Wat voor toon heeft de volgende recensie?

(ZELFS ZEER lichtelijk verkwistend)<br /><br />Om te beginnen moet ik zeggen dat ik normaal gesproken niet onder de indruk ben van sciencefiction, dus _Pitch Black_ (2000) was een aangename verrassing. Ik was vanaf het allereerste begin geboeid door het ritme, de intensiteit en de visuele uitbarstingen die me fascineerden en me aan mijn stoel gekluisterd hielden. Ik ben heel blij te kunnen zeggen dat deze film het beste (oké, in elk geval één van de beste) science-fictionstukjes was dat ik in lange, lange tijd heb gezien.<br />De plot zou kort samengevat simpel kunnen klinken: een (ruimte)schip stort neer op een zogenaamd verlaten planeet en de kapitein, Caroline Fry (de indrukwekkende Radha Mitchell) moet de overlevenden in veiligheid brengen. In het begin lijkt een koelbloedige moordenaar, Riddick (Vin Diesel, die de rol op een heel geloofwaardige manier speelt) misschien het grootste probleem van de groep, maar als de schemering invalt, beginnen de schepsels van de nacht te ontwaken... Dit leidt tot een wanhopige poging om te ontsnappen aan de bloeddorstige roofdieren, wat, zoals we allemaal kunnen raden, niet leidt tot een gelukkige familiepicknick.<br />Het is niet de plot zelf die de film de moeite waard maakt <0xE2><0x80><0x93> laten we eerlijk zijn, als je het terugbrengt tot de essentie is het niet zó origineel <0xE2><0x80><0x93> maar de vaardigheid waarmee het wordt verteld. Het verhaal vloeide voort, liet me op geen enkel punt gapen (tenminste, niet veel). De regie was fantastisch. Dit was een heel visuele, zelfs mooie film; het paarse nachtzicht was een ware traktatie. Hoewel'mooi' misschien niet het juiste woord was; ja, de beelden die werden getoond waren een lust voor het oog, maar ze voegden er ook iets aan toe dat niet nader omschreven grotesk was, griezelig, alsof er iets op het punt stond onder het stille oppervlak uit te barsten. (Om nog maar te zwijgen van het feit dat de monsters echt goed waren gedaan, ze zagen er realistisch uit, wat tegenwoordig zeldzaam schijnt te zijn <0xE2><0x80><0x93> misschien vinden mensen het gewoon niet de moeite waard om ze er echt uit te laten zien...)<br />Ik genoot niet alleen van de visuele kant van de film, maar ook van het psychologische aspect van het verhaal. Tijdens de film zien we de karakters ontrafelen <0xE2><0x80><0x93> sommige vallen, andere stijgen op <0xE2><0x80><0x93> maar wat me het meest fascineerde was de ontwikkeling van het karakter van Riddick. Ik genoot tijdens de hele film van de verandering in hem. En verder genoot ik met Riddick ook van de ongelooflijk goede en oorspronkelijk uitgevoerde Seksuele Spanning tussen Fry en hem die 'niet' was (je begrijpt wat ik bedoel als je het ziet).<br />Je kunt niet ontkennen dat er chemie tussen hen was. Probeer het maar niet, want dan kom ik naar je toe en laat je naar me luisteren terwijl ik met mijn eetstokjes speel tot je het uitgilt van het lachen. Het was nieuw voor me. Zoals Radha Mitchell eens zei (een aangepast citaat). Pitch Black is een heel sexy film zonder seks', en dat maakt hem des te interessanter.<br />Dus om het samen te vatten: ik kan deze film aanbevelen, ook al ben je niet echt een fan van 'ruimteverhalen'. De spanning werd tot het allerlaatst bewaard en, wat belangrijk is, wij (of ik in elk geval) wilden meer. Als je niet de moeite neemt om na te denken over psychologie, subtekst en dergelijke (wat mijn slechte gewoonte is), vind je Pitch Black nog steeds heel amusant. Trek gewoon je schoenen uit en geniet.