Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De hoofdrolspeelster Yuko Tanaka geeft zoveel voldoening in de buitengewoon meditatieve 'The Milkwoman', een kalm onderzoek naar gemiste kansen in het leven van een vrouw van in de vijftig die haar leven met oprecht schrijnende motieven in kaart brengt. Akira Ogata's onconventionele romantische film, opgenomen in het pittoreske, rustige stadje Nagasaki, is bij wijze van spreken niet zozeer een regelrecht melodrama als wel een weloverwogen zelfbespiegeling over de overgave van de personages aan hun huidige leven als gevolg van een tragisch verleden dat hen dwong tot een keuze die ze niet wilden maken. Tanaka speelt de rol van Minako Oba, een vrouw van middelbare leeftijd die voor haar werk in een supermarkt werkt en het op zich neemt om flessen melk af te leveren bij de bewoners van het heuvelachtige Nagasaki. Een van de huizen waar ze voortdurend langskomt om zo'n levering af te leveren, is dat van Kaita Takanashi (Ittoku Kishibe), een ambtenaar van de plaatselijke overheid die voor haar terminaal zieke vrouw zorgt (Akiko Nishina). Minako en Kaita waren op de middelbare school verliefd op elkaar en zijn na een smadelijke gebeurtenis met hun ouders uit elkaar gegaan. Ogata opent zijn film met het onheilspellende verhaal van een jonge Minako die zweert dat ze nooit uit Nagasaki weg zal gaan, en zo doet Ogata dat ook met het verhaal, geduldig vasthoudend aan Minako terwijl hij, handig geholpen door Tanako's ingehouden maar zeer effectieve optreden, haar volgt <0xE2><0x80><0x93> of ze nu met haar tante (Misako Watanabe) zit te babbelen over het feit dat ze single is, of terwijl ze de talloze voetstappen van hun heuvelachtige stad op en neer jogt om melk uit te delen <0xE2><0x80><0x93> terwijl zij en Kaita geleidelijk aan de obstakels overwinnen die hen jarenlang gescheiden hielden. Een dergelijke ongehaaste ontwikkeling is misschien niet geschikt voor kijkers die zijn opgegroeid met snelle verhalen, maar voor