Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Man, wat een verschrikkelijke film. Zoals bij veel verschrikkelijke films ligt de structuur van het verschrikkelijke in het script. Dit is zo'n zielige poging tot een psychologische thriller dat het hele genre er een slechte naam door krijgt. Oké, er is één groot probleem: het personage van Sandra Bullock wordt op klaarlichte dag in een drukke supermarkt door Jeff Bridges in zijn auto ontvoerd. Op de een of andere manier vindt haar vriend Kiefer Sutherland geen enkele getuige van deze daad en vervolgens heeft hij het grootste deel van de film geen flauw idee waar ze uithangt. Kom op! Persoonlijk vind ik dit een regelrechte belediging voor zelfs de domste toeschouwers. Toch zijn we gedwongen om in deze onzin te geloven. Een even grote frustratie is het slecht uitgelegde motief voor de ontvoering van Jeff Bridges. Zijn personage is een beetje een excentrieke academicus, dat wel, maar verre van de sociopaat die zulke dingen zou doen. Hij vertelt Sutherland ongeveer tien minuten lang uit de doeken waarom hij zijn wrede daden heeft gepleegd. Maar de verklaring zelf mist zelfs het meest elementaire gevoel voor logica. Daarom kan geen enkel intelligent publiekslid echt geloven in de mogelijkheid van zijn kwaad. En als je dat element uit het verhaal weglaat, valt de hele zaak in duigen.<br />Ook van grote zorg: - Jeff Bridges die zonder enige reden een vreemd, pseudo-Frans accent aanneemt.<br />- Het hele saaie subplot waar Nancy Travis bij betrokken is, vooral het feit dat zij de dag heeft gered door de rollen om te draaien. <br />-De krankzinnige vrouw die er op de een of andere manier in slaagt zich het kenteken van Jeff Bridges' auto te herinneren, ondanks het feit dat ze ook denkt dat de kabouter van Lucky Charms echt bestaat.<br /><br />-De naam van het personage van Sandra Bullock, Diane Shaver, wordt handig herschreven om het woord'verdwenen' te vormen. Neem je me nou in de maling? <0xE2><0x80><0x93> De logistieke onmogelijkheid om binnen een tijdsbestek van veertig minuten een menselijk wezen te verdoven, te ontvoeren en te begraven (op een zeer afgelegen locatie), binnen een tijdsbestek van veertig minuten (waar Bridges nadrukkelijk op zinspeelt).<br />Dit is een film die me deed denken aan de fictieve, onmogelijk domme (maar zeer succesvolle) Donald Kaufman in Adaptation. Veel scenarioschrijvers zijn briljante, geïnspireerde kunstenaars. Sommigen zijn gewoon sukkels die de idioten die de studio's runnen ervan overtuigen dat ze hun eigen onzin moeten maken. Dit specifieke script is zo stomvervelend dat Donald Kaufman het nog zou hebben verkocht ook. Helaas voor ons allemaal in de echte wereld heeft Todd Graff dat ook gedaan.