Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ging naar die film omdat hij mijn vrouw was aanbevolen en zij erheen wilde.<br />We probeerden allebei lang voor het einde van de film op onze horloges te kijken om te zien hoeveel meer we nog te verduren zouden krijgen. De film duurt twee uur en zes minuten. Hij is ruwweg gelijkelijk verdeeld tussen gevechtsscènes (zo'n twaalf, allemaal min of meer onderling verwisselbaar) en plotontwikkeling.<br />Je zou denken dat, aangezien de hoofdpersoon de zoon is van een onbelangrijk stamhoofd dat de halve wereld verovert, plotontwikkeling betrekkelijk eenvoudig zou zijn. Er is een behoorlijk aantal ruwe gegevens waaruit je een vrij goed verhaal kunt maken. Maar de schrijvers hebben het volledig opgeschoond. We krijgen geen echte geschiedenis. In plaats daarvan krijgen we een Hollywood-versie van de geschiedenis.<br />Wat houdt de jonge Temudjin op de been tijdens zijn lange <0xE2><0x80><0x93> bijna eindeloze <0xE2><0x80><0x93> beproevingen? Nou, de liefde van een goede vrouw, natuurlijk.<br />Hoe komt hij uit de gevangenis? Nou, een oude monnik, die zijn aangeboren goedheid en grootheid herkent, trekt over het continent om deze goede vrouw een talisman te brengen die Temudjins liefde voor haar symboliseert. Hij valt dood net dicht genoeg bij haar in de buurt om haar hem te laten vinden, zoals hij daar ligt, met de talisman in zijn hand. En natuurlijk gaat ze dan en nadat ze (op onverklaarbare wijze) rijk en machtig is geworden, redt ze hem. Hoe ontsnapt hij aan de ketenen? Nou, hij gaat naar het heiligdom van de grote wolfgod Tengri (of zoiets) en Tengri bevrijdt hem door middel van magie. Ja hoor.<br />Waarom wil hij heerser over de Mongolen worden? Weer die wolfgod, blijkbaar. Temudjin gaat op pad om om leiding te vragen, en <0xE2><0x80><0x93> verrassing! verrassing! <0xE2><0x80><0x93> hij krijgt die. 'Wetten,' zegt hij tegen zichzelf. 'Wat de Mongolen nodig hebben zijn wetten. Goede, eenvoudige wetten.' Tjonge, dat was indrukwekkend.<br />En dan, eindelijk, hoe wint hij de beslissende slag tegen de sterkere strijdkrachten van zijn rivaal? Betere tactiek, zeker, maar ook weer met de hulp van die goeie ouwe wolfgod, die op het hoogtepunt van de strijd een storm stuurt. Alle troepen krimpen ineen als de donder rommelt en de bliksem flitst (mongolen zijn bang voor de donder, zie je) - maar onze Temudjin niet. De troepen, volkomen onder de indruk van zijn dapperheid, juichen hem toe!<br />Ik weet niet wat mensen ertoe brengt om dit soort rotzooi te blijven produceren. Het grappige is dat het afgewisseld wordt met allerlei soorten korrelig realisme: veel melkgeslurp, vuil en geweld. Het is alsof de producenten van deze film de triviale dingen goed wilden doen, zodat de kijkers niet zouden merken hoe infantiel sommige van de grote dingen zijn.<br />Daar!' Er zijn stapels geweldsuitbarstingen in grafisch close-up: houwen, spietsen, fonteinen van bloed, fonteinen van bloed, wolken van bloed <0xE2><0x80><0x93> de bloedjongens hadden het eigenlijk reuze naar hun zin. Ondanks het realisme is het onmogelijk om het serieus te nemen.<br />Ik moet de bespottelijke laatste vechtscène nog noemen. Hoe iemand kan denken dat die dingen er realistisch uitzien, gaat mijn verstand te boven. Dat is niet zo. O, en het is allemaal opgenomen in de gebruikelijke Hollywood-stijl <0xE2><0x80><0x93> adembenemende panorama's voor het spectaculaire landschap, en de superclose-ups van Stedicam voor de gevechtsscènes. En de gebruikelijke Dolby-supergeluidseffecten van gebonk en gebonk en het constante lage gezoem om de spanning op te voeren.<br />Moeilijk.<br />Vermijden.