Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vind dat Andrew Davies een bewonderenswaardig werk heeft verricht door een schitterend boek te schrijven dat het tempo en de stijl van een Victoriaanse roman imiteerde en er een ontroerende en onderhoudende film van te maken. Ik ben blij dat ik (tweemaal) eerst het boek heb gelezen, wat meestal het geval is. Ik weet dat je een roman en een film als twee verschillende media moet zien en ze dienovereenkomstig moet beoordelen. Maar toch is het vaak moeilijk om het oorspronkelijke materiaal te lezen nadat de beste delen van de film zijn weggegeven.<br />Ik besef dat Davies een heel goede adapter is, maar ik wou dat de producenten een vrouw hadden uitgekozen om het scenario te schrijven. Davies, zoals hij toegeeft in het commentaar dat de film op de dvd begeleidt, wilde vooral de meer obscene passages in het boek benadrukken. Daar heb ik zeker van genoten, zowel op film als in het boek. Maar Davies heeft een stuk of zes momenten gemist die zo ondraaglijk, pijnlijk teder zijn en die hij had kunnen opnemen als zijn gevoeligheid vrouwelijker was geweest.<br />Ik was het ook oneens met zijn gebruik van het belangrijkste symbool van het boek, de roos.<br />Aangezien het scenario door Davies was bedacht, was de ontknoping onvermijdelijk en toepasselijk. Maar ik denk echt dat het laatste knikje van de auteur Waters naar het roossymbool veel interessanter was. En ik vond het prettiger dat de roman Nan liet 'beginnen' dan de manier die Davies had gekozen. Een korte opmerking over de vier acteurs die de hoofdrollen spelen. Ze hebben allemaal geweldig veel talent <0xE2><0x80><0x93> nou ja, afgezien van het zingen en dansen, misschien <0xE2><0x80><0x93> en bovendien is hun fysieke aanwezigheid precies wat het geestesoog ziet als het de roman leest voordat het de film ziet. Ik vond ze allemaal geweldig.<br />Ik beveel aan dat elke lesbienne en iedereen die van goede fictie houdt, het boek en de dvd van TIPPING THE VELVET op zijn of haar boekenplank zet.