Wat is het sentiment van de recensie?

Ik ging de film in in de verwachting/hoop op een smerige drive-in-versie van de exploitatie uit de jaren zeventig, maar wat ik kreeg was meer een bizarre pseudo-western met veel te veel gepraat en te weinig actie. Het is duidelijk dat deze film met een budget is gemaakt; de locaties zijn saai en slecht gefotografeerd, terwijl het acteerwerk ook veel te wensen overlaat. De plot concentreert zich op een drietal rovers (een vader en twee zoons) die een lading goud stelen nadat ze een paar mijnwerkers hebben vermoord. Ze komen een blokhut tegen die bewoond wordt door een jong meisje en haar stiefmoeder... en dit alles wordt in flashbacks verteld door het jonge meisje, dat momenteel in een gesticht zit. Het is duidelijk dat de regisseurs Louis Leahman en William Sachs dachten dat ze iets echt schokkends aan het maken waren; maar ondanks al hun inspanningen is _South of Hell Mountain_ gewoon te saai om de kijker te choqueren. De film dreunt ongeveer tachtig minuten door en het grootste deel ervan bestaat uit saaie personages die saaie en langdradige dialogen spuien. Het enige goede dat ik over de film te zeggen heb is met betrekking tot de muziek; die is hier en daar goed. Het einde is het enige andere goede aan de film; en dat komt alleen omdat het het laatste is wat er gebeurt. Ik zou niemand aanraden de moeite te nemen dit op te zoeken... er werd in de jaren zeventig veel betere rotzooi gemaakt.