Is deze recensie positief of negatief?

Zoals iedereen weet, kan niemand Scarlett O'Hara spelen als Vivien Leigh, en niemand kan Rhett Butler spelen als Clark Gable. Alle anderen vallen daarbij in het niet, en Timothy Dalton en Joanne Whalley vormen geen uitzondering. Eén ding waar ik niet omheen kon, was dat Joanne bruine ogen had. De groene ogen waren het meest opvallende aan Scarletts knappe uiterlijk, en in dit vervolg zijn die verdwenen.<br />Zowel de film als het boek werd een paar keer onderbroken. De nieuwe personages waren niet bepaald gedenkwaardig, en ik merkte dat ik vergat wie wie was. Ik had het gevoel dat het feit dat ze naar Ierland was gegaan helemaal niets te betekenen had. Ik ben pas 11 jaar, maar ik zag geen verandering in haar houding tot Rhett haar tien minuten later vertelde dat ze volwassen was geworden. Als Rhett haar dat niet had verteld, zou ik nooit hebben vermoed dat er enige verandering in haar houding was gekomen. Ze hield echt van Cat, haar baby. Ze houdt het meest van dit kind omdat ze het met Rhett heeft gekregen, haar enige geliefde echtgenoot. Maar als je _Gejaagd door de wind_ hebt gelezen, zou je begrijpen dat kinderen in Scarletts wereld geen verschil maken.<br />Eerlijk gezegd leek het me dat er zonder Rhett veel te veel gebeurde. Het enige waar iedereen zich druk om maakt is of Rhett en Scarlett weer bij elkaar komen, en Scarlett heeft er veel te lang over gedaan om dat voor elkaar te krijgen. Het is vrijwel niets vergeleken met _Gejaagd door de wind_, maar ja, wat is dat niet? Als je het boek hebt gelezen, zul je dat leuker vinden dan de film.<br />Ik zou ernaar kijken, alleen maar omdat het het vervolg is op _Gejaagd door de wind_, of het nu de moeite waard is of niet. Misschien ben je er niet helemaal tevreden mee, maar je krijgt er wel iets van mee.