Wat is het sentiment van de recensie?

Als je mensen echt de stuipen op het lijf wilt jagen, kies dan de duivel als onderwerp. Per slot van rekening is een groot deel van de bevolking ervan overtuigd dat hij echt bestaat. Daarom gooi je je in een hele vleug van voor-bestaande religieuze en mythologische beelden. En dat zal je jonge publiek heel wat nachtmerries bezorgen.<br />Deze episode had alles van een Hollywood-blockbuster. Toen ik klaar was met kijken, zapte ik zelfs naar een ander kanaal dat een recente Bondfilm uitzond en eerlijk gezegd kon ik geen haartje verschil tussen de verschillen in sf zien. Met een minimale bezetting, beperkt door de situatie op een ruimtestation, compleet met overweldigende panoramische beelden van een imploderend heelal, was het even claustrofobisch en intens als _Alien_ of _Gebeurtenis Horison_. Het zwarte gat buiten gaf het gevoel alsof het zwarte gat het station onder het gewicht van de donkere materie op de planeet en op _Wat_ dat binnenin was, drukte. En terwijl de verschrikking verhevigd wordt door de wetenschap dat de Dr. en Roos gestrand zijn, begint de sinistere Ood een lichaamloze stem te geleiden en dan worden de personages een voor een uitgekozen...<br />Dit heeft alle beste eigenschappen van de crème de la crème van deze nieuwe Dr. Who-onderneming: Meisje in de Vuurplaats en het Lege Kind. Emotioneel aangrijpend, angstaanjagend en humoristisch, allemaal zonder dat het goedkoop overkomt. Dit is veel enger dan welke hoeveelheid vliegende Daleks ook. Maar de vraag is: is dit echt geschikt voor kinderen? Dit is geen familiefilm. Ik heb medelijden met de arme ouder die zijn kinderen na deze film in bed moet stoppen. Ik weet niet eens of ik wel wil zien wat er hierna gebeurt!