Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb deze film iets meer dan een jaar geleden voor het eerst gezien. Sindsdien heb ik hem nog 4 keer gezien. Ik had er nog nooit van gehoord en ik beschouw mezelf als iemand die verstand heeft van klassieke cinema. Een echte, gepolijste diamant in de ruwe grond.<br />Deze juweel van een film draait om Jon Voight (de hoofdpersoon 'Conrack') als een jonge schoolmeester die op Yamacraw Island is gestationeerd om de kinderen van de eilanden les te geven, allemaal op één school. In het begin onthullen de leerlingen dat ze maar heel weinig weten van de wereld buiten hun eigen eiland. Het hart van de film is Conrack, die inspiratie vindt om hun jonge geesten te laten nadenken over de wereld om hen heen. De studenten belonen hun leraar snel met een gretigheid om te leren en een opmerkelijk vermogen om begrippen te begrijpen die hen nog maar kort geleden vreemd waren. Conrack gebruikt onconventionele en slimme leertechnieken die toevallig, o, een beetje leuk zijn! God verhoede het. Leren en leuk zijn? Samen? Dat kan niet, tenminste, dat zeggen degenen die de leiding hebben. Om een spoiler te vermijden, zal ik maar zeggen dat Conrack weerstand vindt bij de leider... en het einde is echt bitterzoet.<br />Ik ben een 35-jarige blanke man met enige onderwijservaring, dus ik zou me moeten identificeren met de hoofdpersoon, Pat Als kind werd ik met de bus naar de school aan de andere kant van de stad gebracht, van de vierde tot de zesde klas, omstreeks 1979. De kinderen in de film doen me denken aan mijn klasgenoten uit die tijd. Gelukkig begreep men in de vierde klas, toen ik een jaar of acht, negen was, niets van racisme. Ik herinner me alleen dat we allemaal kinderen waren en 4-4-spelletjes speelden, verstoppertje, verstoppertje en estafette.<br />Deze film is heel ontroerend. Er zijn verrukkelijke en aangrijpende momenten van het begin tot het eind, non-stop. Ik merkte vaak dat ik tranen in mijn ogen had en dan begon ik plotseling hardop te lachen. Het is een grappige film.<br />'Ga weg bij die winda!'... 'Meneer, als u...' '... dus u bent de blanke onderwijzer, meneer Conrack. Mijn grootouders zijn dol op meneer Conrack. U bent een knappe leraar, u bent een knappe blanke man.'... 'wind 15 mph uit het oosten. Kleine boten waarschuwen. Kleine boten opgepast. Grote boten oké, maak je geen zorgen.'... 'geen snelbuffetkok, maar Eleanor Roosevelt, geen deelpachter, maar (iets Latijn)... dat is Latijn... hé, wacht even!'... 'Conrack zingt als een kikker... Ik zing goed, waar heb je het over?'<br />Het verbaast me nog steeds dat ik nog steeds niets over deze film hoor, of dat hij zo'n slechte reputatie heeft of zo'n groot publiek trekt. Ik ben van plan om meer recensies, commentaren, achtergrondinformatie en 'het maken van' te lezen. Wat me verbaast is het acteerwerk van de ongetrainde kinderen. Ik heb begrepen dat een van de kinderen, Mary, actrice was, en dat kun je zien. Maar de andere kinderen hebben meer dan genoeg tekst en echte reacties. Ik vraag me af hoe ze het voor elkaar hebben gekregen! Ik vermoed dat Conrack en Mary een nauwkeurige dialoog hadden om mee te werken, terwijl sommige scènes zich op natuurlijke wijze ontvouwen of geacteerd worden.<br />Conrack is een bijzondere film. Naar mijn mening is het een van de weinige films die zo goed en zo onbekend zijn. Andere in die categorie zijn King Rat ('65), Dark Passage ('47 met Bogie en Bacall), Gods Must Be Crazy ('80) en Bad Day at Black Rock ('55). Ik beveel ze allemaal aan. Maar neem eerst plaats in de klas van meneer Conrack.