Wat is het sentiment van de recensie?

'Tale of Two Sisters' moet wel een van de griezeligste films zijn die ik de laatste tijd heb gezien. Aan het eind zit er geen werkelijk bovennatuurlijk element in, wat je in de hele film al had kunnen verwachten. Het verhaal schijnt te gaan over twee zussen die na een of andere afwezigheid (later bleek dat ze in een psychiatrische inrichting hadden gezeten) naar het huis van hun vader terugkeren en niet alleen te maken krijgen met een schijnbaar schizofrene en mogelijk bipolaire stiefmoeder die naar de jongste van de meisjes uithaalt als ze in de stemming is en hun opgewekt vertelt dat ze op een andere tijd een speciaal diner heeft klaargemaakt, maar ook met een tot nu toe onverklaarde aanwezigheid. Later wordt onthuld dat de jongere zus dood is en alleen nog bestaat in de verwarde geest van haar oudere zus, die haar niet kon redden, en haar stiefmoeder, die harteloos genoeg was om haar te laten sterven. Veel van de details van het vreemde gezin worden in de film niet onthuld, maar het geeft de kijker wel een akelig gevoel en een knagend gevoel van verwarring. Beslist geen luchtige film; kijk naar deze als je echt wilt nadenken over wat je hebt gezien. Het is een verdomd lastige puzzel.