Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Patricia Arquette speelt de Amerikaanse arts Laura Bowman, die op vakantie gaat naar Birma in een poging haar geest te genezen na de moord op haar man en haar zoontje. Ze wordt achtergelaten in Rangoon tijdens een militaire inval en verlaat de stad met een oudere man die als 'gids' werkt. Maar hij is niet zomaar een gids; hij is een professor die haar kennis laat maken met het leven buiten de toeristenvallen... ze raken met z'n tweeën betrokken bij de politieke onrust en Laura ziet met eigen ogen hoe de regering haar eigen mensen verraadt en onderdrukt.<br />Deze film is een van mijn favorieten vanwege de thema's. Ten tweede gaat het over de strijd van een vrouw om de zin van het leven te vinden na een ongelooflijk verlies. Ten derde gaat het over mededogen en opoffering, en mensen die bij elkaar komen <0xE2><0x80><0x93> zonder elkaar zelfs maar te kennen <0xE2><0x80><0x93> om pijn en angst te doorstaan.<br />Zo ongeveer elke prachtige scène in deze film is belangrijk; hier wordt niets verspild. Het is een ernstige en ontroerende film. Er is ook een heel emotionele score van Hans Zimmer die de scènes mooi aanvult.<br />Een duidelijke aanbeveling, vooral voor mensen die zich bezighouden met mensenrechten... en voor mensen die willen weten: 'Welk doel kan ik dienen?'<br /><br />