Is deze recensie positief of negatief?

Deze film heeft een 7,0 op IMDb, dus zelfs ik bespeurde iets rottigs in de synopsis. Ik besloot hem uit te proberen. Wat een verspilling van 100 minuten. Ten eerste waren de jaren tachtig geen goede jaren voor het misdaad- en thrillergenre. De meeste van die films werden in die tijd slecht gemaakt met een dwaze plot (als ze die al hadden), dus er zijn er maar heel weinig die kunnen opvallen, en zelfs als ze goed waren, zijn ze nog steeds niet erg goed. _The Hit_ heeft echter te lijden onder alles wat dwaze misdaadfilms dwaas maakt. Het heeft een slechte karakterontwikkeling, een onwaarschijnlijke plot, en het is niet op een fatsoenlijke manier geschreven of geregisseerd, en als je zulke tekortkomingen hebt, helpt acteren niet. Stephen Frears heeft vaak geprobeerd de Franse nieuwe golf te evenaren in de Engelse stijl van filmen en die twee passen niet bij elkaar.<br />Ten eerste is Terence Stamp 10 jaar ondergedoken omdat hij tegen een paar van zijn voormalige medeplichtigen heeft getuigd. Hij verbergt zich in Spanje, nota bene. Hij wordt eindelijk gepakt en dan voor het eerst ontvoerd door een stel malle Spaanse boeven, die hem alleen maar een eindje wegjagen naar de twee huurmoordenaars die met hem moeten afrekenen. Die twee zijn John Hurt, die een keiharde, keiharde moordenaar zou moeten zijn, en Tim Roth (in zijn eerste rol) als leerling van de duivel. Ze vermoorden Stamp niet meteen, ze ruimen eerst de...' 'De drie Amigo's' hadden hem om te beginnen al niet moeten aannemen, en dan rijden ze Stamp naar Parijs, omdat een van de vrienden tegen wie hij getuigd heeft hem wil confronteren. Oké, dat is mogelijk. Maar zelfs nu Stamp zo'n gevaarlijke figuur is dat ze vier kerels moesten inhuren om hem te overmeesteren, binden ze hem niet vast, schakelen hem op geen enkele manier uit en rijden met hem rond alsof hij een van de vrienden is. Stamp maakt geen bezwaar en gaat met alle plezier naar Parijs om doodgeschoten te worden, waarbij hij geen enkele van de zes mogelijkheden gebruikt, en die 'professionals' bieden hem aan te ontsnappen. Dan blijkt dat Tim Roth gewoon een schooljongen is die wordt gepest, die het idee van een grote misdaadbaas die hem samenbrengt met een keiharde huurmoordenaar als John Hurt, nog onwaarschijnlijker maakt, vooral bij zo'n belangrijke klus. Maar John Hurt is zelf ook niet zo'n keiharde huurmoordenaar, hij speelt twintig minuten lang de rol van Bill Hunter, die als enige doel in deze film heeft de mooie Laura Del Sol te introduceren, zijn ma<0xC3><0xAE>tresse (ze is 15, zegt hij, maar ze lijkt eerder 25), en wier rol in het verhaal en het acteren suggereert dat haar die rol is aangeboden, uitsluitend op basis van het feit dat ze de regisseur of producent is.' Na lang wikken en wegen vermoordt Hurt de Australiër, maar hij neemt zijn ma<0xC3><0xAE>tresse zonder duidelijke reden mee. Dan wil hij haar vermoorden, maar Roth met zijn'subtiele maniertjes' overtuigt hem ervan dat niet te doen, dus zelfs zij schopt hem, bijt hem en krabt hem de hele film lang, zodat hij trouw blijft aan die diep begraven menselijke kant van hem.<br />Dan krijg je gewoon idiote scènes, zoals wanneer Hurt en Roth de auto van buitenaf op slot doen om te voorkomen dat de mensen die erin zitten eruit kunnen?!! Hoe dan ook, de film sleept zich voort. Tim Roth valt in slaap terwijl hij Terence Stamp bewaakt met zijn pistool op zijn borst, en Stamp zit daar maar te wachten terwijl hij naar de waterval kijkt. En dan komt het moment waarop alles wat we het afgelopen uur en de afgelopen twintig minuten hebben gezien, door het raam naar buiten verdwijnt. Laten we het even recapituleren: als je Stamp niet meteen vermoordt (behalve als je naar de film gaat) is het de bedoeling dat je hem meeneemt naar Parijs, zodat zijn vroegere partner nog een laatste woord met hem kan wisselen. En als je hem niet wegstuurt, is het de bedoeling dat hij bereid is te sterven met de woorden: 'Het duurt maar even. We zijn er. Dan zijn we er niet meer. Dan zijn we ergens anders... misschien. En dat is net zo natuurlijk als ademhalen. Waarom zouden we bang zijn?' Maar vrienden, hier draait de plot om. Hurt vermoordt de man terwijl hij nog in Spanje is, en wij vragen ons af waarom hij al die moeite doet en dagenlang rondrijdt, hij had het in de eerste 15 minuten kunnen doen, en dan, tegen zijn filosofie in, is Stamp bang om vermoord te worden, dus vragen we ons weer af waarom hij niet is gevlucht, en hij had alle kans. Roth wordt ook vermoord, maar hij zou helemaal niet in de film moeten spelen, en Del Sol, nou, die heeft een rol in de film beloofd, puur uit romantische (lees seksuele) redenen, dus ze blijft in leven, zelfs zij valt Hurt voor de 15e keer aan in de film. Hij vermoordt alle anderen, maar haar niet, zij moet op het hoogste scherm verschijnen. De film is gemaakt met een budget van een paar stuivers en dat is te zien, maar als je geen verhaal hebt en geen plaatjes op het bord, is er nog meer te zien. En ja hoor, Fernando Ray verschijnt en gaat door de film heen als de gastster, waarbij hij een enkele hoorbare dialoog heeft.