Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Jane Craig, tv-producer, ontmoet Tom Grunick (Hurt), een veelbelovende nieuwspresentator, tijdens een seminar, en hun wederzijdse aantrekkingskracht brengt hen terug naar haar kamer. Maar de romantiek is van korte duur als blijkt dat Tom, in zijn eigen woorden, 'niet goed is in waar ik goed in ben', en Jane beseft dat hij de personificatie is van alles waar ze een hekel aan heeft in de richting van het tv-nieuws. De klap komt als Tom onthuld dat hij op het punt staat om bij haar nieuwsbureau in Washington te gaan werken.<br />De aanvankelijke aantrekkingskracht van Jane en Tom krijgt daarom een tweede kans, maar zal Jane in staat zijn om haar professionele mening over de man tot wie ze zich aangetrokken voelt opzij te zetten <0xE2><0x80><0x93> en zou ze dat moeten doen? Aarons carrière loopt vertraging op omdat hij niet het zelfvertrouwen en de sociale vaardigheden <0xE2><0x80><0x93> en het klassieke knappe uiterlijk <0xE2><0x80><0x93> heeft om het succes te worden dat zijn nieuwe, minder gekwalificeerde en minder intelligente collega <0xE2><0x80><0x93> Tom <0xE2><0x80><0x93> aan het worden is. Hij maakt zich ook zorgen dat zijn goede vriendin Jane misschien verliefd wordt op Tom, ondanks haar betere beoordelingsvermogen, aangezien het steeds duidelijker wordt dat Aaron zijn eigen romantische gevoelens voor haar heeft.<br />Deze centrale romantische plot speelt zich af in de beproevingen en beproevingen van een nieuwszender, waar morele dilemma's en ethiek snel worden bevochten en waar uiterlijkheden en dramatische effecten steeds vaker voorkomen en belangrijk worden. Het grootste deel van de hap komt voort uit goed geobserveerde commentaren en scènes. Een van de vele momenten is een scène waarin Tom voor het eerst kennismaakt met Bill Rorich, de beste nieuwslezer van het Netwerk (een cameerol voor Jack Nicholson), en de camera zich richt op hun handdruk. In een film vol grote lijnen en lange en korte dialogen besef je veel over het karakter van deze twee mannen door dit ene snelle shot van twee handen.<br />De dialoog tussen de personages behoort tot de intelligentste en geestigste die je waarschijnlijk ooit ergens op film en in zo'n overvloed zult aantreffen. Brooks krijgt de beste rollen, in overeenstemming met zijn personage, maar zelfs de allerkortste gesprekken, die toevallig zijn en misschien worden afgeluisterd door een of meer van de personages die zich door een volle zaal bewegen, moeten worden afgeluisterd.<br />Hunter is een tour de force in deze rol waarvoor ze terecht (en niet alleen) voor een Oscar is genomineerd, en waarvoor ze die waarschijnlijk ook zou hebben gekregen als het om een rol in een film was gegaan die niet de spot dreef met een deel van wat een nauw verwante industrie was geworden <0xE2><0x80><0x93> en tegen een sterke vertolking van een andere actrice in een meer traditionele feelgood-romcom.<br />Brooks is ook uitstekend als de voortdurend gefrustreerde en soms te zelfvoldane Aaron Altman. Hoewel Pijn het uiterlijk en de persoonlijkheid bezit die van zijn personage worden verlangd, is hij er niet altijd van overtuigd dat hij net zo dom is als het personage zegt dat hij is of wordt geacht te zijn. Hij vertoont een latente intelligentie die hem in staat stelt het beste te maken van zijn ogenschijnlijke beperkingen, wat misschien plausibel is, maar ik denk niet dat het Pijn helemaal lukt. Afgezien van de keren dat hij ons vertelt dat hij'stinkt' of 'het niet snapt', komt Pijn over als iets slimmer dan dat. Voor de rest is het een effectieve rol, waarin zijn personage wordt gecompromitteerd door de intellectuele beperkingen, maar Brooks en Hunter overschaduwen Pijns prestatie enigszins. Het is het enige negatieve dat ik over de hele film kan zeggen, en wie zal zeggen of iemand anders het beter gedaan zou hebben, of beter uit de bus zou zijn gekomen, naast Hunter en Brooks en hun optredens in deze film.<br />Ondersteuning wordt geboden door onder anderen Robert Prosky, Lois Chiles en Joan Cusack, en er is ook een bijrol voor Christian Clemenson, die later in Boston Legal beroemd zou worden, en een heel kort bijrolletje voor Joans broer, John Cusack, wiens gezicht je niet eens ziet.<br />James L. Brooks heeft ons veel grote tv-programma's en films geleverd, en deze film zou op de lijst van de allerbeste moeten staan. Het had misschien geen Oscars gewonnen, ondanks zeven nominaties, maar het had wel veel andere prijzen gewonnen en Holly Hunter in een ster veranderd.