Is deze recensie positief of negatief?

Deze film heeft een paar mooie special effects, die de Japanse archipel in zo'n mate aan stukken scheuren dat Godzilla er nederig van zou worden. De twee hoofdrollen worden ook in bovengemiddelde prestaties gespeeld. Afgezien daarvan is het allemaal een beetje wispelturig in deze ingetogen rampenfilm. De ongerijmdheden in het ijsberen zijn bizar. Op een gegeven moment zakt Hokkaido in zee en valt er pyroclastische sneeuw op de rest van Japan, terwijl Osaka bedolven wordt onder een immense tsunami. Maar elders in het land slenteren de mensen nog steeds rond om de bezienswaardigheden te bekijken en ijsjes te likken als er weer een tsunami aankomt... Kusanagi slaagt er ook in om zonder enige belemmering of zelfs maar een vouw in zijn crèmekleurige overhemd grote afstanden af te leggen. Andere mensen verschijnen met brandwonden, gescheurde kleren en modderstrepen op hun gezicht.<br />De Japansheid van de film is zowel ontroerend als weerzinwekkend. Kusanagi's offer in zijn laatste avond met Shibasaki is een tikkeltje ridderlijkheid, iets wat je tegenwoordig in dit soort films zelden ziet. Maar de onfortuinlijke premier mijmert over de Japanse psyche en de verleiding van de dood, en het feit dat Japan door iedereen in de steek is gelaten en in het laatste geval geen vrienden heeft, zinspeelt op een duisterder paranoia die de Japanse bezorgdheid over hun status in de wereld aanwakkert.<br />Helaas is de laatste scène een verfilming van _Armaggedon_, met een koekenpan als decor.<br />Ten slotte mijn eigen speciale insectenbeet <0xE2><0x80><0x93> het zware, aangereikte product voor sigaretten. Deze keer is het de waanzinnige (of is hij?) wetenschapper Toyokawa die het uithangbord van Japan Tobacco wordt. Op een gegeven moment slaagt hij erin 5000 meter onder het zeeoppervlak op te lichten in een miniatuuronderzeeër ter grootte van een telefooncel. Laat me niet lachen.