Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ja, ik had het gevoel dat ik na het zien van de film helemaal leeg was. Maar pas de volgende dag begon ik de ware genialiteit van deze creatie te zien. Ik zal niet veel herhalen van wat er al is gezegd door degenen die de film waarderen, maar er is één nieuw onderwerp dat ik wil aansnijden... BESCHULDIGINGEN Waarom heeft de lerares het gebroken glas precies in de zak van de leerling gestopt? De meeste recensenten hebben opgemerkt dat het alleen maar haar wreedheid weergaf en haar reactie op een onbevredigende voorstelling. Daar ben ik het niet mee eens. Kijk nog eens naar de scène. Huppert is tot tranen toe geroerd als ze haar leerling op het toneel ziet spelen. De leerling is een heel expressief meisje (dat huilt & haar angsten uitspreekt) <0xE2><0x80><0x93> precies het tegenovergestelde van Huppert's personage. Er is een scène later in de film, nadat het meisje gewond is geraakt, waarin Huppert het ongeluk bespreekt met de moeder van het meisje. De moeder, zichtbaar van streek, zegt: 'We hebben alles opgegeven om haar piano te kunnen leren spelen', en Huppert snauwt meteen: 'Je bedoelt dat ZE ALLES OPGEGEVEN HEEFT, hè?'<br />Dus ik dacht dat Huppert deze jonge, expressieve studente eenvoudigweg van haar eigen lotsbestemming redde. Ze wilde niet dat het meisje zou eindigen zoals HIJ, onderdrukt & gehard, veroordeeld tot een leven van opvoeringen... geleidelijk aan de ziel dodend in haar streven naar perfectie. Misschien zag ze zichzelf al jaren geleden op het toneel, voordat de zaken uit de hand liepen. Misschien wenste ze dat ze op die leeftijd was ontsnapt. Is ze het leven van de studente aan het ruïneren, of bevrijdt ze haar alleen maar?<br />Voor mij maakte dat besef al het verschil uit dat ik tijdens deze film heb ervaren. Briljant.