Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als je deze film voor het eerst ziet, lijkt het een soort sprookje over een mooi en opvallend wit paard dat ooit gezien is en nooit vergeten is. Hoe strikt je het verhaal ook binnen de context van het verhaal bekijkt, het impliceert dat je om in het Amerika van na de Burgeroorlog te overleven een paard moest hebben, en niet zomaar een oud paard, maar een echt groot paard. En Eagle's Wing is zo'n paard. Maar of een man zo'n paard waardig is, is een andere kwestie. Wie zou het moeten bezitten? De indiaan of de gedeserteerde soldaat? Het hele verhaal zet het primitivisme tegen de beschaving in de schijnwerpers. Zoals andere commentatoren al zeiden, is het ironisch dat er een Engelse regisseur voor nodig was om dit feit op te merken en dit eenvoudige thema om te zetten in een western zoals je die waarschijnlijk nooit meer zult zien. De film gaat in wezen over dit beest en de barbaarse hardheid van de omgeving en de mensen die er hun brood mee verdienen. De fotografie en de soundtrack zijn voortreffelijk. De vertolking van Martin Sheen is een openbaring. Deze film, die in hetzelfde jaar is uitgebracht als Sheens andere geweldige vertolking van Willard in 'Apocalypse Now', zinspeelt op zijn vaardigheden die op de een of andere manier nooit meer zo de vrije teugel hebben gekregen. Jammer genoeg. Een vergelijking van de twee films brengt verrassende overeenkomsten aan het licht <0xE2><0x80><0x93> niet in de laatste plaats het feit dat beide films de reis van een man naar zijn ziel in kaart brengen om verlossing te vinden. Terwijl Willard verlossing vindt, laat ik het aan de kijker over om te beslissen of Pike dat uiteindelijk ook vindt. Het einde is fabelachtig in de ware zin van het woord, en heel ontroerend; wees gewaarschuwd. Al met al is dit een buitengewone film.