Is deze recensie positief of negatief?

Toen de film in het kerstseizoen van 1969 in Londen in première ging, werd deze muzikale versie van James Hiltons beroemde verhaal afgekraakt door de critici. Dezelfde ontvangst kwam de film toe toen hij in de Verenigde Staten in première ging, waardoor MGM zijn 'Roadshow'-status moest intrekken en bijna al zijn films moest schrappen. Wat een vergissing!!!<br />Jaren later, als de trendy wereld van de jaren 60 en 70 zich in zichzelf heeft gekeerd, is deze versie van 'Vaarwel, Mr.CHIPS' een waar genoegen. Om te beginnen geeft Peter O'Toole als 'Chipping' een van zijn beste voorstellingen. Te zien hoe hij van de gehate, kille, emotieloze leraar Latijn een jongen maakt. Voor een man die eindelijk de kleuren van de wereld kan zien (nadat hij voor de muzikale ster Catherine Briskit is gevallen en met haar is getrouwd) is het geweldig om een genie aan het werk te zien. (Als je kunt, kijk dan naar LAWRENCE OF ARABIA, THE LION IN WINTER, MIJN GROOTSTE JAAR EN CHIPS in een aantal dagen of weken. Dan zul je zien wat een geweldige acteur O'Toole is, en hoe geweldig hij is in CHIPS.)<br />Catherine, gespeeld door de stralende Petula Clark, op het hoogtepunt van haar populariteit, is de droom van elke man: mooi, liefhebbend, begrijpend, met een geweldige stem op de koop toe. De meeste liedjes zijn prachtig en passen perfect bij het verhaal, terwijl de regie van wijlen Herbert Ross de gebeurtenissen prachtig tot leven brengt.<br />Oké, deze film is misschien een beetje te romantisch voor sommige mensen, maar voor degenen die op zoek zijn naar een prachtig geacteerd, gezongen en geregisseerd liefdesverhaal, moet je niet verder zoeken. (Als je de hand kunt leggen op de breedbeeldversie van de laserdisc, nog beter. Ik kijk vol spanning uit naar het debuut van CHIPS op dvd.)