Is deze recensie positief of negatief?

Een sentimentele, hartverscheurende familiefilm die zich afspeelt in het Engeland van de jaren twintig. Een jonge Elizabeth Taylor wint een paard in een loterij en besluit met hem mee te doen aan de Grand National; gelukkig is ex-jockey Mickey Rooney in de buurt om Liz een handje te helpen. Regisseur Clarence Brown heeft een opmerkelijke beheersing over het materiaal dat in de handen van iemand anders overdreven sentimenteel had kunnen zijn. Hij en de scenaristen Helen Deutsch en Theodore Reeves doen hun uiterste best om authentieke karakters te creëren en het verhaal op een natuurlijke manier te ontwikkelen. Toegegeven, er zijn een paar scènes die een beetje geforceerd lijken, maar over het geheel genomen is het heel aangrijpend, en prachtig gefilmd in technicolor. De race zelf is heel spannend, en zoals bij zoveel grote klassiekers is er aan het eind een fantastische, driedimensionale vervaging. Liz bewijst dat ze van het begin af aan een echte politievrouw is geweest, en Rooney <0xE2><0x80><0x93> die ik meestal nogal irritant vind <0xE2><0x80><0x93> is verrassend ingetogen en echt heel goed. Donald Crisp is geweldig als Liz' norse vader en Angela Lansbury is een verrukking als haar oudere, jongensgekke zus. De meeste acteerprijzen gaan echter naar Anne Revere, die een welverdiende nominatie als ondersteunende actrice heeft gekregen voor haar rol als Liz' wijze en zorgzame moeder.