Wat is het sentiment van de recensie?

Voordat ik u vertel of deze film uw tijd waard is of niet, moet ik u vertellen dat ik nog nooit een andere bewerking van Carmen heb gezien, dus als u een recensie wilt over de kwaliteit van de film, hebt u daar misschien niet veel aan.<br />De enige keer dat ik Carmen heb gezien, was op de autoradio toen ik als tiener met mijn ouders op vakantie in Spanje was. Ik heb er niet veel aandacht aan besteed omdat ik toentertijd niet van opera hield en niet beter wist. Het verhaal bestaat al zo'n honderdvijftig jaar. Heb ik het gevoel dat ik deze film heb gemist? Ja, voornamelijk vanwege de plot, maar ook omdat als alle actrices die Carmen speelden op Paz Vega zouden lijken, ik alle versies met alle plezier in mijn dvd-verzameling zou hebben.<br />Het verhaal wordt verteld door Vicente Aranda (die het verhaal ook samen met Joaquim Jordón heeft herschreven), een Franse schrijver die in de negentiende eeuw door Spanje trekt. Hij ontmoet José (Leonardo Sbaraglia), een delinquente soldaat en een van de vele mannen die verliefd worden op Carmen (Paz Vega), een zwoele, sexy, oogverblindende zigeunerin, die de mond van de duivel heeft, het temperament van een 'toro' en mannen roekeloos naar hun ondergang leidt. Op het moment dat ze José ontmoet, wordt ze aangetrokken door zijn afstandelijke gedrag. Maar ze haakt hem aan, haalt hem binnen en laat hem weer gaan, vaak. Tot José op een dag wordt gezocht voor moord. Carmen haalt hem over om zich aan te sluiten bij haar groep zigeunersmokkelaars. Ze lijken het goed met elkaar te kunnen vinden, ze is verliefd op hem geworden, maar ze ontmoet de charmante Escamillo, de stierenvechter. Kan José zijn jaloezie in bedwang houden, of wordt hij er kapot van?<br />Het is een prachtig, verleidelijk verhaal, iets wat bijna lijkt op een plot van Shakespeare of Ovidius, met de beschrijvingen van immense passie en emotie die ons kunnen maken of breken en ons kunnen transformeren tot dingen die niet bij ons passen. Het is poëtisch, vurig en vooral sletterig. Ik wist niet welke kant het op zou gaan. Ik heb altijd gehoopt dat José Carmens vuile spelletjes zou veranderen. Ik zal je niet vertellen of hij daarin is geslaagd of niet.<br />De bovenstaande samenvatting heb ik van de film overgenomen, maar ik was niet onder de indruk van de film zelf. Pas nadat ik hem had gezien, dook ik wat dieper in het verhaal en besefte ik hoeveel kans Aranda had gemist om Mérimées klassieker te vertellen. Het was een oppervlakkige, sletterige blunder uit de tijd van het drama, die ervoor zorgde dat Paz Vega een groot deel van de tijd gedeeltelijk of helemaal naakt was (niet dat ik me daar nu over beklaag!). Het acteerwerk was slecht. Ik was niet onder de indruk van Sbaraglia als José. Ik weet nog steeds niet zeker of hij een zwakke acteur was of dat José een zwakke figuur moest voorstellen. Ik heb het boek niet gelezen. Hij moet een man zijn met een brandend verlangen naar Carmen, maar hij ziet er een groot deel van de tijd verward, jaloers en een beetje dom uit. Paz Vega was iets beter als Carmen. Ik was overtuigd door haar geharde, verdorven personage, hoewel ik haar overtuigender heb zien optreden in andere films, zoals Zapping en Lucia y El Sexo. Ze lijkt te mooi om een zigeunerin te spelen (niet dat ik dat doe). De andere acteurs in de film waren ook niet geweldig. Ze leken alles halfslachtig te doen. Het verhaal is gepassioneerd en emotioneel, terwijl ze er halfnaakt uitzagen, alsof ze niet konden wachten om de strakke negentiende-eeuwse kostuums uit te trekken die ze droegen.<br />Maar van de kostuums was ik onder de indruk <0xE2><0x80><0x93> een van de positieve factoren van de film. Ik hou van de Spaanse cultuur, ik hield van de soldatenuniformen, de hoge hoeden en de Flamenco-jurken van de vrouwen. Ze pasten goed bij de tijd. Meer kan ik er niet over zeggen. Sorry, terug naar de kritiek. Het script, zoals hierboven vermeld, was mede herschreven door Vicente Aranda en Joaquim Jordné, en het was zo slecht geschreven, zo slecht dat Mérimée zich in zijn graf zou omdraaien. Het was saai. Het maakte geen goed gebruik van Josés intense passie voor Carmen (of misschien kwam dat alleen door het acteren). Er waren over het algemeen afgezaagde zinnen, met overal de associatie van Satan en de duivel, tussen de miljoenen scheldwoorden. Ik weet dat de Spanjaarden een zwak hebben voor af en toe een scheldwoord, maar de film was bezaaid met puta, 'hoer', letterlijk in elke zin. Misschien was het realistisch in het door armoede geteisterde negentiende-eeuwse Sevilla, maar het verhaal zelf had het niet nodig.<br />De montage en het camerawerk waren saai en gewoontjes. Er was maar één stukje dat ik echt leuk vond, en dat was wanneer de camera een close-up midden in de lucht volgt, die op Carmens gezicht terechtkomt. Dat was goed. Maar de rest? Saai.<br />Tot slot wil ik zeggen dat het jammer is dat zo'n geweldig verhaal verloren gaat door niet overtuigend acteren en regisseren. Als je literatuurlerares bent, laat je klas dan vooral naar deze aanpassing kijken om een idee van het verhaal te krijgen. Maar alleen de mannelijke helft van de klas zal belangstelling hebben voor de film, dankzij Paz Vega. Hou anders de operaversie aan (ook al heb ik een hekel aan musicals). Ik geef deze film 4, alleen omdat ik de verhaallijn zo mooi vind! En Paz Vega!