Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Four Friends is zo'n film waar je zonder enige verwachting naartoe gaat, om dan tot de ontdekking te komen dat je helemaal in de war bent. Je slaat hem min of meer op, maar dan hoor je het nummer 'Georgia On My Mind' van Ray Charles en beginnen er beelden en vage gevoelens te flikkeren aan de rand van je bewustzijn, en dan herinner je je deze krankzinnige film, die je bijna tegelijkertijd aan het lachen en huilen maakte.<br />Waarom is deze film zo gedenkwaardig? In de eerste plaats, in elk geval voor mensen die het allemaal hebben meegemaakt, omdat hij zo goed de tendens van de tijd weergeeft <0xE2><0x80><0x93> de vertrapte hoop, de successen, de oprechtheid en bovenal de emotionele achtbaanrit die leidt tot een schrijnende nostalgie. En het acteren is ook zo geweldig. Danilow, een en al angst en hartstocht, Georgia, net zo moeilijk te vatten als een spicht... maar niettemin betoverend, en Louis, de gehandicapte kamergenoot met de grootste charme die er bestaat, die het leven met verve aanvalt en elk moment met een wrange glimlach doorbrengt, omdat hij maar al te goed weet dat het misschien wel zijn laatste is.<br />Hoe lang is het geleden dat je een film hebt gezien die je echt deed denken aan de mensen in het verhaal? Ook al waren ze verre van volmaakt? De film toont je mensen wier keuzes niet noodzakelijkerwijs prijzenswaardig zijn, maar de film moraliseert nooit, hij stelt ons alleen in staat de menselijke toestand in al zijn variaties te waarderen... zelfs de minder belangrijke personages hebben een duidelijk omschreven persoonlijkheid en een geschiedenis, wat de reden is waarom deze film zo echt lijkt, ook al lijken sommige van de handelingen en reacties wat overdreven... want zo is het leven nu eenmaal, als je erover nadenkt. En waarom deze film je bezighoudt met een complexiteit die wordt bepaald door het personage. Echt een verbazingwekkende en bevredigende ervaring.