Wat is het sentiment van de recensie?

Het ontbreekt Kidman en Law aan de chemie om dit slordige, slecht geschreven liefdes- en melodramatische werk op een ander niveau dan grandioos te maken. Kidman pruilt en Law kijkt smachtend naar haar afwezige minnaar Law. Ze heeft hem net ontmoet als hij wegvliegt om in de Burgeroorlog voor het Zuiden te vechten, en ze hebben maar ongeveer 5 zinnen en een kus uitgewisseld, en toch zijn ze smoorverliefd op elkaar. Laws voornaamste richting lijkt te zijn: 'Zie er leeg en geschokt uit, maar gevoelig.' Rene Zellweger is zo ongeveer de enige vonk in dit saaie script, maar ze speelt het veel te breed en overdreven, alsof ze de hoofdrol speelde in 'Annie Get Your Gun'. Iets aan haar personage had meer weg van een schets van Monty Python <0xE2><0x80><0x93> die ene uit _Se Holy Grail_, waarin de boeren de hele dag in de modder liggen te wroeten om zonder reden moddertaarten te maken. Kidman is een actrice die slim genoeg is om haar zoveel mogelijk uit de weg te gaan. Hun scènes samen zijn als een stripverhaal dat in een Victoriaanse roman verstopt zit.<br />Als de actie in een totale saaiheid wegzakt, wat regelmatig gebeurt, schreeuwen de schrijvers alleen maar: 'Maak die Simon Legree-achtige schurk koud!' en komt Teague (Ray Winstone) uit het niets aangalopperen om zijn onuitsprekelijke lafhartige daden te verrichten, zoals het doden en martelen van onschuldige godvrezende stadsbewoners in naam van de loyaliteit aan een snel vervagende democratie.<br />Confederatie. Alle andere keren komt hij niet in actie, wat zelfs in dit koekblik belachelijk is. Er is een overvloed aan andere getalenteerde acteurs die geloofwaardige rollen spelen. Dat zijn de personages die Law ontmoet als hij zijn Johnny Appleseed-trektocht maakt van de frontlinies, waar hij is gedeserteerd, naar de hopelijk liefdevolle omhelzing van Kidman in Cold Mountain. Maar uiteindelijk doen die personages er niet toe. Law heeft geen tijd voor hen of hun leven. Elk van deze kleine minifilms heeft hetzelfde saaie thema: oorlog is godverdomme en verandert fatsoenlijke christelijke mensen in dolle beesten.<br />En het scenario is veel te voorspelbaar, te grof. Bovendien gaat het verhaal vreselijk langzaam. Je zit de hele film te wachten op de onvermijdelijke hereniging van Romeo en Julia, met Kidman die haar handen wringt en zucht, de wet die de ongelooflijke overmacht overwint en kogels ontwijkt. En als het eindelijk zover is, kan het je allemaal niets meer schelen. Je kijkt op je horloge en vraagt je af hoeveel je nog van die druiper te verduren zult krijgen.<br />Ik geef het een ster van de vijf voor de gevechtsscènes. Er zit een krachtige anti-oorlogsboodschap in. Het ongelooflijke gebrek aan bezorgdheid voor het verlies van levens door de generaals aan beide kanten van het conflict is heel krachtig. Maar het is maar ongeveer een