Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Er zijn verschillende manieren om deze film verkeerd te begrijpen en in een aantal commentaren uit het verleden zijn er een paar te zien geweest. Dit is een film die geanalyseerd moet worden als een gratis ontspanning van een bekend onderwerp en daarom niet vergeleken moet worden met de opera, het boek of andere Carmen-films die men eerder heeft gezien. Hij staat gewoon voor zichzelf en ik moet zeggen dat deze Carmen het heel goed doet. Het is een vergissing om te vergelijken, want dat is de eerste stap om films de kans te ontzeggen autonome kunstwerken te zijn. Vicente Aranda is een meester in de sfeer en de kunstopvatting, de kostuums en de fotografie zijn buitengewoon goed in elkaar gezet om een aangename esthetische ervaring te bereiken. Ik neem het zoals het is.<br />En dat brengt ons bij het volgende misverstand. Iemand klaagt over de typische Spaanse clichés in de film. Nou, historisch gezien is de film buitengewoon goed onderzocht en je kunt de resultaten van dat zeer serieuze werk in elke scène zien. Het is niet alleen een accuraat portret van het 'zwarte Spanje' van mes en espadrille dat Goya zo levendig afbeeldde, maar het is ook een portret van dat deel van de geschiedenis dat wordt gezien door een buitenlander die gefascineerd is door de folkloristische kant van die samenleving. Echt, iedereen die geen clichés over Spanje wil zien, zou dat moeten doen.' Het kopen van een kaartje voor de voorstelling van Carmen is niet voldoende, maar in dit geval worden die clichés gepresenteerd voordat ze er een worden, en de manier om ze te zien is door je van je eigen vooroordelen te ontdoen.<br />Een andere belangrijke voorwaarde om deze film goed te begrijpen is het spreken van de taal. Het is niet acceptabel om een acteur te bekritiseren omdat hij zijn of haar tekst niet heeft begrepen. Als de rest van het publiek dat wel heeft gedaan, ligt het probleem hoogstwaarschijnlijk bij iemand anders. Paz Vega heeft een onberispelijke dictie met haar Andalusische accent, en alles wat ze zegt is begrijpelijk en geloofwaardig. Haar Argentijnse partner, Leonardo Sbaraglia, geeft ook een overtuigend portret van de Baskische officier dat een 'bandolero' werd, en haar accent is heel goed geleerd. Het is niet minder belangrijk om het materiaal minimaal open te benaderen. Als je zegt dat Paz Vega 'afschuwelijk' is, suggereert dat dat de schrijver van die uitdrukking om de verkeerde redenen het theater in is gegaan. In Spanje hadden we al een criticus in een van de meest prestigieuze kranten die ons foto's aanbeval die hij homoseksueel opwindend vond, zonder dat expliciet te zeggen. En dat was niet helemaal eerlijk voor de rest van ons, vooral niet voor degenen die niet hadden gemerkt dat de man schreef met delen van zijn anatomie waar veel lezers niet per se op hoefden te letten. Ik wil helemaal niet beweren dat de recensent dezelfde motivatie had, maar de verwachtingen moeten anders zijn geweest dan die van degenen onder ons die een getalenteerde en beeldschone actrice een bijna klassieke rol zagen spelen, want dat is wat we kregen. Paz Vega is Carmen, en een uitstekende rol, in de film van Vicente Aranda.