Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Caddyshack II is zo'n film die je doet vragen: 'Waarom?' Als in: 'Waarom is hij gefinancierd?', 'Waarom is hij gemaakt?' en 'Waarom is hij vrijgegeven voor het publiek?'<br />Op zijn minst is het een slechte film. Hij dient weinig meer dan te onderstrepen hoe superieur de inleiding was door een bijna identiek stel personages tegen elkaar uit te spelen in een gelijksoortige verhaallijn, zoals een 'Nieuw geld'-landbouwer die probeert het golfterrein van het bedrijf op te kopen.<br />Het is een beetje bizar dat de follow-up, acht jaar na het origineel, meteen al zo bizar is. Ik bedoel, als je geld wilt verdienen aan een zeer succesvol schilderij als het eerste, dan heb je een tijdsbestek van een paar jaar om dat te doen. Maar als je het acht jaar laat liggen, betekent dat dat de formule nauwelijks vers genoeg is om gewoon een vervolg te maken, of hoe slecht dit ook is, zodat je min of meer verplicht bent fans van het origineel te belonen door ze op zijn minst te verwijzen naar, zo niet daadwerkelijke, bijdragen van de acteurs die het eerste zo gedenkwaardig hebben gemaakt. Maar er is weinig of niets van dat alles.<br />In plaats daarvan krijgen we goedkope imitaties. Oké, het overlijden van Ted Knight in de loop der jaren zou het onmogelijk hebben gemaakt om de gedenkwaardige rechter Smails terug te brengen, maar Robert Stacks rol als 'Chandler Young' (een elitair lid van de WASP, verwant aan de Smails-figuur) is fantasieloos en ontbeert het soort anarchistische frustratie dat Knights rol zo spannend maakte. Jackie Masons 'Jack Hartounian' is een zwakke poging om de ononderbroken kwinkslagen van de Al Czervik- (Rodney Dangerfield)-figuur uit de eerste film na te bootsen. Hoewel Dangerfields rol eindeloos citeerbaar was, is die van Mason volkomen vergetenbaar.<br />Bill Murrays lachwekkend belachelijke terreinknecht 'Carl Spackler' en zijn uitputtingsoorlog met de irritante plaatselijke loopjongen zijn vervangen door de rol van Dan Ackroyd, de medespeler van Ghostbuster Dan Ackroyd als de militante 'Capt'. Tom Everett's hoge stem splijt je gewoon in tweeën van frustratie, in tegenstelling tot de bedoeling van het gelach.<br /><br />Randy Quaid, briljant als neef Ed in de vakantieserie van de National Lampoon, speelt hier het tegenovergestelde van Hartounian, de labiele advocaat. De ongelovige blikken van de acteur die toekijkt hoe Quaids personage hilarische daden van ongepast geweld ten beste geeft, zijn een echo van die van het publiek. Jij lacht niet. Jij vraagt alleen maar: 'Wat is hij in godsnaam aan het doen?'<br />Chevy Chase komt op, al is het maar af en toe en wijselijk nogal vluchtig, terwijl hij de ramp die zich om hem heen voltrekt overziet, zoals 'Tye Webb' in de films alleen rechtstreeks verwijst naar het origineel, niettegenstaande de golfbaan zelf. Met zijn diep gebruinde huid en zijn schreeuwerige hawaïhemden ziet Chase eruit alsof hij net terug is van een lange zomervakantie en een salarisstrookje nodig heeft. Hij houdt zich zo ver van de gebeurtenissen op de foto dat hij weinig van de schuld op zich neemt en vertrekt met een beetje, al is het maar weinig, geloofwaardigheid.<br /><0x3E> Jessica Lundy als Masons dochter 'Kate' die de rol van Danny Noonan overneemt als tiener die het moeilijk heeft met de klassenverschillen. Klinkt belachelijk, hè? Tenminste, in de eerste Danny (een Ierse katholiek uit een familie met blauwe boorden) en zijn lachwekkende pogingen om binnen te dringen in de door de Wit-Anglo-Saxon-Protestantse wereld van de golfclub, die de touwtjes in handen had, werden een paar gedenkwaardige scènes opgevoerd, zoals het feit dat hij werd weggestuurd door de Lutherse bisschop in de buurt en dat hij werd bespot door de nakomelingen van de plaatselijke jachtclub. Lundy's g<0xC3><0xAA>ne over het feit dat haar vader zich niet kon aanpassen, wijst erop dat ze dat aan zijn joodse wortels wijt. Dat het misschien ook te maken heeft met het feit dat hij een klasseloze imbeciel is, wordt terzijde geschoven, hoewel ik me daar lang voordat die problemen waren opgelost al niet meer druk over maakte. Uiteindelijk probeerde Noonan vooruit te komen in het leven. Het grootste probleem van mevrouw Hartounian is hoe ze de kletskousen van de plaatselijke golfclub zover krijgt dat ze haar multimiljonair-vader aardig gaan vinden, zodat ze een afspraakje kan maken met de verloren zoon van de club. Dat heb ik tenminste begrepen.<br />Hoe dan ook, het is slecht geschreven, slecht geënsceneerd, er zitten geen goede stukken in en het verspilt een hoop talent. Het zou zelfs een eer zijn als je het tot het einde kon uitzitten. Het is echt een boetedoening. Maar er is dat vraagteken waarom zoveel van de oorspronkelijke acteurs niet zijn teruggekomen in plaats van vervangen te worden door acteurs die er op papier tenminste als hun gelijken uitzagen. Misschien is hun dat gewoon niet gevraagd. Of misschien vermoed ik dat ze het script wel echt hebben gelezen. Blijf bij het origineel!