Is deze recensie positief of negatief?

Er zijn een paar aspecten aan Parks films, en in het bijzonder aan Wallace & Gromit, die ik zo geweldig zou willen noemen. Het eerste is subtiliteit en observatie, en het vlaggenschip daarvan is het personage van Gromit. Hij spreekt niet, hij maakt geen geluid, hij heeft alleen zijn ogen, zijn voorhoofd en zijn lichaamshouding, en daarmee stuurt hij de film. Het lukt Park ons alles wat we van dit zwijgende personage nodig hebben door zijn gezichtsuitdrukking te geven. De komedie en de emotie worden op een uiterst subtiele manier overgebracht en het werkt voortreffelijk.<br />Als je naar de film kijkt, moet je je bewust zijn van het hele scherm. Normaal gesproken word je door de film naar bepaalde dingen geleid, maar het scherm doet dat niet.' Park lijkt met zijn films de andere kant op te moeten kijken. Hij gooit extra inhoud over zijn publiek heen, er is actie op de achtergrond, opzij van het scherm, zelfs buiten het scherm, en er is zo'n beetje altijd iets op de voorgrond om je aandacht te trekken. Zijn films gaan over meervoudig kijken en ontdekken, ze zijn gelaagd met grappen en bijkomstige actie.<br />Gedurende deze film gebeuren er lagen van dingen op het scherm, grappen op de voorgrond misschien op een etiket en schaduwen op de achtergrond die actie verraden. Je kunt je voorstellen dat voor Park de film altijd een gebeurtenis is geweest, en de films waar hij van houdt zijn de films die hij telkens weer wil zien. Dat zie je in zijn films, en ook in zijn meest geliefde personages.<br />Dan zijn er de bizarre en maffe uitvindingen die Wallace doet, iets wat weerspiegeld wordt in de verhaallijn en de kronkels en wendingen van de plot, alles is bizar en absurd, en toch lijkt het zo volkomen normaal in deze wereld. Je kunt je voorstellen dat de geest van Wallace zich in Park bevindt.<br />Er is ook nog iets wat deze films zo uniek maakt, en dat zijn de modellen en de precieze handanimatie. Ik moet toegeven dat ik me zorgen maakte toen ik wist dat Dreamworks betrokken was bij de totstandkoming van deze film, en ik was bang dat ze hun ervaring met computeranimatie naar voren zouden brengen. Waar ik bang voor was, was dat Wallace & Gromit CGI-agenten zouden worden, of op z'n minst dat CGI zou worden gebruikt om het gevoel dat het modellenwerk bij de film opriep, weg te nemen.<br />Maar dat was niet zo. Je kunt nog steeds duimafdrukken en gereedschapssporen op de personages zien, en dat leidt de film helemaal niet af, maar geeft hem juist een heel echt gevoel en een gevoel van fysieke diepte bij de personages en de scène op het scherm.<br />En de film dan? Nou ja, ik moet zeggen dat ik al lang voordat de film in de bioscoop draaide aan die plotwending had gedacht en het kwam niet als een verrassing, maar dat deed niets af aan mijn plezier. Eigenlijk was het kijken naar de plotwending en de komische timing van de ontdekking en de reacties alles, en ik werd er net zo in meegezogen als in een thriller, en toch moest ik de hele tijd lachen.<br />De film bekijken was op verschillende manieren fascinerend. Om te zien hoe de animatiefilm af was, hoe wild de uitvindingen waren, hoe Wallace in de problemen zou komen en Gromit hem eruit zou halen, waar in de film alle kruisverwijzingen waren en waar alle grappen waren! Naderhand moet ik toegeven dat ik, toen ik met mijn vrienden praatte, niet kon geloven hoeveel ik had gemist.<br />Er is iets anders in deze film dan in de andere, er zit een nieuw niveau van volwassen humor in, en dan heb ik het niet over grove grappen (hoewel er een paar zijn die zo Brits zijn dat je je lachen niet kunt inhouden), ik heb het over grappen die gewoon over het hoofd van kinderen vliegen maar volwassenen in het gezicht slaan. Het soort dat je gewend bent te zien uit een film als Pixar. Dit maakt de film alleen nog aantrekkelijker.<br />Maar goed, laat ik proberen een beetje negatief te zijn. De stemmen in de film vielen me niet op, je weet toch dat je meestal naar de acteurs luistert om te zien of je ze herkent? Nou, ik ging gewoon te veel op in de film om me er druk over te maken of te merken wie het waren... Oké, dat is niet negatief. Laat me het nog eens proberen. Het hoofdthema was niet zo sterk en aangrijpend als ik had verwacht, en ik werd helemaal in beslag genomen door de bijrollen en de personages zelf... Nogmaals... dat is niet erg, de film was gewoon een en al vermakelijk vermaak.<br />Ik kan echt niets slechts over deze film bedenken, het ergste wat ik waarschijnlijk zou kunnen zeggen is dat de titelsequentie aan het eind zich herhaalt... tot aan de laatste titel! Echt, dat is niet erg.' Het is het ergste wat ik kan zeggen.<br />Het is een heel leuk verhaal, goed in elkaar gezet, goed geschreven, goed uitgevoerd. Er zitten een heleboel fantastische personages in, niet alleen Wallace & Gromit. Er gebeurt zoveel op het scherm, zoveel verwijzingen en grappen (kijk maar naar de jurken van Lady Tottingham), overal kaasgrappen, grappen voor de hele familie. De personages zijn geweldig boeiend en je zult merken dat je ze al aardig vindt voordat je het beseft. Er zit gewoon zoveel in deze film voor iedereen.<br />Er is zoveel wat ik zou kunnen zeggen en schrijven, maar ik weet dat het snel zal veranderen in een schouderklopje voor Park en Aardman, het zou ook gewoon een serie worden van 'dit stukje was echt grappig'. en 'er is een stukje wanneer...', en wat ik liever zou doen is jullie vertellen dat dit een fantastische film is, dat jullie hem moeten gaan zien en het hele geval zelf moeten ervaren. Maar ik moet zeggen dat de konijntjes uitstekend zijn!