Is deze recensie positief of negatief?

Midden in een documentaire over zijn ouders overlijdt de moeder van de filmmaker, maar hij gaat door met het maken van de documentaire en ontdekt een verhaal dat hij niet had verwacht. Het resultaat is een boeiend drama dat de kwaliteit heeft van fictie in de beste betekenis van het woord, waarin een sympathieke maar onwetende verteller zonder het te weten het publiek bevoordeelt. Het verhaal heeft dus een dubbele bodem, het verhaal van de documentaire en het verhaal van de filmmaker.<br />Onze bewondering gaat uit naar de filmmaker, niet alleen omdat hij koppig doorgaat met zijn verhaal hoewel het zijn hele idee van de relatie van zijn ouders in gevaar brengt, maar ook omdat hij nooit toegeeft aan sensatie of melodrama. Hoewel de details van Hollywood in de details schuilgaan, vertelt Doug Block het verhaal zoals hij dat in het dagelijks leven zou doen. Voor diegenen onder ons die altijd hebben gespeculeerd over het leven van onze ouders voordat wij op het toneel verschenen (of nadat wij kwamen, maar hoewel we te zeer in onszelf opgingen om te merken dat ze een onafhankelijk leven leidden), is Birch Street 51 een eerlijke waarschuwing: er zijn wonderbaarlijke dingen in het vaderland, maar pas op als je daar naar binnen wilt gaan.<br />Maar die voorzichtigheid geldt alleen voor het publiek dat langzaam ronddwaalt door de details van het verleden van zijn ouders. Het is geen waarschuwing voor degenen die een glimp opvangen van het leven van Blocks ouders. De film is een wonder om de moeder tot leven te brengen als een levendige en gepassioneerde maar ook introspectieve persoon die haar eigen bewuste beslissingen neemt tijdens de jaren vijftig. Het bijzondere succes van de filmmaker is dat de kijkers de jonge vrouw achter de oudere ouder en grootouder daadwerkelijk zien. We weten allemaal dat onze ouders ooit jong en energiek waren, maar in Birch Street 51 is de moeder dat wel. De vader die afstandelijk was terwijl de filmmaker en zijn zus opgroeiden, blijft in de film afstandelijk, maar dat is meer te wijten aan zijn ongrijpbare karakter dan aan zijn vertolking. Deze biografie, die tot autobiografie is getransformeerd, is dramatisch, intens en onvergetelijk, en zal de kijkers zeker aansporen om hun eigen familiealbums beter te bekijken, maar ze zullen eerder aarzelen om achter op die foto's te kijken.