Is deze recensie positief of negatief?

Een fascinerend relikwie van de turbulente culturele/politieke aura van het eind van de jaren zestig (en dat geldt ook voor de klassenstrijd) dat ironisch genoeg, in het licht van de verouderde en soms g<0xC3><0xAA>nante conservatieve standpunten, volledig gebruik maakt van de toegeeflijkheid die een tijdje in de mainstream-cinema de overhand had en die ontstond als rechtstreeks gevolg van de liberale houding die het pretendeerde te bekritiseren! Norman Wexlers scherpzinnige scenario met een Oscarnominatie wordt voortreffelijk gespeeld door Peter Boyle (in een krachtmeting) die erin slaagt zijn praatzieke, nuchtere maar toch hypocriete en opportunistische personage (met een nauwelijks verhuld fascistisch trekje dat in de opmerkelijke gewelddadige slotscène naar voren komt) sympathiek, zelfs bewonderenswaardig te maken; hij komt zelfs griezelig veel over als een slappere versie van de jonge Marlon Brando! Net als andere generatiekronkels uit zijn tijd, zoals _Taking OFF_ (1971) en _HARDCORE_ (1978), maar ook nihilistische burgerwachtfilms zoals _DEATH WISH_ (1974) en _TAXI DRIVER_ (1976) <0xE2><0x80><0x93> interessant genoeg komen in twee van die films ook Boyle voor <0xE2><0x80><0x93> _JOE_ ontpopt zich uiteindelijk als een meeslepend en krachtig drama dat een meesterwerk had kunnen zijn als er een meer ervaren regisseur aan het roer had gestaan...