Wat is het sentiment van de recensie?

Stel je voor: een verveelde student met een lege dag voor zich. Een videotheek met een speciaal aanbod van 5 video's voor een week huren. Deze ex-student pakte meestal gewoon een stapel video's van dubieuze kwaliteit om de meest willekeurige redenen (De Ommekeer iemand?). Zo nu en dan kwam er een onontdekte edelsteen in zijn videorecorder terecht <0xE2><0x80><0x93> dat was ook het geval met deze film. Alles aan de film is goed, maar veel meer dan dit zijn de onderdelen allemaal met elkaar verbonden om iets te geven wat maar al te zeldzaam is <0xE2><0x80><0x93> een geweldige film. Waarom er in Engeland nooit een bioscoopuitgave van is gekomen, is me een raadsel, vooral als je bedenkt door wat voor rotzooi we week in week uit moeten waden bij de multiplex. Ik zal maar al te graag accepteren dat dit geen Oscar-materiaal is (maar het was ook geen gelul van een Titanic <0xE2><0x80><0x93> sentimentele flauwekul) <0xE2><0x80><0x93> het is een uiterst aangename film. Ik probeerde een manier te bedenken om te beschrijven hoe deze film het best gewaardeerd/geaccepteerd kan worden <0xE2><0x80><0x93> de perfecte film om te bekijken als je een band hebt met je vader, na een lange zondagse lunch, als hij thuiskomt voor de feestdagen.