Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als de schrijver/producent/'ster' ook maar enig idee had van de grenzen van zijn acteerbereik, en van de manier waarop hij op het scherm wordt gezien (met een bril en een zijscheiding zie je er niet slungelig en grillig uit als je gezicht en tanden door verschillende medici zijn gebeeldhouwd om aan te sluiten bij de Amerikaanse idealen van algemene, karakterloze symmetrie, die ten onrechte als schoonheid worden beschouwd in deze obsessief- oppervlakkige samenleving), zou hij John Heder als de hoofdfiguur hebben gecast in plaats van te proberen een Good-Will-Hunt op te zetten en een voertuig te creëren om zijn... zijn... nou ja, zichzelf te presenteren. De uitstekende bijrollen (de hemel weet dat ze daar moeite mee moeten hebben) gaan verloren in een martelende, eeuwigdurende strijd om overtuigend te reageren op een hoofdfiguur die niet in staat is om zelfs maar de eenvoudigste zin met gepaste intonatie uit te spreken, en geloof me, hij heeft geen gebrek aan eenvoudige zinnen om uit te kiezen, aangezien de dialoog geschreven lijkt te zijn door een vijfjarige. Aha, wacht... het is dezelfde persoon die zich voordoet als schrijver en zich voordoet als acteur. Het gebeurt niet vaak dat ik een film niet tot het eind doorzie, maar deze uitroep was van het begin af aan onverbeterlijk en vertoonde na het eerste uur geen tekenen van verbetering.