Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Nou, in de eerste plaats, sorry voor de flauwe woordspeling in de titel. Ik was laatst op zoek naar een film die ik kon huren en toen zag ik dit. Ik hoorde er iets over dus ik pakte het op en keek op de achterkant en er stond een kort recensietje op van John Fallon, alias Pijl in het Hoofd! Op dat moment dacht ik: Nou als hij het leuk vindt dan moet ik het ook leuk vinden! Dus ik huurde het en kon er gisteravond eindelijk naar kijken (ik heb het zo druk met studeren). O, en ik wil er nog aan toevoegen dat ik een stukje van Pijl's recensie heb gelezen en het blijkt dat hij er van de 4 sterren 1,5 heeft gegeven. Dus mijn verwachtingen van deze film gingen van heel hoog naar heel laag. Nou, na deze film ben ik het weer eens met Arrow eens (en het blijkt dat dat citaat uit de recensie het enige positieve was wat hij daarover zei!) Wauw, stonk deze film of niet? Waar moet ik beginnen met waarom hij stonk? Nou, de film was zo saai naar mijn mening. Zelfs de koele bloedstollende gedeeltes wonden me niet op en als een onthoofding je niet opwindt in een film, dan is dat erg! De personages haatte ik erg en vanaf het begin kon ik zeggen wie er zou sterven en wie niet. In feite bewees de film op sommige punten dat ik ongelijk had, maar het ergste is dat een bepaald personage dat ik wilde doden dat niet deed! Wat kon het mij ook schelen? En de chemie tussen het hoofdpersonage en de man die ze ontmoette? Die voelde ik niet. Hij was er kennelijk alleen maar om haar het hoofd op hol te brengen en haar een liefdesrelatie te bezorgen, anders vond ik hem een verspilling! En als horrorfan zou ik moeten weten dat het doen van de'stomme horrorfilm' soms moet gebeuren, want anders zou er niet veel van een film overblijven, maar degenen die hier zaten, maakten me kwaad! Hallo? Waarom zit je te vrijen in de kamer van de moordende non terwijl je op je hoede zou moeten zijn voor haar? En het werd gedaan door niet minder dan de zogenaamd slimmere personages. De draai... ach, het zou allemaal goed zijn gekomen als het niet al een miljard keer was gedaan en ik niet de hele dag in deze klerefilm had hoeven zitten om dat punt te bereiken! Mijn belangrijkste punt: die stomme film zoog me naar binnen met een paar woorden van mijn favoriete (in feite mijn enige favoriete) filmcriticus.