Wat is het sentiment van de recensie?

Voordat ik een baan als recensent aannam, ging ik nooit naar dit soort films, en zo bleef ik me gelukkig onbewust van het feit dat er in de ziel van de Hollywoodfilm een diepgewortelde vrouwenhater schuilgaat, die het heerlijk vindt om zijn kleine knietjes op het zilveren doek te zetten, zodat iedereen met haar meevoelt of haar beschimpt. Of is dit gewoon een bijzonder slecht jaar? Een lelijke trend?<br />Hier hebben we weer zo'n schijnbaar lieve, onschuldige, mooie vrouw die een dodelijk wapen is geworden. Het soort dat ons waarschuwt dat onder elk paar ogen die zich vernauwen en instincten die zich nestelen, een wild beest schuilgaat dat gegarandeerd ieders leven binnen een straal van honderd kilometer tot een hel maakt.<br />Het exemplaar van deze maand is Jewel Valentine. Randy (Matt Dillon, in zijn eerste film in 3 jaar), de barkeeper die ze op een avond bij McCool's oppikt met de bedoeling hem te beroven, is helaas minder materieel georiënteerd. Hij is zo'n man die bier drinkt uit een ontstopper, en hij zit liever in het huis van zijn dode moeder met weinig andere gerieflijkheden dan zijn sneeuwbolverzameling.<br />In diezelfde goedkope bar loopt de duivel in de rode jurk ook Randy's neef Carl tegen het lijf (de hoogst amusante Paul Reiser), een advocaat met een ego zo groot als St. Louis. Als de zaken binnen een paar uur bergafwaarts gaan, kom dan binnen bij de weduwnaar geworden rechercheur met een hart van goud (John Goodman). Het resultaat? Drie mannen krijgen grote, hevige verliefdheden op het in pantervel gehulde nageslacht van Steven Tyler en Bebe Buell <0xE2><0x80><0x93> liefdesverdriet waardoor ze dingen doen die normaal gesproken tegen hun gezonde verstand indruisen. Zoals om te beginnen al betrokken raken.<br />Meerdere gezichtspunten en flashbacks voegen het voorpaginanieuws samen over hoe gemakkelijk het is om het slachtoffer van je libido te worden, vooral als je een man bent. Terwijl elk van deze mannen zijn perspectief met een vertrouweling deelt, kleurt zijn verlangen om Het Juweel te bezitten de 'onwaarheid' van de situatie. Ongeveer 70 minuten later vallen de puzzelstukjes op een redelijk amusante manier op hun plaats. Het is dezelfde bron die je vertelt dat het spul op de popcorn in werkelijkheid naar boter smaakt.<br /><br />MCCOOL'S is de eerste film van de Noorse reclame- en muziekvideoregisseur Harald Zwart, en zijn voorgeschiedenis wordt duidelijk in een aantal van de fantasy-fragmenten, waaronder een over een autowasstraat, zeep en een tuinslang die je waarschijnlijk wel kunt evalueren. Het is ook het debuutproject van de productiemaatschappij van Michael Douglas, die zijn stek heeft gevonden als sledebal met toupet in een bingozaal. Andrew Dice Clay is psychiater, en Andrew Dice Clay speelt zowel de gangster Utah als zijn nog angstaanjagender broer. (Eindelijk een uitlaatklep voor al die agressie.)<br />Deze film spreekt zonder het te weten boekdelen over de dynamiek tussen mannen en vrouwen <0xE2><0x80><0x93> of mannen en hun mammies. Maar uiteindelijk zul je in een aflevering van Bugs Bunny waarschijnlijk meer blijvende psychologische waarheden vinden. Ik zal zeggen dat het beter, grappiger en geraffineerder is dan andere recente juweeltjes als TOMCATS, maar moeten we echt kiezen wat we willen zien op basis van de laagste scores op de schaal van vrouwenhaat?