Is deze recensie positief of negatief?

Hoewel het concept van 'exploitatiecinema' onvermijdelijk verbonden is met de jaren zeventig, is het in feite bijna net zo oud als de film zelf. Bovendien hebben de Universal Studio's de term praktisch uitgevonden met hun langlopende monsterfilms Dracula, Frankenstein, The Wolf Man en The Mummy. Elke oorspronkelijke klassieker leverde minstens een paar vervolgen op, en na een tijdje bedachten ze zelfs het idee om echte monstersoep te maken! 'Huis van Frankenstein', dat een jaar eerder was uitgebracht en ook werd geregisseerd door Erle C. Kenton, was een geslaagde poging met interessante ideeën en enthousiaste uitvoeringen, maar 'Huis van Dracula' is een beetje te krankzinnig om het aan te bevelen. Onslow Stevens krijgt niet de hoofdprijs, maar speelt de meest fundamentele rol als wonderdokter die graaf Dracula (Carradine) moet genezen van zijn onbedwingbare bloeddorst en Lawrence Talbots ziekte van mutatie bij volle maan moet genezen. Tijdens een nachtelijke wandeling door een paar grotten halen ze ook de restanten van het monster van Frankenstein op en de goede dokter zelf ondergaat uiteindelijk een Jekyll-Hyde-metamorfose als gevolg van een slechte bloedtransfusie. De laatste uitnodiging voor het rommelige feestje is van een vrouwelijke gebochelde (maar niet van de Notre Dame). Er is iets heel erg mis als je naar een film kijkt die letterlijk volgepropt zit met horroriconen, maar het enige personage in de hele film dat je de stuipen op het lijf kan jagen, is een doodgewone dorpeling die zich Siegfried noemt. De echte monsters zijn saai en hun ooit zo fabelachtige achtergronden zijn volledig uitgeput. Graaf Dracula is een zeurende romanticus, Talbot is een meelijwekkende en ook zeurende oude martelaar en de creatie van Frankenstein... nou ja, zijn aandeel in de plot is het vermelden niet waard. Er is een ernstig gebrek aan sfeervolle settings en handige fotografie in deze Universal-film, vooral vergeleken met al hun andere pogingen, en de abrupte climax is een ramp.