Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hoe iemand deze grofkorrelige filmversie kan aanbevelen na de fantastische Waterloo Bridge met Vivien Leigh en Robert Taylor te hebben gezien, gaat ieder begrip te boven.<br />De Myra van Mae Clarke lijkt in niets op de rol die VIVIEN LEIGH in de remake heeft gespeeld. Ze speelt een doodgewoon Amerikaans meisje met een Brooklyn-accent, en de 'ja'-antwoorden zijn een beetje schokkend als je een minder grof personage verwacht. DOUGLAS MONTGOMERY (in de slotaftiteling aangeduid als KENT DOUGLAS) is onwaarschijnlijk als een soldaat verliefd op haar wordt, hoe vaak ze hem ook in de steek laat. BETTE DAVIS heeft een bijrol in een bijrol. Hun melodramatische confrontaties tijdens de laatste twintig minuten van de film zijn niet te geloven (buitensporige overdrijvingen) <0xE2><0x80><0x93> zelfs gezien het feit dat dit een grovere versie van het verhaal is, toen geluid nog maar een paar jaar oud was en zwijgend acteren nog een rage.<br />Gewoon afschuwelijk. En het eindigt abrupt met Clarke die haar leven verliest tijdens een bombardement op de brug.<br />Het einde.<br />Het heeft niets van de prachtig gecamoufleerde uitvoeringen in de MGM-remake van 1940, met inbegrip van een steriele bijrollen. In plaats daarvan is dit stuk opgezet met lage productiewaarden (en dan bedoel ik het budget van een schoenveter) zonder enige subtiliteit. In de scène waarin Myra de aristocratische dame vertelt waarom ze niet met haar zoon Roy moet trouwen, is geen sprake van gekunstelde dapperheid. Ze zegt alleen maar: 'Ik heb hem op Waterloo Bridge opgepikt.' Uitleg is niet nodig. Daar is niets brutaals aan.<br />En nu komt het: voor één keer is het origineel verre van de beste versie. Vivien LEIGH en Robert Taylor zijn nooit overtroffen als Myra en Roy in de tedere, prachtig geacteerde filmklassieker uit 1940.