Wat voor toon heeft de volgende recensie?

En wat voor soort film is het? Het verhaal achter de schermen; hoe het theaterleven er werkelijk uitziet achter die (en andere) gordijnen van Broadway. Het heeft zeker veel concurrentie: Singin' in the Rain zowel I en II (1929 en 1952), 42nd Street, Golddiggers of (noem het jaar maar op), Dames van 1934; Noises Off (1992) van de kluchtige kant en A Star is Born I en II uit de jaren dertig en de jaren vijftig van de tragische kant: om nog maar te zwijgen van Summer Stock van 1950: de lijst rolt maar door. Dus wat maakt deze film zo bijzonder? En waarom zijn er zo weinig opmerkingen over deze verbluffend mooie film? Hebben zo weinig mensen hem daadwerkelijk gezien? Wat was het geweldig om een jongere Frank Langella te zien die pre-Dracula en pre-Frost-Nixon was! Wat was het geweldig om de frisse en getalenteerde Tom Hulce te zien die zo pre-Amadeus was! En nog een fantastische Stiller! Wat een geweldige rij getalenteerde mensen op hun best van zo lang geleden! En wat een script! Wie was die David Shaber? Zo vol realistische desillusie en pathos vergeleken met de gebruikelijke sentimentaliteit en gevoelvolle komedie! Precies zoals in de Star-Is-Born-achtige aflevering waarin de heldin Broadway bereikt terwijl de Langella-figuur zich tevreden moet stellen met nog een provinciale tournee.<br />Langella' De daaropvolgende hysterische en sadistische uitbarsting tegen de geadoreerde leraar Latijn en zijn kleindochter, waarin hij zijn woede en frustratie botviert, is slechts een van de vele fantastische en psychisch waargebeurde momenten in de film. (De liefdesgeschiedenis van de leraar en zijn leven achter de coulissen is een echo van die van Marlene Dietrich en haar verleide professor in The Blue Angel of 1929.) Nog een in de reeks van huurlingen en kille agenten zoals Kevin McCarthy, voorafgegaan door Burt Lancaster in The Sweet Smell of Success (1957) en gevolgd door Alan Alda in Clubland (2001) in de filmgeschiedenis. De seksuele bevrijding van de Hulce-figuur doet denken aan soortgelijke incidenten in O'Neills grote komedie Ah, Wilderness. En wat een eerbetoon aan de verdwenen operettes van lang geleden: The Red Mill van Victor Herbert; Rose Marie en The Vagabond King van Rudolf Friml; The Desert Song van Sigmund Romberg enz. Wat een satirische toevoegingen aan stukken uit de grote stukken als Romeo en Julia. Tributen aan het theater zelf, zoals de ster Langella aanvoert. De rijkdom en diepte van deze film zijn gewoonweg eindeloos. En dan met zo'n titel opgezadeld te worden! Wie zou er enig idee hebben van waar deze grote film over gaat met zo'n belachelijke en ondoordachte titel? Maar aan de andere kant, welke titel zou je kunnen geven aan zo'n schitterend drama dat zijn opwindende, emotionele inhoud had kunnen waarmaken? PS Ik zag (2009) Frank Langella in zijn nieuwste spectaculaire rol: als Richard Nixon in Frost-Nixon. Wat gaat deze grote acteur na 30 jaar gewoon van triomf naar triomf!