Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Glenn Ford, een jongen uit New York die zijn geld heeft opgespaard en nu op zoek is naar de ranch in Arizona die hij heeft gekocht, waar hij de hemel hoopt te vinden met een prikkeldraadversperring.<br />Een film met een Dalton Trumbo-script en een verhaal, geregisseerd door de supercrimineel Ricardo Cortez, en met in de hoofdrollen de vaak zenuwachtige Glenn Ford en de rusteloze Richard Conte, zou niet zo verdomd aardig moeten zijn. Hoewel het systeem <0xE2><0x80><0x93> dat meestal wordt gezien als een stelletje gemene smerissen, spoorwegsmerissen en oplichters <0xE2><0x80><0x93> zo verschrikkelijk is als je van de linkse meneer Trumbo zou kunnen verwachten, is elke proletariër gewoon zo lief en aardig en zout van de aarde dat je er misselijk van wordt. Het helpt ook niet dat de heldin <0xE2><0x80><0x93> een lief blond ding dat een illegale buitenlandse vluchtelinge is die Franco's Spanje ontvlucht <0xE2><0x80><0x93> irritant is om redenen van zowel scriptschrijven als acteren.<br />Dus waarom zou je kijken? Richard Conte heeft in zijn eerste rol al zijn personage en een vrij goede rol. En er zijn een paar momenten in het linkse kamp van de jaren dertig die behoorlijk verbazingwekkend zijn. (Moest Dalton echt een groot deel van de film baseren op de missie van de Russische Arbeider? Het enige wat ontbrak was een portret van een stralende Joe Stalin!) Bovendien is dit Glenn Fords eerste belangrijke rol (hoewel hij niet goed acteert).<br />Waarom zou je niet kijken? Het komt erop neer dat de film een weinig overtuigende visie biedt, gestoeld is op een lachwekkend politiek standpunt, en dat de twee aanknopingspunten tot betere films hebben geleid. Bovendien zijn de sterke punten van Dalton Trumbo als scenarioschrijver nergens te vinden. In plaats daarvan krijgen we een film die de Coen-broers-Barton-Fink in een mum van tijd had kunnen schrijven (en die dat helse gevecht met het writer's block had kunnen vermijden).