Wat is het sentiment van de recensie?

Gisteravond zat ik naar de film te kijken die op de Griekse televisie werd uitgezonden vanwege de Olympische Spelen die mijn stad zou organiseren. Omdat ik wist dat het een Amerikaanse film was, had ik al verwacht dat hij zich meer zou richten op het Amerikaanse sportverhaal. En ik was er echt op voorbereid. Maar wat ik zag was... te veel! Ik bedoel, als een film zo'n titel heeft ('First Olympics: Athens 1896'), zelfs als hij van Amerikaanse origine is, zou je niet verwachten dat hij zo propagandistisch is en tegelijkertijd onwetend ten opzichte van de sportprestaties en inspanningen van andere landen. De Amerikaanse sporters lijken alle gaven van de natuur te hebben (kracht, slimheid, edelmoedigheid, vriendelijkheid, beleefdheid...), in tegenstelling tot hun'sporters' bij de Spelen, die niet eens in staat lijken te zijn om... Het aantal keren dat het Amerikaanse volkslied tijdens de film wordt gespeeld, moet in de filmgeschiedenis een record zijn. Megalomanie op z'n best! Er worden zelfs geromantiseerde feiten gebruikt die de Griekse natie belachelijk maken, zoals Griekse burgers die de buitenlandse marathonlopers wijn serveren, om de binnenlandse atleten te helpen de race te winnen. Tot zover de olympische geest.<br />Denk je eens in. Een Griek zijn en een slecht cijfer geven voor een film waarvan de titel ook Grieks is, maakt me helemaal niet gelukkig. Maar afgaand op wat ik heb gezien, kan ik er niet meer dan 4 van de 10 geven (om eerlijk te zijn ben ik behoorlijk vrijgevig).