Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een frustrerende documentaire. De zoon van Louis Kahn, die zijn vader in zijn jeugd maar heel weinig heeft gezien omdat hij lid was van een van de drie afzonderlijke families die zijn vader had gecreëerd, neemt de taak op zich om meer over zijn vader te weten te komen door een verkenning van zijn architectuur en zijn leven. Het klinkt als een geweldig idee voor een documentaire, maar het eind van het liedje is saai en oninteressant.<br />Het probleem is helaas dat de zoon van Kahn niet alleen een van de hoofdpersonen is <0xE2><0x80><0x93> hij is ook regisseur, schrijver, producer, interviewer en verteller. Nathaniel lijkt zowel te onervaren als te dicht bij het materiaal te staan om goed te kunnen functioneren in een van deze rollen. Verder lijkt hij best een aardige vent, maar hij komt niet veel in beeld, dus het feit dat hij de enige constante in de film is, wordt vermoeiend.<br />Nathaniel komt ook over als een onvoorbereide en amateuristische interviewer. Er zijn verschillende momenten waarop de geïnterviewde een interessante of provocerende verklaring aflegt en de camera overschakelt naar een opname van Nathaniel die weinig meer doet dan wezenloos staren en een soort timide 'uh-huh', alsof hij een beetje in paniek is omdat hij iets moet verzinnen om te antwoorden. Soms vond ik het g<0xC3><0xAA>nant om te zien dat mensen die misschien echt interessante dingen over Kahn te vertellen hadden (of in elk geval betere dingen te doen hadden met hun tijd), zich leken te realiseren dat ze in handen waren van een interviewer die van hen verwachtte dat ze het gesprek zouden leiden.<br />Nathaniels dubbele rol als documentairemaker en verloren zoon lijkt de film meer schade te berokkenen dan te helpen. Je voelt dat sommige interviewers niet echt open willen zijn over de negatieve aspecten van Kahns persoonlijkheid en carrière, waarschijnlijk omdat het voor Nathaniel niet duidelijk is of hij...' De enige persoon die Nathaniel onder druk zet, is zijn eigen moeder, maar die gesprekken hebben de neiging een beetje weg te hebben van een slecht tienerdrama ('Ben je niet boos, mam?') en bieden ons (of Nathaniel) weinig hulp bij het begrijpen van Kahn of de loyaliteit die hij opriep bij de mensen om hem heen. Wat de film absoluut niet heeft, is het vormgeven door een ervaren en onafhankelijke hand, niet om Nathaniel buiten te sluiten, maar om zijn subjectiviteit en onervarenheid in evenwicht te brengen. Een onafhankelijke regisseur had afstand kunnen nemen van het materiaal, meer kunnen nadenken over wat de geïnterviewden konden bijdragen en, naar men hoopt, die delen van het documentaireproces kunnen schrappen die gewoon niet werken, zoals het vreemde fragment met de man die beweert dat hij Kahn heeft zien sterven (waardoor het leek alsof Nathaniel gewoon door een gek werd ingepalmd) of het hele verhaal over het aan de haak slaan van Kahns neef, die niets te melden had over Kahn of Nathaniel. Te vaak laat Nathaniel ons toekijken hoe hij in of in de buurt van een gebouw van Kahn vreemden aanhoudt om ze te vertellen dat zijn vader de ontwerper was. (Ah, _ton_, _ton_. Leuk, meneer. Eh... ik moet nu weg.) Ik begrijp waarom dit soort dingen belangrijk kunnen zijn voor Nathaniel en dat het laten zien van het documentaireproces soms interessant is, maar dit is zo'n voorbeeld van wanneer een documentaire té persoonlijk kan zijn.<br />Even terzijde, ik vond de score die voor de film was geschreven geweldig! (Maar een van de vreemdste momenten in het geheel was toen de voice-over tijdens de rondleiding door het Kimball Art Museum Kahn citeerde als iemand die een vergelijking maakte tussen architectuur en Beethovens Vijfde Symfonie. De muziek die tegelijkertijd werd gespeeld? De Negende Symfonie van Beethoven. Een vergissing? Een miskleun? Wie zal het zeggen? Ik moest er wel om lachen.)<br />Kahn was een groot architect en het is duidelijk dat hij een ongewoon mens was en een intrigerend levensverhaal had. Er moet beslist een goede documentaire over hem worden gemaakt. Een ervan staat in het teken van Nathaniels zoektocht naar de vader die hij niet kende, maar ik weet niet zeker of dat een interessant verhaal is. Geen van beide werkt zo goed in deze film.