Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Voordat ik deze film beoordeel, moet ik een bekentenis doen die nogal een brutale uitspraak is voor een filmrecensent. Iedereen die mijn eerdere recensies heeft gelezen, weet misschien dat ik altijd controversieel ben geweest, dat ik hoge cijfers gaf voor flops als 'Captain America' en 'Creature' van 1985 en dat ik klassiekers als 'A Christmas Carol' van Alistar Sim en 'Shakespeare in Love' heb becommentarieerd. Met dat in gedachten komt deze bekentenis misschien niet als een verrassing.<br />Het simpele feit is dat Christopher Lambert waarschijnlijk een van mijn favoriete acteurs is. Wauw, begin nou niet meteen gek op me te worden. Ik zal het uitleggen: ik denk helemaal niet dat hij de beste acteur ter wereld is. Ik moet eerlijk bekennen dat hij dat niet is. Hij is zeker geen Morgan Freeman of Anthony Hopkins, maar ik zou zeggen dat zijn acteertalent op z'n minst met dat van Bruce Willis te maken heeft. Wat ik echter in hem bewonder, zijn de menselijke kwaliteiten die hij in zijn actiehelden weet te leggen. Hij is gewoon een doorsneeman die lacht en huilt en bloedt, die een held is omdat hij dat moet zijn, niet noodzakelijkerwijs omdat hij dat wil zijn. Er is, naar mijn mening, heel wat voor nodig om die kwaliteiten in een personage te kunnen leggen (vooral in de films waarin hij heeft gespeeld) en Lamberts helden zijn heel wat anders dan die van Schwartzennegger of Stallone. Ik kan me makkelijker verplaatsen in zijn personages. Daarom is hij niet de beste acteur van de wereld... Hij is gewoon een persoonlijke favoriet.<br />Maar dat kan ik niet zeggen van zijn films. Hoezeer ik zijn acteerwerk ook waardeer, het zou dwaas zijn om niet toe te geven dat zijn keuze van films iets te wensen overlaat. De meeste zijn, eerlijk gezegd, verschrikkelijk, en de spot die hij door de jaren heen met mij heeft gedreven, is niet te wijten aan zijn acteerwerk, maar aan zijn slechte keuze van scripts.<br />Met dat in gedachten kan ik zeggen dat zijn debuutfilm, 'Tarzan', een van zijn beste films is en waarschijnlijk ook zijn beste optreden. Zoals ik al zei, is het een doeltreffende belichaming van de menselijke vrouw die hij in de rol brengt en hoe serieus de regisseur, schrijvers en acteurs het materiaal aanpakken. Dit is een grote sprong van de actiefilms uit de jaren veertig met Johnny Weismeller. Ik zou zelfs aarzelen om het een actiefilm te noemen. In plaats daarvan is het een serieus drama dat al het materiaal van E.R. Burrough serieus neemt en waarin Tarzans zoektocht naar zijn echte familie in Schotland wordt getoond nadat hij beseft dat hij niet in de categorie 'blanke aap' past. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen zijn oude familie en zijn nieuwe, die een geweldige sir Ralph Richardson in zijn laatste rol omvat. In een poging om zich aan mensen aan te passen, komen zijn aapinstincten ook naar boven, en hij kan niet beslissen wat hij het meest liefheeft: zijn echte familie of de familie die hij altijd heeft gekend. Al met al is het een prachtig commentaar op de maatschappij, en een prachtige studie naar karakters.<br />In elk geval werd Lambert daardoor een internationale ster, en dat bleef zo tot in de jaren tachtig, met films als 'Highlander' en 'he Sicilian'. Jammer genoeg duurde dat niet lang. Maar wacht maar eens even... Zijn laatste carrièreswitches, zoals 'Gideon' en 'Resurrection', hebben bewezen dat hij, hoewel hij nog een lange weg te gaan heeft, een bekwame acteur is die misschien een... ahem... comeback kan maken als hij zijn rollen beter uitkiest. Maar nu volgt het oordeel over zijn eerste film:<br /><br />**** van ****** af.