Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik zag dit voor het eerst toen het in de bioscoop werd vertoond. Hoewel ik toen pas 13 was, was ik een enthousiast lezer van science-fictionverhalen over 'harde wetenschap'. De technische blunders van de film staan in mijn geheugen gegrift.<br />Sommigen van de hiernavolgers hebben misschien een belangrijke fout gemaakt.<br />Zelfs als kind wist ik al dat de premisse belachelijk is. De raket vertrekt voor een maanmissie, in een kosmos waar de zwaartekracht altijd een effect heeft op de bemanning (hoewel losse voorwerpen blijven drijven alsof er geen zwaartekracht is) en daarom werd de 'cabine' (het gebied met de bedieningsorganen, of hoe ze het ook noemden) gyrostabolisch gemaakt om de 'correcte' oriëntatie te handhaven (dus als ze landden, waarom landden ze dan niet op hun hoofd? en waar, althans in de nabije ruimte van de aarde, de raketmotoren voortdurend moesten draaien - met stuwstof die zonder oxidator verbrandde. Als de motoren ermee ophielden, stopte de raket _dood_ in de ruimte en kon hij pas weer aan de gang komen als een doctoraal chemicus had vastgesteld dat hij een beetje oxidator nodig had. Deze keer herinnerde de raket zich dat hij vaart had, en het volgende dat onze helden weten is dat ze in de buurt van Mars zijn (zelfs een nerd van dertien wist dat zo'n minimum-energiereis meer dan 200 dagen in beslag zou nemen).<br />Ze landen, merken dat de lucht in te ademen is (hoewel de wetenschappelijke gegevens op dat moment aantoonden dat de druk, zelfs als de atmosfeer zuivere zuurstof was, te laag zou zijn om er iets aan te hebben). Ze besluiten buiten het schip hun kamp op te slaan en zelfs een kampvuur aan te leggen. Ze komen gewapend, hoewel ze zogenaamd naar de Maan zouden gaan, waar ze geen vuurwapens nodig zouden hebben.<br />Ze zien een ingestorte beschaving, komen marsmannetjes tegen die er net zo uitzien als mensen, ontwikkelen een anti-kernoorlogsfilosofie, en degenen die het overleven proberen terug te gaan naar de thuisplaneet en sterven bij die poging door een botsing met de Aarde! Om dat te doen zou zo'n lange omlooptijd nodig zijn dat ze lang voor ze hun bestemming bereikten van honger zouden zijn gestorven.<br />De film die eraan voorafging, _Destination Moon_, maakte zeer effectief gebruik van de echte wetenschap (ook al vergat hun "reddingsactie" met de zuurstoftank het moment waarop ze uit de tank stapten). Deze film toonde de treurige onwetendheid van zelfs de meest elementaire wetenschap. Alleen de meest technologisch analfabete mensen zouden hem als een sciencefictionfilm moeten beschouwen: hij staat op één lijn met de oude Flash Gordon-series, waarin hun raketschepen opstegen van hun buik en in spiralen omhoogklommen, en waarvan de motoren altijd aanstonden.<br />Het verhaal over deze film vond ik banaal, en ik kan dit alleen aanbevelen als een film die aan studenten wordt getoond om hen technische blunders te laten oppikken.