Is deze recensie positief of negatief?

Er moet in de jaren veertig een verkoopargument voor deze verhaallijn zijn geweest. New York wordt door een epidemie bedreigd (het is altijd New York) en niemand neemt het serieus. Je zou kunnen zeggen dat Richard Widmark en Jack Palance het beter deden in _Panic in the Streets_, maar daar ben ik het niet mee eens.<br />Er is altijd iets met die Poverty Row-producties wat echt een gevoelige snaar raakt. De kwaliteit van de productie is nooit echt goed en de acteerprestaties zijn een beetje ruw aan de randen, maar dat is precies de reden waarom ik denk dat deze film en soortgelijke producties effectief zijn. Ruw, korrelig, scherp. En de cast. Alle 2nd stringers of A list-acteurs die hun beste tijd hebben gehad. Geen ego's hier. Deze mensen waren blij met het werk. Whit Bissell, Carl Benton Reid, Jim Backus, Arthur Space, Charles Korvin, en de melodieuze stem van Reed Hadley die als ruwe olie op de achtergrond vloeide. Tussen haakjes, ik ben een paar keer in het ziekenhuis geweest; hoe komt het dat mijn verpleegsters nooit op Dorothy Malone lijken? In dit soort films doen ze niet veel aan make-up en haar, maar ze zijn er echt in geslaagd om Evelyn Keyes in een heks te veranderen. Of misschien hebben ze de make-up en het haar helemaal overgeslagen. Hoe dan ook, het was behoorlijk effectief. Ze speelt een verliefde juwelensmokkelaar die een geval van waterpokken oploopt in Cuba terwijl hij juwelen terugsmokkelt voor de superschurk Charles Korvin (die in de tussentijd met haar zus naar bed gaat). De douane is naar haar op zoek vanwege de juwelen, en de gezondheidsdienst is naar haar op zoek omdat ze op het punt staat New York te ontvolken. We hebben hier geen 4th Amendment-rechten. Iedereen wordt lastiggevallen.<br />Je moet de juiste instelling hebben om van een film als deze te kunnen genieten. Ik heb een broer die films tot op de laatste vezel bestudeert. Als ze niet voldoen aan zijn Orson Wellian-maatstaven, bombardeert hij ze genadeloos. Ze moeten de regisseurskwaliteiten hebben van een David Lean-film, de score van Wolfgang von Korngold, respectievelijk de Sound en de Art van Douglas Shearer en Cedric Gibbons. Dat is dit niet.<br />Maar ik heb de juiste instelling, en als jij dat ook hebt, zul je deze film geweldig vinden.