Is deze recensie positief of negatief?

Dit is de episode die waarschijnlijk het meest in verband staat met het partnerrecht, 'Gij zult niet doden', in die zin dat het direct de immer controversiële kwestie aan de orde stelt: 'Waarom doden we mensen die mensen doden om aan te tonen dat doden verkeerd is?' Deze kwestie wordt in deze episode in twee delen uiteengezet: voor de moord, wanneer de film de tweedeling laat zien tussen de idealistische, veelbelovende advocaat en de straatcrimineel die zo opgaat in zijn manier van leven dat zijn leven niet meer is dan een weergave van wat hij geacht wordt te doen, gevolgd door de periode na het proces en voor de executie, wanneer ze allebei moeten boeten voor de doden waarvoor ze zich verantwoordelijk voelen en die dus delen. Een van de grote pluspunten van dit soort verhalen is dat het verhaal zowel in kleine als grote lijnen volledig is uitgewerkt, zodat we zowel de motivaties en de levensgeschiedenissen van de personen met wie we maar iets minder dan een uur kunnen doorbrengen, begrijpen. Ondanks al zijn misdadige bedoelingen en spot, is de moordenaar nog steeds erg sympathiek, en draait het belangrijkste deel van zijn daden om een geschiedenis van een ongeluk. Zijn manier van moorden is meer een verlangen om de dood in de hand te houden dan een verlangen om daadwerkelijk te vernietigen. De idealistische naïviteit van de advocaat toont aan dat je de dood niet toestaat in een wereld waarin je die niet in de hand kunt houden. Hun ontmoeting is inderdaad belangrijk; ze moeten er allebei aan toegeven, maar ze moeten het niet verder uitbouwen.<br />Afgezien daarvan is het interessant om te zien hoe deze episode van invloed is op Rouge, Kieslowski's latere voltooiing van de Trois Colours-trilogie. Een van Kieslowski's grootste invloeden lijkt het idee van rechtvaardigheid te zijn, en gezien het feit dat de decaloog een meditatie is op iets wat staat voor Goddelijke rechtvaardigheid, lijkt dit wel de meest zelfbewuste.<br />-PolarisDiB.<br />-PolarisDiB.