Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toen ik hoorde dat Anne Rice het project had verlaten, had ik kunnen weten dat de film me zou teleurstellen. Ik had niet kunnen voorspellen dat ik jaren na de première nog steeds kwaad word als ik alleen maar aan de film denk. De romans zijn geweldig en hoewel ik begrijp dat er veel verloren gaat in de vertaling naar het witte doek, was deze film een grote middenvinger naar haar oorspronkelijke werk. Ik hoop dat iemand het op een dag weer probeert, op de juiste manier, te beginnen met De Vampier Lestat. Ze veranderen zonder goede reden de rollen en het uiterlijk van grote en kleine personages. Ze vernietigen de geschiedenis van Lestat. De rol van de koningin is zo overdreven dat het bijna komedie is, maar ik kan mezelf er gewoon niet toe brengen te lachen. De charme en bekoring van de romans zijn er gewoon niet. De film is een slecht excuus om zoveel mogelijk muzikanten en 'donkere' beelden in één film te proppen, in de hoop dat de kleine goths van Amerika het zouden slikken. Een deel van de aantrekkingskracht van de eerste film, van Louis' verhaal, is dat hij gevangen zit tussen zijn menselijkheid en zijn vloek. Lestat wordt verondersteld het over te nemen en de magie en opwinding van de vampierwereld tentoon te spreiden. Godzijdank heb ik de boeken eerst gelezen, anders zou ik ze na deze film nooit meer hebben aangeraakt.