Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb de dilettant Man Ray en zijn artistieke inspanningen altijd erg pretentieus gevonden, en ik heb nooit begrepen waarom zijn werk zo veel aandacht trekt. Afgezien van zijn lithografieën (die hij per ongeluk heeft uitgevonden en die niet meer zijn dan fotoafdrukken met direct contact), lijkt zijn enige echte bijdrage aan de cultuur te zijn geweest dat hij de eerste fotograaf was die vrouwelijke naaktheid afbeeldde op een manier die werd geaccepteerd als kunst in plaats van porno. Maar dat moest uiteindelijk toch gebeuren, en er is geen echte reden waarom Ray met de eer moet gaan strijken. De kritische reactie op Man Ray doet me denken aan het verhaal over de nieuwe kleren van de keizer.<br />'L'èntoile de merde'... oeps, 'de mer'... De film bevat een heleboel wazige foto's en een terugkerend visueel thema, dat nooit wordt uitgelegd. Zeesterren hebben het fascinerende vermogen om verloren ledematen te regenereren <0xE2><0x80><0x93> en zelfs om complete duplicaatlichamen te regenereren <0xE2><0x80><0x93> maar als dat al iets te maken heeft met het thema van deze film, laat Ray dat in het midden. Ik was veel meer onder de indruk van de titelkaartjes van de film, die (in het Frans) rijmen, een woordspeling bevatten ('Si belle, Cybele') en een paar portmanteaux.<br />Zoals zo vaak in Rays werk, komt er in deze film inderdaad een mooie jonge vrouw voor. Helaas zijn de foto's (grotendeels) zo wazig dat we weinig gelegenheid hebben om haar te bewonderen. Ik geef deze puinhoop een punt van de 10.