Wat is het sentiment van de recensie?

Ik beschouw mezelf als een groot liefhebber van lowbudget horrorfilms. Hoe bizarder en fantasierijker de film, hoe meer bloed en ingewanden, hoe beter, en ik word echt verliefd op goedkoop gemaakte films als ze goed zijn gemaakt. Luther begint redelijk goed... zijn oorsprong in het circus, een enge rit in een supermarkt, een aanval van een oude dame en zijn verontrustende aanwezigheid in de boerderij van een vrouw, dat alles maakt de stemming prettig. Een hete seks-/-douchescène volgt als de dochter en het vriendje van de dochter bij het huis arriveren. Als Luther de motor van het vriendje steelt, gaat het met de film bergafwaarts. Ik kan geen empathie of angst voelen voor personages die te stom zijn om zichzelf te helpen. Bezoekers grijpen elke kans aan om zich met pistolen en messen te bewapenen terwijl Luther weg is. Uiteindelijk arriveert er een politieman die net zomin in staat is Luther tegen te houden, ook al heeft hij op een gegeven moment een geweer op Luther gericht terwijl Luther klokkende geluiden maakt en zijn versie van de kippendans opvoert. Ik merkte dat ik zinloos mijn televisie aan het coachen was: 'Zorg dat hij dood is!', 'Hij is weg, maak dat je wegkomt!', of 'Schiet hem nu meteen dood!' <br />Luther is een bloeddorstige barbaar, maar hij is niet bepaald Hannibal Lecter. Als je deze intellectueel niet te slim af kunt zijn, verdien je wat je toekomt. Halverwege de film ben je zo lethargisch over het lot van de halvegaren dat alleen morbide nieuwsgierigheid je in staat zal stellen om door te gaan tot aan het licht amusante einde. Deze film stond bekend als een van Fangoria's 101 beste films die je nog nooit hebt gezien... nou ja, Fangoria heeft half gelijk in het geval van Luther de nerd.