Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is bijna Ed Wood-territorium. Ja, dat belachelijke wrak van een vliegend monster ziet eruit als een kruising tussen een kalkoense gier en een slechte dag op de tandartspraktijk. En dat gekrijs doet vingernagels op een schoolbord klinken als Mozart. En waarom The Giant Claw, wanneer het maffe wezen zijn slachtoffers opslokt met een mechanische kaak. We krijgen grote close-ups van de lelijke kippenpoot, maar verder niets. Ik denk dat de producenten dachten dat een toepasselijker titel als Big Mouth een komedie van Jerry Lewis zou suggereren. En over komedies gesproken, al dat "anti-materie"-gebrabbel is grappiger dan wat ook in een Lewis-film. Ik denk dat de scripters een reden hadden om een gewone eendenjager een reden te geven om...' De vliegende dreiging van de jaren vijftig kon niet worden opgelost, dus bedachten ze een echte klapper: antimaterie uit een ander melkwegstelsel. Ja, deze voortvluchtige van kfc wordt verondersteld uit een ander melkwegstelsel te zijn komen vliegen achter een schild van antimaterie, zoals tot in de gruwelijkste details wordt uitgelegd door een van de genieën in de film. In dit geval is het Jeff Morrow <0xE2><0x80><0x93> een piloot die in zijn vrije tijd volgens mij Einstein adviseert over de geheimen van het universum.<br />Jammer genoeg is het ook Morrow die de belachelijke gang van zaken buiten de _Hall of Shame_ van de slechte films houdt, aangezien hij zijn tekst met een uitgestreken gezicht opzegt. Sterker nog, hij klinkt zelfs alsof hij ze gelooft. Dit is een film die een eersteklas triomf bewerkstelligt. De Oscars kunnen me gestolen worden, maar Morrow verdient een gevechtsmedaille omdat ze onder de meest extreme omstandigheden boven haar plicht uitstijgt. Als je naar de hoofdrolspeelster Corday kijkt, kun je zijn standvastigheid onder vuur goed inschatten. Ze ziet eruit alsof ze net wakker is geworden uit een nachtmerrie, en als ze doodstil blijft staan, zal niemand haar misschien opmerken. Mij viel ze nauwelijks op. Nou ja, de eerste keer dat ik deze ramp zag, was in een waas van bier op de achterste rij van wat nu een woonwijk is. Ik had mijn lesje moeten leren en deze tweede keer nog een 12-pack moeten kopen.