Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Doug McClure heeft een paar van die Britse geproduceerde avonturenfilms gespeeld en deze moet wel de ergste van het stel zijn. Ik weet dat THE LAND DIE TIJD VERGETEN HEBT zijn critici heeft, maar alsjeblieft zeg, die film had locatieopnamen en een betrekkelijk goede productiewaarde. Dat is het probleem met deze film: de productiewaarde gaat veel verder dan 'Zo slecht dat ze goed zijn' en 'zo slecht dat ik denk dat ik maar eens ga kijken wat er op de andere kanalen is'.<br />Eén voorbeeld daarvan is de eerste scène waarin de onverschrokken Cushing en McClure een monster ontmoeten. Het is pijnlijk duidelijk dat het monster een man van gemiddelde lengte is die is verkleed als een rubbermonster dat via overdreven achterwaartse projectie meer dan zes meter hoog lijkt. Het wordt nog pijnlijker duidelijk dat onze helden proberen aan het monster te ontsnappen door ter plekke weg te rennen. Heb ik al gezegd dat dit een van de meer overtuigende scènes is? Nee, eigenlijk ziet het eruit alsof het is gefilmd in iemands woonkamer met het restant van het budget voor de dokter van dat jaar. Zelfs de voormalige dokter van de dokter Peter Cushing is nietszeggend en wat een amusante zin had moeten zijn: 'Je kunt me niet betoveren <0xE2><0x80><0x93> ik ben Brits.' Het is niet alleen het feit dat de dialoog niet te memoriseren is - het is ook onregelmatig en zeldzaam omdat de monsters niet spreken. Zou het niet beter zijn geweest als de belangrijkste slechteriken humanoïden waren zoals in WARLORDS OF ATLANTIS, zodat ze de plot konden uitleggen? Weet iemand hier wat de plot in werkelijkheid is?<br />Een erg saaie Britse film die zelfs de tweelingtalenten van Caroline Munro niet kunnen redden. De hele sfeer van de film wordt samengevat in de laatste scène waarin twee steengoede agenten de hoofdrol spelen.