Wat is het sentiment van de recensie?

William Girdler was eerder een opportunist die een graantje mee wilde pikken van alles wat in die tijd populair was. Ik bedoel, een blaxploitatiefilm in Louisville, Kentucky... wie had dat kunnen denken?!?! Ik kan me het enthousiasme voorstellen dat hij moet hebben gevoeld toen hij Pam Grier, een hotemetoot, de hoofdrol in zijn film liet spelen. Als je het genre kent, Girdler's Sheba, is Baby niet noodzakelijkerwijs te ver van de formule afgedwaald. Ondanks een verandering van locatie gaat de film nog steeds over een meedogenloze zakenman die de bijnaam Haai heeft en die zich met behulp van stromannen toegang verschaft tot leningsbedrijven om hun handtekening te bemachtigen. <br />Grier is Sheba Shayne, een voormalige smeris uit Louisville die nu in Chicago werkt en die naar huis terugkeert op verzoek van de partner van haar vader, Brick (Austin Stoker, Geweldsdelicten Precinct 13). Sheba's vader wil zijn bedrijf niet opgeven, ondanks Sharks intimidatietactieken (zijn handlanger in de stad is Piloot, een zogenaamde gangster, uitgerust met stooges die niet zo bedreigend zijn en niet zo onbehouwen dat ze huurmoordenaars buiten de stad inhuren om het Shayne Loan-gebouw overhoop te schieten), en dat kost hem uiteindelijk zijn leven wanneer een waarschuwing door middel van bruut geweld tot zijn dood leidt. Sheba zal wraak nemen op iedereen die verantwoordelijk is voor de dood van zijn vader. Met andere woorden, Sharks reet is gras. Grier met een magnum is genoeg om deze film te verkopen, en het feit dat de setting in Louisville is, maakt het helemaal af. Je krijgt zelfs een achtervolging met een speedboot te zien, Grier in vuurgevechten met gangsters (niet noodzakelijkerwijs van het meest gepolijste soort dat je in een Chicago of New York zou verwachten tijdens deze periode van blaxploitatie), veel bloed dat uit door kogels doorzeefde lichamen spoot, en kleurrijke figuren (zoals een sullige woekeraar in pooierkledij die Walker en Piloot heet en een van de minst enge gangsters is die je waarschijnlijk zult zien) die tijdens de film opduiken en de pech hebben dat ze in contact komen met een heel boze Sheba. De plot is op zich niet bijzonder, maar Grier is altijd de moeite waard om naar te kijken, en Girdler voert genoeg actiescènes op om zijn publiek bezig te houden. Een bescheiden succes voor Girdler, en een van zijn meer ervaren films.