Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film overrompelde me. De openingscredits zijn mooi geanimeerd. Daarna worden we ondergedompeld in een goedkope productie die zijn lage budget verraadt. De personages, typisch Amerikaanse tieners, worden langzaam geïntroduceerd, met meer persoonlijke details dan gewoonlijk in dit soort films te vinden zijn. Tegen de tijd dat de pleuris uitbreekt, kennen we elk van de personages en we vinden ze aardig of niet, al naar gelang hun verschillende persoonlijkheden. Het is een langzame klimpartij, een beetje zoals de rit op een helling van een heel hoge achtbaan. Gelukkig is het, als de actie eenmaal begint, pure waanzin! De make-up van Steve Johnson is geweldig. Van dezelfde kwaliteit als veel grotere, met geld gefinancierde films. En de schrik zit er goed in. Kevin Tenney levert zijn beste film aller tijden, met adembenemende verrassingen en enge, spannende scènes. De sarcastische, soms smakeloze humor kenmerkt deze film als pure horror uit de jaren tachtig, in tegenstelling tot de norse toon van eerdere genrefilms als 'Night of the Living Dead' of 'Hills Have Eyes'. Maar voor echte horrorfans is deze film de moeite waard om te bekijken. Speel hem af als de eerste dubbelop met de remake uit 1999 van 'House on the Haunted Hill'. De scènes en de personages lijken zo veel op elkaar dat je je echt af moet vragen welke film ze eigenlijk aan het herscheppen waren.