Is deze recensie positief of negatief?

Het onderwerp van kinderen die ongeneeslijk ziek zijn is moeilijk en triest, maar 'The Cure' beschrijft met succes het idee dat het niet allemaal doem en somberheid hoeft te zijn en dat kinderen juist hoop en vreugde in hun leven moeten hebben als ze voor het einde vrede willen vinden. Het is ook een film over opmerkelijke vriendschapsbanden en de onschuld van de jeugd.<br />De film gaat over Erik, een slecht functionerende puber met een afstandelijke moeder, die naar een nieuwe wijk verhuist, waar hun buurman de elfjarige Dexter is, die aids heeft gekregen via een bloedtransfusie. Nadat zijn aanvankelijke angst en onwetendheid over aids zijn weggenomen, raakt Erik bevriend met Dexter en in hun bijna broederlijke vriendschap maken ze een reis over de Mississippi naar New Orleans, waar ze hebben gehoord van een dokter in New Orleans die beweert dat hij een geneesmiddel tegen de ziekte heeft gevonden.<br />Het talent van de twee jonge hoofdrolspelers Brad Renfro en Joseph Mazzello, die respectievelijk Erik en Dexter spelen, is uitzonderlijk. Brad was in staat om Eriks hardere kant te laten zien zonder de subtiele kinderlijke onschuld van het personage te benadrukken, terwijl Joseph het gevoel van kwetsbaarheid van Dexter weergeeft, maar wel de juiste hoeveelheid jongensachtig enthousiasme en ijver inbrengt om te benadrukken dat zijn ziekte niet betekent dat hij dat nog steeds is.' Het is een kind dat wil rennen en spelen, net als alle andere elfjarige jongetjes. De interacties van het stel geven het publiek het gevoel dat het twee jongetjes zijn die een hechte band met elkaar hebben en die de film goed dragen. Annabella Sciorra speelt ook een ontroerende rol als Dexters moeder Linda, die haar zoon aanbidt en het heerlijk vindt om te zien hoe hij opbloeit door deze nieuwe vriendschap met Erik en uiteindelijk een surrogaatmoeder voor de andere jongen wordt.<br />'The Cure' is een bijzonder bitterzoete film die het verhaal van een jeugdvriendschap vlekkeloos weet te verweven, zonder in te boeten aan zoetsappigheid of overbodige suikerzoete scènes. Een heel interessante gedachte in de film is dat het de volwassenen zijn die een probleem hebben met Dexters aidsstatus, terwijl de kinderen, zelfs de 'pestkoppen', hem accepteren zoals ze ieder ander zouden accepteren. Wat ook heel ontroerend is, is dat ondanks Eriks wereldwijze karakter hij de meest naïeve is in zijn vastbeslotenheid om Dexter te genezen, terwijl de jongere jongen het knagende gevoel heeft dat hij weet wat zijn lot is, maar dat hij wordt meegesleept door het enthousiasme van zijn beste vriend voor een genezing.<br />Ik kan 'The Cure' ten zeerste aanbevelen, want het komt zelden voor dat een film zowel droevig als opbeurend is.