Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Op The Lost Highway staat een bord met de tekst:<br />*MAJOR SPOILERS OP HET HOOFD.<br /><br />(Maar dat wist je al, hè?)<br />Aangezien er een heleboel mensen zijn die de bedoeling van deze film blijkbaar niet hebben begrepen, wil ik graag mijn interpretatie geven van de reden waarom de plot volkomen logisch is. Zoals anderen al hebben opgemerkt, is één keer kijken naar deze film niet genoeg. Als je de dvd van MD hebt, kun je 'frauderen' door naar David Lynch's 'Top 10 Tips voor het Ontsluiten van MD' te kijken (maar alleen de tweede of derde keer, alsjeblieft).<br />Om te beginnen is Mulholland Drive ronduit briljant. Een meesterwerk. Dit is het soort film dat je niet meer uit je hoofd krijgt. Niet vaak zijn de commentaren op de dvd's erg accuraat, maar 'Het komt in je hoofd en blijft daar' van Vogue sloeg echt in.<br /><br />David Lynch verdient een compliment voor het maken van een film die er niet alleen prachtig stijlvol uitziet <0xE2><0x80><0x93> wat de cinematografie betreft, heeft hij geweldig acteerwerk (met Naomi Watts), een meeslepende soundtrack van Badalamenti en een droomachtige sfeer <0xE2><0x80><0x93> maar die er bovendien in slaagt om de kijker op een manier te betrekken die maar weinig films ooit hebben gedaan. (Wanneer heb je tenslotte voor het laatst een film gezien die je niet meer uit het hoofd kon zetten en waarover iedereen wilde praten en schrijven, of hij nu leuk was of niet? )<br />)** Oké, genoeg over dat alles, het is tijd om die beweringen te rechtvaardigen.<br /><br />De meeste mensen die enige moeite hebben gedaan om de plot te ontrafelen, zullen tot de conclusie zijn gekomen dat de eerste helft van de film een illusie/droomsequentie is.<br />Natuurlijk is dat jammer voor al die mensen die proberen de film te begrijpen door 'traditionele' methoden te verwachten waarin het verhaal op een tijdloze, logische en lineaire manier voor de kijker wordt uitgelegd. Maar voor degenen die dat verwachten, dring ik er bij jullie op aan om de naam van de regisseur te controleren en nog eens terug te komen. ;)<br />MD is het verhaal van het trieste heengaan van Diane Selwyn, een wannabe-actrice die hopeloos verliefd is op een andere acteur, Camilla Rowles. Door Dianes gebrek aan talent heeft ze voortdurend moeite om carrière te maken, en ze heeft het gevoel dat ze niet aan de verwachtingen van haar ouders en van zichzelf heeft voldaan. Als ze beseft dat Camilla nooit de hare zal zijn (C. raakt verloofd met de regisseur Adam Kesher), huurt ze een huurmoordenaar in om zich van haar te ontdoen, en moet ze vervolgens het schuldgevoel verwerken dat dat met zich meebrengt. De film begint met wat misschien een vreemde openingsscène voor dit soort thrillers lijkt: een of andere dans- en jitterbugwedstrijd uit de jaren vijftig, waarin we de hoofdpersoon Betty een geweldige voorstelling zien geven. We zien ook een ouder echtpaar (dat we in de hele film nog twee keer zullen zien) samen met haar, en dat voor haar applaudisseert.<br />Nee, wacht. Dit is wat de meeste mensen zien als ze de film voor het eerst zien. Er is nog een belangrijk feit dat voor de aftiteling wordt verteld: de camera zoomt in op een voorwerp (hoewel het wazig is) en het beeld vervaagt snel. Als je goed kijkt, is het voorwerp in feite een kussen, wat aangeeft dat wat volgt een droom is. <br /><0x3E> De hoofdpersonen in de eerste helft van de film.<br /><0x3E> Diane Selwyns denkbeeldige zelf, gebruikt in de eerste helft van de film die de 'droomsequentie' vormt <0xE2><0x80><0x93> een positieve weergave van een succesvolle, ambitieuze jonge actrice (de volmaakte tegenpool van Diane). 'Betty' is gekozen als de naam omdat dat de echte naam is van de serveerster bij Winkies. Merk op dat in de droomversie de naam van de serveerster 'Diane' is.<br /><0x3E> Rita: de fantasieversie van Camilla Rhodes, die door Dianes droom en met behulp van een denkbeeldig auto-ongeluk in een amnesiepatiënt verandert. Dit maakt haar kwetsbaar en afhankelijk van Dianes liefde. Ze wordt vervolgens handig geplaatst in Betty/Dianes tante. In het luxueuze huis waar Betty mag logeren.<br />Coco: In het echte leven, de moeder van Adam. In het droomgedeelte, de vrouw die de leiding heeft over het appartementencomplex waar Betty logeert. Ze is vooral een sterke gezagsfiguur, zoals in beide delen van de film te zien is.<br />Adam: De regisseur. We weten uit de tweede helft dat hij een relatie krijgt met Camilla. Zijn enige doel in de eerste helft van de film is om als boksbal te dienen voor Betty/Diane, omdat ze hem zo haat.