Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film lijkt goed gemaakt te zijn, en er zouden meer pogingen moeten worden gedaan om films van vrouwen te promoten. Afgezien daarvan is deze film ook diep verontrustend in die zin dat hij de manipulatieve en psychotische machinaties rechtvaardigt van een personage dat diep gestoord is. Als je iets van het promotiemateriaal hebt gezien, zou je kunnen denken dat dit een aangrijpende film is over een relatie die zijn einde heeft bereikt, maar niets daarvan wijst erop hoe werkelijk verontrustend de centrale premisse is:<br />Een vrouw dreigt met zelfmoord, tenzij haar aanstaande ex erin toestemt hier de meest gekoesterde herinneringen aan hun relatie te herbeleven. Wanneer wordt verteld hoe oneerlijk (op zijn zachtst gezegd) zo'n bedreiging is, suggereert Tessa (de vermeende hoofdpersoon) dat 'het leven niet eerlijk is'.<br />Huh??? Deze personage gebruikt ook tranen om haar voormalige minnaar te manipuleren zodat hij blijft, en weet hem te verleiden tot seksueel georiënteerd gedrag (wat ze aanvankelijk als motief ontkent) terwijl ze hem ondertussen verzekert dat 'dit geen seks is'.<br />Als je de geslachten omdraait, de hoofdrollen laat spelen door Tracey Gold en Brian Austin-Green, dan zou dit in de lengte van de film kunnen worden uitgezonden op Lifetime met een titel als 'Gijzelaar aan obsessie'. Er is geen medisch aanvaarde definitie van mentale en emotionele stabiliteit die Tessa's gedrag in deze film zou omvatten.<br />De regisseur van Kristen Thomson voor het spelen van een grensverleggende psychotische, manipulatieve ex-T, misschien te goed, want er is geen goed aangepast persoon, man of vrouw, die dit zou kunnen zien zonder de rillingen over zijn rug te krijgen.