Wat is het sentiment van de recensie?

Om te beginnen heb ik de regisseur een keer ontmoet toen hij met een ouderwetse filmcamera naar de heropvoering van _WO2_ ging en video's maakte van de gebeurtenissen die er GEWELDIG uitzagen. Ik zou echt willen dat hij daarmee was doorgegaan. Want hoezeer ik het ook toejuichte wat hij met een duidelijk 'niets aan' budget tot stand bracht, toen ik de dvd uit de dvd-speler haalde, vroeg ik me af waarom ik bijna twee uur lang niets had gedaan. Er is geen noemenswaardige plot, het kan je niet echt schelen wat er met de personages gebeurt (misschien met de Italiaanse troepen en sommige Duitsers), en het einde is weer zo'n 'kunstfilm'-commentaar over de zinloosheid van oorlog. Ik had iemand kunnen vertellen hoe het zou aflopen als ik de eerste tien minuten doorkwam. Ik wist dat de Duitsers een paar heldhaftige vrijwilligers zouden hebben om zich dood te vechten, ik wist dat het merendeel van de GI'S van de Quartmaster gedood zou worden, dat was gewoon te voor de hand liggend! En nu ik het er toch over heb, ik was geschokt te zien dat de Axis-kant het zo goed deed, en de GI-kant het zo komisch deed. Alle karakterontwikkeling was duidelijk voor niet-Engelstalige rollen. De GI'S werden in deze film gewoon hard aangepakt. En ik vraag me onwillekeurig af of ze wel iemand op de set hadden die begreep hoe het Amerikaanse leger werkt. De zinnen, de terminologie, de handelingen waren duidelijk geschreven door iemand die helemaal niets van het Amerikaanse leger afwist. Als ik nu had geweten wie deze film had geregisseerd, zou ik hebben gezworen dat hij was geregisseerd en geschreven door een Duitser.