Wat is het sentiment van de recensie?

De Ma & Pa Kettle-personages waren zeer populair EN controversieel. De films waarin hun kroost voorkwam, maakten de weg vrij voor televisieseries die volgden en de winnende formule wilden evenaren. Een duidelijke verwijzing is 'The Beverly Hillbillies', waarin het nieuwe huis werd gekocht met oliegeld, omdat het niet was gewonnen in een wedstrijd. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de sitcom 'Newhart' uit de jaren tachtig zijn idee van achterlijke plattelandspersonages van deze serie heeft geleend. Toch vraag ik me af of Betty Macdonald, de in Washington gevestigde schrijfster die deze personages heeft gecreëerd, niet meer kwaad dan goed heeft gedaan. Haar vertolking van plattelandspersonages maakt hen tot het mikpunt van vele grappen in termen van hun zogenaamde slordigheid en luiheid. (Het echte gezin waarop Macdonald de Ketels had gebaseerd, werd met succes voor het gerecht gedaagd... met de bewering dat ze belachelijk waren gemaakt en vernederd met deze niet bepaald vleiende verwijzingen). Natuurlijk, het is komedie en de situaties brengen ons heel wat lachbuien en leuke momenten... en de politieke correctheid zoals we die tegenwoordig kennen, bestond in de jaren veertig en vijftig nog niet. Maar ik denk dat Macdonald die personages nog steeds verstandiger had kunnen schrijven en dat Universal International ze met meer waardigheid aan de wereld had kunnen laten zien (er bestaat zoiets als goede smaak). De meer realistische momenten zijn wanneer de oudste zoon Tom zich schaamt voor zijn plattelandsafkomst, maar leert zijn ouders en broers en zussen te accepteren zoals ze zijn. De Ketels op hun beurt moeten leren inzien dat ze dat niet kunnen. Het past niet bepaald in een moderne wereld. Dat is geen grap... dat is een nuchtere waarheid.