Is deze recensie positief of negatief?

Omdat deze film nergens ter wereld een bioscoopuitgave heeft gekregen, herinnert hij alleen maar aan de carrières van de talentloze dames Denise Richards en Milla Jovovich. Het is ook een bijzonder irritant soort film, het soort dat denkt dat ze slim, grappig en origineel zijn, terwijl ze in alle opzichten arm zijn. De volledige verantwoordelijkheid ligt bij Brian Burns, die deze patser heeft geschreven en geregisseerd. Zijn script neemt een heel onoriginele situatie en komt daar helemaal niet mee weg. De situaties ontwikkelen zich volkomen zonder enige innerlijke logica, afgezien van die van een wanhopige scriptschrijver. De personages zijn dunner dan karton, gedragen zich dom en hebben geen echte motivatie. Nergens is dit duidelijker dan in de rol van mevrouw Richards. Haar relatie met het personage van David Krumholtz is niet te geloven, en de manier waarop ze na dat ene uur weer in het spel wordt gebracht, is bijzonder meelijwekkend. Waarom zou iemand in de eerste plaats vallen voor zo'n egocentrische, egocentrische, arrogante vrouw, laat staan voor een tweede keer? Vooral nadat hij zijn... eh... ware liefde zou hebben gevonden? En als een van die dingen niet genoeg is om deze film volledig te laten instorten, dan is het centrale paar dat wel. De paring van Krumholtz en Jovovitsj is maar iets geloofwaardiger of beter ontwikkeld dan die van Richards, maar het heeft geen zin. Er is geen chemie, geen vonk, niets wat we losjes als een geloofwaardig stel zouden kunnen accepteren. Erger nog, deze twee hoofdpersonen zijn bijzonder irritant en irritant, ze doen irritante en irritante dingen waar de kijker uiteindelijk helemaal geen belangstelling meer voor heeft.<br />Al met al een heel slechte voorstelling. Zelfs doorgewinterderomcom-fans zouden deze film overslaan, aangezien er tientallen films zijn gemaakt met meer vakmanschap of charme.