Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb _Deadly Voyage_ gezien omdat David Suchet erin speelde, nadat ik van hem had genoten in de 'Poirot'-serie. En Joss Ackland is altijd de moeite waard om naar te kijken, dus ging ik de film in met de verwachting dat het een film zou zijn die mogelijk de moeite waard zou zijn. Helaas, dat bleek niet zo te zijn.<br />Ik zal geen kritiek leveren op de uitvoeringen, het ijsberen, de cinematografie of enig ander structureel aspect van de film; anderen hier hebben hun mening over die elementen al gegeven. Het enige waar ik het over wil hebben is de boodschap van de film, aangezien die in de intro verkondigt dat hij is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en daarin schuilt het veronderstelde belang van de film.<br />'Deadly Voyage' De film gaat over een verarmde zwarte Afrikaan, Kingsley genaamd, die naar de Verenigde Staten wil verhuizen omdat hij denkt dat hij daar geld kan verdienen. Niets meer, niets minder <0xE2><0x80><0x93> zijn motivatie is volkomen egoïstisch. (Natuurlijk zullen sommige mensen eromheen draaien door te zeggen dat hij het voor zijn gezin doet, maar in werkelijkheid besloot hij om kinderen te krijgen van het inkomen dat hij in Ghana kon verdienen, dus heeft hij gewoon zijn eigen probleem gecreëerd.) Met dat doel besluit Kingsley om aan boord te gaan van een Russisch vrachtschip dat op weg is naar New York. Terwijl hij dat doet, krijgt hij te maken met barre omstandigheden, racistische bemanningsleden en andere uitdagingen.<br />Maar dit is precies het moment waarop de film me onsympathiek maakt. Waarom zou het publiek zich druk maken om Kingsley? Gewoon omdat hij een doel heeft? Doelen zijn niet zo'n zeldzaam goed dat ze boven alles bevoorrecht moeten worden, boven het doel van de kapitein van het schip of de vrouw die hij thuis heeft achtergelaten met zijn pasgeboren kind. Kingsley's doel is in de ogen van de Amerikaanse regering illegaal. Het is ook illegaal in die zin dat het van de Russische rederij wordt gestolen. Als hij de Verenigde Staten weet te bereiken, zou hij een systeem moeten ontmantelen waar hij niet aan heeft meegewerkt. En als hij wordt gepakt, krijgt de rederij een boete van 45.000 dollar. Ik betwijfel ten zeerste of het een van de verstekelingen iets kan schelen wat de door hen gekozen handelwijze iemand anders kost; het is duidelijk dat ze er alleen maar op uit zijn om er zelf beter van te worden. Hij had de 11000 dollar die hij aan het begin van de film in de loterij heeft gewonnen, kunnen gebruiken voor een legale overtocht naar de Verenigde Staten en een verblijfsvergunning en een werkvergunning kunnen aanvragen. In plaats daarvan neemt hij de illegale (en gevaarlijke) route.<br /><br />Dus waarom zouden we ons druk maken over hem of over zijn beproeving, aangezien Kingsley's reis illegaal, egoïstisch en ethisch niet te rechtvaardigen is? Gewoon omdat hij voor uitdagingen staat? Waarom zouden zijn uitdagingen belangrijker zijn dan de uitdaging van de Russische rederij om zonder verstekelingen naar New York te komen? De reden lijkt te zijn dat Danny Glover (de uitvoerend producent van de film) en de andere betrokkenen willen dat we Kingsley steunen, alsof hij een held is op een of andere nobele reis. Maar als je eenmaal accepteert dat illegale immigratie, diefstal en een dwaze missie helemaal niet nobel zijn, kun je je niet echt meer om hem bekommeren.<br />Voordat iemand de rassenkaart trekt, kan ik je verzekeren dat ik hetzelfde zou hebben gevoeld, ongeacht de etnische/nationale achtergrond van de betrokken partijen. Stel je voor dat een Brits persoon zou besluiten zich in een trein naar Bhutan te verstoppen, de grens over te steken en 'ongewenste' boeddhistische oudheden te verzamelen om ze naar Engeland te brengen en te verkopen. Hoeveel sympathie zouden de uitdagingen waar hij voor stond opwekken? Heel weinig, durf ik te wedden. Dus waarom zouden wij anders over Kingley denken? Omdat hij zwart is? Omdat hij naar Amerikaanse maatstaven arm is? De filmmakers rekenen erop dat wij hun mening delen dat het doel de middelen heiligt en dat een boete van 45.000 dollar voor een scheepvaartmaatschappij onbelangrijk is vergeleken met de kleine kans dat een ongeschoolde arbeider in de Verenigde Staten iets meer had kunnen verdienen als hij gewoon in zijn eigen land was gebleven. Ik geloofde er geen snars van.