Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb altijd geweten dat die dag zou komen. Dat wisten we allemaal. Er zit maar een beperkte hoeveelheid olie in de grond, en op een dag zullen we niet genoeg hebben. Maar is er niet genoeg steenkool om in plaats daarvan te gebruiken? En windenergie, of zoiets. Dingen waar toekomstige generaties zich zorgen over kunnen maken.<br />Toen trof deze documentaire me recht tussen de ogen. Olie maakt de kunstmest die voor het eerst in de wereldgeschiedenis de reden is dat bijna niemand op een boerderij woont. Als de onvermijdelijke olietekorten toeslaan, zullen een heleboel dingen <0xE2><0x80><0x93> vliegen, veel drugs, plastic, leven in de buitenwijken <0xE2><0x80><0x93> onmogelijk worden. Maar het krankzinnigste inzicht uit de documentaire is dit: olie geeft ons met zo weinig inspanning zo veel energie dat ons leven zonder olie moet veranderen. Zelfs als er onmiddellijk vervanging en bescherming komt, zal dat op zijn best onze landing in een vreemde post-oliewereld vergemakkelijken die (volgens de documentaire) n<0xC3><0xBA> zou kunnen beginnen.<br />Ondanks de sombere boodschap is de documentaire vaak hoogst vermakelijk. Hij bevat fantastische historische beelden (nuchtere beelden van donkere fabrieken in de stad en kitscherige, grappige dingen uit de jaren vijftig) die ons eraan herinneren waarom we <0xC3><0xBC>berhaupt naar de voorsteden zijn verhuisd. Hij biedt ook hoop dat een enorme inspanning die nu is begonnen onze overgang van olie naar een andere wereld kan vergemakkelijken en de wereld een betere plek kan maken. Het enige wat ik over de documentaire te klagen heb, is dat er geen tijd wordt besteed aan de vraag waarom we er nu pas achter komen. Hoe kan dit opeens een groot noodgeval zijn? In de jaren zeventig wisten we al dat we ons moesten voorbereiden op een wereld na de olie, en we begonnen ons voor te bereiden met onderzoek naar alternatieve energie en kleinere auto's. Als het feit dat we de initiatieven van president Jimmy Carter 25 jaar geleden niet hebben doorgezet ons heeft veroordeeld tot een harde landing in een wereld na de olie, waarom schreeuwde niemand daar dan op zeepkisten over? Uiteindelijk vond ik de documentaire zeer overtuigend en ik kreeg er de verschrikkelijke rillingen van, alsof ik uit een heel mooie droom werd gesleurd. Dit moet voor iedereen een zeer waarschijnlijke nabije toekomst zijn, waarin we nog tijd hebben om er iets aan te doen.<br /><br /><0xE2><0x80><0x93> Charles.