Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Zwarte komedie is niet altijd gemakkelijk te verkopen. Zo nu en dan heb je een zwarte komedie die enorm succesvol is, zoals Fargo bijvoorbeeld. Maar meestal krijgen ze niet vaak een groot publiek. De mensen lijken ofwel hun zinnen te zetten op komedie, of op ernstige verminking. Er lijkt geen grote markt te zijn voor een goede combinatie van beide. _Mama vanuit de trein_ was een redelijk goede hit, maar tegenwoordig schijnen maar weinig mensen zich er nog iets van te herinneren. Danny DeVito had er in 1987, toen hij helemaal uit het park kwam, bijna een hit mee.<br />'DeVito speelt een vreemde mama.' Owens zoon, die Owen heet, is op zoek naar zijn schandalig arrogante en onaangename moeder met wie hij nog steeds samenwoont. De moeder wordt gespeeld door Anne Ramsey, die kort na de première is overleden, en ze is een karikatuur. Ze is luidruchtig, lelijk, onbeschoft en bazig. Hoewel Owen nauwelijks voor zichzelf lijkt te kunnen zorgen, wil hij wanhopig graag dat zijn moeder om zeep wordt geholpen. Hij fantaseert erover in een paar echt bizarre scènes, maar hij heeft duidelijk niet het lef om het zelf te doen. Daar komt Billy Crystal om de hoek kijken. Crystal speelt Larry Donner, Owens creatief schrijvendocent op een nabijgelegen middelbare school. Larry is een paranoïde would-be intellectueel die beweert dat zijn ex-vrouw zijn roman heeft gestolen en er miljoenen mee heeft verdiend. Op dit moment probeert hij een nieuwe te schrijven, maar hij kan niet eens een fatsoenlijke eerste zin bedenken. 'De avond was...' Owen hoort Larry wensen dat zijn ex-vrouw dood was tijdens een uitbarsting in de schoolkantine. En Owen besluit, het idee lenend van Strangers on a Train, naar Hawaï te reizen en Larry's ex-vrouw te vermoorden. Zodra het erop lijkt dat hij dat heeft gedaan, verwacht hij dat Larry hem een wederdienst bewijst en zijn moeder vermoordt. Het resultaat is vaak heel grappig en zelfs ontroerend. Het is zeker nooit saai en zit vaak vol verrassingen. Het acteerwerk is uitzonderlijk, ook al is Ramsey een beetje over de top. Crystal is zo goed als hij maar kan zijn en DeVito is als acteur altijd onderschat. De film is gebaseerd op heel wat fysieke komedie die meestal wel werkt, maar vaak op een pijnlijke manier. In sommige scènes maakt de film gebruik van werkelijk vernieuwende montagetechnieken en de valse toon is werkelijk verfrissend. Ik heb vaak kritiek gehad op het eind van de jaren tachtig als een tijd van artistieke malaise en luie filmproducties. Als je Mama Van de Trein in de strijd gooit, neem je risico's. Zowel in de manier waarop de personages worden neergezet als in de plot. Hoeveel komedies draaien om een zoon die zijn moeder laat vermoorden? Het is niet te lang, en het zit tjokvol lachsalvo's. Schrijvers vinden het meestal interessanter dan het grote publiek, maar toch kan zo'n beetje iedereen ervan genieten.<br />De Hond.