Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het eerste wat ik wilde doen nadat ik deze film had gezien, was hem nog een keer bekijken (omdat ik heel wat had gemist met al dat lachen). Ik ben Europeaan en ik heb in het buitenland gestudeerd en ik heb zo'n beetje geleefd met Spanjaarden, Fransen, Italianen en Duitsers. De film zat vol stereotypen, die vaker wel dan niet kloppen, en als ik sommige andere recensies lees, zie ik dat hij wel klopte. Maar in deze film kloppen de stereotypen zo goed dat ik er niets op aan te merken heb. Behalve dan misschien de manier waarop die Fransman een dronken feestbeest werd. Die Engelsman was het perfecte stereotype van de ouwe lul. Dronken, irritant, beledigend, maar uiteindelijk straalt hij erdoorheen. Afgezien van de stereotypen heeft de film ook het emotionele aspect van het studeren in het buitenland correct weergegeven. Eerst is hij verlegen, kent hij niemand, mist hij zijn thuis en weet hij de weg niet. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt het zijn thuis, en als de tijd aanbreekt om te vertrekken, is dat buitengewoon moeilijk. Een gevoel dat mensen alleen kunnen begrijpen als ze het zelf hebben ervaren. Ik kan deze film ten zeerste aanbevelen.