Wat is het sentiment van de recensie?

Ik voelde me aangetrokken tot deze film door de ongebruikelijke, rustige, 'echte' verhaallijn. Dat wil zeggen, een jongen van in de twintig die in de Big Apple neerstrijkt en weer thuiskomt bij zijn ouders en een nog sulligere broer. Het had kunnen werken, maar er is een probleem. En dat probleem heet Casey Affleck.<br />Casey Affleck is in deze film bijna catatonisch. Zijn acteermantra moet zijn: 'Doe zo weinig mogelijk moeite te allen tijde'. Of: 'Waarom zou je praten als je kunt mompelen?' Of misschien: 'Zorg dat je in coma raakt zodra de camera draait'. Lippen die bewegen als je praat? Nauwelijks. Gezichtsuitdrukkingen? Nauwelijks. Spieren in het gezicht? Atrofie. Iets? Niets. Helemaal niets? Nee.