Wat is het sentiment van de recensie?

Weer zo'n leuke passage in de Crime Doctor-serie van 4/10, met sfeervolle, bijna noirachtige zwart-witfoto's en een paar schitterende Spaans-Amerikaanse achtergronden en decors. En ook nog een wat minder spannende verhaallijn!<br />Een man die eruitziet als de krankzinnige moordenaar van zijn eerste twee vrouwen wordt na een dramatisch diner dood aangetroffen in een afgesloten kamer. De Crime Doctor is ter plaatse (zogenaamd als gast) en verklaart onmiddellijk en gelaten dat het moord is, en zo krijgen we een nogal vreemd stel mensen om over na te denken, want een van hen heeft het gedaan. Was het de schuimbekkende broer van de overleden eerste vrouw, de derde vrouw en de rijke weduwe Hilary Brooke, de dansende broer en zus-vampiers, de intense jongeman, de excentrieke meubelmaker Lloyd Corrigan, die hij te leen had gekregen van Boston Blackie, de onvervangbare butler, of de onbetrouwbare Jerome Cowan? Politie-inspecteur Emory Parnell had zijn handen vol aan het onderzoek, maar Warner Baxter als Ordway was even onverstoorbaar als altijd. Een van de idioten die op de IMDb staan, heeft het mis: bij het inbreken in de moordkamer zegt Ordway: 'Recht door het midden van het voorhoofd' en Cowan antwoordt: 'Deze keer heeft hij niet gemist.' Favoriete fragmenten: Baxter en Cowan die in de nachtclub sandwiches en bier nuttigen om hun onderbroken etentje goed te maken; de scène waarin de rustplaats van de Braga zo te zien wordt verstoord. De plot lijkt af en toe een beetje te kronkelen en de manier waarop het allemaal werd uitgelegd was misschien meer Monogram-waardig, maar het in de lucht laten hangen als bovennatuurlijk zou ook niet helpen!<br />Als je het genre al leuk vindt, ben je niet teleurgesteld, tenzij je het genre echt niet leuk vindt.