Is deze recensie positief of negatief?

Op dit moment zit ik hier in Tokio naar een film op tv te kijken. Prachtig decor, prachtige decors van bijbelse proporties, prachtige kostuums, prachtige kleuren, mooie Gina. Geweldige climax als God het idool van Sheba vernietigt en nog veel meer met de donderslagen van Millekidé op het moment dat Yul en Gina op het punt staan hun liefde te bedrijven. Yul speelt zijn tekst redelijk goed, al klinkt hij net als Yul als Ramses of Taras Bulba. George Sanders klinkt als George Sanders als George Sanders. Gezien het beperkte aantal rollen dat ze in deze rol moet spelen, doet Gina het goed, hoewel ze tegen de tijd dat de film is afgelopen volledig is veranderd in een ingetogen, berouwvol meisje en eruitziet alsof ze in een biografie van Moeder Teresa speelt. Ik denk dat bliksemschichten dat met je doen, maar het is bijna adembenemend hoe snel ze haar eigen overtuigingen overboord zet voor haar nieuwe religie. De ondersteunende spelers zijn voornamelijk afschuwelijk, zonder geloofwaardige emotie en timing. De gebruikelijke grote gevechtsscènes, wat in 1959 doorging voor wellustige dansen, en een orkest dat een heleboel trompetgeschal laat horen achter een enorm koor dat een heleboel 'Ah's' zingt, maar niets van topkwaliteit uit Hollywood. Het laatste zwaardgevecht tussen Brynner en Sanders heeft het lachwekkend lage niveau van een toneelstuk op de middelbare school. De film is een lust voor het oog, maar niet veel meer.