Wat is het sentiment van de recensie?

Ik kan niet geloven dat ik zelfs maar heb geprobeerd naar dit vullis te kijken. Als enthousiaste B-Horror-fan was ik meer dan gebiologeerd door het vooruitzicht dat deze film zou worden gemaakt door de populaire budget horrorfilmer Herschell Gordon Lewis. Helaas kon ik vanaf het begin van de film met de beste wil van de wereld geen slechtere film bedenken. Nou ja, Gigli misschien, maar ik ben ervan overtuigd dat dr. Gore (The Body Shop) nog erger is als ik erover nadenk. Een afgrijselijke plot die ongelooflijk langzaam op gang komt, en de film sleept zich voort zonder noemenswaardige verschrikkingen. Maar ik moet toegeven dat een paar scènes met dr. Gore die zijn toekomstige slachtoffers aan het inprenten is, pure hilariteit veroorzaken. De camera zoomt in op zijn veel te grote, uitpuilende ogen, terwijl er de hele tijd een puur verrotte soundtrack aan het vermaak wordt toegevoegd. Ik heb bijna 10 minuten gelachen. Nadat hij zijn 'wondervrouw' heeft opgericht, verknoeit de film bijna 20 minuten alleen maar door hem en zijn 'vriendin' te laten zien terwijl hij haar leert praten, dan praten ze, dartelend tussen de goudsbloemen, picknicken ze, enzovoort. Helaas speelt er alleen maar muziek tijdens deze hele fandango zonder dat er ook maar iets wordt gezegd. Dit deel van de film laat je wensen dat je je polsen had doorgesneden met de botte kant van een botermesje. Ik moet bijna kotsen bij de gedachte aan deze film. Als je van slechte films houdt, moet je deze eens zien.