Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Oppenheimer' met Sam Waterston in de titelrol en David Suchet als Evard Teller is een voorbeeld van het beste docudrama. Goed geschreven, goed geacteerd door acteurs die een geloofwaardige gelijkenis vertonen met hun historische personages, zeer informatief en zeer onderhoudend. De decors en kostuums geven een impressie van de Verenigde Staten tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de plot en dialogen geven de kijker het gevoel dat hij werkelijk in Los Alamos is geweest en is meegesleept door de opwinding van het Manhattan Project. Het enige nadeel is dat dit een Britse productie is en dat sommige acteurs er niet in slagen een overtuigend Amerikaans accent op te zetten. De vaardigheid van hedendaagse Australische & Ierse acteurs in het spelen van niet-Engelse dialecten is verbazingwekkend.) De verhaallijn komt volledig overeen met Richard Rhodes' definitieve geschiedenis van de ontwikkeling van de atoombom. Helaas werden de miniseries begin jaren tachtig maar een paar keer uitgezonden op PBS en daarna kennelijk in de vergetelheid geraakt.<br />'Oppenheimer' vergelijkt zich gunstig met de meer recente 'Fat Man & Little Boy'-film met Paul Newman als Leslie Groves (de chronisch te dikke en nogal lelijke generaal zou zich zeer gevleid voelen) en Dwight Schultz (alumnus van het A-Team van de tv) als Oppenheimer. Als miniserie is 'Oppenheimer' ongeveer 4x zo lang als de Newman-film, maar het extra tijdsbestek is in zijn voordeel.