Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze interessante film noir heeft drie zeer goede acteurs: Sanders, Patrick en Blackmer. De scènes tussen Sanders en Patrick zijn bijzonder goed. Demming als de detective is helaas lang niet zo goed. Hij mist de intelligentie, de kracht en de cynische kijk op de wereld van een Bogart. Als Humphrey deze rol had gespeeld, hadden we een klassieker gehad.<br />Snelheid, locatie (een bibliotheek) en sfeer zijn allemaal goed. Maar er zitten een paar gaten in de plot. Sanders is erg bang voor Blackmer en de meedogenloze organisatie (Nazi's) die hij vertegenwoordigt. Maar nadat hij Blackmer per ongeluk heeft gedood, lijkt Sanders geen angst of wroeging te hebben. Vervolgens overmeestert Sanders de bibliotheek en zijn bewoners door de list te gebruiken dat hij en zijn mannen rechercheurs zijn die de moord onderzoeken. Later probeert de huurmoordenaar Demming te vermoorden door hem neer te schieten (zonder geluiddemper), ook al had je kunnen verwachten dat de vele andere gevangenen het lawaai zouden horen en gealarmeerd zouden raken. Ten slotte probeert de huurmoordenaar van Sanders Roberts te vermoorden, die de waarheid heeft ontdekt, maar als ze flauwvalt, doet hij dat op onverklaarbare wijze niet.<br />Wat me echter het meest dwarszat, was dat de kans op een grote en onverwachte conclusie verkeken was. Gedurende de hele film wordt Patrick afgeschilderd als een slimme, spijkerharde sociopaat die nergens bang voor is. Maar aan het eind vlucht ze in paniek weg van de laatste nazi die nog leeft, een brute schurk. Tegen de tijd dat de politie hem vindt, heeft hij haar vermoord. En zij is gewoon het zoveelste zwakke, stereotiepe slachtoffer. Wat er had moeten gebeuren, is het volgende: de politie vindt de nazi-misdadiger, maar hij is dood. Ze heeft hem slim vermoord en is toen verdwenen <0xE2><0x80><0x93> om haar boosaardige praktijken voort te zetten.