Is deze recensie positief of negatief?

Het is een verhaal dat je snel vergeet, waarin huurling Kerman & werkgever Agren de jungle in trekken op zoek naar Agren' vermiste zus.<br />Ondanks de connectie met de kannibalenfilmfamilie is deze film meer een extreme versie van Rene Cardona's 'Guyana - De misdaad van de eeuw'. Lenzi is duidelijk van plan de (in die tijd) actuele slachtpartij in Jonestown uit te buiten, door een schurkachtige, zelfgenoegzame fanaticus met een voorliefde voor bigamie en een tikkeltje grootheidswaanzin (met een meedogenloze intensiteit gespeeld door Ivan Rassimov) aan te voeren die zijn bonte meute in zelfvernietigende vergetelheid leidt. Met hun zus in de teen proberen Kerman & Agren de verrotting een halt toe te roepen, maar na een paar mislukte coups vluchten ze uiteindelijk de 'Groene Inferno' in. Alleen om tegen de plaatselijke bevolking en hun beruchte eetlust op te lopen.<br />Een van de vele bloederige festiviteiten die aan het eind van de jaren zeventig/vroeg in de jaren tachtig de kop opstaken en waarbij elke nieuwe toevoeging een wedstrijd leek te houden met zijn voorganger, door te proberen de meest bloederige en grafische weergave te maken die ooit voor een film is gemaakt. Deze inferieure versie gebruikt alle motieven en trucages van de andere, maar met veel minder succes.<br />Was het de zogenaamde 'Amazoniaanse inboorlingen' die eruitzagen als afgekeurde Bollywood-films (deze film werd op locatie in Sri Lanka gemaakt) of de onbeholpen 'onthoofding' en 'castratie'-scènes die de authenticiteit ernstig aantastten, zoals duidelijk werd in 'Kannibal Holocaust'? Jij mag het zeggen. Zonder de afloop te bederven leek het erop dat Lenzi meer nadruk legde op zijn geschokte en ontzagwekkende climax dan op de basisvereiste voor een samenhangende afloop, waarbij alle losse eindjes zijn opgelost. Zeer onbevredigend.<br />Net als bij de andere films, waar de omvang van de grafische weergave van geweld jegens mensen (gelukkig) beperkt is, hebben de filmmakers geen extreme maatregelen genomen bij het toebrengen van de ergst mogelijke wreedheid aan onfortuinlijke dieren bij het najagen van de meest sadistische schokken. Helaas is het enige schokkende aan deze film dat hij onder andere films een vermelding verdient, omdat hij overtuigender omgaat met het onderwerp. Kerman is een innemende, zij het ietwat eendimensionale hoofdrolspeler, en zijn schare schaars geklede medesterren (Agren, Lai en senatore) zorgt voor enig visueel respijt van de meedogenloze slachtpartijen.