Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vond het een mooi geheel met Ceasar's Palace, de Romeinse wachters en de omroepers in toga's. Deze gebeurtenis markeerde ook 'het heengaan van de fakkel' voor zover het de stem van het WWF betrof. Gorilla Monsoon, die tot op dat moment het spel per spel voor elke WWF PPV had gespeeld, opent het spel en geeft de gebruikelijke inleiding, waardoor het lijkt alsof hij daar is om een nieuwe WWF PPV aan te kondigen. Maar dan stelt hij Jim Ross voor, die zijn WWF-debuut maakt, en JR blijft tot op de dag van vandaag het WWF-commentaar geven. Maar buiten dat is deze gebeurtenis pure rotzooi. Goed oud-wetenschappelijk worstelen is uit het raam gesmeten en heeft de geboorte van gimmicks teweeggebracht. Dit was voor mij de gebeurtenis die het WWF de das om begon te doen, en die zich pas weer herstelde in de houdingperiode van de late jaren negentig. Hier volgt een samenvatting van de gebeurtenis.<br />IC-titelwedstrijd: Tatanka (Challenger) versus Shawn Michaels (kampioen): Een goed begin, maar gezien waartoe Shawn in staat is, was het erg teleurstellend. Ik heb geen idee waarom het WWF er zo op gebrand was om Tatanka te verslaan. Ze hadden moeten beseffen dat Shawn de toekomst had en dat Tatanka gewoon een hyperactieve worstelaar in een Indiase gimick was. Het einde van de wedstrijd zelf was erg slap. Hoewel het leuk was om te zien hoe Sherri woorden in elkaar sloeg, was deze wedstrijd gewoon te vergeten. Shawn moest deze wedstrijd dragen en had daar moeite mee.<br />De Stenier Brothers tegen de Head-shrinkers: Steiners winnen door een Franknsteiner. Deze wedstrijd had momenten, maar het publiek leek er gewoon niet in te zitten. Er zat geen spanning achter, ik denk dat het gewoon een wedstrijd was om er twee teams in te gooien.<br />Crush tegen Doink de Clown: VERSCHRIKKELIJK! VERSCHRIKKELIJK! VERSCHRIKKELIJK! Deze wedstrijd was compleet waardeloos. Twee heel slappe trucs. Een clown en een Hawaïaan in bizarre kleuren. Het einde verraste iedereen. In de maanden daarna veranderde Crush van hak op hak en veranderde Doink van gezicht, maar geen van de fans leek zich er iets van aan te trekken. Helaas was dit niet de slechtste wedstrijd op de kaart.<br />Razor Ramon vs. Bob Backland: Je hebt een gloednieuwe hak die het heel moeilijk heeft tegen een worstelaar die 10 jaar geleden vergeten was. De fans gniffelen en lachen als Backlund naar voren komt. En net als Hogan/Rock in WM18 en HHH/Owen in WM14 krijgt de hak meer gejuich in zijn gezicht. Gelukkig was deze wedstrijd kort. De juiste man won, maar ik wou dat ze Razor helemaal kapot hadden geslagen en Backlund hadden vermorzeld in plaats van dat hij uit het niets met een klein pakje won.<br />Tag Team Champion Match: Ted Dibiase en IRS (Champs) vs. Hulk Hogan & Brutus Beefcake met Jimmy Hart. Ik zou nog steeds graag het hele verhaal willen horen over wat er met Hogans oog is gebeurd. Nou ja. Het publiek ging helemaal op in de wedstrijd, maar er zat geen stroom in die er ooit in zat. Hogan en Beefcake hadden duidelijk last van ringrot, aangezien beide worstelaars al minstens een jaar op de plank lagen. Dibiase, de grote technisch worstelaar die hij was, hielp mee om de wedstrijd te laten verlopen alsof het een complete verspilling was. Het einde was een verrassing omdat Dibiase en de belastingdienst via DQ de overwinning kregen. Maar om het publiek te plezieren speelden Hogan en Beefcake aan het eind zoals gewoonlijk voor het publiek alsof ze de wedstrijd hadden gewonnen. Het beste deel van deze wedstrijd waren de vier lekkere wijven die Lex Luger naar de ring vergezelden. Maar verder was het een totaal vergeten wedstrijd. De Mr. Perfect-gimmick was geboren voor een hielrol en het ontbrak hem gewoon aan de uitstraling van een gezicht. En Luger is gewoon tijdverspilling, wat voor truc hij ook uithaalt. Luger wint met een achterwaartse salto, ondanks het feit dat Perfect met zijn voeten in de touwen zat. Daarna besteedt Perfect zijn hele wedstrijd aan een schop onder zijn kont. Eerst slaat Luger hem buiten westen met de rennende elleboog. En als Perfect dan weer bij bewustzijn komt, gaat hij terug naar de kleedkamer om Luger te zoeken, om vervolgens door Shawn Michaels in elkaar geslagen te worden. Zo ontstaat er een vete tussen HBK en Perfect die een klassieker zou kunnen worden, maar die door het WWF misbruikt wordt.<br />De doodgraver versus Giant Gonzales: ABSOLUTE CRAP! Wat haalde het WWF in zijn hoofd om zo'n afschuwelijke worstelaar als Giant Gonzales in te zetten? Hij was zeker groot, maar ik zie liever de Brooklyn Brawler in een wedstrijd dan hem. Dit is het niet eens waard om erover te praten.<br />WWF CHAMPIONSHIP MATCH: Bret Hart (kampioen) tegen Yokozuna (uitdager) Je hebt een van de grootste technische worstelaars aller tijden tegen een vent die het enige voordeel heeft dat hij een gigantische vetzak is. Bret was in staat de wedstrijd uit te spelen, maar de afloop was nogal voorspelbaar, met Mr. Fuji die zout in Brets gezicht strooide.<br />POST MATCH: Yokozuna vs. Hulk Hogan Pure shit hier. Hogan komt zonder aanwijsbare reden naar de ring en Mr. Fuji daagt hem uit voor een wedstrijd nadat Yoko net de titel heeft gewonnen. Zelfs de doorgewinterde Hulk-maniakken vinden dit gelul.