Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is iets minder misselijkmakend dan de eerste twee films, maar voor de rest is alles weer bij het oude: een smerig, smerig en onevenwichtig stukje zieke cinema. Charles Bronson is terug en komt meteen in actie als zijn vriend wordt vermoord door een stel tuig dat de buurt terroriseert. Want zie je, de misdaad is met 11 procent gestegen in South Belmont... dus wat moet er gebeuren? Een sterkere politiemacht? Taaiere gevangenissen? Hardere straffen? Nee, de enige oplossing is een ongeleid projectiel als Bronson in te zetten om bloeddorstige wraaknemingen uit te voeren, of, zoals de schrijvers het zouden noemen, gerechtigheid: deze keer is hij de persoonlijke moordmachine van politiechef Ed Lauter. De schrijvers doen hun uiterste best om van Kersey de held te maken, sturen de nutteloze agenten het gebied in om een wapen te confisqueren van een oudere bewoner die het voor zijn eigen bescherming bewaart, en leveren een scène waarin Kerseys camera wordt gestolen en hij de dief recht in de rug schiet, onder applaus van het toekijkende publiek. De doodstraf voor diefstal? Nou, goed dan. De houding van iedereen in de film is dat dit een oplossing is, en het oneerlijke verdraaien van de personages, die alleen maar bestaan om Kersey aan te moedigen of te steunen, is ontstellend.<br />Natuurlijk, die schurken zijn uitschot, maar zou dat nou wel zo zijn? Het is grappig dat de belegerde bewoners niet bang zijn voor represailles van de bendes of Kersey de schuld geven van het geweld, wat vreemd is omdat juist vanwege Kerseys betrokkenheid een van de personages wordt gedood. Aan het eind van de film halen ze allemaal hun pistool uit hun sokkenla en doen vrolijk mee aan de slachtpartij, zonder ook maar één keer na te denken of te worstelen met de gedachte dat ze een ander mens moeten doden.<br />De gruwelijk oppervlakkige vertoningen helpen ook niet echt, want Bronson heeft letterlijk de hele tijd een uitdrukking op zijn gezicht en kan niet eens de juiste woorden vinden. Nieuwe hoogten van stompzinnigheid worden hier bereikt door middel van een machinegeweer? Een raketwerper? Nieuwe dieptepunten van vrouwenhaat? De film slaagt erin om iedere vrouw in de buurt te ontwijden, hetzij door verkrachting, door een explosie of door haar de keel af te snijden; en dat doet hij op een uiterst stompzinnige manier, zoals het ene slachtoffer dat zich in de door misdaad geteisterde, door bendes gecontroleerde buurt waagt om een vreemde mee uit te vragen, of het andere dat's avonds in zijn eentje gaat winkelen. Dit is pure, simpele, stompzinnige troep die zonder stijl of zin is samengesteld.