Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film is in wezen een 'handleiding' over hoe je een pedofiel kunt worden met goede connecties. Het verbaast me dat zoveel mensen <0xE2><0x80><0x93> vooral andere homoseksuele mannen <0xE2><0x80><0x93> deze film hebben gezien en het boek hebben gelezen, en dat niemand het feit ter sprake heeft gebracht dat als Weber geen invloedrijke fotograaf was geweest, hij nu in de gevangenis zou zitten voor kindermishandeling. Arme Peter Johnson. Weber heeft die arme, naïeve (hoewel ongelooflijk knappe) tiener die hij in een trainingskamp voor worstelaars op de middelbare school in het Midden-Westen vond, meegenomen naar zijn huis en duizenden homo-erotische foto's van hem gemaakt, veelal frontale naaktfoto's, gedurende Johnsons tienerjaren. Dat is geen kunst. Dat is kindermishandeling. Erger nog, Weber heeft er een hoop geld mee verdiend, en die arme Johnson zal de rest van zijn leven met ernstige 'problemen' zitten. Webers wellustige liefde voor de jongen is ronduit griezelig, net als zijn gebazel over beroemde (en niet zo beroemde) mensen die hij kent, terwijl hij Johnsons 'opvoeding' probeert te voltooien. Griezelig, en vervolgens gewoon saai. Het enige positieve dat ik over de film kan zeggen, is dat het een fascinerende studie naar zelfbedrog is. Maar ik vraag me onwillekeurig af waarom niemand ooit heeft stilgestaan bij het effect dat dit op 'Chop Suey' (Webers bijnaam voor Johnson) zelf heeft.