Wat is het sentiment van de recensie?

Deze uiterst goedkope kruising tussen Blaxploitation en Kung-fu werd in mijn land uitgebracht op een dubieus dvd-label dat normaal gesproken alleen maar gebruikt wordt voor het overbrengen van pure troep op een disk, dus dat was niet bepaald een gunstig voorteken. Er werden nog een aantal titels uitgebracht in dezelfde serie, zoals 'The Black Six', 'The Black Gestapo' en 'The Black Godfather', en te oordelen naar hun lage kijkcijfers en negatieve recensies behoren ze geen van alle tot de elite van de Blaxploitation-hype uit de jaren zeventig. 'TNT Jackson' is een behoorlijk waardeloze film, die totaal geen plot heeft, maar veel te veel lachwekkende gevechtsscènes en afgrijselijke acteerprestaties om het te compenseren. Blijkbaar was Roger Corman nooit te verlegen geweest om gemakkelijk geld te verdienen. Hij had twee van zijn trouwste volgelingen opdracht gegeven om snel een simplistisch verhaal te verzinnen dat de fans van zowel oosterse Kung-Fu-films als hedendaagse trendy Blaxploitation-films zou aanspreken. Het resultaat dat Cirio H. Santiago en Dick Miller hadden bedacht, was 'TNT Jackson'; het verhaal van een zwarte sloerie die naar Hongkong reist op zoek naar haar vermiste broer. Ze ontdekt al snel dat hij vermoord is door een crimineel netwerk van drugssmokkelaars en zweert wraak te zullen nemen. Mevrouw Jackson infiltreert soepel in de onderwereld en komt macho pooiers tegen, behulpzame undercoveragenten en massa's gemene Kung-Fu-strijders. Ik betwijfel ten zeerste of filmconcepten simpeler zijn dan dit, maar helaas <0xE2><0x80><0x93> alle andere aspecten zijn ook waardeloos. De strijdscènes zijn veel te lang en bovendien zielig geënsceneerd. Jeannie Bell en de andere arme sukkels doen hun uiterste best om dreigend te staren en een stoere houding aan te nemen, maar uiteindelijk doen ze niets anders dan in de lucht schoppen en stompzinnig door kamers springen. De cinematografie is afschuwelijk, de soundtrack is enorm teleurstellend (wat is er met de soulmuziek gebeurd?), de weinige dialogen zijn slecht geschreven en de acteerprestaties zijn inferieur. Nu we het daar toch over hebben, Jeannie Bell is onmiskenbaar een mooie vrouw, maar ze kan nog steeds niet tippen aan Tamara Dobson of Pam Grier. Er is maar één echt goede en gedenkwaardige scène in 'TNT Jackson', namelijk de beroemde hotelkamergevechtsscène waarin Bell, geheel naakt op een slipje na, herhaaldelijk het licht aan en uit doet terwijl hij een paar bullebakken in elkaar trapt. Een amusante scène... Ik weet alleen nog niet of dat te danken is aan de vindingrijkheid van de lichtschakelaar of aan Bells perfect gevormde borsten.