Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hoe je de fantastische intellectuele reis van Charles Darwin kunt volgen en er een meidenfilm van kunt maken. Zijn belangrijkste en belangrijkste ideeën en hun radicale invloed op het westerse denken en de kapitalistische samenleving zijn onaangetast, op twee korte scènes na, waarin hij volgens zeggen 'God doodt'; pure demagogie om de film emotioneel te maken. En de rest van de film voldoet aan dat doel: hij bestaat geheel en al uit melodramatische en lange gezinsscènes met te luide muziek, waarbij je verplicht bent om te huilen. Iedereen die _Origin of Species_ leest, zal zich er levendig van bewust zijn dat er in geen enkele van Darwins films een breuk met God voorkomt. Een goede film over Darwin zou educatief, attent en diep inspirerend kunnen zijn, zelfs in religieuze zin <0xE2><0x80><0x93> maar dat zou in tegenspraak zijn met de bedoelingen van de soap-opera in deze film. Dit is een film die bedoeld is om mensen te laten jammeren van gekunstelde sympathie en zich dan getransformeerd te laten voelen, hoewel ze niet kunnen begrijpen waarom; hij maakt snel gebruik van Darwins grote naam als marketingstunt, zoals je een beroemde naam laat vallen op een feestje om indruk te maken. Jammer dat de decors en de kostuums zo goed zijn: de productiewaarden waren, op het schrijven na, duidelijk hoog. Zie het maar als je wilt huilen, om het verlies van intelligentie in de Amerikaanse literatuur.