Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Oké, ik weet wel beter dan naar films op SciFi te kijken... eh, sorry... SyFy. Of shifafa. Of wat het nu ook is. Klaag me maar aan. Ik heb mijn hele zaterdag besteed aan brainstormen voor een adviescommissie voor een non-profitorganisatie. Het is me vergeven dat ik in mijn leunstoel ben neergeploft en een film wilde zien die ik nog nooit had gezien, in plaats van Proust in het origineel te lezen of te leren hoe je de stokoude film moet spelen.<br />Dat wil zeggen, ik verdiende de Open Graven niet. Waarvan ik er trouwens geen een heb gezien. Waren er wel? Ben ik in slaap gevallen? Waarom heet het zo?<br />Een paar smerige beelden. Niet veel angst. Net als bij te veel films in moderne horrorfilms wordt er geen reden gegeven <0xE2><0x80><0x93> afgezien van gedeelde menselijkheid <0xE2><0x80><0x93> om zich om een van deze mensen te bekommeren. Maar wel een half punt voor de beenloze ondernemer, die een cliché was, maar wel een goede scène had.<br />Het speelt allemaal zo'n beetje als Final Destination via een bordspel. Het spel ziet er intrigerend uit, en het heeft te maken met een van mijn favoriete oude raadsels. Dat moet ik hem nageven. Het nadeel is dat het spel meer persoonlijkheid heeft dan de meeste personages.<br />Wat het einde betreft, als je het niet aan zag komen, dan denk ik dat je in slaap bent gevallen. Ergens in het begin van het genre.