Wat is het sentiment van de recensie?

Een jaar na de première van het gemiddelde 'Huis van Frankenstein' kwam Universal met een nieuwe Monster Mash, waarin al hun beroemde personages opnieuw met elkaar in botsing zouden komen. 'Huis van Dracula' zou Dracula, het schepsel van Frankenstein en de Wolvenman, herenigen voor wat hun laatste gevecht zou worden en voor de studio het einde van een tijdperk zou betekenen. Opnieuw geregisseerd door Erle C. Kenton levert 'Huis van Dracula' een kleine maar waarneembare verbetering op van de vorige film en levert een beter geconstrueerd (maar nog steeds gebrekkig) verhaal op dat, hoewel verre van perfect, een toepasselijker einde heeft dan de vorige film.<br />Het verhaal negeert de meeste gebeurtenissen van de vorige 'Huis van Frankenstein' en geeft het verhaal een nieuwe invalshoek. Graaf Dracula (John Carradine) heeft er genoeg van zich in het zonlicht te moeten verschuilen en vraagt de briljante wetenschapper, dr. Edelman (Onslow Stevens), een arts die beroemd is vanwege zijn onderzoek op het gebied van de biologie, om hulp. Edelman raakt gefascineerd door Dracula en begint al snel aan een experimentele behandeling, in de tijd dat Larry Talbot (Lon Chaney Jr.), de Wolvenman, Edelman bezoekt met het doel zich van zijn vloek te ontdoen. Al snel beseft Edelman dat Dracula een monster is dat vernietigd moet worden, maar door zijn eigen blootstelling aan Dracula's bloed ontwikkelt zich ook een ziekte in hem. De ontdekking van het monster van Frankenstein (Glenn Strange) in een nabijgelegen catacomben zal de briljante wetenschapper nog meer beroering bezorgen. Het is goed om te zien dat de serie na de eerdere confrontatie van monsters weer teruggaat naar de oorsprong en een bijna rechttoe-rechtaan-gotische horrorfilm aflevert die terugkeert naar de duistere, pessimistische aard van dit soort films en zich losmaakt van het komische effect van de eerdere opnamen. Het verhaal (van Edward T. Lowe jr.) heeft veel interessante thema's, zoals het contrast tussen Dracula en Talbot (die allebei op zoek zijn naar genezing, maar met verschillende doeleinden) en Edelmans toenemende waanzin. Waarschijnlijk is een van de interessantste thema's de inbreng van het personage Nina, een beeldschone, maar misvormde vrouw die dr. Edelman helpt in de hoop dat hij van haar kwaal geneest.<br />Directeur Erle C. Kenton is weer terug en deze keer weet hij eindelijk de duistere aard van deze drie personages te vangen, een aard die kennelijk in de vorige film verloren was gegaan. Ondanks het lage budget weet Kenton een gotische griezelfilm te maken die, hoewel eenvoudig, heel effectief is en er zelfs in slaagt om de oude partners van deze personages op een frisse manier te presenteren. Hoewel het nooit op het niveau van de originelen komt, herwint 'Huis van Dracula' de charme die de griezelfilms van Universal Studios vroeger bezaten, en Kenton zorgt ervoor dat de monsters in elk geval voor de laatste keer de kans krijgen om te schitteren.<br />Deze keer is de bezetting heel goed, en Carradine, Chaney en Strange spelen hun rol opnieuw (hoewel Strange's rol door Strange is vervangen). De rol van Onslow Stevens, Jane Adams en Martha O'Driscoll wordt met veel meer enthousiasme gespeeld dan in de vorige film. De toevoeging van Onslow Stevens, Jane Adams en Martha O'Driscoll aan de cast brengt de tragedie en het drama weer terug in de serie, waarbij Stevens een geweldige prestatie levert als dr. Edelman. Een kleine cameo van Lionel Atwill en de aanwezigheid van Skelton Knaggs als de enge Steinmuhl completeren een van de betere casts die Universal in jaren heeft gehad.<br />'Huis van Dracula' is een aardige toevoeging aan de serie, vooral na het middelmatige 'Huis van Frankenstein'. Het is echter leuk om Kenton weer in vorm te zien in een enigszins serieuze horrorfilm, en hoewel de plot heel origineel is, lijdt de film niet alleen onder het budget, maar ook omdat de film een hoop probeert te doen in heel korte tijd, met slechte resultaten. Het is waar dat de personages allemaal heel inventieve verhaallijnen hebben, maar de film gunt ieder van hen maar heel weinig tijd om zich te ontwikkelen, en de film lijkt erg gehaast en onsamenhangend.<br />Hoewel hij verre van perfect is, is hij ook verre van de ergste van de serie. Het is een mooie afsluiting van een van de beste periodes voor het horrorgenre, een tijd waarin geesten en demonen door de mistige nachten zwierven en krankzinnige wetenschappers afzichtelijke monsters tot leven wekten. Later zouden de monsters terugkeren in 'Bud Abbott & Lou Costello ontmoeten Frankenstein' (1948), maar dat zou een heel andere context zijn. Na de teleurstellende voorgaande delen kun je 'Het Huis van Dracula' gemakkelijk van de hand wijzen, maar geef het een kans en laat het monster nog een laatste keer rondzwerven.