Is deze recensie positief of negatief?

Jaren geleden, toen _Dringende Lili_ op tv werd uitgezonden, was het altijd de pan- en scanversie, waar ik een hekel aan had, en ik besloot te wachten en de film op zijn eigen breedbeeldformaat te bekijken. Dus toen ik een goedkope dvd van dit opus van Julie Andrews/Blake Edwards zag, besloot ik hem te kopen en hem voor eens en altijd te bekijken.<br />Tjonge, wat een verschrikkelijke film. Hij is zo slecht en op zo veel niveaus dat ik echt niet weet waar ik moet beginnen met beschrijven waar en wanneer het zo vreselijk misgaat. Nu ik ernaar kijk, weet ik het niet meer.' Voor filmfans is het duidelijk dat Blake Edwards deze ster voor zijn vrouw heeft gecreëerd, alleen maar omdat zo veel andere regisseurs met Andrews in de musicals succes hadden gehad (MARY POPPINS, SOUND OF MUSIC, THERROUGH MODERN MILLIE, enz.), maar ook omdat Andrews niet werd gecast in projecten die door Julie zelf op het toneel beroemd waren gemaakt (CAMELOT, MY FAIR LADY, enz.), omdat Hollywood haar niet sexy of glamoureus genoeg vond. Dus heeft Blake deze doodgeboren poging bedacht om zijn vrouw te presenteren in een bizar samenraapsel van spionageverhalen, oorlogsfilms, romances, slapsticks, komedies en muziek. Het werkt tot op een punt dat het heel g<0xC3><0xAA>nant is.<br />Let wel, de versie op de dvd is de 'director's cut', of in dit geval 'laten we redden wat er te redden valt' van deze beruchte flop. Bij het uitbrengen van de dvd heeft Edwards 19 scènes (19!!!!!!!) uit de oorspronkelijke opgeblazen theaterversie in een meer gestroomlijnde en toch opmerkelijk inefficiënte versie geknipt. De film gaat verder zonder dat we weten wat hij voorstelt. We zijn 25 minuten bezig en we weten nog steeds niet wat er aan de hand is of waarom we kijken wat er gebeurt. Wat voor spion is Lili? Hoe machtig is ze? Is ze ooit verantwoordelijk geweest voor iemands dood? In plaats daarvan kijken we naar een uiterst verveeld kijkende Rock Hudson die een uiterst verveeld kijkende Julie Andrews het hof probeert te maken. De onverklaarbare reden waarom die twee verliefd op elkaar worden, maakt het er allemaal niet beter op. Waarom valt Julie voor Hudson? Waarom hij en niet andere mannen met wie ze iets heeft gehad? Er had iemand van haar ex in de buurt moeten rondhangen die haar terug probeerde te winnen of die haar geheim probeerde te ontcijferen. Dat zou ons het broodnodige contrast hebben gegeven met de warrige actie. Het zou ons ook wat impulsiviteit hebben gegeven ten opzichte van de trage procedure. Er zit geen katalysator in dit verhaal. Je hoeft alleen maar naar de scènes te kijken om duidelijk te zien dat Edwards en de schrijver alleen maar op ideeën zijn gekomen die zijn geïnspireerd door Andrews' (en Edwards') eerdere successen. Het beste (of slechtste) voorbeeld is de scène waarin Andrews en Hudson een groep kinderen volgen die midden in een bos zingen. Edwards met 'Sound of Music'. Geen wonder dat hij het van de dvd heeft gehaald. In 1970 had die scène misschien op een bepaald niveau gewerkt, maar tegenwoordig riekt dat moment naar wanhoop. Er zijn andere plotelementen die rechtstreeks zijn geïnspireerd door andere films van Andrews/Edwards. De eindeloze scènes van hondengevechten zijn geïnspireerd door de veel betere MODERNE MILLIE. Het muzikale moment 'I'll give you three guesses' De film is alleen maar gemaakt om Julies Mary Poppins-personage belachelijk te maken, dat in de scène waarin Julie een striptease opvoert 'raar' wordt. Het eindbeeld, een vogelperspectief van Julie die naar Hudsons vliegtuig rent, is weer een 'knipoog' bij geluidsband van muziek.<br />Het hele verhaal is verwarrend. Julie speelt een zangeres, geboren uit een Duitse vader en een Britse moeder, die in Engeland woont maar haar (Engelse) liedjes in Parijs zingt. Je weet nooit precies waar het verhaal zich afspeelt. Sommige momenten zijn gewoon slecht bewerkt. Zoals wanneer Julie en haar 'oom' te paard zitten. Ze praten en praten en dan rent Julie plotseling midden in een zin weg. Ik ben net zoiets als 'wat is hier gebeurd?'<br />De komische stukjes zijn niet grappig en de moeite waard. Elke scène met de Franse politie is meelijwekkend. Waar is Peter Sellers als je hem echt nodig hebt? De actie is ongelooflijk stom. Als Julie en haar 'oom' op weg zijn naar Duitsland met die trein, schiet Hudsons squadron kogels af op de trein, waarbij hij Lili bijna doodt. Briljant. Wat ook grappig is aan die scène is dat die twee midden in de nacht met de trein vertrekken, maar dat Hudson en zijn squadron de trein bereiken terwijl ze de volgende ochtend al wegvliegen. Dat is nog eens een langzaam rijdende trein.<br />De muzikale momenten. Het begin is het beste deel van de hele film (en de reden waarom ik deze film 3 sterren heb gegeven), maar het is niet goed.' Het effect van 'Girl in no man's land' is aanzienlijk verminderd omdat het aan het eind wordt herhaald. Over overbodig gesproken, moesten we echt een can-can-dans zien, een stripteasescène met Crepe Suzette en Julie die ook stript? 'Girl in no man's land' is oké, ook al is het overduidelijk, maar dat moment slaat gewoon nergens op omdat Lili het zingt voor een groep gewonde soldaten in een Frans ziekenhuis, waardoor ik me afvraag: hoeveel soldaten zijn er indirect gewond geraakt door het resultaat van haar spionage?<br />Het hele project is lusteloos en zonder energie. De romantiek is 100% ongelooflijk. Rock Hudson is veel te oud en ziet er moe uit (kijk maar naar het museumtafereel). Julie ziet er verdwaasd uit, alsof ze valium gebruikt. Maar wat dit ondoordachte project de das omdoet, is dat Julie een Duitse spionne speelt. Edwards wilde wanhopig graag het Mary Poppins-syndroom dat zijn vrouw kwelde uit de wereld helpen en geloofde dat het een goede beslissing was om een verrader te spelen. Hoe graag ik Julie ook mag, ze is geen Greta Garbo, die het in MATA HARI zo mooi voor elkaar heeft gekregen. Vreemd genoeg komt Julie, zelfs als ze een Duitse spionne speelt, nog steeds zoet en schattig over.<br />Hoe erg is het met Dierbare Lili? Zelfs na 37 jaar na de release had Blake Edwards nog steeds het gevoel dat hij eraan moest werken voor de dvd-uitgave.