Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Voetafdrukken (op de maan)' is vrijwel zeker de vreemdste, ingewikkeldste en meest atypische Giallo-film die ooit is gemaakt. Sommige fans van het subgenre vinden hem misschien een beetje afgezaagd, maar deze film heeft niet veel van de gebruikelijke Giallo-kenmerken in zich, zoals bloederige messteken (bij voorkeur gepleegd door een gemaskerde moordenaar met zwarte handschoenen), betoverend schaars geklede schoonheden en onvoorspelbare dwaalsporen. Maar als compensatie voor al deze herrie en nog veel meer herrie 'Voetafdrukken' heerst er de meest onbeschrijflijk mysterieuze en non-stop fascinerende sfeer die ik ooit in dit soort films heb meegemaakt. Het niveau van mysterie in deze film is zo hoog en ondraaglijk dat je je er letterlijk ongemakkelijk en bang door voelt. Net als de vrouwelijke hoofdpersoon Alice Cespi zelf heb je absoluut geen idee van wat er aan de hand is of waarom, en dit gevoel van totale machteloosheid is zonder enige twijfel de belangrijkste drijfveer van de film. Als kijker wil je deze arme vrouw graag helpen de dingen te begrijpen die haar overmannen, maar je kunt het gewoon niet. Alice heeft een succesvolle carrière als tolk, maar haar rustige en vredige leven wordt wreed verstoord als ze op een ochtend wakker wordt en langzaam begint te beseffen dat ze zich absoluut niets herinnert van de afgelopen drie dagen. Ze vindt een verscheurde foto van een hotel op het vakantieeiland Gama en besluit daarheen te gaan om te onderzoeken wat er is gebeurd. Op het eiland lijken verschillende mensen, onder wie een eenzaam meisje, Alice te herkennen, alleen gebruikte ze de valse naam Nicole, droeg ze een rode pruik en deed ze alsof ze naar het eiland was gekomen om zich te verbergen voor een onbekend gevaar. Intussen is zelfs het arme meisje's nachts rusteloos, omdat ze steeds weer droomt over astronauten die op het oppervlak van de maan springen en een griezelige wetenschapper die dr. Blackman heet. De plot van 'Voetafdrukken' is echt bizar en het is moeilijk om de kosmische subplot met de rest in verband te brengen. Alice gaat ervan uit dat het gewoon beelden zijn uit een sciencefictionfilm die ze lang geleden heeft gezien, wat een redelijke verklaring lijkt, maar je voelt gewoon dat er iets niet klopt.' Het is een diepere betekenis en een feitelijk verband met al die andere gebeurtenissen. Fans van spanningsvolle en stijlvolle Italiaanse cinema kunnen het zich niet veroorloven deze film te missen. Dit is de psychologische tour de force van regisseur Luigi Bazzoni, met ontstellend mooie fotografie en geestverruimende muziek. Ondanks het gebrek aan geweld (of misschien juist daardoor), is de film oprecht verontrustend en de geestelijke foltering die Alice doormaakt, beïnvloedt de kijker ook emotioneel. Zoals maar al te vaak het geval is in Gialli-cinema, komt de climax plotseling nogal abrupt en geeft die bijna geen waterdichte verklaring voor alle pijnlijke gebeurtenissen waar je zojuist het afgelopen anderhalf uur getuige van bent geweest. Je zult er nog lang over na moeten denken als de film is afgelopen, en de krachtige impact zal alleen maar groter worden. Florinda Bolkan is subliem als de gekwelde hoofdrolspeelster en krijgt uitstekende feedback van de beperkte cast, onder wie de jonge Nicoletta Elmi. De eminente Euro-sektester Klaus Kinski krijgt ook de beste kritieken, maar zijn rol is niet meer dan een verlengde cameo. Deze film is in feite een stuk beter dan de veelgeprezen (en veel makkelijker verkrijgbaar) Giallo 'De Vijfde Cirkel' van regisseur Bazzoni, dus ik hoop dat 'Voetafdrukken' binnenkort ook een mooie dvd-uitgave krijgt.