Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Met alle respect voor Joel Fabiani en Rosemary Nicolls en hun personages, maar Department S zal altijd verbonden blijven met Peter Wyngardes Jason King.<br /><br />De meeste mensen herinneren zich hem als deze flamboyante en hoffelijke rokkenjager annex detective in de trant van Austin Powers, maar dat doet het personage geen goed: hij is veel genuanceerder.<br />Jason King is lui (hij laat Stewart vaak tegen alle slechteriken vechten en komt pas aan het eind aan de beurt), hij is egocentrisch (zijn waardering voor mensen is gebaseerd op de vraag of ze zijn boeken hebben gelezen of niet), veel van zijn detectivewerk bestaat uit speculaties zonder feiten om ze te onderbouwen en hij mokt als Annabelle gelijk heeft... en dat heeft ze vaak. Het is duidelijk dat Jason King een midlifecrisis heeft en aan de drank is, maar... Jason King is briljant. Als Wyngarde hem puur als een zwierige held had gespeeld, zou het niet hebben gewerkt, maar hij laat King vaak zien als een papieren tijger, geleid door zijn libido, zijn liefde voor opsmuk en zijn neiging tot opschepperij (en dat staat soms zijn speurwerk in de weg), maar hij heeft een paar van de beste dialogen en hij heeft een paar puntjes gescoord in de tv-geschiedenis. En door hem niet te spelen als een witter-dan-wit is de chemie en de interactie tussen de drie hoofdpersonen des te beter.<br />Als je het de laatste tijd op dvd ziet, kun je zien hoeveel diepte Wyngarde in Jason King heeft gelegd.