Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het grootste probleem met deze film is dat hij in de verste verte niet lijkt op Bruce Allmighty. De eerste film speelde in op de fantasie van iedere dagdromer die in staat is zijn omgeving naar eigen goeddunken in te richten. Maar met Evans ervaring is het heel anders gesteld. Hij heeft niets van de beheersing waarmee Jim Carrey de draak steekt, en in plaats daarvan draait het verhaal om de kracht van het geloof. Dat zou prima zijn geweest, want de eerste film predikte dezelfde boodschap. Het probleem is dat het vervolg die boodschap ten koste van het komische effect predikt. En als klap op de vuurpijl speelt het ook nog eens in de politiek in op de plot. Je krijgt duidelijk het gevoel dat deze film een duidelijke boodschap heeft, en die boodschap is...' Het belangrijkste doel van deze film is niet om je aan het lachen te maken. Om het samen te vatten: deze film is een mislukte mengeling van Eddie Murhphy's 'The Distinguished Gentleman' en Charlton Hestons 'The Ten Commandments'. Ik weet niet zeker of Steve Carrell hier de schuld van is, je krijgt het gevoel dat het zijn karakter is dat zijn capaciteiten als komiek beperkt, de voormalige nieuwslezer Evan Baxter wordt niet geacht grappig te zijn, hij is in feite een antagonist die tot een hoofdpersoon wordt gemaakt, wat in dit geval alleen maar bijdraagt aan de verwarring waar deze filmboodschap over zou moeten gaan.