Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Liv Tyler. Liv Tyler. Liv Tyler. Ja, het valt niet mee om niet aan deze aantrekkelijke schoonheid te denken (die een stralende, fotogenieke voorstelling geeft), want ze heeft gewoon de tongen in beweging gebracht. 'One Night at McCool' is een krankzinnige, grillige en schunnige zwarte komedie met ouderwetse zonnebrillen in het vertrouwde, maar goed gemaakte en chaotische verhaal, waarin drie mannen hun zinnen hebben gezet op die ene vrouw en zij dat in haar voordeel uitmelkt. Als je Tyler ziet, is het geen wonder dat ze smoorverliefd zijn en alles zouden doen om 'haar' gelukkig en in 'haar' dromen te zien. Net als bij Tyler is er iets nogal bedwelmends aan deze aflevering, want we zien mensen als Matt Dillon, John Goodman, Paul Reiser (die 'deze' voor het eerst zag in 1969) en de filmsterren van de jaren zestig. De plot begint met de drie hoofdpersonen (Dillon, Goodman en Reiser) die vertellen hoe ze in contact zijn gekomen met deze goddelijke aanwezigheid en de invloed die ze uiteindelijk op hen uitoefent, waardoor ze tot een waanzinnige climax komen. Er is een onvoorspelbare reeks gebeurtenissen (die varieert van fruitig tot sensueel), waarbij alles min of meer samenvalt met een zekere ironische (sneeuwbal) wending van het lot voor de personages (die ervoor zorgt dat ze hun gereserveerde comfortzone verlaten om dit meisje te bevredigen). De regie van Howard Zwart is kleurrijk en evenwichtig. Een van de beste comedy's van de afgelopen tien jaar, die je onder de duim van Tyler zal houden.