Is deze recensie positief of negatief?

Zijn de badplaatsen de droeve, troosteloze plaatsen die ze altijd verbeelden, zoals in films en romans? Deze film, samen met de bijna-contemporaire 'Don't Look Now', portretteert Venetië als een bijzonder smerige en decadente toeristenval (voor een luchthartiger benadering, zie 'Just Married' met Ashton Kutcher en Brittany Murphy). Ik ben nooit in Venetië geweest, maar het vormt een perfecte achtergrond voor dit sombere, maar weelderige spektakel van Luchino Visconti, een van de grote stylisten van de wereldcinema. Nu ik de film heb gezien, zou ik willen dat ik de novelle van Thomas Mann had gelezen waarop hij is gebaseerd (die ook een inspiratiebron vormde voor een opera van Sir Benjamin Britten). Ik ken het achtergrondverhaal en de film heeft weinig plot of uitleg, en ik vraag me af of Aschenbach (Dirk Bogarde) geobsedeerd is door de jonge Tadzio. Is hij homoseksueel? Een pedofiel? Of is zijn verlangen naar de mooie jonge vrouw onschuldiger? Misschien herinnert Tadzio hem aan wat hij had kunnen zijn en weet hij nu dat hij dat nooit zal zijn. Degenen die klagen over het trage tempo van de film moeten zich beperken tot auto-ongelukken en kung-fu: na 2 uur en 15 minuten is de film niet bijzonder lang en beweegt hij zich in een rustig, maar nauwelijks traag tempo. De film heeft baat bij de betoverende muziek van Gustave Mahler, op wie Aschenbachs personage duidelijk is gebaseerd. Dirk Bogarde geeft een ontroerende voorstelling, en de film wordt opgeluisterd door de aanwezigheid van Silvana Mangano, een van de grote schoonheden van Italië, als Tadzio's moeder.