Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Imaginary Heroes' is een film uit 2004 met in de hoofdrollen Sigourney Weaver, Jeff Daniels, Emile Hirsch, Michelle Williams en Kip Pardue.<br />Het verhaal gaat over een disfunctioneel gezin dat nog disfunctioneler wordt als het oudste kind (Pardue) zelfmoord pleegt.<br />'Ordinary People' is vaak genoemd in verband met deze film; het is een soort 'Ordinary People' met een omgekeerde rolverdeling. De moeder in dit geval, Sandy Travis (Weaver) is toegankelijker dan de vader, Ben (Daniels) die duidelijk kapot is en het niet aankan. Net als in 'Ordinary People' is de jongste zoon Tim (Hirsch) het middelpunt van de film.<br />Voor mij was de film zo boeiend dat ik hem ben blijven kijken, maar hij heeft een vreemde afstandelijkheid. Er waren een paar prachtige interacties <0xE2><0x80><0x93> moeder en zoon, moeder en buurvrouw, broer en zus (Williams) <0xE2><0x80><0x93> en een paar goede buitenissige momenten. Wat nooit klikte, was dat Ben deel uitmaakte van dat gezin of dat er sprake was van enige chemie met Sandy. Dat schijnt het doel te zijn geweest van regisseur/schrijver Dan Harris. In een scène in een supermarkt neemt de jongen achter de kassa aan dat Sandy 'ongeveer 30' is en geeft haar zijn telefoonnummer. In bijna de volgende scène vraagt Daniels aan Sandy of ze plastische chirurgie wil voor haar verjaardag. Ik snap echt niet hoe Daniels zich ooit aan die familie heeft kunnen hechten.<br />Het einde heeft een paar wendingen en ook een paar ontroerende scènes. Iedereen is heel goed, met Weaver en Hirsch als uitblinkers.<br />Er is niet zo'n enorme hoeveelheid dialoog in deze film en veel starende blikken. Het script had scherper kunnen zijn. Maar 'Imaginary Heroes' is een goede poging.