Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik zal eerst de film de lucht in laten vliegen. Verwijder Abbott en Costello uit de cast en je hebt een slecht gekleurde film, stijf karton van de castingafdeling, slecht klinkende muziek (vooral tijdens het zingen!) en irritante dialogen (ex. luisteren naar de regel 'Mr. Dinklepuss' ad infinitum). Het is duidelijk dat een of andere studiokluns dacht dat hij kon profiteren van Disney's CLASSIC-vertoning van 'Mickey and the Beanstalk', maar misschien was het publiek toen wat lichtgeloviger (onwaarschijnlijker) of zat het vast in een dubbele film (waarschijnlijker). Zelfs kinderen zouden zich beledigd moeten voelen dat ze deze film te zien krijgen. Een totale verspilling van celluloid. En nu over de rol van Abbott en Costello. Bud Abbott speelde altijd de eerlijke man, en volgens iedereen was hij de aardigste persoon buiten de set. Op de radio was zijn personage meestal een gladde prater, en hij was vooral grappig als hij door zijn snelheid zijn tekst vergat en zijn fouten gladstreek. In de film speelt hij nog steeds de eerlijke man, maar is hij meer een oplichter. Niet dat hij er slecht in is, maar dat personage is tot in de perfectie gespeeld door Groucho Marx. De echte travestie van het duo op film is Lou Costello. Ook op de radio was hij grappig. Hij speelde een Hij was ook handig met de tekst, en hij maakte me aan het lachen als hij Abbotts fouten parodieerde. Op film weet ik niet of het zijn beslissing was of niet, maar in de film wordt zijn personage een waardeloze imitatie van Stan Laurel, die op zijn beurt nog smakelozer werd gespeeld door Jerry Lewis. Waarom die verandering? hij was grappig op de radio toen hij een wijsneus was, maar hier wordt hij een kinderlijk personage dat eruitziet alsof hij op elk shot voor de camera's op de vlucht slaat. die karakterisering wordt in elke film die ze maken vertoond, en het bezoedelt alleen maar de reputatie die ze op de radio hadden. Wat er overblijft van hun filmcarrière is een armzalige (heel, heel armzalige) kopie van Laurel en Hardy. De films zouden veel grappiger zijn geweest als ze hun radiofiguren hadden gespeeld in plaats van een nabootsing van de rolbezetting.