Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik kan nooit begrijpen waarom mensen de tijd nemen om films te bekijken die ze niet helemaal begrijpen. Ik weet dat mensen vernietigende recensies over deze film zullen lezen, en dat zal hen ervan weerhouden om kopieën te zoeken van deze volkomen vergeten film uit het eind van de jaren twintig, maar uit 1932, die je waarschijnlijk 'onfatsoenlijk' zou moeten noemen, aangezien dat de titel van de hoofdfilm is.<br />Myrna Loy, beter bekend als de komische actrice in talloze deftige rollen, blijkt in al die rollen een miscast te zijn. Ze was een echte dramatische actrice, iets wat ik niet wist voordat ik deze film zag, die veel ouder is dan al haar beroemde rollen. Ze is opwindend en komt hier wonen, twee dingen die ze nooit heeft kunnen evenaren van de gracieuze en verfijnde William Powell. Ik ben nog steeds nogal geschokt over hoe goed ze was.<br />Becky Sharp (1935), de eerste in drie stroken geknipte technicolor-film, is bekender, maar deze is artistiek veel beter en een aanpassing. Het is ook heel aangrijpend als een uitdrukking van een filmstijl die op het punt stond te sterven. Je kunt me niet op mijn woord geloven, je moet het zien.