Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De film begint met een sekteleider die probeert een dood lid weer tot leven te wekken, terwijl zijn volgelingen voor zijn wedergeboorte scanderen terwijl de zon in de woestijn op hen neerdaalt. Reanhauer (Bill Roy) gelooft met heel zijn hart in zijn macht, en raakt zo opgewonden dat hij in elkaar zakt, wat op een hartaanval lijkt. Omdat ze hem niet in leven kunnen houden, worden alle betrokkenen, artsen en verpleegkundigen, veroordeeld voor een aanval waarbij Reanhauers demonische geest het weelderige lichaam van verpleegster Sherri (de breedgeschouderde Jill Jacobson) binnendringt en op ieder van hen schiet terwijl hij haar als wraakmiddel gebruikt. Tegen haar wil gedwongen en zonder zich te herinneren dat ze een dergelijk kwaad heeft aangericht, vermoordt Sherri's gastlichaam een aantal geselecteerde slachtoffers. Tara (Marilyn Joi) begint een nogal opbloeiende romance met een blinde patiënt, Marcus Washington (Prentiss Moulden), ooit een sterspeler van het footballteam, wiens moeder voodoo beoefende. Via Marcus' kennis, die ze van haar moeder heeft geërfd, komt Tara te weten hoe bezetenheid werkt en hoe ze Sherri misschien kan redden voordat ze iedereen zonder het te weten vermoordt. Intussen maakt Sherri's minnaar, dr. Peter Desmond (Geoffrey Land) zich zorgen over haar huidige toestand en welzijn.<br />Nou, dit was mijn eerste Al Adamson-film en ik moet het met zijn criticasters eens zijn dat hij ze alleen al door deze film bij elkaar houdt met paperclips en Elmer's lijm. De animatie waarmee we zien hoe de geest Sherri overmeestert, is meer dan afschuwelijk en nogal lachwekkend. Een beetje softcore-onzin als opvulling, een duivelse bezetenheid in de mix (Sherri praat zelfs met een andere stem als ze bezeten is), met ondeugend verpleegstersgedrag (...de drie verpleegsters op wie de film is gericht zijn alle drie seksueel actief en vrijgevochten) en een beetje geweld/gore. De film is in wezen opgenomen in kleine kamertjes met saaie dialogen van een nogal alledaagse cast. De seksuele situaties zijn niet zo hardcore en Al filmt ze vaak zonder al te veel te onthullen. De film ziet er beschamend goedkoop uit en er is geen sprake van opwinding, hoewel de ijzingwekkende geluidsband (...die klinkt als iets uit Dark Shadows) een beetje helpt. Ik neuk zelfs met een geschifte patiënt, die altijd klaagt over ziekten die hij niet heeft, met genoeg borsthaar om te verklaren dat hij een Neanderthaler is, en Adamsons verhaallijn is weliswaar zwak, maar wel enigszins samenhangend (het schijnt dat hij zelden films regisseert die dat wel zijn). Al met al ziet de film eruit alsof hij 5 dollar heeft gekost en Adamson kan de budgetbeperkingen niet omzeilen (of, naar mijn mening, een onplezierige sfeer scheppen door een soms moeizaam verhaal en langdradige scènes die weinig voor het verhaal betekenen). John F. Goff heeft de rol van de ziekenhuispsychiater die Sherri wil opnemen, omdat hij niet gelooft dat ze bezeten is; hij kibbelt voortdurend met Peter over haar. Ik denk dat het de echte versie is die zuster Sherri te zien krijgt.