Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik neem aan dat van mij wordt verwacht dat ik zoiets met een korreltje zout neem. Deze laboratoriumfilms (en ja, ze brengen inderdaad veel tijd door in het laboratorium) falen altijd in één dimensie: er bestaat een afspraak dat alleenstaande mensen die aan het rotzooien zijn geheimen hebben ontdekt die het begrip van wie dan ook tot op dit moment te boven gaan. Natuurlijk betalen ze een prijs, omdat hun experimenten dezelfde tekortkomingen hebben als die van dr. Frankenstein. Er is altijd iets wat ze niet hadden voorzien. Er zijn zoveel dingen, van pure wetenschap tot mode voor jongedames tot buitensporige dekmantels die hier niet werken. De jonge vrouw is beslist aantrekkelijk en de dokter kan...' Hij kan het niet helpen, maar hij had een beetje discreet kunnen zijn of zelfs een poging kunnen doen om te verbergen wat hij aan het doen was. Er gaan dingen mis en door dit intellect krijgt ze een enorme macht, waaronder een inzicht in hoe ze is geworden. Rock Hudson ziet er hier behoorlijk fit uit. Maar hij haalt het nooit helemaal in deze rol. Hij dwaalt overal rond met een heleboel clichés en dwaasheid die de fundamentele kwestie verdoezelen. Als ze eenmaal haar wraak heeft, zou het passender zijn als ze afdwaalde en hem toestond haar op te zoeken en haar op een grootse manier te vernietigen.