Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Eisensteins eerste geluidsfilm gaat over de slag op het ijs van 1242, toen de Russen onder Alexander Nevski de ridders van Livon versloegen om Rusland onder het rooms-katholicisme te brengen. De in 1938 gemaakte Nevski kan als propagandamateriaal worden beschouwd: de Germaanse ridders, met hun sinistere (en ietwat maffe) helmen, zijn duidelijk stand-ins voor de nazi's. De slachting die de ridders aanrichten als ze een Russische stad binnentrekken, lijkt een profetische waarschuwing voor de slachtingen van de Tweede Wereldoorlog. De film eindigt met een waarschuwing: zij die met het zwaard naar Rusland zijn gekomen, zullen door het zwaard sterven. Eisensteins terugkeer in de officiële gunst werd ook gesymboliseerd door het fraaie zwart-witbeeld (dat enigszins aan een daguerreotype deed denken). Tegen het eind van de jaren twintig wilde Stalin dat de Russische filmmakers ophielden met experimenteren en films maakten die populistischer en voor het Russische publiek aanvaardbaarder waren. Dat maakte een einde aan Eisensteins carrière in Rusland, en in Nevsky kwam hij terug met zijn toegankelijker film. Nevsky's sterke punt is de tweede helft ervan, waarin de strijd zelf een rol speelt, en die wordt terecht gezien als een mijlpaal in de filmgeschiedenis: nooit eerder (en waarschijnlijk ook nooit daarna) zou een strijd zo levendig op het scherm worden weergegeven. Een ander sterk punt is Prokofjevs prachtige, meeslepende soundtrack (het was in die tijd volkomen ongebruikelijk om een componist te gebruiken om een film te maken). Een van de zwakkere punten: het komische relief (in de vorm van twee onnozele Russische krijgers die een mooie Russische boer het hof proberen te maken) is echt onthutsend.