Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Na de release van 'Snow White and the Seven Dwarfs' (1937) is Walt Disney Productions doorgegaan met het produceren van kwaliteitsanimatiefilms voor kinderen, waarvan ik er veel nog steeds niet heb gezien. 'The AristoCats' (1970) onder regie van Wolfgang Reitherman was de twintigste film in de officiële canon van Disney, en het is een romantische, muzikale komedie die draait om een familie aristocratische katten die in 1910 in Parijs, Frankrijk, woont. In het herenhuis van de bejaarde Madame Adelaide Bonfamille (gespeeld door Hermione Baddeley) zijn haar liefdevolle katachtige huisdieren, inclusief Duchess (Eva Gabor) en haar drie jonge poesjes, de belangrijkste bewoners. Als de stuntelige butler Edgar (Roddy Maude-Roxby) hoort dat de katten de oude dame zullen erven, is hij woedend. Hij heeft zijn hele fortuin nodig om zich van de huisdieren te ontdoen en ze op het platteland te dumpen, ver van de grote stad. Duchess en haar kinderen raken verdwaald en in de war als ze kennismaken met een lieftallige straatkat, Thomas O'Malley (Phil Harris), die hun de weg naar huis wil wijzen.<br />Wat de dieren betreft, is 'The AristoCats' niet echt bijzonder, met veel oudere Disney-films zoals 'Snow Whitern' en 'Fantasia' (1940), die een soortgelijke of zelfs superieure visuele stijl demonstreren. Maar het verhaal is interessant en opwindend, vooral voor jonger publiek, durf ik te wedden, en de muzieknummers (die ik veel meer had willen hebben) zijn geweldig. Ter wille van de trivialiteiten noem ik mijn twee favoriete liedjes 'Thomas O'Malley Cat' en 'Ev'. De familiereis terug naar Parijs is avontuurlijk en avontuurlijk, en we ontmoeten vriendelijke personages als Amelia en Abigail Gabble, twee praatgrage ganzen, oom Waldo, het dronken familielid van het tweetal, Georges Hautecourt, de stokoude maar kwieke advocaat van madame Bonfamille, en Napoleon en Lafayette, twee domme jachthonden die hun buik vol hebben van de butler.