Wat is het sentiment van de recensie?

Het zijn de jaren tachtig en de tieners zijn klaar om er een feestje van te maken in een eng oud huis waarvan het gerucht gaat dat het er spookt van de geest van Moordzaken McGee. Nadat ze per ongeluk de doden tevoorschijn hebben getoverd door een onafgemaakt gesprek op een ouijabord, zijn de kinderen gedwongen tot de dood te vechten tegen een wraakzuchtige geest die al hun vrienden een voor een bezit en doodt. Klinkt dat bekend? Dat moet wel. Het is duidelijk op de markt gebracht om eer te bewijzen aan de klassieke slashers uit de jaren tachtig met de tekst: 'Overmatig geweld. Gratuite naaktheid. Nul budget.'<br />'Ik kan er geen genoeg van krijgen. Het is puur amusement! Ik heb genoten van de humor en de manier waarop het de draak stak met alle horror clichés.' De film had veel weg van een slasher uit de jaren tachtig, maar had tegelijkertijd veel weg van wat leuk was aan films uit die tijd. Deze film heeft iets wat je in de slasherfilms uit de jaren tachtig nooit hebt gehad: goed acteerwerk. De hele cast had veel talent en dat zie je niet vaak in lowbudgetfilms, recent of niet. Er was veel chemie tussen de personages. Ik heb me gedurende de hele film uitstekend vermaakt en ik ben ervan overtuigd dat de schrijver/regisseur en de cast in hun verschillende carrières veel zullen bereiken. Het script was heel goed geschreven en de dialoog vloeide natuurlijk. '<br />De effecten waren een beetje amateuristisch en de scènes waren niet goed belicht, maar het feit dat deze film op zijn omslag toegeeft dat er een foutje is gemaakt, was praktisch geen probleem, want ik weet al dat dit in de film komt. Deze film maakt het eenvoudig om beleefd de fouten te negeren en gewoon achterover te leunen en ervan te genieten. Hoewel dit geen Oscar-winnende film is, beweert hij dat ook nooit te zijn, en hij doet er ook niet moeilijk over. Het is heel leuk. Als je van slashers houdt, zul je deze film echt waarderen. Als je van bloed en borsten houdt, zul je hem ook waarderen.