Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Er wordt gezegd dat deze film in de Verenigde Staten is verboden of verboden is geweest sinds hij is uitgebracht. Aangezien er geen informatie over IMDb is, moet ik op mijn andere bronnen vertrouwen en het geloven. Als dit echt waar is, is de film nog pijnlijker en angstaanjagender en dat is hij toch al.<br />De film is een zogenaamde namaakdocumentaire, hoewel ik denk dat het onderwerp te serieus is om het zo te noemen. Het creëert een scenario waarin Amerika een militaire staat is en alle revolutionaire voorwerpen onmiddellijk worden gearresteerd zonder bewijs. Na een verplicht tribunaal moeten ze beslissen of ze een paar jaar de gevangenis in gaan of de strafinrichting kiezen. In dat geval moeten ze drie dagen door de woestijn lopen om bij een Amerikaanse vlag te komen, die vijftig mijl verderop is opgehangen, terwijl ze worden gevolgd door politie- en legertroepen.<br />De film zelf is een documentaire over deze incidenten en volgt zowel de rechtszaken als de jacht door de woestijn, gefilmd door Europese filmploegen. Alle feiten worden uitgelegd, de interviewers stellen vragen en filmen alles. Mensen kijken recht in de camera en schreeuwen ertegen. Het lijkt heel, heel echt. Over realisme praten is onzin. Deze film gaat niet over hoe je een realistische film moet maken, maar over hoe zo'n film eruit zou zien, als hij echt was. En hij zou er zeker zo uitzien. Als het in elk geval gefilmd zou worden. In een 'utopische' staat als deze zou er zeker geen Europese filmploeg toestemming krijgen om die dingen te filmen.<br />Er zijn veel dingen die ons angst aanjagen. De beklaagden zijn mensen uit alle maatschappelijke klassen. Politieke leiders, musici, schrijvers, filosofen, werklozen, enzovoort. Ze lijken hopeloos, opstandig of bang. Het zijn geen helden. Ze praten veel in de rechtszaal, weten dat het nergens toe leidt, maar zeggen niettemin alles wat ze eerder hebben gezegd in toespraken, boeken en liederen. Een van hen zegt dat hij niet bang is om te sterven. Is dat waar? Nou, hij hoeft niet door de woestijn te rennen terwijl de politie hem op de hielen zit. De beklaagden hebben geen kans, of tenminste, hun enige kans, de beslissing tussen de gevangenis en het strafkamp, is eigenlijk geen kans. De manier waarop ze uiteindelijk beslissen en de manier waarop de film eindigt, maakt duidelijk dat dit soort heldhaftigheid zelfmoord is.<br />Deze tribunalen doen ons denken aan een heleboel tribunalen in het Derde Rijk. De functionarissen gebruiken hetzelfde soort idealistische redevoeringen, negeren alle argumenten van de beklaagden, beginnen tegen hen te schreeuwen en zeggen dan tegen hen dat ze stil moeten zijn. Ze waarschuwen de beklaagden dat ze'moeten oppassen met hun taal' en beledigen hen nog veel meer. Ze stellen hun vragen, de beklaagden kunnen die niet beantwoorden, maar dat is ook nooit de bedoeling. Deze scènes zijn een statement over wat wij gerechtigheid noemen.<br />De scènes in de woestijn spelen zich af op een ander niveau. Als we de gevangenen voor het eerst zien, beseffen we dat zij beseffen dat ze geen schijn van kans hebben. Als ze de woestijn en de bergen zien, de zon voelen en de dorst voelen, hebben ze geen idee hoe ze deze vrije dagen moeten doorstaan. De filmploeg volgt hen en praat met hen terwijl ze aan deze waanzin proberen te ontsnappen. Ze discussiëren over de vraag of ze het spel moeten spelen, of moeten ontsnappen, of in opstand moeten komen. Het leidt allemaal tot hetzelfde en niemand is verbaasd. Sommigen zullen zich afvragen of zulke parken in een dergelijke staat wel echt bestaan. Waarom niet? De gaskamer is geen gaskamer, maar de nazi's doodden joden voordat de concentratiekampen werden gebouwd. De vergelijking is eerlijk, want ze maken geen echt verschil.<br />De film is angstaanjagend en deprimerend. De problemen waarover wordt gesproken klinken vertrouwd, maar worden genegeerd. Dit is geen sciencefiction. Over armoede, werkloosheid en misdaad wordt niet gesproken. De film laat ons zien dat de regering en de democratie zoals die ons wordt voorgeschoteld niet alleen nutteloos zijn, maar ook gevaarlijk. Hij laat ons ook zien dat revolutie niet de oplossing is. De beklaagden lijken in de war te zijn, omdat ze niet echt weten hoe ze dit moeten bestrijden. Ze doen dingen, maar voor niets. Ook al levert dit geen oplossing voor ons op, het is toch een statement.<br />Voor mij is het meest angstaanjagende dat deze film is verboden. Hier hebben we een film die het verlies van vrijheid, moraal en vrede beschuldigt. Hij beschuldigt de regering, die toch een fictieve regering is, ervan dat ze gevaarlijk en onmenselijk is. En zo'n film is verboden. Denk daar maar eens over na als je de Amerikaanse vlag de volgende keer ziet.