Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De droom van elke nerd: high-tech, high-drama, slimme jongens, hitsige seks en grote explosies. (Zéér grote explosies.) Sam Waterston speelt zo natuurlijk de rol van Oppenheimer dat de bandopnamen van de echte Oppenheimer vreemd klinken: blijkbaar had hij een stem die leek op die van Ronald Reagan! De triomf en de tragedie van Oppenheimer is een van de meest opwindende drama's van de twintigste eeuw, en deze film is een voorbeeld van wat docudrama zou moeten zijn: de feiten mogen voor zichzelf spreken, terwijl de fictieve delen worden gebruikt om de opname te versterken en in te vullen, niet om de aandacht op zichzelf te vestigen. Een interessant feit: sommige van de technische details die zijn gebruikt, zijn pas kortgeleden vrijgegeven en zijn dus van bijzonder belang.