Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Opmerking: Dit moet waarschijnlijk pas worden gelezen na het zien van de film.<br />Het komt maar zelden voor dat er een documentaire of film wordt gemaakt die zich op de verliezer richt. Dat is precies wat Deep Water doet, en het maakt het tot een van de meest provocerende films in lange tijd. Het levert ons geen held op tegen wie we kunnen opkijken, maar een antiheld die ons dwingt onszelf te onderzoeken.<br />De film gaat over een groep mannen die probeert de wereld rond te zeilen, in hun eentje, zonder te stoppen. Slechts één van hen haalt het, verscheidene van hen komen om, een van hen besluit niet naar huis terug te keren, ieder van hen op een psychologische reis die zo intrigerend is dat ze hele films voor zichzelf verdienen. Toch is Donald Crowhurst het interessantst, of eigenlijk de manier waarop hij wordt geportretteerd door de filmmakers en onze reacties op hem als kijkers.<br />Naar alle maatstaven zou deze man een verachtelijke figuur moeten zijn, maar waarom wordt hij zo heldhaftig afgebeeld? Waarom staan we zo achter hem? Hij heeft vanaf het begin alle verkeerde keuzes gemaakt. Hij zette zijn gezin op het spel om de boot te krijgen, hij vertrok op een gevaarlijker tijdstip om meer publiciteit te krijgen, hij negeerde alle waarschuwingen ondanks zijn gebrek aan ervaring, hij verkoos te liegen in plaats van zijn nederlaag toe te geven, deze keuzes tot de onvermijdelijke en laatste: zelfmoord. En waarvoor? Een plaats in de geschiedenis? Een gevoel van succes? Wat belangrijk is om in overweging te nemen, is of de situatie van deze man onontkoombaar was.<br />Ieder individu moet zich afvragen of zijn aangeboren menselijke drang tot roem en prestaties hem tot zo'n roekeloze daad zou brengen, en ik denk dat het bestuderen van je eigen reactie op Crowhursts verhaal op z'n minst enig antwoord op die vraag zal bieden.