Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De gewelddadige dood van Fernando Ramos Da Silva, slechts acht jaar na de voltooiing van deze film, draagt alleen maar bij aan de schrijnende boodschap van rector Babenco. De film wordt in tweeën gesplitst: de eerste helft speelt zich af in een heropvoedingsgesticht waar een groep jongeren wordt misbruikt en mishandeld door gewelddadige wetsdienaren en begeleiders. De tweede helft speelt zich af in de stad waar ze worden opgesloten door hun eigen daden en moraal, die onder andere bestaan uit het beroven, hoereren en vermoorden van verschillende personages die in hun leven komen.<br />De verschillende geslachten en seksuele rollen in de film zorgen voor voortdurende veranderingen in de personages als ze met andere mensen omgaan. Bijzonder interessant is het personage van Lalica, een travestiet die voor sommige kinderen de moeder en de minnares is. Haar reactie op de komst van Sueli, een prostituee, is zowel schrijnend als tragisch.<br />Dit verhaal heeft geen happy end en ik raad u aan er voorzichtig naar te kijken, omdat er een paar zeer onaangename scènes zijn om te zien, vooral in de eerste twintig minuten van de film. Maar terwijl u ernaar kijkt, is het belangrijk om te onthouden dat dit niet zomaar een fictief verhaal is. De acteurs zijn geen getrainde professionals, maar jongens die zijn geselecteerd uit de straten van S<0xC3><0xA3>o Paulo. Ze hebben in werkelijkheid dit leven geleefd dat zo levendig wordt beschreven op het doek en in Da Silva's film.' Een documentaire? Een fictief verhaal. Het grenst aan beide, maar het zorgt in elk geval voor hartverscheurend materiaal en het is een film die je ademloos achterlaat en nog lang nadenkt nadat je hem hebt gezien.<br /><br />10/10.