Is deze recensie positief of negatief?

Alweer verenigt regisseur J. Lee Thompson zijn krachten met acteur Charles Bronson voor een gewelddadige en compromisloze actiefilm. In feite is dit waarschijnlijk Bronsons meest wrede film (een hele prestatie voor een man die heeft meegespeeld in Death Wish, Ten To Midnight en Chato's Land). Maar wreedheid op zich is niet voldoende voor een goede film, en The Evil That Men Do is uiteindelijk een teleurstelling. Als je de wreedheid van de film zou wegnemen, zou er bitter weinig interessants overblijven.<br />Het verhaal gaat over een huurmoordenaar (Bronson) die een knus leventje leidt op een Caribisch eiland. Hij wordt overgehaald om na zijn pensionering een sadistische folterdokter op te sporen en te elimineren, die zijn smerige praktijken uitoefent in verschillende Zuid-Amerikaanse helse oorden. Gedurende de hele film, vooral in het begin, worden we getrakteerd op een aantal beeldende martelscènes om ons te laten zien wat een gemeen stuk vreten hij is.<br />Deze thema's zijn in feite heel ernstig. Er wordt inderdaad gefolterd in onderdrukkende Zuid-Amerikaanse dictaturen, en de mensen in het dagelijks leven worden gedwongen om een paar uiterst pijnlijke ervaringen op te doen, enkel en alleen om een impopulair standpunt te verkondigen. Maar ondanks al zijn waardige poses maakt Het Kwaad dat Mannen Doen zich niet echt druk over de benarde toestand van deze arme mensen. Zuiver en alleen om Charles Bronson een smoes te geven om een paar onplezierige smeerlapperijen weg te blazen. Het is gewoon een uitbuitende actiefilm die zich op echte zaken richt. De martelscènes geven je, de kijker, het gevoel dat je een smerige, misselijkmakende voyeur bent, iemand die plezier beleeft aan het kijken naar'snuff'-films. Het script zit vol afschuwelijke dialogen, waaronder een paar overdreven beschrijvingen van martelingen. Het Kwaad dat Mannen Doen onttrekt zich aan zijn verontrustende ideeën... het dient ze als amusement en vraagt ons ervan te genieten. Sorry, maar dat is gewoon verkeerd.