Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben dol op sf-films en ben bereid er heel wat voor over te hebben. Sf-films/tv zijn meestal onderbezet, ondergewaardeerd en verkeerd begrepen. Ik heb echt mijn best gedaan om dit leuk te vinden, maar goede sf-films zijn net zo goed voor goede tv als Babylon 5 voor Star Trek (het origineel). Domme protheses, goedkope kartonnen decors, gekunstelde dialogen, CG die niet bij de achtergrond past, en pijnlijk eendimensionale personages die niet te overtreffen zijn met een sf-decor. (Ik weet zeker dat sommigen van jullie denken dat Babylon 5 goede sf-tv is. Dat is het niet. Het is een cliché en het is niet inspirerend.) De Amerikaanse kijkers houden misschien van emotie en karakterontwikkeling, maar sf is een genre dat zichzelf niet serieus neemt (cf. Star Trek). Het kan belangrijke kwesties behandelen, maar niet als een serieuze filosofie. Het is echt moeilijk je zorgen te maken over de personages hier, want ze zijn niet alleen maar dwaas, missen alleen maar een vonk van leven. Hun handelingen en reacties zijn houterig en voorspelbaar, vaak pijnlijk om naar te kijken. De makers van de Aarde weten dat het onzin is, want ze moeten altijd zeggen: 'De Aarde van Gene Roddenberry...' anders zouden de mensen niet blijven kijken. Roddenberry's as moet in hun baan draaien terwijl deze saaie, goedkope, slecht gereconstrueerde (het zonder reclamespots bekijken brengt dit echt tot leven) Trabant van een show de ruimte in sjokt. Verkrachter. Dus, dood een hoofdfiguur. En breng hem dan terug als een andere acteur. Jeeez! Weer helemaal Dallas.