Is deze recensie positief of negatief?

'Identiteit... Ik ben een deel van mijn omgeving en ik ben ervan afgescheiden geraakt, en het feit dat we in staat zijn die verschillen duidelijk te maken, geeft ons een identiteit, en wat zich binnen onze identiteit bevindt, is alles wat ons ooit is overkomen' (Ntozake Shange in 'Vuur in de Spiegel').<br />Pieces zoals Decaloog V intimideerden me vroeger. Ik had het gevoel dat als ik ze accepteerde, ik iets zou compromitteren. Wat ik vroeger dacht, is het echt niet waard om je in te verdiepen. Ik begrijp wat het naturalisme probeert te zeggen. Ik heb een tastbare katharsis ervaren, een die stukje bij beetje in het niets is verdwenen, en een die nog steeds leeft, waar ik nog steeds rekening mee moet houden. Hij werkt nog steeds in mijn binnenste. <br />De film was niet per se meelevend. Hij hoeft niet te zeggen dat de doodstraf een verdorven iets is. Er zijn zeker verdorven mensen; of ze al dan niet moeten sterven is een andere zaak. Wat Decalogue laat zien, is dat er goede, mooie mensen bestaan die andere mensen doden als hun samenleving en hun oerdriften ze te pakken krijgen.<br />De 'wetenschap' van het naturalisme heeft me geholpen om Decalogue V. te waarderen. Het is de schrijfruimte niet waard om in te gaan op de reden waarom ik het mezelf niet eerder heb toegestaan, maar ik zie nu in wat het waard is om dit soort kunst te maken om mensen te'maken', of misschien om mensen iets te laten doen.<br />Er is een methode voor Lazars compromis met zijn...' Een groot deel van die betekenis is alleen achteraf te begrijpen. Dat zou geen vreemde gedachte moeten zijn: hoeveel van een respectabele wetenschap krijgt achteraf geen betekenis? Ik huiver als ik het zeg, maar het naturalisme lijkt zoveel productiever en zoveel minder nihilistisch als ik de macht heb om tegen mezelf te zeggen: 'Deze ruïne, dit proces, dit natuurlijke proces, maakt dat ik me tegen het systeem wil verzetten.'<br />Ik denk niet dat het naturalisme een onheilsportret van de mensheid schildert en ons vertelt dat we onze gepoederde pruiken moeten afwerpen en naar het bos moeten gaan. In plaats daarvan denk ik dat het bewijzen en experimenten catalogiseert, die we natuurlijk mogen negeren. We kunnen het negeren zoveel we willen, als we de naturalisten maar meer lijken willen geven om te begraven.<br />Want ondanks het feit dat ze hun esthetiek speciaal hebben ontworpen zonder sympathie te voelen voor het waarschijnlijke en catastrofale lot van hun personages, zijn ze ongetwijfeld bevangen door leesblindheid en schrijverssnobisme. Ik zie het verrukkelijke risico in de hoop dat het publiek zal begrijpen wat er moet gebeuren met wat ze zien. Zoals gezegd, er schuilt gevaar in het hopeloze zien van hun lot, vereeuwigd in steen. Er schuilt gevaar in het hoopvolle de natuur te kleineren, omdat die niet overeenkomt met hun wereldbeeld.<br />En ik denk niet dat het 'hoopvolle' rijk of gelukkig hoeft te zijn. Ik heb de film niet gezien, maar het lijkt erop dat de film _American Beauty_ de ontoereikendheid van de omstandigheden bewijst als leverancier van visie of comfort. Er zijn zowel asceten als gulzigaards als bedelaars die zich afvragen waar in zichzelf hun menselijkheid is, die rouwen omdat ze niets kunnen vinden dat hen van hun landschap scheidt.<br />Landschappen kunnen krachtig en prachtig geportretteerd worden, maar in werkelijkheid worden landschappen niet geacteerd. Ze veranderen, zeker, en dramatisch, maar alleen door een groot aantal natuurwetten waarover niemand werkelijk macht heeft. Maar die kunnen zelf niet veranderd worden.