Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mijn algehele gevoel over deze film is dat het een langzame, uitgerekte, vormloze zwerftocht door een paar van de echt onfortuinlijke situaties in de wereld was, met een beetje verlossing en een duidelijke boodschap. De film is voornamelijk samengesteld uit tamelijk oninteressante videobeelden van de landen die hij bezoekt, met slechte heropvoeringen, allemaal in slowmotion tot op een slakkengangetje en met deprimerende muziek eroverheen. Zeker, sommige van de materialen en interviews bevatten een paar meeslepende verhalen, maar in tegenstelling tot wat de beschrijving op de achterkant doet vermoeden, is het niet zozeer het verhaal van het slachtoffer dat wordt verteld als wel dat van de regisseur, Mr. Ripper, en die vertelt het niet goed. Deze film had langere, betere interviews kunnen bevatten met de mensen zelf, zodat ze hun verhalen konden vertellen. In plaats daarvan trekt meneer Ripper het verhaal toegeeflijk naar zich toe om er een soort persoonlijke reis van te maken, die helaas niet veel van een reis weg heeft. Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat er iets groeide terwijl hij het onderwerp onderzocht, en hij geeft nooit aan wat hem <0xC3><0xBC>berhaupt in het verhaal trok. Hij sleept ons gewoon van de ene plek naar de andere, veegt de situatie en de personages luchtig weg, hangt wat rond en laat te veel saaie slowmotionbeelden zien van mensen die gewoon over straat lopen, en gaat dan verder naar zijn volgende bestemming. Dat doet hij keer op keer, en nog eens, en nog eens, zonder dat er een echte ontwikkeling in zit. Ik had het gevoel dat deze film had kunnen worden teruggebracht tot drie kwartier, maar dat is niet zo.' 2 verpletterend trage uren. We voelen ons moreel verplicht om ons om het onderwerp te bekommeren, maar van de genotzuchtige, kronkelende, ongeïnspireerde manier waarop de regisseur zijn reis presenteert, krijg je na een tijdje een gevoel van verdoving.