Is deze recensie positief of negatief?

'My Dinner with Andre', uit 1980, met Wallace Shawn en Andre Gregory, is in wezen een dialoog over de wereld en hoe die van invloed is en de geest kan verheffen. 'You Are Alone' uit 2005 laat zien hoe alledaagse wereldse gebeurtenissen de ziel kunnen verbrijzelen.<br />Het verhaal draait om drie hoofdpersonen. Daar heb je Daphne, een knappe tiener die zich het hoofd breekt over vrijwel elke beslissing in haar leven. Dan heb je de prostituee, of betaalde escort, Britney, die net zo zelfverzekerd is als Daphne zelfbewust is. Wat hen interessant maakt, is dat ze hetzelfde lichaam hebben, zo niet dezelfde persoon. Een deel van de magie van deze film komt tot uiting in een van de eerste scènes waarin Daphne een deur van een oude hotelkamer nadert. Ze blijft staan en wordt duidelijk verscheurd door de beslissing of ze wel of niet op de deur zal kloppen, maar het is Britney die moeiteloos de kamer binnenglipt als de deur wordt geopend.<br />Aan de andere kant van de deur staat Buddy, een niemendal van middelbare leeftijd met weinig of geen persoonlijke eigenschappen die iemand aantrekkelijk zou vinden. Zodra Britney de kamer binnenkomt, gaat hij zelfs zo ver dat hij Britneys gekozen beroep ter sprake brengt. Maar we horen al snel dat Buddy de buurman van Daphne is en dat hij door de jaren heen heeft gezien hoe ze van klein meisje tot vrouw is uitgegroeid. Dat maakt het voor het publiek een stuk ingewikkelder. Is Buddy gewoon een bezorgde buurman of wil hij iets anders? Britney houdt van seks. Haar definities mogen dan Clinton-achtig zijn, maar dat doet niets af aan haar enthousiasme. Ze geeft de voorkeur aan oudere mannen en draagt een regenboog van plastic polsbandjes waar haar klanten uit kunnen kiezen. Op elk van de kleurenbandjes staat een specifieke handeling die ze zal verrichten, maar welke handeling wordt pas onthuld nadat het bandje van haar pols is gebroken en de keuze onherroepelijk is gemaakt.<br />Britney is, of denkt dat ze dat is, de baas over elke ontmoeting. Zelfs als ze geblinddoekt en vastgebonden is, zoals bij een van haar vaste klanten, stelt ze zich voor dat haar armen en lichaam worden gestreeld door meerdere mannen, maar dat haar benen en schaamstreek worden gestreeld door een vrouw in bloedrode lingerie. De beelden blijven maar komen.<br />Buddy's meelijwekkende leven is er een van acceptatie. Hij heeft zijn vrouw verloren, zijn hond, zelfs zijn fantasieën over de knappe tiener naast hem. Het is geen toeval dat hij Daphne of Britney naar deze hotelkamer heeft gelokt. Er hangt een schilderij aan de muur van een bord met alleen nog een vissenkop erop. Dat is een perfecte metafoor voor Buddy's leven: alle goede dingen zijn voorbij. Hier, waar hij zijn vrouw mee naartoe nam toen ze nog studeerden, laat hij zien dat hij zijn leven weer enigszins in de hand heeft, dat hij zijn zegje kan doen.<br />De regisseur van 'You Are Alone', Gorman Bechard, kent zijn vak. De voornaamste actie in de hotelkamer dient als een solide anker voor de film, geholpen door een groot aantal intermezzo's die de personages, hun omstandigheden en conflicten extra dimensie geven.<br />Naarmate de film vordert, vraagt Britney aan Buddy of ze zich moet uitkleden. Hij zegt ja, maar ze kleedt zich alleen uit tot op haar ondergoed. Een echte prostituee zou waarschijnlijk al haar kleren uittrekken (een van de vijf regels van het vak). Maar het is niet Buddy die wordt geplaagd, dat doen wij. Aan het eind van de film ontdekken we dat er veel diepere menselijke emoties en motieven in het spel zijn. Een plagerij werkt alleen als hij ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Britney doet dat, en 'You Are Alone' ook.