Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In Michele Soavi's verwarrende art-house-zombiefilm, Dellamorte Dellamore, speelt Rupert Everett Francesco, een beheerder van een begraafplaats waar de doden niet lang begraven blijven. Geholpen door zijn eenvoudige assistent Gnaghi lost Francesco het zombieprobleem van de begraafplaats op door de ondoden door het hoofd te schieten of hun schedels met een spade te splijten.<br />Maar kort nadat hij verliefd is geworden op de mysterieuze, mooie weduwe van een van zijn onlangs begraven slachtoffers, heeft Francesco het drukker dan ooit tevoren.<br />Nadat ik een paar bijzonder gunstige commentaren had gekregen van een paar van de meer gerespecteerde horrortijdschriften van IMDb, besloot ik te gaan kijken waar al die drukte om was. Zo teleurgesteld ben ik al een hele tijd niet meer geweest in een horrorfilm.<br />Dellamorte Dellamore is met zijn saaie, warrige pseudo-filosofische plot en een uiterst saaie vertolking van de hoofdrolspeler Everett, een irritante, ploeterende bende die zelfs niet kan worden gered door spetterende bloedspatten (met dank aan Sergio Stivaletti) en welkome gratis naaktheid (van de rondborstige Anna Fialchi). Ik heb geen idee hoeveel diepgaande analyses en discussies dit pretentieuze zootje ongeregeld heeft gekregen van zijn misleide fans.