Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit lijkt een van Noel Cowards minder bekende films te zijn, en het is gemakkelijk te begrijpen waarom. Op het eerste gezicht is het geen slechte film, maar er is ook niets verschrikkelijk goeds aan. Er gebeurt in de loop van de film niet veel, het is gewoon het verhaal van de noodlottige verhouding van Chris en Leonora, en Barbara's reactie daarop. Het enige wat de film interessant houdt, is het feit dat we al weten dat het om de een of andere reden slecht zal aflopen, vanwege de eerste scène. Vreemd genoeg zijn er in het verhaal veel perfecte kansen voor een conflict, en toch worden ze geen van alle benut. Het zou bijvoorbeeld veel interessanter en geloofwaardiger zijn geweest als Barbara...' Het idee dat Barbara door haar vriendin verraden was, werd helemaal niet onderzocht <0xE2><0x80><0x93> ze scheen zich zelfs niet door haar man verraden te voelen; ze moedigt hem zelfs aan om met Leonora op vakantie te gaan. Op dezelfde manier worden de twee secretaresses van Chris in zijn praktijk, Susan Birch en Tim Verney, die toevallig ook goede vrienden van zowel Chris als Barbara zijn, nooit gedwongen om partij te kiezen. Tim schrikt zelfs terug voor conflicten door tegen Chris te zeggen dat hij dol is op zowel hem als Barbara. Ondanks het vreemde gebrek aan conflicten is de grootste fout in de film het feit dat we niet...' Het kan me niet schelen of Chris met Leonora of met Barbara eindigt. De persoonlijkheden van de twee vrouwen zijn toch niet van elkaar te onderscheiden, dus weten we niet wie van de twee beter bij Chris past, en bovendien wekt Barbara's toegeeflijkheid de indruk dat het haar nauwelijks iets kan schelen. Bovendien vond ik de relatie tussen Chris en Leonora niet erg overtuigend. Ik kan de belachelijk korte tijdsspanne waarin ze voor elkaar vallen door de vingers zien, omdat dat zo vaak voorkomt in films uit die tijd, maar zelfs toen leek de relatie oppervlakkig. Het personage van de Lafferd was te streng en te cynisch om het voorwerp van Leonora's genegenheid te kunnen zijn. Hij doet me denken aan het sociaal onbeholpen genie sir Earnest Pease uit de film "Zeer Belangrijk Personage" <0xE2><0x80><0x93> ik <0xE2><0x80><0x93>' Ik weet zeker dat die twee het goed met elkaar hadden kunnen vinden. Door de kilheid en strengheid van Chris leek zijn liefde voor Leonora onoprecht. Ik vind dat Coward zijn rol aan een jongere man had moeten geven <0xE2><0x80><0x93> zoals de zaken er nu voor staan, vroeg ik me voortdurend af wat deze jonge schoonheid zag in zo'n sombere, grotendeels emotieloze, kalende man van middelbare leeftijd. Ondanks al mijn kritiek slaagt de film er nog steeds in interessant te zijn <0xE2><0x80><0x93> alleen niet erg meeslepend. Het feit dat geen van de personages bijzonder goed ontwikkeld is, geeft ze een raadselachtige aard, wat enigszins intrigerend is. The Astonished Heart is zeker de moeite waard, maar het is een gebrekkige film.