Is deze recensie positief of negatief?

Hoe komt het dat de Italianen in de jaren vijftig en zestig de beste films maakten en in de jaren zeventig en tachtig niets anders dan zombies en kannibalen? Waarschijnlijk omdat kunstfilms geen geld opleverden. The Cannibal Movie is, in tegenstelling tot de Zombie Movie, die werd gemaakt door Amerikanen en niet werd uitgebuit door Italianen, een zuiver Italiaanse creatie, ontworpen als een mondo-uitbuitingsparadijs en om zo veel mogelijk geld te verdienen (geen artistieke integriteit die hier in de weg staat). Eaten Alive kwam uit de hoogtijdagen van de Cannibal Movie. De regisseur, Umberto Lenzi, had nog niet eens zijn draai gevonden; zijn klassieker, Cannibal Ferox, was nog een jaar weg.<br />'In het plot gelijk aan (lees: gejat van) Ruggero Deodato' Een vrouw (Janet Agren) krijgt van de politie te horen dat ze een 8mm-film van haar zus heeft gekregen. Ze wordt vermist in Afrika, en men vermoedt dat het stamritueel dat op de film is afgebeeld er iets mee te maken heeft. Mel Ferrer, hoogleraar aan de universiteit van iets dergelijks, vertelt haar dat een zekere Jonas (Ivan Rassimov) in Nieuw-Guinea een Jonestown-achtige sekte is begonnen, en dat de zus daar is. De vrouw huurt een gids (Robert Kerman) in om haar door de jungle te leiden, op zoek naar de sekte en haar zus. En voor je het weet, is de jungle vol kannibalen.<br />Eén zin zou het moeten samenvatten: als je de _Cannibal Movie_ hebt gezien, dan weet je het.' Ik heb ze allemaal gezien, voornamelijk omdat deze films schaamteloos van elkaar stelen (Lenzi kopieerde _Kannibal Holocaust_ om deze film te maken, en bewerkte deze om _Kannibal Ferox_ te maken; Deodato kopieerde delen hiervan voor _Tonight and Run_). En omdat ze allemaal hetzelfde materiaal gebruiken, hebben ze allemaal dezelfde karaktertrekken: verschrikkelijke fotografie, saaie decors, verschrikkelijke montage, overacting, en exploitatie, exploitatie, exploitatie. Genrefans kunnen hun hart ophalen, want iedereen in deze film is een veteraan in het genre. Rassimov en Kerman houden een decor-etenswedstrijd. Agren bestaat uitsluitend om naakt, verkracht of in gevaar te zijn. Veel bloed voor alle zieke geesten daarbuiten. De kannibalen, die in werkelijkheid inheemse kannibalen lijken, eten hun lunch vermomd als mensenvlees. En volgens de grote traditie van _Cannibal Movies_ wordt elk levend dier dat op het scherm te zien is, meestal kort daarna gedood. Over het algemeen is het geen prettige ervaring, maar ik weet zeker dat er psychopaten zijn die deze uitwerpselen amusant vinden. Ik in elk geval wel.