Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb deze film gezien op het Toronto International Film Festival van 2001. La Pianiste is een aanvulling op de 'Australische pelgrim'-theorie die ik aan het formuleren ben. Isabelle Huppert won in Cannes een welverdiende prijs voor de beste actrice voor haar vertolking van een vrouw die, in haar pogingen het artistieke ideaal te bereiken, haar menselijkheid verliest. Gevangen door haar talent onderdrukt ze haar emoties en haar seksualiteit tot ze alleen nog maar op een verwrongen en angstaanjagende manier tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Wanneer een jongere studente verliefd op haar wordt, stijgt onze hoop, maar die wordt al snel de bodem ingeslagen door het besef dat zij de liefde niet kan ervaren zoals anderen dat kunnen. Het is te laat voor haar, en de laatste 30 aangrijpende minuten van de film zijn veelzeggend verstoken van de prachtige muziek die de eerste 90 minuten begeleidde. De boodschap lijkt te zijn dat de muziek zelf niet genoeg is zonder het leven en de schoonheid die ze beschrijft.