Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een roman van Jane Smiley, losjes gebaseerd op Shakespeares King Lear, over de familie Cook en hun duistere geheimen. Directeur Moorhouse lijkt te zijn getemd in haar benadering, waardoor de personages een stap naar voren kunnen doen en een buiging kunnen maken. En hoe kun je verkeerd gaan met de talenten van Pfeiffer, Lange, Leigh, Firth, Carradine en Robards?