Wat is het sentiment van de recensie?

En weet je waarom? Omdat ze dachten (of in elk geval wilden ze horrorfans dat laten denken) dat een stel onhebbelijke, grofgebekte, gillende tieners, een paar stomme demonen (Waar komen die vandaan? Wat is hun doel? Wie zal het zeggen?) en een donker landhuis alles waren wat je nodig had om een horrorfilm te maken. Onnodig te zeggen dat ze het bij het verkeerde eind hadden. Je hebt ook een script nodig, wat logica, wat regels, en een of andere uitvinding. Deze film heeft één scène die zijn reputatie eer aandoet (de lipstickscène, natuurlijk), en een paar grappige momenten (de beschrijving van het broertje van zijn moeders koekjes, Linnea Quigley's 'niet naar me kijken'-scène). Hij heeft ook meer godslastering dan welke film die ik heb gezien sinds ik 'Reservoir Dogs' voor het laatst heb gezien. Letterlijk elk vierde of vijfde woord is een 'f***' of een 'b**'. Maar als een film in de eerste 5 minuten met VIER valse schrikbeelden begint, weet je dat je niet iets kunt verwachten wat op goed filmen lijkt.