Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was behoorlijk onder de indruk van het verhaal van Martha en hoe het de emotionele harten van het publiek beroerde en hoe het de familie moet hebben geraakt. De voor-achterwaartse beweging van de vertelling was goed gedaan, en normaal geniet ik niet van films met de terug-naar-vorige-effecten. Tijdens de hele ontwikkeling van de film had ik het gevoel dat 'Tommy het vast en zeker heeft gedaan'. Het geeft je een gevoel van hoe deze mensen hun leven leidden, bijna volledig verstoken van elkaar, en van de gevolgen als je geen zin hebt om de vraag te beantwoorden: 'Het is tien uur. Weet je waar je kinderen zijn?' En verder: 'Wat zijn ze in godsnaam aan het doen?'!! Of: 'Kan mij dat wat schelen?'! Rijke, verwende snotapen die letterlijk wegkomen met moord. Dat dachten ze tenminste...