Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Als je het strikt historische perspectief buiten beschouwing laat, is deze film eigenlijk heel vermakelijk. Er zit actie in, avontuur en romantiek, en een van de eerste castingmatches van dat tijdperk met Errol Flynn en Olivia de Havilland in de hoofdrollen. Zoals duidelijk te zien is op dit forum, voldoet de film niet aan de eisen van puristen die honderd procent nauwkeurigheid in hun verhaal zoeken. Om daar voorbij te komen, hoef je alleen maar het geschiedenisboek opzij te leggen en van het verhaal te genieten alsof het een roman is. Ik weet het, ik weet het, dat is moeilijk als je denkt aan Custers Laatste Stand bij de Little Big Horn en dat is beroemdheid in de geschiedenis van het Amerika van na de Burgeroorlog. Het is een onopgeloste kwestie met het beeld, hoe je het ook bekijkt.<br />Er valt hier echter veel op te merken voor een film van twee uur en nog wat. De aankomst van Custer op West Point is waarschijnlijk de eerste verrassing, aangezien hij in vol militair ornaat komt aanrijden. De practical joke van Sharp (Arthur Kennedy) om hem in het hoofdkwartier van de majoor onder te brengen, had hen beiden waarschijnlijk in de problemen moeten brengen.<br />Ironisch genoeg doen veel scènes in deze militaire film dienst als komedie, zoals de eerste ontmoeting van Custer met Libby Bacon, en de daaropvolgende ontmoetingen met onder anderen theelezer Callie (Hattie McDaniel). Het was me nog niet eerder opgevallen in andere films, maar McDaniel deed me sterk denken aan een andere favoriete karakterspeler uit de jaren veertig, Mantan Moreland. Zozeer zelfs dat het er in een van de scènes uitzag alsof Moreland een jurk aanhad. Met dat in gedachten was de uilenscène ook een giller.<br />Wat Flynn betreft, het is interessant om op te merken dat hij een jaar eerder J.E.B. Stuart had geportretteerd tegenover Ronald Reagans afbeelding van generaal Custer in 'Santa Fe Trail', waarbij ze allebei wedijverden om de aandacht van niemand minder dan Olivia de Havilland. In die film legde Reagan niets van de arrogantie en flair in het karakter van Custer die de geschiedenis zich herinnert, terwijl dat in Flynns vertolking wel het geval is.' Het is meer dan duidelijk. Maar het komt niet in de buurt van Richard Mulligans visie op de militaire held in 'Little Big Man' uit 1970. Laten we het er maar op houden dat die een beetje te veel van het goede was.<br />Het beste wat ik van de foto kon zien, was de manier waarop Custer volhield zijn goede naam te behouden en die niet op het spel te zetten voor een riskante zakelijke onderneming. Dat, en zijn trouw aan de mannen die hij in de strijd aanvoerde, samen met de discipline die hij in de loop van het verhaal ontwikkelde. Het meest aangrijpend was die laatste confrontatie met aartsrivaal Sharp, vlak voordat hij de Little Big Horn in reed, waarin hij verklaarde dat hel en glorie volledig afhankelijk waren van de mens.' Een soortgelijke opmerking had ons eerder misschien het beste inzicht gegeven in Custers karakter, toen hij zei: 'Je neemt de roem met je mee wanneer het jouw tijd is om te gaan.'