Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb redenen om van de grote gebruikers van een camera te houden; een soepele bewegingsrichting leent zich uitstekend voor snelle avonturen en komische verhalen; maar een dergelijke vaardigheid kan in de handen van een koning Vidor of een Anthony Mann ook worden toegepast op ideeënniveau. Dit is het meesterwerk van Paul Wendkos. De verhaallijn kan in een paar zinnen worden verteld. Generaal Hector Cordoba is bezig zich op te werken tot bijna-keizer in Noord-Mexico en steelt een enorm kanon van generaal Blackjack Pershing. Hij stuurt zijn elite-eenheid, verdeeld, bezorgd maar vastbesloten, onder leiding van George Peppard, om het kanon terug te halen en Cordoba levend terug te brengen, om een eind te maken aan de opstand. De eigenzinnige Raf Vallone speelt Cordoba; de dames in het stuk zijn Giovanna Ralli en Francine York, en het peloton wordt nog aangevuld met Nico Minardos, Peter Deuel en Don Gordon. Andere onverschrokkenen in de klas zijn John Larch en John Russell. Ook een paar koppige Mexicaanse tenientes (Gabriela Tinti) nemen deel aan de toch al uiterst gevaarlijke operatie. Hun regiment werd verraden toen Cordoba zijn eigen plannen begon te smeden. Het gevaar wordt nog groter als Gordons broer als eerste spion gevangen wordt genomen en wordt doodgemarteld terwijl hij toekijkt... en hij besluit dat hij Peppard moet doden. Het is een prachtige kleurenavonturenfilm, met ongewoon sterke kostuums, acteurs, belichting, regie en muziek van Elmer Bernstein. Het script van Stephen Kandel is waarschijnlijk het beste dat ooit voor een speelfilm is geschreven. Dit is op dit moment waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde grote western, maar ik heb altijd waardering gehad voor de helden als resultaat van hard werken. Maar zoals Peppard op weg naar huis tegen zijn groep zegt: 'Het probleem met een 'held' zijn, is dat je een 'held' bent.' '... is de ochtend erna'. Om erachter te komen waarom hij dat zegt, moet je 'Kanon voor Cordoba' zien.