Wat is het sentiment van de recensie?

Afgelopen herfst (2001) heb ik een filmcursus gevolgd bij de regisseur van deze film (Mark Hoeger). Zijn enorme kennis van de filmwereld, zijn vermogen om elke scène van een film te ontleden en het feit dat hij een Academy Award had gewonnen in een of andere obscure categorie, leken hem meer geloofwaardigheid te geven dan de gemiddelde onafhankelijke filmregisseur. Toen hij tijdens een van zijn colleges zei dat hij net klaar was met het regisseren van een film die 'Full Ride' heette en in het postproductiestadium zat, was mijn belangstelling gewekt. Maar dat zou het laatste zijn wat ik ooit van dat filmproject zou horen. Tot vorige week...<br /><br />Vorige week zag ik in een tv-lijstje dat 'Full Ride' 'Full Ride' heette. Dat zette me meteen aan het denken, want ik kan er niets aan doen dat ik WB graag in verband breng met tienerprogramma's als Dawson's Creek, Charmed, et cetera. Bovendien was het feit dat Full Ride rechtstreeks op tv zou worden uitgezonden op zich al niet erg vleiend. Niettemin zette ik die gedachte van me af en ging zitten om naar de creatie van mijn voormalige filmleraar te kijken.<br />Na twee uur en de aftiteling te hebben gezien, dacht ik lang en diep na over wat ik zojuist had gezien. Wat ik zojuist had gezien was een typisch WB-programma dat zich tot twee uur uitstrekte. In feite leek het bijna alsof deze film was gemaakt met als enige doel om alleen op het netwerk van WB te worden vertoond. Het beoordelen van deze film is in feite net zoiets als het beoordelen van een doorsnee WB-programma.<br />Waar te beginnen? De personages zijn oppervlakkig, het verhaal is cliché in elke betekenis van het woord, de scènes zijn volkomen gekunsteld en de karakterontwikkeling is geforceerd en ongeloofwaardig. Deze film schreeuwt gewoon om een klassieker.'<br />De hoofdpersoon, Matt Sabo, is een of andere hotshot van de verkeerde kant van het spoor (letterlijk) die als full-back bij het footballteam van de middelbare school speelt, maar vervolgens wegkwijnt in een leven van misdaad. Hij krijgt dan een kans op een beurs voor een volledige studie in plaats van de gevangenis in te gaan. Het is duidelijk dat hij, zonder veel keus, erin toestemt om football te spelen bij een all-star-team, maar dat hij niet bij zijn leeftijdgenoten wordt gerekend vanwege zijn slechte teamgeest en slechte houding.<br />Dan komt de verliefdheid. Natuurlijk! Waar zou deze voorspelbare fanfare zijn zonder een verliefdheid? Ze komt in de vorm van Amy Lear (gespeeld door de mooie Meredith Monroe). Ze is eigenlijk een sympathiek personage, in tegenstelling tot de o zo agressieve Matt Sabo, dus we applaudisseren bijna als ze hem eerst afwijst. Maar natuurlijk gebeurt het onvermijdelijke. Ze valt voor hem, verandert zijn houding ten opzichte van alles en alles lijkt goed en gelukkig. Maar nu is het tijd voor een conflict! <br /><0x3E> Eerder in de film maakt Amy Matt duidelijk dat ze niet met hem wil scoren, omdat dat g<0xC3><0xAA>nant zou zijn voor haar en haar moeder. Dat is tot Matts ontzetting, en zijn footballvrienden (ja, uiteindelijk gaan ze hem aardig vinden) die met hem hebben gewed dat hij niet zou scoren. Maar uiteindelijk accepteert Matt deze voorwaarden natuurlijk wel en hij besluit dat het hem niet alleen om de wip gaat. Op dat moment wordt de spannende plot dikker. Als je niet wilt dat ik deze verrassing verknoei, ga dan je gang. <br /><br />ONBEKENDE SPOILER NA ONDERWEG<br />Matt hoort van een paar jongens uit de buurt dat Amy Lear blijkbaar elk jaar probeert te scoren met een jongen uit het All-Star-team, zodat ze hem kan gebruiken om te ontsnappen aan haar leventje in een cafetaria in een kleine stad (wat om te beginnen al verbijsterend is) en naar de grote stad te gaan. Opeens beseft Matt dat hij gebruikt is en dat zijn liefde een schijnvertoning was. Hij komt in de verleiding om terug te keren naar een leven van misdaad en het footballkamp te verlaten voordat de grote wedstrijd begint. Amy probeert hem gerust te stellen dat ze deze keer echt verliefd was, maar hij is te heetgebakerd om erin te trappen. Dus wat moet hij doen? Gaat hij haar terugnemen? Of gaat hij weer benzinestations beroven en zich als een hufter gedragen? Ik zal het super-ultra-surrealistische einde voor je niet verpesten.<br /><br /><0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> Het lijkt erop dat hij probeerde de essentie van het platteland van Nebraska en het tienerleven in de kleine stadjes te vangen, maar zijn benadering is al te stereotiep en oppervlakkig. De hoge verwachtingen die de personages hebben van het leven in 'de grote stad' en de acties die ze ondernemen om dat te bereiken, zijn sterk overdreven en versterken alleen maar het stereotype van de inwoners van Nebraska als een stelletje boerenkinkels in boerendorpen. Ik weet niet zeker of Hoegers bedoelingen goed waren toen hij probeerde zijn geboortestaat in de schijnwerpers te zetten, maar ik denk dat hij uiteindelijk met een zeer beschamend product is gekomen. Als Hoeger Nebraska in een gunstig daglicht wilde plaatsen, had hij een paar nootjes van Alexander Payne moeten nemen. Terwijl Payne Nebraska eenvoudigweg als achtergrond voor zijn films gebruikt, integreert Hoeger het in de plot van Full Ride en raakt zo verstrikt in zijn bewustzijn van waar hij filmt, dat hij uiteindelijk oppervlakkige rommel produceert die van een buitenstaander zou kunnen zijn. Als Hoeger hier werkelijk woonde, zou je denken dat hij beter zou weten.<br />Al met al ben ik volledig teleurgesteld in Hoegers eerste grote film, en ik hoop dat hij de volgende keer zijn kennis met een beetje originaliteit kan combineren om iets anders en iets wat tot nadenken stemt te creëren.