Is deze recensie positief of negatief?

Gake no Ue no Ponyo is een prachtig geanimeerde film en een verademing na de vele harteloze, zielloze CGI-films die er zijn gemaakt. De pastel- en kleurtekeningen van de achtergronden waren een verrassing na Sen voor Chihiro no Kamikakushi (Geestelijk Weg) en Hauru no Ugoku Shiro (Huilend Kasteel) omdat ze qua stijl zo sterk op elkaar leken. De stijl werkte goed voor de film en werd uitzonderlijk goed uitgevoerd. De tijd en moeite die erin zijn gestoken om de film tot leven te brengen, worden zeer gewaardeerd, want het geeft de personages zoveel meer leven, en de details en zorg die eraan worden besteed maken de film zoveel beter. Er zijn door de hele film heen verschillende geweldige scènes met veel beweging en actie. Het verhaal is eenvoudig, maar vrij goed geschreven en uitgespeeld. De plot bleef gericht op de relaties tussen de personages, en hoewel het niet zo goed was uitgespeeld als in Tonari no Totoro (Mijn Buurvrouw totoro) is het nog steeds geweldig. Ik had het gevoel dat elk personage de gepaste hoeveelheid speeltijd had in tegenstelling tot _Bezield weg_, dat zo vol zat met opvallende personages dat het had kunnen uitgroeien tot een hele serie. (De Radish Spirit. Daar had je weer een hele film!) Mijn enige echte probleem met de film was het einde. Zoals het in de Engelse versie wordt verwoord, lijkt het tenminste alsof het zo is gegaan.' Het wordt een geweldige test voor Sonnenk<0xC3><0xB6>k, die alleen maar blijkt te bestaan uit de belofte die hij Ponyo's moeder doet dat hij van Ponyo zal houden. Maar als ik hier langer over nadenk, denk ik dat de vertaling misschien niet zo accuraat is, want de test is de belofte en diep vanbinnen meent hij het echt. De film leek echter abrupt te eindigen. Afgezien daarvan was de film geweldig en kan ik hem van harte aanbevelen.