Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik de voorvertoning van deze film zag, dacht ik bij mezelf: daar heb je weer zo'n stomme tv-film die geschreven is met de gedachte en de complexiteit van een soapserie, maar toen ik hem zag, was ik verbaasd. Tiffany-Amber Thiessen speelt (en bewijst dat ze inderdaad kan acteren als ze de kans krijgt) een vrouw die verliefd wordt op en trouwt met een man (Nu en Weer is Eric Close), maar haar vertrouwen in hem begint te verliezen als er in haar gemeenschap een reeks verkrachtingen plaatsvindt. In het begin is ze verblind door zijn verzekering dat hij onschuldig is en haar liefde voor hem, maar naarmate de tijd verstrijkt, blijft ze hem wantrouwen. <br />Hoewel dit klinkt als het decor voor de zoveelste saaie, melodramatische tv-film, is het eigenlijk veel beter dan dat, omdat de personages goed geacteerd worden door Thiessen en Close, en het script van de film hen veel ingewikkelder en intelligenter maakt dan je zou verwachten; dit zijn niet alleen karikaturen of kartonnen personages die alleen maar bestaan om de plot te verduidelijken, maar echte, driedimensionale mensen, en we merken dat we echt om hen geven. En de film is zo slim dat hij een opwindende climax aan het verhaal kan geven zonder zijn toevlucht te nemen tot domme actiescènes, stompzinnige clichés of goedkope melodrama's. In plaats daarvan delen we de hoofdpersoon.' Het is een film over de innerlijke conflicten en angsten van een vrouw, en er wordt een realistische beschrijving gegeven van hoe ze die zou kunnen oplossen en het juiste doen.<br />Als je de kans krijgt om deze film te bekijken, doe dat dan alsjeblieft. Het is een productie die niet bepaald van de beste kwaliteit is (het is per slot van rekening een tv-film), maar als je daar voorbij kunt kijken, is het een uitstekend verhaal om van te genieten.