Wat is het sentiment van de recensie?

Ik had het geluk deze film te zien op het Phoenix Film Festival en ik moet zeggen dat ik er erg van genoot. Toen ik de regisseur vroeg of hij op de filmacademie had gezeten, was ik erg onder de indruk dat hij dat niet had gedaan. Dit soort films zijn niet van mensen zonder talent. Om te beginnen met reclamespots en dan een hartverwarmende komedie als deze te produceren, dat is pas echt. Ik zal zeker in de gaten houden wat hij hierna gaat doen. Zoals het een goede film in eigen beheer hoort te doen, is de film heel karakteristiek. Net als de gemiddelde Hollywoodfilm, die meestal een plot heeft. De film concentreert zich op een Joods gezin in New York, de Applebaums.' De film zit boordevol geestige, snelle, scherpe dialogen. Het feit dat het kleine joodse gezin geobsedeerd is door het feit dat ze joods zijn en iedereen die joods is, verklaart de onrealistische situatie van een 'zelfmoordfeest' in werkelijkheid. Regisseur Jeff Hare slaagt er geweldig in om de personages uit de acteurs te trekken en ze op het scherm tot leven te brengen. Het productieontwerp brengt de sets tot leven met veel aandacht voor kleine details, waardoor de setting aanvoelt als een huis waar veertig jaar in gewoond is. De montage houdt de dialoog zo bij dat je je op je stoel zit af te vragen wie wie is. Met de volgende geestige opmerking of clou gaat de film langzaam over op de volgende vraag. En als hij goed is, vertraagt de film om het publiek wat dieper in de betekenissen en motivaties van deze sympathieke personages te laten duiken. Als je een fan bent van Woody Allen of van films als 'As Good as it Gets', moet je deze film zien.