Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb deze film ongeveer 6 of 7 keer gezien, en elke keer wordt hij echt grappiger. Misschien geniet ik het meest van de vermoeide personages die de film ons biedt: de sombere, geheel Amerikaanse mannelijke hoofdpersoon, zijn blonde vriendin, de theaternerd met de bril, een brunette, de tegendraadse sportman, en een brunette-meisje rn2. Maar dan krijgen we twee goochelaars-experts met spierballen in een cabriolet. Als iemand dat kan uitleggen, neem dan alsjeblieft contact met me op. Onder andere hoogtepunten zijn Bobby Johnstons vertolking van de sportman, Dell, en zijn kenmerkende zin: 'Daarom heb ik haar in de buurt.' Als je naar Johnstons optreden kijkt, is het geen verrassing dat zijn carrière al snel afdaalde naar het rijk van de softporno. Ook heb ik na een aantal bezichtigingen nog steeds geen idee wat die grote demon aan het eind van de film precies zegt; het zijn alleen maar elektronisch gedempte geluiden. Nou ja, dat is waarschijnlijk maar goed ook. En ten slotte, waarom zijn alle demonen zo glibberig? Is een natte huid enger? In deze film heeft het in elk geval niet geholpen.