Wat is het sentiment van de recensie?

De film begint geweldig, met een quasi-instructiefilm over de gewoonten van Zweedse huisvrouwen. Daarna krijgen we een gedetailleerde reconstructie van naoorlogs Scandinavië met een heleboel fantastische auto's, elektronische apparatuur en binnenhuisarchitectuur; een minimale jazzscore, mooie filmopnamen en stijlvolle titteling. Ook is er een paar grappige Scandinavische rivaliteit, zoals in 'Riget' van Von Trier.<br />Na de opvoering stort 'Keukenverhalen' jammer genoeg in als de Twin Towers op 11 september. Acteurs die de emotie 'jaloezie' proberen te beschrijven door alleen maar voor zich uit te staren. Saaie dialogen vol verschaalde homoseksuele symboliek in de ijdele trant van: 'Ik hou niet van witte zwanen, ik geef de voorkeur aan beren en wolven... Heb je wel eens berenvlees geproefd?' De muziek wordt smakelozer dan Yann Tiersen op zijn slechtst.<br />Het' Het is jammer dat de directeur al die moeite heeft gedaan, alleen om het later te verknoeien.