Is deze recensie positief of negatief?

Een man schopt een hond 2' door de lucht.<br />Een vrouw schopt een koe uit haar bed.<br />Een man schopt een viool over het trottoir.<br />Een vrouw zuigt 15 seconden op de teen van een standbeeld.<br />Een man schopt een blinde man in zijn maag.<br />Jezus verkracht een jong meisje.<br />Daar heb je het al. Ik heb je net een uur van je leven bespaard. Er zijn vast mensen die deze'schokkende voorhoede van de filmische expressie' aantrekkelijk vinden. Maar ik vond het niet anders dan de kinderachtige, onsamenhangende video's die ik in de brugklas met mijn vriendjes maakte. Alleen hadden we nooit een echte koe. Ik heb eindeloze preken gehoord van baard strelende kunstkenners over hoe belangrijk deze film is, en ik dacht dat het mijn tijd wel waard zou zijn. Vergis je niet, dit is gelul. Als ik nog iemand Buronuel de 'vader van het cinematografische surrealisme' hoor noemen, denk ik dat ik iemand een dreun ga verkopen. Sterker nog, hij heeft een grote stap terug gedaan van het begin van het surrealisme, dat pionierswerk was van zijn voorgangers Fritz Lang (Metropolis), F.W. Murnau (Faust) en Robert Weine (Caligari) 10 jaar eerder. Dat maakte de hele zaak belachelijk, alsof Buronuel niet het zelfvertrouwen had om de kunst echt te omarmen sans sarcasme, sans l'absurdité. Het zou Buronuel nog 40 jaar kosten voordat hij zijn stijl zou verfijnen tot iets bewonderenswaardigs. Als je meer onder de indruk wilt zijn van zijn werk, sla dan het vroege spul maar over en ga meteen door naar 1970.<br />Ik weet zeker dat hij het met me eens zou zijn. In 1977 verklaarde Buoguel zelf dat hij met alle plezier alle afdrukken van zijn oude films zou verbranden. In dit geval zou ik met alle plezier de aanstekervloeistof over hem heen gieten.