<br />Tante Ruth: Dianes echte tante, maar in plaats van de stad uit te zijn, is ze dood. Diane erfde het geld van haar tante en gebruikte dat om de moord op Camilla te betalen.<br /><0x3E> Meneer Roach: Een typische Lynchiaanse figuur. Niet echt; verschijnt alleen in de droomsequentie van Diane. Hij is een mysterieuze, invloedrijke persoon die vanuit zijn rolstoel de gebeurtenissen in de droom in de hand houdt. Hij vervult een groot deel van dezelfde functie als de achterstevoren pratende dwerg (die hij ook speelt) in Twin Peaks.<br /><0x3E> De huurmoordenaar: De persoon die Camilla vermoordt. Deze figuur is in beide delen van de film min of meer hetzelfde, hoewel hij in de droomsequentie op een iets maffere manier wordt weergegeven (meer daarover onder).<br /><0x3E> Nu we de verschillende versies van de personages in de film hebben vastgesteld, kunnen we beginnen in de plot te graven. Natuurlijk ga ik niet in op elk klein detail (en ik zal het ook niet in chronologische volgorde vertellen), maar ik zal proberen een paar van de belangrijkste scènes uit te leggen, in verband met Lynch' 'aanwijzing'.<br />Zoals ik al eerder heb vermeld, werd Camilla in de eerste 10 minuten van de film gereproduceerd als iemand met geheugenverlies die een auto-ongeluk overleefde, wat haar volkomen kwetsbaar maakte. Wat ik heel intrigerend vond aan MD, is dat Lynch voortdurend hints geeft over wat echt is en wat niet. Ik heb al gezegd dat de camera in het kussen beweegt, maar zie je dat er in elke rij auto's twee auto's rijden die de limo naderen?<br />Maar één van de auto's raakt de limo; hoe zit het met de andere? Zelfs als ze zelf uit de buurt van het ongeluk bleven, zouden ze dan niet proberen de anderen te helpen, of op zijn minst om hulp roepen? Mijn theorie is dat, aangezien dit een droom is, de aanwezigheid van de andere auto gewoon terzijde wordt geschoven en vergeten wordt. Aangezien, zoals Rogert Ebert het zo welsprekend stelt: 'Net als echte dromen, legt het geen verklaringen af, voltooit het zijn reeksen niet, treuzelt het over wat het fascinerend vindt, wijst het weinig belovende plotlijnen af.'<br />Kort nadat Rita van de plaats van het ongeluk in Mulholland naar beneden kruipt en de heuvel af sluipt en het appartement van tante Ruth binnenglipt, arriveert Betty en zien we dit griezelige oude stel wegrijden, terwijl ze elkaar spookachtig aanstaren en naar zichzelf en de camera grijnzen. Dit is de eerste aanwijzing dat wat we zien een nachtmerrie is.<br />Hoewel het oude echtpaar Betty niet bekend voorkomt, denk ik dat ze in werkelijkheid haar ouders zijn (omdat ze voor haar applaudisseerden bij de jitterbug-wedstrijd). Misschien kende ze hen helemaal niet zo goed en had ze niet zo'n goede relatie met hen als ze had gewild, zodat het echtpaar in de droom heel aardig en behulpzaam voor haar is. Ze vertegenwoordigen ook haar schuldgevoel over de moord en Dianes gevoel dat ze haar doelen in het leven niet heeft bereikt.<br />Een nogal lange en hilarische scène is die waarin de huurmoordenaar een rol speelt. Diane ziet hem blijkbaar als de belangrijkste kracht achter de campagne om de regisseur onder druk te zetten om Camilla's rol in de film te accepteren (van Adams feestje in de tweede helft van de film), en daarom neemt hij een groot deel van haar droom in beslag. Vanwege haar schuldgevoel en wroeging over de moord op Camilla wil een deel van haar dat hij mist, en dus verandert ze hem in een domme crimineel.<br />Deze scène, denk ik, is ook Lynch' poging om zijn publiek volledig te belazeren, aangezien ze een valse voorwendsel krijgen om de film te kunnen zien.<br />Maar ik vind die 'Iets heeft me net lelijk gebeten'-zin wel leuk. :))<br />De volgende interessante scène is die met de twee personen in Twinkies, die een gesprek voeren over hoe een van hen steeds weer een nachtmerrie krijgt over een man die hij door een muur buiten de cafetaria waar ze zitten ziet. Na een kort gesprek gaan ze naar buiten en lopen verder naar de hoek van een hek, natuurlijk begeleid door uitstekende muziek die bij de sfeer van het tafereel past.