Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik weet niet of dit soort films toen zo cliché waren als ze nu lijken te zijn.<br />Maar als je bedenkt hoeveel 'Slechte Nieuwsberen' er in 1980 al waren uitgebracht, denk ik dat dit soort films toen al een afgezaagd idee was.<br />Een voormalige footballspeler is in Vietnam gedeeltelijk verlamd en zit in een rolstoel. De Chicago Bears bieden hem een pr-baan aan, maar hij wil coach worden. Tegelijkertijd wordt zijn minderjarige neefje opgepakt voor een gewapende roofoverval. We krijgen te horen dat hij al meer dan tien keer eerder is gearresteerd en dat hij nu zwaar moet boeten... wat minder dan een jaar later blijkt te zijn! <br />Natuurlijk is het kind in feite een goed kind dat alleen een stoer mannelijk rolmodel in zijn leven nodig heeft. Hetzelfde geldt voor alle kinderen in de gevangenis. Ja... zelfs voor degene die is opgesloten wegens poging tot moord! Ik weet zeker dat je al weet wat er gaat gebeuren, dus ik zal proberen de rest van deze verhandeling kort te houden.<br />Onze protagonist wordt de coach van het jeugdvoetbalteam. Hij overwint het cynisme van de delinquenten en verdient hun respect. Zijn team staat tegenover een plaatselijk schoolteam (ja, echt!) en ze krijgen een schop onder hun kont. Nu meer dan ooit vastbesloten om te bewijzen dat hij een waardige coach is, eist hij een revanchewedstrijd. Zullen deze kansarme, vechtlustige kinderen met een hart van goud in staat zijn om voldoende te verbeteren om de revanche te winnen? De afschuwelijke uitvoering van de voetbalscènes verpest elke kans op opwinding in deze film. 'Coach van het Jaar' zou gestraft moeten worden omdat hij mijn hersens heeft afgeknaagd.