Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik had de pogingen van de Italiaanse horrormaestro Dario Argento als producer altijd met een zekere argwaan bekeken, en dat wantrouwen werd pas bevestigd na mijn vrij recente bezichtiging van Lamberto Bava's verschrikkelijke DEMONS (1985). Het feit dat dit de derde aflevering zou zijn, klonk helemaal niet veelbelovend, maar ik besloot de film toch maar te huren, ook al zijn we nu met Halloween in volle glorie te zien. Ik bekeek de trailer van de Anchor Bay-dvd voordat ik de hoofdfilm ging zien, want de ontegenzeggelijk indrukwekkende beelden intrigeerden me, maar de film zelf dan? In die koortsachtige, twee minuten durende montage (die, achteraf bezien, wijselijk de meeste hoogtepunten heeft bevat) is de film een duidelijke afknapper gebleken!<br />Het begint veelbelovend met een middeleeuwse proloog die rechtstreeks uit Alexander NEVSKY (1938) komt, maar het gaat snel bergafwaarts omdat het te veel leunt op surrealistische beeldspraak ten koste van het verhaal. Als gevolg daarvan nemen verschillende personages willekeurig het midden van de film in, waarbij de onuitstaanbare mannelijke hoofdpersoon al vroeg bezwijkt voor de duistere krachten, de sinistere bisschop (Feodor Chaliapin) slechts een vals spoor oplevert, de mysterieuze zwarte priester geleidelijk heldhaftige eigenschappen aanneemt en de hoofdrolspeelster om de een of andere reden wordt belaagd door een demon in de vorm van een geit (met als hoogtepunt een seksuele rite die wordt uitgevoerd ten overstaan van de andere sekteleden die overduidelijk uit ROSEMARY zijn voortgekomen). BABY 1968) en een redelijk indrukwekkende 13-jarige Asia Argento als de opstandige maar sympathieke dochter van een dominee (die aan het eind als enige overblijft). De oudere Argento heeft trouwens ook het verhaal en het scenario van de film geschreven, samen met regisseur Soavi en (onder een pseudoniem omdat ze in het begin van de productie ruzie kregen met Dario) oorspronkelijke hoofdrolspeler Lamberto Bava en productieve scenarioschrijver Dardano Sacchetti (die ik heb ontmoet op het 61ste Filmfestival van Venetië in 2004). Dan zien we een groep mensen <0xE2><0x80><0x93> onder wie de onvermijdelijke tieners, maar ook een beverig Engels stel (wiens voortdurende gekibbel een amusante, akelige clou krijgt) <0xE2><0x80><0x93> die op dezelfde manier opgesloten zitten in een gebouw dat in de greep is van boze geesten (de kerk is de begraafplaats van een satanische cultus). Niet dat dit gruweluitstapje de herinneringen aan Luis Bunuels subliem surrealistische THE EXTERMINATING ANGEL (1962) zal verdrijven! Uiteindelijk is de film des te teleurstellender (hoewel de gruwelijke effecten van Sergio Stivaletti tenminste opvallend zijn) omdat ik erg genoten heb van de enige andere Soavi-titel die ik gezien heb: TER CEMETERY MAN (1994), die ik bezit via de dvd van R2 SE. Ik zou nog steeds graag zijn debuutfilm _Stage FRIGHT_ (1987) willen zien en de vervolgfilm van de regisseur _THE CHURCH,_ getiteld _THE SECT_ (1991).