Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik vond het een onderschatte, in alle stilte fascinerende Spaghetti Western (ook wel bekend als DOOD EN LEVEN). Ondanks de bescheiden geloofsbrieven (afgezien van de veelzijdige co-schrijver/producent Albert Band, de enige met een opvallend aandeel in de productie, is de componist Carlo Rustichelli), heeft de film duidelijk baat bij de aanwezigheid van de drie Amerikaanse sterren (nieuwkomer Alex Cord is een dubbelzinnige antiheld, terwijl de veteranen Arthur Kennedy en Robert Ryan een mythisch tintje aan de gebeurtenissen geven) en bij de ongebruikelijke plot (met een kreupele hoofdpersoon, een amnestieprocedure die een strategische zuivering van de stad beschrijft, en waarbij de wet uiteindelijk de kant kiest van de schutter tegen een horde Mexicaanse bandieten). De film wordt afgesloten met een geweldige climax waarin het ster trio wordt belegerd in een brandende blokhut, plus een paar buitensporige momenten die een soort Spaghetti Western-kenmerk zijn: midden op straat ziet Cord een verborgen schutter achter een raam, weerspiegeld in een whiskyfles; een man die Cord helpt ontsnappen, wordt door de schurken herhaaldelijk ondergedompeld in een plas olie. Nicoletta Machiavelli maakt ook een aardige indruk als het dorpsmeisje met wie Cord samenwoont; de bijrollen worden besprenkeld met bekende (zij het grotendeels anonieme) gezichten, die stuk voor stuk in wezen bij het genre passen.<br />' Ik was me niet bewust van het feit dat de Engelstalige versie van de film op de R1-dvd van MGM/UA was ingekort: ik werd voor de gek gehouden door het feit dat de verkeerde tijd op de achterkant stond vermeld; de film duurde maar 99 minuten en was blijkbaar geen 118: Cords personage wordt gedood in de langere Italiaanse versie!