Is deze recensie positief of negatief?

Schrijven over iets wat zo geweldig is, is heel moeilijk. Eigenlijk is het bijna onmogelijk om de eigenaardigheden van deze film te beschrijven. Dit is een fantastisch verhaal over seks en sekse, en het is bijna ongelooflijk dat we niet te maken hebben met obscene seksscènes. Gevoelens, deze film, is gemaakt voor mensen die het leven in al zijn complexiteit op een prachtige, eenvoudige manier willen voelen, en gewoon willen voelen. Als we ernaar kijken, begint er iets in onze geest, zelfs in ons hart, te groeien: het is een zuiver gedicht. Ik heb een paar homofilms gezien en ik werd bijna altijd heel ontevreden over onnodige seksscènes, niet omdat ik niet van seksscènes hou, maar over het algemeen zijn ze zo pornografisch dat ik...' Ik moet er steeds aan denken dat de regisseur of de producent of de schrijver van het script denkt dat homoseksualiteit perversie betekent. Nagisa is geen Shindobaddo. De hoofdpersonen zijn drie personen: Ito, Yoshida en Aihara, twee jongens en een meisje in een merkwaardige driehoeksverhouding. Ito houdt van zijn beste vriend Yoshida, Yoshida houdt van Aihara en Aihara houdt van Ito. Stel je voor wat dit in onvoorbereide handen zou kunnen betekenen. Maar Hashiguchi brengt een schitterend verhaal dat diep ingaat op de filosofie van het leven, en dat een vraag bij ons oproept die me aan het eind van de film verbijsterd heeft doen denken: waarom? En die vraag breidde zich uit in talloze vragen in mijn hoofd en in mijn hart. De scènes, die soms een beetje saai zijn, zijn momenten van het heerlijkste gedicht dat we kunnen voelen, maar die we absoluut niet in woorden kunnen uitdrukken. En misschien zijn we daarom niet in staat om de vraag aan het eind van de film te begrijpen. Ik weet zeker dat deze film niet voor ons is gemaakt om elk stukje ervan te bespreken. Sommige mensen willen een film begrijpen die hem bijna ontleedt. Anderen zijn zo gewend aan gewone 'Amerikaanse homofilms' dat ze de werkelijke waarde van dit meesterwerk niet kunnen waarderen. Ik geef geen tien, want tien van de tien is perfect. Maar ik beken dat ik het bijna had gedaan.