Wat is het sentiment van de recensie?

Eenvoudig gezegd, het enige wat deze film van de rampspoed kan redden, zijn decors, kostuums en een OK-punkconcert. Hoe H.R.G.G. zich moet voelen over zijn cyborg op de omslag van deze film, zou ik niet graag willen weten. Het enige wat ik meteen kon doen, was sardonisch commentaar leveren op de hoofdrolspelers van de film. Ik hoopte dat de 'freaks' in deze film hen op bloederige wijze zouden executeren. Ik voel het bloed al komen! Ik vroeg me af of deze film in de geest van de eerste twintig minuten bedoeld was om even komisch halfbakken te zijn als de rest van de film? Al die voor de hand liggende politieke uitroepen ('de politie probeert een 'freak' te verkrachten', de discussie over oppervlakkigheden tussen de 'freak' en de 'freak' zelf), al die oppervlakkigheden tussen de 'freak' en de 'freak' zelf? en de corpsbal en het punkconcert met de zangeres) en het gebruik van slowmotion in de gevechtsscènes (die schreeuwen 'co<0xC3><0xB6>rdinator krijgskunst') weet ik gewoon niet. Het personage 'Steve' ergerde me omdat hij mensen van de straat probeert te plukken (hij had beroofd en verkracht moeten worden) en er slecht uitziet als hij tegen het eind de nek van die vent breekt (moet ik je laten zien hoe je dat moet doen?) Maar ik moet wel zeggen dat als ze andere personages beter hadden ontwikkeld dan in 'Splatter', dit misschien ergens terecht was gekomen. Als er een 0 was geweest om deze film een naam te geven, dan had hij die gekregen, maar helaas is het een 1.