Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb het boek van Bill Carter gelezen waarop deze film vele jaren geleden is gebaseerd. Het boek is beslist sterker dan de film. Het verschaft meer details dan een film ooit zou kunnen verschaffen, met als resultaat dat ik de film een tikkeltje schetsmatig vond op een paar punten. Maar alles in aanmerking genomen, en gezien de beperkingen van het medium, levert de film een uiterst onderhoudend en informatief verslag van de strijd tussen Jay Leno en David Letterman in het begin van de jaren negentig om gastheer te zijn van 'The Tonight Show' na de pensionering van Johnny Carson.<br />Het hoogtepunt is duidelijk de voorstelling. Ik kan me geen moeilijker rol voorstellen voor een acteur dan het spelen van een personage dat nog steeds leeft, bekend is en regelmatig op tv te zien is. John Michael Higgins speelde de rol van Letterman perfect. Als je naar hem keek, was het echt alsof je naar Letterman keek. Daniel Roebuck probeerde dapper Jay Leno te spelen, maar slaagde daar op de een of andere manier niet zo goed in. Zijn hele 'uiterlijk' leek nep, en hij leek gewoon niet natuurlijk in die rol. In een minder centrale rol speelde Rich Little de stem van Carson, wat niet verrassend was, hoewel zijn uiterlijk een beetje vreemd was. In het boek was de interessantste van de centrale figuren waarschijnlijk Leno's agent, Helen Kushnick. In de film was Kathy Bates perfect in haar rol, hoewel ze niet zo onbeheerst was als Carters weergave van de vrouw op papier.<br />Uiteindelijk is dit een luchtige en onderhoudende film. Het onderwerp is niet echt belangrijk in het grote geheel, maar achter de schermen is het leuk om naar een gedenkwaardige tijd in de amusementsindustrie te kijken.