Wat is het sentiment van de recensie?

De 'onmiskenbare' spoilers smeren d'r overheen.<br /><br />De zesde 'Halloween'-film is een uiterst deprimerende aangelegenheid, maar helaas niet op de manier die de filmmakers voor ogen hadden. Inmiddels weet iedereen hoe het verhaal in zo'n slordige, onsamenhangende vorm werd afgemaakt en uitgebracht. Vooral de tweede helft slaat nergens op, als de plotelementen worden geïntroduceerd en schijnbaar willekeurig worden weggelaten. Helemaal aan het eind zat ik me op mijn hoofd te krabben. Wat was er in godsnaam gebeurd? Is dokter Loomis dood of niet? Dat krijg je als je een schaamteloze broodschrijver de leiding geeft over een film. Het is geen prettig gezicht.<br />Dit is de meest grafische gewelddadige passage in de hele serie. Ik heb geen moeite met bloed, als het maar op de juiste plaats zit, maar in deze film wordt het tot absurde proporties opgeklopt. Het beruchte exploderende hoofd moet een nieuw dieptepunt in de serie zijn. Michael zelf schijnt er zelfs plezier in te hebben een ander mens te vermoorden, wat in tegenspraak is met zijn efficiënte, methodische aanpak in het origineel van John Carpenter.<br />Ik weet niet precies wie er verantwoordelijk voor was: regisseur Joe Chappelle of de producers, waarschijnlijk een combinatie van beide. Ik zou met alle plezier aan alle betrokkenen gratie verlenen als ze de legendarische 'Producers' Cut' zouden uitbrengen, een meer complete versie van de film, die een enorme verbetering is ten opzichte van de oorspronkelijke versie. Voor zover ik heb begrepen, is het een heel andere film. Ik bied aan de volle prijs te betalen om de dvd te kopen als Miramax bij zinnen komt en hem vrijgeeft.<br />Maar er zijn ook een paar goede elementen. Het idee dat Michael door de Druïden wordt bestuurd is intrigerend. Paul Rudd is net zo solide als Tommy Doyle, wiens verschijning een keurig verband houdt met het origineel. De gelikte beelden maken de gebeurtenissen een beetje kijkbaarder. Maar deze schamele offers worden overschaduwd door de overdaad aan kletskoek die we moeten slikken.<br />Ten slotte staat 'De vloek van Michael Myers' bekend als de laatste film van Donald Pleasance. Veel scènes zijn uit de uiteindelijke film geknipt, en als hij wel verschijnt, lijkt hij broos en ongelukkig. De film is aan zijn nagedachtenis gewijd, een schaamteloze (zij het onbedoelde) belediging. Het feit dat een getalenteerde artiest zijn carrière op deze manier moet beëindigen is te deprimerend om er zelfs maar over na te denken.<br />*1/2 (uit** )<br /><br />Opgenomen door _Dimension Films_.