Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ingrid Bergman, de trouwe receptioniste van tandarts Walter Matthau, die een beetje verliefd is op haar baas, is in deze film absoluut geweldig. Ze verwerkt de geestige opmerkingen in het script met aplomb en steelt een geweldige scène waarin zij en Goldie Hawn in een platenzaak zitten te praten (Ingrids monoloog is een fa<0xC3><0xA7>ade, maar haar gezicht vertelt je dat ze er met heel haar hart in gelooft). Matthau is een vreemde keus voor de hoofdrol (hij is te oud voor Goldie Hawn en te onbeschaafd voor Bergman, om nog maar te zwijgen over het feit dat hij te ongericht is om een tandarts te kunnen zijn), maar ik vond de manier waarop hij zijn best doet om Goldie een plezier te doen en rondstrompelt in een poging zich van een leugen te bevrijden, wel leuk. Hawn (die een Oscar heeft gewonnen) is net zo fris en sprankelend als ze vandaag is. Deze klucht in de slaapkamer is niet erg geraffineerd (en doet bovendien vaag aan 'Any Wednesday' denken), maar het is een welkome afwisseling van de luidruchtige, op tieners gerichte komedies die ze tegenwoordig maken. 'Cactus Flower' is een prachtige zucht!