Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film lijkt een exposé te zijn van de huidige trend naar globalisering en homogenisering in de wijnindustrie. Wijnhuizen over de hele wereld sluiten zich steeds meer aan bij grote conglomeraten (in dit geval de Amerikaanse producent Mondavi) of betalen duurbetaalde deskundigen om hen te helpen 'de perfecte wijn' te maken <0xE2><0x80><0x93> en als gevolg daarvan worden wijnen steeds standaarder en voorspelbaarder. Voor sommigen is dat een goede zaak (vooral omdat maar weinigen het zich kunnen veroorloven honderd dollar of meer te betalen voor een gewone wijn) en voor anderen is het afschuwelijk omdat de uniekheid van kleinere wijnhuizen aan het verdwijnen is. Ik kan de zorgen van beide partijen echt begrijpen en denk niet dat er in deze business een schurk of held is. Goed, goede en goedkopere wijn is leuk, maar net als met bier (met reuzen als Unibrew en Anheiser-Busch), eten (McDonald's), winkelen (Europese winkelcentra zijn bijna niet te onderscheiden van Amerikaanse) en megawinkels (zoals Wal-Mart/Asda) wordt veel van de uniekheid van 'de kleine jongens' weggenomen. Dus ik was absoluut bereid om naar die filmmakers te luisteren. Maar met een product dat bijna tweeënhalf uur duurt en een algemeen gebrek aan concentratie, werd de film gewoon te veel werk om naar te kijken en verloor ik mijn belangstelling. Een film van 80-90 minuten zou veel effectiever zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> vooral omdat de gemiddelde kijker NIET een wijnliefhebber is (dat is het chique woord voor een 'wijnliefhebber'). De positieve kant van de zaak is dat de filmmakers zo slim zijn om helemaal niet veel te praten <0xE2><0x80><0x93> en dat ze de mensen aan beide kanten van de kwestie gewoon het woord laten doen. Bovendien is het onderwerp heel relevant en komt het precies op het juiste moment. Maar ondanks het feit dat ze een goede documentairestijl hebben gekozen, gaat de film gewoon veel, veel te lang door en wordt het uiteindelijk een heel saaie film.