Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Heel langzame, saaie, raadselachtige film. Precies het soort film dat Jean-Luc Godard zou hebben gemaakt als hij een Italiaan was geweest. Het laat wel zien hoe saai, eentonig, vreugdeloos en leeg het leven van een mens kan zijn, maar meestal ga ik niet naar de bioscoop om daarachter te komen! De plot (voor zover die er is) is niet overtuigend. Waarom een beeldschone hotelreceptioniste (een uitzondering op de saaiheid van de film) ook maar enigszins geïnteresseerd zou zijn in een humeurige, kettingrokende, zwijgende eenling die in 'diepe' aforismen spreekt, is me een raadsel. Het is heel moeilijk om enige sympathie te voelen voor de hoofdpersoon. Je hebt zin om hem bij de keel te grijpen en te zeggen dat hij 'eruit moet!' Zijn broer is een veel menselijker personage. Het einde is onduidelijk en verwarrend. Iedereen in de bioscoop (toen ik de film zag) ging naar buiten, mompelend dat ze bijna in slaap waren gevallen. Natuurlijk had het geen Hollywood- Bruce Willis-achtige'shit-em-up' en 'crash-bang'-fiesta moeten zijn, maar een beetje energie en actie zou het een stuk spannender hebben gemaakt. Een van de beste Italiaanse films aller tijden? Alsjeblieft... Een kunstgalerie, op z'n zachtst gezegd nieuwsgierig.