Wat is het sentiment van de recensie?

Raar. Raar. Raar. Ultraraar. Zal ik verdergaan? Er is één, ik herhaal één grappige scène in deze hele, uitputtende, anti-amusante Amateur Hour Special van een film: de dikke vader van Fares Fares die iemand omverstoot met zijn bierbuik. Dat is het. De rest van deze schokkend middelmatige stapel niets bestaat uit de gebruikelijke verveelde Zweedse 'acteurs' die dialogen afleveren die het ene oor in en het andere oor uit gaan, een banaal verhaal, slordige regie en, nou ja, weinig anders dat de moeite van het vermelden waard is. Nepotistisch gecaste Fares Fares is even charismatisch als een ingehuurde accountant en zijn neus is even belachelijk groot als die van Adrien Brody. Torkel Petersson zou alleen met Lasse Spang Olsen moeten werken. De rest van de cast is, gelukkig, gemakkelijk te vergeten, terwijl Fares' kolossale, gigantische neus me in mijn dromen voor altijd zal blijven achtervolgen.<br />Josef Fares helpt de Zweedse cinema de das om te doen. Steun hem en zijn onzin niet. Jalla Jalla is voor komedies wat Arnold Schwarzenegger voor karakterrollen is. _Kopps_ zou veel respectabeler zijn geweest als het een goedkope Youtube-video was geweest, en _Zozo_ was gewoon het meest pretentieuze, pseudo-aanrakende gelul dat ooit door een Zweedse regisseur is losgelaten. Word wakker en ruik de rozen: Zweedse films kunnen zoveel beter zijn dan dit, dus hou op met net te doen alsof de films van Fares de moeite waard zijn omdat ze 'goed zijn om Zweeds te zijn'.