Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Niet alleen is The Great Rock N Roll Swindle volstrekt onnauwkeurig, maar als puntje bij paaltje komt is er ook niet veel interessants of zelfs maar amusants aan. Malcolm McLaren heeft het grootste deel van de verdiensten van de Sex Pistols blijkbaar aan deze verspilling van film verspild, wat de film des te ergerlijker maakt. Het was vanaf het begin de bedoeling om een monument op te richten voor het 'genie' van McLaren, die tot op de dag van vandaag alle eer opeist voor het creëren van punkmuziek, het creëren van de Sex Pistols en soms zelfs het schrijven van alle songs. Kijkers volgen McLaren naar verschillende plaatsen, waar hij zijn verhaal vertelt aan zijn sidekick, een vrouwelijke dwerg, en eenvoudigweg de eer opeist voor het ene na het andere. In een bijzonder irritante scène staat McLaren in een verlaten vliegtuighangar op een vliegtuig te wachten, wordt hij opgejaagd door verslaggevers en geeft hij hun hun 'grote verhaal'. De meest onderhoudende elementen van de film zijn echter de geanimeerde korte stukken, zelfs die stinken naar McLarens aanmatigende eigendunk.<br />Zelfs als klucht werkt deze film niet. Er is weinig onderhoudends aan, behalve voor Steve Jones, die verrassend fatsoenlijk is als pseudo-rechercheur. Twintig jaar later regisseerde Julien Temple, die deze film schreef en regisseerde, ook de Sex Pistols-documentaire 'The Filth and the Fury'. Hoewel die film veel beter en interessanter is dan 'Swindle', zit hij nog steeds vol met Temples 'artistieke zwierigheden' die gewoon niet deugen. Een interessant weetje: filmrecensent Roger Ebert was een van de oorspronkelijke scriptschrijvers van de film 'Who Killed Bambi?', die uiteindelijk 'Swindle' werd.