Is deze recensie positief of negatief?

De Franse cinema is klote! Weg met al die psychiatrisch getinte visioenen met hun ik-ben-de-god-die-ik-geloof-eerlijke houdingen! Pesterijen aan verwaande symbolische filmtaal en ondoordringbare chiffonnières! Daar heb ik geen zin meer in! Léos Carax, heb je er ooit aan gedacht dat een dialoog in een film natuurlijk en levendig zou kunnen zijn??? Misschien ben ik te gewoon om je te begrijpen? Of was het jouw taak om alle clichés van een Fransman die de wereld kan hebben te bevestigen? Guillaume de-te-worden-geguillotineerde komt naar zijn paleis, Mme Deneuve, niet op de foto, speelt op de fluit: "Hier ben ik, schat!" Op dat moment wist ik dat ze in de badkuip lag, en we zullen haar daar binnenkort zien liggen. Ik ben niet preuts, en de incestueuze seksscène was het hoogtepunt van de film. Maar in Berlijn zeggen we 'etepetete', wat zoiets betekent als 'nètre-peut-nètre', een snobistisch, zelfvoldaan en <0xE2><0x80><0x93> het ergst van alles <0xE2><0x80><0x93> iemand die ik vaak in Franse films heb gezien! Een ander voorbeeld: zij, mooi en gewillig, kijkt naar zichzelf in een spiegel, kamt haar haar, en haar jonge goeroe met de wilde baard stormt de kamer binnen en roept buiten adem: 'Er is geen ontsnapping, er is geen ontsnapping!' Veertig jaar na de existencialistische Sartres en consorten <0xE2><0x80><0x93> wat is er nieuw, wat is er opwindend? Mijn god, daar is die vrouw en ze houdt van je en bewondert je, wat is er natuurlijker dan gelukkig te zijn met je leven? Geboren Frans betekent dat je een extravagant leven moet leiden, geen ontsnapping, is dat het punt?