Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

One Night at McCool's is een heel grappige film die intelligenter is dan hij zou moeten zijn. De vorm is geraffineerder dan ik had verwacht en de willekeur was voortreffelijk. De gedachten achter de film (mysogenie, sadisme, domme mannen) zijn infantiel. Wat ik over deze film wil zeggen, is dat hij niet alleen vrouwen haat, maar ook mannen verafschuwt. Hij heeft eigenlijk geen enkele sympathie voor een van de mannen. Dat lijkt zo vanwege de vorm, maar het einde zegt alles. Het kan niemand iets schelen.<br />Op het formulier staat het eerste gedeelte van de film, dat in flashbacks wordt verteld door drie personages: Dillon, de stomme barkeeper; Reiser, de stomme advocaat met zijn mysogene blik, en Goodman, de stomme, schijnheilige smeris. Het verhaal wordt daarom altijd geperverteerd door hun eigen beeltenissen en gewijzigde realiteiten. Reisers BBQ-fantasie is een geweldige vondst. Uiteindelijk komen we nooit achter de waarheid, en niets is wat het lijkt. Dillon was nooit zo onschuldig enz.<br />Eigenlijk is de rest van de film ook grappig. Van de willekeur van de laatste 5 seconden van de film tot de al te duidelijke manipulaties van Tyler, lijkt de film een geheel eigen energie te hebben. Alles gebeurt zomaar uit het niets, en niets lijkt logisch. Of het ons iets kan schelen als dat wel zo is? Nee.<br />Het is ook een heel donkere komedie, maar met een oppervlakkige presentatie. Denk aan Zuster Betty of Jawbreaker. Heel zoet aan de buitenkant, donker taai aan de binnenkant. Als je van willekeurige, donkere of gewoon gemene films houdt, moet je deze film zien. Deze zal je behoefte bevredigen aan de vreemdheid die One Night at McCool's is.<br /><br />10/8/10.