Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mijn vrouw nodigde mijn zoon en mij uit om dit op een luie zaterdagavond op de kabeltelevisie te zien, in de veronderstelling dat het een ongebruikelijke rol van Juliette Lewis zou laten zien. Op deze belofte komt de film in elk geval terug: haar personage is ineffectief en houdt vast aan bijna elk horrorcliché dat je maar kunt bedenken. Dat geldt ook voor de film. Een opsomming van de manier waarop het zich aan hen heeft vastgeklampt zou een oefening zijn in het terughalen van iets wat ik hoop snel te vergeten, dus dat zal ik niet doen. In wezen is dit een _whodunnit_, met veel valse aanwijzingen: iedereen lijkt schuldig, in plaats van alleen de twee die je vanaf het begin verdenkt. De enige verrassing die enig effect op me had, was dat het onbestemde eindcliché nog even bleef hangen: zal Jane haar afspraak met haar redder nakomen, die haar de (voor het publiek vanzelfsprekende) identiteit van de 2e samenzweerder zal vertellen, waardoor ze weer in een hysterisch slachtofferspel terechtkomt? Gelukkig zal ik dat nooit te weten komen.