Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik zag die film op ons filmfestival op het kruispunt en verheugde me erop omdat hij in mississippi en zwart-wit was opgenomen. Ik was diep teleurgesteld over het stuntelige script dat nooit vloeide en het kennelijke gebrek aan inspanning van de acteurs en de regisseur om iets te begrijpen van de cultuur die ze probeerden te verbeelden. Hoe konden lij en griffioen in vijf minuten zulke goede vrienden worden? Wie van de twee besprong het meisje onder de boom? Het was niet duidelijk. En er schijnt een of andere wet te bestaan in het hout van de film over zuidelijke accenten, en zelden hoor je iets dat ook maar in de verste verte de alledaagse geluiden van het zuiden benaderde. Het andere lastige punt leek de drang van de schrijver te zijn om ons allemaal het gevoel te geven dat iedere man homoseksuele neigingen moet hebben. Voordat ik hier een vuurzee ontsteek en van homofobie word beschuldigd, heb ik veel films gezien met homo-liefdesthema's, met name 'punks' 'in het begin' en 'b aa'. Maar dit leek de wens van een man te zijn voor alle jongemannen. Nou, Tennessee Williams heeft dat al gedaan, en veel beter. Dus ik vraag me af, als de coen brothers regionale accenten en cultuur kunnen krijgen in films die zich afspelen in Minnesota en Mississippi, waarom kan iemand anders dat dan niet? Wat een tijdverspilling.