Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb 'Heaven-Ship' ('Himmelskibet') gezien op het Cinema Muto-festival in Sacile, Italië in 2006. Wat een geweldige film! Dit Deense stoompunkverhaal is het opwindende verhaal van de eerste reis naar Mars, in een tijdperk waarin de draadloze telegrafie nog niet geperfectioneerd is. Het ruimteschip heeft geen radio en de helden worden per paardenkar teruggebracht van het landingsterrein. Zelfs de tussentitels zijn verrukkelijk... sommige zijn in het oorspronkelijke Deens geschreven in versvorm.<br />De optredens van de acteurs zijn lachwekkend, voornamelijk theatraal gedoe van hand tot hand. Maar de decors zijn verbazingwekkend en overtreffen met gemak alles wat Georges Melies tien jaar eerder (of in 'Die Frau im Mond' tien jaar later) gedaan heeft. De plot is natuurlijk simplistisch. De bemanning van het ruimteschip bestaat uit zeven magere kerels en een dikke sloddervos. Raad eens wie er door de mand valt. Interessant genoeg gelooft iedereen in deze film (behalve de dubieuze professor Dubius) vurig in God. Zelfs de Martianen.<br />Indrukwekkend genoeg zijn de scenaristen zo verstandig om toe te geven dat een reis naar Mars niet zo eenvoudig is: uit de titelkaarten blijkt dat het de geleerden twee jaar kost om hun ruimteschip (dat een luchtschroef heeft) te bouwen en zes maanden om Mars te bereiken. Tijdens de bouw is er één bijzonder indrukwekkende opbouw, die gechoreografeerd moet zijn: tientallen arbeiders rennen allemaal in verschillende richtingen door het bouwterrein, zonder aarzeling en zonder botsingen. De Deense geleerden dopen hun schip 'Excelsior' ('verpakkingsmateriaal'? en koers zetten naar Mars, ook al zijn de Maan en Venus dichter bij elkaar. Als het schip (dat horizontaal vliegt, niet verticaal) op Mars landt, wordt het begroet door 'Marsboernes' - Martianen - die Noordse blondines blijken te zijn, allemaal hoogontwikkelde pacifisten en vegetariërs. (Als hoogontwikkelde vleeseter had ik daar een hekel aan.)<br />Het kwam goed uit dat Mars net zo'n atmosfeer blijkt te hebben als de Aarde, en dat de zwaartekracht gelijk is. Op een foto van het Martiaanse landschap is de schijnbare sterkte van de Zon, gezien vanaf Mars, dezelfde als vanaf de Aarde. Ik merkte ook onwillekeurig op dat alle wijze oudere Martianen mannen zijn. In feite zijn de vrouwelijke ouderen hier dun gezaaid: zowel de in de Aarde geboren held als het Martiaanse meisje hebben geen moeder. De Martianen spreken een universele taal, dragen ankhs op hun gewaden en begroeten de bezoekers van de Aarde met een globe van de Aarde... die ze natuurlijk vasthouden met de Noordpool naar boven.<br />Dat Martiaanse meisje is Marya, gespeeld door een etherisch mooie Deense actrice. (Ober, ik wil wat van dat Deense!) We zien een Martiaanse kuisheidsdans die twee kan zijn geweest of bespottelijk, maar die eigenlijk heel ontroerend en mooi is. Ook bevat de Martiaanse begrafenisscène een scène die me deed denken aan een scène in 'Het zevende zegel'. Ik vraag me af of Ingmar Bergman deze film heeft gezien.<br />'Himmelskibet' De Ole Olsen die in de inleiding wordt genoemd (en die in een korte inleiding aan bod komt) is geen familie van Chic Johnsons vaudeville-partner uit 'Hellzapoppin'. Ik zou 'Himmelskibet' een 12 geven, maar de weegschaal staat op 10... dus een volle 10 van de 10 voor deze verrukkelijke reis naar Mars, de blonde planeet!