Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Om kort te gaan, het verhaal is flinterdun en je kunt het einde al van een kilometer afstand zien aankomen, maar Gene Kelly, Rita Hayworth en een onmogelijk jonge Phil Silvers houden de film voortdurend in stand en tillen hem af en toe helemaal op. Een paar nummers zijn vreselijk klunzig ('Arme John' is een treinramp) maar de meeste zijn erg leuk en de scène waarin Hayworth op het absurd grote podium optreedt voor Kelly's rivaal moet je wel geloven. Een andere traktatie is de perfecte imitatie-NYC-voorstelling in de beste Hollywoodtraditie.<br />Een andere aantrekkingskracht, als je zulke dingen als aantrekkingskracht beschouwt, is de verschrikkelijke mannelijke 'ridderlijkheid' tegenover vrouwen. De glibberige wellustige blik en doorzichtige kruiperigheid die in die tijd (in elk geval in de film) voor mannelijke charme doorgingen, worden hier in de meest lugubere vorm uitgebeeld. Sommige mannen lijken wel een wolf uit een tekenfilm.<br />Een kleine teleurstelling is dat Eve Arden gevangenzit in een rol die zo klein is dat ze nauwelijks de kans krijgt om iets te doen. Ik kan me een hoop potentieel komisch spel tussen haar en Silvers voorstellen <0xE2><0x80><0x93> een gemiste kans.