Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het grootste deel van deze politieke thriller was een voortzetting van de fabrieksfilm met een iets betere ontwikkeling van veel van de hoofdpersonen, wat zeer gewaardeerd werd, tot de GROTE wending en krachtige climax die deed denken aan de wendingen uit 'Silence of the Lambs' of 'The Sixth Sense'. Reese Witherspoon als de radeloze vrouw van de vermiste Egyptische echtgenoot en Yigal Naor als de verhoorder met de sterke armen leveren sterke prestaties. Jake Gyllenhaal krijgt helaas een meer tweedimensionaal personage en moet worstelen met een stereotiepe presentatie van de emotioneel verscheurde cia-analist die al vele malen eerder in andere films is vertoond. In het begin is er een leuke scène met een explosie die lijkt op een scène aan het eind van 'The Sixth Sense'. De 'Reding Private Ryan', de zwijgende scène die zo effectief werd gebruikt om een van de gevolgen van geweld weer te geven. Het script geeft ook iets meer inzicht in de gedachtewereld van de 'vijand', maar laat het publiek nog steeds niet echt veel begrip zien, waardoor het publiek zich weer in een stereotiepe karakterschets kan wentelen. De cinematografie en de fotografie zijn ook een beetje een afknapper, want in tegenstelling tot 'Jarhead' of 'Blackhawk Down' ontbreekt het in de pittige, rauwe, diepgewortelde presentatie niet aan de mogelijkheid dat het publiek echt aanwezig is in de film, er is een zekere afstand die het publiek ervan weerhoudt de intensiteit van de emoties te beseffen die op het scherm plaatsvinden. Maar over het geheel genomen maakt de film zich tegen het eind van de film weer goed en biedt het publiek een afgemeten blik op de complexiteit van het gebruik dat de Verenigde Staten van de verfilming maken en de mogelijke complicaties en gevolgen die door dat gebruik kunnen ontstaan.