Wat is het sentiment van de recensie?

Ik had het geluk om deze film te zien op het onlangs beëindigde internationale filmfestival hier. Ik kon zelfs nog een andere Zuid-Koreaanse film zien (The Power of Kangwon Province), maar Kerstmis in augustus trok meer mijn aandacht. Het verhaal is vrij eenvoudig, de gebruikelijke jongens-ontmoet-meisjes (of zullen we zeggen meisjes-ontmoet-jongens?). Wat het voor mij bijzonder maakte, was de manier waarop het werd gebracht. We kunnen zeggen dat de film rustig en vertederend was. We hebben hier geen opzichtige en gekunstelde romantiek, alleen maar twee gewone wezens die prachtig zijn door hun vriendschap en onuitgesproken liefde voor elkaar. Ik vond het ook prachtig dat de film beelden gebruikte als uitdrukking van relaties tussen verleden en heden. Ik wilde dat dit hier als een gewone film werd vertoond. Ik was er zeker van dat het een groter publiek zou aanspreken.