Wat is het sentiment van de recensie?

De carrière van de Spaanse regisseur Luis Bu<0xC3><0xB1>on beslaat bijna vijftig jaar, van 1929 tot 1977. Zijn beste films zijn die welke hij tijdens zijn ballingschap in Mexico maakte, van eind jaren veertig tot begin jaren zestig. Daar had hij te maken met zeer lage budgetten en moest hij werken in een branche die voornamelijk geïnteresseerd was in het verfilmen van commerciële films voor een onervaren publiek, maar toch slaagde hij er op de een of andere manier in interessante, gedurfde films te maken die de tand des tijds hebben doorstaan. Deze film is gebaseerd op een roman van de Spaanse auteur Benito Perez Galdos, en de versie is heel trouw, ook al speelt het verhaal zich af in het Mexico van de vroege twintigste eeuw in plaats van in het Spanje van de vroege twintigste eeuw. De hoofdpersoon, Nazarin, is een priester die een leven probeert te leiden dat zo trouw is als maar mogelijk is voor het leven dat Christus voorschrijft. De vraag die velen zich zouden stellen, is of zo'n poging mogelijk zou zijn zonder de vijandigheid, het onbegrip en de spot van je medemensen op je hals te halen. Toevallig lijdt hij aan een heleboel krenkingen, maar toch blijft hij (tot de controversiële laatste akte) koppig bij dit doel. Ik denk dat Butonuel Nazarin als een ietwat belachelijke figuur wilde laten zien, maar misschien komt zijn koppigheid (in ieder geval voor deze kijker) onbewust over als bewonderenswaardig. Hoe dan ook, een geweldige film.