Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De chemie tussen Argento en Madsen was even opwindend als een natte donut. Hun dialoog was theatraal oninteressant. De verhaallijn was een puinhoop. Het acteren was geforceerd. De film bleef hangen bij het ongeïnspireerde. Lui en zinloos. Kim Gordon en haar personage hadden geen reden om daar te zijn. Niemand trouwens. Ik had geen stuiver willen geven voor die 'personages'. Hun emoties sprongen en sprongen als een junk die de pest heeft aan zijn heroïne. Leeg en saai. Waarom moet ik hier tien regels tekst op schrijven om mijn punt te maken? Ik denk dat ik het in de eerste drie woorden heb samengevat. Maar het is duidelijk niet genoeg. Ik zal mijn tijd niet verdoen met een film te bekritiseren. Hoe dan ook, ik zag _Clean_ en vond dat ook nogal ineffectief. Nogmaals, ik gaf niets om de personages, of ze nu leefden of stierven.