Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze Tweede Wereldoorlog-film, die zich in Borneo afspeelt, doet zo zijn best om op zoveel verschillende niveaus te werken dat het jammer is dat het op alle niveaus mislukt.<br />Nick Nolte is een ontsnapte Amerikaan die getuige is van de executies van zijn kameraden door de Japanners. Hij dwaalt diep de jungle van Borneo in, verdwaald. Nigel Havers vindt Nolte's geadopteerde stam. Nolte, die er nu uitziet als Robert Plant, is de nieuwe koning van zijn stam geworden. Hij heeft in een bloedig gevecht een dappere krijger verslagen en had een veelzeggende tatoeage op zijn borst (een draak). Voordat je naar buiten gaat om een pijnlijke tatoeage en een enkele reis naar Borneo te kopen, gaat het niet goed in Nolteland. Hij leert de inboorlingen hoe ze met machinegeweren moeten omgaan en er wordt veel geschoten. Naarmate de stam meer succes krijgt, stuiten ze op een nieuw eskader Japanners die anders zijn dan de anderen. Dit eskader kannibaliseert de dorpen die ze veroveren om hun sterkte op peil te houden (over sushi gesproken), en ze trekken nog sneller door de jungle dan de stam. Aangezien we de uitkomst van de oorlog kennen, weten we dat de stam uiteindelijk triomfeert, maar met zware verliezen. Daar komen de verliezers: Havers raakt gewond en wordt weer 'beschaafd'. Hij geeft de locatie van het koninkrijk door en Nolte wordt gevangengenomen. Vervolgens neemt Havers de moeite om Nolte vrij te laten, en de aftiteling rolt over het scherm.<br />De aanwijzingen van Milius zijn zeker toereikend, maar het scenario is nogal vaag in zijn motieven. Het geeft verhaalideeën, laat ze dan varen om het volgende verhaalidee te krijgen. Nolte is afschuwelijk als de soldaat die koning wordt, wanhopig proberend de geest van Marlon Brando's kolonel Kurtz te sturen. Hij praat over vrijheid, en de schoonheid van de jungle, en de rijkdom van zijn volk, en je zult geen seconde geloven wat hij zegt. Hij is vaak onbedoeld grappig, vooral zijn eerste stunt in de jungle, en de rest van de film klinkt hij als een hippie. Nigel Havers kijkt de hele film lang naar Nolte alsof hij Raquel Welch is. De vage homoseksuele onderstroom tussen de twee gaat verder dan vriendschap, niet helemaal tot seks, en ontwikkelt zich tot een onuitgesproken relatie die de inboorlingen aan het praten moet hebben gebracht.<br />Havers staat vaak in het rond en heeft een intern conflict, walgend van de koppensnellers van de stam, maar zich koesterend in de aandacht van Nolte. Zijn mede-Engelse dienstplichtigen met hun keurige kleding gaan sneller op inboorlingen af dan de landingsgroep van de Bounty op Tahiti, maar alles wat ik over Borneo heb gezien is dat het er erg vochtig is en veel groen heeft.<br />De climax van het verraad, waarbij Havers de locatie van Nolte prijsgeeft, is volkomen zonder enige reden. Er wordt met geen woord gerept over de reden waarom Havers dit doet, behalve om de film draaiende te houden. Ik was kwaad toen Havers en Nolte toevallig op hetzelfde schip terechtkwamen dat naar de Filippijnen ging, het schip toevallig aan de grond liep en Havers naar het ruim rende om de pas geschoren Nolte te bevrijden. Geen afscheidskus, maar Havers neemt afscheid van de koning en legt de titel uit.<br />Als je oorlog voerde en een vijandelijk eskader je bondgenoten opvrat, zou dat je dan niet de stuipen op het lijf jagen? Deze Japanse elite-eenheid wordt niet genoeg getoond, hoewel hun eetgewoonten zo afschuwelijk zijn dat ik meteen een gewetensbezwaarde zou worden. Hetzelfde type spookachtige vijand werd veel beter aangepakt in 'The 13th Warrior'.<br />Andere soorten interessante ideeën worden laten vallen. Hoe zit het dan met het feit dat de moderne technologie de dood van zoveel achterlijke mensen tot gevolg heeft? Waarom liet koning Nolte de Britten zonder al te veel aarzeling zijn onderdanen gebruiken? Waarom kan Hollywood geen fatsoenlijke acteur vinden om generaal Douglas MacArthur te spelen?<br />Uiteindelijk is 'Vaarwel de koning' een afknapper, niet verankerd door een sterke hoofdrol, en het probeert te veel te zijn zonder na te denken en de mogelijkheden te onderzoeken. Ik kan dit niet aanbevelen.<br />Deze film is (PG13) beoordeeld op sterk fysiek geweld, sterk wapengeweld, wat bloed, wat godslastering, wat seksuele verwijzingen en volwassen situaties.