Is deze recensie positief of negatief?

Is de controversemeter van Cannes opmerkelijk esoterisch, of zijn wij Amerikanen zo gevoelloos en cynisch dat we nooit meer de moeite nemen om tussen de regels door te lezen? Hoe het ook zij, met een heleboel zorgvuldige analyses lijkt 'Falscher Bekenner' op geen enkel punt te voldoen aan de gehypete controverse die hij in 2005 naar Cannes zou hebben gebracht, een raadselachtig saaie en doelloze film die eerder voldoet aan de sombere Amerikaanse hertiteling ('Laag Profiel').<br />Als we afgaan op de bekende thema's van Bourgeoise angst en de daaruit voortvloeiende seksuele bevrijding (zo'n beetje), is het een film die niet zonder zijn oppervlakkige interesses is. Het begint met een grijper, een spookachtige opname van een verlaten weg, die zich richt op een tienerzwerver, die uiteindelijk langs een total loss gereden auto loopt, waar naar verluidt een brute doorrijdende dader de bestuurder in een bloederige massa heeft achtergelaten. Verbijsterd pakt hij alleen nog maar een stukje van de overgebleven motor op.<br />Net van school blijkt de zwerver Armin Steebe te zijn, een produkt van de Duitse buitenwijken met een minimale ambitie. Onder druk gezet door zijn zorgzame maar enigszins zeurende ouders om een goede baan te vinden, ondergaat hij het ene na het andere sollicitatiegesprek met elke hooghartige ondervrager die erbij is, allemaal met hetzelfde vruchteloze resultaat. Omdat hij het meer dan zat is, ontketent zijn voornoemde confrontatie op de snelweg al snel zijn eerste daad van rebellie: hij eist de verantwoordelijkheid op voor de misdaad die hij niet heeft begaan.<br />Hij doet alsof hij bij zonsopgang steeds meer sollicitaties invult en steeds bizarrere sollicitatiegesprekken heeft, en na zonsondergang gaat hij zich te buiten aan seksuele fantasieën en kleinzielig vandalisme langs de weg. Naarmate de dagen korter worden en de nachten warmer, gaat hij in zijn buitenwijk wonen alsof er niets aan de hand is.<br />Als je in de war bent over wat er precies aan de hand is, hoef je niet bang te zijn dat je de enige bent: verder dan dit samenhangende verhaal gaat het niet. De plot lijkt eenvoudig genoeg, en misschien komt het door het feit dat het om een ogenschijnlijk direct doel gaat dat 'Falscher Bekenner' zo zinloos ingewikkeld wordt, dat het wordt bedolven onder de talloze onjuiste conclusies, droomachtige situaties en cinematografische seksscènes in een poging een verhaal te verhelderen zonder duidelijke logica in een al vaag argument (verondersteld de zieldodende effecten van de moderne buitenwijk, of iets over de fascinatie van de jeugd voor misdaad. Hé, het zou zelfs een debuutfilm kunnen zijn.) Het besteedt veel tijd aan het creëren van talloze symbolen, zowel tastbaar als surrealistisch allegorisch, maar ze lijken niet echt iets van belang te symboliseren.<br />Maar de meest fatale tekortkoming is de manier waarop de filmmakers alle personages in een ruwe kleur vanille schilderen. De hoofdpersonen (vooral de verwarrende relatie tussen Armin en zijn tamelijk normale <0xE2><0x80><0x93> misschien wel te normale <0xE2><0x80><0x93> familie) katalyseren de toch al onderontwikkelde toestand van de hoofdrolspeler, en die toestand komt nooit in beeld. Hoe moeten we ons identificeren met de rebellie van deze bijna-volwassene, die weinig besef heeft van de wereld waarin hij leeft of van de prominente figuren om hem heen die hem helpen die wereld te begrijpen?<br /><0x3E><0x3E> Er lopen veel mensen in en uit in de film (onder wie Armins min of meer vriendin Katja en een vreemde, rijke bezoeker die om de een of andere reden plezier heeft in het kijken naar de hoofdrolspeler die brownies eet) en ze lijken zonder enige reden te bestaan. Uiteindelijk lijkt het gewoon een verlengde versie van een toch al dun verhaal met nutteloze subplots die blijven bewijzen dat de film totaal geen idee heeft waar hij nu heen moet.<br />En zelfs een film die zogenaamd met de werkelijkheid speelt (vooral met Armins nachtelijke heldendaden), eindigt met een letterlijke, bijna moraliserende hoofdkrabbel die vragen lijkt af te kappen voor een'verhaal' dat weinig anders doet dan de kijker in een toestand van zinloos uitgeputte verbijstering brengen.<br />Zonder enige kleur is het onmogelijk om er iets essentieels in te schikken.