Is deze recensie positief of negatief?

Lackawanna Blues is een door en door drama. Het beschrijft het leven van een sterke vrouw die Rachel Crosby heet (S. Epatha Merkerson). Rachel wordt door iedereen die haar kent Nanny genoemd, maar ze had net zo goed Wonder Woman kunnen heten. Ze belichaamde kracht, wilskracht, zelfvertrouwen en vastberadenheid. Ze bezat een huis waarin ze zo ongeveer elk type persoon onderbracht dat de maatschappij zou afwijzen. Haar huurders waren een lesbienne, een psychotische oorlogsveteraan, een man die geamputeerd was en een hele reeks andere zwervers, waardoor het huis mijlenver van gewoon afstond. Een dictator zonder mededogen, maar in feite was ze precies het tegenovergestelde. Ze toonde bijna zonder uitzondering mededogen door zoveel mensen onderdak en een toevluchtsoord te bieden dat ze zichzelf overschatte.<br />Merkerson deed haar werk goed, maar ik geloof toch dat deze rol precies in haar straatje paste. De film had een gelijkmatige spanning die nooit van Rachel afweek. Er waren natuurlijk dramatische momenten, maar die waren te verwachten. Niets was ooit schokkend of diepzinniger dan Rachel zelf.