<br />Als ze bij de hoek komen, verschijnt er een schooierachtige figuur met een misvormd gezicht van achter de hoek, die de man die de nachtmerrie heeft de stuipen op het lijf jaagt. Deze nachtmerrie bestaat alleen in Diane's fantasie. De Cowboy vormt (samen met de dwerg) een van de vreemde figuren die altijd aanwezig zijn in het landschap van de Lynchianen <0xE2><0x80><0x93> Diane heeft hem maar kort gezien op Adams feestje, maar net als onze eigen dromen kunnen we onbetekenende personen een belangrijke rol toekennen in onze dromen, en kan hij een belangrijke rol toebedeeld krijgen in haar droom. We krijgen tijdens zijn scènes ook aanwijzingen dat wat wij' Het weerzien is niet echt (zijn plotselinge verdwijning, enz.)<br />De Cowboy wordt ook als middel gebruikt om de regisseur te bespotten als hij hem af en toe tegenkomt (de lichten hier geven duidelijk aan dat dit deel uitmaakt van een droom). Ook valt het op dat hij zegt dat hij nog één keer zal verschijnen als hij (Adam) het goed doet, of nog twee keer als hij het slecht doet. Tijdens de hele film verschijnt hij nog twee keer, wat voor Diane betekent dat ze het slecht heeft gedaan. Hij is ook degene die haar wakker schudt uit de werkelijkheid (die scène is waarschijnlijk een illusie die is gemaakt om te passen in haar eis dat hij twee keer zal verschijnen) en kort daarna pleegt ze zelfmoord. De espressoscène met de gebroeders Castigliane (waarin we Badalamenti, de componist, als Luigi zien) is waarschijnlijk het gevolg van het feit dat Diane een espresso dronk vlak voordat Camilla en Adam hun aankondiging deden op Adams feestje in de tweede helft. Het zou tegelijkertijd ook een verklaring van Lynch kunnen zijn.<br />Tijdens de scène waarin ze Dianes appartement binnengaan, is het lichaam dat in het bed ligt Camilla, maar let op hoe ze Dianes slaaphouding aanneemt; Diane ziet zichzelf in haar eigen droom, maar het gezicht is niet dat van haar, hoewel het dezelfde wonden op het gezicht had als Diane nadat ze zichzelf had neergeschoten. Deze scène is ook vervuld van een soort echte Lynchiaanse griezeligheid. Aangezien Diane niet wist waar (of wanneer) de huurmoordenaar naar Camilla toe zou komen om haar af te maken, heeft ze haar gewoon in haar eigen huis ondergebracht.<br />In het echte leven was Dianes auditie voor de film slecht. In haar droom levert ze een perfecte auditie af en laat ze de hele crew in extase achter over haar optreden.<br />Ook interessant is het feit dat het geld dat in het echte leven is gebruikt om de moord op Camilla te betalen, nu in Rita/Camilla's portemonnee verschijnt. Dit maakt deel uit van Dianes manier om haar verschrikkelijke daad ongedaan te maken door het geld in feite terug te geven, aangezien de moord nu niet heeft plaatsgevonden. Als haar buurvrouw arriveert om haar pianovormige asbak op te halen, wordt er nog een hint gegeven; ze pakt de asbak van haar tafel en gaat weg, maar later, als Camilla en Betty hun ontmoeting op de bank hebben, zien we de asbak weer verschijnen als de camera over de tafel zwenkt, wat doet vermoeden dat Betty's ontmoeting met de buurvrouw een fantasie was.<br />De openingszin van de film waarvoor Adam actrices auditie laat doen, is 'Zij is het meisje'; precies dezelfde woorden die Diane gebruikt als ze de huurmoordenaar Camilla's cv geeft.<br />De blauwe doos en de sleutel vertegenwoordigen het belangrijkste keerpunt in de film, het moment waarop de ware identiteit van de personages wordt onthuld. Er is hier veel symboliek; de doos kan Dianes toekomst vertegenwoordigen (hij is leeg), of het kan een soort doos van Pandora zijn (de huurmoordenaar lacht als ze hem vraagt hoe de sleutel opengaat). Hoe dan ook, de doos wordt met de moord in verband gebracht door middel van de blauwe sleutel (die naast haar wordt gelegd nadat de moord is gepleegd). De doos wordt ook aan het eind van de film in de handen van de verminkte zwerver gezien.<br />Club Silencio is een leuke kleine toevoeging om de kijker eraan te herinneren dat wat hij ziet niet echt is. Het betekent ook dat Diane op het punt staat wakker te worden in haar werkelijkheid (en dat haar werkelijkheid een nachtmerrie is waar ze niet aan kan ontsnappen, zelfs niet in haar dromen).<br /><br />Tijdens de ijzingwekkende scène aan het eind, waarin het enge oude echtpaar weer verschijnt, wordt Diane op zo'n manier gekweld dat ze zelfmoord als de enige uitweg ziet om aan het gegil te ontsnappen en te voorkomen dat ze wordt achtervolgd door haar angsten.<br />Hoe dan ook, dat is mijn mening. Ik hoop dat dit mensen ervan kan weerhouden deze film af te keuren en hem 'de slechtste film aller tijden' te noemen of iets in die geest, zonder de plot te beseffen. <br />Zoals gewoonlijk draait het bij Lynch allemaal om het scheppen van irrationele angsten, en ook dat heeft hij met dit schilderij zeker bereikt.<br />10 van de 10.