Wat is het sentiment van de recensie?

Mijn vrouw en ik hebben de film gezien omdat we binnenkort naar Sicilië en Stromboli willen. Gelukkig (of jammer genoeg) zijn het landschap en de zee (compleet met tonijn) de enige geloofwaardige personages. We hadden een redelijke, goed geschreven en goed geacteerde film verwacht, maar werden teleurgesteld. Het enige wat het goedmaakt is een uitgebreide en opmerkelijke vissequentie vol authenticiteit: tonijn, netten, houten boten met lange riemen en gepassioneerde, zij het bijgelovige, vissers.<br />De plot van de film is onecht, de dialogen zijn hoogdravend en de acteerprestaties variëren van stijf tot volkomen 'over de top'. Eén scène, waarin Bergman benadrukt dat haar macho, inlandse en naïeve echtgenoot zijn fret op een 'onschuldig' (maar blijkbaar al overleden) konijn afstuurt, zou perfect zijn voor een Monty Python-sketch. Toen de vulkaan uitbarstte, hoopten we op een genadige afloop van het lijden (van ons en van de cast). Helaas blijft de film maar doorrazen en wankelt hij uiteindelijk naar een melodramatisch en absurd einde. Tenzij je echt van het tonijnvissen van vroeger houdt, moet je deze flauwekul maar overslaan.