Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Kasparov vs. Deep Blue is ongetwijfeld een fascinerend verhaal, maar ik denk niet dat je het zou herkennen als je de film zag. Ik denk dat hij te veel gericht is op de samenzweringstheorie die ibm heeft verzonnen... en waar draait die theorie om? Het idee dat de computer op een gegeven moment een zet deed die er'menselijk' uitzag. Ik ben geen schaakgrootmeester of computerwetenschapper. En hoewel ik er niet aan twijfel dat de zet er menselijk uitzag, lijkt het me niet onmogelijk dat de krachtigste schaakcomputer die ooit is gemaakt een verrassende zet zou kunnen doen... of dat zo'n machine zelfs een genie als Kasparov zou kunnen verslaan. De film ontleent veel te veel waarde aan deze theorie, en niet genoeg aan de persoonlijkheden van de betrokkenen... dat had het verhaal veel interessanter kunnen maken. De richting is ook veel te veel gebaseerd op de verzinsels van een zinloos gefluisterd verhaal, en op het beeld van een 18e-eeuwse schaakmachine die eruitziet als een van die animatronische zigeunerwaarzegsters die je op de kermis ziet. Bovendien werd het verhaal vertraagd door veel lege opnamen van Kasparov die 'de plaats van de misdaad' opnieuw bezoekt. Ik twijfel er niet aan dat Kasparov en de schaakgemeenschap het gedrag van ibm irritant vonden, maar ik denk niet dat het anders is dan bij andere grote bedrijven. Aan het eind van de film heb je het gevoel dat Kasparov een enorme huilebalk is en dat de Deep Blue-programmeurs slachtoffers of bedriegers zijn. Ik denk dat de filmmaker, als hij wilde dat de kijker de samenzweringstheorie geloofde (wat hij vrijwel zeker deed), veel meer bewijs had moeten leveren. Sterker nog, meer bewijs zou sowieso een goed idee zijn geweest. De hele zaak gaf me een zure smaak in mijn mond.