Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Toen ik die film op HBO zag, was ik een beetje onvoorspelbaar in het volgen van de plot, maar hij trekt mijn aandacht als ik Dustin Hoffman erin zie. Eerlijk gezegd ben ik niet zo dol op oude films, maar op de lange duur verandert dat mijn kijk erop. Toen ik deze opwindende film zag, zat ik weer op mijn stoel en merkte niet dat de tranen plotseling over mijn wangen rolden, en daarna slaakte ik een diepe zucht bij het besef van de impact van wat ik zojuist heb gezien. Kramer versus Kramer was inderdaad een van de beste klassieke dramafilms waar ik in lange tijd getuige van ben geweest, en zelfs ik kon me niet voorstellen hoe ik erdoor werd geraakt. Het verhaal was sterk emotioneel, maar is daar niet door verzadigd. De personages waren niet onrealistisch in hun rol; ze hebben eigenschappen waardoor de kijkers hen aardig vinden, ongeacht hun positie in de film, zoals de rol van Meryl Streep: ze was een moeder die eerlijk haar fouten in het verleden toegeeft, maar die er ook zeker van is dat ze haar emotionele motieven opzij kan zetten om in een eerlijke en eerlijke strijd te krijgen wat ze wil. Dustin Hoffman was veel te goed, ik kan me niet eens voorstellen hoe die vent zo'n moeilijke rol kon spelen en plotseling in een heel andere rol kon springen, die hij dan ook nog eens goed speelde. Ook al heb ik de films al heel vaak gezien, als ik achteroverleun en bij mij thuis de films die de moeite waard zijn doorneem om er een tijd voor te kopen, en een glimp opvang van Kramer vs. Kramer, zal dat mijn ervaring tot nog een waardevol moment maken.