Is deze recensie positief of negatief?

Het ontwerp, de locaties en de fotografie zijn sterke punten in deze film; het is een opgeblazen, melodramatische vertoning die aantoont dat de grenzen van de cinema zijn bereikt.<br />Het probleem is het gebruik van de soundtrackmuziek: een mengeling van Gustav Mahler en Andrew Lloyd-Webber die voortdurend en luid wordt gedraaid en die Max Steiner een grimas zou hebben doen trekken als hij er te veel gebruik van zou maken, omdat het publiek erdoor wordt geïnstrueerd hoe moeilijk, hoe extatisch en hoe martelend het is om kunstenaar te zijn. En dan telt het nog mee dat aan het eind de details worden vermeld.<br />Deze overdreven en kitscherige uitbuiting van emoties werd ooit door Peter Ackroyd goed belachelijk gemaakt over een boek van Yukio Mishima: Dit is geen schrijven, dit is Barbara Cartland. Precies dezelfde kritiek kan op deze film worden geuit: een bedrieglijk, sentimenteel ijdelheidsproject.