Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik had voor het eerst van deze serie gehoord in 2005, eerst online en daarna door het lezen van (en natuurlijk het kopen van) het typische, prachtige BBC-boek. Toen kreeg ik de dvd; die stelde me niet teleur! Ik had al jaren gehoopt dat iemand een science fiction-programma zou maken met de nadruk op de sensatie van de ontdekking in plaats van aliens, laserwapengevechten en andere 'boogie-man-gimmicks' uit Hollywood! Dank je, Joe Ahearne (ook voor je Dr. Who-werk en Ultraviolet <0xE2><0x80><0x93> de miniseries; niet de waardeloze film met dezelfde naam)! Wat me ertoe bracht om dit nu te schrijven (2 jaar later) was dat ik gisteravond SUNSHINE had gezien. En wat op het eerste gezicht in dezelfde familie leek te vallen als ODYSSEY, veranderde in (ongeveer 2/3 van de weg naar binnen) Freddy Krueger en 2010! Dat was het moment waarop ODYSSEY echt opviel als een positief voorbeeld van hoe je een echte sciencefictionfilm moest maken; meer wetenschap, minder fictie! ODYSSEY had (net als SUNSHINE) ook te maken met tekortkomingen van astronauten (Zoe's mislukte ruimtereis, Ivans te zware inspanningen op Venus, de ruzies met de vluchtleiding) en het pure gevaar van het verkennen van nieuwe planeten met onbekende gevaren (de fatale stralingspiek op Mars). Ik had er gemakkelijk geld voor over gehad om dit in een theater te zien (is er iemand die I-Max kent?). En als klap op de vuurpijl waren de ruimtezichten adembenemend mooi, maar de personages waren ook nog eens goed getekend. Ik vond hun samenspel realistischer dan het theatrale gedoe van de Icarus 2-bemanning van SUNSHINE (Icarus; stomme naam voor een zonnemissie <0xE2><0x80><0x93> heeft iemand de mythologie van Icarus gelezen??). Soms is er een minder goede film voor nodig om een betere film opnieuw te bekijken. Als huisastronoom zou ik mijn passage op Icarus elke dag ruilen voor een plaats op Pegasus. Maar eerlijk is eerlijk, de beelden van SUNSHINE zijn verbluffend, en heel gedenkwaardig. Daarom was ik er zo sterk op gebrand dat de film zou slagen als een echt goede sciencefictionfilm. Dus ook al is deze recensie bijna een achterdeurtje naar SUNSHINE, ik hoop het toch.' SPACE ODYSSEY (ook wel bekend als VOYAGE TO THE PLANETS HIER in de Verenigde Staten) krijgt trek in degelijke sciencefiction en serveert een banket. Ik heb ook erg genoten van de pseudo-documentaire-benadering. Wat de tijdsvertraging/lichtsnelheid-smoesjes betreft, die zijn aan de orde, als je oplet. Waar SUNSHINE smelt, blijft ODYSSEY koel. Als je overweegt om naar de film te gaan voor nog een dosis SUNSHINE, blijf dan binnen; ga in plaats daarvan voor een echte SPACE ODYSSEY!