Wat is het sentiment van de recensie?

Nou, ik moet toegeven dat deze film me af en toe aan het lachen maakte. Oké, maar dat maakt het nog geen goede film. De meeste personages zijn vreselijke stereotypen en echt niet overtuigend. Ze doen niet allemaal geweldig acteerwerk, maar sommige doen echt hun best, maar dat lukt niet omdat hun personages slecht geschreven zijn. Het perfecte voorbeeld is Julia Koschitz: ze verandert haar eetgewoonten van het ene gesprek in het andere, bij het ene gesprek drinkt ze geen alcohol, bij het volgende is ze allergisch voor champagne, ze voelt zich te mooi voor de meeste mensen (en dat is ze ook), maar uiteindelijk krijgt ze toch de 'perfecte' maat wat haar uiterlijk betreft en weigert ze een paar meer'realistische' jongens een kans te geven enzovoort... Het einde is erg flauw, hoewel ik een van de laatste scènes leuk vind, wanneer iedereen eindelijk ophoudt met praten en de regisseur ons de kans geeft om weer op adem te komen. Shoppen is in wezen een film die wat goedkoop gelach oplevert (voornamelijk omdat hij over seks en relaties gaat, neem ik aan) en misschien wat kort vermaak. Maar toch, het hele plaatje is één groot stereotype en er is niets bijzonders aan.