Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was tweedejaars op de universiteit toen deze film werd uitgebracht en ik had hem tot gisteravond nog nooit gezien. Ik besloot er eindelijk naar te kijken omdat ik van goed dansen hou en omdat de film zo'n culturele impact had. Nu ik de film heb gezien, ben ik volkomen verbijsterd dat hij enig ander effect had dan dat hij mensen in slaap bracht.<br />Het verhaal is behoorlijk belachelijk als je erover nadenkt. Gelooft iemand echt dat die biertent vol knoestige oude staalarbeiders en vrachtwagenchauffeurs hun clientèle kon houden met de hoogstaande dansavonden die die meisjes gaven? Ze zouden allemaal sneller naar Zanzibar zijn gegaan dan je 'performance art' kunt noemen. Kunt u zich de reactie van de echte versies van dat publiek voorstellen bij het zien van die bizarre tv-programma's als _No theaterdans_? Alstublieft.<br />Het lijkt me aannemelijk dat er een vrouw zou kunnen zijn die in een staalfabriek werkte en ook danseres was <0xE2><0x80><0x93> per slot van rekening zijn beide beroepen fysiek veeleisend. Maar ik geloofde geen seconde dat dat meisje in een staalfabriek werkte. En ik geloofde geen seconde dat ik naar een echte staalfabriek keek. Staalwerk is gevaarlijk. Je kunt je werkplek niet zo houden dat die eruitziet als een schroothoop en je uiteindelijk geen arm meer loslaat. Ik ben dol op die zinloze shots, zoals wanneer er twee lassers in de grote golfplaten buizen zitten te lassen. Wat zijn ze daar in godsnaam aan het doen? Of wanneer ze met een snijbrander vijftien centimeter van een roestige stalen staaf afsnijdt. Ze was duidelijk aan boord en begon zomaar wat dingen door te snijden.<br />Maar dat soort verhaalgaten kun je over het hoofd zien als de film leuk is of op zijn minst op de een of andere manier stimuleert. Flashdance biedt echter geen enkele mogelijkheid om de film in evenwicht te brengen.<br />Het dansen is afschuwelijk. Het is de spastische dansstijl die Amerikaanse musicals heeft geruïneerd tot... nou ja, zijn we er echt al overheen? De sensualiteit die de film probeert te bereiken, wordt tenietgedaan door Jennifer Beals totale gebrek aan persoonlijkheid. Ik bedoel, ik ben een man van tweeënveertig en toen ze geacht werd kreeft te eten was mijn enige reactie om te denken dat ze een slabbetje voor kreeft moest kopen.<br />Je kunt niet echt achter Alex en haar dromen komen omdat haar karakter zo stom en oppervlakkig is. De hond had meer aan zijn hoofd dan zij.<br />De liefdesverhouding is vlak. Hij komt over als niets meer dan een baas die geilt op een van zijn werknemers. Geen passie.<br />Zelfs de laatste scène waarin ze danst voor Orville Redenbacher en een paar andere sukkels is onbevredigend omdat de reactie van de panelen zo ongelooflijk is. Welke serieuze dansers zouden niet met hun ogen rollen bij Alex' slappe cheerleaderact? Kortom, de film bevatte niets anders dan beenwarmers en grote sweatshirts. O ja, er is een flinke portie naaktheid wanneer Alex haar vriendin'redt' van het feit dat ze een nutteloze erotische danseres is (een lachwekkend staaltje hypocrisie). Afgezien daarvan is de film tijdverspilling. Ik wou dat de MST3K-ploeg nog steeds actief was. Dit zou goed voer voor ze zijn.