Is deze recensie positief of negatief?

Chili Palmer heeft er genoeg van om films te maken en hij weet dat hij wat succes wil hebben in de muziek. Als half mafioso, half onderhandelaar, wil hij op de muziekmarkt hogerop komen. Maar hij weet dat iedereen net zo is als hij en dat het moeilijker zal zijn om de goede zangeres Linda Moon een hit te laten maken dan verwacht. Het eerste deel is grappig en vol ironie, dit deel zit vol grapjes en heeft veel minder goede momenten. Alleen de twee vrouwen (Uma en Milian) zijn fatsoenlijk in hun rol. Het grootste deel van de film bestaat uit een theatraal karakter, overdreven overdreven (een beetje is oké, te veel is walgelijk) en de enige die je nog kunt redden is de homoseksuele bodyguard, die tenminste nog samenhangend is, de rest is te idioot. Het meest verrassende is dat de film niet saai is, alles gaat zo snel en er gebeurt zo veel dat je geen tijd hebt om je te vervelen als je de film wilt volgen. Het is misschien een belediging voor je intelligentie (heel veel!), en de film is slecht (ja!), maar, nou ja, hij is niet saai.