Is deze recensie positief of negatief?

Het is jammer dat tussen deze film, _In the Valley of Elah, Lions for Lambs_ en _Home of the Brave_, alles gebaseerd lijkt te zijn op gemeenschappelijke stereotypen over veteranen uit de oorlogen in Irak en Afghanistan. Het zuipen, het vechten, de kortsluiting, de verbroken huwelijken, kerels die door het lint gaan en een schuttersputje in hun voortuin graven als ze dronken zijn, enzovoort enzovoort.<br />Gebeurt het <0xE2><0x80><0x93> ja, maar niet zo vaak als je zou denken als je een van deze films hebt gezien. Ik denk dat het jammer is dat deze regisseurs/producers/schrijvers ervoor kiezen hun bijl tegen het politieke establishment te zetten door soldaten op zo'n atypische manier te portretteren. We krijgen niet eens een koekje van eigen deeg, zoals de nieuwe kinderen die zijn geboren toen er een familielid werd uitgezonden, of de jongen die in een getto is opgegroeid en zich dankzij de GI Bill nu kan veroorloven om te studeren, of het stel dat zich een huis kan veroorloven, of een nieuw bedrijf kan beginnen, hun staatsburgerschap kan verdienen, enzovoort. In plaats daarvan worden we getrakteerd op de stereotypen omdat de mensen die deze film hebben gemaakt je alleen maar de slechte kant willen laten zien.<br />Er zijn een paar problemen met de film zelf: 1) iemand heeft het verknald door Phillippe in te zetten voor een Bronze Star met V nadat hij zijn team door een smalle steeg had geleid nadat hij door een schutter in een taxi in het nauw was gedreven. Nogal stom, maar ja, dat gebeurt. 2) De jeeps hadden geen koepelbepantsering, dus we moeten aannemen dat het bijna het begin van de oorlog is, maar toch heeft elke soldaat en zijn broer een ACOG en alle mogelijke accessoires voor zijn M4? Sorry, dat denk ik niet. En als hij zich dan uiteindelijk aangeeft, en ze nemen hem terug, blijft hij op zijn rang en wordt hij in dezelfde eenheid ingezet? Sorry, ik denk het niet.<br />Ik kan het alleen maar omschrijven als een reusachtig stereotiep van het leger en de infanterie. Hebben sommige soldaten sommige gebeurtenissen die in deze film worden geportretteerd, ja? Maar in deze film krijg je praktisch elk stereotiep in een tijdsbestek van ongeveer 100 minuten, en in feite is het niet zo dat de meeste soldaten in die tijd terugkeren. Ik wou dat de regisseur wat beter onderzoek had gedaan in plaats van met haar agenda te beginnen en dan een film te maken. Van de films waar ik het aan het begin van deze post over had, is de beste waarschijnlijk _Livers for Lambs_, wat meer een commentaar is op de trieste staat van Generatie Y dan op de oorlogen in Irak of Afghanistan of de Bush-regering. Als je deze film echt wilt zien, wacht dan tot hij op tv of op Netflix komt, en betaal niet rechtstreeks met contant geld.