Wat is het sentiment van de recensie?

Als je de geromantiseerde biografie 'The Phenix City Story' bekijkt, is dat volgens mij een terrein waarop Amerikaanse filmmakers zich zelden hebben gewaagd. Directeur Phil Karlson kreeg zijn regisseursaanstelling voor de megahitserie 'The Untouchables' voornamelijk op basis van 'Kansas City Confidential' en deze film; en het is een van de meest bewonderde en meest geïmiteerde films ooit gemaakt. De zeldzaamste prestatie van Amerikaanse filmmakers schijnt de op helden gerichte, doelbewuste antimisdaadfilm of -serie te zijn. Ik herinner de kijker eraan hoe geweldig de producenten van 'Cain's Honderd' en 'Hardcastle and McCormick' en zelfs 'the Untouchables' hun best hebben moeten doen om iets anders dan afleveringen te produceren die voornamelijk gewijd waren aan de niet-fictieve activiteiten van criminelen in plaats van die van hun ethische tegenstanders. Deze krachtige, seculiere en zeer omstreden film heeft een geheel eigen stijl, en de les lijkt te zijn dat je aandacht moet hebben voor details over tegenstanders en slachtoffers van criminele organisaties en hun bendeleden. Er is een voorspel van twaalf minuten op de film, waarin verslaggever Clete Roberts de echte deelnemers uit de stad Alabama interviewt die zich tegen de corrupte bendes hadden verzet. Het probleem ontstond door de aanwezigheid van Fort Benning aan de overkant van de rivier en het bijna een eeuw durende bestaan van bendes in het gebied. De film beschrijft de terugkeer van John Patterson uit Duitsland, waar hij officier van justitie was. Zijn vader, die als procureur-generaal van Alabama is verslagen, weigert mee te doen aan de jacht op de veertiende straatbazen, ondanks verscheidene provocaties, waaronder een pak slaag van zijn zoon, dat door Patterson op zijn kwelgeest wordt gewroken. Er zijn verscheidene goed ontwikkelde personages, onder wie Ellie, die in een van de clubs werkt, en haar eerlijke vriend, de leider van het syndicaat, de Pattersons en Johns vrouw, Ed Gage, de handlangers van de straatbazen en Zeke Ward, een eerlijke zwarte man die het slachtoffer is geworden van zijn verzet tegen hen. De filmmuziek van Harry Neumann en de art direction van Stanley Fleischer zijn van B/W en hebben veel weg van de nieuwsfilm, wat bijdraagt aan de realistische kracht van de film. De muziek van Harry Sukman draagt effectief bij aan de film. Schrijver Daniel Mainwaring en schrijver Crane Wilbur leverden een snel en rechtlijnig verhaal dat zich in delen opsplitst. Deel een illustreert het imperium van de opperheren vanuit een van hun clubs, laat het lot zien van een slachtoffer dat in elkaar wordt geslagen en dan door de politie wordt opgepakt in opdracht van de maffia. In deel twee weigert Albert Patterson zich te verzetten tegen de leider van de maffia, de intelligente Rhett Tanner. In deel drie komt de jonge Patterson terug, en na verscheidene incidenten, waaronder het feit dat hij de leider van de maffia in elkaar heeft moeten slaan om zijn eigen mishandeling te wreken, besluit hij zijn vader op te volgen als procureur-generaal van de staat. Zijn vrouw is diep geschokt, en de maffia vermoordt de dochter van Zeke Ward en dumpt het lichaam bij Pattersons huis. Een paar van die incidenten, waaronder het verlies van een proces waarin de Pattersons bewijzen dat de bullebak een vriend van hen heeft vermoord die de auto had gevonden die in verband wordt gebracht met de moord op het kleine meisje, en toekijken hoe het gerechtelijk onderzoek de doodsoorzaak vaststelt, Patterson overhaalt om te vluchten, en hij ondanks de statistische tactiek van de maffia de nominatie van de Democraten in het hele land wint <0xE2><0x80><0x93> en prompt wordt vermoord. John Patterson weerhoudt een burgerwacht ervan een openlijke oorlog tegen de maffia van 14th Street te beginnen en gebruikt hun stemmen om de hoofdstad op te roepen en de staat van beleg voor Phenix City te eisen. Het einde van het drama is optimistisch, maar de prognose voor de stad is minder optimistisch dan geschilderd; de maffia heeft in feite geprobeerd terug te komen en is toen naar Tennessee verhuisd. In deze goed geacteerde klassieke anti-misdaadfilm is Richard Kiley jong, maar heel sterk als Patterson, en hij speelt hem zonder accent. John Mcintyre als zijn vader is heel goed, terwijl Edward Andrews als baas Tanner van het kaliber is dat een Oscar verdient. Tot de andere spelers in de cast behoren Kathryn Grant als het meisje van de maffia, Ellie, Jean Carson en Kathy Marlowe als de maffia's. Ik moet zeggen dat ik het moeilijk vind om genoeg goede dingen te zeggen over het realisme en het gebrek aan poses in deze film; het is in elk geval een van Phil Karlsons beste regisseursprestaties. Karlson speelde ook in 'The Scarface Mob', en later in 'Walking Tall'. Een ontnuchterende en inspirerende blik op het gemak waarmee zelfgenoegzame burgers van een democratische samenleving zich aan tirannie kunnen overgeven, en hoe een paar eerlijke mensen hun kunnen leren dat ze voor hun rechten moeten vechten.