Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik deze film in mijn dvd-speler stopte en met een colaatje en wat chips ging zitten, had ik wel wat verwachtingen. Ik hoopte dat deze film een paar van de sterke punten van de eerste film zou bevatten: geweldige animatie, een goed, vloeiend verhaal, een uitstekende cast, grappige komedie en een geweldige soundtrack. Maar tot mijn teleurstelling is niets van dit alles te vinden in _Atlantis: Milo's terugkeer_. Als ik eerst wat recensies had gelezen, zou ik misschien niet zo teleurgesteld zijn geweest. De volgende alinea is bestemd voor degenen die de eerste film hebben gezien en die er vooral van hebben genoten vanwege de genoemde punten.<br />Als de eerste scène verschijnt, is de kans groot dat je een schok krijgt als je _Atlantis: Milo_ hebt gekozen. Terugkomen uit de vitrine van je plaatselijke videotheek (of wat dan ook) en had de verwachtingen die ik had. De muziek voelt aan als een slechte imitatie van de eerste film, en de stemmen zijn vervangen door een minder passende. (Met uitzondering van een paar personages, zoals de stem van Sweet). De eigenlijke tekeningen zijn niet zo slecht, maar de animatie is in het bijzonder een triest gezicht. De verhaallijn is ook vrij zwak, aangezien het meer lijkt op drie afleveringen van Schooby-Doo dan op het avontuurlijke verhaal dat we de vorige keer kregen. Maar begrijp me niet verkeerd, het zijn niet erg goede afleveringen van Schooby-Doo. Ik heb de eerste film niet gezien, of ik ben niet zo weg van een soortgelijk vervolg, dus hier volgt een korte recensie van deze film als stand-aloneproduct: als je van comedy's houdt, vind je deze film misschien wel leuk. Zo niet, dan kun je er nog steeds van genieten als je niets anders te doen hebt. En ik vermoed dat het misschien wel een goede kinderfilm is, maar ik zou het niet weten. Het was misschien beter geweest als Milo's Terugkeer een driedelige serie was geweest op een tekenfilmkanaal, of op ontbijt-tv.