Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Weer een primeur: deze Franse film is mijn kennismaking met de wereld van Eric Rohmer. Misschien ben ik een beetje overhaast als ik zeg dat dit waarschijnlijk mijn laatste Rohmer-film is, maar ik was meteen weg van de manier waarop Rohmer zijn toevlucht neemt tot monotone filosofische gesprekken die nooit ter zake komen. Er is een scène in de film waarin de personages het over de liefde hebben, en ik dacht dat daar nooit een eind aan zou komen. Hoe ik ook mijn best deed, ik kon echt niet begrijpen waarom Rohmer zo'n hoge dunk heeft van cinefielen. Hij kwam op me over als zo'n irritant nukkig mens dat altijd een hoop gezeik heeft. Als dit een voorbeeld is van waar zijn films over gaan, dan ben ik niet geïnteresseerd. Ik hou wel van Franse cinema (die meestal heel bespiegelend en speculatief is), dus misschien ben ik bevooroordeeld.