Wat is het sentiment van de recensie?

I Sell the Dead is een gitzwarte horrorkomedie die zich afspeelt in de laat-middeleeuwse tijd, met in de hoofdrollen Dominic Monaghan (Lost, Lord of the Rings), Ron Pearlman (Hellboy), Larry Fessenden (Session 9) en Angus Scrimm (Phantasm).<br />De film begint met de grafschenner Willie Grimes (Fessenden), die nog steeds verontwaardigd en ongevoelig is en onder de guillotine wordt gesleept en terechtgesteld. Zijn leerling en medeplichtige Arthur Blake (Monaghan) zit opgesloten in de toren en wacht op zijn beurt, als pater Duffy (Perlman), een whisky zuipende priester met een ongezonde belangstelling voor het occulte, hem een bezoek brengt met de kennelijke bedoeling Blakes laatste biecht op te nemen. Maar het wordt al snel duidelijk dat Duffy vooral geïnteresseerd is in de meer... bovennatuurlijke kant van Blakes heldendaden. Het grootste deel van de plot wordt in flashbacks verteld, terwijl Monaghan Duffy confronteert met zijn macabere carrière.<br />In het begin zijn Grimes en Blake eenvoudige, slimme lijkenpikkers, die in dienst zijn van de demonische dr. Quint (Scrimm), een harteloze, corrupte anatoom die chantage gebruikt om onze twee antihelden onder druk te zetten en die een nogal ongezond genoegen beleeft aan zijn werk. De twee krijgen hun eerste aanvaring met de ondoden als Quint hen op een avond op een missie stuurt naar een kale, maanverlichte heide om een lijk op te halen dat op mysterieuze wijze op een kruispunt is begraven, kennelijk volgens een of ander oud gebruik. Maar dit lijk is anders. Dit is in knoflook gewikkeld... en begraven met een staak door het hart.<br />Na een angstaanjagende ontmoeting bedenken ze niet alleen een plan om zich te ontdoen van de intriges van de Dokter, maar ze ontdekken ook een geheime subcultuur van occultisten die goed geld betalen voor lijken en nog meer geld voor levende kennis van de ondoden. Dit leidt ons onverschrokken duo naar de verborgen onderwereld van de...' Ik was niet voorbereid op de ongelooflijke verbeeldingskracht, de duizelingwekkende humor, de kwaliteit van het acteerwerk, de geweldige dialogen, de dikke sfeer en de pure persoonlijkheid die van _I Sell the Dead_ een van de beste horrorfilms van het jaar hebben gemaakt. Met uitzondering van een paar ruwe randjes zijn de productiewaarden werkelijk fantastisch voor zo'n lowbudgetfilm <0xE2><0x80><0x93> hij ziet eruit alsof hij voor ongeveer 120 miljoen is gemaakt, en ik was verbaasd toen de regisseur tegen het publiek zei dat hij voor aanzienlijk minder dan de helft daarvan was gemaakt (hoewel hij geen exacte cijfers wilde geven omdat de film nog steeds aan distributeurs werd verkocht). De 'look' en de toon van de film zijn een visueel stripboek dat het midden houdt tussen Tim Burton en Hammer Horror, met slimme kleine illustraties van griezelschurkjes. De plot is heerlijk surrealistisch, maar het idee van een verborgen onderwereld die parallel loopt aan het leven van alledag, maar waar de meeste mensen niet of niet in willen geloven, is een idee dat binnen de context van de film heel goed te begrijpen is.<br />Het acteerwerk is, zoals je van deze cast mag verwachten, van topkwaliteit. De personages worden verrassend goed geacteerd, vooral Grimes en Blake, en alle acteurs brengen hun scherp geënsceneerde tekst met precies de juiste hoeveelheid droge, sarcastische humor ten gehore om de dialoog zowel hilarisch als realistisch te maken. Angus Scrimm levert ook een goede prestatie in een ietwat korte, maar gedenkwaardige rol als de lichtelijk dreigende, vioolspelende anatoom dr. Quinn.<br />Conclusie: ik vond het geweldig. Het is lang geleden dat ik me zo heb vermaakt met een film. Ik doe mijn best om er niets slechts over te zeggen. Let op mijn woorden, dit is zo'n cultfilm als Evil Dead 2 of Phantasm waar mensen nog steeds achter komen en waar ze 20, 30, 40 jaar later nog verliefd op worden.