Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In dit vervolg op The Naked Civil Servant zien we de laatste jaren van Quentin Crisps leven in New York. John Hurt is weer Crisp (kom op, wie zou die rol anders kunnen spelen?) en het is een rol waarin hij zo opgaat dat hij bijna verdwijnt. Voor mij is Hurt Crisp en ik heb het altijd heel moeilijk gevonden om de man zelf te spelen, omdat Hurt meer hem was dan hij zichzelf was. Zijn meesterlijke optreden. Zijn gelijke is Denis O'Hare als Phillip Steele, Crisps oude vriend en vertrouweling.<br />Helaas heeft de film, afgezien van de optredens, weinig aanbevelenswaardigs. Om er zeker van te zijn dat de details in de film kloppen. Gefilmd in en rond New York <0xE2><0x80><0x93> de film ziet eruit en voelt aan als New York en omgeving, maar is dramatisch inert. Het is Crisp die praat met geestige mensen, probeert in het reine te komen met de wereld zoals die is (hij heeft uiteindelijk spijt van een paar slecht gekozen woorden over aids) en met de kwalen die de ouderdom hem opdringt. Quentin de man is altijd interessant, maar zijn leven zoals dat is geportretteerd is dat niet echt.<br />Ik ben teleurgesteld door de film. Ik heb de man en zijn unieke kijk altijd bewonderd. Ik zou alleen willen dat hij beter gediend was met deze film over zijn leven.