Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Tja, natuurlijk heeft iedereen het recht een mening te hebben over iets... over alles. De presentatie was interessant: zwart-witfilm, het jaar 1968, manifestaties van studenten, algemene staking, jeugd, idealen, liefde... et cetera. Het spijt me, maar ik voelde geen liefde, geen hartstocht. Een minnaar die het goedvindt dat zijn vriendin met wie dan ook naar bed gaat? Is dat liefde? Maar dat niet alleen, de film is erg lang en zonder reden moest ik een paar keer ophouden met naar de film te kijken omdat ik gewoon mijn belangstelling verloor. Ik wachtte tot er iets zou gebeuren, maar... niets. Het enige waar ik van onder de indruk was tijdens de film: een zigeunerfiedelaar die op straat speelde, ja, dat was leuk. Ik vind niet dat kunst gecompliceerd moet zijn, versleuteld, verborgen in geheime betekenissen, verwarrend.