Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Toegegeven, toen ik de kans kreeg om die afschuwelijk beruchte legende van een film te zien, waren mijn verwachtingen vrij laag. Ze waren niet laag genoeg. Op de een of andere manier kreeg Scholckmaster Roger Corman in de jaren tachtig of het begin van de jaren negentig op de een of andere manier de rechten in handen om de Marvel-stripfiguren te produceren, en hij droeg de regie over aan Oley Sassone, wiens regisseurswerk voornamelijk in campy tv-series als 'Hercules' en 'Viper' te zien was. Met een geschat totaalbudget van 1,5 miljoen dollar werd de film geproduceerd, opgenomen, kort op video uitgebracht en vervolgens naar de woestenij van vergeten films gestuurd. Daar had hij moeten blijven. Maar deze 'Fantastic Four' was als een bananenschil in een vaudevillenummer, deze 'Fantastic Four'. In de ether zitten ze te wachten tot die zeldzame mensen, die de pech hebben dat ze zo stom zijn om erop te trappen, een blunder begaan.<br />Als je ooit van die stripfiguren hebt gehoord, weet je wat je kunt verwachten. De mensen die dit hebben gemaakt, hebben zich aan het bronmateriaal gehouden, en dat is het enige waar ze in dit fiasco enige eer voor verdienen. Dit is de oorsprong van de heldhaftige groep die bovenmenselijke krachten ontwikkelt als de bescherming van hun experimentele ruimteschip hen niet tegen kosmische straling kan beschermen. Reed Richards (Alex Hyde-White) ontwikkelt het vermogen om zijn lichaam uit te rekken en wordt'meneer Fantastic'. Zijn vriendin Sue Storm (Rebecca Staab) kan onzichtbaar worden, en haar broer Johnny (Jay Underwood) kan spontaan vuur uit zijn lichaam laten barsten. Tot slot krijgt Ben Grimm (die zowel door zowel Michael Bailey-Smith als Carl Ciafarlio als bovenmenselijk wordt beschouwd) bovenmenselijke kracht wanneer zijn huid verandert in een rotsachtige huidlaag en vervolgens wordt aangeduid als Het Ding. Er is een proloog die een vroegere klasgenoot van Reed, Victor von Doom (Joseph Culp) tot hun vijand maakt, dr. Doom, die de sabotage van de ruimtevlucht van de Fantastic Four organiseert als wraak voor verwondingen die hij Reed toebrengt. Er is de opzet, dan de ontdekking van de krachten, de onthulling van de schurk en uiteindelijk een beslissende strijd. Er zitten meer details in het slecht geschreven script, maar die zijn te verwaarlozen.<br />Dit is een film die gewoon is gemaakt omdat de makers (ik gebruik dat in de technische zin van het woord. Er is hier niet veel creatieve verbeeldingskracht aan het werk) het wettelijke recht hadden om dat te doen. De plot zal ongetwijfeld een weerspiegeling zijn van de grootscheepse verfilming die Tim Story in 2005 van de film zal maken, maar een groots special effectsproject als dit aanpakken zonder een vergelijkbaar budget of gekwalificeerde acteurs, is een daad van cinematografische waanzin. De special effects die er zijn, bestaan voornamelijk uit hand getekende of eenvoudige cameratrucs die al bestaan sinds de tijd van de oorspronkelijke 'The Great Train Robbery'. Als de helft van de climax van het gevecht overgaat in volledige handanimatie, ben je bijna opgelucht om naar een tekenfilm te kijken in plaats van naar de arme acteurs die gedoemd waren om in dit project mee te spelen. Er zit ook maar heel weinig consistentie in de stijl van deze puinhoop. De meeste scènes zijn of plat gefilmd in het beschikbare licht of in wilde primaire kleuren, en de enige sets die aangekleed zijn, zijn de voor de hand liggende sciencefictionstukken. Er is wel camerawerk, maar dat is voornamelijk bedoeld om de personages op het scherm te houden en om zo min mogelijk informatie naar het publiek te laten stromen. Bewerking houdt in dat je extra lijnen laat lopen en duidelijke vegen gebruikt (op een gegeven moment is er zelfs een overgang met het midden van een 4). Editing spins worden zelfs gebruikt om de arme special effects aan te vullen wanneer The Thing transformeert. De enige scène waarin morf-technologie werd gebruikt, was alleen schokkend omdat het zo'n positieve sprong in kwaliteit was.<br />Beperkt camerawerk is niet onvergeeflijk. In 'Clerks' worden alleen de meest basale camerabewegingen gebruikt en is er bijna geen stijl. Het werkte voor die film omdat het ging over mensen wier leven geen stijl had, en het was consistent. Kevin Smith liet zijn bereik nooit zijn greep overtreffen. 'The Blair Witch Project' zorgde ervoor dat sommige toeschouwers last kregen van bewegingsziekte door het schokkerige, in de hand gehouden materiaal dat die pseudodocumentaire in elkaar zette. Alles bij elkaar genomen was het een effectief werk over de angst om te verdwalen en te worden verteerd door een angstaanjagende situatie. Er is hier geen gevoel van verhaal of thema op zowel gesproken als visueel niveau. Met deze 'Fantastic Four' krijg je nooit meer dan een toevallige lachbui over het feit dat de makers en acteurs werkelijk lijken te proberen andere stripverhalen te evenaren met deze slecht gefinancierde inleiding.<br />Elke film vergt veel tijd en werk. Het is alleen zo triest dat zoveel van beide in een project als dit werd gegoten. Als je een van de mensen bent die hierbij betrokken waren, is het hoogstwaarschijnlijk gedaan als opstapje op de weg naar een (hopelijk verbeterde) filmcarrière. Iedereen weet dat je een baan moet nemen om het beste te maken van wat een kans lijkt te zijn. Voor degenen die nieuwsgierig zijn naar deze film, adviseer ik om dat alleen te doen met een groep vrienden (zodat je iedereen kunt aanwijzen en kunt zeggen: 'Jij hebt hem ook gezien') die op de hoogte zijn van de ervaring (zodat niemand gekwetst wordt door de schok), en misschien kun je een drinkspelletje bedenken om de pijn tussen het toevallige gelach te verzachten.<br />1 van de 10.