Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een strenge achterwaartse stap voor de marionetten in dit voornamelijk saaie en saaie uitje. Guy Rolfe, zo fantastisch als Andre Toulon in deel drie, met nauwelijks een rol dit keer, en Richard Bands fantastische stem in de film, komt samen met de marionetten een paar minuten in beeld. Voor het begin van de film worden we voorgesteld aan de beheerder van de Bodega Bay Inn (Gordon Currie) en een paar jeugdvrienden van hem (velen van de spelers zijn Canadezen en zijn allemaal heel goed in de helaas nogal weinig eisende rollen <0xE2><0x80><0x93> Teresa Hill is heel lekker). Totems, dienaren van de Egyptische god Sutek, willen het geheim van het animatieleven terug en de marionetten (als ze weer boven water komen) handelen met een tot dan toe onzichtbare slimheid door te proberen de lelijke Totems, die eruitzien als computergames, te vernietigen. De Totems maken de serie alleen maar ingewikkelder en leiden af van de dingen die de serie tot dan toe zo uniek maakten <0xE2><0x80><0x93> ze delen de vreemde schoonheid van de marionetten niet en passen dus niet echt in het geheel. De bovenste scène is Pinhead die een lap gebruikt om schoon bloed te maken uit een gatboorderboor, een klassieke en zo ongeveer de smerigste film die er bestaat. De vijfde film werd tegelijk met deze opgenomen, dus verwacht niet van dit soort middelmatige films en een Toulon-voorstelling die in een ander tijdperk (of zelfs in een ander melkwegstelsel) gefilmd schijnt te zijn. Guy Rolfe verdiende beter en filmfans zeker.