Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb nooit echt begrepen wat voor controverse en hype deze film veroorzaakte. Vooral in Frankrijk en de buurlanden (in België, waar ik woon, bijvoorbeeld), werd 'Baise-Moi' aangekondigd als het meest schokkende en het meest denkbare sociale drama dat je ooit zou kunnen meemaken. Ja hoor! Het was misschien een beetje schokkend (hoe vaak zie je iemand die in zijn reet wordt geschoten?), maar de zwakke en zinloze plot zette me niet echt aan het denken. 'Baise-Moi' is weer zo'n 'geef de maatschappij de schuld van alles wat er misgaat'-film, en die is over het algemeen niet erg overtuigend. Ongeveer 99 procent van de mensen functioneert uitstekend in deze maatschappij, dus waarom zou je diezelfde maatschappij de schuld geven van de verachtelijke en hopeloze daden van twee gestoorde nimfmeisjes? De twee hoofdpersonen en hun ellendige leven worden afzonderlijk en in flitsen geïntroduceerd. Nadine heeft net haar kamergenote vermoord; Manu heeft haar broer doodgeschoten en de twee ontmoeten elkaar's avonds laat in een verlaten treinstation. Ze besluiten samen door Frankrijk te reizen en laten een spoor van seks en bloed achter, waar ze ook stoppen. Hoewel we voortdurend worden blootgesteld aan pornografie en geweld, is deze film erg saai om naar te kijken. De dialogen zijn lam en de mensen die ze tegenkomen (en vermoorden) erg oninteressant. Als mensen pornofilms willen maken, vind ik dat best, maar doe alsjeblieft niet alsof het filmhuisfilms zijn. Als je het gevloek en het hippe camerawerk weglaat, is het enige wat er te zien is (niet zo) opwindende pornografie. Maar wel een coole soundtrack!