Is deze recensie positief of negatief?

In het hart van bijna elke waarlijk grote misdaadthriller bevindt zich een zorgvuldig overwogen, methodisch uitgekiende supermisdaad, die 9 van de 10 keer wordt gepleegd door een stel sympathieke, moreel laag-bij-de-grondse underdogs die vinden dat het leven niet eerlijk is, die vinden dat wraak nemen op de man, nou ja, iets is om je vrolijk over te maken. Het eerste script van James V. Simpson voor Armored, dat hij als eerste schreef, heeft dit voor de helft goed. Hij maakte ons er dubbel zeker van dat we niets dan sympathie hebben voor de onlangs verweesde, Irak-veteraan Ty Hackett (Columbus Short van de Yard), die op het punt staat zijn huis te laten onteigenen door een kwade bank (broer, ik ben er geweest). En hij gaf Ty een goede vriend in Mike (Matt Dillon) die superaardig is en hem een baan geeft bij het pantservoertuigenbedrijf waar hij werkt met Baines (Lawrence Fishbourne) en een of andere rare Franse gast (Jean Reno). Die kerels vinden het leuk om lol te maken en grappen uit te halen, maar het zijn ook serieuze pantservoertuigenmannen, dus dat betekent dat ze wapens dragen en taai zijn. Na korte tijd, als je in theorie naar _Armored_ kijkt, zou je kunnen gaan denken, net als ik, dat dit misschien <0xE2><0x80><0x93> heel misschien <0xE2><0x80><0x93> een of andere geweldige, tongue-in-cheek, vette overvalfilm wordt met een paar insinuerende karakteriseringen die het verhaal op zijn natuurlijke koers brengen en de persoonlijke belangen van alle betrokkenen aanwakkeren in de hoop een echt, echt slim plan te ontsluieren met een hoop potentiële 'heilige ssst'-momenten. Ik bedoel, de muziek alleen al is zo'n typische overvalfilm <0xE2><0x80><0x93> gruizige, scherpe beats die overuren maken terwijl we worden getrakteerd op close-ups van personages die dingen zeggen als 'Eigenlijk wel' en 'Ben je gek geworden?' Gedurende ongeveer drie kwartier had de film een serieus scenario voor een genrefilm. En dan begint het pas echt te stinken. Die gasten, die idioten, hebben geen enkel plan. Er is geen sprake van 'Oké, we gaan het volgende doen...', geen blauwdrukken, geen explosieven, geen zwarte bestelbus of skimaskers (ondanks het feit dat ze 'proefritten' maken, zoals je in een trailer kunt zien). Nee, die gasten gaan 42 miljoen dollar stelen van hun eigen vrachtwagens (die alleen worden gevolgd door een uurlijks contact over de radio, ondanks het feit dat ze zijn uitgerust met een of andere dure, geavanceerde 'GPS-technologie'), en ze gaan er niet eens over zitten praten. Verdomme, Mike vertelt Ty pas de avond ervoor over het plan, wat volslagen belachelijk is. Maar Ty moet natuurlijk aan zijn huis denken, dus zolang Mike belooft dat...' Maar raad eens. Er raakt iemand gewond. Waarom? Omdat ze, behalve dat ze de vrachtwagens een verlaten fabriek in rijden om het geld te verbergen, geen plan hebben. Dat was het. Dat was hoe ze de dingen hebben uitgedacht. Dus beginnen de dingen natuurlijk uit elkaar te vallen. Die katten verdienen alles wat ze krijgen omdat ze zo onvoorbereid zijn.<br />Dit script voelt eerlijk gezegd aan alsof het het product is van een slecht improvisatiespel: 'Gepantserde auto, beroofd door zijn eigen bewakers... GO!' Ondanks een redelijke opbouw die de film misschien in een paar interessante richtingen had kunnen sturen, valt het verhaal gewoon helemaal in duigen, en al snel is er niets meer logisch, of zelfs maar in de verste verte plausibel.<br />Als filmmakers geen cool 'haak' hebben. En als de personages stom zijn en knoeien, is het moeilijk voor het publiek om in hen en hun verhaal te investeren. En als dat gebeurt, sijpelt alle spanning weg uit de film en blijft er een lachwekkende, holle huls over.<br />Sla het over.<br />3/10.