht je dat de Tarantino-opnamen in Kill Bill Vol. 1, waarin we zien dat de kogel uit de kamer van het pistool komt, origineel waren? Nou, dit is de film waaruit hij hem heeft gehaald! Ik geloof echt dat Tarantino sterk beïnvloed is door deze film en bepaalde scènes in Kill Bill Vol. 1. Tijdens de opnamen vertelde hij dat de hele scène met Beatrix in het ziekenhuis en Elle Driver die haar kwam vermoorden was beïnvloed door Italiaanse Giallos, en hier zijn mijn vrienden het bewijs daarvan. Hoe dan ook, afgezien van Tarantino's verwijzingen, heeft deze film een paar fantastische camera-opnamen, zoals die van de kraaien die door de menigte in het operagebouw vliegen... geweldig. En een van de belangrijkste redenen waarom Argentos een van mijn favorieten is geworden.<br />Het acteerwerk van het grootste deel van de cast was goed, maar verreweg het beste was Cristina Marsillach als de gekwelde jonge operazangeres Betty. De blik in haar ogen toen de moorden werden gepleegd was geweldig. De rest van de cast was een beetje houterig en stijfjes, maar niets wat je van je plezier in de film zou kunnen afhouden.<br />Er waren maar heel weinig dingen aan deze film die ik niet leuk vond. In sommige scènes werd alle logica uit het oog verloren. Vooral in de scènes waarin Betty's reacties te zien waren nadat ze de moorden had gezien. Ik heb het idee dat ze heel lang gewoon doorging met wat ze aan het doen was, zonder iemand iets over de hele zaak te vertellen. Zelfs niet aan de politie. Ik bedoel, als je iemand op brute wijze een geliefde voor je ogen ziet vermoorden... dan loop je niet zomaar weg van de plaats delict en ga je gewoon door met je leven. Iemand zou haar in verband hebben gebracht met de moorden. Misschien was ze zelf wel een verdachte geworden... maar nee. En het einde is een beetje een anticlimax. Je moet dit zien om het te begrijpen, maar het leek een beetje onnodig zoals de film eindigde, het voelde alsof hij eerder had kunnen eindigen. Het zou niet zo overbodig hebben gevoeld. Maar dat is het wel zo'n beetje, niet echt grote problemen voor mij eigenlijk, omdat ik van de rest van deze prachtige film genoot.<br />Ik moet nog een heleboel Argento-gebied door... maar ik verslind elke stap van de weg alsof ik een bord met de duurste kaviaar eet. Dit zijn echt goeie jongens. Ik beschouw zijn films als kunstwerken, en ik heb er maar twee van gezien! Ik kan niet wachten om de rest van zijn films te zien. Argento, je bent geweldig!<br />Rating: 41/2 van de 5.