Wat is het sentiment van de recensie?

Leland P. Fitzgerald (Ryan Gosling) heeft een onuitsprekelijke misdaad begaan, het neersteken van het achterlijke jongere broertje van zijn ex-vriendin Becky (Jena Malone). Niemand, en Leland zelf al helemaal niet, kan uitleggen waarom hij heeft gedaan wat hij heeft gedaan, of het met voorbedachten rade was of spontaan, uit haat of liefde.<br />In het detentiecentrum ontmoet Leland Pearl Madison (Don Cheadle), een voormalig romanschrijver die in Lelands geval een tweede kans ziet. Maar Pearl wil ook Lelands motivatie begrijpen en neemt hem onder zijn hoede als vertrouweling in de gevangenis.<br />De film springt een paar keer van het verleden naar het heden, waarbij het verleden vaak als context voor het heden fungeert, en vice versa. Schrijver/regisseur Matthew Ryan Hodge laat zien hoe Lelands misdaad <0xE2><0x80><0x93> en de gebeurtenissen die eraan voorafgingen <0xE2><0x80><0x93> van invloed waren op de mensen in zijn leven, van Becky tot haar familie tot Lelands moeder (Lena Olin) en zijn van haar vervreemde vader (Kevin Spacey) tot Allen (Chris Klein), een jongeman die bij Becky's familie logeert na de dood van zijn eigen moeder.<br />Het belangrijkste personage in de film is Gosling, die perfect is gecast als de 15-jarige pseudopsychopaat. Net als Bartleby the Scrivener bestaat Goslings Leland gewoon; hij toont tijdens de film weinig emotie, maar in plaats daarvan weerspiegelen zijn gezichtsuitdrukkingen een oceaan van schuld, verdriet, liefde en woede.<br />Ieder van de hoofdrolspelers bood misschien wel hun beste werk tot nu toe, behalve Spacey (die niet bepaald een groentje is). De speciale loftuitingen gaan uit naar Malone en Klein, twee jonge acteurs die bekender zijn om hun luchthartige humor dan om het zware drama van deze film.<br />Een ander enorm voordeel van het verhaal is dat geen van de personages foutloos is; geen van hen is een held die alles op alles zet. Dit is gewoonweg geen zwart-witfilm.